장음표시 사용
351쪽
bigetis. Veuerandus mihi quidem ille est imperator sem-
dem saltem sub Iuliano administratam esse a Themistio recenti res passim seriptores sibi persuaserunt, quos inter paene novissimus es. Uernsdorsus ad Himerii orationem VII. cap. I 5. et i 6. rem sibi eonfecisse visus est. Ea porro opinio manavit ab inseri pistione graeei epigrammatis squod nos in ealee orationis exhibebia himus) qualem dedit eam Aldus in editione Thoinistit, sim δευστίχοι aις ἰαυτον. ora δετακχον αὐτον εποι-εν o βωτιλευς Ιουλι ος Ad quam inseriptionem vel respexit Suidas eum idem in texieo adfirmavit, vel vice versa ad Suidam auctor inseriptionis. Sed enim ei in riptionis et Suidae auctoritas satis infrmatur a eontrario eius epi grammatis titulo , uti est in planta dea lib. u. cap. 52. op. 7. quieum eongruunt eodires duo anthologiae ambios Lini pari. stip. A. I i . et 16i . Παλλαδα εις sea λωτιον τον φιλόσοφον γενόμενον ὁπαρχον Κώνστα,τι του πολιως ἐπι Ουαλεντιανου καί Ουαχιντος. Cui tit ilo innititur et iam opinio de Themistii psaeiaetura sub Valentiniano et Valente impp. Mihi ia in serme exploratum est, Themistium numquam. Di- si stiti Theodosio . in praefecturae dignitate suisse constitutum. Nam x. hoe orationis loco, in quo de Iuliano plane sermo esse videtur , ait Themistius se quidem olim ad id munus saepe invitatum . vertim tune recusasse quod notie re pit. I. Tota hae oratione et praeterea XVII. quam Themistius de sua sub Theodosio praefectura conscripsit, unam dumtaxat commemorat praefecturam . qtium tamen et alias nominandi, si eas gessisset. plurima esset Oeeasio. I. Immo Themistius in oratiotiis XVII. exordio prorsus negare videtur, se ante Theodosii imperium fuisse praesectum. Ait enim ab hoe principe philosophiam tandem aliquando ad rei p. ad ministrationem esse revocatam a seque a prioribus impp. oh et quentiam tantummodo honoratum, ad aetuosa vero munera invita tum saepe quidem sed incassum; itaque uniee legationibus ohetin
dis operam dedisse. Quo ex loeo iure olim conclusit Titi monitus hist. des emp. paris. I uo. T. g. p. 77O. Themistium nouulsi suti Theodosio praefectura lanetum esse. 4. Denique Iulianus post im-
352쪽
perque perhonorifica memoria colendus. Neque enim Eo
rum cuiquam inferior fuit, qui philosophiam magnop
re extulerunt, sed et in consessum mc assumpsit cum pallio, et convivam et itineris comitem esse voluit, et moderate tulit monentem, et erga reprehendentem haud gra
vate se habuit. Et quidem mihi uni tantum detulit, ut,
perium initum quod brevissimo teinpore tenuit) in epistora sua ad Themistium sedit. Iuliani potaviana lips. 1696. t. r. p. 266.) negat diserte Themistium eo tempore ulli urbi praeesso. Itaque et Suidas et qui epigraismati titulum inseripsit aut horum alteruter)visis sortasse litteris aliquibus Iuliani aut etiatii alentis quae Themistio eam dignitatem offerebant. rem designatam pro conlata ha huerunt. Porro ex hae tenus dictis argumenta etiam 'vertis torsi, lieet per se ingeniosa et prohabilia , satis everti videntur; praesertim quum voeabulum χυβ.eri mi, in loeo Himerii hiante ipse Vertis torsus su pleat, et quidem ex genere coniecturali plane incerto nec temere trudendo. Consex eius pra sationem p. XXl-XXIl. ij Iulianum intelligenduin puto. euius eximium philosophanis di studium testatur Mamertinus in eius paneg. eap. 23. et ipse Iuliantis in epist. ad Themistium. De Iuliani eomitate vide item Mamertinum eapp. 32. et 26. Emendari se . qutim deviaret a fruge hona, permississe Iulianum . aiunt Eunapius Colleel. vat. T. II. p. 265, et Ammiantis Mareellitius XXV. 4. qui lamen, ibidem . nedum taeiturnum aut areanum . dieit eum linguae sustoris et admodum raro silentis. Porro Themistius se imperatoribus assedisse memorat etiamor. XVII. p. v έ. B. XXXI. 555. A. Convivam eumdem adhibitum imperatoriae mensae ait Libanius epist. 6έ.
353쪽
λουπο γοῦρ Σικελι - καλῶς Πεισίσπατον Σολων 3 , taciturnus alioqui et propositi tenax , tamen in singulis paene rebus quid rei publicae commodum seret sciscitar tur. Μulta Vero et rerum humanarum vices aliter essiciunt, atque videbatur existimandum.Verumtamen adversus hanc comitatem et humanitatem atque effusam suadendi Vim, quis adeo adamante durior esset, qui obsisteret, neque arbitraretur ab ipsa philosophia coram sedente sibi muneris diplomata exhiberi y Ab ea igitur manu rescriptum Rccepi , quae numquam nigrum calculum praebet, a qua quotidie bonorum sontes manant et malorum cohibitiones. 33. Recte Platoni non conveniebat cum Dionysio , qui
1ὶ Themistius or. XV. p. im. B. ait a Theodosio tertium iam annum imperante nondum prolatam capitalem sententiam. Idem adfirmare videtur Themistius in hac oratione, quam certe non ante sextum Theodosii imperantis annum conscripsit. 2 Platonis iurgium eum Dion sto seniore videsis apud Lacr-tium lib. III. sem. 18. 3 Quam praeclare Solon Pisistrati tyrannidi adversalus sit narrat Laertius lib. I. segm. 49. Se Pl.
354쪽
λουμενος εἰς προροασιὰν ἡ Θρεψαμένη , με πολ-c 3) ὐποανδρος θεῖον ερωτα ἐρασθευτος φιλοσοφιας, μη σψεξωρμησα sSiciliam opprimebat. Recte Solon abhorrebat a Pisistrato, qui cives libertate spoliabat. Recte Neronem citharoedum aversabatur Musonius. Recte Domitianum furiosum 'vitabat Demetrius. Ast ego qua desensione adversus vituperantes uterer , nisi paruissem p An quod asper esset is
qui invitabat 7 quod ferox, quod impervius sermoni, quod monitis immotas , quod libertatem dicendi non serens pQuod si minus haec, certe quod maligno ingenio, quod invidus, quod avarus' Sed quodnam horum vitiorum per deos in illo est3 Iam qui fieri posset ut inutilitatis deinceps haud insimularentur ii philosophi, qui rem publicam
non attingunt, si vocatus ad regimen urbis nutricis meae
i) De Musonio philosopho stoleo Tacitus hist. III. 8r. Hune a Nerone relegatum tu insulam narrat Philostratus in vita Apollonii VII. i 6. 2) lite videtur Demetrius ille cynteus a Vespasiano in iustilas relegatus . teste Suetonio Vesp. 15. Sin Etiam in orat. XVII. p. 214. C. ait Themistius Se educatum Cpoli.
355쪽
βαιωGτο; ἐπι τινοο 1ν ὀαφανέστερον ηισπα εδυφεν ειρημένον το, πειθοῖ μὰλλον γε φοβω wηροέον AH μεγιστης αρ- χης 3 6 τον σίδηρον ως οῦκιστα παραλοπεον sa viro qui miris amoribus philosophiam prosequitur , non accurrisse my Εgo tibi Platonem testem sistam, quod eius legibus obtemperans morigerum imperatori memet exhibui. Quem enim ille in suis scriptis postulat a diis regem generi hominum, iuvenem scilicet, docilem , splendidum , excelsa mente praeditum, hic , si nomen tantum adiunge ret, Theodosius est quem ille optat exoriri: neque enim alius potiora indicia prae se fert. Quod si, quem ille exoptat hic est ; voti compos factus, nonne sibi eius consuetudinem protinas vindicarest Quomodo enim non abhorret a Platο- ne, quem Vebementer quaerit, eo invento non utip Sub quo videlicet rege leges a se conditas vehementius firmaret pSub quo rege evidentius ostenderet, optime se monuime,
in summo imperio non tam metum quam Suasionem ESSE
adhibendam, et gladium quam minime usurpandum p
εὶ Platonis locum . quem liete et orat. XVII. p. II 5. B. Thmmistius ad ad Theodosium trahit. idem pari laudandi studio due . iuilige
356쪽
βλέποντας ὀφΘαλειους δια υλλω τε λιμοῦν τ α ωτα , οδὶ μὴυ ἐ-ανῆκεν - της φυγῆς, τοιδε τοῖ νόμου Θανατουντος ἐξερπαειν , οδὶ δε 2κομIGτο τας οἰκίας, τῶ δε-ετη- σιον ἐχορήγη- , τοῦ δε συνεδωκε si) Θυγατέρας , τοῦ δὲ ξυν- τισε κέος ἁναγκαιον και παρὰ hau περσαις τοις a) παλαι προύκειτο δωρε, τὼ κα- κμὴν ἐξ υρόντι cασιλικα δὲ ιωροτε Θ ησεται - θλα τοῦ κ -A ευεργεσιας αφορμην πα-i 4. Atqui haec quotidie et spectamus oculis et aure percipim . Nam luctus abest a praetoriis, et carnifices no men inane sunt z tum vocabula delatio et accusatio et indicium notione omni iam prope carent. Nemo iam veretur cruentum quaestorem, Vel sceleratum exactorem, Vel execrandos exploratores, vel denique limos oculos. Rumor autem ad aures nostras saepe eiusmodi accidite hie ab exilio reversus est, ille suos lares reCepit, alium imperator Iegitima morte damnatum liberavit, alii acinuum victum suppeditavit , alium in siliarum collocatione adiuvit, alium aere alieno, quo Premebatur , expedivit. Et apud Ieteres quidem Persas praemium erat propositum , si quis novam volupta
357쪽
tem excogitasset: nunc regia dona dabuntur ei, qui novam benefaciendi occasionem obtulerit. Quid enim magis novum quam ex sis O aurum redire eodem unde venerat iniuste exactum Z Id longo abhinc tempore inauditum erat. Sed enim iniuria iure meritoque revocanda est ab OpPre sis esto. Age vero donare iis qui rei usum tantummodo poscunt, multoque amplius donare quam illi mutuum accipere postulaverant, et Praeterea Praevertere etiam pre-ccs, ut spontaneum donum videatur; quem , inquam , Aleibiadem haec non superanti quem Cimonem Smi crini similem non demonstrant pi 5. Verum ego hos videns adulescentulos, quamvis
i) Cod. εἰ τε αρονον. α) Cod. ητησε. 5ὶ Isaee de Theodosio praedicat Themistius etiam orat. XVI. p. aris. C-D. et XIX. P. 227. GD. Adde et Rufinum hist. eeel. XI. t cod. σίκωνια. Alcibiadis liberalitat memorat etiam Nepositi eius vita capp. r. et S. Cimonis item in eius vita eap. 4. 5) Smierines morosus illiberalisque senex. Alciphr. ep. lib. I. i5; Iulian. in Caesar thus de Vespasiano avaro.
358쪽
Propositum orationis meae non sinat me singulis immorari , silentio praeterire non possum. Pueri orbi et filiae domus illustris, patriis laribus immerito amissis, omnium expertes bonorum, et alienis ianuis inhiantes, tot Runos exegerunt, ut in calamitatibus ad vir ilem paene aetatem devenerint. Apparente autem eis imperatore tamquam ex theatrali machina, molestiae omnes evanuerunt. Nulli pupilli, nulli egentes, nulli viles. Numquid vero hos voluit esse felices patriis bonis receptis ἔ a
quibus autem idcirco abstulerat ut dominis redderet, eos angi sivit Z Nequaquam: sed emit ipsam oceasionem benefaciendi, pietatisque causa exercendae argentum numeravit et emit ab habentibus tamquam si esset privatus , donavit iis qui amiserant uti rex. Et nunc iustis
divitiis utrique fruuntur; alii suis obtentis , alii pro
359쪽
ιιοῦ. Ἀλλ λερ ε νον, λόγος με ει λόγου παραλαμcα-νων ἔξαγει ἡ υποΘέσεως οὐ γαρ ἁπαριΘμηώιος βουλόμενος τοῖς ἐπαεις τους αἰσοκρατορος εἰσεληλυθα , αλλα η ταὐ- Te inique possessa, multa vi auri lucupletati. Novi ego Plures erga imperatorem ingratos fuisse , neque Pro acceptis beneficiis benivolentiam retulisse. Quamvis autem molestissimus accidat benefacienti ingratus animus eius qui accepit, attamen ne ab isto quidem crimine hic invulnerabilis sauciatus est: haurit enim ex eodem pietatis sonte etiam ille, quem sui mores merito ain
16. Sed enim , quod superius dixi, sermo alius ex alio me extra propositum rapit. Neque enim veni huc laudos imperatoris enumeraturus, sed potius ostensurus P si) Cod. βασιλεις. u) In Iovis aedibus dolia duo eolloeat Homerus Iliad. ω.
quorum in altero hona. in altero mala sata continentur. Id Homero aliisque poetis vitio vertit Plato de rep. II. non procul sitim Iamvero et Themistitis Platoni in primis addictus negavit non A mel prope Iovis sui Theodosii thronum duo illa dolia inveniri . Unumque tantummodo esse adfirmavit Mnesciis et selieitate plenum. Vide orat. XV. p. is . A. XIX. uu8. D. Ad eam igitur sententiam et huius orationis locus reserendus es L
360쪽
cte me deliberavisse, qui cum hanc Praefecturam sub tauto principe admisi, Philosophiam non depressi sed extuli. Quare iam omitto quod Socrates potan in egerit ,
quia Sors eum creavit, non deliberatum suffragium. Cum Arriano autem et Rustico ausim contendere de gloria clectionis virtutis ergo. Porro autem Cum video, mansuetudinem principis id potuisse , quod arma universa romani imperii frustra molita sunt, et hos Scythas duobus quidem exercitibus non cedere imperatorum Orientis et occidentis , neque concurrentibus simul a Tigri et Arabia , sed uni malle humanitati obtemperare ; laudo Euripi dem, qui bonum consilium multis manibus praesertz
iὶ Nempe Gothos. quos Scytharum nomine seinper denotat Themistius. αὶ Locum poetae famigeratum recitat ipse Themistius orat. XV l. p. 2υ7. D. Σοφὰν γ- εν βουλευμα τας πολλάς χερας rixae. Citat hune locum etiam Pol1bius I. 55. 22