Reuerendissimorum et illustrissimorum S. Rom. Imperij Principum Apologiae pro D. N. Imp. Henrico 4. Franco, cesare Augusto ... Aduersus Gregorii 7. papae cognomento Hildebrandi, & aliorum Patriae hostium, impias ac malignas criminationes. Nunc recens

발행: 1611년

분량: 322페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

101쪽

uerat enim se obedientiam debere Romano Pontifici propter primatum sedis Apostolicae: nouerat etiam se fidei, quam iurameto promiserat Re- , debitorem fuisse,quorum alteriit m violare magni est periculi: & ideo rens esse videtur grandis piaculi, per quem facta es Hiaec discessio inter rectores nuuidi. Sed ille Gregorius lui& Hildebrandi, securu quodammodo fecit pr dictum Episcopum,oc reliquo, fautores partium suam si1- periurataendeiptae uaricatione,scribes,ut iupra dictum est,quenda Pon-ιificem Romanum omnes Franc enas a iurat nento fidelitatis, quam Hil derico inutili sui ipseetiam dicit ad regi ii gubernacula Regi promiserstiabaluisse: ut intelligatur,se quoque tali exemplo possie, quos Voluerit,a sacranaento debitae tidei absolvete. Piopter quod & hoc intulit, quod Dominus beato Petro dicit: Tu es Petrem,c i, rehocpeream ad caῖo E

ium est,quod Dominus beato Petro,& in ipso sanctie Ecclesis dederit ius ligandi atque sortiendi aed vincula peccatorum,non ut lucret sacrame-.t diuinarum scripturarum,neque ut ligaret Dei verbum: quoniam silcm ait Apostolus verbum Dei non est alligatum. Ergo praecipit Dominus per Mόysen filiis Israel,imnio filiis Ecclesiae, ad quos magis pertinet

repromissio Israel: nomen Dei tui in vanum: nec enim insent siluaribu Dominin eum,qui assu erit nomen Domini Dei sui in frustra. Quis potetitsoluere istam Domini sententiam, siue illam, qua loquiturper Getechielem Prophetam: fluispinum,nunquid ueter Z Vim ego,dicis

reu, ins magni esse non possum. Ergo quii talis sit, aut luerit unum demandatis Domini minimis Qualis erit, ui lueritvnu demagnis,sive de mari misDominima latisὶ Quu . n. prohibuerit Dominus in Euagelio iu- rare siue per teri a siue per cocisi, ut per aliquid huiusmodi, ii ne magnil, immo maximi, i cccarum est ei, si quis in vanu assumserit nomen Domini, o bisui Lec situ, quit,ruiadictam es onyis κη prirnabu, reddes autem

102쪽

Domυσο i siurandum tuum. Ero autem duo vobis. Ion Dirabis omnis e neris percorium, ma throniu Drae : nest re terram, quiastalestam is pestim eisu, . dcc. Sit autem 'it sermo vecter. Hi, M. non, n quod aurem hasabunda

lius sin malos. Euangelica quidem persectio luminentum non recipit: sed omni, sermo Chriniani ita verus ae fidelis erit, quas iuramentsi quis dederit. Et propterea sicut exponit 'ugustinus intelligitur erccepisse Donainum,ne iuretur: ne qui quam, i ut bonum, appetatiuiiurandia, A alliduitate iurandi percoli uetudinem delabatur aciperiurium. thoii Aeetiam S Iacobus ApollolΗs, confirmans sententiam Domini de is ibsacramento: a me omnia, inci ait, fames mei lateiurare, neque re coelum, neque per terram, eque abud quodcunque iuramentum. Sit aatemfirmo seri est,est,non,no e vino sub iudicio decida u. si autem H quo tura

uerit,considerandum es non serum cui, sidper quem iurauerit, obicitiis perin

de domi ausatione nominu. queideo, quι iuramentum contempserit, ut, proculdubio defluit,per quem iurauit: i tque iniuriam facis,cuius nomini creat

ait aduersarius: immo non iam aduersarius, amicin. Vnde per supradie Prophetam Ezechielem comprobans Dominus iuramemum, quod sic rat Sedechias Regi Babylonis,&irritum seceratauum magis, quam alte . rius fuisse: Lmorietur, inquit, in praeuaricatione,qua deflexit me. Temis

, qui ippe regnum Deinonpossidebunt, Qui dicit Apostolus, imido Per Apostolum Dominus: lui plane be ato Petro,& in ipsi san Eccletiae, deditius ligandi atque seluendi: sed vincula peccatorum, non ut lueret sa cramenta diuinarum scripturarum. Quod ipse etiam confirmas legitiit S. Petrus in lib.de Ordinatione S.Clementis,ubi commendat haec dilige ter obseruanda omnibus Christianis: feruntamen i Minciuiens, ei Z quod

δ' cae e somni vobiscupio in communeseruari, ut concordiam teneam, per quodsi potentis portum quietis intrare, ciuitarem Regisμmmi, quae . nomanatur. Clementem autem hunc seopum vobis οὐ o,hdaiam mihi atominosusarem luandi c luendi trado, ut de omni ι, quaecun e de seneris interris,hoc decretumsito in cor sis. Ligabis enim, quodvo t. τί gQ , s

quode pedistri, ta quam quiadliquidum Eccl sit regula novem. Ecce, lualem s. Petrus a Domino pol statcim accepit ligandi atque luendi talem de ipse tradidit eius successbri, scilicet in his quae oportet l . gari,& expeditsolui: non ut soluat aliquis scrieturam Domini, quae non potest ulla virtute conuelli: quoniam tirmum itandamentum I i sta si cui Apostolus firmat. Et propterea ipse s. Petrus de talibus instruens

bus manifestum est, uipradierim Papam Hildebrandum irii istὰ pariter, de indigne posuiti notam vel Zachatiae, vel stephano, religioris utique

103쪽

DE UNIT. ECCL s . E.T IMP. LIB. I. - ixetique Potui ficibus Romanae Ecclesiae, ut alicuius horum exemplo, vel vllitis sacrae Scriptu laetesti no i o pollet absoluere a iurameto, quo fidenatu a aerant Regillio vehi rincipes,vel milites Reipublicae. ει enim,)nu passii, ,κumrma Vuo ego tu D imm . quominu urramentum quod euit,ta parium quodpraua catin Z, py iam in caput eius.

CAPIT VLVM

CE. iτv K in supradicta Hildebrandi Papae scriptura eiilsmodi testi- Imonium qiiod legitur in lib. de Ordinatione S.Clementis, B.Petrum dixit te ad populum: VisiponD L=maniualicui ἰοῖ uerupis in iis

δ. Ccrte non dixit hoc beatus Petrus de quolibet Rese vel Imperatore: sed per haec facit quemlibet de turba populi citius redire ad satisfactione poe .utentiae,quando viderit se destitutum esse amicorum suompa societate colloquio&amore. Nam ut quemlibet Christianum Regem praetermittamus,ecce quid pro impiissimo etiam Nerone scribit ipse S. Petru : Demn timete,Rgem honora irate. scilicet ut in hoc timor Dei comprobetur si quilibet Rex honorificetur. Charissimi,inquit,sybiecti estote omn/humanae creaturae prepter Deum ora e Regi qua raeciaevit: e Duo , tanquam ab eo missis, aduraidicta- male reorum Iaudem vero bonorum.Vma sic volunt in Dei est ut benefacientes obmute refcratis imi rude utium hominum ignorantiam .quasilibera, .non quasive en habentes mabitae libertatem: pusculserui Deo nes honorate,staternitatem diligue,VIeum timete, Regem honorificare. Et beatus quidem Apostolus Paulus: Obsecro, in i iit, primo o-mmu era obsecratio res,orationes posta atrones gratiarum actiones pro omκ bus hominibus, pro Rexibus, ta urbi Hi in subbmitate fiunt, ut quietam Utranquirim vitam a amm m omni pietate caecasitate. Hoc enim bonum csta raptum Hs coramst uatore nostro Deo qui omnes hominesvulis Mosfera, ad agnitionem veniatu venire. 7 on enimpotestas,n a Deo: qua autemseus, orei inua sint a Deo ita vinaccitam quidem malorum, Ludum vero bonorum. Et

Cetera, quae dictii sunt supra. Sed alia nunc inscripta sunt decreta contra Regem immo contra Dei ordinationem, ut si Pontifex Romanus Regionensis fuerit pro delictis suis,caeteri non debeant ei esse amici, vel eum alloqui: alioqui unum esse ex illis,qui exterminare volunt Ecesesia Christ quisquis amicus fueritet,qui est huiusmodi. Nec est inscriptio,quae similitudine quandam videtur operata esse in agro Domitiico, iux a quod dicit Dominus in Evangelio, quoniam in diuini medio seminis zizania' superseminauitnumicus homo. Notu est enim his,qui experti sunt,prae

104쪽

solum laicorum,sed Episcoporrum atque clericorum, siue monachorum, habentu Miderni et Humum n secundumscientia m sicut ait Apost 'lus suspenderunt se, ac segregauerunt a communione totius orbis Eces starum,quotquot communicant nostri temporis a Regi Francorum,& bl mperatori Romanorum: ipsique exigentes a nobis non nos ab ipsis, v rentur nobis communicare vel in colloquio, vel in pacis osculo, vel in

rationis studio. Proinde quum siperior sermo satis demolistrauerit, nimis esse contrarium diuin ordinati γni,pariterque ecclesiasticae paci potest tibiis non subiacere sublimioribus: de cinero quaeramus si iustas ierit illa essensio Papae aduersus Regem, qualis certe diuisit Ecclesiae unitate, pro .uius scilicet unitatis amore totum agimus,quicquid horum loquuti ii erimus,non pro defensione pal tis alterius: quandoquidem partes in E

.clesia nolit esse Deus, quoniam totum Ecclelliae cors tu, cuius caput est

Christus redemit ipse Christus. ideoque ubi non est totum quod dicitur Catholi ,hoc est,uniuersalis Ecclesia; ibi non in Christi, sed mat: --tium Ecclesia,quae diuisa est in parte alitia.

CAPITULUM

EC c ε enim idem, de quo agitur,Papa Hildebrandi,suscepit aliquando in accu satione Regis si pia chosti uni suorum,& proinde ex coi municauit eum: quandoquidem sacri canones constituant, non polle liquos,qui ante hesternum diem,aut nudiustertius inimici fiteriit, vel accusatores,vel telles fieri: nec debere per scripta viliusoccusationem fiscipi,nec accusatorem absente aduersario audiri. Sed Rex prosiaci estiri saliam satisficturus Romano Pontifici pro culpis, quibus se excommunicauerat,dc inas priuatum regno iam effecerat,dc positoque cultu regio,&habitu, supplicem se per omnia ac poenitentem obtulit: nec prius omni ossicioliumilitatis impes destistit,donec in gratiam cumIapa rediit,& ad comprobandum ecclesiasticae reconciliationis testimonium s cram communionem corporis & sanguinis Domini de manu Pontificis accepiti mensem cum eo adiit,ac deinde dimissus est in pace: qualem iublicet pacem Iudas simulauit, non qualem Christus reliquit. Aderat enina& legati Ohostium sitorum, quaerentium omnibus modis interrumpere initum hoc rec ciliationis pactum, quibus Papa rescripsit talibus Vet . bis: Ne olliciti,inquiens Mu,quoniam culpabisorem eum riari vilis. Certe culpabiliorem facere aliquem, praecipue autem Regem, quemfraecipi Petrus Apostolus honorificareaaoc non esFoues Christi pascere. Culi' biliorem,inquam,iacerepraecipue eum,quem p nitea pabile exiii

105쪽

Dg VNIT. Eec L s. ET IMp. Liv. I. re, hoc non cit sicerdotem Do ninie: se: cum ipse in Evangelio Dominus dicat, g. Iuditim seri in coelo i ii'cr uno peccatore poenitentiam agente, quam iii per nonaginta nouem iuitis,qui non indigent poenitentia. Nun quid terribile, quod de illud iacramentia in corporis Domini contemnitur quo Rex ad altare intelli: nonium ecclesiallic reconciliationis communicatur 'quod certe sacrainciatum P rctatis igitum quoque est unitatis devinculum charitatis. Sed ne I cui, :nquit,su qui. cu abiliore eum redi vo . Et li Rex, qui per seipsum culpabilis extitit per Papam culpabilior redditur, quis eorum maioris culpaertus tenetuli Hoc quaese considerate S tenete. Ecce autem proprie uint i egum quaedam Ornamenta,

sciit corona dc purpura, atq; alia regni insignia a quibus Regem abstinere ad arbitcii sui tempus de cuit Papa, huius scit. intentionis gratia:vt sic aut cotemtibiliorestet ipsius Regis in regno per na, donec roboraretur regnum quod iam parabatur in eleectione alterius regis, dum fuerat ipse legitimus Rex in t talia:aut si non permissus a se regalia resii meret ornanient certioreniperinde haberet exercendae circa eum causam excon

inimicationis: qiiod videtur non esse ossicium pietatis, nec signum concordiae de unitatis. Vnde S .Papa Gregorius sci ibit ita in Homeliis,&ita docet,ut iρ iacis landi potestat epriuet, qauhaucproseuu voluntati , cs non prosus lectorum morabiu exercet. R. ex autem reuersiis de Italia,

inuenit nouum Regem,& hostes multiplicatos ex absentia sita, ex quoru Ruolpha -- manu abstulit cornu Piincipat M sui diuina auxiliante gratia, pariterque annitente pronillimo in se Principii fauore,quorum Deus tetigerat corda. Iam quidem exhibuerat Romano Pontilici iuxta primatum Romanae ecclesiae debitum honorem & obedientiani perserendo humiliter ex communicationis sententiam, ut deinde sitisfaciendo consequente postaset promereri reconciliationis gratiam. Se i cum ipse oc ageret, ' totus , in eo esset ut eiusdem Romani Potitui cis adiutorio qui ad hoc ordinariis est ut sit princeps pacis , regnum Pacificaret, pariterq; Ecclesiam Cliti iuin unitatem reaiyrei,dcca, quae dispersa sunt, in unuin congregare t: ec in quem totam spem hosterat,aduersarium sentiebat,utpote qui non sibi vel sito regnoied hostibus contra te con siilcbat opemq; serebat, ut ei iri, aut expellerent aut omnino perderent: quale ossicium non est eorum,dό- quibus a Domino dicit Propheta: inquiens, 'dae uel, pacem se gem antium a. Igitur Christus pax est, & haerealtas Ecclesiae: pax est quoniam Hierusalem, quae sumam est, & est mater omiuii nostrum, visio pacis interpretatur: unae&nihil aliud patria nostis nisi pax vocatur. Qui autem contra pacemfacit,aduersis Christum &Ecclesiam furit. Qui enim in t mecum nos με resummes: qui mecun coigi isse Eu: hoc est, unitatem Ecclesiae scin sit: quoniam qui lem

106쪽

6 A LYRAMI NAVMavRG. nemo nisi intra unitatem Ecclesae saluari poterit. Praeterea contra Christum quoque & Ecclesiam facit,quicunque terminos patrum suoiu traiis stellius fuerit: hoc e st,con stitutiones canonum excesserit, qui constituut, de constituendo describunt,ut nemo rebus suis aut honore spoliatus pos iit accusati,vocari,iudicariathie damnari. Quaequum ita iliat,&necuitereat holicos reputandi sunt, qui sanctaru Patrum canones spiritu Dei conditos,& totius mundi reuerentia consecratos transgressi fueriΜt: quom do poterit Rex iuxta minasci pradicti Papae Hildebrand iudicati vel damnari r quum nec inferior aliquis possit accus vi, vel vocari, quamdiu sp liatus eii rebus suis,vel aliqua parte honoris sit. Proinde magnu fit sca datum viris secularibus, quando videlint despici sacros Canones ab e clesiasticis dignitatibus: deoque videtur hoc contigisse, ut congruus h nor ac reuerentia non exhibeatur Episcopis,qui Superimendetes iucun-- tur ex Graeca loquutione. V eum,inquit Apostolus imeteo em lunon 6 e. Alioqui puta est iam de ipso Principe laceidotum eo modo leniisse Regem, quo legimus scitὰ loquutum fuisse Domitium Oratorem: Cur

go, in Fit, te habeam vi ncipem, quum tu me non habeas visenatorem λ Et Dominus in Evangelio: Omnia quae vultis, inquit,vsciant υρ ιοι res, eadem vos ueeis. Haec enim,au,sex &γνι etae. Sed saes e dimis ac

saepe dicendus Papa Hildebrand,Regem,quem B Petrus Apollolus pC cipit honorificate: hunc ille quaerit ita inhonorare, ut velit omnes , si fieri possitauertere ab eius communione. Huius rei gratia scripsit illud 'liti

Ear Pixulum, d ς0ns ndos imos partium suarum, vel ad multi,

Midos homines earundem partham: vis Pontifex Romamuatici of rem ad istaseu, terraron debeantexessea mo,veleum algoqui. .

HI sc ducta est quaestio, te qua hucusque tractauimus: scilicet, si tu

sta suerit haec onentio circa Regem,vel digna Romano Pontifici, cario S. Petri,qui dicitur a Petra quae est Christus: quum id actum si eucinscriptione capituli istius, ut plurum episcoporun , clericorum, mori chorum &laicorun, suspenderint se, ac regauerint ac5munione totius orbis Ecclesiarum qiiotquot communicit Regi Francorum, & lmpseratori Romani iram: ita ut exeuntes a nobis, non nos ab ipsis, vereantiis nobis sectari vel in colloquio,vel in pacis osculo, vel in orationis studio Sed pro eiusmodi scribit S. Papa Gregorius in lib. de Pastorali cura: ci rector,inquiens sea loquenda myraeparat,se quanto cautelasti/d is loquatur

107쪽

DE UNIT. ECCLEs. ET IMP. LIB. I. Dp erassiis . Ecce autem nostri temporis Gregorius Papa,qui de Hildebrandi,quum aliquando os situm aperuit, Ecclesiam diuisit,&pra terea, quae dicta sint supra, propheticam ollam ab aquilone in tantum accessit,ut per hos xvii. aut eo amplius annos. ubiq; sint in regno Romani Imperii bella & seditiones, Ecclesiarum&monasteriorum incendia & destritimones , & x t sit Episcopus adversiis Episcopum, clerus aduersiis clerum, populus aduersus populum ι immo filius aduersurpatrem, oc pater aduersiis filium,& frater aduersiis fratrem. Hinc sanctus Cyprianus Epia scopus & martyr, loquitur inter alia plurima de unitate Ecclesiae: Abi, inquiens, pacem omittirari inimita ratrum ' Qua sacrificia celibrare se credunt aemul sacer stum' Secum esse Chri tum, collectiomni, opiη-- , extra Eccosiam Euuntur' cui enim pacem Christi, ta concordiam ρος uinduesu Christ aris. Qui abbiprarer Ecclesiam ostior, riati Ere

fiam ror. Occi talis Orest, ranari nonpote loquia triuiuosetiam anima. 'si erint, non eritin ci corona , persi par . Vnit rem enim, inquit, quinon tenet, non tenet legem, non tenet patrues dem: vitam non tenet, c=sa em. Inter haec vide studium&affectum istius boni pastoris, &quantum explicuerit iste sanctiis Cyprianus intimae dileetisimis circa miseriam eorum, quos videt iacere in periculis, quos cernit lapses esse in peccatis, subsintelligit decidis lea stabilitate fidei,& Christianae religionis, qui sieloquitur in libro de Lapsis: Quid actam, d octissimis vires , Ilvans rismentu Uu Z ., aut quomiao dicam ' luchrymiamat is, quam verbis opine H, ad exprimendum dolurem, quo corporis nomi defenda est Aga, quo populi abquando numerosi must sex lumentanda est iactara. Qim enim Fc durus aeferreu , quis si Mema maritatis oblitus, qui interseorum multiformesruinas, ta lugub res ac mis qua e deserimes reliquias constitutus, siccos ocu tenere prae scat, nec erumpente rem supri gemitussus lachrymis, quam voce promat ' Doleo, Fratres, dolo Asicum, nec mihi ad leniendos dolores meos integritas propria, o similas priuata blanditur, qua Ad p pastore in gregis sui' istiere vulneratur. Cum singui, specitus meum copulo, moeroris Gunerupondera luctuosa articipo. Cum plangentibu/plora, cum degentibus doleo, cum racentibus iacere me credo Musis, si ingressinuis inimici mea ulmembrape cussa seu t, saeuientes Gad, per mea viscera transierunt. Immunis aQbberfuisse a

persecutionis incu unonpotes Zani in pro ali fratribus, ct muris uis sectus.

H Ec beatus Cyprianus martyr loquitur, qui nimio hietatis assectumiiseriis alioriini compatitur,qui saper diuersis Ecclesis periculis do-

108쪽

let ac tristatur, lino quod illius mulieris commota sunt viscera super stio suo , quem voluit ficia mater, sicut legitur in libro Regum, diuidibolomonis gladio, ne vel sibi viueret,vel propriae matri: quod scilicet exem plum verus pacificus noster Dominus Iesias Christus voluit contingere in figuram nostri,ut ex hoc discernantur filii alieni gladio spiritus, quod est ei biim Dei. Siccni in filicius Ambrosius docui Ile legitur, certa uΜt /ulcia des Id Eeta messis,pero tum d cernor M. quem sci licet salichum A mbrosium inducit predictus Papa Hildebrand in lariptura sua, dicens eum excommunicasse I heodosiu imperatorem pro culpa sua quodam, ut sic quoque statuat &confirmet pati lim suartim schisma D. Sed ipse quoque sanctiis Ambrosius Ecclesiam non diuitit, sed ea quae Caesaris sunt, Caesari,& quae Dei, Deo reddenda elle docuit :. qui l heodosium quidem imperatorem compulsum tumultu quotiuadam, qui ei co haerebant, vindicare Thessalonicens unas cellii grauissimum, Ecclesiastica coercuit disciplina, quem inter alia eruditionis verba alloquitur ita, sicut in Ecclesiallica loquitur historia, quae dicitur Tripertita: Coae misetium hominum, corsi uorum princeps G, ό Imperator: seu autem omni

HE Dominus, Rex omnium, O Creator, cui tu nuncksi e vinculumpno cadepopuli, seu praecedente iudicio, perpetrata: quoniam medicina haec est Dut maxima. At Imperator inquit: Tuumviras ta docere, O measica atra perare. meum vero, oblatasumpere. Tunc Ambrosius admonuit legem eum s ulcire in posterum , visententiae horipsi ver animaduersione d erre ruris executori mium trigesimum, quo Acm msericordia, et res

paenitentia nonperiret. Paruit imperator Theodosius,& vinculum eiust luit Ambrosius. Qui etiam locorum disterentiam in Ecclesia tunc doc it,qtrando eidem ii eratori post oblatum munus ad altare, iuxta quod in Constantinopolitana Ecclesia solitus erat agere, susti nenti, intra cancellos sacrorum perceptionem mysteriorum remandauit per Archidiac

num: O Imperasor, interiora loca tantum icerdotibus uui cogata, qua caeteri necis eae,neccontingerepermittunt purpura namque peratores cit,no

facerdotes. Et in hoc quoq; mox egressus imperator paruit, ipsamq; communem. cum cateris expectatione deinceps seruauit, adimodum laetus,

utpote enutritus diuinis eruditionibus: quod vix tandem sicut ipse ait discere ei contigerit,quae differetiast Imperatoris & Sacerdotis: & quod

vix iam inuenerit magistru veritatis. Ecce illa exc5municatis,quam utilis erat Ecclesiae pariter atq; ipsi imperatoii Theodosio: quae nunc in ea, de qua agitur,scriptura prodendi sciasmatis ponitur exemplo,quo separentur Principes rei milites reipublicae, ab Imperiatoris fili consertio simuJ Mobsequio. Neq; enim tale aliquid tentaverit illem tuus&turris validissi-- Ecclesiae, brosius,quando etia pulsabatur pro studio haereticoruni

109쪽

Valentimatulinpetatoris, ct matris eius Iustinae minis atque verberibus. Vnde&in talia virtutu suarum insignia loquitur de eo ligna memori et

se enturata sese pericus avi sime diau. Et cum mandareturoab Imperatore. trai b Acam solidat, Nec mihi, inquiens, ta Hi tradere 'ec tibi accipere Imperatorex e .giturnos auar ut teste in meaquae in sunt

peria is quoduM habere: noli te extia r se si diutiso imperare, sa subdistin Deo: quomasi tum est: ua Deo,Deo,quae Ca seri, Casio. s Imperarore, inquit, palatia pertinent adjacerdote Ecclesia. bacis indicantii cc veι pauca de

plurimis sancti Ambrosii dicta,vel facti, quali siti quan in in Ecclesiasticis

rebus ac disciplinis debeatesse discretioni obieruantia: ne per negligen- ipsi discretionis matris ommu virtutu,aliqua otiantur scandri, ve- tame, fila, inquit, homini LB, rque anda venit. Magna quide sunt suerandala,haeretes atq; schismata: quae ostendit Apostolus aut eade esse aut ualia: senuenientibin, inqait,trabis in umi in Ecri a uinosissu esse, cinexparte credo. Nam oportet hi messe vita qui probari sunt nani istant in viii. Hinc& beatus Gregorias in xv m. libro Mo estu. AD,inquit, - αι de Deo sentiunt ii recta deauthoruare tenent μυ-arem cum fratribuo noιenenti. iaperrere e ii Uer hi senatu perpetratisne si unt. Vnde re in ipsa prima parte Decalogi utraruinq; partiti culpae exprimuntur, cum discina voce dicitur: Diues Dominu 'Leum Mum ex toto corde tuo, cs ex tota

nimam cs ex tota more tua. atq; mox subditur: Sia in praxima tuu eiutini m. Qui enim de Deo peruerinientit liquet prosecto,quia Deu no dili, sit. Qin vero de Deo recta sentiens, Manliς Ecclesiae unitate diuisus est, constat profecto, quia proximum non amat, quem habere socium recu- . sit. Et Pudixerit, quoniam us Deum, cinatre tum oderit, mendax est: sicut sanctus loannes Aeoliolus ait. Igitur magna sitnt scandala, haeres ,&tatismata: de qui ousta dicitur in Evangelio, quoniam mittet stim hominis sequelissus, O Giligent de regno eius omnia scandala. Remum Dei hoc, est Ecclesia Dei; angeli Dei, ita sunt annunciatores verbi Dei: quales fuerunt Ambrosius atque Innocentius, acerdotes Dei,qu iiim unum introducit ire scriptura sua saepe dictus Papa Hildebraiit ex- coniiuunicasse Theodosi tui Imperatorein , alterum vero Arcadium i iperatorem. Quare hoc icri ps uit, dc quare in agro Dominico hoc seminauerit, bene quidem intelliguiu, quibus adhuc cum Meteris Christi fidelibus integra manet Christiana fraternitas : quibus circa unitatem Ecclesiae est syncera charitas, qua icilicet charitate concordat

membrorum unitas. Sicut enim in v o corpore , ait Apostolus, multa membra habemas,onuua autem me. b i non eundem actum habent: ita

110쪽

multi unum corpus simus in Christo, singuli aute in alter alterius meri-bra. Ergo nostri non est propositi, singulas illius Papae sententias pet to tum describeret sed tantum ea commemorare , quae videntur Praecipue quidem posse simplices fratrum animos ad studium schismatis contum re: quae etiam possunt nos ipsos inde scribentes, aut alios legentes, in bo num aedificare:quidum cbnuertimus studium nostium ad cognitionesti Ecclesiasticae disciplinae,intelligimus sane petunctionem sancti Spiritus, qui docet nos de omnibus, quomodo oporteat nos conuersati in domo Dei,quae est Ecclesia Dei viventis,columna & firmamentum vetitatis. I

CAPITULUM IM

SC Rir TVM est enim, DdLinocentuu Papa a quadrumi eratorem eo communica erit o quod in depositisse αλ Ioannu Elissopion siri sed unde hoc assumptum sit, nos quidem adhuc incertu tenemus: sed hoc pro certo nouimus,quod nec in gestis R omanorum Pontificum inuenitur,

bi gesta pariter eiusdem Innocetii desciabunturmec in libro Decretorum eius reperitur, nec in Tripertita historia, ubi eius quam alibi legimus de illius clepositionis sententia.Veruntamen Episcopi qui ipsim Ioanne de possierant,cathollici erant: unde Gelasius Papa in labro contra fautores Agathi ubi scribit,quod A postolica sedes more maiorum, etiam sine ulla

synodo praecedente,exoluendi quos synodus iniqua damnauerat,& damnandi,nulla existente synodo,quos oportuit,haberet facultatem: inquit, memorrae Ioannem sens tantinopoluansem, Synodin em obc rum Prasutam certe damis erat :que do a pomum retii Dcluia con si ab Nir. Dicitur autem Arcadius Imperator excommunicatus

fuisse, eo quod consenserit in beati Ioannis Epii copi depositionem. Sed quamuispari sententia constringat Apostolus eos qui faciunt,&qui coit, sentiunt iacientibus: tamen iuxta humanam rationem leuioris quodani modo culpae est qui consenserit, quam qui iacit. Et cum illi Praesules,qui deposuerunt praedictum Pontificem, sint plane catholici, iuxta sententia sancti Papae Gelasii: Arcadius Imperator consenties facientibus ipse meruit specialiter excommunicari,vel damnari 3 Cerid multa sitiit Arcadii Imperatoris triuilegia, quae recipit Ecclesia, utpote sibi valde necessaria, sicut testatur liber Christuanorum Imperatorum de a Catholica, ideoque

non repellit eum a communione sua. Constituit namque cum fratre suo Honorio, sapplicante Ecclesia,ut qua Drueaparentii instas Imperatoribus cruri missat Antaeuersistem

SEARCH

MENU NAVIGATION