장음표시 사용
591쪽
18s De Theologicis Disciplinis.
I ius gratiam sanctificantem in poenitentibus, quamvis nullo cariratis actu vivificentur. Cum insuper Sacramenta novae legis gratiam conis serant essicientia sua , & ex opere operato , dummodo non inueniant obieem in subiecto et dicendum est cssicacitate Poenitentiae gratiam tribui accedentibus cum timore servili, quoniam idem timor non est
impedimentum ad gratiam , sed dispositio . Insuper si amor Dei propter se necessarius esset ad justificationem in Iem nova , nullam haberet haec lex dignitatem supra legem Ueterem , ita qua non erat reconciliationis Sacramentum , & nihilominus impii se ad Dsum toto antismo convertentes contraheba it pristinum cu.n illo amicitiam Praeis ter haec autem sententia , quae defendit sussieientiam attritionis seris vilis , hahet patronos innumeros cujustumque ordinis, domssimos aeceleberrimos : est autem in moralibus validum argumentum plurimorum consensio . Deinde Alexander v l. in decreto suo anni I 66 . de sententia negante necessitatem aliqualis dilestionis in attritione ex metu gehennae concepta , bodie cinquit inter Seboli leos communior videtur . Conformatur denique eadem sententia communi praxi, & multum confert ad animarum tranquillitatem , soνendam. que spem veniae ἰ cum Opposita pauciorum sit, asperior, Se altrix pavoris atque anxitudinis . Atque haec sunt argumenta , quae adversarii postrema incursione naviter intentant. Respondent ad i. nonnulli cum Iuen in in Comment. de Sacr. paraedit. Lugdun. sso. Pinnitentiam dici Sacramentum mortuorum , etiamsi administretur justis , aut impiis caritate flagrantibus, affectisque dolore acerbissimo; necnon tali nomine scire Sacramentum hoc desiis gnandum , quamvis esset vera antiquiorum quorumdam opinio adstruentium necessitatem caritatis babitualis: de qua opinione dictum supra . Ucrum hisce in casibus Paenitentia ea nomenclatura potiretur, non quod actu mortuum vivificaret, sed quia vivificare possiet , aut vivificasset reipsa praecedens in voto et nec responsio ista locum habet in communiori, & a nobis etiam recepta sententia, propugnante Sacramentum istud vere nondum iustificatis vitam spiritalem , remisisionem peccatorum, S gratiam primam conserre. Dicendum ergo
Poenitentiam esse Sacramentum mortuorum . quia consertur non ha.
henti hus vivi aliouem & gratiam inhaerentem , quae diffunditur per Spiritum sanctum inhabitantem , licet haheant vivifieationem illam de gratiam actualem , quae excitatur per Spiritum sanctum moventem ; qua si destituti essent, non solum non possent diligere, ut oportet , ad hoc ut iustificationis gratiam consequantur , verum Dilania nec ci edere. nec sperare , nec agere paenitentiam , ut docet fides Catholica , R desinit Synodus Tridentina. In altero autem argumen to immorandum non est, cum ex dictis appareat timorem servilem
non esse quidem impedimeatum ad gratiam, pota tamen cum imp
592쪽
Liber Trigesimus quartus. Cap. VI. s 8 I
dimento ad gratiam simul consistere, scilicet cum voluntate peceandi, quatenus peccatum est Dei offensa . Ad tertium abunde lassiciunt quae volumine I v. pag. Io . scripsi de suavitate legis Evangelieae, Squae ad consimilem objectionem respondi eodem volumine pag. 297.
Ibi enim ostendi nullum esse facilius & dulcius praeceptum illo, quo nobis praecipitur dilectio Dei; dilectionem ipsam Christianae Iegis esse notam & characterem ; nonnisi iis, qui non diligunt, dissicilia esse mandata Dei; atque, ut ait Augustinus in locis ibidem Iaudatis , laborem non esse ubi est caritas , caritate omnia reddi facilia , atque duo caritatis praecepta non esse pondus onerati, sed alas geminas v laturi . Innumera etiam nos ad Dei amorem invitant, atque illud maximum divinae erga nos Caritatis argumentum, quod cum inimici essemus, Unigenitum suum pro nobis tradidit hominem factum, Rcrucifixum . Nunc vero eum a nobis veniam petentibus amorem
exigat, atque ipse amore praeveniat, amorem inspiret, ad amorem provocet, grave id, atque asperum existimabimus At jugum suave , ct onus leve appellat Dominus amantissimus . Haec cum ita sint,
recens quidam Theologus c Witassium dico pag. at recte existi.
mavit objectionem , in qua versamur , admiratione dignam esse, non responsione . is Hoc , inquit, piis auribus intolerandum est , quod Theologi reperti fuerint in eo novae legis supra veterem excellentiam collocantes: quod adeo nostrae religionis decus non est, ut etiam hominis opprobrium sit. Non ita prosecto a majoribus instituti sumus . Ita ne vero quanto majoribus a Deo cumulati sumus henem ciis , tanto minus cum diligere tenebimur Z Absit a nobis tam turpe privilegium ς commentitiam illam de non amando Deo praerogativam abdicemus is . At ne vidcar eludere oppositum argumentum oratoria declamatione ἰ respondeo insuper contritionem , quae sine Sacramento dimittit peccata , esse vehementem, S acrem, atque tam intensam , ut doloris acerbitas conserri possit cum scelerum magnitudine, ut docet nos Catechismus Romanus de Poenit. n. 36. Talis ergo contritio necessaria erat in lege veteri, in qua poenitentium. unus aiebat, Rugiebam a gemitu eordis mei, Ciserem tanquam pa-arem mandaeabam , Lavabo per singulas πoctes utrum meum, atque alia plura vehementissime dolentis indicia. At hoc praestat nobis institutum a Christo Sacramentum , ut etiamsi non maceremur tanta acerbitate doloris, justificemur tamen, atque de hoc etiam certi res reddamur sacrorum ministrorum abBIutione. Quamobrem Catechismus magna illa contritione descripta, eat quoniam, inquit, pauet admodum ad hune gradum cum perverirent, fiebat etiam v
a patieissmis Me via pereatorum venia speranda esseι; quare neees fuit, ut elemenetissimus Dominus saeviori ratione communi hominum saluti eonsuleret: quod quidem admirabili eonsilio esseeit, eum elave
593쪽
s 88. De Theologicis Disciplinis
retui caelorum Ecelesiae tradidit. Hoc itaque est nostrum in Lege Evangelica commodum , atque emolumentum .
Auctores ac patroni sentcntiae oppositae, quamquam sunt innum meri , fatentur sententiam suam non esse indubitatam, Sc nonnulliseri hunt ignotam fuisse maioribus , plurimi tenendam negant in mortis articulo, quidam etiam monent in praxi abjiciendam: ideoque Dustra nobis illorum auctorum opponitur multitudo . Audiamus unum ex recentioribus , Franci cum Hennum , qui posteaquam pro attritione servili pugnavit acerrime, disput. xiv. de Poenit. art. 9.satctur, quod non Videatur prudenter agere qui sententiam illam teneat in praxi: is Primb ob numerum S gravitatem contradicen tium . Secundd ob eorum rationes non spernendas , tum ex Augustino, tum cx aliis Patribus, tum ex antiquis Theologis , tum etiam ex Tridentino desumptas . Tertio quia aut horitati, quam Tridentino desumpserat sententia nostra , non parum detraxit Tridentina
Pallavicini Historia cx Actis originalibus ejusdem Concilii desumpta, ubi asserit per expulsionem harum particularum , Verum etiam sussiaeere, nempe attritionem, ad hujus Saeramenti constitutionem, nihil .oluisse circa materiam hic agitatam decidere. Quarib quia ante Tridentinum vix, aut ne vix reperiehantur auctores, qui inter minis dicebant susscere attritionem sine aliquo Dei amore benevolo . Quinti, quia etiam praecipui sententiae nostrae patroni nolunt eam sal tem in articulo mortis practicandam, ob grave, ut aiunt, damvs risuis periculum: si grave periculum et ergo non tanta certitudo is, o Haec ille tom. a. pag. edit. Venetae 42 . Ita adversarii suam et evertunt machinamenta. Quod addunt ex Alexandro VI l. nihil optamus magis , quam ut eius decretum sancte ac religiose seruetur: cetErum Ponti sex dum eommuniorem dixit sententiam de sumientia attriti
nis servilis, consul id addidit adverbium temporis Hodie , ne quis existimaret in illa extitisse maj ,res nostros: appositδ quoque usus est verbo Videtur, non enim omnes , qui tenent attritionis iussicientiam , de servili loquuntur; sed plures illam a contritione distinguunt ratione graduum: complures alii de sorvili pertractantes e sensu aiunt sussicere, quatenus accedentibus ad Sacramentum supervenit timori actus aliquis caritatis . Hi autem videntur utique tradere attritionis servilis lassicientiam e sed non tradunt . Nec aliquid modo asserimus , quod non fuerit in hac dissertatione evidentillam comprobatum. Praxim deinde nobis objiciunt: at quam praxim rPoenitentium ne 3 Puto neminem esse adeo ingratum offerenti Dco veniam, qui non curet eAcitare in se scintillulam caritatis r atque
si hujus generis sit aliquis , cum justificari nimium confidenter asiseritur. Intelligis vero praxim Confessiariorum ξ Et hos arbitror dare operam, ut paenitentem hortentur ad Deum diligondum : siquidem Diuiluod L o le
594쪽
Liber Τrigesimus quartus. Cap. VI. S8s
dem Dominicus Solo, quamvis puguet pro attritioue in iv. tamen dist. i8.art. 2. Revera , inquit, eum, qui mibἰ diceret non se paeni rere propter Deum , abflvere nou auderem . Ceteri si audeant, timemdam , ait Hieronymus Haris pag. . M in iliis veris Δωμ ' omis Sacramentum conferimus, ποπ Iecuritatem. Quae demum dicta sunt dE sententiae nostrae asperitate , ultro fatebimur talem videri non haheniatibus earitatem ζ siquidem rectissime aiebat Augustinus Tradi. ix. in Epist. Ioan . num. I. Ubi earitas nou es, amarus exactor est. Utrum vero sententia haec nostra pariat animorum anxietatem , an pacem experiri quisque poterit, modΔ. ut ipsius Augustini utar phrasi , ambulare studeat in latitudine amoris , ποπ ἐπ timoris avusiis . Vide S. P. serm. xi. in P imum i I 8. num. I. Sed iam ad amplissim ae huἱd. quaestionis , ct ad septimi voluminis finem perveni: nec aliud addam nisi quae dulcissimus Parens scribit Tract. UI II. in Epist. Dan. num. i r me dixi, Fratres, ct singi scule et cameu quia vehemestius eorumen danda fuit es/itati vestra earitas ipsa, ideo commeo πώ β erat. S enim earitas utilla est in vobis , Nihil diximus . Si autem es in mobis Onqtiam oleum inflammas adjecim ιοῦ θ' is quo nos erast, forte is bis aceensa es.
595쪽
I. Onfirmationem , quamvis hoe, aliisque voeabulis, quibus eri O pluari solet a rerum divinarum Tractatoribus, nou semper
II. L de verum, propriumque Sacramentum nova legis demonstratur divinarum Seripturarum auctoritate, in III. Eritque perpetua , dr explaratissima Traditione . t
Iv. Institutum Ioisse idem Sacramentum a Christo Domino eertissima fide tenendum est: 29 v. D quamquam tempus hujus institutionis non fit omnino eompertam, probabisius existimatur id eontigisse post Domini resurrestionem. 3 tvI. Materia astem essentialis saerosancti 5 as redisserit non solum est impositio masuum Iacrorum e tisitum, vII. Serum etiam Chrismatis unctio et 38vm. deo, at in utroque, impositios ciliret masuam ct orismate, eonsituἰ debeat materia adaquata Confirmationis . A ax. Utrum vero fidei sit dogma , quod unctis pertineat ad Saeramenti hujus essentiam , relinquitur Sebola eorum disputationi. sore. Duod attiset ad Cbrisma; ad hoe eon tendum neeelseris primum requiritur olium ex olivis expressum et s 3πI. Deinde permixtis balsami, xII. Non tamen nee bria funt omnes ilia fragrantium rerum species, quas adhibent Graeci . s xiii. Mixtionem illam balsami quidam neeessariam putant seeesstate
pracepti, quidam necessitate uiam Meramenti: isti autem arbia reamur esse adisserenuum. '
xiv. 'aurea debet Chrisma eonsecrari ab PDἰβορο , ad quem duntaxat, iure saltim ordinario , pertinet hae eonsereatio ; sed utrum eo ecratio ipsa neresaria sit as Jacramenti essentiam, nos inter δἰ erepantia rheolaeorum pDeita nolumus definire. I9xv. is nune dieamus de sorma; hae non est, ut eensent permulti, oratio Episcopi praeedem unctionem orismatis; 64MI. Sed faut verba inunitionem illam remitantia, videsieet, signo, Se. 68 HI. ina utique verba apud Latinos varias subiers ut mutatioσes; fescceidentarias duntaxat, nee immutantes signi aliouis subsaπ-tiam. 69xvIII. eis Graeci utuntur hac formula , Σεροῖς δωρος - -- αγίη svalida uidem ct perantiqua . 7 I
596쪽
xx. Tametsi ex dispessatioue , sive extraordinaria facultate, post ast nplici Meerdote eo erri . 8a xxi. Verum ut simplex pres er valide eos me , requisitar M E et a Geideurali delinario summi Ponti is ς ct in orientan iconsuetudo universim recepta, quam idem Romauus Pontifex aut opprobet, autIahim permittat. xxit. I lanei sunt ad hoc Sacramentum fuse piendum quieunque sunt instiati baptismate; Ioaxxur. Homines etiam infantilis aetatis, ac parvuli e tot xxiv. Liret eo uitias evectetur is coinrmandis Uus rationis : IoaΣxv. Ceterum etiam Vro i . amestes , ct eue*umeni , dummodo
quadam regulae serventur , funt ab Oiseopis eo gnandi . Ibid. vi. dulti, qui sibimet conscii sine mortalis eulpae, debent Confirmatisci praemittere Confessovem Saerameotalem. Ios xxvri. Oportet in per , ut insistant oratiosibus , ae sint θμοῖ . ios xxviIr. kuamvis autem Me Sacramentum Mon sit necessarium nece sitate medii ad saluteis et I OS xxix. Neeessarium es tamen necessitate praecepti, sive is re, sive in voto , iis omnibal, qui vel eoram oraσno fidem ρν teri δε-hent , veι adversus eamdem fidem erebris gravibusque testati
nibus exagitastur . Ios xxx. Reliqui pariter , qui hoc falaberrimum Sacramentam eontemisnuut , peceant mortaliter. III ixxxI. At quinam eontempsisse disendi sunt Arbitror nos eos tantum , qui illiad spera aut tanquam inutilem ceremoniam , quod redolet erimen haeresis ct sacrilegii, sed etiam qui nullo Deitimo impedimento detenti, Episeopo praesente ct hortante, negligunteonsienari. Ii xxxII. Dιbent stisur ad Confirmatiosem areedere ρουἰ provoeantur ad negandam christianam fidem : qui commoran ur ισυν haeretisos et qui tentationibus fidei desereσda pereelluntur : qui prima tou ra sunt initiandi, θ' fortasse etiam qui re issam strofessiouem . emittunt; ct denique omuer, qui parato Episcopo pusunt ab eo eonfirmari. II 3xxxIIi. Prior 6ufum Confirmationis essectus est gratia sanctis ans, it 6 xxxIv. Qua baptizatis confert gratia perfectionem, robur ae firmitatem I ll xxxv. tque hae gratia dissert aratu per baptismum collata , eἄ-que perfectior eli, non absolute, sed taπtum eo varative. I9xxxvi. Haretieis resipissentibus Geramentum Cousirmatiosis no Geonfert absque paenitentia , via eontritionς , primam gratiam ς quicquid offirmet Morinas. IEP
597쪽
xxxvir. Ius alter huius Sacramenti es character , ideoque ciuis firmatis iterari non potes. Iaa
xxxvirr. Risus itaque , quo haeretiei olim reeipiebantur .u Dese- fiam, nou erat repetitioI acramenti Coinrmationis: I 24 xxxiv. Neque opriavus, aut Hugusinus uisibi affirmavere, rectis
piendos esse repetito Boe Sacramento venienter ab haeresi.IrrXL. Statuenua est luter eoaracterem Uaptim , obaraeterem Gonfirmationis aliqua connotativa disinitio .
ALiii. Item mundito frontis, Id XLI v. ex vetusea consuetudive Heauda est Iiuea dilata. ad XLV. Probanda pinremo eeremonia, qua coninmandus leviter eaeditur alapa.
L. Praeterea asserimus celebratum eadem die Pascha typicum Pu daeis
598쪽
xvin. Panes Muem; la Turbaristiam eonserandi debent esse exiler, o Aura rotundi. I9s ux. Putemur quiuem Uum Termentati oblisuisse apud Graecos ante exortam Sebima Photianam , eo Lx. eisque tam in a mo pane, quam is fermentato valide eonsita Eueharisiam: acia xxt. Est enim Iberamenti Euebari a materia panis tritieeur , zo buius Deo nequit materia sis Dbsitui, os xxv. Tuamvis idem trἰllaeus ρanis vasiue congreretur, e Uris quas- titatis sit, modo supraseus atque δε ibi is . ao xxm. Verism imperite quidam Graecorum .iφio vertast Romanae Eeresis quod conseeret a mum; O' IV. Namst ratione pugnandum foret, facile Latini remmoustrare , possent majorem sui ritus convestentiam. 2I xxv. Fallantur qui censent Gratas apud Latinor tammorantibus, saη peregriπantibus fas esse eossecrare sonum, O ὸ eontra Latinis apud Gratas fermentatum. 2la LxvI. praeter panem mateνia divisa Euebarisie vinum, nee hujus Deo substitui potes aqua, sive alias liquor , etiamsi eommum Uudeserviat ad potum. algLori. Vivo conferando mo Ieam saturalis aquae ex perantiqua tradiatione, ct Melesiae praecepto debet in udi:
LXVIII. Husmodi tamen commixtio nos es de veressitate Sacrame
LXX. Immediate, ut probab nus exstinamuretas LxXI. Devenientes ad pertractandum de forma Euebaristia, disimus Gripam in illius institatione usum fuisse verbire 233 LXXII. Hoc tamen fullo Melesiae de era esse verti ime desiuitam . 23 ILx xHI. Sata verbis confierant Saeerdotes, ct quidem Domiuisis , ποπprecibus, qua ante , vel post in Litumin recitamur . 274 LxxIv. Eadem conseerationis verba sunt bae duntaxat, Hoc est compus meum , O .Hic est calix sanguinis mei , aut, Hic est sanguis sudium si adbibendum, ne cetera prα-
ferre bae verba submisε voce, quam elatsi. 249 xvI. Vere in Gebar ia eontineri eorpus , idi sanguinem Domini N. P. C. profitentur Catboliei, innixi Iaerarum litterarum asin Horitati. as I xvII. Confirmant eamdem veritatem Dero uera cineilia, as 3 Lxxum. Perpetua Iauctorum Patrum traditio , as9 LxXIx. Momenta , quibus ab iisdem Patribus confutatae sunt plures haereἴes . a sit
599쪽
xxxx. Exempla, quibas Majorer nostri Idem bula osterio reveliuis
rant , a 6s xxxxi. Miroeula a Deo patrata in bujus veritatis eonfirmationem, 26
xxxxir. Ipsi denique Catholisae mei aDersarii. 269
LxxxIII. Facillimum est refutare omuer baereticorum objectionet , si attes antur decem regulae a nobis tradita Σ' explieatae . a xxxxiv. Singulas nihilominar objectioπer iuri expendimus . a 88
Lxxxv. Impugnatur quoque evisenti simὸ alferta ab haretieis Consubstantiatio , sive Impanatio. gos xxxxvi. Haud invicte probatur extit se baeresim Stercoranistarum:quatames, si fuit aliquando, facile refellitar eo statur. 32 rLxxxvII. Ex reali eorρoris o sanguinis Doisini F. C. praesentia subfmbolis Euebaristieis , infertur primum ipsi Domino tu Euebari- pia exissenti Latriae ealtum esse exbibeusum , 3 26 xxxxvIII. D templis itidem religiose ae diligenter ipsum Euebarissiam servandam, ga9
xc. Et eum eodem soleωπι festo Processionem, is qua saeratissima Euebarisia eireumfertur, gῆς dici. Rursus hane retitiosissime exponi, ct elaea estari aliis quoque oremporibus, moia praeeptiones quaedam ferventur . I8Ncu. -t nulli fas es deferre tu itineribus Euebaristiam appensant aeolio, tametsi Romanis Ponti ibus iter ageutibas praeferr/ quear pompa , ct eomitatu decenti. gwaecIII. Eucharisiam eouserare er eou ere ad solos attiset Saeerdotes: 74PNcIv. eis aliquando illam dispensarum etiam Diaeoni, praefertissub specie ani, emtistdum tamen justa , 9 deIexatione. 34 xcv. Non es Luctarisia ita a salutem omuibus necessaria, ut nem.
Xzν I. Licet manducare eorpus oram ω leo sensa , quatenus idem est, ac Melesiae eopulari, sit omuiso aut in re, aut saltem in vota . se nee piate Distis: IssacvII. eritque Ze communisse bae ostiea , non de sacramentali, Dr- mouem iussituebat e Ne tinus, quanso etiam parvulis necessariam asserebat eorporis ct santuinis Domini communionem . Is aecvIII. Tenentur tamen praeepto diviso ad eommuniouem I acramenta- Iem adulti, 3sbxci x. Et praee to Ecelesiastita semel saltem in anno, recurrente δε- Iemnitate V ebali:
600쪽
ei. Neque Trinum praeceptam, neque salutis agere ar Oxigit , sit lakἱ. sub utraque specie communicent; 36 eii. In EceIesa enim Occiaeutan, etiam auxe XI I. catam, me is riseia frequentissimὸ sumebatur sub inica specie paris, 66er ii. Obticuitque aliquando in Urientali Eccleso em Qua. 69ei v. Revera sub utroque specie eominetur totus, ct integer oria
m. Eademque gratia eonfertar eommunieanti sub uniea tantum specie, ae eonferatur utramque speciem sumenti. 3 oevi. stuapropter, id posteriorum temporum conditiose exigente , usus ealitas jure optimo non Meerdotibus sublatus es et a icv ii . Nec expedit, ut iterum permittatur. acvim. Deneganda est SacramentaIis commusia pablisis preeatori. burs . 373 et x. Pueris itidem , O sis , ρῶ nunquam habuerunt usum rationis. 38 rex. Ruibusdam pariter, at non omnibus Meetumenis r 18a
on autemsapplicio a ciendis extremo ἔSiri paenitentibus is mortis artieulo tanditulli. V Nuda autem ratione ori defundiorum est ingerenda .
cx i v. Inter in optiones, quae requirumtur ad communionem seramentalem, connumerantur ex parte corporis jejurium , carnismiandities, euit que praeseserens bonepotem: 88ἰ scit v cxν. Ex parte autem auimi status Rratia , oesiaci , spei, eardatis, aliartimque virtutum exerestatio ς a
cxv i. C,mmendamus 'equentem communionem , β Hrea tuam truis , ct probatissimorum virorum doeumemta serveniar. 39t cxv ir. emnotatione denique di na sunt qua attinetiι ad ritus eo munionis Sacramentatis, videtieet, fractio panis, diseribatio, verborum formula , aliaque id stenus ς 9 exv II l. Et quantum Dectat ad tempus, etiam post missam, ct in Agenua defunctorum , potes Gebarisia Sacramentam adminiastror cxix. Non earet Ostiea ligni eatisne detuliarsi Hie ritur, quotam
munionem percipit Romanus Pontifex, quando Divinis Iolemn
exx. Ut modo in iis, qua ad Meri iam pertineσt, refutemus θα- reticis; a mamur ciristum , quaudo Euctarissiam instituit, obtulisse in ea verum seri tum , atque praeeipis etiam Aposto- Iis, ut iliua is fui tominemoratio σem offerrent. 4 4 cxx I. Sacrificium aureis Utud, quod Chri tur instituit, di in Getesia osserenuum praecepit, non es saeri iam impropriὸ σωπtum . atque uι contendunt haeretiri, sola Dominis eorporis distributis ,