장음표시 사용
581쪽
potiendi illud malum. Non timet ne perdat amplexus paleberrisIsponsi, sedi et ne mittatur in obeusam . Nego itaque voluntatem timentis adeo esse essicacem , ut evitare velit quicquid impedit sponsi amplexus, ct aversetur poenam damnatorum praecipuam , privationem scilicet summi Boni, si nullatenus inflammetur amore casto. Atisque, ut liberalis sim , si voluntas non peccandi solo metu animatavere sit effcax , nihil aliud consequetur, nisi voIuntatem hanc niti adponenda media , quibus gehenna eVitatur , ideoque ad serνanda praeis repta, quorum illud est primum , maximumque, Dilixes Dominum Deum tuum, o . Ad quintum respondeo, quod cohthere interiorem animum , & parare locum caritati in Schola Augustiniana idem sunt: eum enim per timorem homiπes tantinent se a pereato , fit eouinsuetari justistae , ct incipit quod durum erat amari, ij duleeseiι Dear,
inquit Augustinus ser. nuper laudato n. 7. malitia autem , a qua a ver tit timor servilis , ei quod peccatum sit malum nohis, non quod sit offensa Dei: atque hoc postremum unusquisque inquit S. Thomas qq. supplem. arti a. plus debet odire quia diset magis.Deam , quam ei.
Dum diligere. Quod sequitur de spe, diluitur eadem facilitate: siis
quidem si spes tendat ad unionem spiritualew, per quam adhaereat sum mo Bono , non est absque caritate initiali, si autem habeat intentioonem finis non ordinem , non est ossicax, neque pulcherrimi sponsi quaerit amplexus: atque, ut istud etiam Iarge liheraliterque concedam , si effcax est, adnitetur ea perficere , quibus finem consequi mur , ct memor verborum illorum , Si vis ad vitam ingredi, serva mandata, incipiet diligere Deum summe honum , quem timet sum
me justum. Ad ν. dicimus rectissime Deum uti comminationibus ad
convertendos scelestiores g quos enim nondum delectat pulchritudo iustitiae, coercet terror supplicii. Verum non est poenarum intermina tio praecipuum conversionis motivum , sed occasio quaedam aut insinuatio conversionis : etenim De se ostendit iratum, ut quaeramua amantem; atque ut ajehat sanctissimus aeque ac sapientissimus Instiis tutor in primo de Doctrina Christiana cap. Xν. ig. Magnum timoremineatit negligentibus, ut se ad diligentiam eonvertant, eumque m gis bene agendo desiderent, quam male agendo formident 4 In republiaca autem attenditur magis externum ossicium , quam cordis affectus ἔnon enim est rector civitatis, quemadmodum auctor saeculi, serui tor eordium. Ceterum nec in ipsa republica laudantur qui servant i
gem sola poenarum formidine, & Horatii ad Quinctium plena sente tia haec est et
mutat enim metuit foveam tapur, acespiterque Suspectos laqueor, o opertum milvius bamam . Oderuri peeeare boui virtutis amore:
582쪽
Liber Trigefimus quartus . Cap. VI.
Sit spes fallendit mi uir sacra profanis .
De proloquio demum Scholastico dictum supra . Ια unum constringam quae sucre dispersa . Non esse illud expressam Evanget ii assertionem aut definitionem Ecclesiasticam , nec inveniri apud Augustinum , vel auctorem alium eiusdem classis , immo dignum non esse, cui bitanees perpetua nostra Ialmis, aut damnationit eonsidamus. fatetur in i Vis
dist. I 8. q. 3. art. 2.9 dist. I9. quaest. a. art. 6. Dominicus Solo. Quid
ergo , si pronunciatum illud rejiceremus Deinde veteres Scholastici,
inter quos S. Thomas quaest. 28. de veritat. art. 8. attritionem acon.
tritione distinguunt per inrensionem doloria, per Mformatisme ngratia r in quorum proinde sensu ex attritis contriti fiunt, qui accedentes ad Sacramentum cum amore tritiali recipiunt gratiam babitualem. Multi praeterea , etiam post Tridentinum , in eo sensu interpretantur essatum illud , quod attritioni accedat vherior gratia S motus sanctae dilectionis , huic vero per Sacramenti essicientiam remisso peccatorum ἔ ut diximus supra de Viguerio , Scinnio , Pallavicino, aliis,
sue viris docti minis. In istorum ergo , R in antiquiorum inorum senu vulgare pronunciatum recipimus , S probamus; in sensu autem adversariorum quos iam in secunda argumentationum congerie prinpellere , S propulsare studuimus ) minime , haudquaquam . Ventum est ad clase in illam oppositionum , quae petuntur ex caritatis energia atque excellentia. Eo autem collineant, ut demonstrent omnem amorem Dei henevolum iustificare se solo , ct consequentor nihil collaturum sore Sacramentum , si ad ipsum p requireretur actus aliquis caritatis . Itaque adversantes nobis Theologi caritatem , quantumvis minima sit, non posse cum peccato confistere deinon strant insequentibus argumentis . Id primit in caritati ad tribuunt di Uinae Iitis terae , quae ut homo sit justus S Deo acceptus , ad caritatem ipsa tria hortantur, non requisita eiusdem caritatis magnitudine atque Uehementia , neque ullo discrimine facto inter caritatem praevalidam Sc remissam . Legitur enim Proverh. vi I . t . Ego diligenter me diligo. Ioannis XIV. 2 I. dinxit me, diligeιur a patre meo, ct ego diligam eum , ct manifestabo ei mei fam . In Epistola ad Rom. xi II. Io. Plenitudo legis es diue3io , In I. Ioannis iv. 7. Et amuis, qai ditiis git, ex Deo natures: atque in l. Petri iv. 8. Grritas Uerir multitu- dixem ρeeeatorum. IL Tridentina Synodus expresse id definiWit uectis illis sese. x I U. cap. 4. Etsi contritissem B rue aliquando earitate perfe-Ham esse contineat, homiuemque Deo reeouiliare , priusquam hoe Sσ-eramentum attu fuse*iatur. III. Conspirant hac in re maximi Eccle-fiae Patres: Chrysostomus enim Hom. . in a. Epistolam ad Timo theum ait, Sicut ignis , ubi Blvam oeevaverit, omnia purgare eos-suevit, ita θ' earitatir fervor, quoeanque luciderit, omnia per7micatque perrumpit. Augustinus Tractatu v. in Epist. Ioan. num. I. Nom. . ToVII. Dddd ' diseem Disitig Orale
583쪽
s 8 De Τheologicis Disciplinis
discernuntur, inquit, Hii Dei a filiis diaboli, nisi earitate: In Evangelium Ioannis Traα ix. de caritate scribit, Dram cum babere caeste ru homo , Spiritum Ianctam habebit et quam si non habuerit. De Diaritu sancto erit. Et quomodo oorpus tuum siue spiritu , quod est axima tua , si fuerit, morιaum es , Ila anima tua sine Spiritu sancto , idest. sne earitate si fueris, mortua deputabitur. Item de natura S gratia cap. ultimo latetur caritatem , licet sit duntaxat inchoata, esse justiistiam , dicens et Caritas tactoata, ineboata justitia es et earitas provecta, provectu jositis es; earitas magna , magna justitia es; ea-ritas perfecta , perfula justitis es. S. Gregorius Magnus in Cap. I. libri primi regum haec habet: Ex vi conversionis magnitudo deletareriminis: vir autem eonversionis est assectis earitatis eardi infusae visitatione sancti Spiritus. Etscriptum s de eodem Spiritu, Ruia ipse peccarorum remissio est. IV. Qui asserit caritatem posse consistere cum reatu peccati, assentitur propostionibus in Baio proscriptis . I r. Caritas perfecta'sineera, quae es ex eo de puro, or eonscientia bona, ct Me non ficta , tam in Cate ebamenis , quam in paeritentibus , potes esse siue remisione peeeatorum. 3 a. Caritas illa, qua est plenituindo legis, non essemper eonjuncta eum remissione peccatorum . 7o. mo existens in pereato mortali, sive in Mata aeterna damnatiouir, po res habere veram earitatem, ct earisas etiam perfreta potest eousere eam reatu aterna damnationis . Sunt aliae apud Bajum huius farinae propositiones ab Apostolica Sede confixae pariter , ac reprobatae . U. Sanctus Thomas in 3. p. quaest. o. art. q. ait: Minima gratia potest resistere euilibet eoneviseextia , θ' vitare timue peccatum mortale , quod committitar in transgressiane mandatorum legis; minima enim earisas plus diligit Deum . quam eupiditas millia auri ct argenti et atque in Supplem. q. v. art. i. & 3. scribit peccatum solvi per do. rem ex amore caritatis ordiuata eausatum , quautumeasque parvsssit dolor , dummoda ad e tritionis ratiosem sumiat. VI. Hoc postr mo demonstratur rationibus Theologicis et quarum prima est, quod caritas etiam initialis est caritas persecta, atque, ut docet Bellarminus lib. a. de Iustificat. cap. i6. etiamsi actualis sit, non habitualis . Contrarie opponitur peccato, ideoque illud effetenter expellit, saltim per modum ultimae dispositionis, quam ex natura rei, S infallibili quodam nexu consequitur infusio gratiae . VI. Sequitur ratio atterae Amor, quo diligitur creatura Nusquam Deus , reddit hominem impium , quamvis amor ille tenuis sit ac rearissust igitur amor, quo Deus diligitur super omnia, quantumvis reniissus ac minimus, reddit hominem justum . VII. Accedit proxima ratior Intensa & re missa caritas actualis specie, ut aiunt Scholae, non disserunt: si ergo
illa iustificat, id praestat S ista . VIII. Argumentari etiam possunt: Si per truensionem contritio impersecta distinguatur a contritione permiecta Digitiges ν Cooste
584쪽
Liber Trigesimus quartus. Cap. VI. s79
secta, eodemque pacto distinguatur caritas a caritate ; nemo disceris nere poterit , an contritionem perlaetam habeat: ex quo necessum est oriatur magna animi anxietas ac perturbatio. IX. Urgent S illud:
Quod praestat habitus labitualiter, id facit adlualiter actus . Igitues caritas habitualis justificat habitualiter , caritas actualis actualiter iustificabit. X. Tandem , si sola actualis & imperfecta caritas natura sua non traheret sormam justitiae. & Dei amicitiam, ii, qui morte
proximi eliciunt contritionis actum , etiam cum voto Sacramenti . in aeternum perirent: atque ita damnarentur qui Deum diligunt: quod nimis absurdum est, ct horrendum . Priusquam haec argumenta diluam , ad memoriam revoco suis
complurium antiquorum opinionem , necessariam esse in Sacrament poenitentiae contritionem caritate persectam, atque apud Deum hominem iustificantem , nec tamen opinionum illam fuisse expressa damnatione proscriptam, Illam quippe propugnarunt praeclari viri, Thomas lilyricus, Alph nsus Tostatus, Rupertus Abbas, Innocenti Tertius, S. Raymundus, S. Bonaventura , aliique permulti ἔ a quorum testimoniis colligendis eximunt nos Ioannes Launcitus , Morinus, Farvaquius, Le Drou , Witassius, atque posteriores Theologi accuratissimi. Visum quoque praelaudato Morino pag. 4 i. prioriS Partis de Contris. in eamdem sententiam conlpirasse aliquando Doctorem Angelicum, cujus art. Σ. q. a. dist. ai. in IV. haec sunt verba, Comsessio operutur praesupposita eontritione , quae ea*am delet. Movehat autem Theologos illos , quod Sacerdos neminem debeat sol ore , quein prius Deus in gratiam suam non receperit: idque S. RaymunduS in Summa lib. I. de Poenit. paragrapho II. explicavit exemplo Lazari, quein prius suscitavit Dominus , quam a discipulis sol veretur, Se rum, qui lepra contaminati a Christo mundati sunt, priusquam accederent ad sacerdotes . Nec tamen , ut dixi, haec sententia reproba ta est ab Ecclesia ζ sed illam in Tridentino Concilio a censura immunem ostendit Tudetanus Episcopus ea ratione, quod etsi Saerame tum Faenitentia inveniat remissa peeeata praeeuntis eosuitionis es-eaeitate , id tamen praestar virtute Sacramenti, cujus votum tu ea eontinetur. Atque hanc Tudetani Episcopi assertionem explicat illustri exemplo deprompto a passione Christi , cujus intuitu iustificati
sunt sancti veteris foederis , Leonardus Uanroy cap. I ν. de Poenit. q. Est tamen inter caulam meritoriam , qualis est passio Christi , &causam instrumentalem , cuius generis sunt Sacramenta, discrimen aliquod . Verum quicquid sit de ea Tudetani ratione, & de allati exempli convenientia ; post Tridentimam Conciliam Andreas Uegalib. x ras. Comment. ejusdem Conc. cap. II. eadem recitata sententia, quam agnoscit ese Magistri sent. Ohumi , S. Bonaventurae .
Alensis , aliorumque, Neque tamen, inquit , quod ita Meuerint, , Ddud a eum
585쪽
s8o De Τheologicis Disciplinis
eum tuis fusisse exsImandi sunt, qui absolutionem Suerdotum inanem crediderunι: nam er ad auginentum gratia, er ad remissionem debiata poena pro peccatis , omnibus rite sua peeeata confessis utilem eam
ese tradiderunt, qaod quidem sare potes , etiamsi nunquam prima
gratia per eam eonferretur ἔ 9 hae ratione tueri eos possumus, nec ideantur adversari eitatis supra Gessa defuitionibus , quod Saeramenta nova lexis eassent gratiam . Ex quibus apparet plurimum illos alucinari, qui censent antiquiorum illorum sententiam rejectam a Tridentino . Eo etiam nomine a consuris intortis in Baianas propo-stiones immunis est , quod illi veteres remissionem peccatorum &gratiam habitualem a caritate persecta minime segregabant ἰ eam inque , aut saltim augmcntum illius adscribuhant Sacramento, cujus in persecta contritione c etiam juxta Tridentini definitiones ) votum includitur . Haec autem ideo commemorata sunt, ut opinionem illam antiquorum vindicaremus , atque ut percipiant adversarii, non proinde nos futuros fore devictos, si fateremur necessariam in Sacramento contritionem S caritatem , quae iustificet apud Deum . Ceterum nos & a sententia illa recedimus, & negamus contritione, & dilectione Dei propter se, nisi vehemens sit atque acincensa , peccata semper dimitti. Recedimus ab illa sententia ob eas rationeS, quae nobis, S nobiscum pugnantibus communes sunt. Ar-hitramur enim consultum magis dignitati, & ossicientiae Sacramentorum novae legis, s horum quaedam etiam primam gratiam pro ducant ἰ cujus productionis causa dici solent Saeramenta mortuorum. Facilius etiam resutantur hoc pacto propositiones Michaelis Baii, &praeiertim quinquagesima septima , assirmans peecatorem paenitentem non vivifieari ministerio Saeerdotis. Salvatur quoque melius iudi claria potestas collata Sacerdotibus remittendi peccata , quam Po testatem exercent Poenitentiae Sacramentum administrantes . EX pressa insuper est doctrina Synodi Tridentinae sesis. xiv. cap. q. R Ca techismi Romani P. a. cap. v. num. 36. caritate persecta , ct contri tione acri & vehementi deleri peccata, priusquam Gerameπtum a tu Dycipiatur: nec probabile admodum est, in Sacramento talem contritionem requiri. quae citra ipsum , ct eum solo ipsius voto iustificet. Insuper proximo num. 3 . praelati Catechismi asseritur ex fidei Catholicae doctrina credendum, & constanter assirmandum esse,
remitti vi clavium in Conkssione scelera omnia , Etiamsi paenitens hujusmodi dolore non Umiatur, qui ad impetrandam veniam satis esse possit: quae tamen verba non signifieant id eme dogma fidei, ut intem pretantur nonnulli, sed quod ex fidei doctrina inseratur necessaria
consecutione ς nisi asserere velimus Compilatores catechismi igno.
586쪽
Liber Τrigesimus quartus. Cap. VI. 1 81
declaratione anni r oo. in qua tamen requirit inchoatam Dei dilectionem , ait putandum non esse, ut necessaria sit praevia contritio, quasi earitate perfecta , hominemque Deo reconciliet, antequam Merais mentum aDu suseipiatur . In hoc ergo cum adversariis consentimus , non esse in Consessione Sacramentali necessariam contritionem caritate
persectam , quae prius justificet, S peccata dimittat.
At negamus hujus generis esse contritisnem initiali duntaxat caritate animatam. Etenim inchoatae dilectioni Tridentinos Patres adseribere rationem solius dispositionis ad justificationem, hanc vero tribuere, tanquam causae formali, caritati quae diffunditur in cordibus nostris per Spiritum sanctum inhabitantem, S quam scholae appellant babitualem , dictum supra , nec opus est, ut iterum demonstr
tur . Catechismus autem Romanus cit. num. 36. tribuit utique vim
iustificandi contritioni persectae, sed quaenam haec sit histe verbis destri-hit: Ut enim hoc coneedamas eoutritione peceata deleri, quis ignorat illam adeo vehementem, acrem, ct intensam uJe oportere, ut doloris uerbitas eum scelerum magnitudine aequari conferrique ροδῖς ῖ Insuper Doctores nostri asserunt exemplum Magdalenae, quae etsi ex amore casto detestaretur peccata , priusquam tamen Salvatoris praesentia, ct impensis amoris operibus augeretur illius caritas , inquinata erat& sordida , scribente Augustino Sermone 99. num. 2. olim 23. ex so. ceessit autem ad Dominum iwmunda, ut rediret manda r accessis ra , ut rediret sana; & Magno Grogorio Hom. II. in Evangelia, Nondum sita, sed lavanda , ad fontem miserisordia cucurrit. Proferunt & exemplum ipsiusmet Augustini, qui Iibro ix. Consessionum. cap. a. suam ante Baptismum caritatem destribit; & nihilominus peccata sua horrenda ct funerea dimissa fuisse scribit in Aqua saneia . Addunt Augustinum apertissime exigere dilectionem Dei a catechumenis, tum de Catechizandis rudi hus cap. 4. ubi ait, diligenter curandum , ut Catechumenus priusquam regeneretur sacro sonte baptismatis , audiendo eredat, eredendo speret, sperando amet , ct cap. Io. ubi inquit, praeceptum illud , Diliges Dominum Deum tuum ex toto Corde tuo , pertinere ad baptizandum : tum Tract. is. & 96. in Ioannem , ubi affirmat catechumenum, antequam ad baptismum veniat, etiamsi credat & diligat, portare adhuc Iaretnam iniquitatis sua. Neque hoc postremum pronuntiat Augustinus de catechumenis baintismum dedignantibus c quod audio respondere nullos; ) non enim est vera caritas, ubi est contemptus Sacramentorum: sed contra id scribit, ne quis dedignetur baptizari, haptismi contemptum nou supponens , sed ne subrepat inde admonens , quod cathechumeno credenti, speranti, & diligenti, peceatum non dimittitur, nisi cum venerit ad Baptismum . Itaque sententia nostra est, ad hunc modum .stse invicem complecti caritaιem i atque justiua vi ; ut si caritas sit Disitirocl by Corale
587쪽
s 8a De Theologicis Disciplinis
habitualit, quae diffunditur per Spiritum sanctum inhabitantem, haheatur justitia habitualis &inhaerens: si caritas sit adeo flagrans , ut pariat acerbitatem doloris aeris atque vehementis, sit ad iustitiam inhaerentem ultima dispositio, cui statim subsequatur forma ipsa iustitiae; si autem sit caritas initialis, inchoata, ct remissa, nequeat ad gratiam habitualem perducere , nisi augeatur & flammescat, aut suppleatur desectus ipsius per inicacitatem Sacramenti: ad cumferh modum, quo si ignis lignum pervadat, illudque , ut ajunt, ἐπ-Drmer, lignum fit ignis; si lignum summo assiciatur calore , confestim ignescit; at si paululum calefiat, sitque viride aut humidum , nequit vi illius caloris incendi. Quamobrem non sequitur, Caritas justificat, igitur qui hahet amorem initialem, est justus ; scuti non reincte concluditur , ignis inflammat, ergo lignum mediocriter calcfactum flammam concepit, D est ignitum . Haec autem pro ampliori explicatione Augustinianae sententiae hactenus producta ducem illas argumentationes unico ictu si h vertunt. Respondeamus nihilotamen minus ad singulas. Ouod caritas de- Ieat , operiatque multitudinem peccatorum , he ne sacrae litterae as firmant: nam si caritas est babisaans, confert inhaerentem iustitiam ςs actualis intensii, cum justitia ipsa connectitur : si initialis & inchoata , ad eamdem justitiam disponit; atque talis est justitia , oualis est caritas p ut in libro de Natura & gratia inquit splendidistinum Ecclesiae lumen Augustinum. Praeterea caritas nos Dei amicos consti tuit, si cetera adhibeantur: etenim de timore etiam dictum est, nismor Domini expellit peeeatum. Eccli. I. et . Inde tamen nihil aliud inisserunt adversarii, nisi timorem esse dispositionem ad gratiam , & justificare, modb accedat virtus Sacramenti- Idem nos assirmamus de amore inchoato, si de isto accipiantur Ioca scripturae: nam si dicta velis de caritate diffusa per Spiritum sanctum inhabitantem, admi timus totum quantum est argumentum . Et quod de timore dixi, as- firmo de fide . de qua ait Apostolus ad Romanos Ili. 23. Rarbitramur justi ari bominem per filam e necnon de spe , de qua fin eadem Epistola Vm i. 24. legitur, De salvi facti fumus . Deinde ex quo
Deus diligat diligentes se, ad eos Veniat, in ipsis permaneat , illis peccata dimittat, qua, peto, illatione deducitur haec omnia concedi non diligentibus Si objecta demum testimonia inspicias , cognostes asti in Prouerbiis de sapientia, ad quam non perveniunt in.ertes, sed qui ejus desiderio inflammantur. Ioannis xa in ai. Justis
in dilectione manentibus promittitur manifestatio gloriae , ut constat ex textu, demonstratque Augastinus Tract. Lxx . num. s. Apostolus ad Rom. III. 9. S Io. docet ad Taritatem referri om ita legis praecepta . Ioannes & Petrus in locis productis hortantur ad caritatem
588쪽
Liber Trigesimus quartus. Cap. VI. 83
diligit, habet in se vitam ct spiritum Dei; moventem quidem , si actu diligat, inhabitantem vero, si exornatus sit habitu caritatis. Haec ad primam obiectionem . Quod sequitur , est facillimae expeditionis rnam Tridentinum appellat contritionem earitate perfectam , quae est acris, & vehemens; hae enim tantum remitti absque Sacramento peccata , tanquam rem Omnibus manifestam assirmat Catechismus
Romanus; ac potest id erui ex ipse Concilio , a quo amor initialis requiritur , πe poenitentia sit infructuosa , prout docet Historicus praestantissimus . Est insuper sententia Suare2 3. p. q. 8 s. disput. 4.s h. a. non oportere, ut quae a Tridentino dicuntur de contritione caritati persectae coniuncta, intelligantur de ait αἰ cum aecipi possine de infusione gratiae, er earitatis. Ad testimonia Patrum , quae objecta sunt tertio loco, primum respondeo non solum ab his commen dari caritatem , verum etiam inculcari caritatis praeceptum, quo non obstringi poenitentes, dum veniam a Deo petunt, assirmare quidem possunt adversarii, persuadere non possunt . Deinde Chrisostomus loquitur de caritate fervida & vehementi, qua iusti adgersa omnia propellunt; quod vel satis commonstrant duo illa verba me is γι-- θερμοise , fervor caritatis. At S. Gregorius in caput I. I. Regum per tradiat quaestionem, an salvetur qui poenitentiam agit morti proximus , ct respondet salvari, si visitetur a Spiritu sancto, qui ut se menti Ofuderit, eam protinus in peccatorum θ' vitiorum odia, eris vistarum amorem ineffabilitet exeitat : immo in ea conversione exigit tantum amoris ignem, qui Gnsumere in anima possit omnem eo vestam pereati rubiginem . V le edit. Vatic. pag. 72 Nihil ergo adversux nox isti faciunt, cum Gregorius nec Poenitentiae Sacramentum excludat, nec Ioquatur de quocunque genere conversionis; &solum pertractet de exitu mortis: in quo reperiri potest, ut dicam infra , ratio aliqua peculiaris . Augustini autem verba , tum producta, cum alia plurima, sunt omnia recte sapienterque protata, qui inpe quae in caritate agno Eunt spiritalem vitam , ac Spiritum sanctum, eo modo, quo habetur ipsamet caritas , id est, inhabitantem , si caritas sit inhaerens ς moventem ad persectam contritionem , si caritaAst actualis intensa : disponentem ad gratiam, si caritas sit initialis S inchoata. Sunt enim in vita spirituali, atque in ipsa iustitia distinguendi motus Se actus hominis se disponentis ad gratiam, qui excitantur auxilio gratiae actualis, a forma iustitiae, quae infunditur per gratiam habitualem: unde in Baio proicriptae fuere propositi nes fia. & 63. negantes hanc distinctionem duplicis Iustitiae, Se duplicis vivificationis, ut dicam modb . Quod ergo ad Bajum spectat,
cuius propositiones 3 r. 32. & 7oc nobis oRiciuntur;quis crederet sen tentiam nostram in urhe Roma, magistra veritatis, & coram Ap
stolica Sede potuisse hactenus propugnari, si vel minima Baianae la- hia Di siligo y Corale
589쪽
bis fuligine foret adspersa ξ At propugnatur. atque approbantibus viii, doctissimis libri illam tenacissime defendentes prodeunt in lucem , sumniis quoque Pontificibus consecrati, ut testantur Theolorigiea opera Francisci Genetii, Friderici Gavardi, Lamherti I c-Drou, Francisci . Mariae Campioni, ut mittam alios sexcentos alibi excuisses. Immunis est ergo, ut ostendi Prop. I. capitis praeced. haec sententia ab omni Baiani erroris suspicione. Et revera hujus positiones non de caritate initiali, sed de caritate sabituali, quam Bajus ab actuali non secernebat, prolatae sunt; ut fatetur Franciscus Sua rege i t. disput. 4. sedi. 7. quamquam Bellarminus lib. 2. de Poenit. cap. I I. set ibat loquutum Baium de caritate flagranti S persecta et quod pariis ter nobis non adversatur. Apparet mens Baii ex prop. 43. D h Misibus paenitentibnr ante Sacramentum absolutionis, c, in eareebuia
meisis ante baptismum est vera iustificatis , Ieparata eamen a remissi ne peeearorum : cx 62. Ma disinctio duplicis justitiae, alterius, quae fit per Spiritum earitatis insubitantem ζ asterius qtiae fit ex iusspiraiatiane quidem Spiritus sancti eor ad paenitentiam meitantis, sed ποα- dum eor inhabitantis, S in eo caritatem diffundentis , qua divisa
Dei, jusseatis impleatur , ut odiosissima ct pertinacissima νHieitur eatque ex proxima 63. Denique er illa distinctio duneis Φλ eati
nis , alterius qua vivificatur peceator , d.m ei pae vitentia, ct vitae
notae propositam ct iuchoario per Dei graιiam inistraruν , alterius , qua viΦgeatur qui vere justificatur, ct palmes vivus in lite Cis νο essetiar, eommentiris judicatur , ct scripturis minime congruenr. In hoc ergo situs est error Baii, quod non secernat habita alem ab actuali justitia; ideoque toto caelo distant a Baio qui docent per caritatem habitualem impium justificari, & per actualem disponi ad iustificationem , discrimen duplicis justitiae , ct duplicis viὐificationis
a Baio sublatum apertissime tradentes Rc propugnantes. Plura sunt alia ad Baii propositiones spectantia , quae legi possunt apud memoratum Le-Drou dissert. Iv. cap. I. ct in Consul. discussionis Augustini Misbeli, cap. xl. I. q. necnon apud vitassium pag. 2i4. edit. Venetae , ct Le Droint tom. a. pag. ios. quae e X scribere non oportet. Circa doctrinam D. Thomae Te spondet auctor nuper laudatus, accipiendum esse de gratia habituali, S de contritione per eamdem gratiam sormata: quod utique perspicuum erit Iegenti eumdem sanctum Thomam , sese mani sestius , quam faciant 'finguli Commentatores, explanantem. Subjectae ratiocinationes paucis ex lassantur: ad pri rem quippe dicimus , amo m initialem esse caritatem perseriam
comparate ad Obj Etum , non Tespectu conversionis cordis , & m tus animi. Insuper fatemur eumdem amorem opponi amori noxioeontrarie r at etiam contraria se invicem patiuntur, nisi intensa sint;
S praesertim simul consistunt dispositici duataxat inchoata & forma
590쪽
Liber Tligesimus quartus. Cap. VI. S8s
opposita , prout eXplicaVi rerum naturalium comparatione. Objectio, quae sequitur, ob duplicem causam nulla est; primum quia datur aliqua ad creaturam Conversio, quae tamen non infert maculam
Iaethalis culpae, ut Contingit in veniali peccato: deinde quia conquersio actualis ad Deum non inducit natura sua gratiam sanctificantem , sed ex Dei promissione , & ministerio Sacramentorum ; ut diximus disserentes de Iustificatione libro xix. cap. 6. & 7. Proxima oppositio nullius est roboris; non enim omnia, quae sunt ejusdem speciei, raollent eadem energia , uti constat ex calore remisso , atque intenso. Ad octavam dico, hac de causa confugiendum ad Sacramenta , quae gratiam supra dispositionem suscipientium producunt, ut quiescat anxietas ct perturbatio animorum . Si vero Sacramenta nequeant ministrari , adnitendum ut doloris acerbitas aequari possit cum magnitudine scςlerum: quod ait Catechismus Romanus , ac tra. diderunt Cyprianus de lapsis , Augustinus cap. 6s. Enchiridii, alitisque Patres. Nona, quae est cavillatio cujusdam Augustiniani a patria institutione degeneris, extruditur hac veteri urbanitate: Igitur caritas actualis justificat actualiter justitia actus, concedo ; justitia habitus, nego. Ad postremam respondemus cum Christiano Lupo in hac dissertat. pag. s 4. Opust. veteris editionis , in mortis casu votum Sacramenti eumdein ac Sacramentum ipsum conferre offectum; tunc enim Sacramenti susceptionem , ut inquit Innocentius III. lib. I. decreto tit. 43. capia a. non contemptur Religiouit, I ed terminus necessitatis exeludit, quae verba deprompta siunt ex Augustino lib. t..de Baptismo cap. 22. num. 29. Amplectimur hanc sententiam , quoavideatur consona Patribus , ct Ecclesiae definitionibus ibidem productis a Lupo ς ex quibus apparet commendandam in orationibus aliaque oblationibus memoriam Catechumenorum , qui morte praeventa non potuerunt sacro lavacro regenerari. Ad memoriam tamen revo
eo, quae idem sapientissimus Auetor subjicit pag. s48. ex Epistola nonagesima prima sancti Leonis Magni: Non secessu es uos eorum , qui te obierint, merita aetasque discutere , eam Dominus Deus no-ser eujus judicia nequeunt eo rebrudi, quod Sacerdotale minisυν iam implere non potuit, sua justitia reservaverit, ita potestatem suam timeri volens , ut bis error omnibus mst, θ' quod quibusdam
tepidis aut neglitentibus accidit , nemo non metuat . Multum autem utile ac uecessarium es, ut peccatorum reatas ase ultimum
diem Sacerdotalij applicatione solvatar . Utilissimo hoc monito extrema persequor. Adversus tandem sententiam nostram quaedam minoris momenti objiciuntur, quorum aliqua petuntur ex emcacia Sacramenti, aliqua vero ex oppositae sententiae celebritate. Quorum primum est,
Poenitentiam esse sacramentum mortuorum , ideoque produci vi il-