장음표시 사용
241쪽
i s HISTORIAE Α VSτR UACAE, & Christophorus Bauarus, is, cui Daniae postea regnum obtigit. Ii suas quisque copias adduxerant, Cassar igitur per Benes cauiam
mouens, nuncijs in hostiu castra praemulis,venire se indicat, serro decernere paratum, de Boema regno sibi cum Cas miro certameesse,praelio id, non agroru depopulatione,decidendum. Itaq; subditis,innoxijs hominibus,parcerent,idem & se facturum,consultius esse,omnia victori integra,quam semidi ruta,relinqui.Poloni ad laric respondent: Scire se,noxios quos hac alieni aut damni aut sanFuinis auidos, Deo maxime atque hominibus inuisos. Pugnae
vero cum primum venerit copiamfore,neq; tam superba eius det serm='g' nunciatione moueri, sed spem exca maximam concipere, quod
vi 6 sciant,fastui & superbiae hominum,Dei numenaduersari. Hoc responso exhilaratus Caesar, postridie quadrato agmine sub eorum conspectum prodit, &admille pastis castra ab ijs ponit.Poloni, quietem capiente Alberti miste, leui equitatu in castra assilire, saepius tentabant,fddad obuios grauis armaturet equites & Hungaros sagittarios tergauer t. Id cum saepius maiore cuostentatione,quam periculo ab ilis fiere Caesar paratam pro castris aciem ostendens, ad meridiem usq; hostem operitur. Postquam hostem castris se continere, nec audere proelium videsimilitem stando festum, in castra reducit, miratus non tam Polonos tumultuariae pugnae quam statariae aptiores,quam Ptascone cum . . sui S acie pugnare insuetis, non aequo dare se campo, sed pugnam desia Lai. ante c5 dictam detrectare. Eius rei causa ira, mox per exploratores didicit,maiores ab ijs copias,ipsianam Vladis laum regem expectari,ante cuius aduentum,in totius rei discrimen descendere nollet, Caesar itaq; maturandum ratus,tormentis bellicis, quae& maiora& plura quam hostis habebat,rem aggredi statuit.
Drmenii besi, Erat Inter tormenta Vnum caeteris grandius,quo saepius incastra emitso,magna hominum strages edebatur,isq; in hostem rerror irruit,ut relicti& castris,in oppidum se omnes reciperet.Octoginta homines uno ictu transverberatos esse proditum est. Dirum hoc teli genus ab architecto humanae calamitatis diabolo, Dei, nostris sceleribus offensi permissu,in extrema mundi senectanast ductum,fragoressio indicare videtur,tota rerum machinam breui ruituram. Interea Georgius Podiebradius, cum expeditis equitibus ad Taboritas contendens, in Caesarianorum equitum alam φ - incidit,
242쪽
LIBER QI I N T v s. in incidit, & pugnare coactus strenue rem gerit, victorque ad suos
euadit, primam ex hac pugna celebritate nominis,apud suos consecutus. Cum vero apud virosq; annona deficeret, nec Poloni in
pr lium elici possent, Albertus nullum se operae morael precium
facere videns,Pragam reuertitur.
Post regis discessum, qui in Taboritarum oppido erant,ad suas quisq: sedes dilabuntur. Inter hos Poloni maxime miserabile , fame prope enecti, per deuios ignotς regionis calles, domum Triden Saxon.
se conferunt. Fridericus autem Saxonia princeps,&ipse domum iturus, cum suis pene in Bocmorum insidias praecipitauit, quo- ' rum agmen ducebant Holitius quidam, quem Iuniorem voca bant,& Petrus Zuireti lius, quibus sese in praedae societatem coniunxerant oppidani aliquot Launenscs &Zarecenses Hi Fridericum inter Pontem oppidulum, & Biliniam adorti, neq; re subita consternatum, neque ab armis imparatum. Erat cum eo Iacobus Bilinensium praesectus, cui Caesar id, quod futurum erat praeuidens, negocium dederat, ut cum satis firmo equitatu,Saxones per Misiniae montes deduceret. Ab hoc adiutus Fridericus, primum Boeniorum impetum fortiter excipiens, mox in fugam cos verti sexcentos occidit, quingentos secum captiuos abducit, pecunia redimendos. Inter naec Vladictaus Poloniae rex, nondum audita H Vini suom fortum,cum duelici exercitu Silesiam ingressus, ad Oppa- V uiam castra posuit. Caeta nuncio de eius aduentu accepto, ut ipsi obuiam iret, Udatrico Ciliae comiti, Boemiae administrationem Committens, cum eo exercitu, quem apud se rctinuerat,GortitiuLusatiς oppidum,atq; inde V ratissauiam Silesiς urbem,accclerat. Ibi praesto illi adfuit Albertus Brandem burgicus, is, qui ob inui- fictum animi pariter ac corporis robur, Acn illis Germanici cognomen tulit. Vladii laus eorum nec opinato occursu, suorum min Boemia clade percepta, imparem se agnoscens, retro, qua V nerat, prosectus,agros depopulatur.
Caesar Silesijs id petentibus, Brandemburgicum finium defensorem, ac iniuriarum vindicem dedit, & ad fortiterage dum illum adhortatus est, simuli noua de prospero Saxonis successii
retulit. Non opus erat Alberto longa ad virtutem exhortatione, Troiambis . quin per se satis animatus: in Polonorum agrum excurrens, late cus Polonum
praedas agebat, obuia quaeq; ferro ac igni vastabat, adeoque ho- 8 py A Q. stem
243쪽
in His TORIAE AUSTRIA CAE, stem vexabat, ut armis diffsus, obuiam tendere nullus auderet, sed pacis tractandae actionem institui postularet. Paci vero interpretem & arbitrum sese interposuit, Rodericus quidam Burgensis Episcopus,natione Hispanus, insigni eruditione ac virtute clarus , qui in hoc a Concilio Basileensi legatus, per eosdem dies aduenerat. Is Caesare prius conuento, multa cum Poloniae regis legatis egi quoru princeps erat Archiepiscopus G nesnensis. Cum de pace conuenire nihil posset, Burgensis maxime opera, induciae aliquot dierum factae sunt,intra quos V ratistauiae de pacis conditionibus disceptaretur. Eo Caesar quoque profectus, forte gradu delapsus, pedem grauiter ostendit, nec desunt scriptores,qui ex eo casu subclaudicasse postea,affirmat. Quare inauspicato se illo venisse putans, imperfecto negocio per Morauiam Viennam abij t. Sunt qui non hanc, sed aliam eius rei causam fuisse tradunt, quod non satis ex sua dignitate futurum esse duxerit, iniuriam tam insignem, cum summo Imperatoriae maiestatis contemptu coniunctam,bello non persequi,quodq; Poloni amicitiam aut auersatus sit, aut paruo aestimarit. Ne vero totis se viribus, ad bellum statim convcrteret, multa illi ac grauia obiiciebantur impedimenta. V-datricus enim Ciliae Comes, quem Bocmis cum Imperio praesectum esse diximus,cupidine dominandi inductus, suamq; sugam ex aut hac regii sororis captiuitatem nondum oblitus, de vindicando sibi regno, cum nonnullis proceribus agere coepit, subditorumq; animos quibus potest artibus, sibi demereri, magno regibus exemplo, ne praefecturas cuiuis temere committant, minime vero ijs, quibus cum post veteres offensas utcunq; in gratiam reditum est. Cς sar de omnibus eius molitionibus per fidos homines certior factus, prutantiori, quam quo praefecturam dederat, cosilio datam abrogare aggressus, materiam illi omnem, qua ho' minum animos labefactabat, stipendia subduci iussit, qumus ta- quam alis praecisis, ne altius nido euolaret, sed intra fortuna suam se contineret, prouisum est. Igitur magistratu sponte abdicato, Udatricus relicta Boemia, domum ad suos abij t. Eius praefectura Mei nardus a noua domo,ac V datricus Rosens s accepere. Inter liqc bellum etiam Hungariς, ab Amurate Turcarum V ranno imminere nunciabatur. Is,morte Sigismundi audita, in superiorem Mysiam squae nunc Rascia appellaturi vires & arma sua
244쪽
conuerterat. Georgius eius prouinciae regulus Despoten Graeco vocabulo dicunt) viribus impar, in Hungariam, ad imploranda Vicini regis auxilia, venerat. Interim Amurates Syndero ui amaria Θ ὸ
cem cum oppido,in quo Georgius filios cum prcsidio reliquerar, δ' 'obsidione cingit,&pro insta genti serocia, acerrimc os pugnat. Crebri itaque nuncii ad Caesarem aduolant, metum ab hoste immanissimo, praesens maded periculum, regni ceruicibus impendere nunciant, sociam ac vicinam ciuitatem in extremo versari discrimine, solius solui amnis obiectia, Turcam a Pannoniae finibus, submoueri,quare copias eo mittendas, quam ad rem,pr sentia regis opus esse. Caesar hoc rumore perculsus, quata potest celeritate, in Hungariam pergit, ac rei nccessitate, moram non admittente, nec expectatis maioribus copiis, casfra inter Tibiscum&Danubiu amnes, munit, eo undiq; auxilia properari mandat. Turcae, quὁ pro θη pius Hungarorum auxilia adesse, audiunt, eo acrius oppugnatio Vri nem urgere, omnia moliri, pericula contemnere, dies noctesq; pugnam continuare,sessis requietos submittere, nihili ad extremam diligentiam reliquum facere, quoad oppidum vi expugnarent. Victores,pro suo more,ccedem in omnes cuiusuis aetatis&sexus,exercent. Georgij filios duos Stephanum & Gregorium carios, candenti aeris lamina oculis obtenta,excaecant. Hoc genus Ex cuisno carnificinae, mitiorem castigandi modum interpretabantur, quo oculi feruore exsiccati,videndi usum amitterent, formam retinerent. Eorum s oror,Tyranno in concubinatum aut moe ctimoniudata, seu potius in foedistimam scruitutem, mancipata est. Tertius frater Lazarus,cum patre in Hungariam profugerat. Magnus ex hac Turcae victoria terror vicinorum animos inuaserat, sed Turca firmatis praesidio locis oportunis, retrocessit. Orta deinde in castris regiis, seditione, Albertus exercitum dimisit, non tam ea re motus, quam quod ex ventris profluuio multos misere abstumi, videret,ac ipse eadem quoq; lue laborare incenisset. Causam tam perniciosi mali, nimium fuisse aestum perhibent, quem ipse sibi immoderato peponum esse, immedica item reddiderat. Budam primum delatus, cum morbum ingrauescere M . - .
sentiret, Uiennam versus iter arripuit, vel quod acris mutationem morbo remediu allatura, speraba vel si omnino moriendii esset, inpa
245쪽
iso HISTORIAE AVSTR1ACAE in paterno solo potius, quam inter exteros mori volebat. Disi ia-debant iter medici, melius esse, dc valetudini commodius, eodem in loco commorari, demonstrantes, cum omnis agitatio intestina exulceret. Ille vero omnibus medicorum placitis, patriae desiderium praeserens, ita eam anhelabat, ut palam diceret, te non dubitare, si in Austriam eo peruenire , unde Vienna videri possit, liceret, quin sanitatem esset recuperaturus. Itaque iter ingressiis, Strigonium venit, ubi ad tempus ab agitatione conquieuit, mox
resectis paulisper sui videbaturὶ viribus, cum in pagum quendam
Nes mel dictum, veni siet, vi morbi victus, ultimam voluntatem literis mandari iussit,&Christianis sacris munitus,obi jt sexto Cal. Nouembris, anno redempti orbis, millesimo quadringentes motricesimo nono. Sunt, qui sub ipsam mortem hac orationis sormula usum esse, prodidere: Omnipotens aeterne deus, ignoscetis, qui morti meae causam praebuere,quibus & ego, ex animi sententia, propter te ignosco,atque, ut mei miscreariS,Oro.
O bis i Albertus cum non minore tuorum ac Christianae rei p. serius cur iactura,quam dolore,Princeps longe optimus, pietatis ac ςquit Honorificui δ' tis obseruantissimus, summam liberalitate,unde Honorifici co- gnomen obtinuit,praeditus, de quo magna sibi optimi qui quo speranda,proposuerant. Fuit Albertus flatura paulo supra mediocrem, colore subfusco, aspectu Vcnerando, fortitudinc mira, intentus in religionem, de singularis fictatis cultor, vestibus utebatur non nimis splendidis, scd quas Dalilicus preciosus decorabat, gladium semper ad manu habuit. Filias superstites reliquit duas, Gemblart. Annam, quae Guillelmo Saxoni,& Elisabetham, quae Casi miro Polono, postea nupsere. Sus ulcrat melioris quoq; sexus prolem, quem Guillelmum quidam : alis Georgium nomen habuisse,&infantem obiisse, prodidere. Uxorem vero reliquit grauidam. Ea viri corpus Albam regale deduxit, ubi in maxima hominum frequentia, lugentibus certatim, set ipsos magis, quam ipsum miserantibus, iusta ci persoluta, corpusq; regio scpulchro illatun est Eodem illo anno,ad septimum Calend. Iuli j, obierat Frideri cus Senior Austriacus,Tiro tensium Princeps, de quo superiore li' bro multa diximus. Huic duas fuisse uxores inuenio. Prior Eliu-betha, Ruperti Bauari Rom. Imperatoris filia, post editam proicsibi cognominem, destatim a recepto baptismo mortuam, &ipsa obiit,
246쪽
obiit, anno eius seculi nono. Altera suit Anna, priderici Ducis Friderici vae Brunsvicensis filia, pietate in pauperes sane eximia, ex qua sustulit μVvol angum,Sigismundum, Margaretham & Hedulgem. Reliquis in prima infantia mortuis, solus patri super uixit Sigismund obiit anno tricesimo secundo. Friderici corpus in Monasterio Stambs,apud utranq; uxorem & liberos, conditum est. Multa de , hoc Friae rico hodies apud vulgum celebrantur, incertum an Ve ita Dralis. ra omnia. Id quidem constat,aliquoties ipsum, relicta aula,muta- m. to habitu, ignotum inter rusticos versari solitum, eorum liberas, de praesectis suis & reliqua nobilitate,querelas,audiuisse,cuius rei causam esse dicebat,quod aliter verum de suis scire non posset. Post eius obitum Fridericus Iunior, Ernesti filius,ex Stiria, ad
Tiro lenies profectus, Sigismundi agnati tutelam suscepit, Cum i , prius prouincialibus diplomate cauisset, quarto post anno sic ipsi in hae ,
principem tutela exemptum, esse restituturum, mox vero ad ter- qtium Non. Augusti Halae ad Oenum indicto conuentu,Tiroten sibus ac Athesinis,vetera priuilegia & immunitates, rata habuit. Inde cum primum de Alberti Caesaris obitu, nuncium accepisset, in Austriam, principis sui decessu perculsam, se contulit, Prouinciales ad S. Berchioldi vicum,conventui diem dixerant,co & Fri-dericus cum fratre Alberto Sexto venit. Ibi inter ipses actum est, ut Austriae gubernatio Friderico committeretur, qui, si Alberti nu, A. ia Caesaris vidua, melioris sexus prolem edidisset, pro tutore: sin s eo iuuanterius: pro h rede se gesturus esici,adscito in commercium fratre. Signantur hac de re literae, fratrumq; principum,& procerum aliquot sigillis muniuntur. Fridericus itaque cum fratre, ipsis D.Nicolai feriis, Viennam urbem ingressus, cum summis honoribus
Sequentis anni initio, septemviri Imperij Electores, iactura r o. optimi principis moesti ac sol citi, Francorurtum de more,ad eleia Erideris. Corchionem noui Caesaris,conuenere, & ad tertium Calendas Aprilis φή g
Fridericum Austriacum, uno contense Rom. Regem, Creavere.
Missi ad eum legati Neapolim Austriae, ubi tum agebat, Electo-
. rum voluntatem,& electionis ordinem,exponut. Ille, nec opinato hoc nuncio perculsus, sumpto deliberandi spatio quid potissimum facere deberet,& cogitare apud sese, & cum iis, quos habebat fidisti mos,consultare coepit. Incumbebat ei magna curarum O. moles,
247쪽
- molcs, quod Alberio Caesare, ac Friderico Tiro tensi mortuis, solus omnium, prouinciarum Austriae gubernationem, in se rece- σμσπις pisset,frater vero a prima usque adolescentia ita vitam instituisset, D p vi parum praesidii in ipso cod locari debere, appareret, in Bocinia - quoque &Hungaria regnis, Austriae vicinis, turbari multa videret. Rursus animo secum reputans, magnam sibi suaeq; genti dignitatem, magnum ab Imperio emolumentum,opesq; & auxilia, quibus praesens rerum status indigeret,accessura, exacto,quod ad consultandum sumpserat, spatio, die D. Georgii memoriae sacro, legatis respondit: Electorum, atq; adco totius Imperil iudicium,
se nec eleuare nec contemnere, ideoq; electionem ratam habere, ac grato animo accipere. Sperare se, ipsos ad Dei Opt. Max. laumdisse' histri dem & reipub. Christianae utilitatem, omnia sua consilia collatu- nominis quar- ro S,ac sibI, nec qiate nec rerum usu ad tantum onus suscipiendumtus Imperator. satis instructo, opem laturos. Cςtcra se cum ipsis prς sentem acturum. Hoc responso accepto, legati Franco hirtum ad Electores laeti rediere. Inter haec Elisabetha regina, post curatum viri funus,pontifices ac regni proceres,ad se vocat, eosq; oratione ad praesentem rerum statum accommodata, alloquuta, per Ludovici aut materni , per patris Sigismundi, perq; Alberti mariti memoriam, &praeclara in ipsos merita,obtestatur, ne se viduam, ne conceptam ex rege suo, eodemq; Roman. Imperatore prolem, negligant, sed utriusque ratione habita,de creando interrege idoneo,consilium
ineant, in quo liberam se ipsis potestatem permittere, quod se dc
sceminam & iuuenculam, tantae rerum moli sussicere agnosceret. Haec ubi multis cum lachrymis exposuisset, proceres bene sperare iussam, relinquentes, potestatem sibi concessam, contra reginae mentem interpretati, statim comitia creando regi indixere. Quaeritiae hospesb. ubi haberi coepta, placuit Vl ad ista um Poloniae rege accersere, eiq; nus in Hunir- regina viduam cum regno dotali, tradere. Intercessit regina, po-r testatem se non creanai regis, sed interregis dedisse,ut electionem saltem disterrent, quoad peperisset, precata est. Persuasa tandem ab illis,quorum potentiae refragari nec auderet, nec posset, Vile gaci mitterentur, assensa est. Id tamen exorari nitebatur, ac tande obtinuit, ut legatis expresse mandaretur, si enixa masculum ipsa fuisset, re nonaum cum Polono transacta, ut reuocati, omissalegatione, in Hungariam reuerterentur. Sunt,
248쪽
Sunt, qui decretum in consilio fuisse, afirmant,quicquid resina diceret, omnino vocandum csseVladissaum, puerum autem, ii masculum etiam peperisset, cum longum sit eius aetatem expectare, Boemia ac Austria contentum esse debere. Ex hoc eo ram facto, magna discordiarum semina utrinque iacta, multam inter Hungaros ac Polonos bella exorta sunt,quae utrisq; incommodo, regi etiam cxitio fuere. Missi igitur in Poloniam legati,cum in itinere adhuc essent, rcgina exactis mensibus, scitum admodum infantem, peperit, cui Ladillao nomen datum. Mater regina, qui s raderant proceres, nuncium celerem poli legatos mittunt,qui eos Caesa ris hum' allecutus, regem Hungaris natum, nect; Polono amplius convcn- sui ntu opus esse, nunciat: quare pedem rcferant, scianti, legationem sibi, omnemq; cum Vladistao agendi potestatem, esse sublatam. Legati hoc nuncio commoti, quid potis timum agendum sibi euse vehementer dubitabant. Cum vero, quid petituri aduenirent, iam rumor ante latus, in aula vulgasset, nec assq; periculo regredi licerct, recta ad regem profecti, rem sibi ab initio mandatam, exponunt. Lqto omnium plausu legatio excipitur, nec mora,exerci tus qui Vladillaum in Hungariam comitaretur, decernitur. Elisabctha,paternum infanti regnum sua culpa auferri dolcs, animo angebatur, S consilio suorum conuocato, pactum cum E abrabat Vladis lao matrimonium, rescindit, cuius potestate nullam, post acceptum de puerperio nunciu, legati habuissent. Erant co tempore,qui dicerent, non defuisse Polonos,qui regi authores csscnt, ut Hungariam nato legitimo haeredi relinqueret; contra autem ex Hungaris fuisse, qui ipsum animarent, neq; ab eo consilio immunem fuisse Coruimim, quod Uladissaum magna animi fortitudine ac potentia pollentem, Turcarum viribus opponere iam tum agitaret. Qui vero exlceribus Ladillao , Alberti Posthumo addictiores crant, decorona illi imponenda, antequam Polono regni possiestio firmaretur, solliciti consilium iniere. Erantq; non misis-d in aula solum, sed in alijs regni partibus Episcopi & proceres non Lad sta infun- pauci,apud quos Sigismundi de Alberti memoria effecit, ut nefas te conorum in osse ducerent,eorum haeredem auito regno,defraudari. Nonnul-sVM los mouebant beneficia ab illis accepta, reliquos aetas pueri, ma tris sexus, ac utriusq; orbitas de commiseratio. Itaq; qui ex legatis redire ausi fuerant,in carcerem coniiciuntur. Cum vero Polo Dum 2 iam
249쪽
iam in itinere, neq; procul abesse nunciaretur, Dionysius Zechius Strigoniensis Metropolita Cardinalis, Mathias Vel priniensis, &Benedictus Iaurinensis Episcopi, necnon alij multi primates,cum
tota sua factione Albam,aduolant. Reginae aderant multi proceres, atq; inter illos Udatricus quoq; Ciliae Comes, & frequens no- Lia ' infam bilium ordo. Ibi Strigoniensis, Lassislaum in matris gremio vagi coronarur. entem, nec dum quadrimestrem,adhibitis rite cς remoniis,in Regem Hungariae initiauit, sacramq; et cotonam imposuit. Iura mentum a rege praestari solitum, Udatricus pueri nomine dixit, moxq; alij, protensis ad coronati pueri caput manibus, fidos se illi ac oblequentes fore, iurauere. Inter faustas omnium acclamationes, Regina ab uberrimo lachrymarum imbre, temperare no potuit, uam vagienti regi complorantem, nemo siccis oculis aspi- cere sustinuit,quae res postea ex euetu in omen tracta est. - Πρ - Peracta coronatione; Regina Friderico Caesari de rerum statu, scribit , urgeri a nonnullis proceribus nuptias Polonicas,quas cordi sibi nunquam filis te. Ob eam rem,qui misti inPoloniam legati, suo iniussu eas pepigissent, in vinculis teneri, coronam regni Ladi ilao puero iam impositam, interim vero Polonum a suis introductum, puero vim parari. Orare atque obtestari, uti qui viduarum & pupillorum defensionem, rex Romani Imperij susci- here ex ossicio deberet, pueri regis agnati curam & tutelam ne delerat. Inde cum proceribus regina Visiegradum munitissimarcem contendit, in qua factam regni coronam, recondi mos erat. ris, ,hitari. Ibi Rζgina,suturi temporis discrimina,animo quasi pr diuinans, nam Hungaria astu quodam, Omnes quotquot aderant fefellit,ac nequis praeterasusubduci . filium alius regno inaugurari post et, coronam suo loco reponen dam subtraxit. Id quo modo procuratum este in manuscripto co' dice inueni, libuit haucis referre. Solebant Hunsati coronam suam pannis quibuidam sericis inuolutam, in caphilam repone re, eamq; procerum aliquot sigillis cons gnatam, multis seris in-Mfabula ora cludere. Regina igitur quae hoc nouerat, cuidam ex pedissequi , fasticulum quendam, eodem modo ex pannis conuolutum, iam G -' antea dederat, cui nescio quid ret,quod & pondere & tactu coro nam referebat, indiderat. Huic puellae ex Fraunauerorum gente fuisse perhibenti inspectantibus Hungaris, corona cum pannis datur, quae magna cum dexteritate, pro vera adulterinam pro tu lit, ea
250쪽
Elisabeth a suis rebus metuens,cum rege puero, dc corona in Austriam ad Fridericum euasiit. Dum haec in Hunsaria geruntur,Bocmi, Alberti morte, pro suae quisque factionis studio, varie affecti, Pragam omnes conuem inerant,ubi de regni statu consultantibus, nuncii crcbri adseruntur, natum cssc Ladillaum, dc ab H ungaris plerisque coronatum. Boemi igitur, ne ossicio suo deesse viderentur, legatos ad Reginam misere, qui comitia ipsos habere indicant,ad quae idoneos degsa homines ex suis legare post et, qui causam Pueri agerent. Eli-bctha puerum legatis ostentans, per omnia facra obtestatur, ne Alberti tilium,Sisis mund i nepotem, paterni ac auiti regni posscs- .sione deturbent, hunc sibi regem natum, Deiq; munere conccosum. Itaque diem comiti js non tam arctum praefigant, missuram legatos, quos&aequa postulaturos, & digna pol tillatis responsa relaturos esse, confideret. Erat inter legatos Procopius Raben- Procop, Ribemstainius,c questri dignitate multam literarum cognitione &hu-sao, laus. manitate pristans. Is egregiam Ladillao operam,id quod Reginae matri promiserat, nauans, aequiorcs illi quorundam animos reddebat. Ptasco verb,&quicum eo sentiebant,ob Alberti memoria, filio eius haeredi & futuro aliquando vindici,iniquiores crant. Ad horum sententiam, proxime accedebant &alij nonnulli, qui ob turbulentum ex superioribus bellis regni statum, no expecta dam pueri aetatem, ni nil min co praesidi j csse contendebant, regno, in quo rex puer sit, sacraS etiam litoras male ominari, viro nopuero opus csse.
Post longam disceptationem, placuit legationem ad Alberia Poemi Oerto tum Bauariae principem mittere, eiq; regnum, certis quibusdam ''
conditionibus,committere. Fridericus vero a Procopio monitus,
Alberto scripserat, Bocmis nullum se eligendi regis potestatem facturum, neque fas csic, Ladillao pupillo, suum paternum &aui tum regnum eripere. Albertus, hac Caesaris denunciatione accepta, legatis re ondet: Gratias Bocmis agere, uod se unum CX O- - ιmnibus elegissent, cui parere vellen dignumq; tanto regno iudi--ocassent. Multa se idcirco ipsis debere, neque id unquam beneficu moria obliuioni daturum. Ad cilc autem Alberti Caesaris sobolem, legiti mum Regni haeredem, quem suo iure dispoliare, cuis iniuriam 3 faccre,