장음표시 사용
231쪽
166 HISTORI E AUSTRIA CAE, Circa haec tempora, ingens Carolo septimo bellum erat cum Anglis, qui a Burgundionibus adiuti,magnam Galliae partem armis ceperant,ianam Henricus, illorum rex, eius regni titulum &insignia usurpabat. In eo bello Carolus, puellae cuiusdam Iohan-ns' nomine,natione Lotharisagς, fida opera usus cst,s pc enim militem suis artibus commeatu iuuit, multasq; urbes recepit, dum sillum per loca ab hostibus occupata, Rhemis consecrandum ducit, a Ioanne Lucem burgensi capitur & Rotemagum ad Ducem meis, si is spmς iςx Diem mittitur, Vbi magiς damnata exuritur. Itaq; Casmis Misistim rotu ,Vti Vires sua confirmaret, foedus & amicitiam cum Frideri iungunt. co iacit, Radegundi in filiam, Sigismundo eius filio despondet. Quem si ante pubertatis annos mori contigeret, ne a finitas non procederet, Radegundis vel secundo Friderici filio, siquis cinasceretur,vel Friderico iuniori, aut fratris eius Archi ducis Ernesti filio iungerctur. IHaec sponsalia, missis Oeni pontum legatis, Simone Caroleo,& Ioanne Fraunbergico solenni ritu peracta sunt, Anno a C H Rrs To nato millesimo quadringentesimo & trices mo. Radcgundis vero
ante maturam coniugio aetatem obi j t. A vs TRIA
232쪽
procurassi: deinde m Italia ofectuat coronaIu,nec muliopossimo tuum; ipsi Migene Albertum tam in Imperio qu. Hungam Gruia Memiae regnis haccessorem factam ess, hoc ubro constat. Licet autem Merum Memici regni inmo Vtidi us Polonasse Thaboratae conuaryfuerint; eos tamen vicus auit, reaium Misiam infestantem retrocerire coegit: quo peracto mortuus eis, orem retinquensgramdam. Eodem anno Trideriso Seniori ista functo, Austriaegubernatio mirico Iunior ostea Imperatori,commistitura Luaestius Alberti sthumus nasiitur, o quadramestras rex Ungam coronatur.-Hungari morae,quoad rex adolesceret,impatieus, Vludiguum monum accersunt: Memi vero e uua minatores regni creant. t Albertus Igus Lum m -- stria excitat. Caesar u grani coronatur cum Tigurini ardusserit: Contibu Rasileen. acto transferre conatur; ad res Helveticas animum conuertit. Pacandae Amsriae causa rei Aserto euiam conedit. Hsubera Alberti Caes. vidua dum obit. Ulud suus cladeVamen erit.Helueti a Delphino caeduntur. Coruinus Hungariae prore riuio extra Isia Turca, Eum Imperatorim sera lactis induc dis Caesar in Italiam uer facit:Eleonora Portuga regis filia in uxore ducu ; Romae coronatur Neapoli nuptias celArar: Borsia Eaensem Duce creat I Ca nos in stria redit.
N N V S agebatur post mille quadri ngen
intos tricesimus primus, quo tempore Iulia- nus Cardinalis, perliteras ab Eugenio Quar: to P. M. qui Martino silc cesserat, monitus,t aestate jam adulta, Basileam, uti Synodo ge-Snerali illic haberi coeptae praelideret, prosemcctus, de communi patrum sentetia Bocmos ad concordiam & assensum Synodo praestandum,exhortatur. Sigismundus quoq; , literis ad eosdem missis, Romam se ad suscipiendam a Pontifice coronam iturum significat, quae res non libitantum, sed ipsis quoq; , ex quibus ortum duceret, instigne decus esset allatura. Orare itaq; eos, ut pacis studia amplexi, controuersos in relligione articulos, Synodo Basileens exponant, & amica disceptatione, transactis omnibus, ad concordiam redeant, neq;
alijs omnibus plus sapere' soli velint. Id si fiat, non dubitare se de ipsorum fide, quin regem suae genti prae cςteris addictissimum,coloco
233쪽
loco sint habituri, quo fratrem, patrem,atque auum, quorum instituta sequi ipse vellet, habuissent. Qui Basileae crat, magnis quotidie incommodis assiciebantur, ob vicinum bellum, quod Philippo Burgundiae regulo,cum Gallis eorum i sociis erat. Iamque Fridericus ex foedere Guillelmum Brunsulci principem,&Vcncesta iam quendam Turrianum pecunia conduxerat,vti cum mille grauis armaturae equitibus,in Burgundi agrum mouerent. Qui cum in procinctu essent,circa anni tricesimi secundi initium, Synodi patres,missis hinc inde literis, principes exhortati, ne publicam rei Christianς tranquillitatem turbare pergerent,eo rem adduxcre, uti induciae ad sexennium promulgarentur. Igitur Fridericus eo bello defunctus. Alberto quoque eius agnato ter absentiam Sigismundi Cae- siris, in Austria de Morauia res satis quietae fuerunt. Solus turbare aliquid conatus Socotius dequo in proximo libro mentionem fecimus cum tumultuaria prςdonum manu Austrii; fines ingrelsus, vindematores infestabat, qui a vicinis proceribus fusius ac fugatus cst,sexceti, abiectis armis, capti, Viennam deducti sunt. Ta-boritae vero, ob irritos exterorum conatus, insolentiores facti, &pro libito omnia per Bociniam administrantes, domesticis quo- Tibar, com- que graues fieri coeperant. Nobiles igitur nonnulli, praesentempestunt rcrum statum commiserati, arma in eos capiunt, praeliis aliquot superiores,Vtrunque Procopium caedunt. reliqui amissis ducibus, uo negocio subiugati.Nobilium primi crant Mei nardus a RQ ua domo,& Alscio Rosembergicus, cum quibus Prageses, ac Pel-
sinenses socia arma coniunxerant.
Inter haec Sigismundus Caesar in Italiam prosectus,Romae ab
Eugenio coronam solemni ritu suscepit. Post in Germaniam reuersus, Bassileam primum, unde post conciliatum Synodi patri- Siri corraratur bus Eugenium,Vlmam venit. Cumque debellatum iam esse cum R- . Taboritis audiuisset, litetis in Boemiam missis, procerum ac reli 'quorum incompescendis rebellibus operam,&nropensa in regem suum studia,comprobauit,vim in il idem perseuerarent hortatus est.Inde Ratisponam proscctus, obuios habuit Boemiae proceres quam plurimos, qui Imperatore ipsum ac regem suum consalutabant, quos ad fidem & concordiam tuendam adhortatus, in Hungariam secundo fluuio nauigauit. Budet cum esset,legati ad
234쪽
ad eum ex Bocinia missi, omnia in eo regno tranquilla esse, iami memoram, cum Synodo ipsis conuenire nunciant, superesse, ut ipse veniat, G N0 si
racemi praesens ac concordiam stabiliat. Imperator brcui se U' sui .isis lauiam, quod est in Bociniae ac Morauiae confinibus oppidum,
vcnturum esse dicens, legatos egregie donatos,dimittit. Mox rebus in Hungaria constitutis, assiimpto secum Alberto, genero suo, Ista uiam ad diem dichum venit, quo frequentes iam Bocmi conssuxerant. Aderant quoque Fridericus Constantiensis Episcopus,&alij nonnulli Basileensis Concilij legati. Ibi
postulatis aliquot Bocmorum auditis, atque comprobatis, con D sim ' Pricordi inter ipsos ac Synoda pacta, Imperatoris authoritate con-gzimabunfirmatur. Subsequitur mira animorum mutatio.Sigismundus ante inuisus, fausto festoq; omnium ordinum plausu exceptus, Pra gam deducitur, ubi in verba eius denuo iuratum,& uxori Barbarae corona ab Episcopo Constantiensi imposita est. Tandem Sigii mundus, pacata utcunque Boemia, cum aetatis&curaru incommodis, aggravari se indies sentiret, de succcstare regnorumq; haerede constituendo, sollicitus esse coepit. Barbara Barbara IN quoque Uxor, aetatis suae ac dignitatis parum memor, de regnoru miris sibiam haereditaria successione, post viri mortem,quam breui ad fore au-s 'gurabatur, in se transferenda cogitabat, nouasq; sibi nuptias animo concipiebat. Ita quae in iuuenculis libido esse solet: ea inpiae-risq; aniculis in esseratam rabiem vertit. Visus est illi ad hanc rem idoneus, Uladillatis Poloniae rex, quem duorum regnorum accessione, quae, nulla filiae ac generi ratione habita, in dote sua numerabat, permotum iri sperabat, ut vetulam iuuenis non aspernaretur. Accendebant eius spem Bocmi quidam proceres, qui adueriae Sigismundo factioni fauerat,dc Polonum Germano prς- ferebant. Praeter hos & Ciliae uterque comes, quorum alter ipsius cibaeomires. frater, alter nepos, magnis ea tepestate opibus & clientela pollebant, auxilia non cotemnenda allaturi, sperabantur, si vis alicunde aut bellum ingrueret. Sigismundus uxoris conatus omnes ac
consilia penitus perspecta habens, cum non longe abesse vitς terminum & ipse prςsentiret, SI a medicis admoneretur, si a quorundam Boemorum fidem suspectam habens, vocatis ad se, quos Artes Barbara ex Hungaria ac Morauia adduxerat, proceribus, ut itineri sese pa- φιμών - .rent, imperat, sparsa in vulgus fama, loci mutationem, valetudi-
235쪽
Si se dui ἀπ- nis recreandς gratia, suaderi. Statuto die depexam barbam comit, δε me & in canam Caesariem, virenti serto redimitus, aperta lectica per mediam urbem inuectus, Praga discedit. Znoymam Morauiae urbem cum venit Ict, morbo atq; itineris iactatione fessus bisu biliti t. Albertus audita soceri aegritudinc, cum Elisabetha uxore ad cum properat, cum quo multa collocutus, Imperator uxori pri-α mum fidos adhibet cultodes, dc inde primos quosque proccrum in intromitti ad se iubet,ad quos huiusmodi orationem instituit: Cum ab inito si alim Imperio, in hunc usque diem ad publicam tranquillitatem constituendam, omne studium contulerim, decurso iam vit spatio, cauendum maxime Video,ne reliquis meis actionibus extrema non congruant. Itaque de vestra salute, de- que regnorum meorum incolumitate sollicitus, hoc primum egi: ut Pragae maenibus,atque adeo Bocmiae finibus, sub honesto in staurandae valetudinis praetextu,egrederemur, ne si apud suspectet fidei homines,mori me contigisset, secus aliquid de vobis statueretur. Nunc vero una ea apud animum meum cura residet, quos acto regnis meis consuli possit, ne post decessiim meum turbuentis bellorum ac dillcnsionu motibus, subuertantur. Ad quam '
rcm, cum iusto aliquo ac cordato rege opus sit, neminem equideeile video, qui vel vestro ipsorum iudicio Alberto Austriaco, senero meo, praeferri debeat. Sive enim generis nobilitatem, siue prudentiam, multo rerum usu instructam, siue virtutes alias viro principe dignas, quaerimus,omnia in co,Dci concessit, ex linia inuenientur. Hunc ego mihi generum adscivi, hunc filium adopta- nisi undis ut, hunc haeredem Vltimae Voluntatis declaratione constituo.Nec Albertῶhariae est, quod ipsius tantum, aut filiae meae amore moueri me, quan- - ωμιέ. tum publicae incolumitatis ratione quis putet. Video enim stat-ces vos fore, qui stib Alberti Imperio vivetis. Habetis prςter iudicium meum, praeclara eius in vos merita, quibus iam dudum ille estccit, ut a vobis non minus, quam a me amaretur, ac magni seret. Itaq; agite, Haunc vobis regem, me etiamnum vivo & vidente declarate, ut de reliquo securus, aequiori animo spiritum Deo commendem. Haec locutus, in lachrymas erurit. Quotquot au-Asserit sim Me tem aderant, bono eum animo esse, iubent, seq; Albertum regem v se declarare, neq; alteru eo vivo agnituros, recipiunt,& in ipsius ma-i num iurant. Ipsum quoq; Albertum,ciust coniugem Elisabet ba
236쪽
LlI B E RV 'I N Τ v s. I l aut intromissam,laeta acclamatione regem & reginam salutant.Sigis- mundus inde exfletu se colligens, legationem decernit ab obitu Goad Boemiae ordines mittendam. Legationis princeps declara tus est Casparus Stichius,de quo superiore libro memorauimus. Rebus ad hunc inodum constitutis, Sigismundus postridie obi j qui dies fuit octauus, aut viali; habent nonus Novembris, Sitificis m Anni tricesimi septimi supra mille quadringentios, cum vixisset φ 'annos septuaginta. Albertus cum Elisabetha, & reliquis proceribus in Hungariam proficiscitur, Sigismundi funus, ac reginam custodibus cinctam, secum adducens. Ad eius aduentum varie ciebantur Hungari, commiserationem multis mouebatreginae fortuna, regis vero desiderium & publicum regni luctum leniebat, percepta de Alberto spes, quem regem sibi a Sigismundo
datum audierant. Funere Varadinum, uti vivus ipse constituerat,deportato, ac cum regia pompa ad D. Ladis lai condito,comitia creando regi,ad Albam regalem indicu ntur,quo ex procerum
sensentia,ab exequijs ad coronationem ire pergens cum uxore in V et maxima ordin v freq uentia, nemine refragante,ipsis Cal.Ianuarij, isti
rex silutatur,& veteri ritu,tum ipse tum regina, Oronantur.
Dum haec in Hungaria geruntur, legati, quos Sigismundus
constituerat,in Bocmiam profecti,in procerum convcntu,testamentum regis, recitant, utq; vltimam eius voluntatem exequantur,monent: ira ipsum,ita ipsius fratre, patrem, ac auum esse me
ritos, neq; fraudandam esse lureditate Elisabetham, quae ex tam dobili augustaq; gente sola superesset, in spem regni educata, eiq; viro nupta, quem, etsi nulla ad regnum iura adferente, optare tamen atq; eligere regem deberent.Iam vero, cum Sigismundi filia unicam regni h redem,uxorem habeat, ipsiusq; legato,rex sit declaratus,quid tandem obstare,quo minus in eo creando,Hung rorum tuaicium& exemplum sequantur ipsi,maiori necessitudinis vinculo astitisti Scire ipsos,nec dissimulare posse,extare vetera inter Boemorum reges & Austriae principes pacta,Caesarea approbatione confirmata, quibus statutum esse, si alterutram gen- Pacta memia rem absq; prole deficere cotingeret, tum alteram ipsius haeredem se, μ' sere. Haec cum legati dixissent,multam de Alberti virtutibus prς- 8 s' 'dicassent, Boemi re diutius in consilio agitata, tandem ad Nonas Mai j Albertum regem creavere. Soli intercedebant ij, quia Bar
237쪽
i , H I S T Ο R I AE A V s TR C AE. Alberi. Memia bara resina,in consiliu adhibiti fuerant, vel quod Polonis stude-
x ἀσώ - rent, vel quod Albertum initae cum regina societatis memorem, atq; adeo ultorem esse futurum, timerent Principes in ea factione
crant Henricus Ptesco, Alexius Sternbergicus Alisonem qui divocant & Georgius Podiebrassius a Kunstat Hi no prius Alberto suas e suffragia daturos, aut regnum usurpare permissuros, pes innuere L testantur, quamde postulatis quibusdam sibi ab ipso cautumel-set. Missus ad rege cum eiusnodi mandatis Alexius,nihil responuobtinere potuit, praeterquam quod Albertus diceret: breui se regnum, ii reditaris iure, ac potiorum suffragijs sibi commissum, ingredi in animo habere, nihil vero, quod a socero obtineri non potuerit,cuiquam permissurum. Hoc resposo satis ut videbaturin
detecta regis sententia, Posco suorum conciliabulum conuocat, suae factionis vires, & quae sit cuiusq; sententia explorat, deq; alio rege contra Albertii creando proponit.Ibi uno conssensu omnes, siminu eo- Casi mirum, Vladisses Poloniae regis fiatrem, tredecim annorum et Por puerum, nominant, suosq; ad utrunq; nuncios, mittunt. Dissua
se sores Vladislao erant, optimi qui ac prudentissmi ex consilia rijs,neq; ignorare Sipscpoterar, non haec ab ordinibus regni, sed
a Daucorum seditiosorum i coetu agitari. Vicit tamen imperandi
libido, & quq multorum consilia subuertit, gloriς cupiditas. littuntur in Boemiam equites bis mille,quos cum maioribus corijso subsecuturum Casimirum, spes facta. Albertus de his omnibus edoctus,suos per Hungariam praesectos,constituit,&, quo paca ciora omnia relinquere Barbaram reginam libertati suς restituit, arcibus aliquot multatam, eiq; pensione annuam duodecies mille aureum nummum ex fisco persoluendam, assignat. Viennam inde prosectus,quς ad expeditionem, orimo quoque tempoIein Boemiam suscipiendam opus este videbantur,parat. D um hic in Hungaria&Boemia agitantur,interim Septem uiri Imperii electores, Francosarii comitia creandi Imperatoris habebant,qui Sigismundi de Alberto iudicio, Hungarorum item ac Boemorum electione,&suadelisius virtutibus aestimatione, agressi raseri confirmati,& s icem sub eo reip. statum fore ominati, Impera
tis principes, Imperil dignitare maiestatemq; in haec viqi tempo-- quasi per manus accepta cum summa rerum gestarum glorias ac gratia
238쪽
ac gratia tuentur: Atq; ita uno & eodem anno, Albertus bis in re- Massicitati scio, & tertio in Imperatorem cicetus ac coronatus est, magno M scelicitatis exemplo,cui par,in D.Maximiliano Secundo, elusecm gentis Principc, nostra quoque aetas vidit.Commoranti Viennae
Alberto,legati ab Enstoribus misit prcsto sunt,qui electionis or
dine enarrato,iesium a principibus expectari nunciant.
Aderant eo tempore apua Albertum Basileensis Synodi legati , Fridericus item Tirotensium princeps, quem Seniorem Vocabat,Fridericus Iunior, iusq; fratcr AlbertusAustriaci,multiq; alij cx utroq; regno,& reliquis ditionibus,viri nobiles. Ii prςter Hun-
garos, Certatim omnes, concursu in aulam facto, ad subeundum latum decus vltro oblatum, gratulabundi exhortantur. Idem Academia quoq;,&Uiennensis ciuitas, summis ab eo Drecibus ef-bi flagitabat. His omnibus refragabantur Hunsari, quibus ante susceptam regni coronam, sancte receperat Alsertus, Imperium se duridiani. nec ambiturum, nec si offeratur accepturum,abiq; illorum assen-
si,qui ne absente ipso&Imperij negocijs distento, Hungariae r gnum,Turcarum iniurijs &rapinis expositu, relinquerer id quod Sigili undi temporibus expurti crant,verebantur. Vocatis igitur in aulam legatis, Albertus respondet; satis superq; negoci; sibi paratum esse, suis regnis ac ditionibus adm imstrandis, gratias itaq; Llectoribus suo nomine agant; qui facile almya ea ad munia aptiorem essent inuenturi.Cum velis & ipsi instarent,& reliqui ten- inode derent, Hunnui quoq; principum prςcipuo vero Friderici Iimioris intercessione ac promissis moti, assentirent, Albertus seorsumtionsilio digressus, magnam lachrymarum vim profudisse, tandem in consilium rcuerius,clectionem ratam habuit se,dicitur. 2 i Variant hoc in loco scriptores, ex quibus sunt,qui Albertum protinus in Bocmiam,&coronatum Pragar,Franc hirtum porro at inde Aquisgranum iuisit: affirmant: mihi vero cos ut potiores, sequi Visum est,qui aliter sentiunt, neq; enim semel Boemiam ingrcitus, tam subi id se indhexpedite potuisset. Albertus igitur c rρηπνη aduersae factioni, reliquos secum sentietes opponens, FrancoHrtum ad principe ibi pr stolatiles,atq; inde cum ijsΑquis granum
perrexit, ubi cum fausta omni u gratulatione coronatus est. Principes quoq; Germaniae auxiliailli,si opus esset, in Bocmosimit tunt, ac legatis inPolomamnustis, viadistaum monent, pericu- ΣΠ. P 3 lum esse,
239쪽
i genus hodi lum esse, nisi ab alieno inuadendo regno abstineret,ne pro suo dira W esto micare cogatur. Bocmi quoq; ex suis ad eum legant, Ioanem Ra- inqς bensteinium & Henricum Placium, qui eum totius Sentis nom ne orant, ne fratrem Casi mirum publicam tranquillitatem perturbare, & regnum, quod nullo ad ipsum iisse pertineret, armis
inuadere permittat, veterem potius amicitiam cum ipsis colat.
Albertum a Sigismundo datum, suisque confirmatum sustra js regem, ad Potentiam,quam domo adferret,uires quoque Imperii adiunctas habiturum, nihil a paucis quibusdam seditiosis, contra totius regni ordines profici polle, quibus si opem ferre pergeret, non defutura suo regi arma, quibus & sua tueri, & illatam ab hoste iniuriam ulcisci posset. Meminerit arctistimam semper inter
utrunq; regnum fuisse necessitudinem, quam sartam tectam co- seruare non minus sibiluoq; regno, quam Bocmis ex re fore. Ad hcc Ulad illaus: Mutuam sibi cum Boemis amicitiam intercessisse ingenue se fateri: neque alium quam antea fuerit, sibi esse animum, imo veterem tueri beneuolentiam propositum habere, fratri vero regnum a potiori procerum numero oblatum, adimere no poste,quin & ςquius sibi, magis'; naturae & rationi consentaneum videri, cum utraq; gens eandem fere linguam, eadem vitae instituta habeat, ex Polonis ipsos regem assiimere, quam ex Germanis, quibuscum absque interprete ne loqui etiam possint. De regno suo quod attineret, nullius se externas vires expauesce re,iplis potius videndum, ne si agnato regi extraneum praeserant, sui ipsos consili j sero poeniteat. Ocb.3, iam Inter haec Caesar collecto per Austriam milite, Boemiam in-i reaerari greditur. Huic Udatricus Rosensis, Mei nares a noua domo, multique alij proceres, Iglauiam usque obuiam processere, regemque omni honorum significatione,excipientcs,ut in regnum veniret, rerumq; statum praesens introspiceret, rogauere, id quod literis ea quoque petierant.Ptasco Vero missis & ipse nuncijs orat, ne ita tua factione, regnum adeat , is quo sine suo atq ue suorum suffragiis, firmam sibi sedem nunquam esset habiturus. Caesar vero illum per eosdem monet, periculo caueat, ad quietiora atque
ideo tutiora consilia animum applicet, neq; pacem ac ocium patriae temere perturbes, documento esse superiorum temporum
incommoda, quanto pax bello praestabilior sit. Eam si amplecti
240쪽
LIBER Q v I N T V s. ars cum suis vellet, omnia ab se qua consecuturii, sin minus, Deu iustς causς vindicem no defuturu . Non precario se rege esse, sed iure α potioru electione,ncc plura emercari suffragia opus habere. Cum vero Austriacorum copiae, quae per Morauiam rebel- -σω trules aliquot multauerant, aduenissent, Caesar Iglauia discedens, Cuthnam duxit, cam sinc praesidio relictam,expugnat, Plasconem Coloniam usque fugientem persecutus, cum is se in oppido
contineret,&aperto marte decernere no auderet, Pragam iter instituit. Eo cum renisset, animos ciuiu offendit satis promptos,& ab obuijs rex salutatus,in arcem deductus est. Erant nonulli eo tc-pore in urbe,qui cum Ptascone sentiebant. Hi ut coronatiorn aut impedimonium aut moram adscrrent, nouum publico conuen- tui diem dici debere, contendebat. Quidam etiam ex Pragensibus seorsum, sibi commoda quaedam de immunitates attribui postulabant: V tril stustrati fuere. Itaq; volentibus quotquot extra aduersam factionem aderant ordimbila, ac maiore ciuium numero,
Albertus una cum Elisabetha coniuge, adhibitis rite ceremonijs, diademate regio insigniuntur, tertio Calend. Iulij. Aliter har cybalijs,&Dubrauius quartum Maij habet, quem non sequor, libri 'manu scripti fiducia,qui die coronationis, diuorum Petri ac Pauli
memoriar sacratu fuiste,asserit. Ptalco nihil Pragar a suis actum esse videns, armis agendum ratus,vires undique contrahit, maiorest ex Polonia expcistans copias, quorundam interim agros popula tur,quibus electione ni Alberti maximo imputabat. His quasi praeludijs militcni exercens, mox auctis viribus prς- sidia Coloniae atque ali 1s in oppidis locat,& in regem ducere per git, ea cum temeritate , ut captos quosdam nobiles dimiserit iuratos ad se redare, quo primum die castra ipsum ante Pragam po- ri Dianiarluisse diuissent. Rcx cum luis obuiam ei procedit, pugnae co- semumcpiam facit,quam declinans Ptasco, per Cullinae montes Sobosla-uia atque inde ad Taboritarum oppidum, situ & operibus munitum, se confert, castra ante oppidum ita locat, ut una tantum parte eaq; peranSuita aditus pateret,&si qua vis ab hoste ingruat, refugio tutus esset in oppidum locus. Iamq; praemissi aliquotex Polonia milites aduenerant, ita ut ad quatuordecim hominum TAE millia in castris haberet. Alberto praeter Austriacos & Hungarica auxilia, aderant Fridericus Saxo, Ubertus Brata burgicus