장음표시 사용
391쪽
stituis, voce contentum, more illa, quae apposita ipsi est, supersedisse, & hoc profecto melius veri
usque esse existimassem, ut ita totus lacus legereatur. Conser eum hae nundinatione tua tuorumque rua enim litterae numero sere Pares sunt, ut ex prismoribus eorruptae illius Ieetionis elementis fiat num ii, ex iis autem, quae sequuntur, prima tantum Iu-tera immutata, reliquum eius vocis eoinetur. Nam xi ex illis iacimus immani, desideratur, unde possismus, quasi sabricare antecedentem partem eous quentis nominis. Cum etiam pluribus locis M. Ciero hoc verbo utatur, ut eontra P. Rullum, & in C.
Verrem nunquam quod recorder, aliquid, ipsi adjungit. Praeterea magis mihi videtur signifieari, quod
aerte orator facere voluit, ac loeus ille requirit, avaritia, turpitudoque Antonii, si deelaratum non saerit, magnam pecuniam ex ratione illa eonfies posse. Nam summa sine dubio grandis immensaque erat, sed ex muΙtis minutisque venditionibus eoaeta. Quare arguebat animum tenuem sordidumque.
Quanto enim majorem singillatim quaestum illum fuisse audimus, tanto minor fit nisi fallor in animis nostris sceditas illius saeti, majoreque venia dignus esse videtur M. Antonius, qui eum fines xeeta migrare statuisset, non levi de eausa improbus injustusque suerit. Sed haec ipsa quoque, de quibuη
392쪽
a Io num nunc ago, minuta pusillaque sunt; nee tamen omnino in tanto se raptore negligenda. Ego autem potius hane occasiouem ad te scribendi arx pui, quem suspicio, atque omni honore dignum m- dico, quam quod existimaverim, hanc idoneam eausam suisse conficiendae epistolae. Praesertim eum tu in multo majoribus rebus isthic nune occupat uasis, quae utinam saustum felicemque exitum habeant. Vale, ac me, ut semper secisti, ob eximiam humanitatem tuam ama. Florentia MDXLIII
CV, ANTONIUS AUGUSTINUS PETRO VICTORIO S. I albenter legi litteras tuas, quibus me de Faerni
nostri in Philippi eas Ciceronis emendatione, atque observatione, ae de tuo judicio in eo studio certiorem facis, Multum quidem certe amisimus, dum tam candidum inhenium , tam simplex pectua , tam multast in vestituendis veterum seriptorum libria optime collocatas Iucubrati'oes perdidimus; sed tuum erit hane tantam jacturam tuis elegantissimis. Ithris sarcire. Demetrium tuum admiratus sum quamvis eum nondum totum perlegerim. Expeet alia non minora, quando te nec in urbe nec sori eos re unquam scio. Diuitiaco by Cooste
393쪽
. De Tullianis verbis CONFER CUM HAC NUMDINATIONE TUA id solum dicam, me principio
ita mutasse excepta dictione HAC; eum Faernua nondum veterem scripturam ad me detulisset , sed
eum vidissem illie HAC INMANvM LATIONE . rei, nere volui antiqui libri primas syllabas, & ultim
illius, Sc e ceterorum, itaque scribendum esse Put
vi HAC IMMANI UNDINATIONE . Quod quamvis
cicero alibi nota usurpet, satis est si non ab ejus dbctione alienum sit, Sc proximis verbis, atque sententiae sit accommodatum. Utitur Cicero, ni fallor, &immani pecunia, Mimmani praeda & immanibus poculis, pro magnis . Nec quod plures litterae addantur, est quod te moveat ut id reiicias; nain saepe similes litterae vel syllabae vel desunt, vel duplicantur; 8e est
NUNDATIONE aliquem seripsisse, num male iace rei, qui NUNDINATIOΝΕ mutaret Accedit, quod in aliis libris est eonscriptum NUMMATIONE, vel NUMERΑΤΙΟΝΕ, vel NVNTIΑΤΙΟΝΕ. Ηaee is scri
De sententia autem malo cum veteri libro, quam tecum consentire, utcumque sit a te ingeniose ratio excogitata; neque enim ideo immanis nundinatio dicitur , quod magna inde pecunia quaereretur, sed quod multi essent ici ea occupati, & magnu. IDiuitig Cooste
394쪽
aaa esset ementium numerus, de magna esset eo ulis
turpitudo, qui domi suae nundinas non quaslibet, sed frequentes celebraret. Sed tu haec melius dij dieabis. Eat hie doctissimus quidam antistes, cuius nomen Postea scies, qui me admonuit de iis loeia
tuarum lectionum variarum, quae 1eparatim eoα seripta sunt. Tu poteris ea recognoscere, te admo
nitionem hane boni eonsulere. Laelium nostrum Taurellium jube salvere, Se vale. X. Kal. Sep.
jam satis dudum nihiI litterarum ad te de derim, AUGUSTINE elarias. ossieti mei ratio postulare videbatur, ut hoc tempore longiorem mihi usurpandam scriptionem potarem, sed cum as, qui
has adsert, coram omnia, Se melius, Ze copiosius do tatu rerum mearum relaturus sit, quam vel ego seribendo consequi possim, vel temporis angustia Patitur, nolui esse longior, praesertim cum & is ipso multarum mihi litterarum instar apud te esse poterit. Huno libi quantum possum, Se meretur homi nis probitas, commendo. Homo mihi visus tum i teger, tum litteratus, quem tibi etiam cognitum sexistimo; nomen ei Ioannes Metellus Sequanus; n.
395쪽
quid tamen in jam passim reeeptas sormulas pece rem, malui rejectis philosophorum placitis, notiora
per ea quae minua cognita sunt assumere, ae usu
Pare, quam alicui debito desulsae ossieto videri. Sed jam tempus est, ut ipsum aliquando hominem amplexeris, εe de multis variisque rebus pereuncteris.
Superiore mense Octobri eum Florentiam iter instituissem nihil magis exoptandum mihi proposui, quam Boaoniae vel jucundissimo tuo frui colloquio, vel laetum M uberem in fasceptis jamdudum per tostudiis progressum recognoscere. Verum eum peropportunus , M selix, ni fallor, casus alio te vocaverit, M ad amplissimas dignitates viam iam tibi quasi muniverit, debeo sane ει ego si quidem καὶ α -- λιν in tam claro , tuisque tum studiis tum virtutibus diguissimo honore aequiescere. Unum tamen Vereor, ne quod passim seri solet, suavitate, M in agnitudine quadam in speciem vel amplitudinis, vel gradus tantam ingenii saeuutatem alio converta , quam in usus litterarum, litteratorum hominum , ac in tua illa ratione mi
396쪽
2a4nus libertatem pristinam tuearis; quod quidem eo eonfidentias ad te scribo, quo te amo ardentius. Per ge, quaeso, bonas litteras , artes, philosophiam divinam Sc humanam, fovere, ac aliis Prodesse, nec ira 'terim te ipsum aut negligere, aut tibi ipsi obesse. Metelli nostri eonsuetudine Florentiae dies aliquot usus anm, vel insignis hominis facilitate abusus verius Quod si istie suerit salutabis meo nomine amantissime; mirifice ho manem propter ingenii praestantiam,& animi eonstantiam diligo. Vale, ac ita in tuis negotiis totus sis velim, ut Arnoldo tuo dimidiam horam in scribendo des. Venetiis quinto decimo Kal. Iam
edditae quidem mihi fuerunt priores litterae
tuae, sed eo tempore, quo eram occupatissimus. Scis
enim in studiorum auspiciis mihi, qui nuper in hane eivitatem veneram , quot impedimenta Potuerint gnboriri, ne otiosus essem, sed Sc nihil tune habebam, quod operae pretium esset, ut tibi signi scarem; parces itaque mihi si paulo negligentior isus sim; .nam nec Metellum ipsum deinde vidi, nec satis scio, an hic sit. Ceterum quod posteriori-hus litteris petis, ut te condstionis meae iaciam cer tiorem, id habeto, eonvenisse me hic in hinnium
397쪽
vdrum ejus esse sententiae, ut usque & usque hic morer, tantumque Duei Ferrariensi deserviam, . quantum ipse voluerit. Toedet me, ut verum tibi satear, tam frequentis mutationis; et gi enim coactus praeeeptis eaesareis Bononia relicta Ticinum adierim, deinde bellorum tempestatibus compulsus huc venerim, erunt tamen, qui me ceu vagum, bc erronem inconstantiae arguent : nec enim omnes sciunt
migrationis causas. Decrevi itaque hie sedem figere , quatenus tamen Duci ipsi visum fuerit. Nam Scsi Ρraesectis nostr gymnasii sedisset, ut istic profiterer, cum res integra erat, me habetetis; verum eis placuit potius ad Socinum properare, quod ego in bonam partem accipio; optoque ι ut quidquid egerint ex eorum sententia suechdat; unum hoc dePrecor, ne quicquam mihi imputent. Quod de Ρisana ae ademia ccribis jam gciebam, alloquutus me est Cortus nuntius idem amicus meus ex Florentia eui respondi, plurimi quidem me sacere optimam ducis Cosmi opinionem, eeterum mutationem me nullam facturum, donee Dux Hercule, opera meariti voluerit. Vale, M quod saeis me ama. Pertariae
398쪽
CIX. ANTONIUS AUGUSTINUs LATINO LATINIO S.
libenter Ini, quod iis litteris, quas postria
die Nonas Iulias dedisti, scriptum est, te cogi r rum tuarum angustiis in patria potius, quam in 'rbe vitam agere. Nunquam putaram in Pii pontifieatu, tu quo omnes docti, probique viri plurimum
posse putantur, tibi noa solum aditas ad honore interclusos esse, ed ne-victu quidem, Sc conditione solita spem . urgente praesertim doctissimo sitietio cardinali, aliquam esse. Id unum me eo solatur, quod e tibi non desuturum esse, certo scio, quodque tu tibi ipsi praestare poteris, constantiam, inquam animi, Si tranquillitatem adhibit
rum. Quae de Gruce hii ,-Sigonii contentione de binis comitiis scribis nondum legi, se ire cupio quid sit, quidque ii , Sc Octavius noster de ea re gentia'. tis. Scaligeri in Varronis de lingua latina notas loti , non ineruditas quidem , sed multis in rebus quae
minus certa. sunt pro eertis assiemat. Vale, M nos ut soles, ama. ΙΙerda VII. Sextiles 1566.
399쪽
sum nescius, Hieronyme Frater, eum hieliber ad tuas manus pervenerit, miraturum te quid sit, quod hoc tempore, quo tam multis doetorum virorum ingeniis jus civile traditum sit, quasi rem ab illis aut praetermissam, aut imperfecte explicatam, de legibus ipsius, Senatusve consultis, quae nostrae disciplinae fundamenta sunt, nune tandem perscribere fuerit necesse. Id autem ipsum cur alte potius, qui nunquam fueris nostris libris Iesendis occupatus, quam ad eos, qui juris prudentiae sacris initiati, quantum auxilii queat hoc libello juria studiosis praestari, indicare facile possint. Ac mihi
quidem neque aliorum laboribus invidere, neque quemquam intempestive interpellare ingeu ui hominis esse videtur. Sed aecidit tamen nescio quomodo, ut ad haec ipsa conscribenda nihil minua cogitantes accederemus . Nam cum ante Hiquot annos juria nostri civius non mediocrem cognitionem ex variis variarum rerum scriptoribus colligi posse putarem , subeisivis quihusdam horis, ut ajunt, eorum libros versavi potius, quam legi', qui mihi ad vete lal Edita est torn. VII edit. Iucenals p. Ita.
400쪽
228rum aut legum , aut temporum cognitionem satis esse videbantur. In his cum haec ipsa jura, quae ita Iustiniani libris reseruntur, quae tamen nonnuu- quam diligentius explicata sunt; tu in alia permulta eisdem libris vel abrogata, vel omissa, vel in alia nomina commutata animadvertimus. Quibus colligendis, aut declarandis. si veterum Iurisconsultorum libri omnes extarent, non laborassemu .. Uteni in in hac ipsa urbe ex dirutis magnorum aedificiorum parietinis , quantum Urbs haec caeteris omnibus praestiterit, cognoscimus: ita ex brevibus & mutilis Iurisconsultorum aententiis, quae ab Iustiniano collectae, aut ab aliis conservatae sunt, nihil fuisse, quod tu eorum libris desideraretur , credeiadum est. Sed cum in caeterorum juris interpretum voluminibus, Si Ve eorum temporum tenebris, sive artis tradendae ignoratione, praeter verborum accuratam interpretationem, temporum quoque antiquitatem neglectam esse doleamus ; his autem recentibus, quibus Verborum elegantia restituta est, non satis haeo pars illustrata esse videatur, collegeram aliquando omitium legum, quae usquam legissem, nomina, quibus diem , 8c consules , M verba , si quae extarent. si ininus earum sententiam addebam, neque usus, si quem aut hodie haberent, aut quoquam ex te inpore habere desiissent, negligebatur. Et quoniam id ipsum non neminem fuisse aggressum Vi-