M. Antonii Mureti, Variarum lectionum libri 15. Quibus ad Graecarum sententiarum versionem Latinam accesserunt hac editione Hymni Sacri, & varia eiusdem auctoris poemata

발행: 1594년

분량: 845페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

51쪽

ἔρικεν. Hagd ita multo post, ubi de similiter desinetibus verbis disputa uriesξε-diturque id ornamentum ad af ctus e primendos inutile esse ubi legitur, Πι-

Vbi de magnifica oratione dist ritur cum da xisset scriptor ille , de Aristotelis. sententia . par nicam orationem magnifica esse: paeona et tam duplicem essς docuit unum α ρρκAAlκδε-

, D . qui quatuor seyllatas constet , longat

Irima, ceteris breuibus : eiusque exemplum ponit, qui superiori illi ex altera parte respondeat, & arribus exorsus breuibus in longam desietn t. auius autem exemplum esse vult ,τὰ α κω . quod quin corruptu sit, dubitati non potest. legi autem debere arbitror,m vasa. Exemplum Amiphotis, quo do cet, negligentia quadam interdum ora. tioni dignitatem ac grandi tale comparar i,

52쪽

foe*γιηρωμ κων, notatque nonnullos qui eis ii oepc tibi: e utebantur: ubi - est, των νυ κν των πHsον lego,=U των νυ, m των πρὶε. Vnum si addidero , cetera in aliud tempus reiicia ubi enim eos ipsos, quos modo dixi, comparat cum ineptis fabularum adtolibus, verba, qu7bus ea comparatio exponitur, ita in Ominbus aibris leguntur: οι a fer λδ. ἀν πληρῶν-

τρὶς τρω το per ἔ* Θ λεγουσι. quibus in verbis in sic fortassi etia aliquid aliud Vitia. illud qui decet c. vix dubium est, quin postrema pars ita legeda sit: ερικασι

Giaecis valere, hoc S illud: sed exempla ipsa,quae ponuntur R Demetrio, facium, ut ad eum , quem dixi, modum legi debere suspicer. De forium aperiendarxm ratione apud veteres Graecos. multis Plauti ae Terento locis allata se x. C ;

53쪽

ti ac Terentij fabulis

quisquam egrederetur domo , VL Dota antea crepuisse fores diceremur. Re-

bisum trahendo,sed in viam poesic

isellendo aperuentur, idiquondam in

i mni aedium fores eo modo pan da quispia qui aut pyπὴς xxxς γ' pi tris lysimet intrinsecus fores

Tentur,qui foris erant,cadere sibi, atque

e Id, absistere ut ne lederentur. 30ς

54쪽

limachum de Cerere, Homerum de contentione dixisse. C A P X v I I I.

CV s Pic A R. 1 fortalse possit quispia, O versum illum , qui de fama apud Virgilium libro. . AEneidos leguur, Ingrediturqάe solo , caput inter sidera

e CNimacho versum esse. quamuis Callima laus non de fama id, sed de Celsi edixeiat: sed potuit Latinus pocha, quod de una dea Graecus dirasset, ad aliam 3ccommodare. versus qui m certe tan tum non ad vel bum expressus

55쪽

C A P v T XI x. C E R O N 1 s e libro prirno Episto lacum ad Atticam vel ba sunt haec: Πώque ludis , orgladiatoribu mirandasHMιι ιμ ασίας sine a liapasori a Isuia a ere- bam M. quo loco ἐπι κμασίας vocat plau-: b sus, acclamationes,& milia,quibus PO- . pulus bonum suum animu erga quempiam significare solitus erat, laetitiam, quam ex illius aspectu caperet,ostende,

-- , , ita p asi tacta fistula , id ita declarat . Paulus Manutius: Pastores qui situla

scienter utuntur ita interdum delectant, . , Ut qui audiant , influentem sensibus voluptatem gestu sigpiscet.an nos, Inquit, populo ita cari unius, ut ludorum gla-

σηρ, id est signiscationes daret, non vllat pastoricia fistula permotus , sed amore studioque impulius. quae declM tio cur mihi nullo modo placeat , non dicam. quod mihi verum videtur, id proponere: fatis habebo. veritatis enim prolata lux omnis, facile tenebras dissipabit. Intelli-

. gendum

56쪽

gendum igitur est, non nunquam contigisse, ut cum quispiam alicui .parti mul- titudinis carus & acceptus erat, ceteris

autem Odrosus & inuisus. partim plausa

exciperetur, partim sibilo. plaudentibus enim iis quos a pectus ipsius hilatabat, caeteri sibilabant. Ergo Cicero ut ostendat . επισυι ires illas sitas eiu unodi non fuisse , sed puras omnino , &ait eas fuisse sine ulla pastoricia fistula: id est, sine sibilo, cuius similem sonum notum est e pastoriciis fistulis reddi. itaque Graeci in utroque dicunt

iidemque interdum συριγγα , id est pa- ustoriciam fistula pro sibilo dicunt. Hae ecum iam seripsisscm: venit ad me Petius Morinus Parisiensis . adolescens utrius que linguae peritissimus , idemque omnium artium, quae quidem ingenuum hominem decent, scientia mitisce instructus, qui cum ego , quam diu hie fuit , mea omnia loca seria, ut dicitur, libentissime communicabam : cum prope assidua quadrienni; consuetudine raram quandam in eo & exquisitam eruditionem pari coniunctam bonitate cognossem. is igitur non modo declarationi meae calculum suum adiecit, vertam etiam, quod tum in legendis Pla-

57쪽

tonis libris De legibus studiosissime ver

sabat ut, locum mihi indicauit, qui eam summopere confirmaret . quem appingere libuit : ut & sententiam stabili rem meam , & iucundissimam maoni amici memoriam grata recordatione renoua rem ergo ita scriptum est in extremo

γνεὼ. ubi Plato idem plane dixit, quod Cicero pastoriciam filiu am. Sed quam supra ad Verbum e Pauli Manuta j commetatarias declarationem des cripsi, eam admoneo in iis tantum exemplarI-bus legi , quae edita sunt antequam hi libri a me in publicurri emitteretur. Nam ab quae bienio post edidit. deleta sunt ea omnia: & in eorum locum substituta quae d m, quae cum hac mea interpIecatione consentant. cuius rei eb admonere lectores volui, ne quis for C quae a me, ut suo iure potest, ac epit ManutiuS, Ca

me ipsi surrit utile suspicaretui. Prosi cor

em ma

58쪽

enim,me non more multoru, quicquid ab aliis accepi, id semper ad auctores ipsos referre: cuip contra quidam, qui mea impudenter compilavit', compila. xum se a me impudentius conqueratur.

-m locus ex iisdem Epiῖ3olis declaratus.

E liare quidem satis intelliguntur, quae posita sunt in Epist. prima lib.

secundi: PrognosΞica mea cum oratiunculis propedieme perila, ait enim ManutiuS,patare se. libellum significari qui prognOstica Ciceronis de rep. complecteretur. sed ego malo tenere quod scio , quam putare quod nescio. Scio autem Ciceronem interpretatum versibus Arati pῬ-gnostica: ut constat e libris De Diuinatione. quare non habeo dubium , quinea intelligat. meminit horum etiam libro earundem Epistolarum xv. his verbis : Equidem etiam pluuii metuo si prognostica uoltra verasunt ranae enim Respicit autem ad illos verius. Vos quoque signa 'idetis aquai dulcis alumnae, Cum clamore paratis manes fundere voces,

59쪽

qui conue. si sunt ex illis Arateis, sed liberius, id est. Ciceronis more, A ἰθεν β ζωσι γυινων. . Mic quoque meam sentenciam secutus

est Manutius,in libris quos biennio post horum editionem

diuulgauit. M. ANT.

60쪽

M. ANT MURETI

AD HIPPOLYTUM

VARIARUM LECTIONUM

correctus oe explicatus lacin e primo libro Aristotelis De Mi te disendi. .

OREs dicentis plurimuvalere ad persuadendu,& a magnis ac sapientibus viri; traditu mest,

esim faci e adduci imur, ut asseclamur iis quos bonis moribus praeditos esse opinamur. sed opinio& fama probitaus duobus modis comparari potetit primum ipso genere ac ra-Vorret viae 'di, quae-certissima& h. ne-itissimalest via deinde etiam spargenda

SEARCH

MENU NAVIGATION