M. Antonii Mureti, Variarum lectionum libri 15. Quibus ad Graecarum sententiarum versionem Latinam accesserunt hac editione Hymni Sacri, & varia eiusdem auctoris poemata

발행: 1594년

분량: 845페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

481쪽

Αriticum verisimile sit, fore, Vt uterque tautores , & sectatores habeat, per quos operam det , ut, summoto altero, ipse in imperiumsuccedat. Tunc igitur rem-Publ. in partes , ac factiones distractum iri: Zi aurique autem ita positum est, ut in illo loco libri quinti:Et tu Galbarique degumbis imperium. Sed nihil mihi tam praeter opinionem accidit, quim am coniecturam, qua ipse mihi praeci-yue placebam, quam eruditissimis hominibus saepissime ostentaveram,quam ivt filiolam amplexabar meam, legendum este Gnarum id Caesari, ubi ante me omnes nullo sensu legerant, C. Naeuum id uari, eam Lipso quoque in mentem venisse. Cogitaui aurum idem mihi eue nisse, quod multis patribus, qui dum dultas , ac nubiles filias nimium diu domi habent, eisque conditionem quar- .rere negligunt, editiunt anterdum , ut ipsae sibi maritos quaerant. sed, ut si, quoniam de eo Taciti loco multa dicenda sunt , ea proximo caPite exse-

De aliquot alii, ex eodem libra locis. H

482쪽

V M secunt cogitaret de pa Postumo , suo ex filia nepote , quem. u Insulam Plana iamproiecerat, reuecando , aς : fortasis successore Imperii rei quendo , γε iex omnibus amicis consillium hoc suum iv

ruit Fabio.Maximcx. Ille quod celare debuerat, Martia uxori aperuit, Martia Liui in . quae cum ea de re grauiter apud Ῥirum: con:

questa esset, facile butestexit, ux Ilus, arr.cauum suum a Fabio prodissem esse. Itaque i stridie ab eo salutatvi , ita eum resalutauit, mi insaniam obiiceret. Iussit enim eum νγ - νειν , id est , sana mente esse. Percusiit illico iFabis animum id quod erat. Itaque peccati isset conscius , domum rediit . moriendi cerius, scum νxore , se garrulitare illius perditum,

conqueri coepit. Illa sontra , Tua , inquis, . , prior , culpa es, qui mecum tamdiu vers*sin, n cognoueris mei eo ingenio esse , t racere ora possem , neque me celatam habueHu id. quod taceri, tantopere sua intererino Sed de tei quidem ipse mideris. Ego , s quid peccaus,

paruas a memetipsa, exigam. simul, arrulo gladio; qua marito mortis causam: pr bu rat, ecdom etfortiter moriendi dux,in exeλ plum fuit. Ita fere Plutarchus in commen inrio αεριι μή inu λίμ .apud quem tamen Po fumius Postumo , & pro Fabio . legitur. In ea re nar-

483쪽

'A R. L E C r. VI A. Ti. I3 . , Mida scripsit d. acitus Gnarum id cum significare ellet d Caesari cogni tum . ac compertum fuisse. Nam quod Itum alij, tum Dionysius Halicarnasseus in Thucydide notarunt, solere eum plerumque ad conciliandam orationi pere grinietatem, uti contra. id ipsum δύ' Tacitus . qui quam maxime a hucydideus esse

studuit, facere consueuit. Cum igitur guam, ustate dicat ut qui scit, igno

qui nescit: amat tarnen ipse enarum Pt cognito, ignarum pro incognito dicere. Sic incautum iter dicit,de quo hostes non co gi rarant, neque cauerant,fie illac Roma

nus transite posset. hoc ipso ita libro

desaltus obscuros permeat i cor suli rique, Ex duobus itineribus , breue foliiuxnsequatur, ais impeditius L Crintentatum eo pie bo77ibus incautum. . Sic ire eodem .p eognito dirit. ia signis ibiti ignorantia m . . pecti fecimabi inexperta esse sit plicia, seia 'ibuta: Gnari autem , iquari vocibus . tam ' Cipe π αθητικῶ: utitur . ut difficile dilabeos omnes enumerare. Hoc ipso ili libro : asod gnarum duci. & alibi: Inpa- l, mali aram diiudὸntibus. libro secundo: per Occhila, ilibus Mara. libro ter-

484쪽

I u quidem sibi lauara qκa de Silana vvl 'abantur. libro quarto : Noli quidem sibi ignarum argui. libro quinto: Sia quae dam sectra quam dicta sint cadere , fallaciis

uuara dioenitum. libro x s. Non rumor in terea, sed undique nuntii inceduui, qui 'a Claudio cuncta σ xenire promptum ultioni adferreuilibro xii. Nihil tim duarum bis balis, pratis machinamenta, edi ainus oppurguationum: - nobis ea pars militia maximἰ auara esὶ libro X v. Idq: ouili magis gnoum, quam Neroni: sed & lib.x . ubi eri, eo-Initum id serant: e vereris scripturae γε-

stigiis lego, Gnarum: id Neroni Ex eodem libro alii aliquot loci

CAPUT III. R I P P A interfecto , nunctanti centin

rioni, dii mos militiae, factum esse quod im- rast, tuque in crasse sese , rationem oi reddendam aptid senatum restondit. Vbis illis Taciti, mos pr0pemo dum adducor, ut illam quasi solemnem q*angaim fuisse vethorum formulam p tem : Fas Liam .s quod in irati . magis, qu)d hac ipsa in te narrarda , candemixtinet de Suetonius, cuius b vexba Tiberiin reuuimam Tri his factum

485쪽

iditurum eum senatκi ratione restondit. Iteni

sena ore s , treceutosque amplius equites manos tanta facilitate animadueriit , mi de nece coiisularis miri renuntiante centurioue

DCtam esse quod imperasset . negaret quia

quam se imperasse: nihiAminus rem comprobaret. In eo autem, quod paulo post iu licitur: Eam conditio, m esse imperandi non aliter ratio constet, quam s ui reddaturas ustra tentatur a quibusdam vetus stria

plura, qui putant milius legi posse, is

non aliser rata consei. Hoc enim δcit Ta citus, rati nem cuiusque facti constare non pollia, si pluribus,ut senatui, redden da sit. semper enim idem factum aliqs probaturos; alios improbaturos, unum esse oportere,cui reditatur ratio, & cuius iudieio stetur. si aliter fiat, ini petri, vim P esolui: & pro monarestra Aristocratiam quanda. aut oligarchian constitui, Paulo post autem, legendum puto: Z crimas gaudio, qserius adulatione miscebam Nam hoc modo & venustior est , dc numerorsus cadit oratio. Iam vero 'bi de testamento Augusti agitur. locus est natri sic e

486쪽

exponam. Primum igitur quod ita, Legata nou vitra ciuilem modum, nihil, omnino

arbitror ad legem Falcidiam pertinere: quae cum, ut notum est, ne in militari quidem testameto loc*mlabeat, multo minus losum habere potuit in testamento Imperatoris , quem huiusmodi legibus solutum esse constat: neque hoc dicere Tacitum, non esse oneratam legatis ab Augusto hetiditatem suam ultra modum Falcidia lege praescriptum: sed legata ab eo fuisse modica , dc modesta,

neque excedetia usitatum locupletibus ciuibus in testamentis condendis modum. Certe enim ciuile etiam in libris Iuris saepe dicitur , quod moderatum est , usitatum, & ordinarium. Et ita dixit Cicero odium non vlla pro pria , ac priuata de caussa susceptum, sed quod omnium bonorum ciuium commune esse solet aduersus improbos. Quid enim odisset C dium Milo, se, etem, ac materiam suae gloriae , praeteroc ciuile odium, quo omnes improbos odimus' peccat enim Victorius qui commune eo loco, n5 ci le,aduersus omnium

librorum fidem scribendum putat. Sic Ouid.

Exercet me resplusquam civiliterisse.

487쪽

s Augustus igitur legata non reliquit vul tia ciuilem modum , praeter pauca quae-ι dam, quae subiungit his verbis: misi quod

populo ,-plebi ccccxxxv. praetoriarum cohortium milituus singula nummum millia, legionariis autem conortibus ciuium A treceu-Ws nummos viritim dediti me enim legata metua piaue ampla sunt ultra ciuilem modum : impcratoria potius, quam ciuilia.

Sed verba Taciti , non dubito, quin corrupta , & ad hunc modum e Sueton

emendanda sint: Nisi quod populo, o plebi

quadringenties , tribubus tricies quinquies.

Vt tutelligamus, praeter quadringenties legatum populo, etiam in sngulas tribus centena millia relicta esse. Quod autem apud Suetonium professus dicitur Augustus, non plus ad heredes suos peruenturum esse,quam millies,& quingenties, non ita intelligendum est, vi ex ea pecunia leg'ta praestanda essent, sed omnibus legatis, atque omani onere de ducto. Ita enim id verbum accipiendum esse, iuris auctores docent. quod non

adscripsissem , nisi a quibusdam, quos

minime decebat , aliter accipi viderem. Aliquanto post, ubi ita legitur : cinem iis edi Pansa, siue bostis illos, seu Pansam 'enutis vulneri ad sese in , fu milius

488쪽

Hirtium , machinator doli caesar abstuleris.

non dubito , quin illud posterius, deleti debeat. Huius generis multa sciens

omitto: non quin e re sit, ea quoque

indicari rised quod arida quodammodo,& legentibus nihil voluptatis allatur videam: cuius in hoc scriptorum genere aliquam habenda esse za .ionem puto.

no locis apud Tacitum animaduerti longe atrier acceptu, quam vulgo solet. Nam eum modestiam sei vocare solea mus affectionem animi de se modice ac modeste sentietis , ipse contra interdummodoΠiam pro tenuitate quadam , & infimitate vitium dicit. Drum locorum unus est hoc ipsb in libro, ex quo pleraque lana emendauit mersa inde ad Tiberrium preces: cr ille marie diserebat de magni-- tudine imperis , sua moderita. mo aestiam enim dicit modicas & exiguas vires scias ,& nequaquam tanto oneri pares. Altu est libro tertio: Simul modeseia eo nisi magnitudi f ebat. etsi eo loco

489쪽

1 rbi,noo amplius, superfuisse conuelitis magnas deum bem emtat' 'modestia biemis,

que pro modico aliquoties dixit. Quan-cio autε semel Tacitum in manus sum- pii , non tam facile ab es auellat: sed pau a quaedam ex eodem illo primo An .nalium libro, quomodo mihi legenda videantur, aperiam. Vbi igitur Asinii Galli sententia refertur, puto legendum hoc modo: . Edidit de laudibus .mauilis non, ut vulgo, Addidii laudem deflo. & paulo post ita lego: auippe ingusus' supremis sermonibus cum traflaret, quί- nam adipisci principem locum sius iuri abnuerent, aut impares Witent: χεὶ idem possent cuperentqi e Lepidum dixerat capicem, sed aspernantem: Gallum Asnium aui- m ,ses minorem. Verba autem Hateri,

quae tam vane leguntur, ita puto legenda : Quousque patieris casar dese caput re sublita 8 Est autem vetus scribendi rati Q, . . desse, pro deesse. 3. ix era illa interpretatio verior videtur. Tertius est lib. xii sti indecim diem alimen-re 'o Actremis Db-nium: Modesum iacui usus quidam merbi labor,

490쪽

42o in M. ANT. MVRETIV M coetus aliquis ditatuitur,seque aut domum quisque aut quo vocanznegotia , aut denique quo fert animus, alius alio recipit , in eo significando labendi verbum pon re Tacitus solet. Ac fieri potest, ut & apud antiquiores quoque eius usurpationis exempla reperiantur, rariora tamen, ut opinor; quo mihi

putaui minus vitio datum iri, si huc eongesta nonulla sub uno aspectu ponerem. Libto igitur primo Annalium ab excessu D. Augusti ita scriptu est: Impellise paullatim uo furuis emtiquiis , aut sexo mram die, O dilapsis melioribus deferrimum qitem Θ congrenare. Id esst , cum meliores iam te ad curanda corpora recepissent. Et libro secundo: Ne sue Caesari copiam pugna obsessores fecere , ad famam aduentus, eius dilapsi. Et libro x i. ceteris passim d labentibus affuere centuriones. Et libro X I I. ianteirent populatores, dilaUs impro uisi circumfunderentur. Et libro iratio an . nalium ab excessu Neronisa Donec albi feret seditio: exiremo iam die sua quisque . in tentoria dilaberetur. Sed & aequalis Taciti Suetonius ih Vitellio: Cum deserta omnia reperisset , dilabentibus Ο qui simul

erant , Mona se aureorum plena ctrcumdedit

labi etiam pro eodem dixit Iuvenalis sa-

SEARCH

MENU NAVIGATION