M. Antonii Mureti, Variarum lectionum libri 15. Quibus ad Graecarum sententiarum versionem Latinam accesserunt hac editione Hymni Sacri, & varia eiusdem auctoris poemata

501쪽

nate interpres conuellit, traiectum. Et Eodem modo accipitur verbum illud paulo post in illo mordaci, & aculeato aduersis Hieroclem dicto, Us i αυτοῦν . .

ερ ι. Et in vita Arcesilai: quem locum ita male accepit interpres, Ut verae sententiae ne vestigium quidem aptareat: Diogenis enim verba sunt: pro b τ ατί- :χ ν π αιriae Mur ανί γ'

Et ita reddit interpres : Quum res isset ad eum quidam vitisse concludem , non 'ideri

altero alterum ma M., Nec decem, inquit,

digitorum ungitudo senorum longitudine. Ego autem hoc modo: Cum qui am,qnem, opinio erat, mollem, atque impudicum esse, ad um retulisset, non videri sibi aliud alio maius: interrogauit eum,num ne id et iidem,quod decem digitos languim et si , longim vidererureo quod sex tantum ligitos longum Q M autem fignifiearet, neque dilucile est cq.gitare, neque honestam eloqui. ciceronis locin e Sophocle expressus. - CAP vr xii si RAEc ARVM sapientiae praeceptu ia est, debere unumquemque nostrum ema prem c ura habere enis temporis N . quod

502쪽

quoa post mortem nostram coiisecutu- tum est,quam breuis illius,&exigui,quo in hae vita sumus. Itaque grauiter, α magnifice Cicero in quada ad Atticum epistola : Longum,inquit,

non ero , magis me mouet, hoc exiguum.

Nam quod ita locutus est, cum non ero: in eo secutus est consuetudinem vulgi. non quod eos, qui ex hac vita migras.sent,no amplius esse opinaretur. Quamquam autem haec sententia suapte sponte in mentem ei venire facile potuerit: tamen facile adducor, ut hominem eruditissimum, & in Graecorum poetarum lectione exercitatissimum cogitasse putem de loco Sophoclis, apud quem An tigone, cum fratrem insepultum iacere nolIet, & certo tamen scitet, si eum aduersus Creontis edictum sepellisset, sibi

quoque moriendu esse, non tamen propterea absterretur ab illius pij erga fratrem muneris functione : cum dicat,' multo longius esse tempus , quo se placere, ac probari oporteat inseris, apud quos perpetuo futura sit, quam iis qui in hac vita versantur, Verba ipsius haec

503쪽

nim de, elogij nomine disput stem,

troque eos accusassent, qui vocem probam, dc antiquam nimis imp riose ρ ῶ- uitat: deturbare. vellent . postremo eo Venetunt., ut elogium qRidem non, ecluium mox' dc emendatς dici docerent

Ac mihi qui iem , ne vivam , si na 8chaec talia.omnia 'i dic*lo sunt. Sed interau' tamen nescio quid stomachi

mouent.Nunc expungamus praeclarum

istud eis, nomen e quodam Suetonij loco, in quo iampridem insedit. Ita enim vulgo legi tur in itellio: Extatque ero si ad O . Vitellium D. -ugusti quore

504쪽

Sed quis libellus scriptus' An titvum eid quaerere: eum in vetere libro ita legarer; 2. Claudii ad G i.ilia. quaestore libeEMAE.

'eodem modo peccatu est in omnibus libris editis lig. v. in Verre: ubi legitur, Po I 3eaque Pompeius : cum legendum sit , Postea Q. Pompei, sed ut ad Suetonium dei ni an e lem vetete libro paulo dina eum iocum ita legitur: iussi in Hylin

liatores autem erant, clus Graeco v

505쪽

rupta integritati suae restituere:quando tota plaustra librorum veterum habuisse se iactant, quorum collatione Ciceronem emendarint, aliquanto pau ciora praestant,quam pollicentur. Apud Ciceronem igitur in Lucullo ita vulgo legitur : Niceras oracusim ., ut ait The phraΠ-, caelum, Solem, ZMuam , stellari J-pera denique omnia stare censet: neque prater terram rem ullam in mundo moueri: qua cum incum axem se summa celeritate conmuertat , torqueat, eadem oeci omnia, quae, si, stante terram caelum moueretur. atqueboc etiam Platonem in Timaeo dicere quidam arbitrantur ,sed paulo obseurim. Haec Cii cero: sed , qui illius admirabilis sententiae auctor putatus est , et Hicetas, non Nicetas nomen fuit.Laertius in vita

Apud euodem Cicerone lib. primo Dodiuinatione ita scriptum est: QMid ego. qua magi Pro illi principi interpretatiere Dinnao Perfici ris pr feros sed prae.

clare in vetere, libro me orex Dinonis Persicu pros Dinonis enim persca sepe de ab Allienaeo,& a Diogene Laertio ci tantur. Neque verta addenda est vox, libris. non enim cum dicunt , Indicet.

506쪽

Persica Iberica, & fimilia, intelligunt: sed res Indorum , res Persarum, Iberorum: eodemque modo in ceteris. De quibusZam amisis, leuia VLHLMENTER Vituperare ac reprehedere solebat Hypp'lytus Car

dinalis Ferrariensis , cuius ego memoriam perpetuo colere, ei que . pacem acve uiam a Deo precibus omnibus expota ςere debeo, sententiam Plauti de amici pilicio neque unquam audiebat hos

versus,

micum castigare ob meritam noxiam, Immane es facinus:

quin prope excandesceret, diceretque nihil potuisse stultius , aut a veri amicinatura,ac consuetudine alienius cogitari,Vix enim ullum esse aut viri boni, aut 'myci hominis. maius , ac praeclarius munus, quam amicum vel peccare parantem xetinere, atque impedire, vel cum iam Ceccasset , reprehendere atque increpare reum tamen constaret id non

alio animo fieri quam ad incutiendum et pudorem,ne quid postea tale commit, teret.sed tu eo magnam adbib edam esse

micorum peccata reprehendunt, ad grauiora conniventi C A P v T X v. . cautio

507쪽

utionem, ne deciperei Dur ab hominibus improbis, qui ut amicὰ ac libere agere videantur,in iis, quibus se amicos

esse simulant , leuia quaedam, & pu silla

peccata reprehendunt,ad maiora & grauiora interim conniventes: cuiusmo hsete omnes esse dicebat Regum ac potentum tenuiores amicos: neque nacmaiorem ullam esse infelicitate infelicitatem. Ac memini olim eum Tibure. cum inter prandium multa in hanc sententiam disputasset, meque postea, ut solebat, in cubiculum suum seuocasset, valde gauisum esse, ut ex me audiit, aut eadem quae ipse dixisset ,aut cerie valde consentanea a Plutarcho tradita esse eo in libro,quo adulatoris ab amico distinguendi viam,ae rationem doceret.Mirifice enim amabat Plutarchum : maginque confirmabatur inTententia sua,cum integeret eam,tam grauis, tamque cordati seriptoris ledicio compinbari. Verba autε quae tum protuli,hae e sunt: επει-

508쪽

ωλεγγιδ , ο γραμμοὐκ:σ ἐπιπλήτIων τῶτταδε δε , ista γραεείου , in aqiκipν, b,οῖ ἡ δοκων ἄκεειν. laecum ei interpretatus essem,addidi huiusmodi praeposteros amicorum reprehensores exagitari etiam ab Horatio : qui etiam duobus exemplis iisdem , quilias Plutarchus usus esset,κa ἄρ- μπε - . statimque recitaui hos Horatij versus: si curtassu inaequali tonsore capillos occurr rides: si friesubucu pexa

Trita sube A ionicari et si tua dissidet impar, Rides.quid mea cum pugnat sententia secumara'dpetiit se eruit repetit quod nuper omisiM

άῖuai, iitae disconuenit ordine toto: virnit, aditeat , mutat quadrata rotu aris' Insanire putas solemnia me,neque rides,

Nec medici erco,nec cur teris egere praetore dati:rerum tutela mearum

te pendeniis te reoicientis amisi. cumque

509쪽

eum Iulius loci collatione oble- Mitum viderem addidi tertium e sati ictissimo 3c disertissimoscriptore Iohanne Chrysostomo tu oratione πρὸσ τ vπερ φ μακρυς τῶν via ita seribit: -ι ἶ- κιν πω lv aes θοήπω τ s tirati ν ε ν Aroerapiore χχλιν ἐκ πλα γίων, ἔ τνν αλλίω κακῶς --:Adsuo ιώτὴ τυν μοί - Αλεγανπ'ei ιερλ. Huius generis sermoni bius partem aliquam temporis proi Equotidi E mecum consumebat ille omnium quos unquam vidi. prudentissimus,& consilij plenissimus senex : euius aut excelsitatem animi, aut perpetuam. erga eruditos: homines munificentiam ac liberalitatem qui eratquet , dc adhuc requiro, & vereor, ne semper flustra re

R Od Epiorum me to a Plutarcho reprehensum Gebrius figide atque ili i i. inepte defendere convius fit.

FPic Vκ V M dialectices imperi

' tuni fuisse, ac putasse etiam Omnem operam Iudi , quae in ea cognoscenda aerei discenda poneretur, ita notum est, ut *onfirmatione non egeat. Itaque

510쪽

illius artis ignoratione ruebat in dicendo:saepeque aliquid probare aggressus, ea sumebat,quibus datis ac concessis, istamen quod probare instituerat, non concluderetur. Quale est,quod cum do, cere vellet,lmortem nihil ad nos pertine- reata ratiocinabatur: O la νατρο ῖδεν πρὸσ

- ὸΓν Nequo enim sequitur, si id quod dissolutum est, sensu vacat, idcirco ipsim quoque dissolution mnon sentiri. Neque mors est τι ἡ Meritoque Plutarchus secundo librorui' quos de Homero composuit,impersecte, atque praepo- .Rere,atque syllogismo usum esse eum dixerat: non quod praetermi sisset illud ἡ-λαλ- quo addito, nihilo magis efficietur,

quod ipse voluit: sed quod, stupiditate quadam , & crassitudine ingenij, non pervidisset quantum inter id quod dis-sblutum est , de ipsam dis lutionem interesset. Nachus autem est patronum tari prorsias etlimile dignum Gellitam squidum alienam sultitiam regere vult, pro- dit suam. Tantum enim abestab eo defendendo , o ne intellexisse quidem videatur, quid in eo reprehenderetur. Ne