M. Antonii Mureti, Variarum lectionum libri 15. Quibus ad Graecarum sententiarum versionem Latinam accesserunt hac editione Hymni Sacri, & varia eiusdem auctoris poemata

발행: 1594년

분량: 845페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

491쪽

L. ente enim o icto , est, iis qui ad celei brandas nuptias officij caussa conuenerant, discedentibus, ac dilabentibus. . 'Dianes deri regulas duas, qua super νομ

O N tantum in iure ciuili led etiam

- .in leuioribus artibus periculosa est est omnis definitior perrarum enim est, ut subuerti non possit. Certe duarum ad artem metricam pertinetium, quas Genlius libro duodevicesimo tradat , . quarumque alteram ad M.Varronem aucto . m refert, neutram perpetuo, eram

esse uiso negotio probati potest inod mihi eo magis indicandum putaui: quia memini quendam in urbe magni nomianis grammaticum, qusque etiam faciendorum Ursuum leges sibi aut uni, aut cum perquam paucis notas esse iactabat , duos illos canon as, tamquam abditum quiddam , &-, familiaribus suis di ἀπὸ κτeu tradere solitum esse. Eorum prior est: Iu longis γersibus, qui bexametri γ.cautur , item in senariis duos

492쪽

in primos pedes , item extremos duos Libere n gulas posse integris potes orationis: medios baud umquam bosse. Sed constare eos sem/er ex verbis aut diuisiis, aut misi Mame confusis. Sed nos quo ludicrum praeceptum refutemus , ex ludicro poemate sumamus. Homerus in Ranis: . , Yherapit δε τε πεφνε Κλίνοφάγον βασιλῆα.Quae io,in eo versu tertius pes habeat ne integram partem orationis , an minus.&, si grauius testimonium requiritur,arcessamus hoc ex Iliade 1 2ς άπων, τn μεν λιπεμ i. ,

Nonne hic & tertius & quartus partem orationis absol ut i Addanai& alium

ex Lucretior .

Concutitur tum anguis:ν '& ex Aristophanis Plutor lλλλ' ιρι συ Aoemost. τι κρω, λ γHAltera regula est : obseruasse M. Varronem in versu hexametro, quod omni modo quin Ius

semipes merbum finiret. Sed hoc quoque quam sit sextads , tamen etsi ex iis ipsis versibus quos supra posui, cognosci potest: addamus tamen alios. Et primum quidem occurrit primus versus Odrssev

Et secundus Iliados:

493쪽

Crid in illis Virgilianis: Nilnoibi nisZ: & , Misi. enti posuere: di cener ac similibus , num quinctus semipe: verbum finit 3 Sid si plura testimo niain re perspicua congeram, ipse mihi vicem ridiculus fore. Quadam quod occulie significauerat Home ras, non nori artificio a Petraitiosigui scatum esse.

VT inferos esse, bi a sceleratis hominibus poenae post mortem exi Eantur, nemini unquam fano dubio: fuit , ita excubantem pro inferorum D -πibus Ceiberum , & Acheruntis transuectionem , & caussae dictionem ad Minois tribunal, & pertu sis doliis a tu 'haurientes puellas,& Ixionis sibi assidue imminentem fugam. & metuentem ne aut siti , aut impendentis saxi castudenuo moriatur Tantalum, & totam deni que illam in Plutonis domo tragoediam, quicumque ex vetcribus paulo cordatiores crant, in inniorum, aut anilium

fabellarum loco semper habuerunt. , Ira que dc Cicero primo lib. T usculan rurq

494쪽

ea irridere , ac pictorum & poetaruti

portenta Vocare non veretur, quae comu incere nihil nego iij sit : ti aliorunquamlibet multa testimonia colligi pinsunt, ex quibus constet eandent illorum quoque his de rebus fuisse sententian. sed & antiquissimus poetarum Horre-xus tecta quadam urbanitate signis:a- 'uit, quaecumque ipse de inferis cecitis.set, talia esse , qualia interdum mu Ierculis & puerulis ad focum sedentibus aut fallendi aut conciliandi somni gratia narrari solerent. Facit enim Vlyssem moneri a matre , ut quamprimum sape-Ios repetat , quaeque apud inseros vidit, mente condita teneat, ut habeat quod uxori narrare possit.

Vt tantum non aperte dicere videatur, lΠαη πυρὶ τοιαυτα λεγειν χειριῶνos ἐν summus autem Homericarum virtutum 1imuator Virgilius aliam rationem commentus est, qua idem obscure ac symbolice indicaret. Nam cum duas , ex Homero hoc quoque, somni portas fecisset, Corneam unam, qua vera γ Ε-burnam alteram , qua falsa insomnia mitterentur: AEneam, spectatis illis in ferorum

495쪽

dientem Leit,ut sagacibus lectoribus suspicandum relinqueret,ialem esse totam ilIam τερατολιγι- , qualia somnia ex inseris eadem illa porta exire dixisset. 'Veterum comicorum loci duo inter se cotati.

TA ex τε expressit Plautus in Menae.. Vehmis Penteuli parasiti edacitatε, qui cum Cylindrum coquum, iussum tribus parare prandium, interrogatem fecisset. qui nam illi tres futuri essent, respondinsetque meretrix, se, & Menaechmum, parasitum eius, ita statim ratiocinantem inducit coquum: iam imsunt decem l Nam parasitin octo mum hominum facito fungitur. Videtur autem Eubulum veterem comi eum imitatus esse, qui Philocrate quendam in mensa facile pro duobus aut pro tribus esse dixerat. Sed Plautus, ut solet, modum excessit. Eubuli versus hi sunt apud Athenaeum:

sed Eubulus,ut mihi quidem videtur,vr-

496쪽

416 M. ANT. MVRETIbanius. qui cum duos dixisset , unum Philocratem bis nominati fecerit. Nam insulsi profecto, & illepidi fuerunt, qui apud Allienetum in secundo horum versuum scripserunt, φιλοκρατουρ η φιλοκ7ήτης. corruperunt enim & urbanitatem

dicti, & versus modum. Eodem autem sale conditi vetus quidam poeta disti chon, quo cum quaedam cauenda ae fugienda complexus esset , bis in eis La dicenses nominauit. Id distichon in Synesiij epistolis legitur': sed non satis

Radians pro sese.Emendatus apud Greonem

veteris poetae versus. C a P v T 1 T.

RA D I N T ε M veteres poetae Latini interdum sine ulla adiectione vocabant Solem. Et ita hoc nomine usus est Cicero in Arato: Hoc motu radiantis, Etesiae in mada Ponti. neque enim dubium est quin expresserit illud Arateum,

497쪽

Quo fit, ut in versibus vetusti poeta ,

I qui citantur libro tertio De oratore, uem ges, dum licet. oculis postremum lumen radiatum rapernon dubitem, quin melius omnino sit, quod in vetere libro meo legitur, Oculis postremum lumen radiantis rape. Cur Iuno apud Homerum Vulcano blandiens,

claudum eum Pocet. C A P. x.

QVλε RiτP Victoriusdibro xx et x. Variarum lectionum, quo consilio Iuno apud Homeru Vulcano blandiens,

verita tamen non se eum κυλλοποδιωνος

vocare: idque eo factum ait, quod cum vitium pedum ipsius apertum esset, ne que ullo modo tegi posset, nullo verbo magis eum mater ostendere potuit, quam si inde ipsum Voeasset, id au tem fecisse , ut ostende- ret eum a se valdE amari. Quae fortassis vera sunt. Sed Plutarchus, grauis m primis & idoneus auctor, aliam huius rei eaussam adfert , nihilo , vr ego quidem arbitror deteriorem. Ait enim , voluin se summum ae sapiantissimum poεtam ostendere,neque bona neq; mala corporis talia esse,xt aut ad laudem, auod vituῖς

498쪽

tuperationem cuiusquam valde pertio' neant. Itaqise apud eum etiam qui es quem obiurgant, ac reprehendunt, eo tamen ipso tempore commendare ipsius formam, si bona est, non verentur. Vt Hector Paridi conuicium faciens,

& ipsi Hectori Glaucus, Enses ω ὰδεα , μάχus ιFαπeλλον ἐδμεθ. neque unquam in probri loco obiiciunt ea quae corporis scol, sed quae animi, ut Vlysses Thersitae non quod claudus es.se ,aut caluus, aut Fibberus, exprobrat, sed laod immodice, & intempestive lolquax.contraque mater ipsa ne tum quidem cum filio blanditur, veretur eum claudum t erat , vocare , quod ea res nullo modo ad vituperationem ipsius pertineat, neque quidquam de dignitate ipsius detra Mat. -- ων αἰ-

quem Virili blandien om induxerat, beo id commemorari facit , virilem for

mosum non esse. pora a pr4dite fornia, . i . in celabro claroquepotens .

499쪽

' Grauis Dardaniis gentibus vltor, Taertiade. I

Vbi etiam illud notant quod patris no

men in ultimum locum reiecerit:quia ialaudibus magnorum virorii postremum locum generis nobilitas teneat rea autern

postierit primo loco , quae ipsius Virilis propria essent: in quibus nihil sibi neque

Laertes, neque Anticlea , neque Acrisius

vindicaret. '

aevd de Scipione in raelis dictum est idem do

duobus antiquis Philosophisi tam esse. , Diogenes Zafritus locis aliquot illastratus.

inditum suisse notsi est: nibilaamodu min rep. gerebat , nihil moliebatur, nihil suscipiebat Scipio , nisi de consilio , &sententi Laelij. Vade qui aut tales virosint r se comittere aut de Scipionis si

xia aliquid deterrere,ae deminuere vole

bant, actorem modo Me aiebant Scipio

500쪽

nem, sed Laelium poetam. Eadem autem orationis sa gura dictum vulgo erat& antea de duobus eruditissimis bominibus Eretriensi Menedemo,α Asclepiade. Qm cum inter se ita coniuncte viverent, ut Pyladea quaedam esse ipsorum amicitia putatetur,essetque Asclepiades natu grandior: non deerant , qui dicerent, poetam quidem Asclepiadem, nihil autem aliud quam actorem, histrionem quendam esse Menedemum, Hunc Menedemum , grauem postea,& seuerum philosophum, principio scenarum pictorem titisse aiunt , id ςst,

σκηνύγρα ρι' , non , ut vulgo putant,

Quod & ex vetustis Laerti j libris cognoscere poterant, & ex aliis quae in ipsius Menedemi vita leguntur. Vt uod cum psephisma quoddam scripsisset dictum est in eum a quodam Ale

nustas est in multiplici nificatione verbi , quod est & scribere, M

pingere. Item quod adolescentuli cuius. dam ferocientis audaciam compescuit, cum in eum quidem nihil dixivet, sed tantum humi delineasset muliebria parientem.Hoc enim est

SEARCH

MENU NAVIGATION