장음표시 사용
81쪽
βαλο A M. quae, pro tempore, ipsius caunia, ita tum a me in Latinum ermonem conuersa sunt: At Marius ex Africa cum exercitu aduectus, Kal. lan. ipsis , quod anni principium Romanis est,tum con, salatum denuo iniit, tum triumphum egit, in quo incredibile Romanis spectaculum exhibuit, captiuu Iugurtham . quo
vivo se potiturum, nemo hostium ipsius sperasset. ita vario erat vir ille, & multiplici ingenio,&ad fortunς vicissitudines
versatili:&ea praeditus audacia,cui multa calliditas esset admista. sed in triumpho ductus,desii pere, ut fertur, ac delirare coepit itaque post triumphum, in carcerem compactus, ut ei alij quide violenter abrupere tunicula,aiij autem auream inaurem per vim eripere properates, in-Κ mam una quoque auriculam discide-
sint, ipse autem nudus in barathrum pulsus ac deiectus est , itu potis plenus, retectis ,ridentis in morem, dentibus,Ia-
82쪽
piter, inquit, ut frigidum velitum balneum est. His interpretatis, miratus isse, suum quoque librum asserti voluit. sed in eo ita erant omnia haec noillepidό modo & incondite. vel umeriam ab Harde , & procul a vero postea, ut meminisso pigeat. Indignatus igitur , dc multa mala precatus istis librorum contortoribus, ita tum discessit a me,lut qui se , etsi nata iam grandior, primo quoque tempore alicui Graecae linguae magistro operam datar utra esse iurat ei. Noest autem praetereundum silentio, suspicari me quod apud Plutarchuai legitur,
μιλῆσαι, legi debere , esχειλοιπα. Pato enim esse , naturam suam versare , N. ad sortunae muta
tiones inflectere . sed de hoc alij iudica
. . rιstotelis locus agatis Theognidis mer-ybus , qui eandem sententi coimeot , illustratin.
corum enumeraret ea quae animum
facere alicui posse ne ad inluciam ad te xi inseread m, id qψoque pusuit, quod
83쪽
68 M. ANT. MVRETI v quotidie experimur amicitiam , nomis iam quidem veram & perfectam , sed atti vulgo amicitiae nomine utimari, eum quamlibet ramiliaritatem ac consuetu
dinem vitae , amicitiam vocamus. Canuigitur efficere , ut homines improbi aiui imponendam iniuriam sim, aud&iores Dei hiis enim se id quod volunt, essectum ros esse Gedunt: cum ab inimicis omnes sibi caueant: ab amicis nemo sibi cariuendum putet. id autem ante Aristotelgsapie notissimu s poeta dixerat Theognis:
Fac ere non magno Drve labore potest. Sed & Cicero libro primo accusationis ait, nullas esse occultiores insidias , qpaeas quae latent in simulatione ossicij, aut in aliquo necessitudinis, nomio e. Geinuue quoddam loquendi Horatianum indicatur e Graeco fonte m anasse.
84쪽
V AR. L E C T. L I B. Imr obire Maecena ,mearum Ti Grande decus columenque rerum
Versus hi sunt, ut notum est, e secund libri Odarum Horatij: in quibus genere loquendi νὶς est apto illo quidem Sc elefanti, sed apud Latinos non valde, niti
fallit animus, usitato. nam amicum
esset aliqaid diis, pro eo quod est, diis
titii uta ti,ac placere; ubi praeterea lega- tur;equidem haud facile dixerim. neque dane ea dicendi ratio Romanis dome--stica ac vernacula est,sed trans mare pe- et ta , ob idque non obesie naris hominibus τippe id ut magis perspiciatur, aliquot illius ex epta e duo--Iura postea omines natos eloquetissimorum hominum sumpta lubris proferam; Homeri, & eius que Panaetius Homersi philosophoru uocabat .apud Homerum igitur Pallas ad Iouem pro Vlysse verba faciens, orat eum, ut, si quidem diis amicum est eum domum redire , Mercuriumittat, qui id Calypsoni nuntiet.eius ver ba sunt:
logia, cum dixisset, se tentaturi Mn, si pos
85쪽
I et e iudicum animis euenere prauam illam opinionem, quam adducti e tum t maiorum sermonibus de ipso conceperant : ed putare , id dἴssicile factu fore: VO um tamen, inquit, hac 'misim de r. ita sit , ut deo amicum esto b τουτο μιν έτω οπου θεω ςnον. & in dialUgo περὶπια- κτου. Oim ei dixisset Crato hauem in eo
die e Delo appulsuram deoque ipsi poliri die e vita migrandum fore: Atqui inquit, o Crito bene eueniat: si ita diis
in Ione , τωίεωγd eius tamque generis alia. Saepe autem monui, solitum Horarium, in pergenda scriptis suis Graecitate, salem eis ac Venerem quae
86쪽
VAR. LEc T. L i s. II. PLatonis locus conuεrsus a Cicerone in
quo arastius leuiter lapsus est.
in i aut aucupandae inanis gloriolae
studio, aut conuincendi magis qua docendi aduersatij gratia disputant; ij acriter urgere ac premere eum solent: neque fere , si quid i pie inconsideratius aut fassus, aut infitiatus est, mutandae postea sententiae potestatcm facere . atqui, Veritatem modo in disputando spectant , & docete eos cum quibus agunt, Volunt, aequiores liberalioresque sunt; neque ad viuum omnia resecant: sed si quid is quicum sermo est dederit, cuius postea dati poeniteat; in eo non pertendunt , pervicac d ue sunt lubentibusque ipsis, corrigere se, qui sibi lapsus videtur potest. Id te facete, cum significare vellet Socrates in Hipparcho ,αlesami admodum similitudine usus est, sumpta a ludo X Ii .l criptorum, his verbis:
ἐμπαταειαα. quae summi philosophi vel ba cum a summo oratore Romano in Latinum sermone elegantissime conuersa reperissem, non indignu id putaui,
87쪽
. , . quod annotarε.Citat igitur haec Nonius Marcellus e Ciceronis Hortensio: Itaque concedo,quod in XII. scriptu solemus, ut reduca , si te alicuim dati poeniιet. Massilius autem, qui locum illum Pi tonis ad ludum talorum retulit,falsus Vi-
detur sed&in illo e Protagora, δελλ' ετι- νων ἀναθεσθαι εἱεσιν , & in primo πειων, ubi Polemarchus , aliter amicu &inimicum definire volens , quam prius
Αεσθα: & aliis similibus locis, facile crediderim,metaphoram ex eodem illo XII. scriptorum ludo desumptam subesse. I
' Ciceronis locus, quem Silius elegauter
SI L r v M Italicam poetam, meo qui .
dem iudicio, praestantem, Ciceronis
apprime studiosum fuisse, eiusq, libros
diligentissime atque assiduissime lecti , . tas se , non modo Martialis, qui eius co- aeuos fuit, testimonio cognoscimus , sed multo magis ex eo intelligimus, quod eam multa Ciceronis in poema sua; transtulisse, eaque scienter admodum .
accomodiae ad illa, quae tum t chab t,
88쪽
videmus. cuius rei exemplum hic unum proponere libitum est. Libro igitur septimo, cum Mabius Annibalem ludificando, cunctando,& bellum trahendo Bangeret; Romaniqde milites pugnae auidi , & conserendarum eum hostibus manuum ingenti desiderio incensi, quidque mora proficeretur escientes imperatorem suum,tanquam ignauum, &,Vt Horatius loquitur , inaudacem , summa verborum immoderatione increparent: iamque sublato clamore, iniussu ipsius rem gerendam esse vociferarentur. graui oratione furentem illorum impetum re, pressurus Fabius, ita exorditur, ut dicat, nunquam sibi Romanos in tanto distri lmine summam rerum tradituro fuisse ain talibus clamoribus turbatum iri crodidissent; ' i P I.
Fervida se corda, abruptumque lassent Ingenium patre sins clamoribus inquit,
Turbari facilem mentem: non Ῥltima reru,
Et deplorati mandassent a Uartis babena .a Cicero quoque in ea oratione qua Rabirium perduellionis reum protexit& eripuit cum quiddam paulo c5fidentius dixisset, clamorque concionalis se
89쪽
74 M. A N T. M V R E T Icutus edet: Nilui me , inquit, clamor ιλcommouet sed cosolatur: cum iudicat esse quos fiam cives imp ritos sed non multos.Nunquam
mihi' credite, populus A. hic, qui silet, consu-Lm me fecisset, si vestro clamore perturbaιum
iri arbitraretaristisdnam sit verbum illud c - 'cum quo Vos esse Mibenienses in discordiis sedandis ait e ro in Philippicis.
discordiis au Cicero viam esse Atheniensium ciuitatem, non est, ut Opinor, ἀμν 1σι , . quanquam ab omnibus quicumno cum attigerunt, ita esse traditum scio. neq. me mouet,quod Plutarchus ἐν τοῖς πολύι epis etra αγγελμαm scitum illud vocat τορ αμνησίας --: quodque ali) scriptores Latini idem confirmant. neque enim nego ita eam legem postea vocatam esse:at verbum ipsum, quod in lege eo situm est, aio μὴ ρινησικακῶν. cuius rei multos Iocupletes 3c idoneos auctores habeo, ut Xenophontem , cuius hae e sunt E secudo ἐλλίυικαν. Και ἱμο-
ό ut Aeschinem, qui in oratione De
90쪽
v A R. LE CT. LIB. II. 7sDe corona ita loquitur: Nuba
το καλ. λιτριν ἐκ παAroes ρομα φθεγΙubia os κμγνο tκακῶμ. Quin & Anitoph. eodem respexit hoc vero: Μὴ μουσικακουουρ ει συ φυλία κίελαίρ. Sed quid coniecturis, ut in re dubIa Nilniur' triplex iusiurandum fuit, quo se, compositis rebus, obstrinxerunt Athe nienses: unum commune totius ciuitati si, quod in haec verba conceptum est.
ti o cie De MIst iis . . . Ciceronis ex oratione prauDeiotaro loci duo. C A P. XVI.
COLgo libenter vetexes libros, qui cumque in manus meas incid sit euo
luere cuicuimodi tande illi sint, & quo
cunq; litteraru charactere exarati. quod enim Plin. de toto librotu genere dicere solebat.