장음표시 사용
521쪽
fallit animus, legendum est , di; ο- 'ni Neque hoc,quando haec rudimibus
nauatur opera, monere omiserim , non id dicere Senecam , ab avaro exactore
non appellari debitorem ad horam εἰ diem, quod manifesto falsum esset sed eum qui beneficium dat, non facere item ut auari exactores solent, qui, quod crediderunt, id sibi ad horam & diem solui volunt. Similis ergo locus est illi
Horatiano : Nec Gestatur clari; ιco miles truci. non enim negat militem clarissico
excitari, sed eum , qui rus suum colit, negat ita excitari . classico, ut milites solent. Sic in epistola ad Pisones: Nec verbi m verbo curabit re dere fidus Interpres. negat enim bonum imitatorem id sibi studio habere, ut verbum verbo reddat, quemadmodum fidi interpretes solent. Emendabo & ex eodem libro alia. Vbi ergo de Gratiis loquens ait: In emam alium poetam, apud quem pracra aratur, σ1' is prodeant: legenduini est cx veteribus libris,cr stipis auro Phraxianis pr dent. Phrygianarum vestium mentio est Mapud Plinium. spissas autem auro dicit, quibus Pht 1gio multum ac densum auram intexuaset. Et, ut quaedam in me
522쪽
quendam mirifice deprauatum . qui
cum minimo negotio ex vetere scriptura sanari posset, tales medicos inuenit, ut cuilibet eorum dici potuerit, T; αἱμακον σου τ- . Vulgo enim ita legitur: hanc hone- .
fissimam coutentionem beneficiis beneficia γincto ii sic nos adhortatur inarasippus, ut dii ai merendum esse, ne quia charites Iouis filia suist, putemin certe paruum ingerere sacrilegium , sit iam beeis puestu fat hiauria. Po sem ostendere , quomodo ali) scri- bendum coisuerint. Sed quid opus est,. agitandis illis ostentare me φ Veterum librorum scit plura haec est: parum sacrate gerere sacrilegium sit, iani bellis: tu liis sat iniuria. Vbi est ,sacrate, scribito , Iegrate: planta omnia & emendata erant. Vnum etiam locum ex eodem
libro appinom , qui vulgo ita legitur: . Itaque boni etiam fari e ac fctili religiosi sunt:
ali rursus non est Viunt imitetatem, quamuis ara sanguiue mulio ruensuu rini. Libri veteres: α , t Turnebas loqui cui, manua-
. les , pro di u habent sifillo. Sed legen- durn Dilai Id genus erat pulsis,quo utebantur in saetis. Arnohius libro septimo
. a uersus Gentes : Quid pulla , quid fu-mvis. quid alicia, quid gravita, casu meum
523쪽
c' polium, eubii tex quibus duo, quaestimae sunt pullium nominaSed gen cre α qualitate diuersa. series vero, quae se quitur,librorum significantia contioc Eiusdem Senecae locus illisse ius.
V L T i sunt,qui,cum & libenter αprolixe alios laudem.nc minem lamen habent, qui se quod ab eis laudatus sit 'uidquam propterea eis debere arbi- 'Metu'. Laudant enim sine ullo dilectu ac discrimine omnes : ut id non aut Iudicio aut benevole lentia adiueti, sed morbo quodam animi facere videantur. sed & in pecunia idem , quamquam rarius &a paucioribus, fieri videas. Eiusmodi igitur homines Eceleuant auctoritatena iudicij sui, & omnem benc factorum gratiam amittunt. De quibus praecla te Seneca Beneficium, inquit, quod
quibuἰibet datur, nulli gratum est: Nemo se fabula, i aut cauponu hq item iudicat, nec conuiuam dantis epulum: γbi dicipotest, stydem'; tu me contulit' Nempe hoc,quo u illum
o iis ustium sibi, tu illa etiam inimicum turpissimum hominem. Nunquid enim medium iudicauis amrbo suo morem gessit.
524쪽
4s ,. Μ, AN T. MVRE TIPuto autem hoc, quod postremo loco positum est, veteris poetae Grici eXemplo dictam esse, ex quo quadratum Versum perelega em cita: P utarchus: ssis Alo p.
Ibi enim quisquis ille est , qui loquens induci ur negat, q0o l alius qui Plana multis pecuniam la giatur, id ab ipsius 'hamanitate ac libertate proficisci: eum enim illo quasi morbo teneri, ut dandispecumis gaudeat. - lius eiusdem scriptoris iocinemendatus. '
EX c e P τ ψ Macedonum gente, ait libro tertio De beneficiis Seneca, non os in rulla data adu rsus ingratum actio. Sed ubi quid qam tale de Macedonibus lectum est' immo vero apud solos mortalidam Persas ingrati actionem dari, ex Xenophonte didicimus: cuius verba describam his n. t vulgo tequiator, sed Uiegenda si int: δ
525쪽
que eo firmam ibisse ut non tantum a usum sussiceret, sed in initaculum unque procederet. Equidem , idi veterem Senecae librum in quo non Medonum legebatur, sed neque obium habeo,quin legendum sit, Medos autem pro Persis antiqui saepe cibant ruti ampridem docui in illum C a
Itaque Aristophanes gallinaceu, quem iocans ait olim Persis imperasse, ea de
μέδες ελεγον : ait qui scholia eius fabulas scripsit. Vetin quaedam consuetudosatisfaciandi iis,
N consaetudine apud veteres postum fuit,ut qui alicui male Precatus erat is si eum placare eique satisfacere vel lec,optaret,eo praesete, ut in caput suum recideret ea quae in ipsum dixisset. Duo- bus hoc e Seneca locis cognosci potest: quorum unus est libro tertio De beneficiis, ubi jta scriptum est ir .rs diois se atorii i ira coenam optauerat , ne
526쪽
4s6 M. ANT. M v R E TiCaesar salutis redires ex ea peregrinatione. quam parabat: adiecerat idem omnes O tauros vitulos optare. Fuerunt, qui illa dia ligenter aud rent: Vi primum diluxit, seruus, qui cenansii ad pedes steterat, ii rat, quae inter cenam brius dixiset. Hat jur , ut Caesarem occupet,atque ipse se des rat. VIus consilio δε- Io LMi Caesari occurrit. Et cum malam men
, ni habuizese pridie iurasset id γι in se
lios scos recideret, optauit m Caesarem Pt igno-fereesbi, rediretq; ingratiam secum, rogauit.
Alier est libro quarto: quem & ipsum subiiciam : loquitur autem de homine impurissi lavo Mamerco Scauro. Pollioni Asinio iacenti , obscoeno verbo usus dixerat se Disturum id, quod pati malebat r&cum Pollionis attractiorem vidisset frontem : quidquid, inquit, mali dixi,mihi O capiti meo. Sed & festiuissimus poeta Tibullus, cum ianuae cuidam multa mala dixisset, eamque postremo placare ve)lerata canit: Et malas qua tibi dixit dementia nostra, usa capitisimprecor illa meo. Vrbanissune autem apud Aristophanem Dicaropolis cum Megarensem in ρειν, id est, gaudere aut saluere iussisset: idque ille respondisset sibi εινδε, precatur, ut id in caput suum recidat.
527쪽
iubi scholiastes ea, quam dixi, consumtudinem etiam Atheniensiu fuisse tradit.
V AE R i et seneca libro quarto Debeo eliciis, si quis cui quid laquam digno se daturum promiserit, quem po stea indignum esse comperiat , quid fa- cere debeat: num recedere ab eo, quod promisit , an etiam indigno dare. Et hanc quaritionem di stinctione dissoluit enim magnum esiquid promissum est: tunc praestathmelpudere, quam semperpoenitere: aut exiguum aliquid: quo casu etiam indiguo darim est. Hoc posterius ipse ita . exprimit:Sι exiguum est, dabo : non quia digum es. sed quia promisi. Nec tamquam munim dabo: sed verba inea redimam , aurem
mihi pEruellamad est,scribam hoc in ani mo diligenter, in memoria iniugam, ut mihi documento sit in posterum, ne temere promittam. Aurem enim vellebant, cum quid volebant in memoria hactere. Plinius libro undecimo: Mi in
aure ima memoriae locus, quem tangentes au-iestamur. Et inde est illud Hor iij: licet
528쪽
1ro victu, in quo principem locum tria tuebant sali. Sic γnguentarium apud Pi nium libro secundo Epistolarum, quoa Marius Priscus a prouincialibus , quasi pro unguentis exegerat. sic honorarium, quod regibus & potentibus Eoinoris gratia offertur. Cato de innocentia sua : Cum essem in prouincia legatus quamplures ad praetores O consules vinum bonorarium dabant. numquam accepi nec priuatus qu/dom. sic bordcarium, quod equiti pro hordeo ad alendum equum dabatur. Sic denique γxorium, poena quae publice exigebatur ab iis qui uxores non haberent.
V M spei nihil aeque aduersetur ac timormotatum tamen est a sapientissimis viris,ubi omnis omnino sublata spes est,ne timorem quidem posse s sistere. Pendeat enim oportet metuentis animus. qui si spei, quo substentetur, ni hil prorsus reliquum sit, planc iacet. Atque hoc eleganter admodum expressifcte videtur adolescens Terenpianus: Vae misero mihi. Imaoimulis in ste atque i more vi etiaautehac
529쪽
Ita po quam ademptasses est, lassus, curaco e ius stupet Itaque negat Aristoteles eos qui ad
mortem ducuntur, timere, ut quos iam ' ispes omnis reliquit. Et qui ument, quae- .runt , di qua ratione id , quod imminet is vitare possint. At in rebus desperatis nemo consulat. Immo vero ita sipe alitur metus, ut omni spe adempta, pleruque i naudaciam transeat. Idque in extremum periculum adductis saepe i saturi fuit. Hae de re dictum Hecatonis commemorat Seneca : oc es timere, si sperare δε- feris. Cui ipse postea id dii: Dices,quomodo cisa tam dicersaparitersunt ' Ita es, mi Luci l .cum videantur dissidere, coniuncta sun .
Quemadmodum eadem catena cinodem 'er militem copulai: sic isa, quae tam milia sunt pariter inceduui. Sed in his postremis verbis omnes editiones deprauatae sunt Non enim. legendum est, sed custodiam. Vocabant autem custodias reos ipim,qui sub custbdi erant, 't alibi : Cum adueberentur inter c odi.u quidam
ad matutinum spectaculum missus. Et saepe ita accipitur hoc ndineὴ in libris iuris ciuilis. Dabantur autem fere militibu ςustodiendis
530쪽
IMMerisARVM quandam aquarum vim in subterraneis specubus latere philosophi tradunt, quae etiam interdum erumpant, secumque magnam
piscium multitudinem efferant. Ceterum pisces illos, ut in tenebris saginatos,tum aspectu deformes atque horridos, tum gustatu noxios ac morti seros esse. In Caria quidem cum id aliquando contigisset,quicumque illos ederant pisces, omnes ad unum periisse, litterarum monumentis prod: tum est.. Sed quam ad urbe ni id contigisse Seneca dicit, is enim huius historiae auctor est, eius urbis nomen ita in libris ipsius cor Iuptum circumfertur, ut sin' veterum librorum ope vix qui sipiam, non dicam ad verum peruenire, sed de mendo sun cari queat. Circum MIndum enim Caria urbem id euen se in vulgatis libris legas 'Ego olim tibi um veterem habui, quem postea clarissimo, & cum incredibili omnigenae eruditionis copia, tum Virtute atque integr tate praestanti virq.Vincentio Liureo Episcopo Montis di