장음표시 사용
1쪽
Si videbitur Reverendissimo Patri Magistro Saeri Palatii Apostoliei. F. M. de Rubeis Putriarcta Constantinop. Hessigerem .
Fr. Vineentius Elena Magister Socius Reverendissimi Patris Magistri Saeti Palatii Apostolici ordinis Pnedicatorum. Duiliaco by Cooste
2쪽
CLERIC. REGUL SCHOLARUM PIARUM
LIBERATUS FASSONIUS S. P. D. E C mea rationes pomiant , nec patiuntur tua , ut multis ego Te morer , EDUAR DE PRAESES AMPLIssIME . Cur exim luembratioη- haae in tuo nomine apparere voluerim , ea ae fecerunt tres, quae fluuia loquvatur ipsa per se , nullius oraιione lovius repetitae ; praeclara, quam sustines , persona, ac dignitar, summum meum de sisgulari mistute tua jussirium , magnitudo tu rum erga me meritorum . Dignisas , in qua euactis nostrorum ,
se agiis eolloeatus es , et ebatur a me jure quodam suo requirere , ut Tisi Magistratui nomo , Rιrique porro amanti mo eximia morum sua itate spectasiti, egregiam aliquam Ru-Hι , pietatissue in Te mea Agni eationem assorem . Nec m, ut doctrina splendor , qui me totum in Tui spectaculum rapuit . Nam ob vesabaatar mihi ante oculos Iasiiuti es tua Hilos
3쪽
mesasamu mri de re Mathematica nova ratione , via , no mo rerum delectu latine, atque italice editi, obversabantur lectis a Factorum , Allieorum volumina magno hominum favore ex
cepta , obversabantur Dissertationes Agonistica L sesbur tam
probatae , eas ut nuper suorum Usus iterum invulgaterint: adhaee mihi veniesant in mentem Plutarchus latine a Te redditus, quem hiae anima mesones exquisitissimae illumarent , inde exedicitationes instar appendieis duae , opus de Notis Graecorum compendiariis , sex idem aureis Dissertationibus, tanquam luminibus,
distinctum , Inseriptiones Attiea ex Μ ei schedis ηitidissima
a Te luce perfusae , perdoctur da mnnisari , aliorumque Arme niae Regum Nummis eommentariur, ubi novam admersus superio
res Chronougo, Paraborum Docham firmissime Hatuisses , commentarius alter de sanctibfimis Aneonitane urbis Patronis prehos dies emissus , in quo de illorum eorporibus opera in primis tua rite exploratis , veterique , quam habent , meneratione spis diis disseris : hae, inquam , ct eomplura aha ingenii tui monumeηta , quae in luce sunt , atque in oculis omnium . ipsa mihi per
se veniebant is mentem, tum vero in hao tanta laudum ιuarum
amplitudine admirabilis quaedam in me exarsi osse antia magnitudo . Cum praesertim ad doctrinam reliquas mirtutes animi Φιδε- rem aecedere , quibus ex irebus praeclarum aliquid, G sagulare solet exi tire . Benevolentia denique erga me tua locuplexi mii saepe argumentis patefacta est, tune praesertim , cum me Ro mam in hoe catafinctium Collegium, usi antea Philosopbiam, Μ ιhematicasque diseiplinas tradιderam, ad docendam Theologiam per honor ce revocasti. Arripiendam igitur oeesonem putavi, ut modignitatis tua osse antissimum , doctrinae , ae virtutis percup, dum , beηeficiorum , ut debeo, memorem, planeque gratum ostem derem . Quo munere ut eumvlatius defungar , Praefecturam haης amplissimam , in qua lenitatem maris meremur tuam, quam metua mur auctoritatem , Deum Tisi immortaliter fortunare mirifice c.
νιο, atque vehementer exopto. - ..' Disiti su by Corale
4쪽
xcelso, fortique animo te esse jubeo, amice Lector. Nam , ut ex ipsa inscribendi opusculi ratione intelligere tute potes, d
Magorum neque numero , neque nominibus, neque patria, dignitate, studiis , iti, reditu , neque de aliis rebus eiusmodi ad dicendum ingredior . Sunt haec
enim argumenta a nostris non solum, verum ab exteris etiam Theologis , atque
Scriptoribus in utramque partem tam splendide, & copiose tractata, ut de illis dedita opera scribere intemperantis videatur esse hominis otio, & litteris abutentis. Instar omnium esse possunt, ut antiquiores omittam, Cardinalis Baronius, Petrus de Marca, Bailletus, Natalis Alexander, Calmetius, Honoratus a S. Maria, Serry , Lutheranus homo olearius , Casau bonus , Montacutius, Rhodenus, Grotius, Ba agius, aliique, quorum nomina, & opuscumla ea super re in Bibliotheca sacra annumeravit Calmeti . cum sint, boni Leistoris patientiam tentare nolo . Mihi longe illustrius, planeque seu tuosius argumentum persequi propositum est,
ejus generis scilicet , quod non iucunditate solum , usu in primis, atque praestantia, sed etiam quadam veluti novitatis specie se se commendet , Magi ne , qui ex oriente prosecti ad Christi
5쪽
incunabula se contulerunt, eundem tanquam Deum venerati sint,3c coluerint. Et si enim id a Majoribus nostris , immo ab ultima antiquitatis memoria constantissime traditum acceperimus , ut in loco adversus Simonium omnium aetatum praeiudiciis demonstrabo ; nostri tamen Theologi , & Scriptores , verba de Magis cum faciunt, de cultus genere, quo illi Christum puerulum prosecuti sunt, siluerunt, & argumentum, ex quo Christi divinitas elucet admirabiliter , ut plurimum reliquerunt , nemo unus certe oquidem exhausit. Atqui digna plane erat res , in qua illustranda docti illi viri, sacrarumque praesertim litterarum interpretes operum collocarent, eo magis, quod non defuerint liberioris ingenii homines , qui levissimis conjecturis confisi ei doctrinae incommodare studuerint . - , a. Erasmus enim Roterodamus, melior alioquin Rhetoricus,
quam egregie doctus Theologus', postquam Lutherus, & Calvinus ad novandum in Christiana Republica aggressi sunt, confidentissime scripto prodidit, Magos civili, non religioso, nec sacro Christum puerulum cultu adorasse, nec proinde divinam ejus naturam, ac vim perspectam , exploratamque habuisse . Sed Sebastianus Barradius sa) hominis temeritatem, levitatemque sententiae, oratione ad illum conversa, paucis pro virili coercuit. Longo post intervallo Hugo Grotius, cui magis doctrinam , quam modestiam invideas, suis in Matthaeum Commentariis ejusdem erroris patro
cinium, Socino J , & Crellio se) ducibus , in se suscepit, non
dubitanter professius, a Magis Christo, tanquam designato Iudaeorum Regi, non tanquam Deo , civilem suis e cultum , honorem, ac venerationem adhibitam . Grotii in castra se contulit, magnum apud suos nomen , Samuel Balaagius , quin potius nonnullis sophismatis , & ratiunculis eam opinionem Socinianis probatam Omnibus conatus est illustrare . Sic enim in Annalibus , exposita superiorum Patrum doctrina , quid qpse sentiat , aperit Q. In dubium tamen revocari potes , num notitia Magorum eo usque pervenerit , ut compertum haberent , Infantulum , quem vagien tem intuebantur , orbis conditorem esse unum eum Patre Deum, eum hoc tuum vel ipsos Mossos latuerit ante Domini fui resurrectionem. Regem ergo coelestim divina imbuendum scientia, cis-rum sanctitate, miraculis , potentia futurum Magi agnoveru't, aequalem tamen Deo esse adhuc ignorazipse videntur . Regem Iudaeorum vocatum terrenis muneribus honorant, eo more, suo Μun
6쪽
di Principes esebantur: ut, omn/bus perpens s . eorum adoratio adiimilem σtiui , quam ad religiosam pertinere merito eissimetur . His a principio verbis homo divinorum consiliorum interpres, Magorum sanetimoniam , pietatemque adversus Deum .Xte-
- i. si ι Groti m tamen, Balaagium , similes , qui sacrorum librorum oracula pro arbitrio interpretantur , ita sentire , atque statuere , vix est , quod miremur ; illud profecto mirandum ma gnopere , atque dolendum est , haec opinionum monstra homini etiam . Politiscio , idest Richardo Simonio, Sacerdoti Gallo, pia cuisse. Quid tibi in mentem venit, Richarde, ut sacris litteris,
ut Patrum consensu, ut rationum momentis repudiatis, in adversiriorum te fidem, dc clientelam reciperes Age rem ab ipse estius origine repetamus . Τre volt ii anno x Oa. in lucem exiit Gallica noui Testamenti Interpretatio multiplicibus auista notis,
Richardo Simonio sine dubio adornata. De qua, vix in manus hominum emissa est , varia, ut solet, ac repugnantia erysitorum fuerunt iudicia . Alii, Heterodoxi cumprimis, qui briscum lie , testet Bossuetio, pactionem inierat de sacris litteris gallice ita reddendis , ut neutri parti faverent, summis illam ad coelum laudibus extulerunt ; alii, ut postulabat res, gravissime vituperarunt, quod plurima errorum portenta identidem praeserat , aditumque ad pietatis igniculos restinguendos aperiat. Itaque factum est, ut
eodem anno doctissimi in Gallia Antistites Cara inalis amplissimus de Noailles , & Iacobus Bossuetius Meldensis Episcopus decretis
editis mense Septembri variis nominibus perniciosum opus notaverint, operisque lectionem in sua uterque Pontificia ditione interdictam voluerint. Nec his contentus Bollaetius documentum, praeterea in lucem emisit , quo plura Simoniani operis loca reprehendit, quibusque Aiustor abriperetur erroribus, demonstravit. Interim moleste serens Simonius , editionem suam proscriptam, ac
notatam fuisse, Parisiensi Pontifici de Noailles supplicem libellum , sive Apologiam obtulerat , ut inustam sibi , conscriptoque abs se operi temeritatis, atque audaciae ignominiam propulsaret. Praesto igitur pro suo in religionem studio Bossuetius , & documento e vestigio addidit Appendicem, in qua rationes a Simonio
excogitatas, ut Parisiensis edicti vim elevaret, refellit, annoque postero documentum alterum in peculiaria Simonianae interpretationis loca publicis usibus invulgavit . Ad extremum res ad Rommanam Curiam delata est, Patresque librorum censurae praepositi,
diligenti caussae inquisitione , ut solet , adhibita , Simonii opus
7쪽
damnarunt ν anno I o ad diem v Iduum Martiarum . Atque , hos tandem exitus Trevoltiensis illa novi Testamenti Interpretatio habuit . Richardus ergo Simonius, ut eo , unde digressia est , revertatur oratio , cum in Praefatione operi adscripta , tum in notis ad secundum Matthaei caput appositis , dubium esse docuit , quemnam selicissimi illi Magi infanti Christo honorem , sive cultum detulerint, civilem ne , an divinum , quem Latriae graec6 voca bulo appellamus . Sed operae pretium est verba hominis, quo dolus ejus, ac fraus appareat , recitare Non consat inter Theo
I Id autem meritissimo ob errores , quos . dixi . Lucas. Verbi. grii/ c
. a T. Christum sic loquentem indueiti Discedite a me omnes operarii iniquitatis,
Simonius autem in Praefat. amma Mein ianta suppeditans gallice ita vertit Disce dite a me omnes, qui vivitis in iniquitate. Apud Joannem c v. s. ,
nihil potestis facere, ait Dei Filius ; sic autem Simonius a vios nihil potestis Deere separati a me per apostasiam ) , veterumque auctoritate neglecta , praeclarissima testimoniis cadus, quo mirifice Pelagiani oppugnantur, cum Stichtingio extenuat. Celeberrimum ex epistola , quae est ad Hebraeos , locum c s. v. I 3. aeob dii xi , Esau autem odio habui , duce Simone Episcopio, his verbis reddit . vel potius manifeste depravat, ego dilexi magis Vacob , quaru Esau . Christi apud Lu- eam oraculum c I p. v. s. de Zachaei testantis familia , hodie salus domui. huis facta est , Simonius in notis ad hunc locum appositis, ad solum Zachaeum referri Rgnificat . Cur vero ρ Quia nempe ex Volaogenio Sociniano homine acceperat a
Christus peν domum intelligit solum Mehaeum. Iam Matthaeus r. v. I9. de a sepho sanctissimo Deiparae coniuge t 'of b autem viis ejus eum esset justus 3 in
notis Simonius ; eam esset bonestus, aequus, urbanus , ad lenitatem eo Oistus, similia , quae tanti sanctitatem viri magnopere imminuunt , 8e obscurant Ioannis cap. g. v. 38. divinus praeceptor de ser anteqliam Abraham fieret, ego sum: at in ipsis contextu Simonius, ego eram , antequam Abraham nasceretur , & a Latina non solum , verum a Graeca etiam editione, Ar scriptura reeedit quam Iongissime. Duo enim illa quantum inter se diserepent , exploratum Theologis. Tandem Lucas , ne plura congeram , mutuum date nihil inde sperantes c s. v. 33. , S in notis Simonius , nihil desperantes , Grotiumque dum sequitur gravissimum nobis eripit testimonium, unde usuram divinae legi contrariam esse conficimus . Quis autem haec. & sexcenta eiusmodi, etsi moribus, ae natura lenissimus , non stoma thetur λ Et tamen Simonius sui proscriptionem operis aegre adeo, & acerbe tulit, ut ex hac errorum colluvie complures postea palam defenderit, ct novis, quoad potuit, praesidiis eo natus sit stabilire. Bibliot. Crit. Tom. 4. Invitus quidem facio,
ut doctissimum caeteroquin virum expressis nomine reprehendam , nec eorum ego soleo insultare erroribus, quorum eruditionem suspicio ; sed eum Heterodoxi n. minis , & gloriae celebritate nostrorum saepenu inero abutantur , & ex paucorum
ingenio omnes a stiment, notandam temeritatem putavi.
Interim, ne quid omittam , admoneo , decretum Cardinalis de Noailles ex tare in Collectione Mandatorum, ac Decretorum &c. ejusdem Antistitis , quae Pa risiis in lucem exiit anno 17r8. pag. 3 393 s7. Iterum autem prodiit decretunse
inter epistolas selectas Simonii una cum eiusdem Apologia . de qua supra. TOR
8쪽
ros, de qua firmo It adoratisne in quibusdam Evangelii Deis ,
uerum vera illa sit, quae uni Deo debetur, an vero simplex reverentia adversus eos adhibita , quos salutamur . Praefat. pag. 2S.& in Apol. Paulloque post sermonem de Magis instituens adjicit. Non desunt Interpretes vetus segmI , ρui credant, Magos non modo tanquam Regem puerum Iesum salutasse, sed etiam taneus Deum adorasse . cio vafro , ac subdolo scribendi genere satis perspicue declaravit, persuasum sibi non esse, quod homines sanctissimi veneratione es Christo Deo dignam habuerint, divinumque
ejus Numen agnoverint. Caetervin Adoratione Magorum integram videre est Dissertationem cum Appendice in Bibliotheca Critica, quae Parisiis prodiit anno I o8, quo quidem in opuscu- Io de industria in disceptationem vocatur , Magi ne puerulum Christum religiose veluti Deum coluerint. Ad hoc opusculum nihil Bossuetius . Quoniam vero Simonii Amicus , ut Bibliothecae A ehor testatur, ex eius responsis ad Bossuetii animadversiones totidem pene verbis illud excerpsit, Simonio nos tanquast architecto, & opifici jure merito tribuemus . . . Atque haec summatim de celebris controversiae, quae ineunte hoc λculo in Calliis excitata est, initiis, & progressu exponenda esse censui, ne quae postea in rebus a me tractandis inesset obscuritas. Communem porro , longeque pervagatissiman nostrorum sententiam tuendam adversus Simonium, atque constabiliendam suscepit, praeter Meldensem Antistitem sa) , aequissimus artis Criticae aestimator Honoratus a S. Maria b , qui ex Boguetii sontibus hortos suos opportune irrigavit; eodemque postea de argumento pauca ab Antonio Sandini o, paulloque plura a vi-
9쪽
ro longe doctissimo Laurentio Berit γ 'disputata reperio rumtamen clarissimorum Auctorum lucubrationes haud sane efficiunt, ne res nescioquam adhuc prae se novitatis ferre speciem, in Theologorum praesertim umbraculis, videatur. Ego igitur Simonitim juxta', ac Samuelem Balaagium refellere eadem opera
instituam demonstraturus pro viribus, dubitari nullo pacto posse. quin Magi ad Christi pedes abje isti eundem ex animo veluti Deum
coluerint , divinamque ejus originem , & qua complet omnia, majestatem bono maximo, immortalique suo: intellexerint. Quaestionem vero ita ' dirimam , ut sublatum , vel certe exagitatum ab aliis ad oppugnandos Socinianos argumentum nostris restituam,& qui perhumaniter oculos in hanc opellam conjecerint, eos sor lasse poenitere aliquando non debeat, bonas horas inutiliter col-
Iocasse. Ex his autem sontibus, unde omnis caussa ducitur, meae profieiscetur oratio . Primum enim ex sacris litteris adversarios refutabo , deinde ex do strina per manus a Majoribus tradita,
deinde ex statis Ecclesiae precibus , atque sententia , deinde ex ipso munerum, quae Magi obtulerunt, mysterio, postremo den que ex rationum momentis . Suis etiam loco , & tempore con-eordissimum Theologorum consensum in lucem proselam veritatis, & quae contra ab adversariis allata sunt, ita diluam, ac dissolvam , ut facile appareat , eosdem desertarum , relictarumque rerum patrocinium inani contentione suscepisse.' 3. Principio igitur, Magos Christum veluti Deum pie, sancteque veneratos fuisse, plane ad veritatem sacrorum librorum perluadet avistoritas , qua cuἡ Bossuetius adversus Simonium pugnare noluerit , nescio. Nam hoc illis praeclarum dedit pietatis
testimonium Matthaeus. Et intrantes domum invenerunt puerum eum Maris matre ejus, in procidentet adoraverunt eum, ver
tis thesaurit ibis, obtulerunt ei munera aurum, reus , O π mrbom. Cap. a. v. i I. Cuius testimonii vis ut bono in lumine collocetur, quid contra adversarii dixerint, studiose antea enarrandum est. Docet Simonius , verbum adorare anceps esse , & ambiguum , generatimque in divinis litteris non aliud sibi velle, e quam se ad terram abiicere , vel submissione corporis reveren tiam adversus aliquem adhibere . Equidem non negaverim , im mo Simonio obsecuturus addiderim , adorare nihil proprie aliud esse, Latinis potissimum , quam manum ad os referre, & Ostu lari in venerationis testimonium . Hinc de Caecilio Minucius in
octavio : Imulacro Serapidis sis , ut pustus superstitio 1 sola ,
10쪽
di Solem, eum fulgeret , in Lunam incedentem clare, σ' Ucutatuosum manum meam H, idest si tantum scelus concepi , ut colue rim sidera manum religionis gratia exosculans . Quamobrem Η hraeis in familiari sermone perinde erat dicere, Osculari , atque adorare , ut ex sacris illorum eodicibus discimus tum Psalm. a. Vculamini Filium , ne quando Irascatur , σφ ne pereatis de vi Iussa, tum Gen. cap. 4 l. v. s. , ubi Pharao ad Iosephum: cunctu popuIur osculabitur manum ad tuI oris Imperium , nempe manda ea tua impigre faciet iuxta , ac Regis mandata . Nec desunt i
eupletissima ut Graecos praeteream , veterum Latinorum exem
Pla , apud M. Tullium nominatim , cuius illud in Verrem: i t precibur , in matulationibus non suum id venerarI , τerum etiam osculari solent. De reliquo qui adorarent, manus saepenumero ori admoventes capita submittebant , auctore in Russinum Hieronymo , vel corpus, praeter manus , modis varie multiplicibus con formabant , quos sigillatim vir omni virtutum genere praeditus Bonada noster exequitur in eleganti opere inscriptor Carmina ex
ant0uis IasIdibus His rata M. Res igitur clara est , & multis
testibus , auctoritatibusque convicta , in verbo adoro ambiguit tem inesse maximam , idque tam ad profanum , & civilem honorem , quam ad sacrum , divinaeque maiestatis proprium designandum transferri: quare Simonii judicio definiri certo non poterit, ecquod tandem Matthaeus venerationis , aut cultus genus
Longius Grotius , & Balaagius abeunt . Erat apud Orientis populos , inquiunt , in more positum, ut Reges suos , virosque principes adorarent, nimirum dejecto in terram corpore revererentur , & colerent . Habet enim , auctore Tullio se venerati nem iustam quidquid excellit . Cuius observantiae multa ex omni antiquitate colligere exempla est. Scribit Plutarchus, Themist clom a Graecia profugum, cum ad Xerxem , vel Artaxerxem ejus filium se contulisset , monitum suisse ab Artabano tribuno militum , ut si Regem adire vellet , hunc prius ex veteri Persarum consuetudine adoraret . Nam vos , inquiebat, Iibertat=s prc ex teris , O' in alitatis observantes esse ferunt. Apud nos autem
cum plurimα sunt, ae praeclarae Leges, tum hine praestantissimo: απρος Βασιλεα ,-προσαυνῶν εἰκόνα Θεοῦ in πάν--, honorare