장음표시 사용
21쪽
nisi quod in Christum crediderint , eumque potentissimum esse Deum perviderint ε ὶ Idem Iustinus num. 88. dissolvens argume tum Tryphonis, qui proxime superiori articulo obiecerat, immerito illum sempiternum haberi Deum , quem Isaias coelestibus donis cumulatum iri praedixerat, in haec verba progreditur: nora quod virrutins esset Insgus praedictum es , senturas in eum vir tutes ab mala enumeratos, sed quod ultra futurae non essent. At que illud etiam vobis testimonio sit, quod sobis dixi, ab ArabiσMagis factum , qui eum , satim se puer natur esset , venissent ,
adoraverunt eum . Nam, ut in lucem editus es, suam virtutem habuit. Quo loco cum ex cultu a Magis eidem adhibito, coele stibus Christum non eguisse muneribus, sed ab ineunte aetate naturalem ei virtutem fuisse insitam Iustinus ostenderit, id sibi prinsecto vult, Arabes Magos ipsa Christi 'virtute, divina nempe na
tura concitatos fuisse, ut eundem venerarentur,& colerent. Ita
que & persuasum Iustino fuit, Magos in divinitatem pueri mentis acie penetrasse , & verbo προσκυνεω, adoro , quo utitur, adoratio-6 Convenit cum Iustino Tertulliano eap. p. libri adversus Iudaeos dicenti ivolia autem Samariae, ipsos Magos . qui eum illum cognovissent , O muneribus honorassent quasi Dominum , in Regem sub testimonio indicis, O dueis stellis spo ua frent facti Samaria, ides Idololatria, medentes Udelicet in Christum . Molota
triam enim Samaria nomine notavit, ut ignominiosa ob Idololatνiam , qua desciaverat tune a Deo sub Rege Ieroboam . Hoe Tertullianus ab austini differt sententia , quod Magos spolia Samariae appellatos existimet , quia Christi fuerunt praeda, non quia Diaboli, ut Iustinus. Similia autem tradidit lib. 3. adri Marcion. cap. 33., qui locus adeundus. Ad seeundunt saeculum referendum etiam videretur illustre Theophili testim nium , qui sextus a Ρetro Antioehenam Ecelesiam gubernavit. Initio enim lib. I. Comment. in Evang. , qui in Patrum Bibliotheea latine extant , se ad rem ninstram accommodatissime t obtulerunt Magi ei munera, aurum ut Regi , tbμε μι Deo, myrrham ut homini ad sepulturam . Sed eonstans est Critieorum sententia, ab Hieronymi ducta temporibus, esse hos Commentarios spurios, nee et Theo philo , qui seeundo saeculo floruit , adseribendos . Labbeus tamen apud Bellarminum c De Seripi. Meles in Theophil. non maenae solum auctoritatis existimat, sed hominis etiam Cypriano aetate superioris. Cuius probare. opinionem nequeo. Nonnulla enim in his Commentariis sunt, quae ex latinis Patribus desumuntur, ut ex Hieronymo quatuor caussae , eur Christus ex desponsata natus sit, ex Cypria ni ad Magnum epistola insignis loeus de illius eorpore , & sanguine , ex eodem Hieronymo alia . Lib. 2. S 3. Et Grabius quidem in Spicit. opinatur , Hiero''mum potius, & Cyprianum haee a Theophilo mutuatos fuisse; sed quis sibi facile inducat in animum , latinum Theophili Interpretem tanto studio quaesisse verba a Cypriano, & Hieronymo adhibita, ut ea in suam interpretationem transferret p od si Hieronymus quatuor illas eausas a Theophilo acceperat , cur quartam, obsecro te. S. Ignatio, nullam prorsus S. Theophilo aeeeptam relari λχῖtuor er go horum Commentariorum libri quinto esse saeculo antiquiores non possunt. Diuitir
22쪽
2Itionem voluit Dei summi propriam intellectam . Quamobrem ea dem eidem verbo subjecta esse debet sententia & aliis in locissimilibus, & num. praesertim i . , ubi haec rursus de Magis. Cum igitur exorta einet σ/iu coelo , flatim atque natus es, sello .... ex Arabia Magi, re ex Me signo cognita , advenerunt, eumque adoraverunt. Res enim non solum ex superioribus testimoniis a me explicatis , verum ex hoc etiam liquido apparet , quod in secunda Dialogi parte , unde testimonia protuli , nervos omnes contendit Iustinus, ut Christum Deum esse persuadeat , eandem
que, atque unicam vocem προσκυνῶν constanter antea adhibuit,
cum illum summi Dei loco venerandum a nobis , 3c colendum probasset. Neque vero unas Iustinus sive in Dialogo , sive etiam in utraque Apologia , sed posteriores quoque Patres προσκυνειν pro honore , vel adoratione , quae soli debita Deo est , identidem usurparunt . Fecit id magnum graeciae praestidium Athanasius in epi
stola ad Adelphium scribens, ου γ κτισινιανι η κτισις προσκυνει , non
enim creaturam adorat creatura. Fecit & Basilius, qui apud Gr gorium Nagi angenum Valentis Praefecto Arianae propugnatori perfidiae respondit , nullam crearuram adorare fustineo , cum sim irae ereatura Dei, er Deus esse jubear . Fecit denique omnium frequentissime Cyrillus Alexandrinus libro tertio adversus Nest rium , ubi versutus Graeculus verbo σεβειν, quod est venerari, pro λαουρῶσιν , & προσκυνειν subdole utebatur : Ex his igitur perspicue
efficitur, cloeuiiseJustinum , Arabiae Magos Christum veluti Deum suppliciter adorasse , idque pro certo. habuisse in Dialogo , ubi cum Iudaeo pertinacissimo, & eo quidem docto Philosopho disputaret. II. Liquidius tamen , & apertius de Matthaei sententia ju
dicat Lugdunensis Antistes i idemque Christi miles fortissimus ' :
' Harentem eapiti multa eum laude eoronam
martyrii Irenaeo nostro eonatur detrahere motus Tertulliani, Eusebii, Epiphanii, Theodoreti, & aliorum silentio . Hinc quippe id unum ad summam cogi potest, eos nihil de Irenaei martyrio restivisse , quod tamen eonfidenter negare a rati ne prorsus alienum est. Nam quid mirum his Patribus ignotum fuisse martyrium Antistitis , qui in remotissimis ineidentis loeis , ct in Ecclesia adhuc obseuri nominis , exiguisqae regionum terminis circumscripta sanguinem cum aliis plurimis fuderit ρ Certe vitam pro religione dedisse Saturninum Τolosanum , Dionysium sParisiensem Episcopum una eum s iis , Patroclum Treeensem , Fructuosum Taris raconensem, Ac permultos alios , qui varias Oeeidentis partes suo sanguine illuustrarunt, tam elare compertum est, ut dubitare ne possint quidem, qui gloriae M
23쪽
2 qui puer senem Ioannis discipulum Polycarpum audiverat, & cuius multa sapienter,& commode dicta memoriae mandaverat so), Irenaeus. Nono enim capitς Libri tertii, quem ante annum I9O, ut auctor est eruditissimus, illius editor Renatus Massuetus , ,
absol verat, haec adversus haereticos, quos vult convincere, gravis si me disserit . Matthaeus autem Magos ab Oruntei venientes sit,
dixisse: vidimus sellam ejus in Oriente : deductosue a sella iΠ
domum Iacob ad Emmanuel per ea , quae obtulerunt , munero o
sendisse quis erat, qui adorabatur: mrrham quidem , quod ipse
rώς, qui pro mortali humano gesere moreretur, in sepeliretur zsurum vero, quoniam Rex, cujus regni finis non es e thus vero,
quoniam Deus , qui in notus in Iudaea factus es , in manifesta eis , qui non quaerebant eum . Mirum autem in modum ad id , quod quaerimus, explicatio ista munerum proficit, cum praesertim ex ipsa loquendi ratione non suo illam reperisse ingenio, sed λMaioribus didicisse vir sanctus videatur . Nam , quoci ait Simo nius H, ex verbo sendisse non colligi , Magos oblatorum a se munerum cognovisse mysteria , est id certe quidem minutioris Theologi . Principio pugnat cum Irenaei proposito. Deinde cum thus ex consuetudine, usuque hominum sit divinitatis indicium, vel Deo offerri soleat, dum litatur, hoc autem neque Irenaeum, neque Magos lateret , quin iidem mysteria viderint, addubitare noster ille non potuit . Quod si nobis , Simonii judicio, puerulum Iesum Deum esse ideo Mas ostenderunt, quod munus elegerint,
quo illius notaretur divinitas, rogo. , ecquo tandem modo rem
bi ducunt martyrum numerum limninuere . Illorum tamen mentionem frustra re quiras in Eusebio, Epiphanio.. Theodoreis, eaeterisque orientis Seriptoribus . Eu gillatim enumerat, fuisse Episeopum narrat, martyrem nuspiam . Et tamen Mart rem e vita migrasse vel ipsi Dodvuello persuasum esse debet . Nam in ii. quae proseri, Theodoreti adversus Irehaeum loeia , martyr appellatur, nec ab Hiero
Supervacaneam igitur, & odiosam operam colloeant qui annituntur, Irenaeum ne martyrem faetant. Martyrem Hieronymus nominat eomment. in cap. 64. Ii Ziaesmartyrem Auctor quaestionum, & responsionum sub Iustini nominec quaeib M , martyrem Gregorius Turonensis lib. r. Hist. num. as. ) , martvrem deniquς ν praeter Historicos , latina omnia Martyrologia ad diem Φ Kalend. Iulii , & Μςn logia Graecorum ad diem Io. Kalendarum Septembrium. Ea vero Dodvvellis ii rumque suspici' yerentium, ne fortasse vox martyris apud Hieronymum in con textum irrepserit, & his testimoniis, & e leum omnium qui manu exarati sunt. vel formis publicis prodierunt in lueem, auctoritate aperte satis , atque Ovidςnter
24쪽
II putandi ipsi sunt ex Irenaeo ignorasse Z Neque enitrealia de causiti 'pueri divinitatem , ac numen thus nobis designat nisi quod
Deoi ex . veteri hominum instituto offeratur . Suapte enim natura designare', ut copinor, non . potest, ac, si quidem posset , haud durbie designasset & Magis . Quorsum ergo responsum recidat , vi detis c. Eodem accedit , qua, ut Simonius loquitur σ), divina providentia se Rum est, ut ' ea Magi deligerent munera . in, quibus Mantum mysteriorum inesset. Tam parum autem liberaliter egisse Deum fingemus, ut quos ad habendum munerum delechum permoverat', 'eitiem postea occultam esse, dc incognitam signifi-.
i III. QNniam ergo Simonius frustra se torquet , ut Irenaei auctoritaten i imminuat , venio ad Patres 'ς qui tertio' saeculo dereligione scripserunt , Tertullianum de Latinis, de Graecis Clementem: Alexandrinum , Origenem , & Gregorium Thaumaturgum.
Quamquam Tertullianus jam supra not.6. prodivit in medium, poteratque idem ipse commodius. nam quo antiquior , illustriumuirorum plus valet auctoritas in saeculi .secundi Scriptoribus numerari . Docente enim Iacobo Pamelio , librum adversus Iudaeos anno I99. Tertullianus coinposuit, Alterio Saturnino , bc Annici Trebonio Gallo Consulibus . Quae cum sint, Tertulliano dimisso,
ad Clementem Alexandrinum progredior . .
IV. Ille tertio ineunte saeculo floruit , orisenemque inter alios erudivit , qui etiam in demortui Praeceptoris Iocum in publica Catechesium Schola successit , jubente Antistite i Alexandrino Demetrio. Ac Clemens quidem Magorum mentionem injiciens thuris, ac myrrhae silet mysteria ab Irenaeo , ut vidimus, celebrata; non obscuris tamen indiciis docuit , aurum illos Iesui Christo offerentes divinitatem ejus prae oculis habuisse. Lapti quiadem certe motiosus, vel margarim , vel smaragdus, inquit, imum Verbum signi M. Aurum autem rursus es ipsum Verbum ab Imreri tu alienum Aleue i quidem nato aurum obtulerunt m. gi , quod es regni Bmbrium; monet autem Nec corona immortaliι ad imaginem Domini: non enim veluti flos flaccescit f. . : . DV. Est autem aureus discipuli Origenis locus in egregio opere' adversus Celsi Epicurei librum conscripto, & is quidem eo gravior , & illustrior, quo longius hoc opus sive doctrinam, sive diligentiam, aetatemque Auctoris consideres, carieris origenis operibus sapientissimorum hominum judicio antecellit. Hate
igitur in priori libro se de Magis perhonorifice praedicat .
25쪽
udaeam vomune pre erris habentes k est sit Heram πουρα sic, quamvis G ρ- - regni gremihialuaras i,M nos rarus esset, ignorarent risumptis o freum muneriburs summa n missis i ij qui homine mortali, esses, ut ita diean ,e omst casia, darent ,si s usm diicerunt, ubinam 'nistus , DUM, as Regi aurum , σι ineritum m rham ut Dectaesus obtulem LUL, Richarde, Simoni, quid tandem Origenes in idos. prosereet, ae scriberet, qui una cum Celso religionem nostram palam de impietate postularent , & maledietis proscinderentia qubmodo aperiat, & declaret, quam tuetur sementiam, eandem imi nostrorum omnium animis penitus insedisse. Itaque ut maius testimonio pondus accedat nihil opus est eum Bossuetio a dissimere , Origenianos in i Celsum libros sub ipsum vexatibnum tempus elaboratos fuisse. Scripti sunt enim, eum a multis annis sum vin Ecclesia pax, & seeuritas , etsi maxima in imperio re rima esset confusio, ut hici Auctoris locus luculenter patefacit. Negum exterorum metu nostrum insiturum: confirmari vel hine pater, quo iam diu μ, eum sublatui es Ille merusci Tamen credideriin, tranquillitatem illam, quod ad hane vitam a Fidelibus transigendam pertiner , ποπ' diu dinaturam esse. Nam qui nosram omnibus modis doctrinam calumniantur, putant, caussam tantae, quα nunc es , rerum perturbationisi eam esse quod Fidelium numerus iBore perit ου, neoteos profligandos eurret pia des , ut superioribus temporibus factitarum b)- se ζt interea Origenes , & postqvanc,
Magos. tradiderat, Christo, veluti Deo thus dedisse muneri, rem
exinde confirmat , quod eorum in Christum pietati , ac studio magnum divinitus praemium delatum est. Sed quoniam Deuν erat isator ' i ille generis humani Angelis, qui hominibur auxiatum praesant,' longo sublimior , Angelari Magorum , qui Tesum Mo
νοdem , sed per aliam viam referterenaeis in regionem suam . Persuasum igitur Origenes habuit, Magis divinitatem Christi ex. ploratam suisse, quemadmodum etiam nobilΜmus , atque san ctissimus ejusdem discipulus Gregorius cognomento Thaumatu gus, cuius testimoniunt brevitatis cupidus praetermitto ε .
- . VI. Nam cabi meum. a. ud supra. cb Li, 3. num. I ig Vid. Orati in S. Theophania , quam tamen, si eum Natali Alexandro , Du- Pipio, Caveo , aliis genuinum esse Gregorii istum repugnes. , nec mihi infici tione rei cssi es, neque hie ego pugnaeiter litigabo. Consultius erit communem Chronologorum , atque Historicorum errorem de anno : quo vita functus Gregorius est , ob oculos ponere , eique certiorem alium annum subrogare . Omnes,
26쪽
27VI. Nam quarto seculo tot nobis P.itres se offerunt , qui lumen huic loco suis sententiis, atque suffragiis attulerunt , ut, quod alii ambitiose magis , quam vere , ego certe verissime γ
usurpare illud possim, difficillimum esse , singulos enumerare si
velim, orationis exitum invenire. Quapropter adhibebitur a inecerta ratio, moderatioque dicendi . Dignus est autem , qui au
diatur Eusebius, apud quem Magi in primo Historiae libro Herodi Regi significant, incredibili se efferri studio natum puerum,
ut ore Deum , adorandi sa) . Dignus Gregorius Nagian Zenus, qui nostros ad imitandam religionem Magorum , perspectamque mnibus pietatem etiam, atque etiam hortatur in haec verba: cum sella curre, eum Magit dona oster, aurum, thus , I myrrham
quos ego legerim , Auctores c illos intelligo . quorum opiniones eonfutatione di gnas exiitimem Gregorii mortem in anno auer , vel a 66.constituunt. Anno 266 magnus Cardinalis Baronius, cui Pagius Notis ad hunc ann. , Labbeus De Script. apud Bellarm. , aliique plurimi assentiuntur ; anno autem 16y Natalis inlexander, Caveus Hist. Script. ad an. rs ' , S . qui alias nemini solet diligentia concedere, investigator antiquitatis acer , & assiduus , Bertius c Dissertat. Histor. q. in 3. s e. s. aq . Nituntur fere huie argumento, quod post Antiochenum primum Concilium, cui Gregorius ἰ interfuit , summium ubique de ilIo silen tium. Sed lapsi s uni viri alioquin doctissimi , eum ex Libello Synodico perspicue pateat, Thaumaturgi mortem in annum saltem aro d:sserendam esse. En au reum Libelli eius locum, quo moveor, num. 27. Synodus dioiua , O' Dcra ρ vincialis , .Antiochia eollecta cujus praeses erat Helenus Tarsi Episcopus; Theodo rus in uestiae ; miraculorum essector Gregorius , caestrea Ponti . . . . in mi ebion Antiochiae sanctissimas , qua deposuit, abdieavit Paulum Samo tenum, qui nihil aliud, quam Annas, o Calbas de Christo doeuit. Sunt autem postrema Antiochena Comitia , in quibus Paulus idamnatus est , & redactus in ordinem, anno habita 17o, quemadmodum inter reeentiores Chronologos convenit, & nos etiam in Differt. de voce Homousion Sc. g. . ostendimus. Cura ergo in his CO-mitiis noster adfuerit, esticitur, eius obitum ad annum aro, vel paullo post re ferri oportere . Libellus porro Synodicus Harduino , La eo , Fabricio , caeteris oploratae est auctoritatis, fidei, vocaturque ab Allatio cDe consens&e. pag. . 'I SInodicon accuratissime eonfectum temporibus Photi; . omnium primus allum edidit Ioannes Pappus Argentoratensis Theologus , qui falso tamen Ni phoro Patriarchae Constantinopolitano Chroniel auctori adiudieavit . Nicephorus enim anno 8a 8 iam e vivis excesserat, Libelli autem auctor res anna 86s gesta.
Caeterum, ne quid dissimilem, hune de Gregorii morte Scriptorum errorem Primus ipse per se deprehendit , & vidit Collega meus Ioannes Baptista Curius, ut latius ex perutili illius opere , eui iam extrema accessit manus, intelliges; si 'quidem modestia hominis nihil impediet , quo minus emittatur in lucem. Quae dicta idcirco volui, ut amieitiae , fideique erga illum meae publica hinc eluceat,
27쪽
ut Regi ut Deo , ut tus caussa mortuo Q . Dignus praeterea illius frater natu minor Gregorius, & Nysienus cognomine Iudaeos cum Magis elegantissime conserens. Hi munera erunt , illi in dias fruunt , hi gaudent invento , quem exquirebant , illi , nun- elato imus ortu, formidant, hi tanquam Deo thus ineruur, σauro dignitatem regiam colunt, θ' prophetica quadam gratia perorrham mortis di hsitionem Agni ant , illi vero cunctos infantes tinum in locum coactos internecione tollendos censent se, J. Neque post Eusebium, & utrumque Gregorium praetereundus de s Latinis Auctoribus C. Uectius Aquilinus Iuvencus, genere Hispanus, instituto vitae Sacerdos, idemque bonus Poeta , qui de Evangelica Historia quatuor conscripsit Libros Constantini Magni nomine in lignitos. Etenim Magi apud hunc certiorem Herodem faciunt ,
se se Feliae fulgentis ab ortu Admonitor , venio diem, qua funiice dextra
Exortum terris venerabile Numen adorent e). Paullo post religiosus Poeta ita mysteria munerum explicat, Aurum , thus , orrham Regique , Hominique, Deo ue, vel, quod pulchrius fortasse dixerit, ut singulae sententiae cum ta-gulis apte cohaereant, Aurum, thur, Ῥrrham Regique, Deoque , Hominique Dona ferunt. Fuere autem hi versus ab Hieronymo in suos deinde Commentarios si cum laudis praefatione translati , cumque olim nostris omnibus in ore essent, passimque mandarentur memoriae, perfacile hinc apparet, Christianum populum in ea versatum fuisse sententia , Magos Iesui Christo vota suppliciter nuncupasse, & quid de
illius natura, ac divinitate sentirent, suis etiam testatum muneribus reliquisse. Quae res ad refellendam Simonii opinionem permultum valet. Porro idem facit de his nostris judicium Pictaviensis Antistes Hilarius celebratissimo, & pereleganti illo loco , de
quo tot pridem controversiae, atque trage diae excitatae. Parit Virgo , ait , partur a Deo es , Infans vagit , laudantes Angeli amdiuntur . panni fordent, Deus adoratur . Ita potesatis dignitas non amittisur, dum carnis humilitas adoptatur P . Hanc vero Hilarii
Evang. In a. cap. Matth. 9 Lib. I. de Trinit. num. 17. edit. Mauri Fuerunt de veteribus Felicianae haeresis oppugnatoribus , qui Hilarii locum a Felice Urgellitano Antistite corruinptum quererentur , ut inde effceret , Christum , qua hominem , adoptivum Dei
28쪽
29sent ei uiam cum Ambrosius pulchre expresserit, atque exornaverit , ut ex apposita nota intelliges, alia ejus testimonia , quae lo
Fili lim diei posse. In his, praeter Hinemarum, Aleulnus lib. adversus Felicem:
quadam iero consueta tibi versutia immutare non times , ut in libris B. Hilarii fecisse videris iubi ille praeeipuus Doctor , O eatholicus ait i potestas dignitatis non amittituri tu omnino- perversi e dicis, adoptatur, tibi R. Hilarius, adoratur .car nis equidem a Magis humilitas adorata est, osticis munerum speciebus adora ta, non adoptata. At enim non ea ibi stat Hilario sententia, quam . conjicit Alcui nus . Sententia illius est , Deum a Magis in sordidis .estibus adoratum , atque ita potestatis dipnitatem non esse a Dei Filio amisiam , eum ab eo caro est assumpta. Hoc est enim, esse carnem a Deo adoptatam. Quam Hilarii setitentiam mire exinpressit, ac veluti παραφραςικως exposuit Ambrosius ea p. a. lib. I. de Fide . ut hormo cernitur , ut Dominus adoratur, latet in pannis, sed fulget in stellis. Cuna nascentem indicam, stella dominantem . Caro est . quae involviitur , divinitas , eui ab . uelis ministratur . Ita nee diae nitas naturalis majessatis a mutitur , assumptae earnis .eritas eo robatur . Ubi caro Ambrosio assumpta , quae Hilario dicitur
adoptata. inare non est haee profecto de Hilarii sententia adoptio Christi in Fi. lium, qualem sibi in humilitate earnis adoptata apud Hilarium Alculnus fingebat, sed earnis est adoptio, scilicet naturae hunianae, qualem idem Hilarius in psal. I 27.
voeat adoptionem corporis, quod ex virgine praesumpturus esset . Unde res ipsa pollulat, ut de carne affunipta scripserit adoptaria', non adoratur. Quam scriptu ram retinent antiquissimi Codices, vaticanus praesertim ineunte circiter quinto sae-
eulo , ut auctor est Mabillonius lib. I. de re diplom. exaratus , Coibertinus , &alii ante Felicis aetatem perscripti , immo etiam reperit in libris suis B. Thomas Aquinas, nisi quod pro earnis humilitas legebat earnis humanitas . Hilario igitur idem est , esse carnem a Filio Dei adoptatam , ac naturam humanam in personae unitatem sibi adscitam , atque coniunctam. Etsi enim Dei Filium humanam sibi naturam adoptasse affirmaverit; diserte tamen negat tib 3. num. II. esse Christum Filium Dei adoptivum. His enim , inquit , O verus , O propνius est Filius ori gine , non adoptione ἰ veritate, non nuncupatione ς natisitate, non creatioηe ; quod etiam lib. si num. ΑΦ & 6y. uberius explicavit. Nollem ergo , dictum Gabrieli Vasique aio , peracuto de schola homini, excidisset, vix aliquem bonum sensum apud Hilarium expiscari nos posse in verbo illo adoptatur, pro quo legit ipse , adoratur. Quod enim homo Latinus elegantiori vocis usu , nullo ad Filium respectu habito, earnem hominis dixerit a Deo adoptatam , quis mihi id verbi impietatis coarguat λ Nisi vero adoptandi verbum ita accipiendum esse velis, ut de quacum, que alia re . praeterquam de Filiis, eius usum Latinis omnibus interdicis . inod non facile, ut arbitror, latinae linguae copia patietur. -optare enim generatim idem est, atque eligere, ac sciscere, suscipere, assumere , quidquid tandem illud si, quod adsciscitur. Obviam passim se nobis faciunt apud Latinos exempla. Varro apud Nonium in re militari e referentibus te turionibus , adoptati in eobortes
obibant. Cicero in Verrem i quem sibi illa defensorem fui juris adoptavit. Pli,nius in Procem lib. I 6. de insitione i pomiferae arbores De illa ultro , sive ab
homine didicere blandos sapores adoptione , O co ubio. Eademque elegantia , &venust te Ovidius t fae, ramum ramus adoptet. Atque ad extremum in C . Iu-sin. lib. l . tit. II. leg..I. quod in cultu, ornatuque nostro sacrum, O adoptabile
est. scilicet assum, vel adhiberi potest , id facere privata temeritas non praesu
29쪽
cupletissima alioqti iti sunt, exscribete supersedeo a). Quibus autem argumentis rem, de qua agitur , Chri sostomus de moriurandam susceperit, supra Opportunius docui q. 6. III.); quin etiam to tas fere Homilias sextam, & septimam postem, si vacaret, prU
ducere . Nam Basilius Magnus b), Epiphanius se , Auctor Epigrammatis Claudiano attributi ι0 , alii sitis quique locis adeun
di. Etenim ex veterum scriptis , si hic Lucretii versibus uti non dedecet sFloriferis ut apes In saltibus omnia IIbant, Omnia nos Didem depascimur aurea dicta se , multa consulto tacita relinquentes , ne diligentiores videri dum cupimus, tardium legentibus, atque molestiam afferamus. VII. Sed ecce ad quintum saeculum, nobis quasi insciis, delapsa interea temporis oratio est, primoque sere aditu tot, ac tan tos testes ad serendam pro Magis sententiam paratos conspicimus, ut eorum auctoritate , ac multitudine Simonius obruatur, nos autem in hoc augustissimo Maiorum senatu quid primum , quid ultimum exequamur, constituere, salvo ossicio , vix posti inus. Nam
Magos ad Christi pedes abjectos ejus divinitatem probe agnovis. se, & religione, qua decuit, maxima coluisse, testificantur Hieronymus, Augustinus, Maximus Taurinensis, Paulinus, Prudentius, Sedulius, Cassianus, Cyrillus, Petrus Chrvsologus, Leo Magnus, Arnobius, Gelasius, atque , ut mittam reliquos , Eusebius Emi senus. De Hieron umo quidem mox vidimus . De Sedulio , Pru
dentio, Gelasio infra commodius q. Is . Arnobium juniorem f),
mat. Non eadit igitur in Hilarii loeum mali erroris suspieio, retinendumque est cum Petro Coustantio Vindie. vet. Codie. ὶ , & vallarsici Praefata ad Hilari
vocabulum adoptatur , ut haee demum plana , atque expedita oriatur sententia reis Dei Filius in eunis vagiat, in pannis sordeat, laudatur tamen ab Angelis, &tanquam Deus a Magis perhonorifiee colituri ex quo fit, ut nihil illius dignita. ti, ac potentiae detrahatur, dum se ad humanae naturae imbeeillitatem , ct xOnditi nem accommodat. Vide Alex. Politum nostrum Comment. in Martyr. Rom. ad diem 23. Ianuarii, ubi etiam omnium , quos viderim , luculentissime , clarissimeque ex Posuit verba a S. Ildelanso eoneepta, atque ad solemnem divinorum mysteriorum
usum adhibita, tum illa Missae de Coena Domini i, per adoptivit hominis passio
nem, dum suo non indulsit corpori et tum alia Missae de Astensione Domini t hodie Salvator noster post adoptionem earnis sedem repeιivit Deitatist quibus ex verbis, tanquam ex sententia Toletanorum Antistitum Eugenii, Ildefonsi , Iuliani , quo rum testata esset doctrina , ac pietas, Elipandus arripuit, Christum , qua hominem, Filium Dei esse adoptivum.
30쪽
3 Maximum Taurini γ) , Paulinum Nolae μ) , Cyrillum Alexaa
driae e . Antistites, qui voluerit, consulet . Vades enim illi libenter nos damus. Augustinum alias appellabimus ; nam locum, qui nunc est in manibus ,1 pruribus rationibus acutissime, ut sem per solet , defendit, & egregie confirmotir minc autem satis erit Augustimanae sententiae quoddam veluti specimen ex eo testimo' nio sumere, quo Magorum in divinum puerum pietatem crude litati Iudaeorum opponit . Sic enim summus Theologus memῖris parvis Deum agnoverunν , isti in factista magnis garam homini pepercerunt Q .PHaec vero Petrus cognomento Chry stlogus e Magus sis depesito errore se uicureurrit, pervenit ' in se u , gauist, procidit, adorat , o a non per sin- , προ ρ rarcem , sed per Deum. meum se inmenso hamana. miratur in cor' -- 9 et quibus verbis omnes ex animo scrupulos , quos Verbi
adoro multiplex notio posset injicere , commodum nobis. eripiti,
atque evellit . Nec minus Uare, vel apposite Ioannes Cassianus,ix, qui septem libris iussu Leonis Magni, compositis contumace 'Nestorium oppugnavit: Magi crediderum , omnia esse divina ,sνμσmnia humana defuerant . Opportune etiam , & confidenter Eusebius , quem perpexam alite Emisenum vocabant , cum in praesentia doctiores non fugi 4t . Latinus fuisse hominem, atque ut probabile est , Gallicantuu Episcopum . V erba enim de ossicio 'ficiens , quod Magi puero Christo pie , inviolateque praestiterant, ita Matrem peramanter alloquitus.. -υDωr tune tibI exutitatio fuerit, o Virgo beati mo. Maria i guis cogitare valeat, quam do eam, quem nuper genuerat ,μm quasi um adorari videbar cc His autem auehoritatiuus facere nequeo, quin singularem, ac per- illustrem quendam Theophili Episcopi locum subiiciam. Invenic enim in scriptionibus , vel opusculis, , quae sacri Ephesini conven-ctus acha antecedunt, atque ad faciendam fidem permultum valet . Desumitur vero is locus, ut est apud Labbeum bs, ex fermone inscripto ad eos qui cum Origen sentiunt. Quapropter cum Patriarcha Alexandrinus Theophilus scriptis suis , testir praesertim Gennadio, origenianos vexaverit , mihi verisimile fit, esse fragmentum huic Theophilo magni Cyrilli Patruo adscribendum . Sed quicumque demum auctor censeri debeat , dignum est testim nium, quod producatur. Eis infans, ait Theophilus, Emmanuet