장음표시 사용
181쪽
De Apostola a Religioso ordine. Is 3
quinatur. Facessat ergo calumnia male materiata de Sylvestro ex Monacho Apo-
Robertus S. Bernardi nepos inter Ci- stercienses austeriorem regulam proscisus, interposita Summi Ponti sicis autoritate ad mitiorem siue molliorem vitae sarmam in tet Cluniacenses transgressus, Apostasiae notatus est. Nec abhorret ab eo lenai S. Bernardus epistola i. quae est ad iplum Roberriim. Praefatus en Im pre cibus se, ac blandiloquiis asere piae tua cum Roberto necessitudine,si ibdu. Quis
alius non magis discuteret reatum de incuteret metum, non opponeret votum
x proponeret iudicium ; non argueret inobedientiae, non indignaretur Α Po-S T A S I , quod de tunicis ad pelliceas , de oleribus ad delicias, quod denique ad diuitias de paupertate transierisὶJEt inferius seduci iplum ait ab iis quihlandiebantur delabi olutione Apostolica , nihilominus enim id tale millisse manum ad aratrum de respicere retro. Additque.. Time quoniam lut cum venia tua dixerim in quicquid tibi amplius indulges in victu, vellituque luperiuio in verbis otiosis, in vagatione licentiola Securiola,quam videlicet promisisti, quam apud nos tenuitii ; hoc proculdubio reinvro at picere est, praeuaricari est, Apostar arenest. J Non est dubia S. Bernardi
mens circa Apostaliam Roberti ad transitum 1 Cis erciensibus rigidioris instituti professuribus ad molliores.Cluniaceis 1 es , etiale si factum indulgente Pontifice.
Nihilominus communis doctrina est, transitum a religione seueriore ad remiseliorem , Apostasia non lordere. Ira habent omnino multi Doctores quos adducunt Ricci ullus i. 8..de ilire perionar.
cxtra Eccles. cap. 3. num. i. Sanchezl. . . in decalog. cap. 3. num. 8. Fagun-
dea in z. decalog. praecepi. l. 8. cap. I. anum. 3. qui eidem,ubicribunt sente tiae. Et ratio est quia transire ad aliud
religiolum institutii metiamsi minus perfectum , non est simpliciter, & ablolute recedere a religione; unde qui sic transit manet astrictus nexibus iubstantialitus instituti religios, & ut sit religioliis,non
eget noua professione iuxta Boetium de cIl. 26O. num. 29. Itaque non de L cie
1 Religioso statu, atque adeo non cst Apollata, proprie de in rigore loquendo: quod sufficit ad depellendam notam de qua agimus. Esto late & paulo lax ustoquendo , similitud: Maiia quadam defcctio in eo transitu ad rem idiotem vitae in una cernatur , quod unii in voluit S. Bernardus, cuius dacta oluma in paraenes ad nepotem, quem ad peifcctius
institutum reuocare satagel at, non sunt exigenda ad leueritatem a heologicam. Alitistites e Religio. o instituto allumptos, esse a religioso statu apollatas v ulsiel se sententiam restit Thomas Valdensis
l. s. doctr. art. I. cap. 17. num. 3. Sed
haec est pinguis & atrox calumnia In ple- rolque sanctos Antistites allumptos Ereligionibus qui velut Soles pei secti
nis fulierunt in templo Dei, cuiu unodi nominatim fuerunt S.Hugo Lincolniensis, S. Petrus Tarentasiensis , Amedeus Lausanensis , Nicolaus Albergatus NPius V. quos Apostasiae notare inlotentii simae sit impudentiae. Nec est ad huius calumniae tot viris magnis impactiae depulsionem necessaria sinsularis rei pon-lio Thomae Valdensis, ainrmantis idcirco calumniose hos Antistites notari Apostasae, quia tales a religione minus petiacta transeunt ad perfectiorem. Vii de sicut qui relicto laxiore institisto capessit aliud, quod strictius sit,atque perse
ctius tantum abest, ut apostatare dicatur Vt potius commendetur a studio maioris persectionis per eum transitum captatae:
ita iuxta Valdensem, qui e statu regulari vulgato promouetu in Episcopum, ita circo non apostatae, quia tra*sit adst
182쪽
tum religionis persectioris. Nego hoc
fundamentum esse necellarium ad depulsionem calumniae de qua agimus,quia& falso affumitur statum Epitcopalem esse statum religiosum eo modo quo pal- sim loquimur de statu religioso, qui lon- 'e alius est a statu persectionis, in quo Iunt Episcopi vi status ad quem prouehuntur; de filso etiam supponitus in ea rei ponsione Episcopum e teligiolo statu alsumptum,delerere religionem quam prosellus erat et quod verum non est, cum Episcopus e religione assumptus, semper maneat astrictus regularibus institutis quantum per dignitatem Episcopalem licet. Unde di habitum Oidinis sui gestare astringitur dc bonorum e be
neficio comparatorum non Dominus est
sed administrator de prudens ac fidelis Oeconomus,ut alibi demonstro, de obliationibus teligiosis cum statu Episcopa-II compossibilibus non liberatur. Vide
go ut Episcopos e relisioso statu assumptos dicamus eise a religioso statu Apo- statas ; ut serebat prolani vulgi calumnia a Ualdense relata. Quamuis negan- . dum non est Episcopum ε religioso statu prouectum, si iis quas dixi obligationibus religiosis cum statu Episcopali compossibilibus, sine eausa se exoluat, nec plus curet religiosa instituta,quam si nunquam illis adhaesiit et, in magno vertati salutis discrimine , de aliquatenus diei pol se similitudinarium Apostatam. Videndus Caesarius i. q.
SERIES II. De calumniis quibus falso imponitur
ealumnia ruproximum. E o v N D A Series calum. Diarum quibus plerique Sanctor uni glauati l in ζ,. Lontinet eas , quibus falsia ---, probi aspectantia proximos, sunt imposita. Haec vero probra , pr. V rio genere malorum,quae inserit proximis. possunt, sunt plane varia. Potest enim proximus laedi, x et in corpore per caedem aut foedationes illicitas , vel in honore
dc fama ; vel. in fortunis. Quae omnia damna , sunt contra iiis proprie dictum. Potest praeterea absque iuris proprii vi latione peccari in alium, violando partes iustitiae potentiales, ut fidelitatem,& ve incitatem. Haec omnia probra contrahi possunt erga quotcunque , atque adeo etiam salso imponi possunt , tanquam admissa in quoscunque, etiamsi priuatos. Sunt autem alia quaedam probra, quibus quis grauari falso potest, ob violatam personam publicam, vel communitatem, quae quia uniuersalius malum spectant, caeteris subnectentur.
De Homicidio. n Ctum est de huius probri sitate non indiligenter L 3. de virtvt. 1num. 14o. Nunc obiter dicendum est, hoe crimen esse planὶ atrox, cam respectu Dei cuius iura convelluntur in re quae eius dominio peculiariter subiace-mri s soli quippe Deo obnoxia est. vita hominis:
183쪽
hominis :ὶ Tum etiam respectu hominis intersecti, quod adeo luculentum & eximium est attefactum, Ut prope diuinum censeti possit, si Lactanti tun audimus l. de Opit. Dei cap. 8. apud quem de concinnitate & pellectione humani corporis multa & perpulchra legere licet, quae plerisque aliunde corrogatis illustrata dedimus,in scalis a visibili creatura ad Deum gradu II. Benὶ autem dc perpaucis multa attigit Minutius in Octauio, formae
nostrae pulchritudinem , lentuum sedes, membrorum Omnium osticia, ad decorem Uimul de necessitatem aptata, similitudinem uniuersorum , simulque dissimilitudinem singulorum, per quaedam linea menta unicuique deflexa, iure demirans. Tam affabrefactum animal , euertit homicida , ita ut liceat illud Plattis Deum alloquentis huc transferre , qua Perfeci , Accedit discrimen aeteris ni exitis coeso creandi, si contingat caedem improuiso illatam, occupare illum in malo statu. Tantam atrocitatem criminis , Deus i ple minaculo plerumque detexit, cum latebat. Miraculum enim omnino esse videtur,sanguinatio cadaueris ad praesentiam homicidae , de cuius euentus frequentia, scatent libri. Frustra autem ad alias causas quam ad diuinam manum recurii in tali euentu , docent, quos adduxi in Moral .dist. 3.a num. 4 2.
Est igitur homicidium ut Arnobius Psal. x39. dixit summum malum in hominibus. Est inquam homicidium immane prO-hrum. Pletisque tamen Sanctis , salso &Pcr calumniam esse impositum, liquebit ex iis quae iubiicio. S. Thomas Apostolus , ut ex veterihus Indorum monumentis recitat Petrus de Iarrici. 1. histor. Ind. cap. i7. ud Sagamum Regem, per calumniam accusatus est de homicidio, quod impius Pater ex Brachmanum superstitione admiserat, ut eo scelere Apostolum infimaret, de Regi odiolum ac morte dignum
etficeret. Quanquam discussis postmodum tenebris, per factam ab Apostolo
si anastasiim,impius pater de vita periclitatus est, emue concitato in i plum Sagamo excidisset, nisi Apostolus benignE in bona voluntate sua faciens,
Regem placasset, de parricidae filis , suo
autem calumniatori, vitam exorallet.
Christiani apud Ethnicos , passi in accusati sunt infanticidis , Ribaiam vocat Caecilius Ethnicus apud Minutium, non quod rem confictam arbitraretur , sed iumpto fabula nomine, prout a Iando siue dicitur, ita ut fabula idem sit, quod narratio, etiamsi vera. Qua ratione S. Hieronymus praefat. in Daniel. historiam Beli quae ibi recitatur, fabulam vocat. Et in Traditionibus in Genet. ad cap. II. fabulam vocat , quod Chaldaei Abrahamum ob ignem non ad O. Iatum , coniecerint in ignem , quod tamen ibidem vocat veram traditionem: dc ita habetur ex 2. Esdrae 9. Similitίrque epistola 33. ad Castrutium, narrationem de B. Antonio Alexandriam accito per S. Athanasium, vocat fabulam ; Et epistol. 24. medias fabulas, vocat media coia loquia. Nam confabulari est colloqui, ut habetur Lucae 24. Hoc praemis, ne Cinis
cilius Ethnicus de hostis Christianorum, qui fabulam de infanticidio Christianis
impacto refert, censeatur rumorem salsum censuisse, quod de eo infanticidio iactabatur. Ait ergo Coeci litis. Iam do
initiandis tyrunculis, sabula tam de te. standa, quὲm nota est. Insans farre corr. tectus , ut decipiat incautos . apponitur et,qui sacris imbuitur. Is infans a tirunculo farris superficie quasi ad innoxios ictus prouocato , coecis ,:occultisque vulneribus occiditur r huius proh nefas i sitientes sanguinem lambunt; huius certatim membra dispertiunt , hac foederantur hostiar hac conscientia sceleris ad silentium mutuum pignorantur I haec
sacra lacrilegiis omnibus tet Mora.J Hanc
184쪽
in lucem editus est , interficere: ut ne
que non exponere in fata tem , tanquam
omnes , qui ea ponunt parricida: aut si ita dicere licet, infanticidae,ὶ sint, uti in vero eductum occidere. J Tertullianus mssim ξ iudem argumentis depellit
hanc calumniam cap. 7. Apolog. Haulerant Ethnici hanc criminationem 1 Iudaeis , a quibus prii num iactataeit, teste Origene lib. 6. contra Celium. Vt autem recte notauit Zephyrus ad c 7. Apolog. Tertulliani Calii iuniae huius Οιlgo prima, ad inysterium Eucharistiae pertinuit, de manifestillime patet, ex eo quod his infans farre contectus iactabatur, ut Caecilius referebat. S. Cyrillus
catech. I ,. agens de Montano et iisque lectatoribus, aliam huius calumniae originem his verbis aperit. Γ Midram in Phrygia accipiens Montanus, Hierosolymam appellauit , qtiae nequis lima
omnium mulierum, paruulos pueros iugulabat, & concidebat in cicam ne sactam, praetextii eorum , quae apud illos vocantur mysteria. Propterea hactenus
in persecutionibus hin: ipsi im nos facere gentes suspicabantur, eb quod & Montanistae quamuis falso, eodem tamen Christianorum nomine vocabantur. JAnte Montanistas, impiissimi Gnostici simili attocitate infiniicidi j sacra sua funestarunt , ut refert S. Epiphairius haer. 26. describens horrendas illotiuncorporatorum daemonum impuritates, quas blalpheme vocabant corpm Christi, de Pascha. De quo Paschate mox ibbdit.
Γ Si praegnans facta fuerit mulier, qtita
grauius aut horribilius designant talcs, audi. Detracti im enim foetum, quocunque tamen tempore id aggressi fuerint, accipiunt,& in mortario quodam, pistillo tundunt, & admixto melle, ac pipere, dc aliis mi ibuidam aromatis,ac unguen iis, ad auertendam nauteam, sic congre-g.iri Omne 2 porcorum ac canum horum
sodales , participes fiunt comesipaexu atque sic humanae carnis em peracto, deinceps preces fundunt ad Deum. Quod non illulum est nobis inquiunt, aptari-cipe co 'clipiscentiae, ted collegimus delictum fratris, & profecto hoc perfectum palcha dicunt. J Haud dubie prae priore;
quod cain non nisi ex materia in carnem nondum efformata celebrare se dicerent, non erat Pascha perfectum correspondens Iudaico, quo carnes manducaban
Ab his propudiis omni scelere coopertis, manasse infamiam infanticidi, in Christianos 3 vel admodum promotamelle famam malam a Iudaeis occasione Eucharistiae iactatam in Christianos, ambigere non licet. Vt videas subdolum Satanae consilium, iis pecoribiis in communionemchristiani nominis aduocandis , ut nomen Christi blaiphemaretiit inter gentes, ve Epiphanius supra monet, ac Salvianus lib. 4. de prouid. Catholici Afri, caedis Marculi de Do- . nati Episcoporum , & aliarum quamn dam caedium sunt insimulati a Donatistis, ut tesert optatus lib. 3.& S. Augustinus lib. 2. contra liter. Petil. cap. I9. ac tract. II. in Ioan . sed suisse calum- niam, monstratur verbis S. Augustini libro illo a cap. ar. Illi de quibus maximam inuidiain facere soletis, Marculus& Donatus, ut moderatius dixerim, incertum est utrum se ipsi piacipitauerint, sicut vestra doctrina non cellat quot iadianis exemplis : an vero alicuius potestatis iustii praecipitati sint. Si enim incredibile est Magistros Circumcellionum litas mortes sibimet intillill , quanto incredibilius, potestates Romanas intolita lupplicia iubere potuille 'Itaque de hac re quam minus initidiosam putatis, si verum est quod dicitis, quid hoc pertinet ad Dominicum triticii in Palea quae foras volavit, paleam qiuae intus remansit, accuset: non enim tota poterit, iust ventilabro ultima sepa-
185쪽
que priores in illum iniuriae ipsorum animis tu unici sed noua&atrociora illis accumulata volunt, homines scilicet admodum manlueti Jc moribus aequis ivel quod verius est, impio bi & perquam acerba , qui terioribus dc minis potiusqtiam pietate & aequitate, quod Epilco pos decet, ad poetias depi operant. Totcnim caedes, hominumque mactationes, quas ne prophanus quidem homo de curiolus , oc consectator criminum in calumniis diceret, ea ipsi estundere minime veriti sunt non lolsim apud praesidem aut alium quem uis magnum virum, ted de apud tres Augustos ν neque in eam rem longitudines itinerum illas grauesidere, dummodo omnia maloia tribuna lia calumnias Implerent. Calumnia enim est quam tentant , eaque grauissima Scmaxime omnium capitalis,idque in summis rerum humanarum tribunalibus.
Sigillatim vetb illulitissima fuit calumnia S. Athanasio imposita , de caede Ar- seni; Epit copi Meletiani: qui tamen diuinitus immutatus, stetit pro S. Athanasio , dc e latebris in quibus a suis detinebatur erumpens, totam stropham retexit et & falso eius tanquam ab Athanasio occisi , manum futile prolatam
quam mutilus i Athanasius cait S. Hieron. apol. 3. sub D. tertiam Alienij
amputauit manum : Duas enim qui mortuus prias fingebatur, vivens postea habere monstratus est. J Res sic delcribit ut in eadem Epistola Iecundae Apologiae intexta. I Iam si quid in accillando sit
actum, quaeras ; longe maiori admiratione capieris. Artentum quendam occilum ab Athanasio criminabantur, dc Poculum mysticum fractum elle. At Ailenius iste in vita iuperest, εe placet sibi de vestra communione, neque aliunde testimonia erinectit,. ut vi aus esse doceatur,
sed ipse sein confitetur uiuere idque inilitteris sui. ad iscopum nostrum Athanasium priscripsit, quem isti Ariciato antei sectorem assetierabant. Nec puduit impios , hominem tanta intcrcapedine locorum & itineribus terra niariqile disiunctum , ab eo occilum comminiici, cimis per illa tempora locus ubi agebat, nemini mortalium cognitus fuit, adeo ille nullo dum attractus malo ab acculatoribus celabatur, quem quoad licuit in alium oroctu transtulerant, occi iuri eum libenter, ut homine vel ccxtincto, Allianasium qua ui de cella caede comi ictum
occidere possent. Sed diuinae hic prouidentiae gratiae a gelidae iunt, quae nihil iniusti inualescere sinit, Artem uinque sit bomnium oculos vivum produxit, dilucide sua praetentia calumnias eorum &figmenta retegentem. Quod nos nequaquam ut intersectores tuos auertatur. aut ut iniuriolos odit: nihil enim mali a
nobis passus est, sed nostrae communionis auidus in nostro grege conuersati cupit, quod ipsius scripta declarant: sed hoc nihil Athanasio profuit, qui oppressus calumnia quasi verus homicida ab illis in exilium actus est. Non enim parens Imperatorum, sed horum calumniae illum in exilium extermina iterunt.JHanc calumniam , de nece Arsen ij Athanasio impacta per calumniam, propositi ut insignem, quia quae de tot caedibus ab eodem patratis c ut ferebat calumnia, in retulerunt Patres Alexandrini, videntur omnino ferre, S. Athanasitim passum esse calumniam multorum homicidiorum. Quanquam non inficior , ex Epistola Constantini Magni ad S. Athanasium intexta Apologiae secundae , euentum illium de Arseni j conficta per Athana-
sitim nece , narrari in numero multitudinis , quasi multae tales strophae fuissent a Meletianis concinnatae. Sed hoc ad popularem quendam loquendi modum reserri potest. QMd autem Patres Alexandrini retulerunt, non potest ad eum modum accipi. QEMGine positum
186쪽
eli, callimniam de Arsenij nece, eminere Inici alias pluies tales de tarde calumnias, S. Athanalio impositas. Historia a S. Ephrem recitata, de quodam tuo aequali, re in eodem tecum carcere versato, eli adicriptu ac lectu digna. Adolelcentem S. Epluem contigit per cauimniam acculati cuiuidam iceleris, Adetrudi in carcerem. Ibi per visum Ang 1us docuit S. Eplitem, velam caulam cur
in calcere detineret tu, dc adiunxit exemplum duoi uni reo tim una cum I plovin-emium b. quorum alici per calumniam caedis Halii lanatur, cum reuera caedem
non pari ait et : Ied perinlitu Dei ea calia luia ira vexalatiir, ut sic eluere taliam' maculam quam continxerat, cum dum Iun in ponte rixantium alterum, is qui
alentior erat de ponte des cci IIct in flu-mma, ubi nacrius esi, fustra inclamans opem tertij huius de caede falso infimis- lati , qui aderat pereunti I di iuuare poterat , nec iuuit, scd vorticibus sorberi permisit. Sigericus S. Sigii mundi Burgundiorum Regis filius , calumniis impiae nouercae, insidiarum in vitam Patris insimulatus, a nimium credulo patre ivl-- sus Est strangulari. Reni describit Giego Mus Turo. lib. 3. histor. cap. s. lib. glor. martyr. cap. 7S. Palladius referente Theodoreto' in θεοφ. cap. 7. insimulatus est honiicidii
Rem sic dei cribit Theodoretius . t In prae dicto vico Iemma, ) fit celeberrimus
conuencus, qui undique attrahit mercatores , & maiorem multitudinem qu/m quae possit nil merari. In eo quidam mer scaror, iis,quae a tua terat, venditis, de auro coacto, noctu volebat Tecedere. Quidam autem homicida, qui aurum illic collectum aspexe iat, oestro quodam & stir
te percitus, somnum quidem a ciliis depulit , obseruabat autem quando vir ille ellet prosecturus. Post salii autem cam eum, ille quidem abibat iecurus et hic autem praeumuens, cem quendam locum aptum insidiis ocinipasset, repen Pado tus eum, & percussit & caederii fecit.
Execrando autem facinori, impium qu que aliud factum adiicit , nam taetri aurrum ciaepisset, mortuum illud corpus proiecit ad ostium Palladij. Com autem dies venis let, & fima per uasisset,& t tus hominum conuentus de eo,quod si ctum erat. passim loqueretur, concum runt omnes, & effiacto ostio, caesissectae poenam exigere volabant a diuisu, Palladio : unus autem ex iis,qui hoc mciebant, erat is qui sua)manu Gedem fecerat. J Acculationem filisse caliurini am, euentus patefecit. Subdit enim Theodotetus. t Cum enim vit diuinus
circumsideretur a tanta multitudine, limi intuens,& mente coelum superauis, supplicauit Domino, ut calumniae rhe dacium refellerer, dc veritatem quae maebat, ostenderet. Cum sic orasset, dia centis manum prehendisset, .Dic, ij
quit, , 9 5 adolescens, quis hanc tibi Dia
Tam in cillerit : ostende quis hoc execramdum facinus ad miterit, & libemino centem ab ii ac improba calum a. se Inonem autem icimo quidem est cons curus. Dextera autem liomo etiam.ωdens circumspiciebat quidem eos , unaccedebant, digito antem ostendebat hommicidam. Clamor iublatus est ab omnibbus, de miraculum stupentibus, de calumniam,quae fuerat intentata, deflenti bus. Cum autem illum sceletatum exiiii l ent,& gladium inuenerunt adhuc crum,
tum sanguine , & aurum' illud quod
eaedis causam dederat. , Diuinhs autem
Palladius cam prius fuissed Umitarilis, hinc merito euasit lon se admirabilior.J
tegi curante homicidam, in. aliis citam stantiis nepatum est a S. Macario, vi cst ud Rusum lib. 2. vitae Patrum; λCum enim coram utrimque contendet
cibus accessisset ad desumat tumulumin
187쪽
in nomine Domini itississet defunctum edicere, num hic qui aderat & homicidij
per calumniam grauabatur, reuera reus
esset caedis r ubi innoxium dato per caesum responso purgauit, noluit petere, quis ergo esset, qui ipsum interfecisset, quod ut faceret, urgebant qui innoxium grauauerant. Respoiadit enim S. Macatius . t Hoc non interrogabo. Sussicie enim mihi ut innocens liberetur, non est autem meum,ut reus prodatur. I Additur lib. 3. eiusdem operis num. i. dedisse S. Macarium hanc negationis suae rationem. Forsitan enim reus compungetur adhuc pro scelere,quod commisit de aget poenitentiam ut salvetur anima eius. JPalladius ut vidimus in in aliis circun- stantiis aliud secit, & detegi reum abiaque scrupulo curauit. De Diacono Ioanne nomine, S. Simeonis Abbatis qui Salm cognominatus est, peramico, sic habetur in actis ei uidem Simonis. Malefici quidam secere caedem, acceptrumque corpus per fenestram proiecere in domum prius dicti viri, maxime pij & Dei amantissimi. Coni itaque non parinis exortus esset tumultus,
res delata est ad Magisti atum. Is verbtulit lententiam, ut in furca suspenderetur dominus Ioannes. Cum ergo abiret
ad mortem. nihil apud se dicebat adhuc, nisi , Deus Sali; adsis mihi in hac hora.
Cum Deus autem vellet eum sermare eo
tali sycophantia, venit quidam, & dicit Abbati Simoni: O miser, Ille tuus amicus dominus Ioannes ducitur ad silinam. Recte , si moriatur, tu si me morieris. Nam nemo tui curam gerit ut ille. Dicit verb ei quoque, quemadmodum sit contextum crimen caediς. Cum se ita quo
tanquam itiit tum gessisset Abbas Simeon , dimisit eum, qui hoc illi dixerat, de secessit in locum occultum, ubi seminperorabat . quem nemo sciebat,nisi amicus eius, pius de Dei a mans Ioannes.
Fle cuiluo genibus Deum rosavu, ut ipse liberaretur a tali periculo. Cumque ii
qui eum eduxerant ad suspendium, peruenissent ad locum, ubi erant polituri
eius iarcam, ecce accurrunt equites, &dicunt, ut is soluatur, quoniarn inuenti erantiqui caedem reuera secerant. Ab lutus itaque, recta cucurrit ad locum ubi sciebat Abbatem Sitneonem semperorare. Cumque eum vidisset procul,manus ad caelum extendentem, extimuit. Iurabat enim te vidi sic globos igneos, ab ipso in coelum ascendentes . & circa eum in orbem tanquam clibanum ardentem , adeo ut non appropinquarit, donec persecisses orationem. Cum is autem conuellus eum vidisset , ei dixit: id est Diacone Ioanncs praeter de-niensum bibisti sed vade, Oia. Hac autem tibi accadit tentatio, qhi Gniam Venerunt ad te duo pauperes': Cumque tibi suppeteret, quod eis dares, eos csauersatus. Non enim tua sunt,quae das, o frater. J Euentus monstratiit accusati nem este calumniosam , & tamen a Deo idcirco permissam, ut alia inaconi culpa
Martianus Augustus , nam id ei ab
initio cognomen,ὶ cum etiamnum adOleicens iter ficeret, incidit in quoddam cadauer media via iacens, de diu miseratus caesi sortem, haesit ad ly in corpus, iusta defuncto curaturus. Conspicati haerentem aliqui, ad Magistratum Philippopolis Martianum detulerunt. qiiasi caedis autorem. Magistratiis apprehensum Martianu in subiicit tormentis; iamque Maelianus asendus erat in furcam , nisi ex improuiso, Marcianum tutante numine. deprehensiis suisset verus homicida, de calumnia disculta, liberatus essit Marcianus, ut scribit Eiragrius lib. 2. cap. I. S.Cyrillus Alexandrinus, ii ixta Suidam V. Hypatia , alitor fuit caedis Hypatiae, Virginis Alexandrinae, perperam quippe sui das coniugem iacit, in cuius eruestissimae seriptiones, & de Platonicis X ac
188쪽
ae Aristotelicis dogmatibus publicae praelectiones, miraculo erant omnibus. Pudicitia vero filii aded insigni, ut iuuenem specie ipsius captum, prolatis pannis muliebi ibus, & obiecti, quod deperibat, i purcitiis demonstratis ad sanam mentem reuocarit. Facto plane Christiano, eique gemino quod legitur apud
Gregorium Turo in lib. I. mirac. cap. 22.
Sunt Synesij ad lianc Hypatiam Philolo. pham, Epistola: leptem. Hanc ergo lupra foeminam,eruditione& pietate praestantem, nec quod aliqui sunt albitrati, Ethnicam ; sed Christianam a S. Cytillo letho datam, prae inuidia, quod tantos honores, quibus decoratam videbat, acerbe ferret, Suidas prodie, sed planEcalumniose. Verum est: Petrum Lectorem. S. Cyrilli perstudiosum, machina tum esse Hypatiae caedem; quod iurgia inter Ore item Alexandriae praefectum, &S. Cyrillum fouere putaretur. Sed S. Cyrillo, labes Petri de tuo cerebro talia tu liti , non est affricanda. Praefertim climnon fuisset dissicile S. Cyrillo , aliis honestis rationibus coercere Hypatiam, si vere in eam excanduisset : quandoquidem S. Cyrillus, aded potens δc locuples
erat, ut dominium urbis Alexandrinae, inter omnes totius orbis ciuitates seciuidum vitamque Romam praecellentissimae , iuri Alexandrini Episcopi transcripserit, ut habet Socrates lib. 7. cap.
S. Daniel Stylites, eiusque discipuli,
artificio hae teticoru, per scortum cui nomen Basiana, insimulati sunt attentati& quantum in ipsis fuit, opere perfecti homicidij. Rem describit accurate Metaphrastes in Actis S. Danielis X I. Deccmbr. Summa est; Byzantios quosdam haereticos, a Satana in sanctum Stylitem inflammatos ad perdendam sancti viti virtutem, lubornaim: scortum illud ; quod omnibus pullaciis in sancto ad turpitudinem pellicienda cum laborasset, de nil ut
iam circa ipsum, quὶm circa eius discrupulos prorecisset, regressum ad illos,finxit de viro sancto, quod confixus turpi amore, iussisset admotis scalis sursum ad
se perduci Basianam: qua renitente, D iniciem, eiusque discipulos, ne intem p rantia ipso rima evulgaretur, de ea interficienda consilium iniuit se, vixque potuisse fuga sibi consulere, de incolumem regredi. Sic mentitam Moenadem illam,& duplici calumnia, in lanctum virum eiusque aiseclas grassatam, Deus calumniae vindex atque depulsor, daemoni o cupandam de diuexandam concessit, per quam calamitatem, inuita stropham p te secte, Sc subornatam se ab Haereticis, talia de sanctis commentam, aprile enuntiauit. Qua calumniae abstertione Praemissa, viri anctus miseratus afflictae fortem, liberauit eam ; de pristinae sospitati restituit, immensis gratiarum actionibus prosequentem,quem proxime adeo prosciderat, de calumniose dehonestarat pro viribus.
S. Hospitius iuxta Nicaeam Sabum inclusus, eo loco quem vulgus obtorto Sancti huius nomine, vocat S. Sanspla, homicidi j reus est habitus pet calumniam. De eo haec praeter caetera Paulus Diaco. lib. 3. de geliis Longob. cap. I. t Erat vir iste magnae abstinenciae de probabilis vitae ; qui constrictus ad caris nem catenis serreis, indutus desupercilicio, pane in cibum cum paucis dactylis
utebatur : in diebus aut quadragesimae, radicibus herbarum AEgyptiacarum quibus eremitae in AEgypto usi fuerant, exhibitis a negotiatoribus, alebatur. Per hunc Dominus magnas virtutes operari
dignatus est, quae scriptae habentur in libris venerabilis viri Gregorij Turonensis Episcopi.J nempe lib. 6. histor.Franco. cap. 6. de l. de glor. conseis cap. 07. stagnatim vero cap. illo ι . notatur, hunc hominem Dei, verivibus sanctos eicis
artus perforantibus plenum fuisse; eos
189쪽
tamen cum primis vir sanctus animiuemauit, euanuille, nec ullatenus deprehensos esse. Insignia miracula ab eodem superstite& vita functo patrata, attingit ibidem ex parte Gregorius : sed attingit tantum, nec nisi aliqua; professus, non
plura de plurimis a te constribi, quod plerique de eius rebus scripsissent. E
tum tamen scriptorum, nullus comparet.
Hic ergo sanctissimus vir, in monasterat turri inclusis, aduenturos in eas terras Longobardos praenuntiauit; causam vexatIonis per eos inserendae, reserens in peccata grauia, quibus uniuersa illa ora inquinabatur. Monachos item, tametsi renitentes, ad discessionem adegir, praemonitos asportare LItra moram,quaecunque pollent. Factum est, & aduentantibus Longobardis solus in turti relictus vir sanctus , patuit iniuriis impiorum.
Quanquam enim cum ad turrim in qua conclutus erat teruenissentiqua parte ad hominem qui per turiis senestellam videndum te exhibuerat, pertinere possenta non agnoscerent; tandem tamen duo ex iisdem, supra turris tectum euadentes, illudque discooperientes, ad virum Dei peruenerunt, quem contuiti cinctum catenis, & coopertum cilicio, dixerunt:
Hie inale factor est,& homicidiim secit, ideo in his ligaminibus vinctus tenetur.JEt vir lanctus , ut erat humillimus, , di contemptionis sitibundus, interrogatus num homicada esset, consessus est δc non negauit,s se homicidam esse, & omnium criminum reum. J Calumnia erat, quam pro more multorum sanctorum, vir Dei visus est agnoscere, dum vetbis ambiguis aut restrictis, indignitatem suam gaudet profiteri. Sed cum uniuersa anterior vita pura & innocens,eam labem sussicientet abstergebat tum maxime, quod eo ipso tempore contigit diuinum prodisium. Nam ex Logobardis illis uniis quispiam, prae caeteris ferox. in sanctum virum tan-
suam in homicidam gi um vibrauit,
demessurus eius caput e Sed brachium, ulciscente Deo nequitiam , ac seruum suum tegente, diriguit, nec nisi ad viii sancti, sociorum precibus interpellati, orationem & salutaris signi improslionem deriguit. Quo beneficio trux Longobardus, non modo Erlanicismum, quoad eam diem sorduerat, eiurauit, sed ibidem Monachum professus, sancte vitam
Gundeberga Adaloaldi get mana, uxor Charoaldi ex Duce Taurines,Regis L6gobardorum, cum csset forma praestans, ted Christianis virtutibiis, ac praesei timpudicitia & beneficentia in egenos praecellens, calumniam sustinuit machinationis caedis mariti, ut Tasoni Duci eo defuncto nuberet. Calumnium conci nauit Adalulphus Longobardus , quem Gundeberga speciosum corpore & elegantem aspectu pronuntiauerat, cum de
eo sermo incidisset. His quippe Reginae
verbis inescatus Adalulphus, ratus Gundebergam sui amore sauciam, non dubi-raiiit clam omnibus aditam, interpellare de flagitso. Sed auersata petulcum sancta scemina, & uberi saliua in ficiem eius coniecta deformatum, procul ablegauit. Adalulphus non ignarus, quae eum manerent mala, si Reginae criminationibus praeueniretur, concitus Charoaldtim Regem adit, Zc ad arcanum colloquium admissus , de Reginae cum Tasone Regis hoste affatibus, in regis perniciem edo cer, ut Rege interfecto, Iasonem habeae coniugem, ac in Regnum prouehat.Rex ealumniatori credulus, Glandebergam
comprehensam conmisit in turrem, donec per otium in eam animaduerteret.
Sed non tulit Dominias, virgam peccatorum super sortem iustorum diu incumbere. Contingebat Gundeberga cognatione Reges Francorum. Itaque cum Clotarius Rex ad Charoaldum Legatos ea ex causa misisset, &Rex Charoaldus, deiectae ac in tuaim compactae Gunde-
190쪽
164 Sectio It Series II. caput L
bergae causam protulisset, quam Adales-phi malignitas suggesserat ; Ansealdus e Clotarii legatis umis,popol cita Charoaldo, ut Reginae calumniatorem armis In
strui, de in campum prini ire iubetet pugnaturum cum campione quem dediti et Gundeberga , ad innocentiae tuae tutelam, de iustum Dei iudicium in malignum impostorem, per monomaclitam exqui tendum. Atti sit Chatoaldo S pco-ceribus eius,propolitio. Itaque Cha: l-dus Adalulfum sistere te in campo iuber, de cum Pittone pro Regina certaturo confligere. Factum est, de cadente in certamine cae bque calumniatore Adalul-pho,Gundebcrga quae iam per tres annos
conclaea intra tuitim haelerat , compe. tainnocens , famam nitentem cum diade--te recuperauit. Ita habetur in Appendice ad Historiam Francorum Gregori Turonensis num. FI. Leo sapiens, sextus eo nomine Imperator, citius fide orthodoxa dc pietate, altibus impij Theiniora Santabareni, Photio evirato, Orientis incendiario coniunctissimi , calumniam de machinatione eaedis Baslij Macedonis patris tui, palsus est. Erat Theodorus, Magia de aliis sceleribus insignis. Praestigiis verbiais
aded dementaverat Basilium Imperato rem Leonis Patrem, ut esset illi sanctitatis & miraculorum nomine percharus, sed Leoni ob improbitatem de fraudes exolus fuit. Quare ad calumnias verius Santabarenus, autor suit Leoni, ut pugionem , figendis in venatione cum p tre seris , vel patri aduertus eas si fors serret, tutando, tecum haberet. Quod cum Leoni persuasisset, Basiliit in clam admonet Theodorus, caueat tibi a filio, quem in venatione mortem ipsi moliri, de ad eam rem pugione armatum prodi re, ccitus esset. Deprehensis, pugione reperto , confictis insidiis , Basilio in filium lupra modum exacerbato, parum fuit,quin Leo exocularetur; idque madixime urgebat doli attifex Santabarenus. Sed lenatu enixe deprecante poenam Leonis reddidit Deus vicem impio calumniatori. Nam Leo post leptennem carincetem denique liberatus, patri postmodum in Imperio silccessit, di damnatum exilio Santabarenum exoculauit et omnis bus urnuin Dei iudicium collaudanti bus, qui reddidisset impio iuxta adi
S. Lioba Abbatissa, talisque congre satio calumniam infanticidij stupruintacta legum conlocuti, palla est; sed Deus inligni miraculo calumniam patefecit,& innoxias purgauit. Rem gestam,verbis Riidolphi Monachi, qui iubente Rabaco Abbate S. Liobae Acta consecit , iiivat adleribere , quod Rudolphus ,& calumniam , dc calumniae depressionem optime expressile videatur. Sic igitur linee
cap. IA. N is . t Erat ibi quaedam paupercula , . debilitate contracta , quae ad portam monasteri, iacebat,eleemia, in
accipiens et cui quotidie , mensa Abbatillae statutus dabatur victus ,& a singu lis sanctimonialitim vestes & alia quaeliabet necessatia pro diuini amoris intuita piaebebantur. contistit autem post dies: aliquot. ut decepta HIggestionibus di bolicis , turpitudinem rumicationis in
curreret. Cumque intumescente utero. conceptum foetum celare non posset,crimen admissi sceleric simulauea infirmitato contexit. Instante autem sertus tempore , progenitum infantulum panniculis in oluit, &in stagnum fluminis quoa per medium loci eius influebat , rict tempore exposuit, malis videlicet mala adiiciens. Nam stapro homicidium,& aquae contaminationem coniunxit thomicidio. Die autem facto,cum ad hau-riendam aquam mulier quaedam veniis c conlpecto insantuli cadauere , facturi, ex homili foemineoque accensa serore , villam omnem inordinato clamore complevia , .dc sanctis virginibus cum indig--