장음표시 사용
161쪽
assiciunt 3 aut quonam pacto calicem deplorant, aut mysteria, sacraque in eo facientem, occidere satagunt, re quantum in ipsis est iam occiderunt 8 Aut quanam ratione delamentanis tur throni Episcopaliter stolati vicem, qui Epii copo in throno sedenti, necemi moliuntur, ut thronus Episcopum desii derer, Npopuli pia doctrina spolientur Vertim neque poculum illos, aut sedes, aut illa denique scelerum species, quas praetexunt , s ed solom Arrianorum impietas huc adegit, in cuius solius grai riam, Athanasio de caeteris Episcopis in
Sacrilegium aliud, cuius S. Athanai sus per calumniam reus est factus, meni is sacrae, id est, altaris, eversio fuit. Hoci in Mareotide factum iactabant, id est, in Uno aliquo E pagis immediate subiectis Episcopo Alexandrino, ut videre est in Epistola synodi Hierosolymitanae, quam S. Athanai: us Apologiae secundae sub finem intexuit. Sed depulere calumniam Mareotici omnes Presbyteri de Diaconi,
i ac plebs uniuerta, datis ad synodum literis , quarum haec est ex patre sententia. f Ante omnia dicimus, illum nullam Ec-l clesiam in Mareote habuit Ie, qua in re Deum testem facimus , neque caliceml vllum confractum esse, neque mensam λ nostro Episcopo Athanasio,neque aquO- eiam aliorum, qui cum illo degunt,euer iam esse, nihilque in istis verbis esse nisi calumniam e & ista quidem ut conscis pro testimonio loquimur, v rpore qui nec longis finibus ab Episcopo distamus, eccomites ei in lustranda Mareote adhaeis: simus. Nunquam enim ille solus visi-
tandi causa itinera obire solet, sed comi- tes secum trahere presbyteros, ct Diac
nos, & non paucos ex plebe: & quia illi per 'mnia itinera comites fuimus , quo temme ad nos accessit, ideo hac nobis, Pio testimonio dicimus , nec poculum 1 confiactum esse, nee mensam subueriani: sed omnia Isthyram mentiri, quod di
ipse sua manu testarum confitetur.JAsclepas Gazae Episcopus, altaris sacrilege eversi insimulatus est, eamque ob causam Episcopatu deiectus , ut ictibit Soetomenus lib. 3. cap. I. Scd mera calumnia fuit, ideoque a Iulio Papa, negotio rite discusso, Asclepas absolutus est,& sedi suae restitutus. Calumniae Origo prima, ex odio Arianorum in Asclepcim manavit. Nam Asclepas Arianorum ante Nicaenam synodum partiarius , veritati Catholicae adhaerens , factus est eorum hostis ; quod Ariani, multiplices in
eum acculationes commenti, dc an Con-
ilenticulo Tyrio, & alibi, Lctis sum testati. Sed in Concilio Antiocheno, &Sardicetisi, ac Romano, Alclepas nitcns semper,ac purus apparuit. Ambigi potest an hac quoque calumnia pullatus sit S. Athanasius. Nam Apologia 1. i,pementio est euersae Mensae, quod de mensa Domini, id est, de Altari est accipiendum. Non semel ergo, ea Apologia, in- rei reserendum alias calumnias S. Athanasio impactas , nariatur iactatum essetaimen euertae mensae ; & Ischyram fassum esse se a Meletianis fuisse iubornatum ad id comminiscendum I reuera tamen neque poculum initiatum confractum esse, neque mensam eversiam. Cum
ergo calumnia de poculi confactione in S. Athanasiuin aliquando ceciderit, verisimile est, ei quoque dicam de euerso altari fuisse impactam. Nam solemne erat Arianis, quaeci inque in Athana iunecessarios fingere poteran eidem communia ficere; de perinde atque ab eo admissata re, ut iam de Macario est anno latum , circa calicis confractionem, cui
item haec mensae subuersio Attianasio impacta adscribitur, sub finem Apologiae
Sacrilegij similis , insuperque aliorum hactenus recensitorum, per calum
162쪽
tus, ut habent eius Aeta cap. 47. Cameni in secreto reuelat uni accepisset, Ecclesiam maiorem, ob certam causam expiatione ex sacrorum Canonum praescripto Indigere, ad eius reconciliationemi e accinxit. Restagantibus autem primariis Canonicis, rem noctu est aggie illis, eum duobus aliis Episcopis, nonnullu-que e Ciero. Sed tumultii per alios, qui aduersabant tur,excitato, populus ad arma confugiens, in sanctum Antistitem impetum fecit. Manarat enim in vulgus rumor Epii copum fregilia altaria,l actarium reserasse, se retra de playlactetia dissolui Lle , sibique reposui ilia ; de illa ipsa nocte
cum uniuerso Ecclesiae thetauro, fugam meditari. Recepit se vit sanistus in munitiunculam templo continentem , ibique in precibus exegit reliquam noctem: cum interim hostes undecunque aucti, vim facere, de sacrilegiu ulcisci pararent. Itaque illucescete tande die, sanctus Antistes cum ibis,quas agittis, qua iaculis&missilibus appetitur;ab aliis in eius nece colutatis stricti gladii educuntur, Se in s matu irimit rupitur: sed cum iamiam nefariam caede in pei secturi viderentur, sancti viti conspectu , & constantissimo ad mortem animo percussi , ad pedes eius acciderunt, poscentes veniam. Et superueniente denique urbis Rectore, turbis huc illuc dilapus, nihil fractum aut asportati im, ut calumnia maligne diste minata ferebat,) repertum est, ted omnia sabua de sana sunt deprehensa. Sacrilegij circa vestem sacram In Pr sinum scenicorum usum distractam, accusatus est ab Acacio Atiano S. Cyrillus Hierosolymitanus apud Sozomenum l. .
histor. cap. 2 . de apud Theodore tum lib. a. histor. Eccles cap. 27. nonnulla apud utrumque varietate in adiunctis, tametsi substantia accusationis apud utrumque est eademia Contulerat Hierosolymitano Episcopo Macario Consta tinus Magnu4 vestem sacram admodum
Pretiosam, ad usum ministeri, Melasi .stici. Eam vesicin distraxisse isebatur Cyrillus:& quidem thymelico,qui a durus publice in scena saltasset, dc iusto Dei iudicio lapsus in ea veste essiasset animam. Inde Constantij Imperatoris in Cycillum exacertatio, eiusque e sede tua deiectio est consccura. Verum scit hoc Constantius in Cyrill tuti Catholicum Antistitem, eodem stylo quo alia pler que, id est, per inique. Nam S. Cyrillus. quod prouidum, eoque loco dignum Antistite in decebat, praestitit l, cum vigente graui fame, veste in illam fictam , aut v vhabet iii storia tripartita lib. 3. cap. 37ε vasa, sacrataqtie vela distraxit, ut inopiae pereuntis plebis consiliteint: quod magna cum laude a praestantissimis Antisti, tibus saepe factitatum, praesertim occa,sione redemptionis captiuorum, mo stto late in opere cui titulus est, Malatinorum Eul a lib. I. sect. I. cap. s. Atque ita S. Cyrillus, de bono opere tanquam de facii legio, lapidatus est, di pro encomto,quod ei pangendum fuerat. retulit calumniam Sacrilegij librorum lacrorum combustorum, postulatus est S. Athanasius, vi
habet Epistola synodi Sardicensis verbis illis. J Ipse sceleratissimus Ischyras , qui
mentitus erat At nastum nescio quem librorum factorum combussisse, M de . eo crimine conuictum esse, postmodum confessiis est, se per id tempus. aegrotassedc decubuisse, cum Macari uasuperueniaret, ut vel indeficile eum colligas sycmphantam esse. J Et hoc quoque Macario adlcriptum lego , in Apologia secunda. Nam immediate ante allegationem ut ratum Concilij Hierosolymitani, haec leguntur. Dicente Ischyra combustos esse Iibros a Macario , lubornata ad eam rem testes, nihil tale factum esse, &mentiri Isthyram asse lauerunt..t coandus numerus Sanctorum Africanorum hoc genere Probri in uuatua sit, cum edicto ,
163쪽
Diocletiani fideles iussi sit ne lacra vasa
rotare,& libros lactos tradere ad com- urendum , ex optato & Augustino et hvulgatissitu una. Donatistae enim evin hii malis tui praetextum arriptaerunt , ut a legitimis Atuistitibus iecederent; tanquam vel pollutis traditione illa, vel communicatione cum Tiaditoribus. Quam fuisse pinguem calumniam , su- pia est demonstratum.
Epitcopus Ru metiensis, profanati vasis sacri accusatus eth apud Agapetum Papam , a calumnia purgatus est diuino vitu. Rcmta narrat Ioannes Molchus cap. Iso. Unio natio. Nariauit nobis Abbas Theodorus Romanus, dicens, est procul a Romana urbe breue oppidum, quod Ru melium dicitur, in eo oppidulo hiscopus erat magnae virtutis dc meriti. Die ergo quodam liabitatores oppidi ingressi lunt ad beatissimum Romanum Antistitem, Agapitum, acculantes Episcopum tuum, ac dicentes, quia in ian-ctincato vase manducat : Pontifex autem solo auditu perculsus , mittit duos ex Clericis, ut vinctum Episcopum de pedibus iter agentem, Romam perducerent. Uenientem vero continub misit in carcerem. Cum ergo tres dies in carcere
egisset Episcopus, venit Dominicus dies. Et cum Papa qiii et ceret, illuce cente Dominico c te vidit in somnis quendam adstantem sibi. ac dicentem: Hac die Dominica , neque tu offeras salutatem hostiam, neque alius quispiam Episcopo rum,qui sunt in urbe ista, nisi solus Episcopus quem habes carcere inclusum. IIIum enim hodie offerre volo. Expergefactus autem Papa, dc de visione quam viderat haesitans, dicebat in seipso : Talem contra illum accusationem suscepi, di ipse habet offerre 3 Venit igitur ei se Cundo vox ita visione, dicens. Dixi tibi,
ut Episcopus, qui est in carcere, solus inciat. Ambigenti adhuc , tertib appa- mala illi eadem repetens. Expersqucina
autem Pontistit, misit ad carcerem , dc accersito ad se epii copo, percunctabatur eum dicens. Quod est opus tuum Z Epi-iccisus autem illi nihil aliud respondit, nisi, Peccaxor sum. Cona vero Episcopo perluadere non posset, ut aliud diceret, tunc ait ad eum Papa : Hodie tu osterre debes. Cum ergo lancto altari allisteret,& Papa propc illum staret, diaconis altare circundantibus , coepit lancta Misia rum iolemnia Epii copiis. Eictim completi et orationem oblationis, antequam concluderet ipsam , coepit secundo , ac deinceps tertio & quarto dicere ipsam sanctam oblationis orationem. Culicti Suerd cam moram moleste ferentibiis, dicit ei Ponti sex. Quid hoc est,quod cum quarto hanc orationem dixilli, nec eam concludis p Tunc respondit Epii copus. Ignoice mihi pater lancte .Quia non vidi iuxta consuetudinem sancti Spiritus descensum , idcirco non terminaui orationem. Sed sancte mi Domine, Diaconum illum prope me assistentem, qui sabellum tenet,ab, altari Iemoue ; ego enim illi dicere non audeo. Tunc ilissu Diui Agapiti recessit Diaconus , dc 'continuo
vidit Epit popiis, de Papa sancti Spiritus
aduentum. Sed de velum quod altari luperimpositum erat ultro sublatum est, texitque Papam, de Episcopum, & Diaconos omnes, qui sacro altari adstabant, quasi pec tres liora L. Tunc venerandus Agapitus, agnita sanctitate Episcopi, ex perspecto miraculo, quamque filiam calumniam cognoscens quod illum vexa uetat tristis enectus, statuit non iam amplius per tabreptionem quippiam ageret
sed cum maturo, consideratoque iudicio , Ac magna longanimitate Proce
dete. JS. Chrysostomus sacrilegi, est accusatus , quod ad communionem admisisset non ieiunos : quod ipse refert, & purgat insciatione cum iuramento. in Epistola
164쪽
aduersum me confinxerunt, & dixerunt, quod ad communionem non ieiunos receperim. Et si quidem hoc seci, expungatur nomen meum ex albo Episcopo rum, Se non scribatur in libio orthodoxae fidei. Quoniam ecce si tale quid admisi, abiiciat me etiam Christus e regno suo. J Subdit mox vir sanctus, alia calumniae dilutionem ex facto Apostoli, de ipsiusmet Christi. Nam Apostolus Actor.
s. totam domum post coenam baptizauit : atque aded etiam pro antiquo usu, Eucharistia impertiit. Christus item postquam coenatum est Apostolis communionem praebuit. Quae non idcirco profert S. Chrysostomus, quasi licitum sit
supposita lege positiva vetante, communicare non ieiunos; sed i appareret, id non elle intrinsecὶ malum , ita ut in nullo euentu dispensationi locus esse possit. Metaphrastes , Sc Georgius Alexandrinus in vita Chrysostomi, & Leo Imperator in sancti viri encomto , reserunt aliam calii mniam sacrilegij et impactam. Adornantur inquit Leo & contexuntur libelli, demittuntii rad Imperatorem, qui continent omnes vanitates& insanias falsas. Postremum vero erat, quod post communionem, hic Ioannes faceret omnes Fustare aquam, aut pastillum propter sputum , M ante omnes
ipse. J Paulo explicatius Metaphrastes.s Cum inuenisset Theophilus Alexandrinus hostis Chrysostomi, ) duos Diaconos , quorum alter quidem erat reus
adulterij, alter verb caedis, & ideo a magno Ioanne fuerant depositi, eos vir ille egregius, cum magna authoritate o sacrae leges absoluillet; libellos, quorum ille riusus fuerat opifex, exhibere facit aduersus sanctum ι libellos, qui erant pleni quidem calumniis, nullum autem habebant vestigium veritatis: nisi quia hoc solam moderatε attingebant,etiamsi non ab eis eadem diceretur lintelligentia, quod aquam vel vinum, vel pastil.
lum suadebat gustate post communionem, iis qui communicabant.Quid tum Erat enim hoc eius qui statuebat ut adhiberetur cautio, & qui accuratE tenebat
ea,quae, sunt nostrae fidei, ne cuidam comtingeret cum iis, quae expuuntur, elimam sanctificatis aliquid excidere. J Nisi
calumnia coecum quid es Iet, mirum videretur, Theophilum Alexandrinum, sancti viri fictum vertisse probro , dc c lumniatum esse. Quid enim non sanctum in tali esu, aut potu, post viam Eucharistiae 3 Sui Coenobi j Monachum appriis pium, scribit S. Dorotheus dist. 9.num. q. sacrilegi j incusatum , quod in
Parasceve accedet et ad sacram communionem, post lumptu in cibum. Id enim calumniaror abs l. visum confirmabat. Itaque apud Abbatem egit,ut Monachus ille a sacra mensa arceretur. quam sacrilega sumptione post profanas escas comtamInatum veniebat. Fuille vero calumniam, mox deprehensum est. Nam A
has cum alte iam a rem reo reseria asset, ait ditiim,agnouit innoxium. Certo enim
comperit, eum ad locum, in quo solutisse ieiunium dicebatur, illa die non a MDsille ; Se qua hora calumniator sumptum ab eo cibum mentiebatiar, procul sitisse. coenobio. Quo legitime compereo , --lumniator exsibilatiis est, & qui perca lumniam infamatus fuerat, labis purus est pronuntiatus. Sanctus quidem Dorollieus, culpam criminatoris reuocat ad suspicionem malam: quia criminatus est fratrem de coinestione, quam per suspiciosissimum genium suum visus sibi erat videre, nec tamen viderat. Nihilominus reipsa criminatio erat calumniosa, quia erat nisum probrum impositum innoxio, nec absque subiacente notitia iniuriae ac imposterae ii cum visio quae obtendebatur, careret fundamento idoneo.
S. Rembertus Archiepiscopiis ει mensis, omnibus quae habebat in capta-uorum
165쪽
isorum redemptionem consumptis , ad Henricus astante puella septenni,& pet acta vasa in eundem finem manum admouit. Hoc aliqui damnarunt sacrilegi,
eo quod netatum sit, & religioni plane
aduertans, in alios vius conuertere, quae
sacris erant addicta ministeriis. Hanc calumniam egregie Ius verbis retudit ipse S. Rembertus. Non ignoro res Ecclesiastici ossi ij , digne traetandas , sub magna obligatione ad hoc opus esse depositas. Veruntatuen plus est apud Deum per eas subueniri captiuis Christianis in angustia constitutis, quam depositum eas custodiendi, Cumque incumbit necessitas, e duobus bonis alterum eligen di, praeselendum est illud, quod est praestantius, de quod inserius est, relinquendum. Unde etiam ego com nullum aliud suppetit consilium, non sum arguendus
impietatis, si Christianum, qui filius Dei est, thesauris Ecclesiae redimo: quandoquidem semper inuenire post uinus,quodia viainsecti ministerij susticiat; irrecuperabilis veto damni est, si Christianus in captiuitatis afflictione deficiat. J Eundem fuisse sensum s. Ambrosij, & S. Augustini. aliorumque sanctorum Antistitum, monstratum est in opere cui titulus est. I sala bonorum Ecclesia lib. I. sech. I. cap. 4. ubi honestas distractionis sacrorum valorum ad usum redimendi captiuos, alio licio deficiente, est comprobata. Et idem bene tradit Ioannes Molanus lib. 1. de Canonicis cap. II.
Henricus Sulci ordinis Praedicatotum vir magnae pietatis, sacrilegi j ob subductam de loco sacro rem diuino cultui addictam insimulatus est. Venerat ipse ad quoddam Oppidulum ubi in lacra aedicula Crucifixi Christi lignea imago religiosὶ alseruabatur, ad quam plurimae cereae imagines & ingens cetie vis congesta erat plerisque reos se votorum agno scentibus, aliis ut optatis fiui liceret V ea nuncupantibus. Cum aliquandia ad
eam christi sumi imaginem orasses
noctem sacrilegi seres in aediculam pererrantes ceram uniuersam abstulisset,reus lacti legis deferente puella renuntiatus est Henricus , & parum abfuit,quin, 1 furente multitudine ad furcam postularetur. Haesit aliquandiu ea macula homi nis innoxio famam inquinans. Sed per- breui detersa est Deo serui sui honorem tutante , ut Laurentius Surius Actorum Suionis Scriptor. cap. 2I. prodidi P.
De Magia,insocietate cum Satan . SIcut priuatio,& forma ad eundem Ordinem referianturiita cum calumniis quibus quis dehonestatur ob violatum nomen , vel imminutum cultum ei dein
bitum, iungenda est calumnia, qua quis afficitur ob initam societatem cum Dei hoste primario, siue Satana, quae est GHlumnia atrocissima, sciit probrum illud, est plane tetrum de horridum. Et vero sis vi supra vidimus, adeo foedum & noxium est contrahere societatein cum ho minibus improbis, sed tamen hominibus, nec adhuc extra viae scamna positis; ac proinde capacibus regredi in viam, de ad aeternam beatitudinem pertingere, quanto indignius ac perniciosius erit, dus icere cum hoste Dei aeterno, cuius
spes est planὸ succisa, nec nisi ruinam
nostram & exitum,prae odio Dei,quo si grae, & rerum suarum desperatione, affe-tiat Hoc sane nihil aliud esse videtur, quam desertis Dei cii stris, in quae tra scripti eramus, deficere ad hostes, per indignissimam proditionem : rectEque tale foedus ineunti, obiici possit illud Ioabita Dauidem a. Reg. I9. Dustu odientes te, ct odio habes diligentes te. Nam qui talis est, auertitur a Deo de Angelis
ranctis, a quibus diligitur: adiureta tem Satame, i quo odio tabetur, & qui
166쪽
vere est hostis noster, ut tradit S. Augustinus in Pial. o. ad vers. 2. Unde de diuert . cap. i 6. de Diabolo accipit illud dictuin antiquis. odio habebis inι- micum tuum. Et metatissimo ad eum aptat ut illud Sapientis. Ne credas immico tuo rue in aeternam. Nostri exitis,est iplamet sitis, iuxta S. Gregorium l. ι . moial.
cap. s. Est ergo horrenda stultitia simul de miseria , locios fieri daemoniorum. quod vetabat Apostolus I. Corinth. IO. Nec vi Iudit pentatione potest id elle lici tum, ut nimis simpliciter scriptum est ab autoribus Mallei pari. 2. quaest. 2.cum de Episcopo vlo maleficio ex Nicolai Pap.e icilicet) dispensatione. Aperiunt luxius peccati atrocitatem diligentet Sanchea l. a. in decalog., cap. 38. num. 6. Torrebiano l. 3. daemon olog. cap. 6. Suate Σ l. de luperstit. cap. I 4. 1num. Io. Deirio 2. Mag. quaest. 4. sub finem conclusionis tertiae de in Monitis quae tradit in Anacaephat .monito 1. Cum crgo tanta sit iniquitas coniungi Satariae, calumnia,qua haec noxa falso imponitur , tetra est iu omnino glauis. Subiacuere tala eii Illi, plerique Sanctorum. Adam, Abel, Enoch, Abraham societatas cum Satana infamantur ; dicunturque non modb Magiam daemoniacam
ii ouisse & iactitat se , sed etiam scriptis libris docuisse posteros ut res sit credibilior , assimant qui ista reserunt, quae libris illis continentne , suille a Raziele, Angelo Adami custode tradita, & a Raphaele Tobiae comite. Ita ex Magiae studiosis recitat Deirio a. Mag. quaest. 3. Sed sunt calumniae castigatione dignissimae. Quis enim ferat viros sanctissimos tam foedis probris onerari, ut non modo dicantur Magiam daemoniacam facti tal- se , sed etiam aliis eam factitandi autores fuisse Adam quidem uxori male creduinius, Satanam se licientem ad malum, semel audiuit; sed absque pacto & inita cum eo societate: ,-multb magis Q.
homili uniuerso vitae tempore, ex quo deprehensa vitulentia breui mi cum te
pente affatus ; didicit ex iis, quae passas est, adhaerete Deo : & cam post primum naufragium vixerit & obierit sanctissimh. eductus per sapientiam a delicto suo , .ut habet sana doctrina apud Philippum A balem l. de salute primi hominis r. Semale inficiatus est Tatianus ; nullo modo habendus est contaminatus tali iniquutate. De Abele, nugacitas 3c impietas est talia comminisci. Enoch Iibrum scripsit, cuius meminit S. Iudas: eumque fuisse ver Propheticum, multis confirmat Hieronymus a Rua controuer. I. positiva:& praeiuerat Tertullianus I. ti habitu mulieb. cap. 3. ubi Panaeticis varios a stipitiatos adducit. Ut autem aliquid praeterea scripserit, non est unde al--atur ; quM item dico de Abrahamo. Nugae itaque sunt, dc terrae calumniae, quae de horum sanctorum Magia super
stitiola de Magicis libris pet Magos sibi
prospicientes circumferuntur. Moyses famulus Domini Pliniol. 3 o. cap. I. inter Magos numeratur ; & quidem cum Ianne & Iotape Iudaeis. Miscensuerat item Moyse in Magis ante Plinium,Lysimachus & alij apud Iosephum
l. 2. contra Appionem. Et agunt omnes de Magia paliurgica , commercium cum Satana lupponento. Verum haec est horrenda in virum sanctissimum calumnia, quam operosum non sit disiicere. Et qui .dem Plinius eo loco tot mendaadmisit, quot voces adhibuit. Quos enim Mosis Magiae socios, & in eandem cum eo sc di commerci, societatem adunatos Pr
Ionie, Moss erant Aduersari, teste Apo-olo 2. Timoth. 3. Ex quo intelligimus. eos fuisse Magos Pharaonis , Apostolo
ex antiqua traditione compertos, proindeque Λgyptios fuisse,non Iudaeos: nec dictos Iannem & Iorapen , sed Iannem& Mambrem. Quo item nomine donantur apud Palladium in Lausiaca cap. 1 o. cum
167쪽
De Maria er pacto cum Satana. I 3T
cum de accessu S. Macarij Alexandrini ad
eorum sepulchrum , necnon apud Her clidem cap. 6. dc Io. paradisi, ubi eadem narratio habetur.Non potuit porro Moyses cum istis impiis foederari Magica societate, quandoquidem teste Apostolo. Moysi restiterunt,& ab eo diuinitus operante,non per incantationes & daemoniacas praestistas contrant tente,superati sunt& consulione adoperti.
Salomonem , ex quo infit uatum est cor eius per mulieres Magiae dedisse operam , contendit Pineda l. 7. de Salom. cap. I 2. & suffragatur Iosephus , qui
lib. 8 Antiquit .curatos a Salomone morbos per incantationes testatur. Neminem
item latent Salomonis scriptiones Magicae, ut Clauicula, ct Incantationia , ct Annuim, quibus libris traditam ab eo
ferunt nefariam Magiam, ad euocandos, aut annulo includendos Damaones. Verum tametsi facta posteriora Salomonis, iustis plerisque querelis eum obiecerunt, de salutem eius ancipitem apud multos haud immerito secerunt: tamen quae de eius cum Satana societate iactantur, ad calumniam plane pertinent. Et Iosephus quidem tam multa alibi mentitus, & toties ac tam grauiter salsus, ut susE monstrant Baronius in Apparatu ad Annales; Canus, i. II. de locis cap. vltimo, Franciscus Mirand. l. 7. de praenot. Posse utinnus l. 1. Biblioth. cap. 26. sed maxime
Salianus in Annalibus passim ;ὶ non potest Salomonem multum grauare , cum
gratis ait, eum Magiae deditse operam: quod de Naturali quam vocant, J Magia in tanta rerum naturalium petitia
qua Salomon.excelluit, facilὸ admiterim: de panurgica verb quam Salomoni assingit Iosephus , non assentior. Neque si auari, dc curiosi, & mulierosi , facile in
Magiam vetitam prolabuntur ι consequens est. Salomonem illis maculis is
dentem, Magiae quoque addictum sitisse, quae sunt Pinedae argumenta capite illo
Ιχ. Nam ut ad magiam ex illis tacibus deueniant , qui ardentissime expetuntqtiae consequialiter non possunt, persae-pE contigit. At Salomonem qui scientia abundabat , & opibus, ac foeminatum gregibus, verisimile non est eam ob cau- iam dedisse Magiae operam.
Quod vero libri impii de Magicis argumentis conscripti , Salomone traduntur, fictilium censeri debet cum Pin edat 3. de Salomone cap. 1'. num. 7. Dei rio 2. Magi c. quaeli. Sixto Senensil. 2. Biblioth. in Salomone, ac Baptista Sehnio l. de veto studio Christiano c. 7. estve in huiusmodi ordine collocandum, id est, plane confictu ui censendum,
illud Salomonis opus septem distinctum
partibus, quo multa Daemonibus fieri s lita sacrificia N. dona fuisse dei clipta, refert Nicolaus Eymericus pari. 2. DI tector.
Inquisit. quaest. 18. addens se illud opus lub Innocentio VI. flammis publice addixisse, neglecto salso Salomonis praenomine. Scribit quoque ex Eusebio Glycas , 1. Part. Annal. libros quosdam salso inscriptos Salomoni, quibus Masia tradebatur , a pio Rege Ezechia fuisse concrematos . Neque tamen omnia talia nefaria opera exterminauit EZechias , cum apud Nicetam l. . Annal .Manuelis Com-neni num. 7. reseratur de quodam Aarone Corinthio Magiae perito, quod deprehensus sit, euoluens librum Salomonis euocandis de consulendis daemonibus
utilem. Et recentiore memoria Gre Uerus
l. I. de iure & more prohibendi malos libros cap. Io. Scribit visum a se in Ba- uarica Bibliotheca librum Graecum de Masia inscriptum Salomoni. Haec omnia falso imponi Salomoni, censeo omnino
verum ; sicut non dubito quin salsum sit, quod Ciniflones quidam in suae vanitaris patrocinium scripserunt, de libris 1 Salomone conscriptis de Chrysopαia. Similiter ergo Magi captant patrocinium suae imuietati 1 Silomonis lucubrationi
168쪽
bus Magicis, quas ei per calumnianos.
Christus Dominus, εe a Iudaeis ,& a
Gentilibus , Magiae& societatis cum satana per calumniam horrendissimam est insimulatus. De Iudaeis liquet ex L cae II. ubi referuntur ex eis quidam dμxisse , in Belacebub principe damoniorum riicii damonia. Et Marci 3. Scriba qui ab Ierosolymis descenderant,dicebant quoniam Beeleebub habet , ct quia n Principemonio m eiicit damonia. Qui locus Mar- ei , insinuat eodem pertinere , facereque eundem senium , illud apud Ioannem, xonne bene dις-- nos ; quia Samarit nus es, ct demonium habes Nam sicut Beelzebub habere , apud Marcum , est habete Diabolum familiarem & amicum , ac cum eo fecisse pactum operandi hoc aut illud ε, ita habere daemonium , idem videtur significare. Idem de hac Iudaeotiim in Christum calumnia allaruerunt multi veterum , ipsique implimis Pilatus. Extat Pilati Epi stola ad Tiberium , qtiae perperam alicubi Claudio inscribitur. Recitat eam Hegesippus l. 3. de excid. Hierolol. cap. s. eamque esse genuinam , agnoscunt viri doctissimi. Et
videlut illa ipsa esse , quam a Pilato ad Tiberium esse exaratam , iIlico a Clitisti
morte , profitentur Tertullianus cap. s.& 1 r. Apolog. Eusebius I. 1. histor. cap. 2. Paulus Orosius I. 7. cap. 4. dc Glegorius Turon. l. I. histor. cap. 14.
In ea igitur Epistola,Pilatus haec de Chimsto habet , praeter caetera. ἱ Tenuerunt eum , mihique tradiderunt, de alia pro
aliis mihi de eo mentientes dixerunt, asserentes eum magum esse , ic contra Iegem eorum agere. Ego autem credidii inesse, & flagellatum tradidi illum at-bitrio eorum. J Sanctus item Cyprianus, causam mortis Christo illatae refert ad impactum illi crimen Magiae. Sic enim loquitut l. de Idolor. vanie. Iudaei qui illum crediderant hominem tantum, de humilitate carnis Je corporis ; existim bant Magum de licentia potestatis. Hinc Magistris eorum atque primoribus , hoc est , quos de doctrina ille dc sapientiare-
uincebat , accenta ita dc indignatio prouocata est: vi postremo detentum, Pontio Pilato qui tunc ex parte Romana, Syriam procurabat, offerrent, crucem eiu&& mortem suis agiis violentis, ac perti nacibus flagitarent. JAliis tamen quam Iudaeis, hanc calumniam de Christi Magia adscribit Augustinus; vel quiluis alius Autor orationis
contra Iudaeos atque Paganos cap. IS..
nimirum ad Gentiles Clitisti miraculis obstrepentes,& com non haberent,quid contra mussarent, obtendentes ea petMagiam a Christo fuit se patrata. Gentiles ergo idem probrum Christo affinxit- se . huelut ex Arnobio l. I. ubi refert illas ut aie, in multorum calumniosas de pueriles de Christo voces. L Magus filii , clandestinis artibus omnia illa perficit , AEgyptiorum ex adytis , Angelotum potentium nomina , de remotas fi ratus est disciplinas. J Vocat elandestinas aries, ct remotas disciplinas , arcana dc lucifuga mysteria , ac ritus euocandi potentes , id est maleficos daemones sicue Salvianus l. s. Circem maleficam , P
tentem nominat. Arbitrabantur ergo Ethnici, esse quaedam arcana numinum
nomina, quae si quis addisceret, posset
illorum interuenta quaelibet mira agereia Quod Isidorus Pelus. l. r. epistol. s. de Babyloniis narrat: de idem finxi isse de Christo Iudaeos , tradit Uiueal. 3. de veritae. fidei cap. II. specialiter vero intexEthnicos Celsum intanasse Christum hac calumnia , scribit Origenes t. l. co tra eum. De Hierocle idem habet Lactantius i. s. institui. cap. 3. Videndus. item Eusebius l. 3. de demonstratione
Uerom has filisse blasphemas calumnias, monstrauit quoad Iudaeos Christus.
169쪽
ipse luculenta argumentatione quam sanoctiis Lucas cap. II. mp sentauit. Ex eo enim quhd regnum Satanae tandiu perstitisset incolume , probat Christus, te non eieci de Satanam in virtute Satana: quia se Satanas in se ipsum diuisus es set, nec perstaret regnum eius. Moad Gentiles autem , praeclara est huius calumniae Christo impositae confutatio, quam adhibet Arnobius loco allegato, verbis illis.s Quid dicitis o paruuli incomperta VO- his , de nescia temerariae vocis loquacitate garrientes Ergone illa , quae gesta sunt daemonum suere praestigia, & --gicarum artium ludi Potestis aliquem nobis designare, monstrare ex omnibus illis Masis , qui unquam silere per saecula, conlimile aliquid Christo millesima ex parte qui secerit Z qui sine ulla vi carminum , snc herbarum & graminum succis, sine ulla aliqua obseruatione lolita, sacrorum, libaminum, temporum Non enim urgemus , de quaerunus quae sese spondeant facere, vel in quibus generibus actuum soleat omnis illorum doctiina & experientia contineti. Quis enim hoc nesciat , aut imminentia stude-xe praenoscere , quae necet sario velint, nolint, fluis ordinationibus veniunt aut mortiferam immittere quibus libuerit tabem , aut semiliarum dirumpere charitates , aut sine clauibus reserare quae clausa sunt; aut ora silentio vincire , aut in curriculis equos debilitare , incitare, tardare , aut uxoribus, liberis alienis
siue illi mares sint, siue staminei genexis , in inconcessi amoris flammas , de furiales immittere cupiditates λ Aut si utila aliquid videantur audere, non propriari posse, sed eorum quos inuocant, potestate. Atqui constitit, Christum sine ullis adminiculis rerum, sine ullius ritus Obseruatione , vel lege , omnia illa quae fecit nominis sui pollibilitate fecisse. Et quod proprium , consentaneum,dignum Deo fuerat vero, nihil notans, aut no
xium , sed opiferum , sed salutare , sed
auxiliaribus paenum nobis potestatis munificae liberalitate donasse. 1
Luculentum aliud argumentum conistra hanc calumniam Christo a Celso ima positam , conficit Origenes , quod iuuat non omittere. Sub finem ergo libri primi , postquam retulit calumniam Celsi, quod omnia Christi miracula dici posisent similia operibus Magorum , qui ab AEgyptiis edocti magicam , mirabiliari japparebant populo , i ut dit Origenes.
I Quia probare videtui Celivs,ὶ quae
ante propositit, Magicis comparat rebus quae de Ietu scribuntur. Et essent forsitan comparanda, si ut Magi solent piri stigiis ille , quae gesserit, praetendisset.
Nunc vero Magorum nemo , per ea 'uae facit , ad morum Immutationem , spectatores inuitat, nec eos, Deum ut vereantur instituit, qui eius spectacula de- mirentur: nec nititur.quidem his, ita ut vivant, persuadere, qui spectando ass-stunt, ut iustum a Deo iudicium sint promeritis relaturi. Ergo nihil horum effecerunt , quia nequeunt, magicae artis lectatores: vel sorte nolunt, quae homines moderantur & corrigunt, exercere , ut
qui haud secus ac caeteri sint foedissimis ac sordidissimis facinoribus obuoluti. AeIelus ex rebus ipsis mirandis quae factitaret, ad castigationem omnibus inuitatis, qui eius facta intuerentur ι quo pacto non erit existimandus non modd luis discipulis,sed de mortalibus caeteris optimae vitae exemplum exhibuisse ita vediscipuli ipsi ad homines pro Dei arbitrio
edocendos incitarentur. 5c caeteri Omnes ubi eae Iesu cum dictis,tu moribus,tu mitabilibus sectis,quemadmodum esset vita ducenda perdidicissent,aeque omnia facerent,omnipotenti Deo ut gererent more.
Quod si Iesu vita erat hiiiiii modi, cur quilpiam hunc cum Magicis hisce ne fanda patrantibus, iure contulerit λ J Ra
tiones physicas quibus hoc salsiloquium S a de
170쪽
de operibus Christi ad Magiam relatis excinditur , subministrabit Toletus in
cap. 2. Ioannis annotat. 2. conclus. 3.
Figmentum calumniolum, quo iactatum
a quibuldam nugivendis est, Christum scriptilia libros de Magia per quam mi. a
Tres Magi, qui ad Christi cunabula
adorabundi accesserunt, a nonnullis nominis Magi cortici inhaerentibus, insimulati sunt Magiae illicitae, & iocietatis cum Daemone. Et diserte in ea sententia Origenes t. i contra Celthin, dc hom. I 3.
in Num; Iustinus dialog. cum Tryphone , Basilius homil. de humi l. Christi gener. Tertullianus l. s. & I. contra Iudaeos cap. Theophylactus in c. 2. Matth. creditus Augustinus quaest. 6s. in Nouum Testamentum , S. Hieronymus in cap. I9.& 24. Isaiae. Hanc tamen maculam , in Magos de quibus agitur non cecidisse, probatior sententia fert: Pro quastant Maldonatiis Matth. a. ad illud Ecce Magi quaest. I. Petrus Simonis tradi. de Epiphan. cap. 3. & SuareatOm. 2. I. pari. distin h. I . sech χ. conclusa. Melchior Incolat opere de tribus Magis, hos primos egentibus Christi cultores, non
ei te dictos Magos ab infami & nefaria Magia, sed , sapientia; penes quam in oris illis e quibus appulerunt, sapientes denominantur Magi, ut disertE tradit S. Hieronymus Dan. 2. Eo autem fundamento euerio , evanescit calumnia
sanctis hisce Magis illata. Non enim aliam ob causam a primis illis , quos retulimus,dichil unt fuisse usi societate Daemonum , qu an quia a scriptura ipsa vocantur Magi, quod nomen in communi usu sonat maleficum Satanae faederatum. At veritas liabet eos, futilia sapientes atque Philosophos, &. Astrologos;
cui scientiae Chaldaei inter quos illi erant addictissimi. Tribuunt hisce M
gis hanc petitiam ablegatis maleficiis aeque praestigiis S. Leo serm. 4. de Epiphan. Hieronymus Dan. 2. & Isaiae 47. Autot libri de operibus Christi Cardin. serm. de Stella Sc Magis, Petrus Babyon Matth. a. ille ipse , qui nomine S. Anseia mi male vulgo cuculusertur, & alis non pauci. Nobis sat esto, calumniam primitiis gentium falso irrogatam,depulisse Discipuli Christi, aeque ac iple Christus Dominus , apud Ethnicos habitistine Magi , & malis artihus impliciti. Videbant enim Apollonium , & alio&plerosque Magos , multa piaesare per Magiam, iis in i peciem similia,quae Apostoli patiabant I atque ad eb utrosque habebant pro Maleficis ac Magis. Refellit accurate hanc calumniam Eusebius l. 3. de demonstrat. cap. 8. & Christi discipulos aeqne ac Christum ipsum a Magiuis artibus abfuisse quam longissime , rem euincit his.praeter caetera argumentis, quod Magoriam discipuli & ex Magi alicuius praecellentis informatione , M giam iactitantes, ferE captent quaestum , aut voluptates , vel apud homines illustrem famam. Cain tamen Christi discipuli , ex Magistri doctrina & imitatione, fluxas opes contempserint , & 1 carnix
voluptatibus , abhorriterint, nec quaesierint in taculo.nomen, contenti habere
gloriam apud Deum. Deinde nihiI vnquam tale a Christi discipulis adhibitum est, quale Magis & incantatoribus, invia est admouere ; Non enim perlapris
vel amulatis ex pacto cum Satana vim na-bentibus , aliquando usi liinti, aut aliis autores fuere ut talia usurparent e cd tamen Magis id sit perpetuum, ut daemones aduocent cooperarios ; re quod suo, marte non possunt , arte rirtarea perficiant , aut perficete .certE v
deantur. Quid quia Lucas describetis actus Apostoloium,testatur Clitisti disciapulos auertisse auditores sitos a lectiori edc vsalibrorum Magicorum I ut multa