장음표시 사용
151쪽
eontigit cuidam Lutetia reduci, de quo Geldriae Comes scistitabatur , num Regem Ludovicum vidisset.Camenim sub-
lannans sancti viri pietatis speciem ut
vocabat, reuera autem superstitionem de semiintaniam; respondisseedi illum miserum papetariam , ad scapulas capitium Duanum a rarus eius
iniscente Deo , conuersa est retrortiun ,& sic conruria remansit e demonstrans
quam praepostera russet de sancto Rege
Quis credat, sanctum Regem iam coelo illatum , iam Ecclesiastico iudicio vindicatum , coelesti suffagio clatum , , Gallis ipsis secundum carnem sapientibus , calumnia pulsatum supelititiose
pietatis , ob susceptas in terram, quam calcarunt pedes Domini, , binas expeditiones , summis cum cladibus,& aerari exhaustione 3 Steplianus Paschasius, non dubitauit hinc notare sancti Regis in- confestam religionem ; cum tanto ut
quidem homini politicissimo visum , regni dispendio et praesertim quia in prima expeditione,Rex iple captiuus fictus, fion nisi immenso litro annumerato, redemit suam exsolutionem : in secunda vero ex lue , qua contactus est, nullo per Vmimque iter pretio operae , migin-uite.vivis. Sed aduersus huiusmodi importunos sancti Regis criminatores &calumniatores , usurpare rectὶ possiimus
illa Sap. io. Sapientia ommum potentior,
penditum iustum non dereliquit ;sed a pe
catombis liberavit eum, desandisque cum Eo in foveam , ct in vin tu non dereliquit istum , donec ferret isti sceptrum regni, T potentiam aduersuu eos, qui eum deprimebant : ct mendaces ostendit qui ouauerunt istum, Ur dedit illa claritatem Memnam. Audin Paschasi, quo loco habeat Deus maculam filso imponentes sanctis; qii tu hac sancti viri iugillatione praestitisti m Clatiore aeterna affusa sancto
suo Deus optimus maximus omnes OL
ilicias vestras dispulit, usique mendaces ostendit. Setui sui pietatem solidam& improuidentiae expertem,contra quam vos contenditis, declarauit: atque adeo vos calumniatores ellie,testatum fecit. Accommodatissima verb huic quoque loco est, apologia,quam pro se in limili euentu contexit S. Bernardus I. a. de conii
S. Cathatina Suetica, filia B. Birgitistae una cum Eghardo marito , fatuae &tidiculae supe istitionis nomine damnata est ; cum ab aliis , tum sigillatam a C: toto eiusdem Beatae Catharinae fiat te.
Damnandi causa filii , quod cum catharina patre Vlphoiae iubente Eghardo nobilissimo iuueni nupsisset; ill .i ad respuendas conamercis nuptialis delinias Eghardum induxtilet, ita ut interposito iureiurando illibatum pudicitiae florem Deo uterque consecrarer, & sancto astu saecularis pompae specie exterios retenta, Christianae persectionis studia excolerent, ieiuniis, Vigiliis, ac precationibus assiduε dantes operam; noctu autem intra' idem cubiculum spreta cubilis mollitudine, substrato humi panno; ceruicali suci seorsim cuiusque capiti supposito , secubarent, ne hyeme quidem eo more immutato. Hoc cum a domesticis quibusdam Carolus Catharinae Later acis
cepisset, irrupit improuisus in cubiculum, & deprehenso&humi seiunctim cubantes , homo non sapiens ea quae sunt spiritus, simplicitatis fatua , ac superstitiose notauit: quia licitis volupt. itibus non indulgerent, dc vitae rationem sitiaci perent diuinis prope aduersantem institutis; cum Deus coniugibus benedixerit, eaque ratione propagari & multiplicari genus humanum, illecebr ilionestae voluptatis apposita, instituerit. Hoc nil ainimalis hominis ea, quae Dei sunt non sapientis iudieium. Sicut enim coniuges, fiaudare se ad tempus ex
152쪽
pora ad vacandum orationi, sanctiim estre ab Apostolo commendatum : ita quiei itidem potestatis usu prorsus sibi inter- dicunt ab initio , ex contenta mutuo, ut Deo purius , ac liberius vacent, magnae persectionis consilium ineunt: tantumque abest ut pugnent cum diuina institutione, ut potius quae Deus praeelegit& acceptiora habet quouis fructu carnis, 1eligiose complectantur. Ne lane Catholicus , Iolephi S Beatissimae Virginis coniugium improbauit; quamuis verissimuna esset coniugium abique corporum mixtione. Deinceps quoque variis Christianis seculis, multa talia coniugia vc. nerationi fuere, ut Martiniani&Pulcheriae , Henrici Sc Chunegundis , Anastasis& Theogniae in vita b. Basilij per Amphilochium cap. 9. Amantium duorum apud Gregorium Turonentem lib. I. hi stor. Francor. cap. 42. Elzearia & Delfinae, Iuliani & Basilii lae,Amul phi& Stam-hergae. Alia exempla addenso alibi. Nec pauca Espetuaeus l. 6. de continentia c. 3. Falsus tamen circa Mariam OEgniacen sem, quam Iacobus Cardinalis Vitriacus vitae autor lib. I. cap. 2. & ad tempus coniugio viam, non dissimulat. Superstitionis , inanisque religionis , subulcus harae Caluinianae, cuius nomen his cartis illinendum non est, notabat non ita pridem Fratres Minores quod refugerent contactum pecuniae quasi contactus in vitio sit & non possidendi affectus, aut quasi pecunia iuxta Manichaeorum blasphemiam sit a Deo malo, idemque deuitandus studiose sit eius contactus, tanquam rei per se malae & labem ab origine sua hautientis. Haec tamen est calumniosa popae Caluiniani cauillatio, non culpa vlla FF. Minorum , quibus
nunquam in mentem venit existimare pecuniam ex se sordere , aut ab alio quam a Deo per idoneas causas in terrae visceribus Procleari, unde erata formetur mulistipliciter. Nemo id Chiistianorum com
mentus est. Nec id serunt illa Tertulli
ni l. de habitu mulieb. cap. 3. conclamantis in aurum & argentum. Aurum dc argentum principes materiae cultus. saecularis , assint necelle est unde sunt. Terra scilicet plane gloriosior , qtu niam in maledictorii in metallorum feralibus ossicinis , poenali opere deplorara , nominen terra in igni reliquit , atqtie ea inde de tormentis in ornamcnta, de liappliciis in delicias, de ignominiis in honores metalli refuga mutatur.JHaud quaquam Tertullianus maledicta vocat metalla,
qtiasi non sint Dei opera. Sed quia miseri Christiani ad metalla damnati, di
re admodum in illis eruendis ac expurgandis laborabant, ut apud S. Cyprianum videre est epistol.77.Consilium it que Fratnim Minorum in refugiendo pe-niae attactu pium& sanctum est.Vt enim assuescant affectum ab eo obiecto tam multos in ruinam inescante avocare, etiam manum a contactu semolient. Sin cut olim Hebraei vetabantur morticina contingere, non quod cadaueribus rum inlit immunditia,sed Tl admonerentur secedere ab operibus mortuis de seruite Deo viventi. Uidesis an non Ar
tor describens proiectionem preti, ante pedes Apostolorum usum antiquum si milem insinuatit in Apostolis cum sis
canit: --...-. Nunc Hylae partor
Lectordo tepi-,cst tecum mente sagari. lue quid esse putas, rutili quia pompa.
metalli Ponitur ante pedes, sacris non tradita
Destitui debere probam quod t/rassere
dibus aurum. De quo terrena veniunt ad corpora curae.
cin mili iactatur humo; quo sistat auarae ens tua disse Deo , quod tu custodis
153쪽
su statione premo, quod ceruere Ita ta sum excandescentia permoti, ut ne videre quidem aequis illam animis deinceps possent, in lanam, se tuam , ac superstitiosam clamitantes, quod poth defunctum Principem, alteras deriectando nuptias gauderet i quod diuitias , honores , voluptates, reiiceret i, quod religi O-nem caeteris nobilibus inaeqitalem piae
ferret. J Sed probauit Sanctae Principis
institutum Christus Dominus, dignatus eam diuinis visis, S alloquiis , & multis ac insignibus miraculis testatam faciens ancillae suae sanctitatem. Probauit etiam Christi vicarius Gregorii is IX. de superstitem solatus, ac hortatus literis, S defunctam quarto post obitum anno, carinlitum honoribus cou decorans : quod addit cutiendas calumnias omnes, de hebeti de superstitiola eius pietate , est pluia quam latis. Fideles Sacramentum Eucharistiae sequentantes , extra tempora ab Ecclesia omnibus praescripta, superstitionis notati sunt, teste Christophoro Madridio in praefatione ad opusculi ira sutim de fie-quenti Communione : qui addit, eum fuisse sensium , non rudis duntaxat plebeculae, rerum nostrarum imperitae, sed etiam quorundam Religiosoriun, omni ope annitentium , ut ea superstitio sic enim appellare placebat,) tanquam plena periculi exscinderetur. Id vero non clanculum, aut in cubiculis, sed pro luggesto ab illis facti im, scribit Nicolaus
oriandinus l. Io. histor. c. notans,illos Oratores sacros in frequentationem Eucharistiae adhuc exarsiste , ut quos pro ea agere viderent, facerent suspectos erroris : adeo persuasi erant, hanc sequentiam periculo graui non vacare; qui p. pe quae ut minimum, familiaritate pari tura esset contemptum , vel ad abnegationem praesentiae Chiisti in usu adeb pa
rabili tanti Saciamenti, mania ducere vide.
retur.Hanc crassissimam religiossimi us calumniam , cum Christi instituto e di
pius ardo, Cuim in amplexvi per somnia mircta
Horrescunt tractare pii , nec tAnc quo-qμe gestant. cim bona facta parant. Luaηtumste culamur in illo. Sare nefas damna geros contemnitur
Quis vetet huc item translatre priscum usum , non accipiendi ab alio pecunias portem manu , sed extensa chlamyde, absque pecuniae attactii per accipientem, ne papi videretur Adeundus de eo prisco usu Iacobus Duranius Casellius lib. I. Variar. cap. 2 o. qui eum illustrat ex Ammiano , & aliis. S. Elizabetha Hungariae Regis filia, Lanigrauij Thuringiae uxor, sociui Sophiae , apud quam ante nuptias educabatur. tanquam superstitiosa de coenobio,quam palatio aptior,in contemptum venit ; quod procedens sestis diebus ad templum cum magna gloria & coronam gestans in capite, cum primum ad templum peruenisser, deponebat signum superbiae, sic enim post Estherem cap. l .
nominabat coronam: in confirmans ded cere, ut ubi Christus spinis coronatus cois litur. Christianae caput redimitiun corona appareret. Auxit dei pectionem Socrus , dc caecerorum, qui ei applaudebant,
simplicitas vitae , & intenta semper in Deum cura Eli Eabethae ; morbidorum &pauperum ardens studium, & humilitatis
undecunque captata materiar ita ut moris tuo denique marito, impotentia aemu
lorum ad inopiam redacta . cum liberis, prae patientiae & lium ilitatis Christianae amore tenuitatem illam & abiectionem, ficta regressiis ad pinguem fortunam optione, nollet relinquere. Quod ubi
compererunt Magnates,eius Pietatis os
res, sinquit Auctor Auctoru sanctes Principis Iacobus Montanus sap. is.) io
154쪽
metto pugnantem , de Ecclesiae , ac Sanctorum Paetum sensui plane contrariam, conuello alibi: de idem fortiter fecit laudato proxime libello Madridius, quem compescendis calliniatoribus plurimum valuisse, testatur loco allegato Otiandinus. Et vero vius perantiquus veterum
Christianorum, ducibus ipsismet Apostolis, ad calumniae reiectionem plan Esussiciebat.
De Simonia. ADueriatur religioni &diuino cultui
Simonia, subiiciens pretio rem l cram,& persulam Christi sanguine; proindeque illam dehonestans. Quare calumnia de admissa Simonia, ad hunc locum s pectat. Est autem tetra omnino calumnia , sicut terrum plane cit probrum quod imponit. Simoniae virulentiam undecunque demonstro in opere cui titulus est, Mala ι norum Eccum l. a. c. 3. . D 6. 7. Vbi tametsi duntaxat ago de Simonia in beneficiis, tamen par est ratio malignitatis in quacunque Simonia. Imo Simonia in beneficiis, pro quamnquam pesti sera ab Ecclesia excludenda , certarunt tanto stultio Pontifices ae Patres, videtur caeteris leuior : quia res temporales quarum emptio & venditio a Simoniacis quaeritur, tametsi ob nexum cum munere sacro spiritualitatem inducunt,ddidcirco absque scelere subiici pretio non possunt, seiunctione spiritualitatis & rei temporariae , sub potestatem
Simoniacorum nequaquam cadente, ut
bene trudit Petrus Damiani l. 3. epist. I 3. concia Capellanos Ducis Tusciae ; tamen earum spiritualitas , est satis extrinseca materiae Simoniacae, V. G praedio, aut vineae, praebendam constantibus: nec illi nisi moraliter aduenit, a nexu cum munere sacro, di a deputatione Ecclesiae,
duo illa vinculante. Viide praedium ,ilix
tei ueniente Ecclesiae autoritate nexum
illum dissoluente, potest fieri venale,abs. que sacrilegio & violatione teligionis. Quod non potest accidere circa Sacramenta , quibus sanctitas est intime nexa; ac proinde Simonia in illis, est inexpua gnabiliter mala, dimitto in praesentia iure redimendi circa ea vexationem , in euentu urgentis necessitatis de quo alias.
Caetera item circa quae potest cerni Si nionia, ve si venderet ut Calix prout conlectatus,) habent quodammodo in limiorem de coniunctiorem spiritualitatem : quia persei pla deseruiunt sacro mi
nisterio , non autem ut praedium,& vinea,remotε dunt. ixat, ratione sumptuum
ad i actum mini sterium, pioptiamve s stentationeni,quos luppeditant ministris factis. Quare si Simonia in beneficiis adeo horret, estque semper te ubiuiscuupa morti sera quanto iustius est, idem pronunciare de Simonia in illis aliis m, teriis Hoc infami probro, per caturi niam notati sunt insignes quidam viri, ε quibus paucos subiicio. et S. Sylverius Papa 3c Martyr, Simonia ce intrusus ab Anastasio his verbis scribitur. i Sylverius, leuatus est a Tyranno Theodato , sine liberatione decreti. Qui Theodatus , corniptus pecuniae dato, talem timorem indixit Ciero, ut qui non consentirent in eius ordinationem, gladio punirentur. J Ita quidem de S.Syludiari, ordinatione Anastasius , addens post modum ratam habitam eius qualemcu que electionem, metu Schismatis. Sed calumniam esse in Sanctissit num Ponti cem, apparet ex Liberato Carthaginensi, res illius aeui coram spectante. Nam cap. 2 2. Breuiarij, electionem Sylueri, refert a Ciero factam; nulla pecuniae,Tyranno in eam rem datae, mentione. Et
verb Sylverius,qua fronte triennio post, damnans Simoniae Vigilium sedis suae in uasorem, potuisset in vigilio da a
155쪽
De SimonIa. re, quod abs se admissum, non posset di Litteraritaqtie Anastasiis calumniam Sancto Pontifici ab hostibus illatam, nimis simpliciter chartis commisit. Zacharias Papa , notatum se labe Simoniae , occasione pecuniarum quas ab
iis expetiisset,quibus pallium, id eli plenitudinem Archiepiscopalis dignitatis conserebat , ipsemet scribit, & his vecbis calumniam depellit epistol. s. ad S. BO-nificium. I Reperimus etiam in immemoratis tuis litteris, quae nimis nostros animos conturbant, quod talia a te nobis reserantur, quasi nos corruptores simus canonum, & Patrum reicindere traditi
nes quaeramus , ac per hoc, quod absit, cum nostris Clericis in Simoniaca haeresim incidamus, accipientes, & compellentes , ut hi quibus pallia tribuimus, nobis praemia largiantur, expetentes ab illis pecunias. Sed carissime trater, hor
tamur charitatem tuam , ut nobis deinceps tale aliquid minime tua fraternitas
scribat; quia L stidiosum 1 nobis de iniuriosum uiscipitur dilm illud nobis ingeritur, quod nos omnino detestamur. Absit
enim a nobis, & a nostris Clericis. vedonum, quod per Spiritus sanisti gratiam suscepimus , pretio venundemus ; dum & illa tria pallia, quae te luggerente, s ut praediximus, in sumus flagitati , nullum
ab eis quispiam commodum expetiit In sit per & chartas, quae secundum morem
- nostro scrinio pro tua confirmatione, atque doctrina tribuuntiir. de nostro concessimus . nihil ab eis au serentes, absit; ut sic quippiam a tua scaternitare crimi nis nobis simoniaci obiiciatur. Anathematizamus namque omnes, quicunque
musi fuerint donum Spiritus sancti pretio venundare. JAdrianus. I. in Epistola plane lucu lenta Tarasij Constantinopolitani ad
Cum contra Simoniacos , quae legitur in calce septimae Synodi . tametsi multis a Tarasio laudibus cumulatur , tamen Si moniae fit suspectus. Haec tamen est manifesta calumnia in Adrianum , non ad arasio , ted a flagitioso quopiam Giae culo cusa. Neque enim epistola Tarasi, syncera , tale quippiam habet de Aditano. Id quod euidens est ex editione eius Epistolae, per Theodotum, Balsamonem, Romanorum Pontificum hostem iuratum. Neque enim praetet mitillet illud Romanae Ecclesiae probrum , si vere illud legillet in Epistola Tarasis. Signum ergo est , falsarium quempiam Graecum , ait
Pelasga, ut saepe alias,) adultera ste Tarasis Epistolam, addito eo inepto Siniuriolo assumento. Quomodo enim Tarasius laudum Adriani buccinator in ea Epistola , simul Adrianum tanti probri suspectum aut reum egisset ξ Porio ex iis quae de insermentatione huius Epistolae in Codice Balia monis retulimus , per spicuum est, hallucinatos esse Baronium anno 787. N Binium in notis ad Epistolas Adriani , cum censuerunt Epistolam illam Tarasij Adriano calumniosam, non else Tarasit, sed fuisse stippositam a
Baliam one , ut Adrianum Simoniae infimaret.Non esset id quidem praeter morem Balsamonis, atque Glaecorum, tamen hac in parte Balsamon notam Calumniatoris merito de Hecatur , vel potius a se amolitur omni iure. Tarasius Constantinopolitanus , &quod Simoniace ordinatos recepisset, accusatus est ; de quod Simoniacas per pecuniam secisset Ordinationes.'Sed hanc suisse meram calumniam , dubitare non licet. Nam gratiis testis S. Theodorus
Studita l. i. epistol 3 8. & 1 3. Tarasium
labis huius plane expertem sitisse testatur. Et idem confirniatur ex opera ab eo strenue nauata in eradicationem Simoniae , ut testatur in eius Actis Ignatius
Monachus, docentque Epistolae TMasj duae , plane in hanc rem insignes ; altera ad Adrianum Papam, altera ad Ioanncm Anachoretam:ex quibus liqueti Tarasum
156쪽
116 Se Zio II. Series I. Caput XII.
suisse simoniacis infensissimum. Et verisimile est, ad infringendam eius constantiam, eos quos infestabat , falsis tumoribus disseminatis , eandem illi maculam
Odatricus Aquensis Episcopus , primus in Gallia Confidentiarius Praesul, pronunciatur a File laco, in Querela Ecclesiae Gallicanae de sacrilegio laico. Ait enim Odatricum egule fiduciarium Epis opum, Rhemis donec Hugo Heliberti Comitis potentissimi filius, adolet cerct di tegendae Ecclasiae Rhemensi, per aetatem , par esset. Haec tamen videtur esse calumnia in Odallicum. Vt enim habe tui ex Flodoaido in Chronico annos 13. & anno 928. Odalaicus non si huit in titulum, Rhementem Episcopatum. Sed com ob occupatam a Saracenis vrbcm Aqtientem exularet, adhibitus est ab Heriberto, ad exercenda Rhemis munera Ponti ficalia , eoque nomine Abbatiam S. Timothei , & unius Clerici praebendam accepit. Sicut ergo Episcopos , qui in illustrioribus Ecclesiis allumuntur ad obeunda Ponti ficalia , nemo dixerit esse Episeopos fiduciarios; cum nihil pepigerint de sutura cessione Episcopatus in peti. nam aliquam. Ita Odal-ricus, qui illud reuera munus Rhemis
in minore aetate Hugonis obivit, nec
aliud re ipsa fuit, quam adiutor pro Episcopo in spiritualibus, ganeum
plerique appellant, ὶ iniuria audit confidentiarius, & fiduciariorum Antistitum in Gallia coryphaeus. Nihil sane iurii- dictionis Episcopalis tractasse Rhemisodallicum, in minuta Hugonis aetate,
constat ex eodem Flodoardo lib. q. hi st. Rhemensis Eccles cap. 2 o. ubi docet, admini strationem Episcopatus,&uniuerse Iurisdictionis exercitium, per tempus minusculae aetatis Hugonis, electi in Episcopum,concessum elle Abboni Suessionensi per Ioannem Papam. Itaque Odal-ricus non est potitus Episcopatu Rhemensi ad tempus, cum pacto restituendi deinde Epitcopatum Hugoni iam per
aetatem ad illum capessendum idoneor atque adeo non fuit confidenti Mius, ut per calumniam illi imponebatur. Gregorius VI. tunc Presbyter, nomine Gratiantu, accusatus est simoniae, de ea ex cauta ab Henrico II. Imperatore in
Concilio Sutrino deiectus Pontificatu, quod pecuniam numerasset tribus sedis Apostolicae in italoribus, simul Romae sedentibus, ut praetento Pontificatu cederent In eius fauorem, qui pacifice & l gitime eligeretur. Quod cum obtinuisii et, & eam ob rem acceptissimus Romanis euasillet, ab itidem in Pontificem est
electus, & dictus Gregorius v I. Eam
ergo numerationem pecuniae, factam in-uaioribus ut loco cederent, lugillauit postea timoitiae Henricus II. Sed haec mera fuit calumnia in Gregorium, virum optimum atque sanctissimillia, citi hostes simoniae implacabiles,
Gregorii is VII.S: Petrus Daiulant,puram S lyticeram Pontificatus adeptionem adscit plerunt. Gregorius quidem inconcialio Romano, celebrato anno io 8o. Petrus vero, datis ad ipstim Gregorium V I.
Epistolis. Sunt pii rea & sucunda libri
primi. Testathir item Otho Frisinsensis, Hildebrandum cum electiis est in Pota tificem. de industria aitumpsisse nomen Gregorij septimi, ut monstraret G Iegorium V I. fuisse verum Pontificem , de male ab Henrico exturbatum ; non alia reuera ex causa, c quicquid denique praetexerer,) quam quia ipso Imperatore inconsulto electus fuerat. Eundem Gregorium V I. cnus e celebrant, atque adeo labis simoniacae purum agnoscunt. Glaber lib. s. & Malmesbur. lib. 1. de gestis Anglo. cap. I 3. Ac ne quis causetur, Gregoriuin quidem non elle adeptum sedem Pontificiam simoniace, prius tamen incurrisse labem sinoniae, nume-Iando pecuniam pro eo qui legitime
157쪽
promoueretur, quod esse simoniacum tradit Toletus lib. s. Instruch. cap. 9o. num. 44 de Lessius lib. de Iust. cap. 3 s.
num. I 3. monstrandum est, ne anterius
quidem Gregotium fuisse sit non lacum.
Nam ea numeratio pecunia: ad remo uendos laceratores & dehonestatores icis
dis lyontiliciae, fuit potius laude dignit lima ; quippe plena charitatis & zeli;
fuit enim iniquae vexationis redemptio, ac pacis comparatio. Erant sane Pseudoin
pontifices illi, vita turpissimi, & per occasione in dissidi, quod tot capita inue hebant, Ecclesia malis grauissimis assiciebatur. Itaque optime ad pacem Ecclesia conciliandam. & obtinendam liberationem a tantis malis, numerari potuit pecunia. In huiuimodi quippe euentu, fas elle ad praecludenda vel auertenda grauia mala, numerare quibusvis electoribus pecuniam , tradit Laymani lib. 4.trach. IV. cap. 8. num. 2 3. allegatis Caietano, Solo, Suare, Lessio. Multbergo magis licitum erit, idem praestare proe lectione summi Pontificis, cuius electio tot malis remedium afferre potest. Deum iptum, miraculo attestatum esse
innocentiae Gregorij VI. scribit. Grego-ttiis Polidori iis in Gregoriano. Gregorius VII. Pontifex Sanctissimus,& in Ecclesaepivitate,ac libertate tuenda infractus, simoniae insimulatus est 1 schismaticis,ue set ibit Lambertus SchafLGaburgensis sub finem Chronici. Sed Gregorius innocentiam suam probauit, perceptione diuinae Eucharistiae; hortatus Hen cum Regem, in cuius gratiam calumnia illa conflata fuerat, ut ipse similiter in testimonium innocentiae quoad crimina de quibus, arguebatur, com municaret , inuocato in testem Christo,
qui in Eucharistia percipitur, quod Rex inalὸ sibi conscius noluit sacere Ad quinquaginta testes innocentiae Gregorij, oducit Giet tus in Apologia pro Gre-g rao VII. quorum exscriptio necessa
hoc loco non est, ciun neminem lateat, per quantam calumniam, hostis perpetuus sinoniacorum, sit simoniae nota
Alios pleiosque Romanos Pontifices,
simoniacis accent et Perrus le Vieit in Opete de simonia cap. I s. nimirum Constantinum II. Formosimi, Bonifacium VII. Siluestrum II. Benedictum IX. Clementem II. Damasum II. Alexandium V I. Haec tamen Die omnia ad calumnias pertinent, quas vulgo i actatas, honus hic senex inconsiderate corrasit. Quidam enim horum Pontificum calumniis multis patuerunt, ut Formosus quem Luitprandus lib. I. histor. cap. 8.Anastasius in Nicolao, Hincmarus apud Flodoardum lib. s. hist. cap. 2 o. laudatissimum fuisse Pontificem monstiant: tamen & vivus & mortuus immanibus calumniis patuit, quas inter recenienda est haec calumnia de simonia, a qua reuera procul abfuit. Idem est de Sylvestro II. quem facultas inget nij dc multa peritia inleculo ad modom impolito, plurimis& grauibus obiecit calumniis, tanqu: mper Magiam atque simoniam eb ascendii let, qub legitime & canonice perti gerat. Clementem II. constat coacto Romae concilio strenue egisse in simoniacos; & cum a Petro Damiani lib. I. episto. 3. ad eum data, arguatur nimiae lenitatis in quosdam facinorosos Antistites, minime tamen arguitur simoniae, .
quam Petrus Damiani iuraxus hostis simoniacorum non dissimulasset. Dama- sum II. Leo Ostensis, de Hermanus Conistractus, omnesque illius aetii scriptores e
canonice electum agnoscunt. Vnde ergo figmentum de eius simonia 3 Idem dico de Alexandro U I. re ε tot veris Romanis Pontificibus, s nam Pseudo
pontifices, ut Constantinus I I.&Bonisecius vi I. Dultra annumerantiu Pontificibus Romanis de simonia notatis, unicus est qgismoniae verε reuincat
158쪽
Benedictiis I X. homo profligatae prorsus vitae ; de quod habet ex diuino vilia Petrus Uamiani, ad inferos post turpem obitum meritis. Eum per vim primo initulum, postea utcunque admi ilum,tum eiectum, habet Autor cum quo agimus. solum & unicum quem iunoniae labe iure aspergat, aliis veris Romanis Pontificibus ea calumnia liberatis. Henricus Senonensis Archepit copus, reserente S. Bernardo episto I. acculattis est simoniae. Sed percalumniam quam S. Bernardus qui eam retulit, perspicue depulit, sic icti bens ad Hamericum Cancellarium. Quousque durat illa lentent Ia : omnes crtit pete volunt vivere in Christo, persecutionem patiuntur ' Moulque relinquitur virga peccatorum, super lortem iustorum 3 Quis det ut stare incipiant iusti in magna constantia aduersus uos qui te angustiaverunt Quis iam serat, tantam inter c tum terramque discordiam, ut exultantibus Angelis luperemendatione malorum , filii Adam stemant de tabescant λ Quali non sit palliis Iesus pacificans in sanguine suo, quae in terra lunt de quae in coelo 3 aut in ipso
Deus non fierit mundum reconcilians
sibi 3 Laudabat ut Quonda Archiepit co-lius in desideriis animae tuae, & in saecu-ati vita de habitu benedicebatur. At nunc sub pannis infantiae Iesu, quaeritur
simonia : & inter nascentes virtutes emortuorum , vel cadauera vitiorum scrutatiir curiosa malitia. Videtis & nunc stare Icsum in signum, cui contradicitur.
Per ipsum vos obsecro, pro ipso supplico vobis: Habet siquidem , unde & illum revereamini, & unde illi mitereamini. State ero ipso nunc in defensione At chiepiscopi , cui quandoque de vos ad state habetis in examinatione vestri. JIulius secundus, per simoniam stibiicse thronum Apostolicum dictus est, veresert Andreas Gambarus in explanatio
ne Constitutionis ipsusim et Iulii II.
contra simoniacam Pontificiae dignitatis captationem. Nam prolatis variis causis de illius Constitutionis condendae Occasione, hanc postremo loco attexit. t Non de lunt qui dicant, eum inuidisse posteris artes proprias , adeo prona sunt hominum studia ad maledicentiam, interpretandaque in deteriorem patiem omnia.J Denigratum ad hunc modum fuisse Ialium, a Floriano Dulpho Bononiensi, lcurra strenuissimo, proditum est: de quo illud Iulius ipse flatibus eius aliquando delechatiis in humiliore fortuna ) pr nuntiauit referente Gambaro. Non esse mirum si maledictis, lententiisque a communi hominu iudicio alienis abundaret rhomo, qui claudus, Varus, gitabus, luscus..habebat animam vitiis illis obnoxiam. J Anonymus alitor libri subtriuiis seculi initium vitigati, cui titulus Papatus Romanm, Andreae ilcm Gainb ro eum lentum de hoc liiiij probro tribuit, referens illum Iulio etiam tutu su- peistiti, commentarium situm inici ipsi ililiis verbis prς fantem. Laetor Pater sancte, simoniam quam an tui electIone commisisti, cum tanto horrore piohibere. J Infert vero in lupei ex ea Iulii Constitutione, idem An onymus, Pontificatum simoniace initum castante, i plum Iulium non fili IIe verum Petti successorem, &exinde desisse Pontifices vere Pontifi
Haec omnia sunt merae calumniae , de paralogismi. Falsum in primis est, Iulium filiste simoniace electum : idque patet ex Conciliabulo Pisano contra Iulium con-ῆ regato, annitentibus Maximiliano Caesare, Ludovico XII. de aliis potentissimis Iulii Aduel fariis. Itemque ex controuersia post Iulij obitum excitata, eLsentne Cardinales, quos Iulius abdicarat, ad successoris electionem admittendi. Reenim hinc inde vallis scriptionibus Parisiis anno i 6 Ir. recusis acerrime agitata ; cum hostes Iulii quaecunque in
159쪽
eum tela odivi, necessitasque suggerebant, exprompsissent di, de petiuiij, negligentiae, contumeliae, s aeuitiae, tyrannidis illum incusassent; de simonia, quae maximἡ urgenda Herat, ne verbum quidem ab ullo est factum. Mendaciter autem affingitur Cambaro, quod viventi Iulio Commentarium illum inscripserit, ingesta impudenter laudatione abstersae labis simoniacae in Pontificatus aditu admissae. Mortuo quippe Iulio, Gambarus editum a se illum Commentarium disertὶ prodit, ac'proinde non est a status Iulium in dedicatione, petulanti modo
proposito. Nec si suillet Iulius in sua electione simoniacus , desiisset vi sitae
Conlii tutionis esse vetus Pontifex: quia non suae, sed successerum electioni prospiciebat, ut bene monuit M. Antonius Cappellus disput. de successione Pontificis Romani in Pontificatum S. Petri. Porro euiguisse bullam illam Iulij, neque unquam suisse receptam, S a Pio IV. rogatam, intelligi monuit Suarer lib. de Simonia.
SAcrilegiν nomine, designatur culpa
qua peccatur contra reuerentiam debitam rebus sacris i siue sint personae
Deo in seriores, ad Deum tamen attinentes, ita ut iniuria in Deum refundatur, meque violetur ut obiectum eui, siue ιinti loca,sive res aliae diuino quilui con- έecratae. Persona sacra sacrilegὶ violatur, vel Periniectionem manuum violentam, aut vim quomodocunque aliter illatam, xatione fori, aut tributorum, vel indebitorum onerum ἱ vel per foedationem Contra castitatem. Lociis sacrilegὶ violatur , exercendo inibi actum specialiter indecorum atque prohibitum. Violatio yero sacrilega aliarum rerum sacrarum,s comprehensis inter eas speciebus diu nae Eucharistiae, ut Christi tegminibus,
continetur profanatione aliqua earum. aut indigna, Deoque ipsi, cuius ministerium spectant, indecora I Irreuerent contrectatione, vel usurpatione. Hanc
non pauci titulo militiae honestati r tant. Verum in quocunque huiusmodi membro sacci legii, culpa est non leuis, quia redundat in Deum , qui in te sua
flocci fit. Valetque hic quod Heli iusto
mollior pater, vere sed leniimus, aiebat ad filios sacrilegos. Sa peccaueriιυιrmvirum, placara es potest Deus ; Ii atilem in
Dominum peccaAerit vir, quis orabir pro eo i Quasi dicat, peccata contia relisIO-nem , eo centera dubete periculo liora, quod sunt contia reuerentiam Dco debitam': a quo tamen qii aerenda est peccati condonatio. Cum igitur iacrilegium
sit contra religionem , de Deus per illud violetur in rebus suis ; non est dubium quin calumnia, qua haec noxa se Ahali cui imponitur, grauis si & ex genereiso tetrior ac probrosior , quam ea per
quam imponitur noxa aduertus reuerenis
tiam cuicunque homini in rebus sitis debitam. Et quod titulus militiae aliquihnsiacrilegiis obtenditur, ridiculum S impium est : ut dico in opere citi titulus mala bonorum Ecclesia, & bene Petrus B acherius in spec. milit. cap. I 3. Insimulati falso iant talium probrorum varii Sancti, quorum nonnullos appendo: iis tamen ad seriem secundam dimissis,
qui insimulati sent sacrilegij circa personas, de quo commodius.
S. Athanasius , a Mesetianis, impudentissimis plane calumniatoribus, ipsemet Constantino Magno iudicα, accusatus est per Ischytam fictiam presbyterum , quasi calicem initiatum confie-gisset. Tametsi posteat ut S. Athanasius
Apolog. 2. testatur, i calumniae bellique ei inaedificati moles, in Macarium Preia
160쪽
Semo II. Sefies I. Caput XIII.
niae in Athanasium redi indat ei. De eo itaque facii legio . iminensis clamoribus variis locis nunc contra S. Athanasium, nunc contra Macarium,egere Meletiani, iuncti Eusebianis Atianorum primarus. Sed fuit meta calumnia, qualia liis verbis reuincit S. Athanasius Apolog. 2. Poculum mysticum , quod . aut luonam In loco a Macatio fractum est Id enim lut- sum ac deortum obuolitantes iactitant. Atqui Athanasium, ne acculatores quisdem auli fuissent eius criminis incessere,
nisi ab ipsis lubmissi insitumque fuit .sent. Sed tamen illi summam eius criminis in Athanasium reserunt, quod ne in Macarium quidem, qui victus non est, referri debet. J Subdit, quam indecore
accusatores, culpam illam praetentam de re prorsus arcana, apud Cathecumenos, imo de apud Iudaeos ac Ethnicos, ventilati in iudicio voluisset. Genium item
calumniatorium Meletianorum.& quam
olim Catholicae Ecclesiis infesti fuissent,
accurate describit. Tum te ueniens ad hanc accusationem de confracto per Malarium presbyterum poculo, addit f Atqui locus ille, in quo confractum poculum iactitant, Ecclesia non erat, nec qiri ianam presbyterorum ei loco uscinus, nec dies , quo id fictum a Macario volunt, Dominicae quum igitur neque Ecclesia ibi esset, neque sacra fierent ; neque dies hoc iplum requirerer, quale aut quando,
aut ubi,mysticum illud poculum fiactum est 3 Pocula multa passim in aedibus, atque adeo in medio soro haberi, nemini dubium, quae collisa collidentem non impiant. Mysticum autem poculum, impium reddens, qui id ultro frangit, nusquam nisi apud legitimos Ecclesiae praesides inuenias : hic enim unu* usus est
calicis, dc praeter eum alius nullus , e
que solo vos legitimo ritui propinati l opulo, eumque vos pro.cano'ς Ecclem lassico accepistis, idcmquς dua at planes eos habetur, qui Ecclesiis praesunt.
Solom enim vestrum est propinare sanguinem Cluisti, & praeterea nullius. Caeterum ut impius est,qui hunc mysticum calicem Langit, ita multo magis impius est, qui tanguini Christi contumeliam ficit: contumeliam quiem ficit, qui praeter Ecclesialticam institutionen calice illo abutitur. Et haec quidem eo nobis dicuntur, non quod vel Rhil ma ticum poculum Macacius fregerit, sed quhd ibi omnino nullum fuerit : qui enim ficii potuit, cum nec iple locus dominicus esset, neque qua ipiam ibi Ecchesiasticus, atque adeo nec tumpus quidem mysteriorum agerctur.
In Epistola Iuli j Papae. quae eidem S. Athanasii Apologiae conserta est, disertEtestatut Pontifex, Ischyrae accusatoris te stimonio compertum suille, hanc totam de calice constacto accusationem fuisse
calumniosam , fatente Ischyra se suisse
subornatum, ut talia aduersus S. Atli nasium atque Macarium comminisceretur. Quo porto spectasset haec calum. nia , eadem Apologia accurate docet S. Athanasius, nempe ut L Arrianorum st
diosi ; sub istiusmodi occasione & specie iudicij, aduersarios impietatis E medio
tollerent, de impietatem in locum pietatis inducerent, Arrianosque in Ecclesiis locatent, quo illi,qui pietatem exte
minatam cuperent, per impietatem rerum potiri possent : N ij qui partes impietatis contra Christum sulceperant,liostes impietatis summouerent. Et iam calicem nobis proferunt confractum, ut
videatur Athanasius in Chiistum impius esse. At quae citra mystici poculi ab illis expectanda est aut unde impietatis in Christum antesignanis vlla: de mystico poculo religio λ aut unde illi, qui Christum non cognoscunt, poculum Christi cognitum habent' aut cur Domini calicem se in reuerentia habete sim Gai Gqui Christum Dominum contium lia