장음표시 사용
671쪽
cimen Germaniae Status Grav. LXIX. sub titulo: Quomod3 Eceri astici Iudices issicitum ex jactatis matrimoniorum cassis petant interesse , his Verbis indicarunt : Deriten
cum inter virum atque foeminam, de pangendia marrimonialibus sacris iliu foederibus , ne otium quod inter eos δε re agebatur, eo que processis quod is alterutra partium matrimonii contractin, ex paZLonibus tuis, ramus pers crurique praeten Iure at inficietur altera, daramque est ab altera altera personae vesium, aut atioqui mundi muli bru quippiam, tanquaan arrhabonu loco au servandum ac custodiendum : accidatque deinde , ut asserti contractus, i matrimonii scilicet, conieNIatione, contrahentes ad Eeclesiasticum perveniant tyιbunal, ae ibidem , per sententiam in diversum ire Jubeantur , separemurqώe: tum δε-dex ilis Ecclesiasιcus inique hoc sol in hac causa praeum dii interesse, nimirum, ut omne, quicquid hisc inde a rhabonis vice traditum sit, sibi cedat, tanquam commissum Id quod nedum congra omnia jura , sed is aequitatem ac honesarem ipsam procul dubio es. univetia illa nundia natio ex Taxae pretiis supra Thurem expositis, cognoscitur rectius.
Ad opera pietatis o Maritatu , eorumqueehisa ορε- cauponationem accedimus. Nam dc illa in rem quaestu convcria esse, satis constat, adeo ut quaestorum Elee- νιι , ., mosynariorum nomen jam olim satis innotuerit, eorum viis . delicet, qui ex eleemosynis in pia Opera Collatis , qua mi stum captarunt. Cujus impietatis Occasionem paucis pamdemus. V .sum est antiquitus pium consultumque in gratiam Peregrinorum, pauperum, pupillarum Xenodochia,
Nosotrophia, dc Orphanotrophia, aliaque id genus opora pia instituere. Cumque ad id noο aliunde, quari ex Elemosyn' uidelium facultates suppeterent, pii quidam naque viri eleemosynas domatim colligendi provinciam
672쪽
Mi sumserunt, atque ut facilius aditus pateret, fidesque major dictis esset, Episcoporum literis sese comis
muniverunt. Alii etiam metuentes, ne Episcopi remoram objicerent. ab ipso Pontifice faculta tem una cum litoris commendatitiis impetrarunt, idque eo proclivius, quod pars emolumenti propter diplomatis expeditionem R. manae Curiae cederet. Haec institutio confestim immanem in abusum degeneravit. Nam a pecuniis corrogatis minuma pars in Opus institutum impensa est ,& ii ipsi, quibus quaesiuariam exercendi facultas concessa est , in socum ruum viles arque infames aeruscatores quosdam substituerunt , quibus cum cleemosynarum cc)mmoda partieba tur , aut certh iisdem quaelium omnem pretio locabant. Denique sordidum hoc hominum genus, ut quaestum uberiorem facerent, mille artibus impiisque fraudibus populo illudere, insolenti habitu antim, ignes, aquas, intim-nabula, crepitacula circumgestare, terroris superstitiorissaque in plebejorum animis concitandae gratia, miracula ficta narrare, indulgentias praedicare, & stipem dare recusantibus , dirissima quaeque imprecari. Atque haec illi, Deo hominibusque invisi, Apostolicis scilicet fieti priviai iis & facultatibus, impune perpetrarUnt. CXVIII. De sacrilegis hisce Eleemosynarum quaestoribus in Concilio Tridentino instituta quaestio est. Non
Paucis eos diris omnibus devovensibus, eo res perducta est . ut quaestorum illorum nomen' M usum penitus abolendum esse omnes paruerint. Decretum confectum est, quod GF xxj de me form. cap. 9. ejusmodi rectratur: Ckm multa a div os antea Coutiliis 'tam Lareram rae Ludi duumst, quam Viennensi adverias pravos Eleemose --s uestorum abusius rim ia tunc adhibita . posteriorisu remporibus reddita fureret inutilia, porisinque eorum ma
litia ira quiotidie magno Melium omnium scandalo O .u
673쪽
rela exerescere deprehendatur, ut de eorum emenda uenalia stes amplius rincta videatur furit, ut posthae m 'Mustuinque religionis Christianae loris eorum nomenque Mus penitus Aoleairin: nec ad cium hujusmodi ex cendum algatenus admittantuar : non obstanti ν Vivit
eris, Melsis, et onasterio, piis locis, ct quibu , e juscunque trados, sar G ct disitatis, personis, ne Laut consuetudinibus etiam immemoriastilibus. ia foed
mae hujus nundinationis non tantum e secludi is di
rus, dignitaris ,personis concessat Ne in totos credones,&alienae libidinis mancipia culpa aeruscationis hujus de torqueatur. Coeterum , decreti illius , quo & nomen & is quaestorum illorum aboletur, infirmitatem subsic se declarationes demonstrant. Nomine de in spe etiam usu abolito, res ipsa non ilico abolita est. Nam 2- cultas quaerendi Eleemos'nam , inquiunt Cardineses declaratores decreti, Hobritalibus conreditur a sedet φο--δεω , si in eis realiter ho*itatuas exere rari quiniso coam ditur nonnumquam actis etiam nonnasiis religionis men dicantibus. Iidem declarant, Sedem Apostaea rario a- Hi ex causa concedere alicui pro loco , in possi Eleemostatque tum ordinario rescribere per haec verba : mae Eleemos as , quae in tua Civitate is Di es, pro usu dicti Hostiliau dabuntur , permittaν , da mocteresnae, quae υτ rasilem, honestae vitae, issectasin re onis tuo judicio approbriae sint, minim/que pari ripes datarum Eleemo arum, is Auaesorum nomen nubo modo gerant Ied simpliciter Eleemo arum eossictores dicamur: quique non publicent ullas indulgentias ,nec rionentur, nee circumferans Da primilegia, nec resis ia nec minis ais impreeuiomibus inducam fideles adne-mam:
674쪽
snam e non campinerum , aliaeque instrumenta quaedam iasignia ferant , non petant Eleemolisnam tanquam Abiatum aut solitum , neque usia arte cetiam praetextu dicendi orationes S. Antonii , aut alterius Socti , vel aliter extorqueant pecuniam , sed simpliciter , permodesὰ , Ucam omni dexteritate fetendo Elaemu nam recipiant tau-tὼm , quod sbi liberaliter inertur Sc. Hinc ergo quales illi quaestores privilegiati ante Concilium Tridentinum fuerint , & quod pota Concilium cautius iis, si non in
stius mercandum sit, abunde liquet. Nam ne nunc quia dem , in Italia saltem, desinere improbitatem illam Antonianorum Sodalium & quaestorum , narrant constanter, qui terras illas cum cura perlustrarunt. Neque id ab Her- manno Conringio Animadversis Novenam Anton. objectum diluere antagonista ejus Dionrsius V eriensis Capu-
CXIX. Referri huc possunt aucupia non postremam . . testamentis , seu piis legatis morientium. De Ecclesiasti- 'corum testamentis supra diximus. Jam olim vero etiam de testamentis , ic haereditatibus laicorum cognitionem Ecclesiastica sibi jurisdictio vendicavit, admonitique in confessione sunt aegri, ut coram Curiae Episcopalis N
tario testamentum conderent. Sic autem exceptum signabatur sigillis Ecclesiastico ,δc ad clericum officii testamentorum Curiae Episcopalis transmittebatur, uti Variis Ec- -- Gallicanae Synodis compertum esse Bochellus tib .f. Decret. tit. a a.' , , 6. tradit. Qui excepturus erat testamentum, in mandatis habebat, admoneret testatorem, ut saluti animae suae per pia legata, seu pecunias aut fundos pro eleemosynis faciendis, aut Divinis officiis c labrandis legatos consuleret. Inde constitutus est proces rator testamentorum , excommunicati quin etiam , qui nollent publicationes testamentorum in Curia Ecclesia. Tom. v n n n n stica
675쪽
stica fieri, & si executores intra annum muneri suo non satisfecissent, id omne ad Episcopos ordinarios remittem
dum fuit, a quibus executor vel haeres prehensione mi . ,-lium & immobilium cogi poterat. Denique testamenta a Tabellionibus Secularibus excepta, rata non misse, nusi ab officialibus prius approbata essent, P. ClanieriuS qu ritur. Iii Anglia Epistopos ratii nes testamentorum excigisse,& jus3urandum haeredibus vel executoribus, se amis Pleturos, quae morientes constituissent, imposuisse,atque inde vectigal ex bonis aestimatis percepisse , Gydorus
Vergilius scribit. Quin & jum Scotici testum inter haeredes suos Ecclesiam Icribere debuisse , ex M. Ma s. lib. 3. 36. liquet. Testis quoquo dinus de M.
Lb. v. a. est, avorum sitorum memoria in Galliae honore
sepulturae caruisse , qui testaminici nihil cimini , aut Collegiis Ecclesiasticis legasset. Clim verὸ inquit idem, inopinato casu Diriquam occubuisset , Sacris ulus Ponti cis jussis , mortuo testamentum condere S quae vellet
Ecclesiae arbitratu suo , quasi te ror , Iegare solebat ,
quem morem , tametsi inveteraverat , sustulit Curiari orum. Idem in Anglia factum, atque ibi mortuum. insepultum jacuisse, donec Sacerdos defuncto testamentum condidisset, Matthaeus Paris in Richardo L aliique restantur. Et in Hispania tertiam partem bonorum intestatorum Ecclesiae cessisse, memorant. CXX. Nescio an de Guontibuι Pietatis Mic commemorandum nonnihil etiam sit. Nam de ibi pietatem quaestui haberi constat. Sanh Petrus Gregorius Tholosanus de Repubi. M. xj. cap. F io. provenrtis, seu reditus, qui accipiuntur ex montibus illis , qui Cum authoritate Summorum Pontificum, maxime Leonis X. qui in comstitutione sita decima, juxta ordinem a Laurentio Cherubim constitutum, declaravit , ita demum dictos m )ntes
676쪽
pietatis esse licitos, si nihil ab his ultra nccessarias impensas recipiatur, & si detur pro impensis & indemnitate moderate, excommunicatis etiam iis , qui contrarium praedicarint, & illicitos esse dixerint, inter bonorum Ecclesiasticorum abusus refert.) Erectioni vel permissioni montium ejusmodi causam dedisse necessitatem conquirendae pecuniae ad negotia existimata conducibilia , quae sine praesente pecunia expediri non possitiat, ait Tholosanus. Et forte initio sublevandae egestati pauperum inservierimi. Sed procedente tempore ipsi Pontifices aeris indigentes ad montes illos confugerunt, & pauperibus destinata , in usum suum converterunt. Irrepserunt postea , inquiti ira, multa , quae occasionem maυ iis abutendi forsan dedisse pluribus non immerit3 videntur. Monet etiam
Pontifices, provideant accurate , ne faveres , quorum gratia si montes praecipuὸ introducti dicuntur, mutuumvique datum est , reditibus istis, Oenore non dico aut usuristoedantur, ne e occasio Denerandi hoc specioso nomine pietatis tegatur , contra Garisti praeceptum eXpressum: . .
tuum dantes , nihil inde Ilerantes. Deinceps quindecim e lusmodi montes diuersis nominibus a Pontificibus Romanis, indultis variis privilegiis δc juribus, institutos recenset. Sic Clemens VII. erecto monte, fidei dicto, ad
conquirendas pecunias , quibus alma urbs Roma de n-Gretur, oppignoratis omnibus Sedis A Camerae Apostolicae bonis, dc decem pro centum promissis, etiam relis: Oses ad pecunias in eo collocandas invitavit, cum hoc
inter alia privilegio, ut de cosiocatis disponere so fit, alias dii onere prohibitus , dis Noe etiam in Diorem iEegia
timorum ab ae su riorum licentia , atque etiam mu P- res impudice viventes , teneautur bonorum e sonasterio convertitarum s cum tamen alia constitutione idem Papa statuisset, mulierum impudic viventium quintam bonΟ-
677쪽
rum partem eidem Monasterio applicari debere, mulie rumque carum dispositiones S testamenta nullius esse m menti. Qitae omnia dura satis & parum pia ipsi Tholosano visa sunt: atque illud inprimis , quod Pontifices alios' ctiam montes Romae crexerint, velut montem farinae de
anonymos , in quibus otiosi S epicurei viventes Romae quidem victum Dabent ex reditibus sne labore , vacantes svoluptatibus. God certὸ , inquit ille , dete bile s. Ubi enim quis infimae sortis corradere potes sive jus ,
e in stὸ alicunde pecunias , ad montes illos confugit,
& reditus sibi comparat, ut reliquum vitae tempus sine ilabore instar brutorum animantium transigar. Non dicam etiam , scorta plurima ex pietate montium splendere &ornari. Non dicam fructus beneficiorum ex provinciis & iegentibus pauperibus Sc clericis locorum, eo forsan im- spunc transferri, dc postea in illegitimos juxta privilegium i
m iisκ- CXXI. Taceo fissiliae pietatis 3c charitatis munera, i.zrii, iri eX quaestuosissima falsorum Chirographorum ossicina pe- htitas, puta Constantini Μ. Ludovici Pii, de . Othonis M. quas post alios ILII. Papatus D. lx P. Obia iter perstrinximus. Multum certh grani paleas illas Eccle- lsae attulisse, vetus de Constantini . Iea proverbium habet. Non pauci equidem in medio Papatu illas Constantinianam inprimis, quae mundum immundum Papae adjudicavit, rejecerunt, atque naenia soricina confossiorem reddiderunt , atque inter eos etiam Aeneas Sybvius, post Papa creatus in Dialogis suis, Cardinalis Cus nus, Accursus, Georgius Merula, de Vice-comitibus, Petrarcha, Baptista Egnatius, Valla, ac nuper etiam Baronius, qui Donationem Constantinianam a Graecis confictam , ut Romanae Ecclesiae Principatum ab Imperatore, nona Christo constitutam probarent, confinxit ipse. Sed
678쪽
commentum Baronianum Johannes Morinus , Sr post hunc, Petrus de Marca , de Concord. Sacerd. N Imper. ib. 6. cap. I a. toto confixit , plurimis conjectitris argumentisque comprobans uterque, authorem figmenti esse Johaniam Diaconum, cognomento, Digitorum. De quo
dubitare haut sinit Diploma Othonis III. editum ab Anonymo, id est, Marquardo Frehero , in quo haec verba: Haec enim sunt commenta ab idis Pontificibus) imventa, quibus Phanes Diaconus, cognomento Digitorum, mutuis praeceptum aureis siteris scripsit, sub titulo Magni Consantini , longa mendacii temporas xit. Haec unt etiam commenta , quibus dicunt quendam Carolum S. Petro nostra publica tribuisse. Sed eam in rem plura erudith satis idem Petrus de Marca dixit. Et de auspicati foetus Parente, quicquid fiat, illud satis constat, sicut ficta quoque arguere solent, ita etiam putidiitima isthaec Donati num figmenta, Imperatoriae charitatis fuco tecta, Papae in mundana, quibus magis ille quam Divinis rebus dei ctatur, potestatem in immensum extulisse& ampliasse.
XXII. Haud postrema benedictionum S consecrationum Ecclesiae nundinatio subit. Jam olim in C. adi po-Folicam de Simonia hanc querelam relatam legimus: μου c postolicam audientiam frequenti relatione pervenit , quὸd quidam clerici pro exequiis mortuorum 2 bene ictionibus nubentium, similibus pecuniam exigunt Sextorquent; S istὰ eorum cupiditatibus non fuerit satisfactum, impedimenta fictilia fraudulenter opponunt. E contra verb quidam laici laudabilem confisetudinem erga sanctam Ecclesiam pia devotione Metium introdu-LIam , ex fermento haereticae pravitatis nituntur infrin-1ere ,sub praetextu Canonicae pietatis. Baproptersyperis pravas exactionesfieri prohibemus , siue pias consuetudines praecipimus observari, tuentes , ut libera cons nn nn 3 rauis
679쪽
rantur Ecclesiastica Sacramenta , sed ter Episcopum
loci veritate cogulta , compescantur , qui matitiose nitari tur laudabilem confisetudinem immutare. Coelerum,n mini obscuriim est, quanta, non bstante ejusmodi prohibitionc , mercatura exercita sit, quando pro oleo C techumenorum , pro sputo SacerdUtis, pro oleo Chrism iis, pro oleo eXtrenaae Unctionis, pro consecratione Al tarium , Templorum, Altarium linteaminum, tabularum, Cereorum , imaginum, morum , herbarum S C. certum
pretium exigi consuevit: Agni quoque Dei & Rosae a
Papa recens electo consecratae ad eos destinatae sunt, quos ampla possidere Imperia, Regna, principatus , adeoque mercedi reddendae prae coeteris idoneos Papa nullus ignoravit. De impensis immodicis in Ecclesiarum consecrationes insumtis, non pauci questi sunt. Benedictus V ΙΙΙ. rogatus ab Henrico Imperatore ut Templum, quc d Bambergae struxerat, in Cathedralem conlacraret Ecclesiam, ea lexe annuit populuis , ut quotannis ea Ecclesia Roma.. 'm Pontifici , census loco numeraret centum argenti marisco , cum equo albo ac pialerato. Sic Centuriatorcs Maismenburgenses Cent.f. cap. IV. referunt. De uisdem Templorum consecrationibus sic Status Imperii Ga v. xlvs cs xlix. queruntur e Cism Ecclesias ac Tempti , praetenuia
quidem meo dicant sacrisique non ut se traganeorum , subdivs , utcoque per se egestate laboraules, super is
minim que necessariis sumptibus onerant. Neque hoc conistenti , quin munera quoque , Siva quidem immodica a -- si plebecula exigant. HA. . Item cὰm Dici Ecclesi s.aLtaris donant ornamenta, nec non casulas S Ulia, ac tu honorem Dei pecunias suas expendulus, nihilominus t
men se retanei exigunt is talia, pri qua- ad altaris
conferamur usum , Ureretur , pro qua demum cousecratione munera ac dona Irtuntur innumera.. - . . CXXIILR
680쪽
. CXXIII. Referenda Hic inprimis est Σωμάτων CorForum , seu Cadaveram illa nundinatio, quam circa illorum ram em ea- sepulturam in consecraris locis , consecrationis videlicet . jure, Hierarchici exercent. Nam & sepulturam dire redimendam esse . quis ignorat Θ Pridem Innc centius m
ad de Simo Pravas equidem exactiones pro 'exequiis prohibens , si, tamen censuetudines praecepit observari, tali praecepto fidei es obligans , ut in funeribusi mortuorum , Ecclesiasticos ducentes funus, debita me cede recognGicant. A qua proin Inm centii constitutione hoc genus expiscandi in exequiis manasse, Franciscus Duarenus de Gnius. EccI. Si Benef. Iib. v. 6. asserit. Espencaeus in Epis. ad Tit. cap. f. conquestus est, Sacramentorum muDis in locis gratuitam miniis esse miri rationem, in aliquibus ade3 venalem , ut etiam CUM SEPULTU ΑΑ pauperibus donegata sit. Et Proceres Imperii Grav. L. Coemiteria nonnunquam superflue & miniis necessario consecrari sine gravibus laicorum impensis: quin & campanas baptirari a solis su Maganeis, eo nomine mercedem stipulantibus, quam illi munusculum vocare silcant, adeo ut aliquando is pamis etiam villis centum forent in tali abyumantur,expendantur hastia tione , deplorant. Iidem Grau. Ixxxix. Sepulturae jus
quibusdam mortuorum cadaveribus magno aere redimCnctum essC conqueruntiar. PVatibus, inquiunt, patulumes canonibus , ut his duntaxat publici iuris Ecclesiastical devexetur sepultura , quos manifestis X flave notoriis ,
mortalibus, ut Vocant , ρeccatis , ex communi hac mortatium forte , ab que Dominici corporis sanguinisve participatione , migr se compertum sit. Verum Ecclessiastici, non animadversis talibus Ponti Acum decretis , forte fortuna aquis suiniscatos , gladio , ruina , vel ince'dio occiues, jugulato atque vita casu Iunctos , etiamsi non galeat