장음표시 사용
251쪽
xia Ο L A ' . vero , incarnatum, & hominem factum , id est, conjunctum esse carni habenti animam rationabilem, & hominem factum, Deum tamen remansisse. Quod vero inconvertibiliter & incon
fuse adunatio illa facta sit, nulli esse dubium potest, cum Dei verbum id quod ante fuerat remansisset, licet factum sit caro. Nam id quod
dicitur incarnari, non in naturam convertitur
carnis, sed aliud quiddam intelligitur praeter carnem, carni tamen conjunctum. Id sentientes beati patres sanctam virginem Θεοτοκον nominaverunt. Crediderunt enim qubd incarnatum &hominem factum peperit filium, per quem Om ' nia fecit pater. At verb Nestorius novarum blasphemiarum nobis inventor huic opinioni repugnat, & vituperat quasi non verὸ dici de beat Θεοτοκcς ; qui ita dicit. Interrogavi. inquit ,
ipsos saper A sancta virgine deitatem dicitis natam 'Fugiunt statim responsionem. Et quis , aiunt, adeo blasphemator est ut in illa quae peperit templum d eat ab spiritu Deum creatum ' Deinde ubi ego adiecero, Quid ergo nos absurdum facimus persuadem
res hanc vocem vitare ct venire potius ad comm nem fgnificationem duarum naturarum, tunc illis blasphemia videtur esse quod dico. Aut ergo aperte confitere deitatem natam esse ex sancta virgine, aut
si hanc vocem quasi blasphemam fugis, cur eadem mecum sentiens, simula 'non sentire t .
illo igitur violenter agente, immo potius scelerare sollicitante eos qui sanctam virginem appellant Θαί- ut confiteantur carnis fuisse germen deitatis naturam & substantiae initium ex muliere habuisse Deum verbum, nos probare
volentes quod ab hujusinodi opinione pr0rsus
252쪽
MARII ME RcATORI s. 11, abhorreamus, s neque enim adeo deliramus uviam nefariὸ sentiamus) peperisse diximus virgianem carnem factum Dei verbum juxta script ras, hoc est, hominem, peperisse autem carn liter , hoc est, secundum carnem. etenim Deus S pater divino modo peperit ex sese Deum fialium. Sed quoniam id quod ex carne nascitur, Ioam Caro est, peperit virgo, quasi caro, carnaliter. Non interimo generationis miraculum, neque abnego sancti spiritus operationem, per quam in vulva finxit id quod natum est , Ned magis demonstro quia quemadmodum Deus parit divine & ut decet Deum, juxta suam naturam, sic etiam homo humane & caro carnaliter. Cum sit igitur Deus natura verbum, licet factum sit caro, prodivit divinε dc ut verum decuerat
Deum. Solus enim habuit matrem innuptam, Meam virginem reservavit quae eum carne pepererat. Atque illud admiror, quod cum pigeat ip- sos sanctam virginem dicere θεο οκον, divino mo- ndo ipsam perhibent peperisse. Neque enim divine nascitur homo communis.
Deinde dona a magis aiunt oblata & intelli gibili & visibili convenientia. Dividunt porrbin duos post conjunctionem unum Deum Iesum Christum. Intelligibilis enim factus est visibilis ,
non conversone naturae, sed conjunctione corporis quod visibile est. Et certὸ spectatores ipsos & ministros verbi fuisse sanctos Apostolo racrae litterae docuerunt; cum si omnibus pla- 'num, incorporale & intractabile esse Dei patris veroum. Sed audio dicere sanctos discipulos rQuod erat ab initio, quod audivimus, quod vidimuri I. 5, 3. quod mypeximus oculis nostris, ct manus nostra
253쪽
trectaverunt de verbo vita. Convenientia igitur' dona uni, id est, Christo. Est enim in uno Deus smul & homo. Denique nato ipso, chor, R gelorum & agmina spirituum salvatorem eum liberatorcmque clamabant. Sed quoniam evangelista dicente, Verbum c is factum est, vereri se aiunt ne cum suam significationem servet S ἰ 47ο. conversio quaedam intelligatur facta in divina verbi natura, laudo quidem timorem, illud autem admiror, quod excipientes dictionem & veram de necessariam significationem , ita aiunt verbum factum est caro ut dicitur factum maledictio & peccatum. Dei de quare non videantur sibi esse sagacissimi, cum beatus evangelista dicens , omnem opinionem convertionis interimat adiciens statim : ct habitatis ἰη nobis' Praeterea absurdum est tantum audere & dicere sic factum esse carnem verbum
ut dicitur factum maledictio & peccatum. Neque enim vect & propris maledictio iactum est α
peccatum, sed justus inter iniquos reputatus est ut peccatum destrueret, di vocatus est maledi xum qui benedicit creaturam, ut maledictionem solveret nostram, dc liberaret poena credentes in ipsum. Non fuit ergo vαὶ maledictio & pe catum ; sed utrumque vocatus est ut maledictionem destrueret dc peccatum. Igitur si simili modo factus est caro, destruxit oc carnem, sicut maledictionem videlicet & peccatum; & neque
factus est homo, neque incarnatus in vere, sed in D in tantum mysterium & in nudis vocab iis incarnationis ratio invenietur de modus. Tollitur autem penitus Wiam xesurrectionis
254쪽
νMARII MERCATORI S. 22subi est verbum fidei quod praedicamus Confi- Rom. c. tentes enim quod Dominus est Iesus , & creden- Rom. Io. res quod Deus eum a mortuis suscitaverit, fatu mur. An in unum similem nostri dc communem hominem fides est nostra, ac non magis in humana forma propter nos factum verbum adoramus3Non ergo accepit servi formam liber, id e Philin. i. Deus. Non humiliavit sese qui deitatis fastigiis lenitescit, & qui est in aequalitate patris & forma. Non se immi ut in exinanitatem qui ex sua plenia tudine creaturae omnia bona dispertit. Apage istam dementiam Aliter nos erudiv re beatissimi patres. Incarnatum enim & homi- ο nem factum verὸ dixereDei patris verbum incomvertibiliter & inconfuse. Arcanus certe est ineffabilisque dispensationis modus. Testes vero diaetorum meorum vocabo sermones ipsorum.
Petri mari s ct Episcopi Alexandriae.
Vnde evangelista asserit veritatem dicens: Vem Ioan ibum caro factum est, & habitavit in nobis. ex
ilis tempore scilicet quo angelus salutavit vir inem dicens: Ave gratia plena, Dominus tecum - e. rminus enim tecum dixit Gabriel pro eo quod est Deus verbum tecum. significat enim id est nasci in vulva Er carnem futurum, iuxta id quo se istum est: Spi- , rhtus sanctus superveniet in te, & virtus altissimi inumbrabit tibi; ideo quod nascetur sanctum vocabitur filius Dei.
255쪽
22s O p E R A Θεοτίκω , ipse dicitur natus qui praestat ut alii nase rentur, ut nostram in semet sum generationem tran ferret.
. Musdem de episola ad Epictetam.
Quomodo autem vel dubitare aus sunt qui dicum tur 6s Christiani, nist Dominus , qui processit ex Maria , flius quidem sit Dei sιbstantia ct natura.
secundum carnem vero ex semine David, ex carne
sancta Maria, qui porro adeo audaces fuerunt ut d cerent Christum , qui carne sit passus ct crucifxus, non esse Dominum salvatorem ct Deum ct situm p tris ' Vel quomodo se volant nominari Christianos qui dicunt in hominem sanctu h quemadmodum in unum quemque prophetarum si pervenisse verbum , ac non magis ipsum hominemfacilum, corpore sumpto ex Maria . vel alium esse Christum, aliud verbum , quod amre Mariam ct ante secula erat filius patris ' Pque quomodo possunt esse Christiani qui dicunt alium esse filiam ct aliud Dei verbum 'Hanc nos sanctorum patrum opinionem sequimur & fidem. Sin vero est qui diversa doceat dc
novas voces inducat, exto rectam conculcatamque semitam videtur errare. Quod vero non sit inusitatum nec insolitum sanctis patribus dicere Carnaliter eum natum, sed magis haec dictio sit frequens & saepius usurpata nihilominus inse scripta dicta monstrabunt, quae se ita habent.
' . Iconii E Popi. Nam nisi illefuisset carnaliter procreatus, tu num
256쪽
MARIr MERCATORI S. 227 isset formam servilem, tu nunquam fulses adoptio nis gloriam consecutus. Hic quoque carnaliter positum est pro eo quos est secundum carnem; quemadmodum etiam di vine, id est, secundum divinitatem.
Athematismus tertius. Si quis in uno Christo dividat substantias post
unitatem, dc conjunctione sola conjungat secun diiiii vel dignitatem vel auctoritatem vel dominationem , ac non magis conventione quadam quae est facta per δεο ειν naturalem , anathema sit.
Ruisus ipsium suorum admonebimum verbo rum, convincentes ipsum duas substantias in his quae scripsit in primo tomo , hoc modo: Ergo quantum pertinuit ad propriam naturam , nonsolam Op. I. an-
num per sesanct carum est verbum Dei patris Sin Vζr-τem est qμi credat eum qui est natus eae sancta mim si 'ni CQR gine unctum esse ct sancti Vcatum flum i sum per se, σ ρ Ut rea Christum'in nominatum. Quomodo ' 'Φ '
Igitur, Oblitus suorum, in unam subitantiam Concrahit , confundens naturas, divinam . . naturalem vocans Et quis unquam accipiat na- turalem divinam Isinus in dispensationis myste-ν . ,Nδmm est illa naturalis, ubi est gratia, 'ubi divinum mysterium Z Naturae enim, sicut cdo-i sumus , semel a Deo constitutae necessariis legibus serviunt. An erit iterum per ανανα/α-ie &legem naturae dispensationis ratio juxta fabulosa tua , id est, mille annorum, APOllinaris inventa 3 c
257쪽
Responsio orthodoxi. Divinus Paulus qi emadmodum factum sit homo unigenitum Dei verbum planum omnibus faciens , utpote dispensator mysteriorum Dei, ipsum habens. in se loquentem Christum , Non enim angelos apprehendit, inquat, se emen Ab - ham apprehendit. Vnde debuit in omnibus adsimila
ri fra aribus , ut misericors feret 2 fldelis pontifex
ad Dominum. At nos id dictum rectis sustragiis coronantes, sanctam scripturam ubique sequentes , & divinorum magistrorum voces admirantes, immo vero leges esse eas sanctissimas arbitrantes , non sanctorum angelorum neque suam naturam apprehendere dicimus Dei verbum dc patris , sed ut placitum est divinis litteris, credimus inumbrasse sanctae virgini, quippe cum sit virtus patris altissimi, & finxisse sibi corpus ex , ea operatione tamen spiritus sancti, & factum esse hominem , & nuncupatum filium Abrahae & D vid, cum non desiisset esse vere filius Dei & patris, sed mansisset in sua natura & majestate & gloria deitatis , licet factum sit caro. Inconvertibilis enim Deus est & omni conversione valentior. Est igitur unus atque idem filius & Dominus
ante incarnationem & post incarnationem. Et dividere unum in duos & veram ἰ ναοὶ, labefactare& separare in partes,& seorsum dicere hominem, seorsum Deum , impietatis est crimen ingentis. Verum his omnibus contemptis, Nestorius ausus est ista verba proferre. Hoc autem sentite in
vobis quod re in Christo Iesu: qui cum in forma Dei esset , se exinanivit, formam servi accipiens. Non di-
258쪽
MARII MERCATORI s. ,29xit: Hoc Jemite in vobis quod ct in Deo verbo ; quor cum informa Dei esset,sormam servi accepit. Sed ubi dixit Christum, quas duarum naturarum appella- itionem, sine periculo eum ct formam servi quam ac- 'cepit nominavit ct Deum , cum ea absque peccato dicantur de naturarum duplici ct separabili ratione. Et rursus in alio tractatu : ΓΘ in nomine, inquit, Vide supra Ieseu omne genu fe ctatur caelestium ct terrestrium ct infernorum , ct omnis lingua confiteatur quia D - 'i' minus Iesus Christus in gloria est Dei patris. Propter, illum qui portavit, eum qui portatus est colo; propter invisibilen veneror apparentem. Nunquam ab eo qui apparet Deus separatur. Ideo nec ego honorem separo. Separo naturas , sed unam facio venerationem. Et rursus in alio tractatu : Dic eum qui assumpsi, quia Deus est, dic eum qui assumptus est, quia semvus. Adde coniunctionis deinde dignitatem , quia duo-dium auctoritas communis est; quia duorum eadem di- .gnitas, manentibus naturis, confitere L nitatis uni
Vides eum naturas ubique separare, unam Vero facere, ut ipse ait, Venerationem , dc communem auctoritatem dicere &solam dignitatis M. 7 Τα. Quicquid autem commune est, non uni potest esse commune, sed vel duobus certe vel plu- .ribus separatim & seorsum intelligendis. Pro qua igitur causa criminati sunt sermonem quia haec anathematizamus Z Quod tantum crimen admisimus, si profanis & novis Nestorii fabulis 'pietatis dogmata opponentes, tuitionis fratrum competentem habuimus rationem Θ Sed quoniam aiunt me meis adversari sermonibus, &ad probationem hujusce rei recitant. partem epistolae ' meae quae est ad sanctos monachos scripta, decere
259쪽
existimavi ad hoc quoque verbis me competenti-tibus respondere. Aiunt enim duas & me dixisse' substantias, & hoc sibi ad probationem sufficere
' V arbitrantur. Posita igitur parte epistolae, inferam mox ea quibus mendaces ubique & vanilo-C. x. anti, qui convincantur. nabet epistola : Ergo quantum quae Vel sic pertinuit ad propriam naturam , non san ritis catum
' est solum imum per se Dei verbum. Sin vero est quii ' 'r' ' simὸ, eum qui est natus ex Diucta virgine unctum
8' filis ct sanct catum solum ipsum per se , propte
reaque Christum esse nominatum, procedat in medium,
ct probet quod unctio sola Jussciat eum 'ui ungitur
declarare gloria patris consimilem ejusdemque sedis esse cum Deo, qui est omnibus eminentior. Nam quia Dei verbum 1eorsim nominatum Christum Nestorius novarum blasphemiarum novus inventor assirmat, seorsum autem & separatim Christum alium, qui' est natus ex virgine , nos hujusmodi ipsius opinionem, tamquam minus aptam & incongruam & extra terminos positam veritatis, vituperamus ; & neque Dei patris verbum solum ipsum perse& seorsum unctum esse oleo laetitiae, ' assirmamus, neque porro seorsum & solum ipsum per se ut hominem , dc alium esse filium ver- bum Dei patris praeter illum qui est natus ex Vir gine, sed unum magis Christum oportere affr- mamus ab omnibus nominari incarnatum dc ho-R,U , minem factium unigenitum Dei verbum. Vnus enim Dominus, una fides, unum baptisma. Nulli igitur volenti recta sentire obscurum est illos de- . pravare corum quae a me sunt scripta sententiam de hic quoque calumniam facere veritati. Id au- tem etiam ob aliam causam rectum est & procul ab omni vituperatione summotum. Novimus enim
260쪽
MARII MERCATORI S. etsi videlicet quia alia quaedam est caro proprietatu naturae suae praeter verbum quod est natum ex patre, aliud porro ratione naturae suae unigenitum Dei verbum. Verum id ita esse scire, non est dividere naturas post unitatem.
Verum si quis velit vim mysterii perspicaci mentis oculo intueri, ex eo ipso facile intelligat quod & a principio diximus , quia non suam naturam apprehendit Deus verbum , sed semen Abrahae. Nec vero est verbo Dei in substantia sinite sanctum corpus, quod est ex semine Abrahae: quo sumpto ex beata virgine, processit homo, ut fratribus assimilaretur, & nuncuparetur primogenitus qui est unigenitus. Sed tametsi alterius naturae sit corpus prater vcrbum Dei patris, attamen unus& Christus & filius & Deus & Dominus, licet factus sit caro. Et verae unitatis rationem labefactare periculosum cst , & sece nere in duas partes substantias , de eas diversas quidem esse dicere inter te & separatas proprie- tate sua, solam autem habere conjunctionem extrinsecus & honorariam. Si vero dicamus naturalem μιν, veram dicemus ; & maxime cum divina scriptura hac dictione tam frequenter ut tur. Scrinit enim alicubi beatus Paulus: Et era- Ephes. αmus natura filii irae , scui ct ceteri. Nemo est a rem qui dicat iram divinam natura habere substantiam, ita ut etiam ipsius filii dicantur esse pe cantes. Nam si ita dixerimus, erimus nempe Ma- . nichaeorum furori consimiles , sed natura posuit pro eo quod est veritate. Ergo non confundentes
naturas , nec, quemadmodum adversarii commemorant, inter se eas commiscentes , naturalem