장음표시 사용
261쪽
λφα OPERA milibus, id est, ex deitate & humanitate unum factum esse Christum , filium , & Dominum ubique affirmamus. Apollinaris vero dogmata nulli omnino causae sitiat nobis. Eos etenim qui semel tamquam veritatis corruptores damnati sunt convenit aversari.
Si quis personis duabus sive substantiis voces quae sunt in evangelicis vel apostolicis scriptis dispertiat, quae vel de Christo a sanctis dicam tur, vel ex ipso de se ipso, & has quidem ut homini qui praeter Dei verbum seorsum intelligitur deputet, has vero , ut divinas , soli Deo
verbo, anathema sit. . Reprehensis haereticorum.
Hic quoque ipsum seorum dogmatum conquenit admonere, in quibus ait : Et si audieris quod proficiebat aetate ct sapientia ct gratia , ne pro fictus sapiens fuisse Dei verbum putaveris , sed ne illud quidem ausus fueris dicere quod profectum aetaris ct sapientia ct gratiae homini assignemus. Sed
etsi negent scripturae testimonium docentes, quod juxta visibilem carnem Domini profectus fiebat, non est tamen tempus modo nobis ipsum convincendi ad capitulum propositum festinantibus. Vt enim probemus ipsum duas substantias dicere & sibimetipsi repugnare , posuimus ea quae ante dixerit. Personis autem duabus vel stib- stantiis duabus vel filiis sejungentes : ἔνυαν sive unum filium, voces aptare non convenit. Indi
262쪽
MARII MERCATORI S. 233 vidua enim dc inseparabilis summa illa ενωας, dc unus est filius otiini ratione & omnibus modis. Servata igitur unitate, & uno filio & Christo& Domino demonstrato , uni eidemque filio ea quae dicuntur oportet aptare. Non dividere autem voces edangelicas , vel quae ab ipso Domino de se ipso dicantur, vel quae in litteris apostolicis positae sunt, furoris ingentis est. Nam si voces non dividamus, quibus oculis inspiciamus Eunomianos vel Arrianos, qui omnia quae dicuntur in unam solent conferre naturam & humiles humanitatis voces ad divinitatis referre
fastigium 3 Vel quomodo intelligamus Domini
Voces , qui propter carnis naturam visibilem di-Xit: Non veni meam voluntatem facere. & illud: Dan. Mandatum accepi quid dicam ct quid loquar. &: oan. xx. Ego ex me nihil facio. & : Ascendo ad Patrem iban ameum ct patrem vestrum, ct Deum meum ct Deum Ioan. avectrum' & cetera hujusmodi. Nam si individuae sint voces sicut & naturae, erit ipsius per se iunigeniti Dei Deus pater, minister vero & in- ternuntius mandatorum patris filius juxta deita- . . tem. Et si humiles voces in naturam deitatis referamus , cui adscribamus et Ego ct pater unum Ioan. I. .
sumus & :: Quod eadem faciat ipse quα ct patem Ioan & : Quemadmodum enim pater susecitat mortuos , ita ct filius quos vult viviscat ' Sed est certe iuxta . ipsius Domini vocem pater Deus quidem carnis quae novissimis temporibus ex semine David facta est, pater vero verbi quod ex ipso caste impassibiliterqueis cmper. est natum , filietate uno modo servanda dc manifesta. Quomodo
enim accepimus , Amen in en dico vobis, ante- Ioan. 8.qηam Abraham esset , ego sum, & Omnia per ψ-
263쪽
bemusne vocem naturalem illi quae novissimis temporibus ex semine David facta est, antequam Abraham esset & David esset, ipsam fuisse,& omnia per ipsum facta 3 An magis pietatis intuitu, naturis inconfuse manentibus, & uni late indivisa, voces secundum vim conjunci rum naturarum , sicut supra dictum est, imputemus, in unum filium & Dominum & Chris.
tum, non in unam naturam, omnia conferen-
tes , scut & ex uno nomine naturam utramque
intelligimus propter . ι- summam & nobis in intelligibilem i, ut: Nemo ascendit in caelum n qui de calo descendit, stius hominis qui es in caelo. &porro : Si videritis hominis filium ascendentem ubi erat antea. nonne ex appellatione filii hominis& illum qui inconfvsh dc inseparabiliter est ei conjunctus accipimus 3 Nam si & dominum hominis diceret propter assumptae & visibilis carnis naturam, Deum se tamen factis ostenderet,& porro Iesws Christus per quem omnia, & porro Iesus Christus heri ct hodie, idem ipse 2 in secula. Si heri & hodie, quomodo per ipsum omnia Et si per ipsum omnia, quomodo heri & hodie 3 Sed & qubd omnia per ipsum verum est, & quod heri ct hodie credendum est , & quod idem ct in secula certissimum est, si secundum diversitatem
naturarum inclanfuse inseparabiliterque conjunctarum voces aptaverimus , intelligentes secun
dum quod visibile est heri ct hodie, secundum intelligibile in secula, . secundum vero filietatis
264쪽
Videlicet haec est intentio eis qui inconsid rath & temere objurgare contendunt, anathematismos quos tam utiliter, & necessarib feciamus , nihil prorsum rectum nec sentire nec dicere, sed se tantum maledicos & obtrectatores ostendere. Nam si suae mentis oculum scriptis diligenter voluissent intendere, certὸ cognose Cerent se magis anathematismum suis suffragiis comprobare dc ex his quae ipsi accusant evidenter ostendere non eum imperite esse a nobis factum.
Vir bonus Nestorius cum in Ecclesia praedicaret , hoc dixit : Ut id evidentius clariusque Cyri II. Ii, omnibus faciam , ct Arrianis ct Eunomianis ct i adversus Apollinaristis O omnibus qui sunt ei Iem gregis sudium est dicere Θεατα - , quas commixtionem quam R 'dam factam ct naturis minime dividendis voces --
miles non de humanitate accipere, ut locum inveniant adversus deitatem, tamquam omnia qua diacuntur , de uno eodemque dicantur. His ita dictis,
commodissime anathematismus a nobis est factus, non concedens in duas personas dividi vel in duas substantias unum Dominum Iesum Christum. Quod vero ipsi quoque dictis nostris ausentiant conspicuum est ex his quae & sentire ipsi& scribere studuerunt, quae se ita habent: Pedisnis autem duabus vel substantiis vel fliis duobus unitatem dividentes sive unum flium voces Eptare non convenit. Individua enim ct inseparabilis summa illa ἴμας, ct unus ect sitius omni ratione Oomnibus modis. Servata igitur summa unitate. σπ
265쪽
nno filo ct Christo. O Domino demonstrato, uni
eidemque filio ea quae dicantur Fortet aptare. Cet rum , iuxta vim naturarum conjunctarum, uni filio
aptare qua dicuntur oportet. Ergo si summa illa servanda cst , quae jam divisionis ratio po sit interrumpere Θ Et si quis dividere audeat, procul a recta semita videtur errare & a pietatis dogmatibus abhorrere. iii igitur ita anathematismus 3 Quisquis dAmidat voces hoc modo, ut has quidem tamquam homini qui praeter Dei verbum seorsus intelligatur δε- putet , hasivero tamquam divinas soli Dco verbo. anathema sit. . Et si hi qui dividunt & separant in hominem seorsum dc in Deum verbum seorsum, non dividunt unum Christum , nec duos filios dicunt, merito mihi succenseant objurga toros. Sin vero ita sentire plane divisio est , quamobrem meos objurgaverint sermones , cum praesertim ipsi quoque ex his quae dicant individuum Sc unum per unitatem summam confitea tur esse Emmanuel 3 Voces quidem singulas quae sint dictae de Christo , vel quae ab ipso probatae sunt, sapienter accipiendas esse & ipse laudans assentio, & omnes qui solent recta sentire. Aliae enim divinae sunt, aliae carnis dispensationi magis convenientes. Sed quoniam unus idemque est Deus simul & homo, propterea nunc divine loquitur, nunc humane. Vnius tamen Iesu Christi & hos & illos assirmamus esse sermones , neque divinitate nudantes templum quod est ia tum ex virgine , nec sine carne dicentes esse ver
bum Dei & patris post arcanam & ineffabilem
Illud autem admiror, qudd cum videantur
266쪽
MΑRi I ME RcATORI s. 2a mea curiose rimari, &, quemadmodum ipsi existimant, subtiliter meas scrutentur epistolas, illa quidem quae sunt in ipsis utilia & necessaria dc ad probationem rectorum dogmatum perti- ιnentia consulto praetereunt, invadunt vero satis 'agiliter & impigre si quid illis visum fuerit vel
tenuissimam habere suspicionem per quam pose sint calumniam nobis inferre. Meminero autem meorum dictorum. Scripsi enim in epistola ad Nestorium hoc modo : mces autem salvatoris Extat infra nostri quae sunt in evangeliis neque duabus substan pG p ' riis nec duabus personis dividimus. Neque ensm durplex ct unus est O stus Christus , licet ex duabus testinum. reias diverss intelligatur in unam isparabilemque unitatem fuisse conlatus ; sicut etiam homo, licet exanima intelligatur ct corpore, non ideo duplex est, sed unus ex utraque. Sed humanas voces , ne non etiam divinaου, ab ipse prolatas esse rectissime con remur. Ubi enim ut Deus de se dicit, Qui me Ioan . 1 . videt, videt & patrem meum, O, Ego & pater iunum sumus, divinam ipsus intelligimus arcanamque naturam, per quam est ad patrem suum , propter substantia smilitudinem, imago O Rura ct immen gloria ipsus. Ubi vero humanitatis mensuram non inhonorans Iudaeos alloquitur, Nunc me quaeri- Ioan. 7.tis interficere hominem qui veritatem vobis locutus sum, nihilominus ipsum qui est in similitudia ne O aequalitate patris Deum verbum ex mensiura humanitatis ipsius agno imus. Nam si necesse est credere quia cum si Peus natura, factus sit caro sive
homo animata carne anima rationabili, quare quemquam pudeat vocum ipsius , si humano more sint dicta ' Si enim fugiat sermones qui videntur homini convenire, quis eum coegit seri hominem smilem
267쪽
ODERA nostri' sui vero se propter nos misit in voluntariam exinaniratem, quam ob causam fugiat competenter exinanitati sermones ' Uni igitur persona voces omnes evangelicas dedicandum est oe uni substantia verbi incarnati. Unus enim Dominus Iesus Christus.1uxta scripturas. Igitur non ostendimur ignorare dispensationem quae Unicuique voci convenlat, sed magis non permittere & Christum non habentibus duos filios nominare vel dice
re, dividentibus a sese substantias post insepa
Sed quoniam brevissimam partem nostrae epistolae in principio suorum posuere dictorum, interminantes se quodam nos tempore conviciM- ros quasi non mediocriter delinquentes in verbum Dei & patris, & naturae ipsus inconsultissime ascribentes id quod carni convenit incrementum , age, etiam super hoc quoque quae sunt respondenda dicamus , illam omnem' partem epistolae apponentes. Timentes cnim illi scilicet veritatem & subripere auditoribus festinantes , partem illam tantummodo posuerunt quae ipsis utilis.videbatut , per quam possent ratione coloratam calumniam nobis inferre. Ita autem se
habet scriptum : Et si audieris quod proficiebat Le-sus aetate O gratia ct sapientia, ne sapiens ex prosi fiss Dei verbum existimaveris, meminero au-1. Cor. r. tempotius ita scribentis beatissmi Pauli: Christus Dei virtus O Dei satientia. Sed nee illud temere ausus fueris dicere quod profectum atatis ct capiemtia O gratia homini asgnemus. id enim nihil aliud est nisi dividere in duas partes unum Christum. Sed, ut dixi dudum , cum ante secula sit flius, novissi
mis temporibus suus Disse dicitur Dei, carnis sua
268쪽
MARII MERCATORII S. 23sgenerationem di sensatorie propriam faciens a ita etiam cum sit sapientia genitoris , pro cere apientia dicitur qui est perfectissimia . utpote Dius, humanitatis propria propter summam '-α, in te familiariarer accipiens. Pro qua igitur Causa Deo dicen- hte : Iudicium junum judicate ) veritatem ipsi cor- Deut. rumpunt Neque enim divisionem substantiarum post Κ, 2α, asserimus , neque deitatis nat ram incremento & profectu dicimus eguisse, illud autem magis , quod per dispensationem sua fecerit ea quae sunt carnis propria , utpote caro factus juxta scripturam. Quod verb tali
fidei & opinioni sanctorum etiam patrum cho- rus assentiat probabo , apposita parte tractatus habiti a beatae memoriae Attico , qui ita se habet. Hodie Chrimu Dominus clementia generatio- Vide supra nem suscepit. Nam divina dignitatis jam ante ha- ρ U λ -buerat. Et adiecit porro Clementiae. mrbum exinanitur , quod natura inexinanibile est. Se enim Philin. i. exinanivit formam servi accipiens. Incarnabilis in carne fit. Nam verbum caro factum est. Qui tracta- Ioan. i. ri non potest propter incorporalem naturam , controctatur. Qui initium non habet, fit sub initio corporali. Perfectus crescit, inverribιlis proficit , dives in coenaculo sit. Qui comprehendit nubibus caelum , ' pannis involvitur. Rex reponitur in praesepe. Quod vero dividere substantias post unitatemst grande p-atum , immo magi S eVertat vene- 'rabile incarnationis mysterium , scibimus nihilominus si inspexerimus dicta subjecta Iulii & Fel,
cis , qui Romanae Ecclesiae praefuerunt.
era laatur autem ad consummationem fidei i
269쪽
g-378- ravit in nobis , non in homine operatus Hoc enim
Ee Prophetis est ct Apostolis. Perfectus Deus in eamne , perfectus homo in spiritu. Non duo flii , seduntti , quidem naturalis filius , qui assumpsit hominem , alter vero mortalia absumptus a Deo ; sed unus unigeniim in calo , unigenitus in terra Dem.
Felicis sanctissimi Episcopi m mare is Romae.
οὐ pu De inearnatione vero verbi ct fide, credimus in y ' Dominum nostrum Iesum Christum natum ex Uirgine Maria me enim est Him Dei aternin ct verbum. O non uia a Deo assumptus ut sit alius y ter
ipsum ; sed cum esset Dem p esse i , o tui est μι
ρο homo perfectu . incarnatus ex virgine.
Si quis ut hominem operatione Dei verbi ata jutum filium dicat, & gloriam unigeniti ut alii praeter ipsum assignat, anathema sit.
operatione adjutum ab spiritu Dominum nostrum Iesum Christum ut hominem simpliciter ut ut prophetam aut ut Apostola nemo est qui confiteatur. Apostolicas vero voces de ipso dictas propter naturam carnis visibilem nec negare ἡ possumus nec delere modo dicentes , Secundum operationem principatus virtutis Usius, quam opera tui est in Christo, sensitans ipsum a mortuu. & rur- - ' sus ouem Deus suscitavit a mortuis isorueni δεμ ε
270쪽
MΑR1I MERCATORIS. I IGMoreh. & rursus : virtute Dei exaltatus. & quae sunt horum similia. Sed licet haec ita dicantur Propter id quod apparet, nemo tamen ex Himet cum ut hominem simpliciter operatione adjuvari , aut ut sanctum, aut ut prophetam, aut ut Apostolum. Ergo divinas voces neque delemus neque negamus, aut imperite & per blasphemiam anathematizari vis voces dictas & positas Propter visibilem carnis naturam ; neque ut hominem simpliciter, aut ut sanctum , aut ut pro phetam, aut ut Apostolum operatione adjutum dicimus. Neque enim diceret: Haec dicit Domiam s; sed ut filius legislator : Ego dixi vobis.
Nunc quoque nobis nihilomistus iisdem verbis
Eademque ratione respondendum est. Unus enim
est certe Domihus noster Iesus Christus, qui quidem esse croditur & verbum quod est ex Deo patre sempiternum & ante secula, Sc qui novissimis seculi temporibus homo est factus, quiaque praecipuam habuit inaestimabilemque genera rionem seciundum carnem : sed unus filius & Deus
& Dominus operatus signa virtutesque sapra hominem demonstrans, licet factum caro, nihilominus sic quoque se ellia Deum verum & patris Vistutem. Neque enim homo factus desiit est quod fuerat. Denique implebat mirabilia , mo
do objurgans daemonia, modo contundens Satanam, coecis lumen immittens , mortuos suscitans , mare gurgitibus saeviens uno sopiena verbo , non ut hominem nescio quem & alium pra ter se Christum clarificans,quemadmodum unum-