장음표시 사용
111쪽
jus , naturale δc positivum , divinum L humanum tane Luthero quidem dc Calvino audientia , suique defensio personalis denegata fuerit a Concilio Tridentino, imo ad id ipsis concessiis ac missiis Salvus Conduinis, ut secure dc absque ullo metu ad Concilium venire, di rationes suas ac defensiones ibi exponere pos
Porro quod Reflexionum Author per Constitutionem
per naliter condemnetur, manifestum videtur ex toto
Constitutionis prooemio, in quo fama di honore sipoli, tur, dum depingitur, ut supra, velut unus ex falsis Trophetis , qui veniunt ad nos in vestimentis Ουium,
sive unus ex Magistris illis mendacibus, ct in deceptione illusoribus est. Non posset coloribus magis atris, ta horribilibus d pingi, nec damnari malignitas dc prava intentio auth Tis Reflexionum. Sed cum intentio ista P. 4resnellio juste tribui non posset nisi de ea constet manifestis ii, Miciis , prout docet S. Augustinus , ipseque teste s
Pientes omnes. De tam prava vero ipsius intentione nec Sanmtati vestrae , nec cuiquam alteri videatur manifeste constare potuisse ex propositionibus seu expressionibus in Reflexionibus contentis cum iisdem utatur dc S. Augustini, & S. Thomae Schola , utantur ZeSS. Patres, Augustinus, Prosper , Fulgentius ; utantur plerique Praedecetares Sanctitatis vestrae ; utantur Concilia etiam subinde Tridentinum ; utatur Apostolus Paulus in epistolis suis , utatur Zc ipsa Veritas sive Christus in Evangelio , non est unde Sanctitas vestra de intentione tam maligna certificari potuerit, sive manifesta de ipsa habere indicia. Cette non ex Spiritus Sancti lumine, ipsi infallibiliter assistente ; utpote quod juxta Sanctos Patres Zc Theologos omnes, eorumqUe Principem S. Thomam , Summo Pontifici in judiciis Personalibus , dc factorum quotidianorum , etiam doctrinalium non perpetuo detegit hypocritarum fraudes, improborum mendacia &c. ut stipra dictum est, atque
non raro innocentes condemnari docent S. Gregorius,
d. Bernudus, dc S. Thomas Cantuariensis, epist. 2 Q. de
112쪽
oceasione Refiexionum Moradium. Se h. v. ios de Romana Curia dicens: Nescio quo pacto pars Domini
siemper mactetur in Curia, ut Barrabas evadat, is Chriasus mactetur authoritate Curia.
Videat proinde Sanctitas vestra , an ipsam non circumvenerint illi ipsi qui tam perversem Questellii i tentionem ipsi maligne persuaserunt, de an non ab ea se satis non purget ipse in advertentia quam praemisit ad librum, cujus inscriptio est, Memoriale Primum se viens ad examen Ponetificia Constitutionis migenitus &c , cum dicit : Soli Deo , , mihi compertum es quod latet in fundo cordis mei ; solus etiam ego , post Deum , Dd care possum , testimonium perhibere de intentionibus
meis. Per Dei vero misericordiam , mea me conscientia nunquam reprehendit , de reatu vel mila o tinctura te- terrimarum illarum hulentionum, de quibus mihi horror svel cogitare. Sat video , ob horrendam de me ideam quam de me Rome , O, alibi ingeserunt inimici mei,
sidem mihi non adhibendam in solo simplici verbo meo. fortasse religioni ducetur , fidem mihi denegari, severbum meum confirmem per id quod sacrati mum sis Religione nostra. Permolesta es necessitas , dum eo oportet demenire. Contremisco, dum ad id video me compecti ; veniamque omni qua posum humilitate dur cor a supremo cordium scrutatore , secretique conmentiarum solo Pudice , quod audeam ipsum tu tesem acciapere, prout accipio, corde prostratus somni qua, per Dei gratiam , possum reverentia is religione) coram diυin sua Majesare. Deus, inquam, mdi te is es , nullam me unquam habuisse pravarumosacrilegarum illarum intentio m , qua mihi in praeambulo Constitutionis tr buuntur , nec quidquam quos ad eas appropinquet. Unicum moti m , quo scripsi R exiones suser novo T
samento , fuit obsiequium fidelibus praestare , quorum utilitati mihi ρρrsuasum fuerat , eas passe disertare.
Tantus in me semper Dit veritatis unitatis amor , ut mιmquam me subierit cogitatio opus iliud suscipienta axumo caballandi vel alios in par:es erroris afficiendi, quemadmodum absique ullo accusor Dadamento , absque ulla ver,imilitudinis umbra. .
113쪽
Nec magis fundata est ipsius de Iantaliana haeres, accusatis , adversus quam se clarissime justificavit in Explicatione Apologetica sensuum sitorum super Refexionibus ad Novum Testamentum , quemadmodum Ec in epistola ad Illustrissimum D. Episcopum Agimensem, di aliis opusculis multis. Nec minus clare supradictas Reflexiones ipsius ab omni suspicioeae Jansmismi justificavit vir incompa-xabilis Bossuetus in solidissimis earum Vindiciis. Nec contrarium erui potest ex consectariis quae ab adversa-xiis deducuntur , ex eo v. g. quod cum Schola Augu-niniana de momistica , cumque S. Augustino & S. Thoma , imo cum Christo & Apostolo Setellus dicat . sine gratia efficaci mandata ut oportet) servari non posse etiam a justis c possibilitate utique cum effectia; praeterquam enim quod ex consectariis , ab inustore non concessis, imo prorsus improbatis, argumentum efficax adversus ipsum deduci non possit tuti demonstrat idem Bossiletus in libro cujus titulus est Expositio Gebuiae Ecclesia catholica' licet justi gratia ad ea de facto servanda fefficace utique) destituti , ea de facto servare non possint . quia tamen gratiam ad id necessariam, orando impetrare possunt, mandata ipsis Impossibilia non sunt, impossibilitate a Concilio Tridentino , & ab Innocentio X. damnata , sed adhuc ossibilia possibilitate vera x reali, tametsi non possibi-1itate cum effectis , quamdiu gratia ad id esticace desituti sunt. Et hoc est quod utraque illa Schola consanter docet, semperque docuit ΕcClesis permittente. Unde Reflexionum Author cum utraque Schola illa in Cap. 12. Luc. U. I 3. Deus cinquit 2 impossibilia non jubet i cum ea , qua impossibilia videntur , flum impos itum sint humana infirmitati; sed jubenis monet , ut faciamus quod possumin , is petamus quod non
possumus, adjutorium nostrum venit, ut possimus Manifeste ergo loquitur cum Tridentino MC 6. c. I 2. Manifestum proinde est ipsi tribui non poste primam propositionem Jansentanam. Nec minus inanireste laudatillimus Bossuetus in citatis Vindiciis id ipsum d
114쪽
mcasi e Refiexis m Morialam. Sect. V. to monstrat de aliis. Demonstrat & Quesnellus ipse locis supra citatis. Sicut & Author libri novissime editi sub hoc titulo, De testimonio veritatis in Ecclesia, , Disserti tis Theologica , aliique quam multi, ostendentes per Constitutionem damnari ipsissimas expressiones divinae Scripturae , S. Augustini , aliorumque praecipuorum Sanctorum Patrum , vel certe iis simillimas, exactoque aequivalentes , etiam a pluribus Conciliis, Summis Pontificibus. 8c ab Ecclesia universa approbatas , velut ad fidem pertinentes. Talesque esse non solum expressiones de mila per omnipotentiam Dei effectum bonum insellibiliter inserente, deque ipsius ad faciendum
bonum , malumque vitandum necessitate ; vcrum Malias quam plurimas. Exemsi gratia 27. Fides es prim gratia , is fons omnium aliarum , cujus propositionis expressito simillima est: expressioni verborum Concilii Tridentini Sesr. 6. c. 8. fides es humana salutis iniatium , fim mentum ct radix omnis justificationis. Eundemque prorsus sensum habet. Non enim alia ratione nec alio sensu fides est humana salutis initium, nisi quatenus est prima gratia. Nec alio sensu fides est initium, fundamentum is radix omnis jus caiionis, nisi quatenus est fons omnium aliarum gratiarum qu bus homo potingit ad justificatsenem. Duae proinde istae propositiones quoad sensum sunt una eademque propositio. Damnatio proinde unius, damnatio est
Similiter expressio ista propositionis M. Dei horitas abbreviavit viam salutis . claudendo totum in με se precibus , identica est cum expressione propositionis Christi Joan. 6. Sc Apostoli Rom. io. Christus nam que ibi a Judaeis interrogatus, tamd faciem 1, ut operemur opus Dei , per quod utique Ialutem consequamur ut patet ex contextu 3 Retipondet, Hoc es opus Dei ut credatis in eum, quem misit pater : quia, uti paulo post dicit, hae est moluntas Pa. is mei qui misit me , ut omnis qui videt Filium , ct credit in eum se
habeat vitam aeternam. Apostolus vero Rom. Io. Cum
duplicem distinxisset justitiam , unam ex lege Moysis,
115쪽
io8 Turbis sufetialis alteram ex fide Christi ; de hac sola dicit, quod det salutem: auid dicit Scriptura , de justitia quae est ex
fide λ Prope es verbum in ore .suo , tu corde suo,
hoc es verbum fidei, quod praedicamua ; quia si coti
rearis in ore tuo Dominum 'esum, is in corde tuo cre-iuideris , quod Deus isium suscitaverit a mortuis, rivus eris. . . . Dicis enim Scriptura : omnis qui credit in illam non confundetur. Et omnis quicumque invoca- ruerit nomen Domini, salvus erit.
At inquies) Quesnellius in sua illa propositione nullam mentionem fecit de oriribus necest iis ad filutem; per consequens videtur illa exclusisse. At certissima calumnia est. Neque enim Christus neque Apostolus Lipra , mentionem fecerunt operum ; non ideo tamen opera excluserunt, tum quia licet ibi eorum non fecerint mentionem, fecerunt centies alibi; quemadmodum
fecit 8t Queshellius. Qui δc merito ibi censendus est Ioqui de fide per charitatem operante, sicut Sc Chrillius di Apostolus. Denique opera continentur in fide & oratione sicut in suo fonte & germine , ideoque fides Moratio non immerito vocantur via abbreviata Salutis. Quod de fide per charitatem operante tanto certius est, quanto verum istud Rom. I 3. Si quod es aliud manda-ςum . in hoc verbo instauratur DILIGE s. Et an non expresso ista pripositionis sy. Dem non .coronat nis charitatem : qui currit ex alio impulsu, is an alio motiso, in vanum currit, simillima est expressioni qua Paulus I. Cor. I 3. dicit: Si habuero omnem fidem, ita ut montes transferam, charitatem autem non habuero, nihil sum; disi distribuero in cibos pauperum omnes facultates meas ; dc si tradidero corpus meum ita ut ardeam , charitatem autem non habuero. nihil ,
hi prodes ; maxime cum Apostolum ibi de charitate
actuali Sanctus Augustinus 8c alii Patres communiter exponant, de eaque Apostolum loqui contextus manis sestet. An non etiam expressio propositionis 77. .Gi non
ducet vitam dignam filio Dei, is membro Christi, cessatinerim habere Deum Patrem , is Christum pro capite,
116쪽
Οerasione Refiexionum Moralium Meh. V. roysundatissima est in expressione illa Christi Joan. 8. Si
Deus Pater vester esset , diligeretis utique me. . . . vos ex patre diabolo est .... ex Deo est, verba Dei audit: ideo vos non auditis , quia ex Deo non sis. Et
Joannis Apostoli I. Joan. 3. Omnis qui non est justin,
n est ex Deo. Unde de unanimis Patrum est v. g. S. Augustini epist. Is 3. Num Deus malorum Pater edrast. S. Athanasii orat. s. contra Arianos. In quorum eordibuου per Spiritum Sanctum in non est Filius, horum Pater Dein nominari non potest. S. Ambrosii commemtar. in c. 8. ad Rom. In quorum actibus consilia Pri Dei um rite tum hujus mundi videntur , non sunt
filii Dei , sed diaboli. S. Cyrilli Alexandr. l. s. in
Evang. JOan. to. s. pag. ys I. Non licere quibu is citra repreheψonem Deum vocare Patrem , sed in quibus pietatis erga Deum decus elucet Dilaos esse
mendaces , cum Deum Patrem vocare non verentur,
propterea quod eum non diligant. S.Chry stomi homi de orat. domin. Indignum esse, ut si aliquis sit adulter. Deo audeat dicere, Pater. Isidori Pelunotae l. . epist.2 . Auavis superiorem audacia eum esse arbitror , qui cum rubii eorum faciat , quae laudabilem deceant Glium , tamen ausit Patrem appellare rerum omnium conditorem. Similia habent reliqui Patres , Cyprianus dicens quod peccator populus, non possit dici filius e Gregorius Nysimus quod impius mentiatur , dum De mismocat Patrem. S. Chromatius Aquileiensis Episcopus, S. Venantius Fortunatus , Petrus Laodiensis, Paschasius Radbertus, S. Remigius Antiliodorensis , Euthymius Monachi, Innocentius III. Dionvitus Carthusianus Zcc. Denique idem pluribus libris hac de re editis palam ostenditur de reliquis propositionibus Io I. Ne sua prolixitate lectorum animos fatiget nostra haec oratio,1 ussiciet hic addere propositionem so. Frustra clamamus ad Deum, pater mi . si Spiritus charitatis non est ilis qui clamat. Qiid enim aliud exprimit Apostolus Rom. 8..cum dicit: Spiritus adjuυat infirmetatem nostram sutoremus sicut oportet : ut proinde frustra non oremuUnam quid oremus sicut oportet. nescimus,sed ipse Spiritas
117쪽
De nins suscitatis postulat pro nobiου id est postulare nos facit) ge tibin
inenarrabitibus. Nisi ergo Spiritus Sanctus, qui charitas est , faciat nos orare , non oramus sicut oportet mistra proinde oramus. Ita enim dictum es intempellar ait Augustinus epist. 39 . ad Sixtumὰ quia i revectare nos Deit . nobisque interpellandi s gemend, inspirat assectum Nemo ergo sine stirim orationis fruubriter est oraturus. Qui profecto spiritus non est spiritus timoris . sed charitatis, prout Apostolus ibidem ait: Non enim accepistis spiritum servitutis iterum in rimore , sed accepistis spiritum adoptionis filiorum , in quo clamamus, Abia pater. Nam ut idem Apostolus prose luitur ad Galat. . Suomam estis filii, mi it Deus 'iritum Filii sui in eorda testra, clamantem, Abba parre. Unde expressissime Augustinus serm. 7r. Ane quat charitate inaniter elamat, quicumque clamat, qua est ipsissima propositio so. Magistro suo concinit fidelis S. Augustini discipulus S. Thomas in cap. 8. ad Rom. Ubi dicit quod Spiritus Samstus Scit nos orare, quantum in nobis desideria bona producit, quae desi--ria nascuntur ex amore charitatis , quem in nobis
producit , iuxta illud : Charitas di sa est in coraeibin nobis per Spiritum Sanctum , qui datus es nobis. mdiu vero Spiritus Sanetias dirigit & movet corda
nostra, desideria nostra esse non pollunt nisi utilia. Et rursum Spiritus Sanetiis clamare nos facit non per fortitudinem vocis, sed per fortitudinem dc fervorem desiderii. Tune enim clamamus Abba pater , quando per assectum accendimur calore Spiritus Iancti ad desiderium Dei. Et S. Prosper sentent. 1 oo. Clanin ad Deum es intentio cordis, is Mirantia dilectionis : quia semper petiatur, auod semper optatur. Hoc autem Deo ai conditum non est ue quoniam ad ipsum redit, quod ab ipse processit. 'Et quae doctrina certior , quam expressissima ista apostoli I. Cor. I 3. Si Lutiis hominum loquar angelorum s charitatem autem amaalem non habuero , factissam velut aes senans embalum tinniens nihil mihiprodes. In vanum ergo clamamus ad Deum Abba Pater, nisi charitas clamet, neque enim de charitate habiti
118쪽
oeeHistra Refiexionum Marallu . Sech. V. rrebituali se mo est , sei de actuali. Alias opera omnia catechumenorum di fidelium ad poenitentiam sese disponentium , ante justificationem , ante charitatem, proinde habitualem iacta nihil eslant , nihilque dessent. Quod sine errore dici non potest , de amore ergo sive charitate actuali Apostolus ibi dicit, quod sine λamore fides mhil prodest, ut loquitur Augustimis Enchir e. 8. nihil proinde etiam proaest oratio, quae est locu- , tis angelorum. In Christo enim neque circumcisio aliquia valet, neque praputium , m fides. Non omnis in
qua per charitatem operatur. Unde rursiam Augustinus l. h. ad BonifaC. C. 8. fidem. quae per dilemonem non operatur , dicit esse fidem daemonum , qui cred- contremiscimi, sed non diligunt. Sed non istam fidem. sed fidem qua per duectionem operasur, approbat atque commendat Apostollas. Atque ex his Enchir. 8. comcludit ut supra , quod sene amore, fidei nihil prodest. An ergo non formidandum, Bme Pater, quod veritates istae squae ad fidem dc pietatem christianam videntur pertinere , utpote tam clare & expresse contentae in verbo Dei , scripto & tradit) per Constitutionem Unigenitus damnatae videantur λ Ideo ergo turbantur fideles, eosque inter boni horrent, mali rident, immisi Ecclesiae Catholicae inlatant , amici Confunduntur, scribebat olim Innocentio ΙΙ. S. Bernardus epist. I78. Apostolicam Authoritatem vestram toto corde honorant ac venerantur 3 sed licet nos , auu angelus de caelo evangelietet vobis praeter id quod eυangelizavimus vobis , Anathema sit , Mebat Paulus Apostolus ad Galat. I. Propterea cum omni humilitate a Sane itate vestra doceri postulant fideles , quomodo Constitutio, nigenitus ipsis non evangelizet aliter quam evangeliraverit Christus , quam evangeliraverit Paulus, quam evangelizaverint Innocentius I. Bonifacius I. Caelestinus I. Leo I. Gelasius I. Foelix IV. Bonifacius II. Ioannes II. Agato , Martinus U. Clemens VIII. Paulus V. Innocentius X. Alexander VII. Cl mens X. Innocentius XII. aliter quam Concilia Ascucana , Sardiniense , Ariusicanum. U. aliter quam '
119쪽
. ΕΙΣ De Turbis susAtatis S. Augustinus, S. Prosper , Sanctus Fulgentius , deSS. Patres passim omnes , a quibus tradita fuit de gratia doctrina , quam Constitutio Unigenisin damnat, prout Quesitellius ipse demonstrat in epistola ad Episcopum Aginnnensem. Nec turbantur duntaxat fideles, sed δc scandalizantur, dum audiunt modum, ut ipsis videtur irregularem quo Constitutio prodiit, non servatis utique regulis aequitatis , solis nempe accusatoribus auditis. Siquidem a quitas videbatur postulare I. Ut Sanctitati vestrae su- 'specta esset fides accusatorum ob notoriam passionem adversus authorem libri, dc Eminentissimum approb, torem illius. 2. Ut Sanctitas vestra curaret locum subreptimabus non patere. HOC enim neces larium esse docet S. Leo epist. 2I. 3. Ut quam plenisseme is lucide unia versa sibi indicari juberet , ne inter assertiones partium aliqua ambigritate facteretur. S. Leo epist. χo. . Ut
nihil incognitis rebus in cujusque partis p judicium δε- finiret , priusiquam iniversa quae gesta sunt definiret,
veraciter audiret. S. Leo ibidem. s. Ut utramque partem
audiret: quia justus Ddex non es qui sic ,mam partem
audis, ut nihil alteri parti reservet. S. Petrus Chrysologus epist. ad Eutychem. Hasce omnes aequitatis regatis servandas centuit , servavitque Leo tu causa
Eutychis, tum ut juste judicaret , tum quia decet inquit in talibus causis hoc maxime providere, ut sine 'epitu conisationum , is charitas custodiatur , ct rueritas defendatur. Maxime cum Eutyches se osserret ad corrigendum id quod in doctrina ipsius reprehendione inveniretur dignum. Plus ego feci ait Quesnellus in Praefatione quarti sui Memorialis in & majori, quam ipse, sinceritate per litteras quas ad Papam scribere mihi honori duxi. Et tametsi prosessio fidei , quam ipsi feci ; duaeque apologcticae explicationes meae dudum ante Constitutionem in lucem datae ; quemadmodum
di responsiones meae ad omnia quae D. Gillandus o jecerat ex parte adversiariorum meorum, aliaeque permultae sensuum meorum declarationes coram publico
factae , una cum clarissimis solidissimisque Doctrinae
120쪽
Oeeasione Refiex num Moralium. Meh. V. Ir 3 Restexionum Vindiciis per nunquam satis laudatum D. Bossuetum, Episcopum Meldensem , tam essicaciter Mevidenter abstergerent omne dubium adversus fidem
meam formatum ab accusatoribus meis , ut ea ex parte
nihil superestet, quod me indignum redderet audientiatam humiliter mo postulata , auditis satis accusatoribus & notoriis inimicis meis , Papa me inauditum indefensionibus meis condemnavit, nec recipere voluit jultissimas defensiones meas , nec explicationes, quas paratus eram dare super omnibus quae dissicultatem pati poterant. Per coniequens non tum providere noluit uti juxta S. L sinem supra decisat, in taΓbm causis uti ne strepitu contestationum , ct charitas custodiretur , veritas defenderetur sed nec custodire voluit justitiae legem , etiam naturalem de divinam, ab ipsis quoque Gemtilibus consuetudine firmatam , ac velut jure gentium , observatam , juxta illud Act. 2s. Non es Romanis uetudo, damnare aliquem hominem, priusquam is qui accusatur praesentes habeat accusato res, locumque defendenia accipiat, ad abluenda erimina.
Et quamvis , omni jure reCipere atque examinare teneretur informationes Omnes necessarias ut locus subreptionibus non pateret, hisce omnibus neglectis, Constitutionem promulgavit, Episcoporum omnium judicio explicationibus indigentem , quam ne humillime suidem supplicatus ab Eminentissimo D. Card. Noaillio, & Εpucopis ipsi adhaerentibus, dare dignatus fuit , imo pro eo supplicantes , velut seditiosos icschismaticos damnavit, tametsi non iUoraret, ne qua draginta quidem Episcopos sine datis a se explicationibus Constitutionem recipere voluisse cingenue confitentes sine iis sestem quadraginta ex IOI. propo
sitionibus juste damnari non posse sed ec reliqui per
Galliae regnum Episcopi, se ponunt in possessione Constitutionem explicandi , suo quique modo , atque ex ipsis plerique prohibent eam aliter intelligi , dc aliter
intellectam recipi. Ecce ergo concursus di conflictus explicationum, diu duraturus, contestationumque dc perturbationum laus