장음표시 사용
141쪽
hunc modum Patruum babuitRbaimundum , unde patrem ei M. Antonium, aut , quod dubitanter magis affirmarem, Maimundum fuisse colligo. Unde, quaeso,
colligit Menchenius , monstratum ei in Flaminii Carminibus Francisci patruum, nomine Rhaim undum, patrem ejusdem potius fuisse quam patruum Id agens, profiteri videtur, se ex illis cognovisse non quantum latis, sed plus quam opus foret scire. Falso etiam collegit, Francisco patrem fuisse M. Antonium, quem utique fratrem habuit Rhai mundus , at frater pariter eorundem Julius, a quo Franciscum pro . creatum fuisse discimus ex egregio opere, cui titulus, Verona Illustrata. Praeterea non erat cur Menochenius cespitaret in patria, & genere Francisci, ita scribens : Solum natale idem ei contigit, ae Fraea Iorio. Patristi Veronensis dignitatem, nescio, an a parentibus acquisitam , an sua partam virtute tenuit. Rhai- mundus , & M. Antonius Turriani ipsum certe tuto manuducebant ad dignoscendum in Francisco germen familiae illius, de qua ipsemet p. I s 8. ita locutus fuerat: Fuis splendidissma Veronae, multisique in literas meritis nobilisma gens Turrianorum , Hieronymo in primis patre, filiisque M. Antonio, Danne
Baptista, oeribaimundo insigniter nobilitata. Haec tamen Menchenio Francisci Turriani genus quaerenti lucis minus habuisse videtur. Quid 3 si Turriani illi omnes,Franciscus in primis, aperte omnibus sese prodant in Collectionibus paulo ante indicatis, ad quas propterea Menchenio confugiendum erat, potius
142쪽
quam ad Indicem Carmin. Flamin. Edit. Patav. I TZ T. unde edoctum se scribit p. i 61. Rhai mundum Turrianum quem gratis omnino fratrum natu minimum fuisse suspicatur maturiori aetate factum fuisse Episcopum Comensem,& Aqui triensem. Portenta fabularum hic loci, potius quam historicam veritatem , placuisse video Menchenio, quid enim monstrosus, quam Rhai mundum, de quo agimus, cum alio Rhai mundo Turriano Mediolanensi, qui ante
tercentum fere annos utrasque eas Infulas tenuerat,
confundere Reponet Mencnenius, Collectiones Epi. stolarum, unde historica illa veritas eruatur, frustra a se diu conquisitas fuisse, easque nancisci, opus fore Iaboriosum,&intra anni spatium vix absolvendum. Ita ipse loquitur p. xxx. de Fracastorii Epistolis, sermone patrio scriptis, agens. Non vero deerit forte,qui ipsi respondeat, multo utique, quam operam in eiupervestigatione insumere, pronius & expeditius esse, scommata in Romanum Pontificem , Catholicosque Omnes, quaqua arrepta occasione, jactare. Praeter Franciscum Turrianum PoLUs itineris comitem habuit Adamum Fumanum, ut certum me. faciunt MSS. Aloysi Prioli literae, licet de ea re ne verbum quidem legatur in Selectis doctorum Viro.
rum testimoniis, quae praemissa visuntur in Patavina Editione an. I 3 9. ejusdem Fumani Carminum , nec
in Giberti Vita superius citata, cujus Cap.XXIV. pag. Lix. inter ministros & familiares insigniores Giberti Fumanus laudatur. Prioli Epistola Leodio data est
143쪽
die 18. Iunii , haecque eius sunt verba, Si rimanda in Italia atquanti delia compagnia, fra quali u nyco. - uuiae ebe per Dot bisegni it Torre torni a Verona ,
M.' Adismo, e M.' Lombardo reseranno con mi. Fumanum Veronensis Ecclesiae Canonicum , utraque lingua diserti lsimum fuisse sat comprobant testim nia illa. Unum ipse pro ream ex Praefatione ipsius ad D Basilii operum Versionem a se confectam,quod ita ea POLr Legatio Britannica commemoretur, solo tamen Giberto inter ejusdem comites nominato. De diligentia sua ad eam Uersionem adhibita Fumanus in ea Praefatione ita loquitur : Biennium jam, antris
quam discillimae ac periculosis ne Britaunicae illius Legationis Pontifex Siam res Paulus III. fore sino ae fam-ctissimo Hro flexi ldo Polo Gibosum comiteis ire jus Afra, cum ego etiam sui tute potes memia se Romae
essem una , exemplaribus ibi compluribus ex Vaticana Bibliotiaca conquisitis, consultisque, taruum mucis di bus ofeci, ut non usquequaque posita me ea in re indu .sriae pamiteat. Nam loca multa, quae in bac, qui mossGraece editas cincumfertur,varie eram depravata , ita ex illis eorreximus, ut hancte affirmare aism, Latinum bunce, si nun tam elegantem tamque commode, ut oporςusire, expresum , at certe multis in socis illustriorem ad intestigendum fore , quam Graecinn. Ea illa est Praefatio quam superius pag. xxxix. inseriptam diximus Victor in Columnae,& de hae sapientissima foe-mna ibidem narrat Fumanus, eandem,'uum R
mae Caput nescio quod operum Divi Basilii. Latine
144쪽
redditum, sibi recitari voluisset, ita eo visam esse delectari, ut dixerit, non putare se ab Autore ipso sua
lingua elegantius esse conscriptum. Quod autem a Dfirmat Fumanus, ejus Versionis provinciam se ex imperio Giberti, qui mirum in modum eorundem Operum lectione capiebatur, suscepisse, ea confirmant, quae de Giberti cura in extruenda Veronae typogra phia, unda veterum Patrum volumina in lucem pro . dirent, diximus in Cap. III. Diatr. eandem in primis pxtollentes allatis in medium verbis Erasmi, qui in Epistola ad Germanum Brixium bona omnia appre.
ςatur Praesuli illi Veronensi quod suis impensis de parando studiosis omnibus insigni benescio satagereti Utinam salt) boe exemplum aemulentur Abbates , συὶ- scopi nostri praedisites . Fumanum P si excelluisse fi.
dem faciunt ejus Carmina eleganter excusa una cum illis Fracastorii in Patav. superius laudata Editione. Lombardus, Poti & iple itineris comes, in quibusdam etiam Poti literis nominatur, nec alius forsan a Lombardo, Turriani, & Fumani cive, de quo
haec habet Pan vinius in libro de Urbis Veronae vitis doctrina,bellica virtute illustribus: Bartholoma vi combardus, Veronensis, dignus admodum est, qui Pbilo-Jopborum Veronensium albo a nobis adscribatur. His enim Aristotelieae disciplinae peritissimus, cum Vincentia Massio Brixiano PbuWopbo eximio, communes explanationes scripsit in hbrum Aristotelis de arte Poetica, quas Marius ipse post obitum Lombardi eum sivis avnorationibus edidit, apposita Lombardi Praefaι isne in Ar
145쪽
sol lis Poeticam, quam ad Inflammatos in Academiaritamina babuit. Ejusdem Bartholomaei Lombardi laudes plenius prosequitur in Praefatione a Pan vinio indicata Vincentius Madius, fassus inter se, & Lombardum mutuam amicitiam ex amoenissimis Philosophiae studiis ortam, longa plus annis viginti consuetudine , conjunctissimam Viguisse . Extat vero inter Epistolas Italicas Hieronymi Fracastorii,Joanni Bapi illae Rhamnusio datas, recitatasque in Collectionibus Thomae Porcachii, & Bernardini Pinii, una, qua assirmat, se neque Robortelli, neque Madii in Poeticam Explanationes vidisse, & de Madio addit,
ebe intendo ba fatio favor grande at nostro povero M. Borto meo Lombardo attribuendogli tanto. Aliquid dicendum superesset de Aloysio Priolo; at quoniam plura jam de eo diximus in Diatriba,
& quoniam non hujus tantum itineris PoLo comes adfuit, sed, ejusdem velut alter Achates, nunquam ab ejus latere discessit, ac proinde frequentissime tam in Vita,quam in Epistolis POLI memoratur, id unum de ipso hoc loco tradam , hunc POLI impulsu, dum Leodii moraretur, acres stimulos addidisse Cosmae Gherio , de quo supra, ut coeptam Roffensis Cardinalis Vitam perficeret. Id discimus ex Prioli Episto. la MS. data Leodii die s. Junii, in qua haec leguntur : S. S. R ia 1hera ebe V. S. debba friverti sta V ta det meramente beato Atifense in e si desidera assai .... O se ce la manducte un giorno fritia ali' improvisio, quanto ci farese cosa grata lj. III.
146쪽
f. III. Ad Epistolas . 'i XXI. XXII. XXIII. XXIIII. XXV. XXVI. XXVII. XXVIII. XXVIIII. XXX. XXXI. XXXII. XXXIII. XXXIIII. XXXV. XXXVI.
SExo ac M Epistolae, quas g. iste complectitur, datae sunt omnes, dum PoLUs Leodii versaretur,lcilicet a die i o. Iun. usque ad diem xx. Augusti. Causam, qua ductus, ad eam Urbem, relicta Cameracensi, migravit, in hunc modum declarat eius Vi ta num. X. Ibι Cameraci) aliquandiu commoratus,
eum non salis turum sibi istud domicilium esse non ob-hure animadvertisset, alio se se recipere statuit. Nam
paulo ante factus erat certior, se perduellionis reum a Rege declaratum, ac publice quoque eo nomine proscrip.rionem in se latam ese; ae non id tantum, verum etiam, si quis eum interemist, ei quinquaginta millia aureorum nummum, necis pr.emium esse constitutum. In tantis discutiatibus atque perlautis extitit unus Erardus
a Marebia Cardinalis, idemque Episcopus Leodiensis, qui eum, interposita fide publica , Leodium ad se invi- rarer . Eo profectuF, perbumaniter, ac plane fraterno amore ab amplisimo illa viro es aereptus, atque liberalisme tractatus. Sex menses illic permanset, expectans dum Anglicanae res meliore loco esse inciperent, quemadmodum Caesar , ω Galliae fiex, fore promiserant. Sed, dum ii sua nimis studiose eo ervare cupiunt,disordiis ac dissensionibus Dis tyrannicam Angli domi-
147쪽
nationem confirmant, sibique ab eo illudi patiuntur. Sex mensium spatio, quod Leodiensi PoLi domiellio
ea Vita tribuit, palam refragantur Epistolae mox re. censendae, intra terminos, ut dixi, duorum mensium
eum dimidio conclusae, & fortius adhuc refragantur & ea , quae easdem proxime praecedit, die i 8. Maiia POLO Cameraci exarata,&quae proxime ipsas su sequitur data ab ipso pariter, in Italiam jam reduce, pridie Calendas Octobris. Non igitur ad solum Le diense domicilium referendum est spatium illud, sed putandum est a Pota in Galliam ingressu usque ad finem Legationis, quae coepisse censenda est mense Martio, &mense Augusto expirasse ; nullo quidem fausto exitu, si ad causam ejusdem inspiciamus, at
maxime fausto, si animo revolvamus POLI in ea Leis gatione administranda virtutes praeclaras ita earum Nationum oculis eluxisse, ut in omnium admiratio ne forent, propterea quod perfectum Viri Apostoli. co munere fungentis exemplar offerrent. Vitie eonis temptum, quem plura jam superiorum Epistolarum loca comprobarunt, manifestius demonstrat numeri X. ejus Vitae initium, quod hujusmodi est: Eo tempore Anglus Senaria apud Belgas, in quo erat etiam Leodiensis Cardinalis, quatuox millia peditum, solutis ad decem menses sipendiis , anxilio adversus Gallos mssurum Ie panicisus fuerat, si POLUM in suam pote sarem traderent . id cum Leodiensis Poto patefeciserrErrat Rex, inquis ille, qui meae propterea vitae inimseIur, quod magno me aliquo malo affectum iri existi.
148쪽
me , cum potius contra eventurum sit ι mihi enim blasce insidiis nil aliud, quam quies quaeritur psimiliterque Rex sieit, ut si quis dormitum ire eupienti vestem inam
velit detrabere. Praeclaros hosce lenius, Christiano Horoe vere dignos, Epistolae etiam, quarum recentionem aggredior , confirmabunt.
Omnium prima scripta visitur ad Paulum Ponti ficem, hisque vel bis inchoatur: Magna jactari tem. psale, in eam tandem Urbem Pervemmus, quam Sanctitas Tua portum nobis rutum, oe eeri illimum in quamis necessitate perfugium, modo illuc penetrare mi demur, futurum praedixeraι. Permenimus , inquam , Leodium. arque ita pervenimus, ut eum nibil magis in vitis haberemus , nibit magis contenderemus, eum nibit denique, in quo opera nosera valere poset, a nobis intentatum relinqueretur, ut eo accederemus, ande bidui iter aberamus , vix post quadraginta dies id a liqui potuerimus: tantum conaιus adversariorum, quas validi venti re- fantes , potuerunt, qui nos suo impetu , di terrore ex tota provincia dicere, di Romam , unde venimus, reis pellere contenderant. Atque Me illi quidem ,si nor pem dere non possent, quod anu omnia Oectabant, ut viriis modis tentarunt, quasi secundo loco sieseperfecturos ex seimabant Eadem deinde unice vertatur in commen danda egregia virtute, Ae praestanti benignitate Antistitis Leodiensis , qui PoLo officia omnia cumulate piaestiterat, quae , ut ipse loquitur, vel a filio obsequentissmo, vel ab amico fidelissimo, vel a collega conjunctissimo expeam poterant. Subditur tandem: m a. '-
149쪽
Reliqua, quae ad negotium mibi a Sanctitate Tua com . mendatum attinent, quoniam de bis 'verendus Heronensis ad 'Gerendum Protonotarium, Sanctitatis Tuae Secretarium, proximis diebus diligenter perscripsit, ne molentis sim Sanctitati Tute, eadem omittenda duxi , Tuaeque Sanctitatis pedes bumillime osculor. Datum Dodii x. Junii M. D. XXXVII. Eodem die, eodemque de argumento scripta est Epistola ad Sacrum Collegium , superiori proxime juncta . Fassus in ea Potius impositam sibi ex sola pietate a Summo. Pontifice provinciam, a se ex sola etiam pietate ia-
sceptam tuisse, 'liqua inquit si non respondeant
votis, tamen aequo animo Iuni ferenda, ne non tam Dei voluntate, quam nostra , nisi videamur, si eisntus rerum, quarum holus Deus est dominus, quod proraerno-sram voluntatem aecidant, aegre nos ferre ostendamus. Et Epistolae subjungitur Cardinalium responsum , quo PoLi virtutibus collaudatis, de summa negotii
illi commissi dissicultate in hunc modum loquuntur: Non ea res suscepta es , quae lenitatem perferret , sed aspera admodum , ω durae tractationis I cui
tamen aequanimiter se accommodare oportet, cum trisia , ω inamoena que libet tolerare sit aequum, quicum. que in Vinea Domini laboramus . Deus, oe laborem leniet, oe exitum dabit, quem expectamus , cum rediι uoptato, felleem. Eodem tandem die consignata est Epistola ad Conta renum, quae statim post tres illas
recitatur. POLUs in ea prius agit de re pecuniaria , quam Contarenus apud Pontificem procuraverat ,
150쪽
actisque huic ea de re gratiis, dolet propter vim na turae suae illatam ab extraordinariis Legationis suae
sumptibus, Sed necessitati sinquit resistere non potuia
mus , cui omnia cedunt , quae, ut babet antiquus verius, ipsum summum exsuperarent Τουem. Quod vero ad Legationis ejusdem causam spectat, praemissa studii sui erga Henricum Regem significatione, acculata. que ejusdem Consiliariorum voluntate , qui omni. loco, & tempore calcaneum suum observabant, se maxime sperare subjungit rem tandem optime successuram, si in ea vel mediocris cura adhibeatur; qua ratione clarissimi Israelitae contra fratres Beniamin pugnantes, Deo duce illis providente, gloriose vicerunt. Demum hisce verbis Epitholam absolvit inuod vero in altera parte litterarum tuarum scripsisti, Pontifcem ardenter perseverare in ipso Juo in Bιtuto , ω optimo suo animo de Reformatione , valde quidem animum meum exbilarasti: non minus in illis Pbilippi Melancbibonis capitulis, quibus ruam siententiam adjunxisti, quae libentissime docta , ω pia tua censiura examinata legi, ω in maximam spem veni, Pontifice
perseverante in censura morum, in caeteris non ita magnam futuram controΣersiam, ut non facile ad professisnem unius fidei in cbaritare omnes provinciae consentiant. 2uod pro sua misericordia oersus boe miseero faeculo concedere dignetur, qui te sibi , Ο Eeclesiae diurissime servet incolumem. Quibus verbis quid clarius