장음표시 사용
51쪽
Pontificem unquam decrevisse, nisi communicatis eum Carolo, & Francisco consiliis. Eas sibi cordi esse quum Caesar profiteretur, expedire tamen putabat, ut prius Germanicis rebus succurreretur. Hancipiam sententiam quum Caesarei Consiliarii tuendam suscepissent in habito ex Caesaris justu cum Car. dinale Farnesio colloquio, iste in hune modum se respondisse significat Pontifici: cie quanto a queso parer di Sua Maena, etenendo da cosι pruden e , e ca-ιbolico Principe non Inprei che dis' altro eccetiodi ri-
gbilierra cosi impio, oe sicelerato , come e , che alia Sede Apostolica . Perocbe almeno per riparare a questo inconeteniente si doeteria far in modo, ebe appari sie la pratica manienes viva, ct ebe se te Bolle non sono ancora exequite, o non si exequisi o cosi preso, non resta per negliges, ma per bonestare, o maturar meglio Ia execu me , ω pero ebe almeno non si τeva resar bora di non mandar ii dui Ambama tori a quia Re, come si era ordinato .c. Confessorno, ebe io dice- U Ῥero, oe ebe s d evi mantener lapratica viva come bavivo detto , ω attender in ta
52쪽
to ad deconelare is eose di Germania, oe obe quesa propria era la via, ma Ferno pero nella mede a opinione di prima , ιbe fosse necessaria I andata delmiatii. POLO in Francia amnii obe li Ambaseiatoris mandasero , dicendo ebe trovandosi S. S. Adna in Avignone si porria far lubito, oe che eosὶ li Ambasiatori andarebboro subito. Et in alia Epistola eidem Pontifici ita scribit: D' IubiIterra Mamo sui trovar
cose in Germania non sono acconcis, S. Maesa non muol romper con Ingbilterra. Faccia U Rs di Francia quel ebe muole, ct acconcis is esse di Germania, ct ebe ill e di Francia non volese concorrer, S. me
Ba sola vendiebera ad uni modo l' ingluris delia δε- de A solica , oe seue. En nova luculentissima testimonia, Pontificiar in Henricum Regem execrationis Diploma emanasse, assentientibus, consulenti- busque Principibus Carolo, de Francisco, nec eos detrectasse pro eodem exequendo socias manus jungere ; quod tamen facinus mutuae eorundem suspiciones disturbarunt. Ut autem aliquid etiam indicem de Farnesiis nego. tiis , quorum mentio fit in iis Cardin. Alexandri literis, ea statim istarum verba recitabo, quae aperte de
53쪽
clarant, innocuam prorsus fuisse initam a Pontifi ce rationem Camerinensis Ducatus in familiam suam transcribendi: Finite is eost publicbe con Sua Maesa come neu ultima lettera bo Ieristo, extrammo su is private , ct cominciai io a dire, come tenevo
passa a figli, come savio faceva istantia n V. Bne di
ceder ancor tui te sue ragioni, considando ebe V. Santita non δε mancuria di qualabe mercede obe passagea figis in modo ebe pote sero vivere da gentilbomeni,viedendo dico questo, baυevano fatia instantia a VSantita ebe voles farto venir vel Sig.Proetio mis halello oe in elya Madama sua MElis , aggiungendo,
larmente perche mi scriυοno, ebe C. Santita rispose,cbe quanto a Ie L amore ebe porta a quella Signora per infinite vir tu, ω rare qualita sue, o al Signor Prefello suo nipote is insignava a desideraris Eni bene, ma ebe per bora la non sapia se non rimettersene alia prudentia di S. Maesta inteso ebe avese te qualita
54쪽
erasqoe Confitiariis, δέ in primis de prael da Apo.
tholicae Sedi indemnitate eentum , di quinquaginta nummorum auremum , quos ipsa pro Dacata illo redipiscendo expenderat. In itidem literis seriamo etiam fit nuptiarum, pro quibus inter sororem Cardin. Farne sit, de Sabaudiae Principem paciscendis tractationem instituerat Cardinalis Eporedien
se colloebi fleeondo ebe eo aviene a uva cognata di unastia di S. Maesa , D pregat di uua deue due esse , Ουero eis S. Maestat piaciendogli is parent ado, ne v klse scrivere a quel Dura L animo suo , Overo quanis do ii mea ne brieteris a X. Maesa, laudare L eoo,
ω Alracciandua conduria ali' ultima perstione, eon molle est e parale , ebe mi pamem convenire , quali per br ira taceto. Quae omnia ne in malam paris rem accipiantur , nimirum perinde ae si studiosius, quam par forer, Paulus III. amplificandis familiae suae commodis incubuisset, consulendum est Caput Π. Opusculi mei de ejus Pontificis Gestis, unde cuivis facile persuadebitur, eam amplificatio nem cum Christianae Rei p. utilitatibus fuisse conis
55쪽
junctam. Consulenda est etiam Sadoleti Epist. XIV. lib. XII. & opusculi illius mei Cap. IV. p. lauis
data, quam ille solum non probaverit, cui aut mala bile ferveat pectus adversus Paulum Pontificem, aut qui multo rectius, & justius, quam Sadoletus se videre existimet, quae tranquillitati publicae , quieti Italiae, Pontificiae authoritatis sustentaculo,
ea aetate cc a venirent, aut denique Cardinalem illum sisnctissimum, habitumque ut eum appellat Lud. Don. d 'Attichy, Episcopus AEduensis, Vitam
ejus describens in Tomo tertio Florum Histor. S. R. E. Cardia. tanquam alterum sui temporis Apostolum, vili assentatorum gregi adscribat. Ab horum consortio quantum ille abfuerit, docent saluberrima illa monita, sapientissimaque consilia, quibus ejus Epistolae scatent, non tantum sine adulatione ulla, sed etiam cum libertate maxima conscriptae . In earum unis ad Cardin. Alexandrum Farnesium datis ita loquitur: Agam fortiter, utar que libertate, quam tribuit mihi Deus: neque eum Principem , cui omnia debeo, cujus eximiam laudem virtutis, probitatis, sapientiae, ullis bominum sermonibus infringi, aut imminui iniquissimo animo patior , falsis asentationibus in errorem inducam. Libertatem illam , qua usi sunt praeter Sadoletum , alii etiam Cardinales, aequi bonique consuluit Paulus III. ut opusculi mei Capite ultimo comprobavi. Quae Pontificis benignitas ea etiam de causa singularem commendatio- Rem promeretur, quod ille plerosque omnes eos
56쪽
AD LEc To M. q3 Cardinales, non sapientia tantum , sed aetate etiam,
gestisque pro Christiana Republica per quadraginta & amplius annos Vaticana Purpura claruit domi, forisque amplissimis muneribus, antecelleret. Ea utique benignitas innumeris aliis Pauli III. prare larissimis dotibus miro faedere conjuncta palam ostendit, nihil verius dici potuisse , quam quod idem Sadoletus de eodem Pontifice in alia Epistola assirmavit, Deo maximas gratias habendas fuisse, sui populo suo tam necessario tempore talem Pontificem praeficere dignatus ei & nihil proinde mi
nus verum, quam eundem Pontificem eam notam
promeruisse, quam illi inussisse reperitur Iac. Augustus Thuanus Histor. lib. I. ad an . MDXXXIV. In reliqua vita loquitur de Henrico, qui Ponti .ficiam authoritatem suo in Regno abrogaverat
ita se gessit ille Rex, ut eum, si aequiores, oe prudentiores Pontifices nactus fuist, sponte se subjecturum ipsorum potestati fuisse appareret. Longius adhuc distant a veritate eae laudes, quibus idem Historicus Regem illum cumulavit, ita de eo scribens Princeps omnibus naturae donis cumulatissimus , ct in quo,si in voluptates Iolutior non fuisset, noli merito desiderare posses. Quid in Henrico desideraverint ejus impe .rio subjecti Britanni, facile quivis intelliget ex e rum temporum Historicis,& ex recentibus etiam, quibus, nemine ex ipsis prorsus refragante s nec Burnelium , nec alios Anglos Scriptores excipio Regis illius tyrannicae immanitates delaribuntur.
57쪽
mabo,. nihil heroicis ejus virtutibus defuisse, quis& ipse iis Cardinalibus adnumerari merea ut, quos
sum taxis Sanctuatis obiisse ex rectratis emum C
talogo, in praestanaismo OPere de Serv. Deb Maris. ω Re . Canon paeae. lib. IIL Capt XXXIII. doceri r . M amibae j- VI. Poci fueras recitavi ad Cardin lem Betonium , Archiepis rem Sanct-Andrea num in Scotia , ubi intes caeterru ex e in m virtutibus magnas Scottiae primo, deinde unis is Mirataniae usilitates , ob quas tinguis q oque foret fundendus, derivatum hi ominatus, in is it: Cayras rei nos imreν alia maxime vel vesimen πω sesum nostrum nos
admonet, inde nos si aliqisis, in no era ilia, inrer roget: uuare rubrum est vest enrum emum ' Me Imium babemus quod respondeamus: quod bruus fecit; πω nos factis po/ius, quam veνbis νespondere decer.
Id quod sperare de Roma Dominariovi Vesra, frmibi
'miser polliceri non dubitabo. Quae verba quum p
givagem, adnota is, Cardinali qEoque poto ad sub- mmdum Martyrium, cujus horta orem se Beronmpraebuerat, non, animam, sed occasionem de .iste, ut sexcenta Epistolaru in ejus loca, praeter ipsius V mm, evincunt, indeque afirmavi, Confessoris nobilissi ris titulum eidem deberi, ac propterea locum in
in ipso Cardinalium Catalogo. Haec praefitus, re forte prolixias qoam Pr ει- rer, nil aliud addam, nisi ut salvere, Lector, G
58쪽
IEMINENTISSIMO AC REVERVNMISSIMI PRINCIPI
ANGELO MARIAE QUIRINOS. R. E CARDINALI, ET BIBLIOTHECARIO AMPLISSIMO
Io. Georgius Schelhornius Felicitatem perpetuam.
HXpositurus dulcem illum sensum , quem oculis anim
que percepi, PURPURATORUM EMINENTISSIME, cum libri Tui exquisitissimi , vel potius reconditae eruditionis thesauri , munus , mihi redderentur , in eam me angustiam conjectum esse video , ut omni plane facultate illum, sicuti vellem, declarandi, quantumque Tun incomparabili liberalitati hoc nomine debeam, rite demonstrandi me destitutum esse fatendum sit. Hoc unum TIBI devota mente, ac ipsa veritate suffragante testatum cupio, incredibilem voluptatem cum summa utilitate Conjunctam, quam ex iis hauit, plus ad valetudinem confirmandam, suumque animo vigorem roborandum contulisse, quam balinei acidularumque usum. Bone Deust quam stupenda in illis polyhistoria, quantae ingenii, doctrinae, sedulitatis opes, quod judicandi acumen, quae suadae medulla, ac profluens dicendi copia, quam mirandus immense lecti nis apparatus, quam eximia in illo dignitatis culmine modestia , quanta denique abstrusa quaevis & antehac nemini cognita ex intimis penetralibus eruendi solertia atque selicitast Di ipsas Tisi scriptitanti Musas Gratiasque adstitisse , mentemque manumque flexisse dicendum sit. Ego certe candido lapillo diem hunc notabo, qui tanti me thesauri compotem reddidit, eruntque splendida illa volumina, quibus mea jam hi bliothecula mirifice superbir, perenne & ad posteros quoque, siqui suturi sunt, meos duraturum clementiae in me haud merentem ac liberalitatis Tun nunquam satis praedicandae monumentum. Idem etiam dictum volo de pulcherrimisHOLII. a aeneis
59쪽
u EpIsTOLA ALTERA ScΗELHORNII aeneis tabulis, magnificentiaeTun testibus locupletissimis , quae in pinacothecula mea inter reliquas icones splendent, tania quam inter stellas luna minores, ac oculos mentemque spectatorum assiciunt tenerrime. Sed&aliud superest, quo Tisime devinxisti maximopere, PRINCEPs INDULGENT Isin s I ME, i gnis nempe illa comitas, cum pari eruditione atque elegantia certans in doctissimisTu Is Animadversionibus, quas epistolae meae apologeticae adjicere visum Tilli fuit .
Meo me metiri modulo didici , nec ita mihi suffenus sum, ut illam ulla ratione dignam esse suaviter mihi blandiar eo honore, quo ipsam affecisti sola Tu A rarissima humanitate ductus, inserens quippe eam Praefationi primo Epistolarum Card. Poli Volumini praemissae, adeoque vilem meum pannum magnificae purpurae Tua . assuens. Neque sane per somnium unquam in eam cogitationem incidi, id consilii abs TE, DOMINE, susceptum iri ι Omnem alias movissem lapidem quod in illa festinatione ac inter tot interpellationes haud eo, quo par erat, modo fieri potuit, ut ipsa Iimatior& copiostor in Tu As, TEque proxeneta in eruditorum perinvenisset manus. Bonum autem factum, quod tam indulgenter ac placide mecum egeris, quae omnem laudem supergrediens humanitas non nostri tantum , sed futuri etiam aevi cordatis viris admirationi erit, summaeque animi Τui lenitatis memoriam posteris quoque reddet venerabilem. Haud quidem mihi deessent, quae ad Animadversiones , doctrinae, elegantiae, humanitatis plenissimas, possem regerere r cer tumque mihi est ac indubitatum , TE, CARDINALIS EMINENTISSIME, qua pereximia polles aequanimitate, inihi libertatem sentiendi ac tuendi ea, quae solidis rationibus subnixa mihi videntur , facile concessurum . Sed statu tum cum animo atque deliberatum mihi est , calamum , quod ad hanc quidem causam, satis inter nos )isceptatam,
pertinet, jam deponere, ac lectorum judicio rem totam per mittere 3 cum mens mea TIBI devotissima in certamen TE- cum, quem observantissime veneror, amplius descendere plane recuset. Floreat igitur inter nos perpetuo pulcherrimum
60쪽
cuM ANIMADvgRsIONI Bus. HI& dulcissimum pacis nomeni Unicum tamen patere clemenister, PRINCEPs, ut adhuc moneam. Cardo rei inter nos ventilatae in eo, ni salior, potissimum vertitur, num Polus in Regem suum subditum ipsi populum ad seditionem,& ext ros Principes ad bellum ei inserendum concitare revera Co tenderit , atque adeo, quod prono inde mihi fluere videtur alveo, Vatiniano in illum odio flagrasse jure dicatur . Tu, DOMINE, negas & pernegas, ego an . Hoc vero ex ejus Orationibus ad Angliam &Carolum V. directis, quas interim denuo studiosissime legi relegique, sole meridiano clarius elucere censeo, mecumque, scio, plures censebunt, qui iis curate legendis operam insumere volent. ANIMADVERSIO.
Quo humanius , quo blandius, quo benignius
mecum agis, erudite Schel horni, dum & munuscula mea, libros scilicet, quos Tibi obtuli, & initam in causa orthodoxae religionis propugnanda rationem, liberali exornas encomio, eo magis doleo, nihil Tibi alteram hanc Epistolam exaranti ex ea acerbitate decessisse, qua in superiore susceptum a REGINALDo PoLo con ullum de Rege Henrico ad bo. nam frugem adducendo, ceu a Vatiniano odio proo
fectiam , insectari instituisti ; quod ipsum plenius
adhuc ante septem annos praestiteras in ea lucubratione , cujus conscribendae occasionem Tibi praebuit
Apologetica ejusdem PoLr ad Eduardum Regem, Henrici filium,Epistola, tua primum cura in lucem emissa. Rursus itaque regeris Orationes ad Angliam, di ad Carolum V. directas , aisque, ex iis, quas denuo Te studiosi si me legisse, relegisseque profiteris, odium illud meridiano sole clarius elucere, atque