장음표시 사용
131쪽
Inter duo praedictae actionum genera Doctor mediunt Canonizationi locum Misitat, inamuis enim sanctus Pavius id Corinthios scribens, dicat stus M inam stat.
piae sum hominis . . tin hominis, qui in ipso infra, mihi ton in fine sed non iis Meliustificatis sum: Et in Ecclesiaste , bomo, utrum amore, an odio dignis sit; ει clesia tamen in canoni tione Sanctorum errare non pomtest, quia de statu alicuius certior fieri potest, non lumper inquisitionem vitae, atque miraculoru attestationem sed etiam, & quidem praecipue, per diuinum Spiritus sancti instinctum, qui omnia, etiam pros da Dei scrutatur, cuius item prouidentia fit, ut Ecclesia sanctaDei festibili hominum testimonio in Canonizatione falli non possit. Haec ex Doctore Angelico . quil suam opinionein c6 3
cludit hiscet verbis : canon alio Savectorum medium est in rilla duo: quia tamen bonor, quem Sanctis exhibemin, qu damn fiso mei est, qua sanctorum gloriam credamus, pie credendum est , quod nec etiam in his iudicium Ecclesiae eo ire possit. Haec sanctus Thomas. ' i a
Opinio Sancti Thoma declaramr .
QVamuis Doctor Angelicus Romanum Pontificem
aut Ecclesiam Calliolicam in canonigatione Sanctorum errare nori posse doceat a 'idq. pie credendum esse dicat; ego tamen, ex eiusdem, Sancti doctrina istuc ipsum non solum pie , sed necessario credendum esse censeo . Si quis enim a Romano Pontifice pro Sancto pie solum, non certo, hoc est probabiliter,& non infallibiliter in caelo esse crederetur, Ecclesia aeatholica illum nobis colendum, precibus'. orandum, nostrumq. intercessorem habendum haudquaquam proponeret , sicut factum esse constat. Id quod Sanctus Thomas, qui Canonizationem,fidei prosellionem quana dam,
132쪽
dam ; qua gloriam Sanctoriam ac vitam amernam pho-fitemur & praedicamus, esse ait, imellexisse ut opinor
visus est. γPro hac re confirmanda, silentio praetereundum non videtur quod Petrus Galesinius , Protonotarius Apo- , stolicus in suo de Canonigatione Sancti Didaei Com- plutensis Commentario scriptum reliquit, dum de prae- stantissima Syxti V. felicis ac sanctae recordationis con- lcione in Consistorio semipublico coram S . R. E. Ca usi dinalibus & Praelatis sententiam aut lasfragium de Beato Didaco in Sanctorum numerum adscribendo laturis, mentionem fecit in hanc verborum formam : Qua in concione a rei, quae agebatur , magnitudine exorsus, primo de potestate suirimi Pontificis, auctoritiiteq. Ecclesiae, quae a Deo tradita est, illuminate, diuineq. dixit : tum demonstrauit & sacris litteris, & rationibus ex intima Theologia depromptis , omniq. argumentorum genere, Romanum Pontificem, verum successorem Beati Petri Apostolorum Principis, pro quo oravit Chri- .stus Dominus, ne cuis fides deficeret , eundemq. v Lueaerum caput Ecclesiae, quae est firmamentum & columnaveritatis, quaeq. 4 Spiritu sancto regitur , ac guberna- ltur, in Sanctorum Cationizatione errare & falli non posse . Idq. non modo pie , sed necessario & certista ma fide credendum affirmauit omnibus summis rati . inibus diuinitus in medium allatis : cum illud etiam perspicue manifestum sit, Ecclesiae , Pontifici sue decreta, certa & firma esse, quae ad fidem, aut morum discipli- inam pertinentia, certis & firmis principijs, fundam emtisue innitantur. Haec ad verbum Galesinius , cuius opera Sixtus V. in rebus Ecclesiasticis , & quidem si in iuioribus, inter asios a secretis Viros uti non raro sele-
isitur Doctoris Angeliei explicetur dictum,. N hoc
133쪽
r constat enim Acacium vita sunctum sub P Iice li I. cui successit Gelasius primus, dolitic Anastasius
secundus. Adde etiam quod Anastasius Acacij mmo Couare. ILriam ab Ecclesia Catholica delendam curauit, ut in c.13 to.
Epistola eiusdem Anastasij prima ad Anastasium huius
nominis primuri .Imperatorem videre licet. Quae igi- eundere trer de Anastasij Papar errore atque punitione dicun- tur a Grati mo , ex quo Platina, Volaterranus & alij π eandem fabulam mutuo acceperunt, mera commenta sse ait Couarruvias, cui Caesar Baronius S. R. E. Ca
. dinalis assentitur, dum Acacium sub Felice III. Obijsse, G. s. A &'Anastasium Papam , integrum ac sincerum in Ca- nal. Anno tholica fide permansisse, atque catholicum ex hac luce 7 decessisse, narrat. Ecclesiae igitur sanctae Dei, iudicium in ijs, quae ad fidem pertinent in Canonizatione praesertim, quar cst quaedam fidei protestatio, errare nullo modo potest. Id quod non solum pie , sed etiam
- recessario credendum iure censetur . Quamuis autem
ijs in rcbus , quae sunt facti , siue in ijs iudicijs, quae
ad particularia facta pertinent, Romanum Pontificem errare posse inficias ire non queam, illud tamen in aliquo Sancto canonizando iudicium .. ex eo iudiciorum genere non est, quod ad priuatuni hominem, sed Had uniuersalem Ecclesiae statum'attinet ; cum inter Sanctos relatio, uti non semel diximus, sit quaedam fidei professio aut protestatio , qua gloriam & aeternam vitam iSanctorum credimus & praedicamus. Nunc reliquum est , ut ceteros nodos de Pontificia canonigandi infallibilit te proponamus, proposito'. dissoluamus.
134쪽
. Di te lo) ev reuelatione in scripturis sacris desuper δε-cta, sicut de illis in prima Clastia repositis.
In tertia Sanctorum Classe sunt illi, qui in diuersis Regnis ac Prouincijs mirabili vitae sanctitate claruerust , quorum item vita laudabilis & exitus gloriosus , aut: initoto Regno. aut in tota Prouincia emicuit de inpol'it. De his enim ad veram sanctitatem dignoscendam, eae fideli una hominum testimoniis, alijsux indicijs Eccluia, sanct Canonizationis censuram adhinere consueui; . t . Quamuis autem inquit Driedo non oporteat,nos omnium horum sanctitatem tam firma , tam. immobi- i ii fide credere, quam credimus sanctitatem eorum , qui ii in canonicis Scripturis describuntur, eorum tamen san- ctitas sinet Irmeritate stupidi atem aut amentiam praei seserente, negari non posset; hunc tamen temerari ii di amentem 1 liedo haereticum non iudicandum ess ait. Haec ex Dricdone varia eruditione non mediocria
M. F. Duminicus Banes, Vir sane doctissimus ac pijs simus, in suis de Fide, Spe, & Charitate Comment hisi , an istbolastici, de Canoniratione Sanctorum a R ma-; no Pontifice seu a Concilio praestita , sine haerςsis fucundae s. spicione dubitari non posse inquit in hanc verborum formam: Temerarium estvalde, & scandalorum, se haeresim sapit, dicere, quod Papa, aut concilium positi errare in Canonizatiψpe Sanctorum . Immo ad finem dubitatiopiβ ait : Nemo nisi amen , aR h*reticus credendus est, qui dubitaret, an Sahctus canohizatus sit in caelo, cum huiusmodi auctoritas canonizandi utatur tot tantis'. hominum sile dignissimorum testimonijs, insuper δε mira lis. Merito ergo qui de ipso Sancto dubitat, in suspicionem haeresis venit, atque haeresan
136쪽
Rei alatu F. Gregorius Nunnius Lusitaniis , vir si 'doctui &s; ό. pius, non sine 'maxima impietate, O 'meo quidem, .iudicio, haeresim sapit, posse affirmetu i omnino cr eden- 'πι-φdum censetur. Dinc Melchior Canus; eri: qui Eehi in Canonizatione Sanctorum errate' pone dic '. ient , non haereticos quidem , sed tethera ids, imhuden-22ως, uer . ineligiosos nominat, &'ub Eccsesia puniendos esse assinitati quia sicut iniuriam facit Martyri: qui iratf.Aum serpro Nartyre ; ita di multo quidEm maiorem Mam rii' instre initularia qui Martyrem Catalo o basico, tum Epssito. ic Sanctoruni numero reiicit. Immo ali canu, 'ii 'in
Mariae rugustini, di reliquorurn lanctitas in qostionem 'une cri-
- cultus omnium, Sanctoriis, post Clementem eo secrati liint ab Ecclesia exploderet O . Qud niti l stuli: ta,uI tius', aut inapudentius dui test. Ne igitur tantiis e - ror in Ecclesia inter Sanctos canofiigandos nascatiar, Deus peculiariter prouidere credendus est: cuius peco liarissimae prisuidentiae abunde gnum argumentum
est, quod fidesτ ab humanis testibus semel in huiusmodi iudici' suscepta, nun in inhrmata est. Canusini Cano non minus elegantre, quam do te, etsi dotii sib 'r inh in quinto de Auctoritate Concilioriuri libro Eine inde scripta, & a me hune in Iocum fidelites estigesta .
. t. e. r. Ioannes DKedoin libro de domatibus varijs , &E- ροῖ '7 bris apocinhi, quarto ; tres Sanctorum Classe,
137쪽
rat : in quarum prima Sancti tam veteris , quam noui Prima Testamenti recensen tuta hoc est, Abel, Noe, Abraham, Ci/siis Isaac , Iacob,& ceteri Patriarchae multi & Prophetae; Ioanoe utem daptista, Stephanus , Apostoli duo decim Latro etiam in cruce moriens, cui dixit Clii stus: Hodie mecum eris in Paradiso ; Paulus quoque: ah ni ulti alij iam in caelo viventes, de quibus in Scriptura sacra fit mentio. Classis huiusceffanctos ii quest Dri edo in caelo viuere ac regnare credendum est, ea fide , qua credimiis ceteris fidei articulis in Scriptura sacra expressis Siquis autem eos in caelo viseere nῆ I fi Udςret', aut 'dubitaret, is proscet' haereticus censendu foret, quia. de Scripturae Cassonicae auctoritate dubitaret , nos'. ab ea
falli posse crederet. Id quod la aeresi 'mpino est.
In secunda Sanctorum Classe repositos Priedo in βecim' U
quit esse Sansius illus, qdorum laudabilis vita, & glo-:
riosus exitus uniuersam limi toto terrarum orbe Ecelesiadi i lustrauit: e, quorum numero, ut ego opinor v dcet
ex Dri edone colligitur, possunt esse illi , quorum, me inciria fit in sacro Missae Canone, & alij pol editum Missae Canonem permulti, quos esse Santios nemo rationabiliter , vel sine temeritatis & impietatis labe negare.aut dubitare posset. Siquis enim, quicunquς ille sit, Regum, Ducum , siue 'incipum , aut Philosophorum i gestas historias toto terrarum orbe diffisas, is .dix .atas nςgaret, stupidus ac temerarius , Rimς rito quidem, censeretur ii quan imagi temera ju=i ct impius ut ait Driedo iudic ndus foret quj VnNersalis Ecclesiae iudicium iam olim tot Episc9poru' , t9ti Doctorum , toti hominum iuxta seriem succellionis. succedentium donsensu firmatum negaret ξ idcirco de i
138쪽
Commenta us. tiones a recto de vero sensu in iudicando declinari poctest ; ideo in textu commemorato haec statim sequum
tur verba: Propter quod contingit interdum, 'ut qui ligatin Lib. .D
apud Deum, apud Ecclesiam sit solutus: O qui liber est apud Deum, 'MEcclesiasticast sementia innodatus. Huc igitur spectat textus ille nuper commemoratus, quem ceteris Romani Pomtificis , aut Ecclesiae catholicae actionibus nullo modo conuenire dicendum est. Quaedam alia sunt, quae non propria priuatorum hominum facta, nec Papae personam, sed statum totius Ecclesiae uniuersalem respiciunt, cuiusinodi sunt ea , quae ad fidem attinent, e quorum numero sunt, ait Si, silues is uester, determinationes circa ea, quae sunt fidei; vel declarationes, quae ad fidei articulos, & ad Ecclesiae s cramenta pertinent; vel quantum ad ea omnia, quae in sacra Scriptura continentur; vel quantum ad bonos m res , veluti sunt etiam Decreta & Decretales, in quibus Romanus Pontifex, diuina prouidentia praeuia, quae Ecclesiet suae sanctae prouidere semper solet, errare nubIo modo potest: immo, ut ait Siluester cum alijs Canin s luestri. nistis ac Theologis, qui crederet dictis in rebus Eccle- ubi supra .siam errare posse, ab haereseos labe alienus non esset.
Cum igitur Canonizatio, quς est qusdam fidei pro-
sessio , ad hoc actionum genus pertineat, quia per eam Sancti declarantur, & ut exemplar fidei ac sanctae vitae in nostris necessitatibus inuocandi proponuntur; in ea actione Romanus Pontifex errare nullo modo potest: tunc enim probationes & attestationes humanar, falsae esse non queunt, quia sumuntur tanquam causa ut aiunt sine qua non, cum ratio Canonizationis praecipua sit assistentia Spiritus sancti, quae in huiusmodi retam ardua, tamq. necessaria , ita Romano Pontifici, seu . Ecclesiae Catholicae adhaeret, ut errare non valeat, tanto uniuersalis Ecclesiae bono perspecto , diuinoq. praeo sertim
139쪽
sertiis Saluatoris nostri promisso accedenter cum
Dan. IL neris ille virum 'veritatu , docebit Ῥos omnem -ritatem , sa'
Lueae 11. Iuli videlicet ac fidei necessariam. Et: Ego rogatiis pro ta Petre) ut non deficiat fides tua ; quasi dixerit, etsi ad limram, non tamen ad finem, vel, ut aiunt, finaliter defi-D. de Tur ciat. Quando enim, ut ait Turrecremata, Christus ora pro ride Petri, orauit pro fide Ecclesiae suae, cui P cii 1. ad se trus tanquam Princeps & caput praeesse debebat. Viscundum- guerius autem Ioannem a Turrecremata & alios Canoro vigueri nistas ac Theologos sequutus, ait Christum non orasse devire sid. pro fide Petri, ut priuata persona rar, hoc est pro fide
Petri tantum perlonali, sed pro fide Petri, hoc est Petri & Ecclesiae, quae uniuersalis est: nec pro fide ut ait Viguerius aliorum Apostolorum, hoc est, pro Sedibus & Ecclesijs aliorum Apostolorum, siue pro Succes Ioann.Tur sorum eorundem Sedibus & Ecclesijs, quas aliquando sis, rh errasse ac defecisse, solamq. Petri Sedem, hoc est E inum in s. elesiam Romanam immaculatam semper fuisse iuxta ii fallibilem Saluatoris Domini promissionem fatendu est. Quod autem Beati Lucae Euangelistae auctoritas nuper commemorata, siue Christi Domini promissio P tro pr stita, de Ecclesia Catholica Romana, quatenus ab alijs Ecclesijs distinguitur, intelligenda sit; Cyrillus , Chrysostomus, Hieronymus , Bemardus , Anselmus, Albertus Magnus, Thomas Aquinas , & alij, praeter etiam Leonem I. & Agathonem, summos Pontifices , uno id consensu assirmant: quorum verba breuitatis causa silentio praetermittenda censeo. Ex ea itaque Christi promissione 'Petro privstitvi:
Ego rogauι pro te , ut non deficiat fides tua rotu Hiquando com-
cret. Nua , confirma fratres tuos ; duo in Petro, ait F. Gregonius lib. a. rius Nunnius, peculiariter sele nobis Oiserunt conside-
κ u , quorum alterum ad priuatam hominis personam ;αν. alterum vero ad communem Ecclesiae utilitatem perti,
140쪽
Commentarius. ro η net. QuM enim Petrus Christum negauerit, hominis; quod autem conuersus, confirmauerit statres, E clesiae erat; illia Noprium, hoc autem commune. Ita
etiam quod fides; quam Petrus peculiariter habebat, sit interius seruata, hoc ei tributum fuit: quod autem sinceram fiatribus fidem, ne Ecclesia in iudicio deficeret unquam, praebuerit, Ecclesiae priuilegium fuit. inquit Christus pro te Petre ut non desciat fides tua; Ecce Petri fidei firmitudinem concessam ; sed i quem finem ξ in Ecclesis profecto utilitatem, ijs verbis
indicatam : Et tu aliquando conuerse, confirma fratres tuos.
Haec ex Nunnio, qui plura ibidem in eandem prosequitur sententiam. Iudicium itaque Romani Pontificis, aut Ecclesiae in ijs, quae ad fidem pertinent, nec tali re nec falli potest. Quoniam vero huic veritati no nulla Summorum Pontificum facta refragari videntur, ea explicare necesse est, ut huius generis scrupulus ab aniamo eorum, qui nodum, ut prouerbio dici solet, in sci
PQ quaerunt, penitus mellatur. Dulitatio Secunda
De Cai lira Ecclesia in Libilitate , siue imfallibili certitudine in Cano
et auone Sanctorum. Cap. X LI.
VO sunt Romanorum Pontificum exempla , quae Catholicae Ecclesiae infallibili certitudini aduersari videntur. Horum unum ad Stephanum VII. quem dicunt VI. & ad Ioannem VIII. quem dicunt IX. alterum vero ad Nicolaum Ioannem XXII. pertinent.