장음표시 사용
141쪽
ρ ι os De Cooniratione Sanctorum
Dubitationis secunia memirum I.
pli iri, & Vod ad primum pertinet me dum, Formosus, ut Scriptores prodiderunt, dum esset Cardin ' ' lis, & Episcopus Portuensis, omni Ecclesiastica digni- rosmos si priuatus , laicalibu'. indumentis indutus , se abctuin nar-Vrbe discedentem, nunquam nec Romam, nec ad Episcopatum rediturum iure iurando assi auit. Hunc d inde contra iura sacramenti, ad Urbem redeuntem , necnon ad Episcopatum restitutum ,& aliquot post a nis ad Pontificiam dignitatem assiimptum, ob iurame Steph. vij. tum praestitum , verum Papam non fuisse credens Si phanus huius nominis VII. omnia eius gesta irrita Ioan. ix. fuisse declarauit: Ioannes vero IX. dictum Formosum verum suisse Papam credens , Stephani res gestas i iiii. probauit, & Formosi acta in Concilio Rauennae restituit .
Dubitationis de ratio , olutio.
TΗeologi & Canonistae omnes in ijs, quae sunt G
dei , Papam siue Ecclesiam Catholicam errare Error iam nullo modo posse iuxta Saluatoris Domini promissum omnino affirmant: si autem Ecclesiam, siue Papam er-Iudiei si ad rare unquam contingat, errorem illum aut facti , aut π personalem, siue opinatiuum vocant, non iudicialem: Ah nam iudicium, uti diximus, ad officium aut ad Pontistinent. ficiam sedem pertinet, opinio autem ad personam . Ioannes de Quamuis itaque alterum summorum Pontificum in Turx causa Formosi errasse dicamus oporteat, ille tamen er-
e. ii 1.ad 3. IOr non ivit in fide,aut iudicialis, sed opinativus, seu
g- persenalis ac facti: altercatio enim illa, sicut Ioannes delo. a Caeli Turrecremata&Caelata inquiunt, non erat de fide, sed alidis .ion de facto, in ovo Ecclesia errare potest, ut ipsi & alij dlIq. . . Stephanus namque Formosum non verum Papa pag. i t. idisse putabat; Ioannes aute veru Papa eunde opinabatur.
142쪽
Dabirationis secundae membrum I I.
ALterum summorum Pontificum exemplum a no In stat. bis propositum est de Christi & Apostolorum eius paupertate, quae ad fidem pertinet. Nicolaus enim . . Mn. huius nominis III. & Ioannes XXII. apud Apost licae sedis hostes visi sunt altercari, & alterum alteri a in re ad fidem pertinente aduersari. P. A
Dubitationis declaratis, oeslutio.
PRO huius generis nodo dissoluendo , temporum ae
paupertatum distinctionem in medium afferendam censeo: duas enim duobus temporibus paupertates Sabuatorem nostrum verbo & exemplo docuisse constat. De prima paupertate, quae nec in speciali, nec in communi quidquam proprij admittebat, Christus Dominus loquutus est, dum Discipulos suos ad praedicandum
mittens dixit : possidere aurum, neque argentums neque Matth. io pecuniam in zonis vestris: non peram in via, nee duas tunicas, neque calceamenta, neque virgam: dignus enim ess operarius cibo
μο. Haec Beatus Matthaeus, qui de Christo Domino alio in loco ait: Filius bominis non habeι ubi caput reclinet. Miula . Primam igitur paupertatem Saluator noster Christus tempore praedicationis verbo & exemplo docuit : co- q. tempore Christus & Apostoli nihil ullo modo, hoc est, nec in speciali nec in communi possidebant, a bonis mulieribus necessaria sibi sumentes, ut Lucas Euangelista cscriptum reliquit. Hanc paupertatem in Christo fuis se, Ni 'laus Papa declarauit ,& litteris Apostolicis as- Niret ita. firmauit. Ioannes autem XXII. secundam pauperi tem, quae victui necessaria in communi possidenda admittit, in Christo fuisse Apostolicis etiam litteris e. plica-
143쪽
ito De Caraniratione Sanctorum
plicauit, haereticumq. esse illum, qui Christum Dominum & Apostolos nihil in communi habuisse diceret. Hanc enim paupertatem Christus Dominus, parum antequam pateretur , verbo item atque exemplo do-Lης cuit, ut Lucas Euangelista stribit hisce verbis : Quando
misi vos sine sacculo, σ pera, cr calceamentis, nunqrid Hiquid defuit vobis illi dixerunt: . Dixit ergo eis: sed nunc qui habet sacculum, tollat similiter G peram : qui non habet, vendat tunicam suam., er emat gladium. Hucusque Beatus Lu Glossi in- cas: cuius locum Glossa interlinearis examinando ait: mmii quoque nobis datur exemplum, ut nonnunquam causa instante, de nostri propositi rigore intermittere possimus. De loculis autem, in quibus ea, quae Christo, & Apostolis ad sui, eorumq. necessitates subleuandas seruabantur, Ioannes Dan. ii. Euangelista testatur, dicens: PMd facu Christus inquit Iudae in fac citim. Hoc autem nemo sciuit discumbentium . ad quid dixerit ei. Quidam enim putabant, quia i . culos habebat Iudas, quod dixisset ei Iesus: Eme ea 3 , quae opus sunt nobis ad diem festum ., aut egenis ut liquid daret. Haec de loculis. Quo in loco S. P. Au-
Aug.inla. gustinus ait: Habebat ergo er Dominus Ioculos, o Videlibus x- δ' oblata conseruans,'suorum necessitatibus, or alijs indigentibu
tribuebat. Haec Augustinus de vita Apostolorum i 'i' ' communi, de qua in Actis Apostolicis legitur in haec
λαι verba: Mulsitudinis aurem credentium erat cor unum er anima
ma nec quisquam eorum, quae possidebas, aliquid suum se dic bat, sed eram illis omnia communia. Haec S. Lucas in Actis Apostolorum, ubi de huius generis vita, quam sanctae Beda is Religiones imitantur, venerabilis Beda hunc ait in mo-
Cloi or dum: di ita viuunt, ut sint omnia communia in Domino, ci ψφ- nobitae vocantur: quae nita ianto felicior, quanto flamm 'tu i se x Conis. culi imitatur, ubi omnia communia, quia Deus est omnia in omni-Hu. Haec Beda Sanctus. Vtramque igitur vitam, quae propriam persectionis Euangelicae retinet se amo ,
144쪽
Clistas Dominus & verbo & exemplo, diuersis tamen temporibus, docuit. Hinc ex secundae vitet exemplo, quod viculi necessaria incommuni possidenda asmittit, persectioni Euangelicς nullo modo derogari videmus : quia ut ait S. Tnomas in Summa, perfectionis natura & vis, quam alij essentiam vocant, non in pau saho. pertate, quae ad persebionem perueniendi exercitium hi M& instrumentum est, re vera consistit, sed in Christo Domino sequendo, iuxta Beati Hieronymi sententiam. Hic enim, dum ea Petri apud Matthaeum perpendit ver- Matila r
ba; Ecce nos reliquimus omnia, s sequuti sumus te , quid ergo erit nobis p necnon Christi responsum Petro datum,exam, nat , inquit: n dixti Christus scilicet cui reliquissu om- Ηict.t . Ha , hoe enim Craus fecit Philosophus, O miiati alii diuitiaι comtempserunt ; sed qui sequuti enis me: quod proprium ApoHolo-ν- est , atque credentium. Haec Hieronymus. Euangelica itaque persectio aliquid in communi habere admi tit, solam 'solicitudinem, ut ait Doctor Angelicus, superiluam, non necessariam prohibet apud Matthaeum dicentem soliciti sitis, quid manducetis, aut corpori vestro Mattius. quid induamini. Nec huic doctrinae refragatur illud alterum Saluatoris nostri dictum apud Euangelistam dicentem: Matth. 6. lite soliciti esse in crastinum. crustinus enim dies solicitus erit mbiis si ,'Dicis diei malitia sua. Hanc enim sententiam B. 7 6 in Hieronymus hunc in modum exponit: Suscit nobis Πα- 'Italis temporis cogitatis: fusurorum curam,qua incerta est, Deo reli Ilom.
quimus. Sanctus Ioannes Chrysostomus eam explicat libsce verbis: SQficit labor, quem pateris propter necessaria: noli 2 ' de superfluis laborarer malitia enim diei pro labore sumitur.
Sanctus P. Augustinus eam in hac verba interpretatur: Aug. Ita cum aliquid boni operamur, non temporalia , quae significantur per crastinum , sed a sema euiremus. Haec de superflua re- monte virum temporalium solicitudine obiter, occasione suadete.
145쪽
Dmxxij. Dctunam plicatura Nicol. Γ, dictum explicatur.
riae possutta re a Dan.xxii dictum de
Ab iis itaque, qui aliquid habent in communi, persectioni Euangelicae non derogatur: immo hanc vitae persectionem a Christo Domino & verbo & exemisplo nobis monstratam ac declaratam fuisse constat. Id quod Ioannes XXII. in litte s Amstolicis Gr- mauit, illumq. haereticum esse declarauit, qui Christum Dominum nillil in communi habuisse diceret . inae sane sententia Nicolao III. qui Saluatore nostrum nec in speciali nec in communi aliquid habuisse declarauit, non aduersatur , si tempora disti guantur . Christus enim loculos aliquando halruit , aliquando vero non habuit: quae protecto propositi
nes tanquam subcontrari, , non autem contrariae, vorae esse possunt, ac reipsa sunt verae. Loculos namque Saluator Dominus suae praedicationis initio non habuit, ut ait Nicolaus III. sed parum ante quam pateretur habuit, ut Ioannes XXII. fatetur. Nemo igitur eorum Pontificum ullo modo errauit. Nec Ioannes Decreta Nicolai reuocauit, sed declarauit. Nicolaus enim hic de ordinis Minorum Fratribus dixit: Fratres minores in rebus oblatis eis nihil i ris & dominij habent nisi solum simplicem usum fructum denudatum ab omni iure & dominio, atque proprietate tam in speciali, quam in communi. Ioannes XXII. declarauit, haec Nicolai ver a debere intelligi in rebus, in quibus usus a dominio& proprietate separari potest, veluti sunt res tam biles, & multae item mobiles ; non autem in rebus,quq usu consumuntur. Dixit etiam Ioannes, Fratres minores ius utendi habere ijs item in rebus, quibus utuntur: quod iuxta Nicolai placitum esse declarauit. Nec ob id, ut ait Ioannes de Turrecremata, Nicolao praeiudicium fieri credendum est; quia ipsemet Nicolaus in sua Constitutione expresse scribit, ut Fratres in rebus du
146쪽
commenlarius. Hrca eani dubiis ad sedem Apostolicam confugerent .
Adde etiam, quod si absque Saluatoris nostri praeiu- Coeil. Codicio praeceptum de non iurando Romanus Pontifex declarauit, dicens, iuramentum in omni casu prohibitum Ei b. 1. misse ι immo eos haereticos esse ait, qui iurare nunqua M omnino licere dicerent ; multo magis Ioannes Constitutionem Nicolai declarare potuit, non solum in ijs, quae I II. ad Fratres minores attinebant, sed etiam alijs in rebus, quae nec ad fidem, nec ad bonos.mores generaliter pei tinent; immo decreta Praedecesibris sui Pontifex, quippe qui in huius generis rebus par in parem habet ,Mimperium, reuocare & mutare potest. Declaratio igitur Ioannis XXII. Constitutioni Ni- Extraua; colat III. non restagatur, nemoq. illorum hac in re errauit. Si quis tamen summorum Pontificum in ijs, RElis. c. citet sunt facti, vel quq propria priuatorum hominum raria respiciunt, erraret; error ille vel facti, vel peis ' η ς' natis foret: e quorum etiam numero illud est, quod de M.t h. c. Ordine ac statu Fraticellorum axaelestino V. pr sti- nus lictum fuit, deinde a Bonifacio VIa I. infirmatum , & 74. viribus penitus a Ioanne XXII. euacuatum, ut in Concissivxtrauaganti eiusdem Io annis videre est. Idem quo- ημ' que de Ordine Baptistar Cremensis tempore Pauli II I. Tho. q. .raqum esse constat. Ordines enim ut ait Melchior Canus) vel probare vel refellere non ad ea pertinet, ἡ 'in quibus Papa errare nequit: quoniam id non e scien tia solum, sed etiam e prudentia pendet humana . Nunquam autem Pontifex in fide, ut aiunt, iudiciali' Tuiseer. l. etes erraret, etiamsi in fide male opinaretur; idq. dici- semii Metur propter assistentiam Spiritus sancti a Christo pro eissam, quae non personam priuatam, sed Oiscium aut rhillesia Pontificiam sedem respicit: opinio enim ad personam , ossiciti, opi iudicium vero ad olscium peltinet. nio *d p Luamuis ergo aliquis unquam Papa, non ut Papa , α
147쪽
sed ut piluata persona in fide male opinaretur, nulla quam tamen opinionem haereticam ob rationem agisnatam iudicialiter diffiniret : quia vel inspiration inicina, vel morte intercedente; vel alio modo impie diretur. Istuc ipsum in Canonizatione , quae est quindam fidei protestatio aut professio, affirmandum Om, viguis de nino est. Si enim in CanoniEatione Sanctorum Roma-vux- ρι-Pontiscv ait Viguerius faciat quod in se est , ii pcst iuxta ritum & consuetudinem Ecclesiet ac Sanctorim Patrum, sese gerat, errare, aut decipi nunquam potest: aine, ,M immo Papa ut inquit Banes in Canonizatione Sanct rum sua potestate abuti non valet. Haec de stςψnda dubitatione , ut tertiam & vltimam aggrediamur.
Catholica Ecclesia in Libilitate hi cu
'oni rione Sanctorum . iCap. XLII. Multa corpora veneramur in terrisa quor m
, i anima crucumlur in Infreno. Aec sane verba quamuis modo sub A. gustini, modo sub Gregorij Magni nomine circumserantur, quonam autem libro apud ipsos Doctores inueniantur scripta, nemo est, qui narret, aut subtem innuat ; ea tamen , qvippe quae V .gatissima sunt,& in ore fere omnium versantur,d: clesii Catholicae infallibilitati aducriati vinatur, in loco enotanda omnino censentur.
148쪽
Dialitationis declaratio, resolutis.
SVnt qui sententiam nuper propositam, quam ego solutio I.
apocrypham esse reor , de Ethnicis , quos Gem Vim. Viatiles passim vocitamus, intelligendam velint: multi c-nim ex Gentilibus tum ob heroicas virtutes, tum etiam ob rerum gestarum monimenta, vel alias ob causas in sepulchris ac Statuis honorantur: quorum tamen ani- in inferno absque dubio cruciantur. Non desunt qui de non canon iratis, sed de malis MLII.
Christianis,qui sepulchris scitissime struetis,honorifici'.
Epitaphiis honorantur, sententiam commemoratam interpretandam esse dicant. Alis vero de Pseudomartyribus Donatistarum, qui ab sol. III. Imreticis tanquam veri Martyres colebantur, quorum Bellar tamen animae in inferno re vera torquentur , dicti:n
sententiam intelligendam opinantur. lib.I. α'.Couarruvias denique dictum illud de corporibus supposititijs, seu adulterinis explicandum censet: fieri enim sola V. potest, ut Sanctorum corporum, siue reliquiarum sanctarum loco, alijs corporibus , seu reliqui js scelestissimorum hominum fraudulenter substitutis aut surrogatis, has illusiones, Ecclesia tot bellis, totq. tyrannorum iniurijs & iniquitatibus oppressa, patiatur. Ecclesia namque sancta Dei, ut exemplis, a Couarruvia inra Didietamedium allatis, utar; Beatum Hieronymum tanquam C arri L sanctum venerandum & colendum nobis iam proposuit: corpus tamen illud, quod sancti Hieronymi esse put mus, vere illius esse corpus, iudicio suo Ecclesia non decreuit. Maxima item veneratione Ioannem Bapti- istam,tanquam vere sanctum colendum esse diffiniuit E etesia; caput tamen illud, quod eiusdem Sancti esse cre- Exempl. dedimus, Ioannis Baptitae indubitanter esse, iudicio Ec- P a clesiae
149쪽
Caia A- minus, eae quidem in dubitari Isterὸt, iurum x canonizatus sit Sanctus, an etiam sit colendus, & inu candus,dubitare liceret. Id quod 'lsum omnino est, in- , solentia & mera insania fenum , clim S. P. Augustinus Avm xos. insolentissimae insaniae esse dicat, disputare, an sit f vii *- -quod totae iacit Ecclesia . : Franc Sanctus B: Bem. epudi nardus de diebus sessis in honorem Sanctorum colem
Misit : Ego qua accepi ab Ecclesia , fecuras seneo trado, l
acessarid itaque, hoc est, nulla penitus. haesit - time , sed ii ima fide credendum est , Ecclesiam tholicini in Canopia tione Sanctorum pullo modo posse. secys diceret, aut crederet , tem '; iniciuntissimus i dc irrcligiqsus, vel amens ,'ut iniis
na est, M. finiamentum veritatis, subiecta iom-
justi quid verb minii, recto, mis
150쪽
C emmentarius. manae naturae perspecta in benignam fore confido. Si quid denique publicae utilitati ad Eccle-
siae Doctae dignitatem ac maiestatem tuendam& conseruandam, prςstiterim, omnipotenti Deo, bonorum omnium largitori, & Christo Saluatori nostro, on nium Sanctorum effectora,&in Sanctis suis glorioso, acceptum resero ; & gratias ago Dei parae sanctae, ac semper Virgini Mariae, Sanctis'. omnibus , quos pro diuina ope in hoc de eorundem Canonizatione Commentario imis ploranda suppliciter& enixὸ inuocaui, quo'. in cunctis rebus meis inuocatos semper es e volo apud Deum immortalem, Creatorem, ne non Redemptorem, & Glorificato- rem , cui laus, honor, & gloria in sempiterna saecu- lorum saecula .