장음표시 사용
41쪽
Primo illud vix monere opus est, G. Catonem notare, C. Columellam. V. Varronem et P. Palladium. Reliqua elementari ordine persequemur. Notat igitur A. editionem Aldi. Ath. Atherii de Vegetabilibus lit,cos. Lugd. i65 .
Barth. in Palladio Barulianum s. eollatum a narthio codicem. m. vel nas. editione ii 'atonis ot Varrouis Risileensem i5ai lier. Bercia Ni enarratione . Br. II ruscliti editionem iέηa. Brii. Brou khusianas Coniecturas. Cant. Cantabrigiense in Palladii codiconi. Cr. Crescentium. Lov. editicinem Lovaniensem; Bas. editionem liasileensem οῦ antiq. editionem inelui antiquam ; pr. editionem principem seu primam omnium. Durd. cditionem Varronis Duod rechtanam. E. Ers codicem Ersurtinum Palladii. G. editionem Io. Gymnici. saepius Grancrum significat; et a.
G s. in Columella Goesiani codicis lectionem. Cr. editionem Gryphii. u. IIervagianam significare puto. Nolam enim hane omisit
I. Icnssonii editionem. Il. Iuniarum. ins. inserit.
42쪽
Po. . Po. a Popinae priorem Catonis vel posteriorem. Poni. Iulii Pomponii Fortunati comm . in X. Columellae. Potiti Pontederam. R. Regiensem. ny. Rychianum codicem Varroniη. S. eodicem Sangermannensem Columellae geminum. St. Roberti Stephani editionem. Victi Victorium, a. V. ante Victorium. Vinc. Vincentii Speculum naturale et doctrinale ex editione Noriinbergensi et Duacensi. . codicem Wratistaviensem. Diuiliasti by
43쪽
EPISTOLA I. Magnam curam diligentiamque postulat antiqua scri-
heiuli ratio, quam in Catone et Varrone interpretes ac librarii non immutarunt solum, verum serme totam sustulerunt. Quapropter antequam de iis dicam, quae in scientia sunt, multa prius de prisca orthographia investiganda sunt; Maoniam nemo, quae a Catone et Varrone habemus, recta intelligentia assequi poterit, nisi si ea, veste qua ornabantur, iterum cooperian
Veteres igitur, quum litera V, quam Aeolicum digamma dicunt, alteri V annectebatur, hanc in o
Mos , alo . Sic torriuom , Obliquom, acer Onι, aduom,c Om, Οὐοm, quae in vulgum emittuntur vitiata. Nee non eadem Varroni restituenda, ceu subsicioΟm, GH-tiquOS , aestis , avos, proavos, Caduos. Cuius gene-
44쪽
XX lx ris apud utrum pie scriptorem in pvobato Politiani et
Victorii codice servantur ista : Glo , at om , Ου ,
amyraom, eruom, natiuom. Sed plura in Varronianis editionibus, quae de lingua latina inscribuntur, retinentur. Νeque id in extremis tantum syllabis usum invenit, verum etiam in mediis et primis: in mediis: ut Pa Olus, set tolus, MaeoOla, Clauola, C-νοDolus: in primis : estura, uolt, Pollus, Molaus , volva a quo
in Varrone restat Oolois intumis, Molsella, Molms, uolturnus, Polgus, νοDianali , Molcanus. Nonnunquam quum illam litora E sequeretur: Ceu ν ter Pro oratre, quum in uento atque in iis, quae ab eodem deducuntur , diligenter retentum est: Morto, νοlauo, Dormus quod in editis Varronis etiam occurrit , surreum νο'Sum, quoquo Ormum, ad OVUS, inanworatis, inoorto
unde diuortiun , di, Orsorium in Pandectis, Mavors, illiod magna vertat, ut uit Cicero Ν. D. II, 2M, Mormiet susceptum etiam a politioribus urbanis, ut separetur a Dretice; quippe utrumque ab eodem sonte. Quapropter quis ignorat tuae in Catone vitiose scri-
ius, culostymum, Consternum, Mensato quod cap. 4o recte oonsato . In Varrone, a quo plura superstant, plura quoque vitii ac mendi coarguuntur, ut Pertere, Mex SuS, tymnsorem, Mensantur et similia. Ex quibus quantum inferior aetas Catoni, Varroni, Salustio
aliisque scriptoribus, qui vetustissimos imitati sunt, subduxerint, intelligere possumus, si Quintilianum audiamus. llic enim I, 7, 25 reseri, a patrio ritu
Scipionem Africanum primum recessisse, O litera in Morinum et Montices in e versa. Quod tamen inferiori temporis gradu receptum est; quandoquidem ipse etiam Quintilianus latetur, quum esset apud Praece-PtOPES , nunquam Servum aut Cermum usurpari audi-
45쪽
XXX DE VETERI SCRIBENDI RATIONE
inores gemino u scribore instituerunt Xo risius diss.
modi, ciuibus vetera monunienta reserta sunt. Cuius uriti piitatis titillum excussum in viasticis nostris vestigium suliorest; ista enim 'cirus, Deiro me , ciunciduni, si OPet ab optimo Codice repetenda. At in arronianis de L. 1.. libris cluamvis ex De suenti librariorum exscriptione multum pristini decolis desti actum fuerit, et quotidie detrahatur, plurima
lumen servuntur : lui HS , Sucta', C, hes, HiavIvicti . clanilei, equet, eidus, unei, licci, Co utriuDucis, 'νιι iacti is, heis, niOdois. Quae in Calone tanta citi a Consectati sunt Editores, ut omnia Sustulerint, et minorem natu induxerint, quam vri Onum et Salu
situm, ilitibus tot vianis praeceSSit. In illia qui tum re nequo 1 Opinam neque ullos. qui postremi urronia uos L. L. libros formis cxcuderunt ac Commentariis illusti arunt, ut, reprensione vindica DC POSsum, ilii Od lius asiliciae vetustatis reliquias Omnino exstinxerunt ΝΟ - vis. p. 4613 . tamen . quam narravi, I Egulnnomina CXCepta video. per i in uiro tuo numero do-saientia: num in Singulari dille Pentiae causa i sol
linita sunt, in plurali o ut site i. ut dixi; ideo hiatu, domini, hi dontinet, huius equi, hi sequet.
Porro suo discoiminc nomina in i desinentiu singu-Ia iiii ab iis . quae numeri multitudinis essciat i quoque sitiita, Separabunt. eod in Cusus nominandi Plu Pales in os exeuntes ab obliquis, eodem sine similibus. Corale
46쪽
XXV distinguebant, ut hi svientes, hos sapienteis. Sed multa Grainmatici hinc recipiunt. Quae tam nominativum , in luit Priscianus, quam genitivum similem
gerunt, eorum a Ct Sutivum multitudinis ruro in es,
equenter in is terminari. Item semper pluralia: in re quoque desinentia, quae t ublativum terminant, Saepe per is, raro per os accusativum iacere : eorum similiter in is uecusati uni exire, quue per ra Vel HS
siniuntur. Sed ab exceptis haec sibi propria vindicat Varro ut apud Sosipatrum meminit Plinius . hias falces, hias mermes, hos a s, liuirra, oeni es, has urbes, Corfra, Stiri es, nePles. De reliquis itaque Iuue in is aCCusativum produnt, eis apud i eteres ESSE debere,
non est cur dubitemus. Noris ius dissert. lV, p. 46B.
MOS pio Iuct upud utili 'ios obtinuit, in verborum in is secunda inflexione desinentium participiis . e iiiu tran Sire, ut Uxigundiam, jaciunc /u, Iuae a Plauto, ΤοPontio. Lucretio. Salustio crebro usurpantur. Cuius
quid in Catone antiquitatis retinetur in his: logiam , yiaciunda, conSermido , faciundi, facta ulum. In Varrone caseiundum, faciundo, ac mira ulos, dioidu ulos, capiundi, ferundo, faciundum. Ex quo numero quantum innovarint tibi urit at tuo editores, manifeStum. Quid vero de superlativis scribam, in quibus pe
47쪽
XX xii DE VETERI SCRIBENDI RATIONE Lilissimum, tenemmis. In quibus Varronianos Lat. Linguae libros odentes minhim servarunt. Fertur autem C. Iulius Caesar in quadam inscriptione veterem sermam primus repudiasse. Cui atque illis, qui partum a Caesare imperium mox adepti sunt, gratI- sicantes docti pariter indoctique morem acceperunt.
Neque tantum superlativa nomina per u intonsi Romani scribere maluerunt, verum et alia : ut cam-fex, aestumo, talentia, lubenter, lusii , ωicesumus, decumus, sareusco, f/ undes. Propterea in optimis Varronis Catonis Iue exemplaribus scriptum est: m-
tas quod etiam in Eugubina tabula legi a Cl. Gorio
certior factus sum pro totas, rutundas, pro Votian
dus , hiuli et Diulia pro fabali et falatia. Item
formi tuosa, dis udantur, dctundent, cwrufinos, aeditumus ab aede et tueor, tricesumam, furnacem a surno , Usus , adulescentia. Quare existimo, libentius , libebit, libido, frondem, decimo, censesima
nonne praeter Catonis institutum atque illius aevi normam scribuntur 2 Similiter in Varrone multa invenies secus ac ille solebat, enunciata. Contra si sive Oe pro u prisca aetas frequentius extulit , ut ex antiquis legibus et monumentis exemplanssumes: coiriaυu, oitile, oitiantur, moinicipio, Potricio, moinio Sive moenio, ex quo moenia. Hinc Plautus prodidit: Pergamum dioirm moenitum manti. Ex eodem otium laudatur. Hoc ego OP dum admoenire ut hoine capiatur, Dolo. Quod et Poenulus comoedia pri, Punulus COIIsritiat. SiC moerus murus Virgiliano etiam carmine nobilitatum: Aggeribus in Dortim. Quod in Lucretio minus miramur: aestus
48쪽
EPISTOLA I. xxxiii enim poena, et Vetus imPoenis, quod nung i unis. Moenera quoque antiquis fuerat, quo I posteritas in
munera mutavit, et de moenus amoenum coniicit Servius Grammaticus. Coerilem similiter a coentre descendit , quod recentiores cunire dicunt, et ab illo cunus, quod tunc uni Co n, nunc cum gemino cunnuS. I beadem origine fortasse mur, in qua pueruli cuniunt. et incunio, ex quo Varronianum incunatum, quod Dur natum peperit. Patria et recepta regula scripsisses Catonem , haec indicant: Poenicum et Poeniciam: neque ab eadem abhorruisse Varronem, de L. L. libri ostendunt, ubi istas reliquiarum reliquias videmus: Moertim, Poetilium, Poenicum, Poenicorum, Moeris. In aeusticis exemplaribus hoc superest, depromptum
a Victorio Poetam hoc est Potum, quod apud alios Poetum ). Multa etiam, quae Iini' u scribimus, vetusti per oscribebant, ut i Olcis, POblice, Singesos, det Olerit, sonticole, holusce , non tuta, s io. Quod si equen
Iane inlelIIges locum Quintil. I . 4 , 7 et et mea ta est Duliam et I
ligulam intelligit eum Burmann Ge. sileriis. His igitur in formis viwabuli, ille literatn i elu pronuncias ροRomani videntur ita , ut medius aliquis inter utrain itie literain, similis Milicet literae duplici et oi exaudiretur. De ver cou in re diretur ad Colum. 8, e. 5, 1. 19.
49쪽
XXX iv DE ETERI SCRIBENDI RATIONE
Satiniacte, Soniacto, Auratia , OVatia , CGNVuS, Corus, clauius, Clodius, milia , olla , cauda, Coda, Hau Sinum, Plorinum, Ptiaulo, Plocio, ex quo Plodo, Platitus, Plotus, PmElulum et Paulum, ut vult Scaurus , Pol udum et Polum , aurichulcum , orichalcum ,
claustrum, clostrum. Quorrim nonnulla rusticis nostris editores reliquerunt, ceu hostias, pro haustus,
olla, coda , plostrum '). At ou, quod Pro ου graeco adiungebant, ut Marius, ictorinus refert, e quod remanet vestigium 8 Omnia a librariis subducta sunt . penitusque ex Stincta. In antiquis tamen monumentis multa hii iusmodi leguntur: ious, inlourias, tota fictiocrunt, ioudicem, Durio, iourent, iouserunt, LouωViOS, Fourios , Loumen. Nulliis etiam ai loco ae, is uo Lucretius utque
alii vel antiquitatis studiosi scripserunt. reli yiias in Catone et Varrone inveni. Quod tamen Poetis proprium non suisse, antiqui lapides declarant. Neque id tantum in extremis syllabis. Mi Victoriai, Romai, i ilia , Se roniai, Gallai, Sextiliai, Patriai, Borumi, Deai: verum etiam in primis, ceu: Quaisto Us, atris, ni lites , aine, Caisan . Eandem scriptui am , sed Ex dissimili ratione deflexam, protulit ex Varroniano cxemplari Victorius: nempe quale illii l
Si veteres quoque memorias inspiciamiis, ad uiati- quum speciem non respondent vocubula, quae apud utrunque auctorem in duo ii seiungunt: Pruti, Plinii Pomρcis, Pon elis, uoiciuntur doliciunt ir, desicito delicito, coicito coiicito, conici coniici, IVDιli Maruli,
50쪽
oicito riicit O , Lia ini Lauinii, nugatori titi tonii , Pontis Pon iis, Torcoliari Torcularii, ali tilii I.
ii ea itidem iiiii te vel turit . quae vetustas in ta Enunciabat, ut cautis cia eis, hi eracia hed naceia, coloniac uoticia, escariae Dicar ast, Minaciis Oinaceis, oinia a quo iuriuum Varronianum 'thea, o Meiacia or- Dacea, tinusiae nausea , tiniae tineae. Quae tamen
nisi ex Politiani aut ab aliis sincerae vetustatis libuis repetas, in editis Catoni' et Varronis in1es ligaveris HStra. Iam vero graecum υ , quod per Latium quum
vagabatur, in patrium re mutabant Romani, scribentes Babulonica, bombuctura', murra, crtinullinus , Purrus et Bum s , stilotinras, lacruma , cluttis, inclulias, cur Catoni Varroni sile non reponunt Νumquid antiquum institutum ista non retinunt, quae
optima exemplaria Servant: amiauin, ninnicam, muVta, zmurmacum, zmuima, SCVPullum, Subiaris, Turannius
a turanno Addo Varronianum Ludinorum pro I. 3 dinorum, Suniae pro Syriae, et alia; in Colii in olla libri antiqui mitigoram nominant . Non praetereundum demum est, in iisdem Victoritot Politiani libris, quos maxime probo, dictionum
simplicium vocales in Compositis non mutari. Quod ad vocabulorum Originem et naturam inquirendam Illantum 1el compendii vel adiit menti niserat . probuint iligis. Vt primum Conmiargiant, avia garat, re am' go, quod Virgilius hoc carmine complectitur: salsamumani avargine cautesI , intcimitur, discyrι acro , Aecari'ο, inlutos , tubiciniam . Desicari, fenisices, Subsicia rint, stibiacent a fico fundo sica et sicaritis9
Quiiiiiii. n. l, 4, M : Atqui ti. plaeuisse aiio Maiiani lite geminata I era I sibi i/Midii ; eoniicie enιm ea scribere; timod si est . iungetur ulillo laeti. Sciat eliana Cicerotii consonans. Noris. p. 423.