장음표시 사용
401쪽
M. VARRONlS LIB. I, CAP. aquam meridiana; et quae salubriore illa fructuosior: 4 dicendum magis eam' suisse opportunam ad Colendum quam Asiam, ibique Italiam. Primum quod est
in Europae secundo, quod haec temperatior pars est,' quam interior. nam intus pene sempiternae hyemes. neque mirum, quod sunt regiones inter circulum septentrionalem, et inter cardinem caeli, ubi soletiam sex mensibus continuis non videtur. itaque in
oceano in ea parte ne navigari quidem posse dicunt Propter mare congelatum. Irundanius: Em ' ibi tu quicquam nasci putas posse, aut coli natum 2 Verum 5 enim est illud Pacuvii/Sol si perpetuo sit, aut nox,
monente Vrsino restitui, quanquam Gestier Victorianam non abhorreis dicat, vel a ratiνe vel a consuetudine. Ita enim esse in Plinio 38, a. 3: Sura quaedam restibis ami aiadiaria.
Sed ibi baea intelligere licet, hie vero
Pars praecessit. Magis eam Vrsititis malebat magis Europam , quia Varro deinceps Asiam opponit, non nomisata tamen antea Europa. Sero nimis addit mi--m quod eri in Eurom. Ursini eon. elota exstat in Edd. I. I-G. Ibique Italia 2 Male haee verba Asiae subiiciutitur, quum deberet essem is eam septentrionaleria partem at e natiam , fuisse προ suam aucraiaudiam , quiam Asiam. Cardinem eoAi9 Nisi sub ipso eardine seu polo sex mensibus continuis non videia solem, reete negat fraer, nee esse regiones, sed punctum. Mare cometa in Concretum, Cro-ntum et mortuum alii dixerunt. Vide Plinium IV, 43 et 46 , et Io. R. Fo ster Geschielite der Hectu gen im Nordera P. 34. Em i&9 Sie infra c. 56 , - φώn aditim. Similiter in Plauti Cistellaria est m ω --. tibi scriptorum aliorumloea apposuit Acidalius. Vide etiam
Mercerium ad Nonium p. 4 S6.--- Emori tu ex Polit. et S. Reparat. mees ex Edd. pr. Polit. Repar. Florentino alio, fruetos ex Pol. nepar. mastim ex iisdem et Caes n. semens ri ex Pol. et a Florent. praeserebat Pontedera. Coti nar Ursinus malebat ali ex e. 44 , ubi est: quae niata stirig, in fordo ales u. min. 9 Festus in ira rota laudat ex Pacuvio in Antiope: flameo Morre oracus te rae Dctiun exuaserae. varro
402쪽
flammeo' v apore, aut frigore terrae Ductus ' omnes interire. Ego hic, ubi nox et dies modico redit, et abit, tamen aestivo diem si non distinderem' meo imsititio somno meridie, vivere non possems illic in semestri die, aut nocte, quemadmodum quicquam Seri, o aut alescere, aut meti possit 7 Contra quid in Italia
utensile non modo non nascitur, sed etiam non egregium sit 8 quod sar conseram Campano 3 quod triti-
inrem meo in tam et inem in re P. I. Glasderem in eo irintiricinam muneri Me --e I. B. R. disseerem in eo istaticiosum mtineri die Minere B seh. somniam P. Umrio in libris Viet. reperit. Vulgatum die correxi . Anonymus in margine Ilint. meridie diem coniecit. defenderem me ira arimo ram meridiem A. Iunt. G. meo insiticio stim numeri diem in eo non Possum Paris. in eo insitici tim numeri die Ubere non mutim Paris. alter. aram B. Ρ. ossina I. B. R. g ni a. V. ch αμπελόεσταν Ienss. αριπIὶδεστα B. N. R. L. L. V, p. 44 , non ut Pacurius ait, Visod omnia, nisi inu emar ses, ν άνω Mrimerine. ubi vulgo legitur: noxiae Cariatis ait. mendavit ad h. l. V simis. qui eomparavit alium Paeuvii locum ex Dulcireste apud Nonium p. 15 . e , nee grandiri frugum festimm aE Nec mitemere, et Varronis ibidem exstantem : Quum arat humus saeminarce Pere non marit, arar recemia non edat, inal editia gra Hire nequeas. Ita
enim eum eorrexit Ursinus, qui Ἀ- eum Pacuviἱ nostrum hune ita concinnat it Sol si perpetuo susta co
Pore lorrens, terrae ferram exuri. Sed nescio cur reliqua vir sagacissi. rarus ex altero Varronis Ioeo alluta verba suo loco et ordini restituere non tentarit. Festi locum annotaverat
etiam Victorius, et exseripsit Isid mix lII, 2 . In Nonio Merceritis edidit
Vbi noxJ V 1iniis malebal: Mi dies nu dice acie et redat. In Musch. estu et in dies: qitani Ieclionem sine dubio hal,ent etiam I. B. R. etsi omissam a
uine diem meridie diri re soleam reete Ursinus eorrigiti aesti, tim diem non dis . vel aratasse diem. Consentit Pontedera, nisi quod recte vulgatum aeuum tuetur, quod tit alibi Deoindicitur. Itaque vulgatum dae correxi. Cuperias meridiem legi malebat. Salmasitim ad Solinum p. 96. et Mallium opinion. III, 3, laudavit Sehoet.
gen. Satiriasii cor Vclionem: lvimen aestisetim diem si nou ἀssi Hoem pro .Lans I. Fr. 4, rori v. meo praeterea delebat, et meridie in meridι- mutabat. sit uocie9 Spuria haec verba videntur Ursino.Quod fur 9 De sarre et adoreo aeo euralius tradam ad Columell. II, 6, 3 , et cap. 9 , M. Iam olim de farre bene disputavit Mars. Cagnatus Nar Observ. Il. 23 . Dodonaeus in , ε .l0, Salmasius aliique. Hieronymus
403쪽
. EO M. VARRONIS Ll B. I, CAP. acum Appillo ' quod vinum Falerno 2 quod oleum
Venafro 7 non arboribus consita Italia est, ut tota pomarium videatur 7 An Phrygia magis vitibus coO- Penta , quam Ilomeriis appellat quam haec 2 aut Argos, quod idem poeta mysmiρου ' In qua terra iugerium unum denos et quinos denos' ciissi.
qui mucclia locant. Spellae nomen cluo tempore Deqtieniari coeperii lWolarre , ignoros hoc tamen Omilioret olui, a theinnio Fannio de Veiisuris ersu 12, νε δει ta nominari, Et octo cluis Pro scripto numerari; ubi la- . meri Nuperus interpres Plane tacuit. Panem levem lactimi de spei a me. Diorat Epistia a Soratii a l DP.gram p. 433, ed. Lit dent,ri,ini. Allierius Mag. de I egelat, p. 472, Sintia extcle genere rati tritiae illi, licet spica eius alii tua nullum mi uus ιs lari 1 gr. nu nlrii lihemi, habet talueii farinam nl-bi rem, quam frumentum. Plura ex, riptoribus medii ae i loca posni si angitis. De vii liqvilate sacris in Italia kide II Pynii opuse. Acad. I, P. 3 ,7. Vt almiti in Spelta Gestiori Thes.
mella hali strunt, ab alica ipsa appellavit. enni V Ursinus Venafano cor rigit, de quo plura ad Columellam. Vulgatam de seudit Burin. ad UaI rinna p. 595. Immarium J Ita etiam Columella et Palladius, sed idem Palladius I, 35. immitit dixit, ubi tamen Crescent nas somota seu pomaria habet. ln a s. 0 snnt ὀπωροθῆκαι, iit apud Plinium XV, 4s. harisius I, p. 85,
ἀμπελοεσσα. Iliad. Y. 343. Arx 9 intellige magis frument abundat Distis Homeri est ui ad 6, 372. Meno γ CT ad Catonis c. l.
404쪽
Icos seri vini, quot' quaedam in Italia regiones 3 Annon M. Cato scribit in libro originum sic I ager GaIlicus Romanus vocatur, qui viriti in cis' Ariminumdatus est ultra agrum Picentium.' In eo agro aliquo sariam ' in singula iugera dena ' cullea vini fiunt.
ligus datus Iliitu. Piei in a. Pieciiti tum Z ving. p aliqui Furii P. aliartiol f υ iam di . I. I- .. i) doni critiei Iunt l. etitia I. B. R. Br. r Romam s) Vrsinus malelin log - , ut Gallia togata dicebatur, in climager Picenus ' unde Senones Galli expulsi fuerant, militibus rottianis
divisus suit lege C. Flaminii trilviiii
plebis contiis auctoritatem seu alii lata, texte Ciceione de Senectule c.
Mut. c. 3 4, qui, duobus in locis haede re lo luens, Gallicum Picenumque agrum iungit, ut Caesar de B. C. I, 29, Galliam Picenunique. Haec Gallia quaestoria etiam dicitur apud Sueton. Claud. 24 , ubi , ide notam Ernesti, qui monet, a Pilitarctio tu Sertoria huius Galliae quaestorem diei ὀ ταμιας της πιοὶ IIαδου Γαλατιας. Alia fuit
Gallia eonsularis, a 'tria ui quaesiuriam distinguerent serἰptores Romani Galliam Picenui uiue dicelariit,agruinque Gallicum et Picenum via
Gallicum romatauin, Hl li. l. Cato. Cis Aristitiam 9 Varietatem litim. rum ortam putabat rsinus ex male intellectis nolis C. S. A. i. e. ectui Tasenatus alictoritatem, itaque h. l. legebat Diritim contra scurat. Huri iti tem yer I laminιuin dolus ele. Victorio dehelur vulgala lectio. Contra Ponte dura ex varie tale esticiebat hane te. elioneni: qui Diritim Caciaueis amυν
datis, de Gallis Caesalis interpretatus.
qui, aeeiti a Boiis et Insubribus io
Italiam adversus Romanos, ea demde loca occuparunt, ubi antea habitabant
Galli Senones. Sed recte hanc ivi egregii coitieeturam improbavit Ge tu C; eamque ipse alia leavit in Curis Secundia. Irim uium P Λntiquum Pirenum probo; G,Iumel l .i III, 3, 2, Piceno agro contribulum Gallicum halint; alii Picentem dicet ant. Addit Coli, mella, ubi h. l. respicit: et in Gallico, qui nune Piceno contrihuitur. I ii te intelligimus x, cilii Galliam Pic num lite iungi ini, de contribulo i,ablim qu I. Cato verti do Gallieo loquitur ultim Picentinum .. Nondit triconlidulo. Ecce Livius lilmi 39. it. Consuli hus P. Claudio et L. Porci eensoribus M. Porcio clatorie et Lm
dialia. Contra Cicero l. r. sachum id aiuesse Consule iterum Q. Falso Maximo Cuur aliare et Sp. Qirvilio. Eandem Polei ilia in ita agi a Picentino memorat Cicero de Ilaru p. Itesp. c. 18. P saurum in agro Gallico colloeat Idein pro Sextio c. d. Delia eulicia γ VrsInias malebat quin .
dena lego te ex Collini ella lIl, 3 , 2 , h. l. laudante. Sed Varro de dutiis
405쪽
32 a M. VARRONIS LIB. I. CAP. 2Nonne item in agro Favontino; a quo ibi trecenariae' appellantur vites, quod iugorum trecenas arti-plioras reddat 2 Simul adspicit me. Certe, inquit, L. Martius praesectus labriim tuus in sundo suo Faventiae hanc multitudinem dicebat suas reddere vites. 8 Duo in primis spectasse videntur Italici homines colendo , possentne ' fructus pro impensa ac labore redire e et utrum saluber locus esset cin non ' quorum si alterutrum decollat et nihilominus quis vult cintere . mente est Captus, atque' ad agnatos et gentilos est deducendus. Nemo enim sanus' debet velle im- Pensam ac sumptum sacere in culturam e si videt
tririmetriae P. in . reliqui Deinceps triemas Ald. et M. a quc tibi Bria acti.
monente Gemero. Plinius 44, e. 4,uem Cato darios e eos redire ea -- gerum aer sit. Tricenaria Vulgatum Ericeraminiae deinde moenera cum Grontivio de Ρ.
praesert Pontedera in Curis postumis: de iis tabo ex Edd. pr. et 3 Flor. restituit. Culleus 20 amphoras, 40 rimas continet. Male Columella ad Catonem retulit, quae Varro ἐγε
narrat, monente Poma. Ceterum ex
autemnit Palaemonia mami institutam vitem trecenta sexaginta vasa edidisse. refert Suetonius Gramm. 23. Desia1MI Scripturam Moraliat. Reolo, et eolando derivatam, I. F. Gmnovius ad Livium 27 , 47 . tueri conatus et Myriaere interpretalus est, eontinnitentibus' mittiti viris doetis. quorum nomina ad h. l. ixosuit Geso. et in Thes. L. L. Columella pro decolluet ex h. l. posuit seesset I, 3, 3.
Gentiles Ex lege XII tabul arum CL Columella I, 3. ; Horatii Serm. II, 2, 2 8.
Culminam d. primae missura, Ut te est apud Columellam sine varie
Res re fruetris Miror neminem in hoe loeo hae,isse. sumitis reficitur recte; sed quomodo fructus diei potest refici ' Quare distinctione mutata
lego: nec si me se, fruineris at indet eos fore ut restitimis dimereant. Male Gemer eos ex pleonasmo explicat Quin Atti ea est verborum structura
406쪽
non posse refici: nec, si potest rescere fructus, si videt eos fore, ut pestilentia dispereant. Sed opinor squi haec commodius ostendere possint, adsunt. Nam C. Licinium Stolonem, et Cn. Tremellium Scrofam video venire. unum cuius maiores de modo agri legem
tulerunt.' Nam Stolonis illa lex, quae vetat plus D.
aias Boueh. Eadem cum Ald. ubique Tremelium. e e re I. B. R. Br. Duellis eos videt fore, ut dispereant pro fructus ii videt fore, ut dispereant. Saepe hae serma utitur Varro. Inepta est Cuperi coniectura nec si Podest legentis. Iustinus IX, 4, immin is uiatio bino rorem s. Alia exempla posuit Gexneri Thes. L. L. Nam S lonia inritiae' Miras in ii Varronis Leo explieando turbas deditu;rorum doelorum dissensio, quorum sententias deinceps narra . Sed antea historiam legis breviter eaarrabo. Primum audiamus Columellam I, 3, 3. 30, quem ob tor simul illustrabimus eadem luee. Sic igitur illei Id o.
re mal reges exactos iactivariis iuri emena iugera, vae ylebis tri nisAritim distae , minores quaeiam ora liqvis metulere, Pam mme νωδia Priam tu a dissima 'terem. Taura γέ-dem Ciaritis Dentatius, quem Pindo an rara retia tis, retasPerra dractu Partari e , eximiam Distulem deferentem Io Praemia nomine , inquagin soli iugera a m comtiliarem tritim vilemque fort-- ρω Mil satis esse, re m. Italoque y lico munere myidori, Me meheia mensura congeritiis sit. Μ- - tim agrorum vastitatem et legoriae nostrae jecissent, criminos tamen senatori fili xtima pian Gontra iugera Possedisse, a quae lege C. Geinitis damnatus est, quod agri modum , quem in magistratu rogatione trib--a Promulga erat, immodica Posia
dendi luidine remisseendisset. De septenis captivi agri iugeribus, quae υiritim dioide ratio, acceptis a C. Fabricio et Curio Dentato idem Oialernarrat I, Praes. 44. Sed audiamus nune historieorum, qui quidem sum sunt, principem Livium VII, 36: Eoaem invis C. Licinitis Soti a M. Popilio Lia aga ma lege de m milli- s aeria est dia uiatis, quod minis iugerum agri cum Flio Possideret , --ψα--- fiatim fatidem imis isset. Haec ille ad CSS. C. Marcium et Cn. Manlium . i. e. A. V. Vareonianum 399 refert. Deinde apud
eundem XXXIV, 4, Cato in desensione legis Appiae: Quid legem Lita
De quingentis iugeris, eivi romano permissis lege Lieinia, testatur etiam Plinius 48, s. 4, et Valerius Maximus Vul, 6, no. 3. Meus Goronis, Bulliana II, 8, a Sehoeti genio allatus, ad longe diversam Liciniam legem pertinet. Annum, quo lex lata suu .suisse ab V. C. 38S vel 386, suspi eantur Golatus Pighiusque et omi-phrius. Lieiniam legem iam diu antiquatam revocare voluit A. V. 62 , Ti . Graectus, teste Plutarcho c
407쪽
324 M. VARROΝIS LIB. I . CAP. 2 iugera habero civem R. et qui propter diligentiam
culturae Stolonum confirmavit cognomen, quod nuIlus in eius surido reperiri poterat stolo, quod offodiebat circum arbores, e radicibuS, quae nasCereritur e solo, quos stolones appellabant. Eiusdem gentis C. Licinius, tribunus pleb. quum esset, post reges cxactos utinis CCCLxv primus populum ad leges accipias D. iugeribtis habere, quod Him do lege Delma cataltim rem. Liei ii iam legem inprimis ad ili viles et smatores pertimii Me, ex Columella asiparet, et res ipsa docet. Cmisimust, ii Ursinus malebat eo furuisi is, quia id cognomen prinius .ie initis obtinuerit. I Oluit id sane iii ielligi Varro; sed possumus vulgatam ii iter et alii: dulum a vulgo Slolonis Nomen confirmavit culturae ar- horum diligentia. Correctionem Vrsini non salis tali nam esse puto; nec
opus eiusdem toniectura . ur rivisceren
tur e solo deinceps legentis. Vide ad I 39, s. 3. Quari litam copulam et ante pronomen qui deleri malim. Plinius s7, s. l: Stoloniam Liriniae genti illa a Piniat re in imis arboribus mai- ea in i mulis: unde et Paminatio in semim primo Stoloni dedit nomen. Eiusdem gentis C. Litantus 9 Lieiniae gentis. sed alio cognomine, Crassus scilicet, cuius tribunalus incidit in A. V. M9. Cicero in Laelio e. 25r I mirustis Q. Maximo, fratre
Scipionis, et L. M iuno coninalidius ram mmlaris lex de sacerHoliis C. Licinii Gassi inde trir; coriuio enim Oollegiorum ad yo 'di beneficium transferebatur.
Post reges exactos annis CCCLXV quem numerum si regum auriis 2 H. adiicias, eniciunt tir anni V. C. Varroniani 609, in quem ipsum vi Liscondi e annum C. Licinii Crassi iri.
Lunatum incidere iam antea monti . Reele etiam Popma hunc tribunatus C. Licinii Crassi annum ex Ciceronis Epist. ad Brutum S, et Iinelio annota erat; qum magis miror Ges 'rum se a Goesio in Λnliqq. Agrar. p. ἀγin eum induci errorem ira sum esse . ut geminam a Varrone memoratam legem unius legis ab uno Eo denique Lieinio Stolone latae eapita diver afuisse censeret. Vno nimirum adem. tum fuisse, eiuod superesse videretur
divitibus , altero quod his demtum
erat, tenuissimis suisse assignatum. Cui suae opinioni ut verba Varronis diversa accommodarent, Goesius 1la interiningehat: Nam Solonis uti lex, qu- - - tat G-m mmcisum. Et τώ - ameli iant, eiusdem gemis ; Gesne s autem verba Nam Solonia era illa lex - cruem romamrin Paren thesi includebat, et reli tua et ροι - o mirabam ctim antecedentibus continuabat , post tralerum solo commale interposito. Deinceps verba Varronis sic inter elahallir: Eiusdem, rit coepidicere, C. Licinius in b. H. e.
mel, mn exarios reges armis V. C.
exaelia CCCLXXXV, Prin-s mPtitumete. Verum neuter hae ratio. potissie uicere, ut Lieinius Stolo utriusque legis auctor fieret; quod si Varro voluisset signi lieare, quidni idem CLieinisu dixisset ' Aecedit ineptissima
verborum inu exaclcis reges mutis
CCCLXV inici pretalio, utine M un
408쪽
piundas' in septem iii gera forensia, o comitio eduxit.
eos annos ad annos urbis eonditae resemet, opus habuit correctione ea,
ut numerus in CCCLXXXV mutaretur. Eo enim V. C. anno legem Libet niam latam fuisse suspicantur viri docti ; quibus de legε Stolonis concedere possumus; minime de Licinii Crassi. Aliud correctionis eius vilium sentit ipse Gesnerus. Testatur enim Livius V. 30, agri Veientani septenauigera plebi di ira fuisse ex senatus consulto, A. V. 36s. Itaque vere diei non potest Lieinius plebi primus sepimna iugera agri eaptivi assignasse. Alterum exemplum annotavit Popitia ex
Valerio Maximo IV , 3, 5, ubi est de
Manio Curior mereris a senatu decem iugeribtis agit Porndri sibi adirem quinquagineta, Por, ris assigniaraonis modiam nora excessu; Parum idoneum rei-mblisae cruem existimans, qui eo, quod
1eliquis tribueretur, comemtia non esse l.
Perlitiet haec narratio ad A. V. 463,
qtici ager Sabinus diviali est plebi. In ValeHo iii in Columella viri docti
eorrigi voluerunt quingema iugera, septem pro doeem, veluti Vossius
ad Venetiam II. 6 . 3. et Tresius ad Gellium VII. 3. De septenis iugeris eonsentit Plinius s. 4t Manil
lugera non rasent satis. Haec metem me rara Pleiat Post exactos reges ia-ς uua eat. C nsentit etiam Columella
in Leo supra posito, ubi in mentione Curii Dentati septena iugera Lieiniana, quae Licinius tribunus plebis viritim diviserat, solemnem mensuram post reges exaelos fuisse affirmat. Idem in Praefat. Libri I. secl. 44, addit
exemplum Fabricii, vicioris Pyrrhi, eumque Neptem agri raptivi iugeribus,qunae Diritim di idebantur, contentum sui se narrat. Nanici Curio quaterna deria iugera assignavit Aurelius Viet. e. 33, euius loctim ad exemplum scriptorum laudatorum viri doeti eorrexerunt, substituentes s te . Haec igitur septenorum iugerum agri capti dividendi plebi mensura solennis
suit post reges exactos. ex lege I .icinia, quam disertis veri is significavit Colii. mella , in liqui scriptores omittunt. Romulus scilicet miratis regum civibus agrἱ captivi bina iugera assignauerat. Vide ad Varron. I. 40, s. 2. Ex hac dispulatione sequitur, salsam
esse annorum compulationem, a G-xio et Gesnero institutam, locique adeo Varroniani correctionem. Facile tamen largior utrique vim doeto id , quod L,eus Columellae . quanquam ab aetate Licinii utrius pie nimis remoti . satis manifeste arguit, legis Lieinii Stolonis partem fuisse alteram de septenis agri eapti, i iugeribus plebi Iulii undis, ii iam una cum priore de
quingentis iuger4bus a cive romario Possidendis, revocare e natus est Tih. Gracchus A. V. 62 i quanquam Plutarchus eum Velleio in eius logis mentione sola quingenta iugera nominant. Repelito conatu C. Licinius Crassus, Cati Graeelii fidissimus amicus consiliorumque omnium socius et assinis per Liciniam sororem, C. Rraechi Uxorem . eandem legem in tribunali suo A. V. 609, tulisse videtur; quo
eventu nescitur. Sed hare anno a. tionis seqtientis erit materies. Primius - με eruta e eomitio eduxit)Primis Licinius Stolo ante A. V 399 pio sua ipse lege damnatus est de
409쪽
M. VARRONIS LIB. I , C P. 2326
quingentis iugeris a cive Toniano possidendis legem tulerat, cuius parsali ilia suisse videtur de septenis agri
eapii, i Iugeris plobi di idundis. Orte solemnis haee fuit mensura ad id usque tempus et C. Lἐcἰtiio Meripla a Columella. Igitur C. Licinius Crassus A. V. 609 non potuit primus legem de septenis iugeris agri plebi dividundis serre. Unde primias referr; videtur non ad mensuram agri dividendi , sed ad modum agri dividendi
Mil legis de ea reserendae. Priorem rationem videra placuisse Popniae. Is
enim lege Licinii Craisi tribuni ita
primum popula tu soro septena agri captivi ivgera assignata suisse censet,
Non, ut antea, senatiiMons ullis. Hi ne
idem explicat voealmium formalia, quod Adr. Turnetas Adv. I, 33 , de soro Lieinii in Italia Transpadana apud Plinium III. e. 47 , inepte interpreta
ius est, monente Ursino, qui malebat legi h. I. e Deo se eomitio MLau. Sed interpretatiotium non addidit. Goesiusso miri interpretabatur iusta et legitima ; reli pia verba non alligit in Indio Agrar. Popinae seri lentiam amplexus est Cuperus; quam et ipse
omnium maxime probabilem esse Existimo, qtranquam non est a Popma demonstrali im, qua ratione illa possit
ea verbis Varronis elici. Quis enim populum audivit unquam ad leges latas sibi accipiendas e comitio edu-elum suisset Comitia significari a Varrime patet, quae Primum in Contilio, deinde in soro aut campo Martio fuerunt habita. Duritiam mihi praeterea videntur iugera forouia habere magnam, si in sero data et
accepta litterpreteris. Sed seramus hane, dummodo ex munitio nos ea plLemus. Geaneres , qui in priore Editione ad h. l. tacuerat. mox in Thes. L. L. aub voeabulo Comitium posuit hane annotationem, quam nimis breviter et obseuro in Editione altera exeerpsit me,lius: me ilia interminitimae , mouenu Pighis ad A. 60S.C. ero Laesio cap. 25 Atque is c C. Licinius Crassus, in Indire mestiatio Nane omissus, mimum Dini Nil, in foran Me is agere eum m M. A. V.
rei. Primo quidem comitia in Comitio MNtri esse, do e hie Metis; deinde
ea ν-- forum Comitis aurarim lolmvus ni utitudinem melius omit. Hinc forensis iugera, primum in foro data.
Postea e foro etiam nimis an Mo υ- iatri tu Ca tim Martium comitio, sinis conserit. Ceterum loeus Varrimis a Gesi ero appositus est cum varietate
lectionis, ita , ni legatur forensia e mitio in f m euvicis. Sed pulo , verba in sortim primum a Pighio i
terpretationis causa addita esse. Addidit Gesnerianae histe annotationῆ exereptae Ernesinis , Pighii rationem probatam fuisse a Gallo Crevi. D. 2 e ira Ilarduinit m p. 56. Locus
C eronis videtur quidem illo inprimis esse appositus ad Varronianum
hune illustrandum, quia est de eodem illo Licinio Crasso, eodemque plane anno tribunatus eius: verum lex ipsa lamen diserepat de meerdotiis lata , quum Varronis laeus sit de lege Lirinii , quae modum agri possidendi et septena iugera agri eaptiui plebi dividanda tali uiret. nde Cisero
memorat, speciem externam eoncio
num , ad populum habendarum , a
tribunis mutatam atque innovatam fuisse a Licinio; euius lamen nova lionis auelorem non Licinium , sed
C. Graechum, quum legem de iudieiis
ad Equites a Senatu transferendis serret A. V. 632 , iacit Plutare ius e. s. euius verba . quia locum' Meronis unice illustrant, ipsa apponam z To - τον του eis imos τά τ' - α λι- γεται σπουδασπι διαφερόντως, και μου
410쪽
tia Varronis possint attemperari, equidem non video. Ante Victorium Iegebatur: e emnitiis. Quod si Popinae interpretationem sequi malueris, pinteris ex veteri Ieelione essicerer j, sia eomitias deduxit Mel frensia in comitia de xit. Sia nune demum
video. Popmae ratisnem magna premi dissicultate , quam antea non ani madverteram. Sei licet noster supra seel. 6, ex Catonis Uriginibus posuit: mer Grissima ron uis Mocam' qui Miritim cis Arinti tim datus est tilua agrum Picensi . quia iacium esseeontra aeriatus auctoritatem , lege v.
Flaminii tribuni plebis, testatur Ci- rem in Catone e. 4, de Q. Fabio Maximo e qui inrisia isertim A. V. 526
Sp. Comitio eollega quiescente , C. Flamimo tribra in Hesis , quoiad Poluit, realisu, agrum Pisonum et GaIliotim Miritim contra inutius auctoritagem di-Adraui. De eodem Cicero de Invent. Il, 7: C. Flaminitis is, quiam to ma
pictis A enum de te da it. Idem in Bruto e. 34: Dicitur etiam C. Eliaminius is, qui tri rivis seis legem
de agro Gallieo et Piceno seiritim disia detulo Ddit - - mmiam υadiasse discendo. Idem Arad. IV. s: Pro Oeam - ad hos noeiores, C. Mamisitim. qui Dym agrariam aliques annis mura a Ndtim bellum Punicum tribtinvis plebismierit. t uo senialia et Postea bis constit factis sit. Invito senatu dieitur Flam us legem agrariam tulisse, quod se aliis antea eius legis aueloe
non fuerat factus ex legs Publilia AV. 4l4, et Menia A. V. 467 latis. Flaminium morem priscum agrorum
eaptivoriam plebi dividendorum primum mutasse, et senatus Potestatem
quae fuerat an lea , ad plebem, etiam contra senatus auctoritatem lege lata transtulisse, apparet etiam ex loci,
ille de A. V. 522, narrat quae Cicero ad A. V. 526 retulit. Quod si iam anno ab urbe eondita 522 , aut 526. primus C. Flaminius tribunus silebis
invito senatu et contra eius auctoribtatem plebi lege sua agrum captivum divisit, sane Q Licinius Calvus M. mum anno urbis 609 non diei potest primus legem de agris plebi dividendis tulisse atque in eo potestatem -- natus atque auetoritatem minuisse.
Belinquitur igitur sola Pighii interis
prelatio, ut dicamus, C. Lirinium Crassum revocasse legem Lieinii Sio-lonis de mcido agrorum, a ei e minarno possidendorum, vel plebi dividendorum , eaque in lege simul m rem antiquum eum populo ex templo agendi innovasse. Dissensum rati num chronologicariun , qui est inter Cicerouem et Polybium, nunc nota
Agei Pireni patronum habet Cimmo . III, 48, nulla librorum varie.