장음표시 사용
381쪽
animo, Inouarchive infesto, movisse, atque in causa suisse, cur in proscriptorum numerum referretur.
Verum , quod iam antea monui, id mihi narrationis Appianeae sidem dubiam sacit. In gratiam cum Caesare redierat Varro tam certa fide, ut ab eo Bibliothecas praesectus simul etiam studia per aliquod tempus intermissa repeteret, totumque se libris et legendis et scribendis traderet. Nihil igitur in animis Caesaris et Caesarianorum videtur potuisse residere suspicionis de animo Varronis iniquo et infesto hostibus reipuublicae, quem olim ille satis Iuculenter. scripta in conspirationem Pompeii cum Caesare et Crasso Satyra , declaraverat. Quid si suspicemur, Varronis eiusdem , quem a triumviris proscriptum prodidit etiam
Dio Cassius. nomen erroris OCCasionem praebuisse Appiano, ut clarissimum et notissimum cognominum
Varronum intelligi et ipse putaret et a nobis vellet Sed ipse Varro supra p. 22.D. in loco Gellii III io. se proscriptum bibliothecasque suns direptas queritur, in libro post Caesaris mortem scripto. Potuit igitur spectare proscriptionem a triumviris factam vel ab Antonio A. V. 7ii. Nam de priore ab Antonio facta proscriptione nihil diserte traditum exstat. Cicero villam Casinatem occupatam ab Antonio tantum tradidit. Ceterum Fragmentis librorum Varronis hoc addendum est. quod ex Codice Guel Dbytano Commentariorum Pompeii Grammatici in Artem Donati prodidit Iac. Fr. Heusinger post Mallii Theodori de Metris Librum p. 64: Varro dicit in libris, quos ad Actium scripsit. sedecim fuisse apud Romanos literas ); ρο-
stea tamm creoisse et factas esse νiginti emes. Tamen Pyrimae . quae inuentae sunt. fucrunt undecim. Postea itρm mutem corr. Heus. 'iginti tres factae sunt. . Illic
382쪽
commemoriatur, qui illam literam fecit, qui illam. Vbi Cel. Rufinhenius in nota apposita suspicatur, scribendum esse ad Anticum, ut intelligantur libri de Vita populi romani quos ad Atticum scriptos testatur Sosipater Charisius Instit. Grammat. L p. I I. Mihi tamen tractatio literarum grammatica a Varronis de populi romani vita ad Atticum scripto libro magis quam a reliquis eius de lingua latina libris permultis
aliena esse videtur. Obiter etiam monebo, Codicem a me inspectum habere scriptum ari aliis libris: nec rationem comminiscor, cur aliis omiserit He ingerus. Varronis meminit idem Pompeius sol. asti, laet: Lectum est hoc sa ius, Praec ue a d Vara Em. Ille dicit, lac non debemus dicere, sed laci. Sed i a
Caesar contra ipsum rem Maledissimam: nullum nomen duabus mutis terminari.
Obiter addo locum Ennii apud V urronem de L. L. IV a viro docto in margine libri Spanhelmiatii Bibl. regiae Berotinensis correctum. Vulgo legitur editus to terra trita varietas habe tenense ubi Liberi 'num
in cuius muro loca i. Codex a vim domo, cuius mu- num notam non habeo. Comparatus, dabat: treca in civi m maro. unde V. D. corpigebul: O terra ZInsca.
i Liberi fanum inestitiam Maro locaυir Iolumque interpretatur de Marone, Bacchi commilitone, a quo Maronea, Thraciae urbs , si erit condita. Coronidem huic disputationi non inhonestam, ut puto, imponet Collectio sententiarum Varronis sub nomine proditarum in semivetere scheda , unde descriptas a C. Barthio in Advers. XV I9, repetiit Fabricii Bibl. Lat. Τ. I. p. i52 ed. Lips. Quas equidem longe integriores atque auctiores reperi in Vincentii Speculo Doctrinali atque Historiali; igitur non committendum putavi. ut diutius in latebi is istis ei in
383쪽
3OO M. TER. VARR. VITA ET SCH.
sterquilinio, quod nauseabundi perscrutantur haud multi, abiecti laterent et marcescerent flores prudentiae civilis egregii, si non ex ipsius Varronis nostri ingenio librisque decerpti, quovis certe alio romano ingenio, ut mihi quidem videtur, non indigni. Licet suspicari, ex pluribus Varronis libris sententias has Esse excerptas a studioso eorum Iectore et in Syllogenconiectas, unde aliquot descriptas posuit librarius, auctor schedae Barthianae, plures autem Vincentius S. II. VII, c. 58, cuius haec est Praefatio: Exstant igitur semientiae Varroniis ad Atheniensem auditorem moriales atque notabiles, de quibus lura μα-- , pine sequuntur, excremi. Sequitur deinceps cap. 59: Dosententiis Varronis moralibus. Cui Syllogae paucas aliquot ex Speculo Doctrinali adieci, cum lectionibus iis, quae reliquas sententias, aliis in I is repetitas variant. Quod inscriptio Atheniensem auditorem nominat , istud suspicor errore librarii exscribentis 1actum esse, qui sententias plures ex libris fortasse Pluribus, a Varrone ad Atticum amicissimum scriptis, excerpserat. Ex libro de Educandis liberis translatas
esse coniicio postremas sententias, quae eiusdem argumenti mentionem habent. Sed iudicium penes lectorem esto, qui Barthianam lectionem, in margine paginae inti a subiectam, comparabit.
384쪽
. Cum natura litigat, qui mori grave sert. II. Duplex est malum, quum, quod necesse est, moleste serimus. Ill. Loquaris ut omnes, sentias ut pauci. IV. I ii multis contra omnes sapere desipere est. V. Ficte relavas gratiam invite danti. I. Vix datum , ne putes beneficium sed praedam. II. Semel dedit, qui rogatus, bis qui non : extorquere est plus quam sciuel rogare. VI l . Turpissimum est, in datis sperare; pulcerrimum est cum foenore data reddi. IX. animo dantis censetur munus magnum. X. Amiei divitum paleae sunt circa grana. XI. Vis experiri amicum y calamitosus itas. XII. Non refert quis, sed quid dicat. XHI. Alit coneordiam, mores ad cohabitantium animos sor-
XIV. Nemo suum putat, quod extra ipsum est. XV. V te bonus patriam sumi, uti ocu uulue it, seri secuin, et Omnia sua eustodit.
X, I. Eo vultu dimittendae sunt divitiae, quo accipiendae. XVII. Volgus quicquid eum gaudio accipit, cum stetu amittit. XVIII. Non tam laudabile est meminisse, quam iuvenisse; hoc enim alienum est, illud proprii muneris est. XlX. Fides est media opinionis et scientiae, neutrum attingens, XX. Elegantissimum est docendi genus exemplorum subditio. XXI. Facilitas intelligentiae veri parit negligentiam. XXI . Amator veri non tam spectat, qualiter dicitur, quam quid. XXIII. Illum elige eruditorem , quem magis mireris in suis
quam an alienis. V. Incipit scheda Bart. I f. Varro
ditur fere - δε M. δVl B ne ben. Prasex. I III B. in mendacias eon Merer ulcherrimum est foenore datam gratiam reddere. IX et X. omittit B. XII. B. dicam. XIII. B. omittit.
omittit. XVIII. Sp. D. II, 37, hane sententiam XXIII adnectit. XX. B. Exeelientissimiam ese cet. Sp. D. II, 37 , elucentissimiam aritem est edoeendi. sed Vl, e. S , elaeidissi. mum malem edocendi gemo. XXIII. Sp. D. Imιm autem. indillo in in ante alicuis inserui.
385쪽
SΕΝΤΕΝΤ ΑΕ XX U. Omnia nosse est impossibile, pauca vero laudabile. XXV. Sunt quaedam quae eradenda essent uti animo se lentis, quae inserendi veri locum occupant. XXVI. Multum interest, utrum rem ipsam an libros inspicias. Libri non nisi scientiarum paupercula monimenta sunt: principia inquirendorum continent, ut ab his negotiandi principia sumat animus. XLVII. Eo tantum studia intermittantur , ne obmittantur. Gaudent varietate Musae, non otio. XX, ill . Nil magnificum docebit, qui a se nil didicit. Falso magistri nuncupantur auditorum narratores. Sic audie udi sunt, ut qui rumores recensent. XXlX. Tam ridenda est in sene puerilitas quam obstupescenda in puero optimorum morum Constantia. XXX. Sic inulti libros degustant, ut cou vivae delicias. Sed cito tr.1nscursa citius labuntur. XXXI Renuit Philosophiu fastidientem stomac bum ; ad simpliceni coenam hilarem invitat convivam. XXXII. Sapiunt vasa quidquid primum acceperinti Sic cst de insantibus. Canale vero fissum est auris, quod accepta memoriae non commendat.
X l II. Noci cssemus pauperes, si nesciremur quid est paupertas.
XX l V. Nescire 'quid est paupertas, optimus est ad summas divitias progressus. Non est miser, nisi qui se esse credit. XXX V. Nusquam perveniet, qui quot videt sequitur calles.
XXXV. Nili I eri euiet de dii pio
XXIV. Sp. D U , 33. Omnia qui dem - no ι M.L AEae . Ibi vem liaee sententia tu,si XXVI et XX Il. liae ero post XXX, XXX l . positae le
386쪽
XXXV l. Non tam modeste quivis sua miratur quam aliena: horaulena sit, quoniam nemo sibi invidet. XXXVll. Imperitiae signum est, quod dissicillimum est exigeraelio fieri. XXWlli. Nulla iactura gravior est scienti quam temporis. XXX lX. Viatores non eunt, ut eant: sic et vita non sui causa sit, sed ut in ea praeclarum aliquid fiat. XL. Qui in magnis excellit, etiam invitus laudabitur. XL l. 'on est felicitas, quae sceu in recipit miseriam. XL l. Adulatoris est spectuieti , cum laus postulationem Prae cedit. XLIII. Contemnendi sunt ineruditorum contemptus , si vis ad Summa progredi. XLIV. Multi laudem amittunt, quoniam ipsi eam de se praedicaui. Hoc autem uno modo sapiens se laudat, quae in ipso apparent, bona, in aliis praedicando. XLV. Deoiderata non habita magni fiunt, habita vilescunt. XLVI. Vtile sed ingloriosum est ex illaborato in alienos succedere labores.
XLVII. Nunc in segetibus aiunt in lici bis, in herbis in frumentis bona sunt. 'olite ibi nimiam spem habere. Saepe
audivi inter os ei ossam multa intervenire posse. Verum inter herbam et ollam longum tutervallum est.
Mc Dua indidem in ante eia addidi. XLII. Sp. D. III, l68,
itam dividit et auget ita 1 6. Dis ad summum progredi ab in imo o/dire. XLIV. Sch. B. quam ipsi de se dicum. atque in his vel bis desinii S, Dioge Barthiaua. XL v. sp I . li1, H9, recte sic quum S. Η magni suiu habeat
XL ll. IIaee postrema sententia sub Varronis nomine exstat in uno S. D. VI, i 28 loco, variis modis temerata a librarici; nee medietnam vilio commodam adhibere possum Appatet tamen respici proverbium :mc ssis avit frumentam in herba eu. Videant docti ires; equidem Pruden longiore annotatione abstineo; tit an- quam loei sunt aliquot, quos non
388쪽
REI RusTICAE EX RII EGIENSI EDITIONE ANNI CID Cccc LxxxII CUM VARIETATE LECTIONIS EX IPSA LIBRI INSPECTIONE DUCTAE.
i. Graeci et Latini qui de re rustica scr*serunt α. Quae disiungenda sunt ab agricultura. 3. Vti ars sit agricultura. agr. sit conclusio. 4. Quae agricaturae sint principia et sines. 5. Θοι partes habeat discipli
6. De solo fundi quae et quot sint Midenda. 7. Quis sis ager πtimus , θι quis eo ei proximus, et quis deincePs. 8. Quod mecies Mitis pharisae
s. Quod tribus modis terra dicatur bona , aut non bona , aut communis. io. Quot modis metiantur rura. it. Quo sit Dilla statuenda modo , et quae in talia. ra. Quo sit loco ρotissimum Dilla statuenda. 13. Quod in Milla Primitus Detanda sint bubilia et Ool. tia , et cellae , Usaque Minaris , Olearia , et alia. et vassa Minaria et olearia. I . De reptis quae tutandi fundi causa Feri deleant, et qualiter. 15. Ad quid inoentae fa es.lsi. De eis quae extra fundum commoda flant aut in
a T. Quibus rebus agri colantur. i8. De numero familiae rusticatis, et quot operis quisque ager coli Possit, et de modo cuiusque. 19. Quot iuga boum singulis iugeribus satis sim; quod
mandi novestos iuvencos. ai. De canibus: sine quibus utique uilla parum luta sit. . Qualiter uniMersus instrumentorum amaratus fundi instituatur.
aέ. Olea in quo agro serun is, qua parte, quo Ordine.
389쪽
a5. Vinea quo agro Serianda sit.
α6. Quo in loco ridicae in Pi--α igi debeant , vi ad
quam Partem. α7. Quot diυidatur mensibus et te Oribus annus , et
in quibus quid seri momtωι , ac colligi de agro
a8. Quot dies haheat quaelibet quariu Rars anni , et inviabus signis eaeli intrent. α9. Quid inter favonitim et aequinoctium vernum sieri syoneat. 3o. Quae inter aequinoctium Mernum et Vergiliarum exortum fleri debeant. 3 i. Quae inter Vergiliarum exortum M solstitium Fert o orteat. 3 α. Quid inter solstitium et caniculam faciundum sit. 33. Quinto interuallo inter caniculam et aequinoctium auctumni auctu i quae feri πorteat. 34. Sexto intervallo ab aequinoctio auctumnali quid feri Ῥorteat uaque ad
35. Septimo inter allo inter Vergiliarum occasum vibrumam quae sieri opor
36. Octauo interiatio instristimam et Boonium quaesieri o Ortem. 37. De lunari a diebus. 38. De stercore et sterquilinia.
39. Quatuor esse gmeria seminum , et quae quo tempore ac Θι loco seri debeant. . Quae sint genera seminum, quemadmodum ρ ραγ-ri debeant, c. et qm a et quo loco seri debeant. i. De temρOribus tranfrendorum surculorum , vi quae sint POAt sationem obsereanda.
a. De Meliea , seu Medica. 43. De cytis . G. Quot modii sercantur fabae, tritici , hordei , farris. 5. Sata quoto qua ne die
6. Ex quibus foliis cognosci possim possunt anni tem
7. Quemadmodum sata sint tuenda. 48. Quae in vica sint reca -M , et cauaac eorum. 49. De fruelibris maturis ca-
cio et stellitione Pratorum. So. De mease , et causa huius Mocabuli , quare messis amellata ἔ q re paleae
53. De si uia. 5έ. De vindemia facienda
390쪽
S. De Otia legenda. 56. De foeno condendo. 57. De trilim condendo. 58. De faba et leguminibus et
iaseis conciendis. 5 3. De pomis condendis. Go. De Olea condon. . sit. De amurca condenda.
sit promendum. 64. De amurca tuenda ac P menda. 65. De Dino Promendo. 66. De olea Promenda. 67. De nuce et palmialia.
ioloritis iis liliri, tiruttii simiplis libri prinii titulos, ante ipsum librum positos,m 1aerit, caeter amaria lili mitti nullos plane ihi reperit: igitur hos xpurios ensebat esse. Si hos titulos inmicire ιδel, in evite mimmie libri eos rereries . Ordo mumime hiatra editionis eos iunctim edere Metas. T.
I. Otium ' si ossc in consecutus, Fundania, commodius id, i hinec scriberem, quae nunC, ut Potero, EXPonam, Cogitans' ESse Properandum , quod ut dicitur) si ostlioino bulla eo magis senex. annus enim Octog Simus admonet mc,' ut sarcinas colligam ante quam
C p. I. a Politia essem l. B. Br. R. li init. υ Ius essem V. h reeom. si tibi I. B. Br. R. Iurat . et commoditia tibi V. e euratus esse W. d) bida I. D. R. U. I i. e me omlu. v. Ceterum Plinius xviri. c. 3. Ex CAp. I. Otium si essem conse rus Potius essem coluemutis antiquam Ie-elionem pr&bans Potit. interpretatur: melἰcira fuissem traditurias, si otiose et lenie xcribere Poluissem. In sqq. S ri-bii: sei commodius tibe haec sereiberem. d. Vietalist. S. Repar. et Laurent. recommoditis tibi h. ibent. Postea Antis
enim XXo ex Plinio posuit Ponte-
dera. Denuiue eumfacere pro conscere probat.
I iamiamαὶ Filia C. Fundanii, quem socerum vocat infra cap. 2. amicum habuit Cieem; vide ad Q. Fratrem l . epist. 2. Λ Pompeio ad Caesarem C. Fian lanium equitem transfugisse , logimus in libro de B. Hispan. e. ε .