De varia Aristotelis in academia Parisiensi fortuna, extraneis hinc inde adornata praesidiis, liber. ... Auctore Ioanne de Launoy Constantiensi, ..

발행: 1653년

분량: 162페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

121쪽

ARisTOTELIs FORTUNA. IIs Iune discerpere liceret, Ramo contra ne mutire quidem liceret, triumphus de tam nobili vicDria miri scus agitur, tristis ista es horrenda Triumuirum sententia impressis o Latina σGallica oratione libesiis , non moia per huius misis compita, sedper orbis terrarum loca omnia , quo expecrari potuit, promulgatur. Ludi magno a aratu celebrantur, ubi sesinantibus stlaudentibus Ari otiaris, omni ludilrj o conuitidi genere Ramus asscitur. Eud reliqua his in gniora commemorem ' quae tamets verissima sunt, s memoria recenti tenentur , tamen ita Funt ab honesis studiis aliena , ut verear, ne iis etiam, qui interfuerint viderint, res

tam incredibilis non facta , sed friti esse videatur. Haec Aristotelici iudicj breuis se summaria historia est. Plurima enim pr.etereo, qua e certorum hominum infamaa commemorari non possunt. Atque h. ec pauca idcirco commemoro , non ut malevolo cuiquam somachum moueam quid enim minus est, quam ut tam inhumaniter vexatis saltem praeteriti doloris me

minisse liceat sed ut omnes intelligini, Camdinalis illistris me, non soli m quantum tibi tali abrogato iudicio Ramus Tatiusique debeant, sed etiam quam formidabilis es iracunda Aristoteleorum Logica fit, quae talibus argumentis

122쪽

12o . . DE VARIA

uiuersarium persequatur. Ac ne me Aristotelia pari iracundia a erant, ad Academiam refugio minime superbam atque violentam , sed contra facilem es benignam, qua tantum abes, ut bi contradicentibus tam ferociter irascatur , ut etiam amatores suos exi mei, a quibus bi veritatis inquirendae iratia diligenter es accurate contradicatur. Haec Talaeus, quae sine detrimento historiae, quam scribo; praetermitti non potuerunt. Petrus Gassendus causam Rami non admodum

iniustam fissere se ostendit.

P Ο s T R E Mo non minus necessarium est animaduertere, editum esse Gratianopoli anno MDCxx Iv. a Petro Gas endo opus , quo Rami causa plurimum iuuaretur. Hoc autem opus inscribitur Exemcitationum Paradoxicarum aduersus Aristoteleos libri vi I. In quibus praecipua totius Per pateticae doctrinae fundamenta excutiuntur. Liber primus octo exercitationes continet,&tale est uniuscuiusque argumentum. I. homines Aristotelei ex germana Philosophia Sophisticum effecerint. II. Lod immerito Aristoteles oberrarem bi philosophania ademerint.

123쪽

ID. astu od rationes nulla sint, quibus secta Ari usis videripotestpraeferenda. . IV. Λ sed maxima sit incertitudo librorum doctrinaeque Arsoteleae. v. ixod apud Arsotelem innumera δε- antv r. Δ sod apud Arintotelem innumera δε- per antvir. Λωod apud i riseotelem innumera fasiant. VIII od apud Oristotelem innumera

contradicant. L

. Alios ego Gassendi sex libros non vidi, atque virum eos ille iuris publici fecerit,

me latet. Qua tamen de re in illis tracta turus esset, sua in librum primum praefamtione monet. Liber, inquit, secundus di omnitur Dialecticae i in otelea , ubi primum nulla ipsius Dialiarices neces itas , utiliti eos declaratur. Deinde vero , ubi declamatum es in Uniuersalia , Categorias, propositiones Aristoteleas, dissutatio tandem instituitur adue

μου frientiam , demonstrationem ab Ciniis=tiae praestitutam , atque his praecipue es, ubi

cognitio scientiaque humana arguitur infirmitatis ac incertitudinis.

Liber tertius destinatur in Acroasim P si

124쪽

- DE VARIAcam. Hu impugnatur numerin principiorum Aristoteleorum , interque cetera formas esse a ridentales ad uitur. His aliunde esse motus naturalis asseritur, quam vulgo existimetur. Hic veterum satium po minio reuocatum Aristoteleo loco siuinituitur. His vacuum inducitur , reducisurque in rerum naturum. HAtempus conuincitur aliud , quam de niat Ari- soteles , aliisve item quamplurima e re natu interseruntur. Liber quarem adoritur libros de corpore

plici, ubi primum esse u is o Soli com

paratur quies. Terra vero quasi uni explostis concilia ν motus. Exinde multiplicitas mel certe immensit, mundprobabilis arguitur,p xer innumera , quae flamantur

de causa motus, de luces Hoeomenis, degenerabilitate es corruptibilitate, qua circa gobos caelestes. Ad haec vero siubstituitur impugnatio

elementorum t ri teleorum in numero , in qualitatibus tam motiuis , quam alterativis,

in transemutabilitate inter se , in compositione

mixtorum.

Liber quintus aggreditur vulgures tracta tus , quos de mixtis instituunt. I 'Io loco Cometin traiicio per aetherea satia, illarique tuo non minus perpetuos, quam Adera perpet

125쪽

ARIsTOTELIS FORTUNA. 12, conssima. Praeterea chylo ex stomacho transeunti in iecur, nouum aliudque iter aperio, quam per venas meZaraicas. Ad haec autem plura distinguo genera visentium , quam tria o semen animatum facio, brutis rationem restituo , inresiectum phant Emque nullo discerno discrimine. Postremo id maxime suadeo, ut resu

homo, quod non est Libe extus instituitur aduersus Metapbscam. In hoc ubi reiecta est pars maxima eo-grorum , quae Metaph deferuntur, impetuntur potissmum vulgata illius principia , os celebres ilia proprietates entis , unum , verum, bonum. Deinde vero ei orthodoxae asseritur quaecunque cognitio habetur de intelligentiis, eque Deo ter maximo, dum nimirum senditur, quam vana sint argumenta, quibusphilo

sopharisient de subitantiis Agis separatis ex

naturali lumine.

Liber denique septimus es in moralem philosophiam. Is nimirum opus habet enumeratio ne prolixa. Uno enim verbo docet iliam Epicuri de voluptate tentiam, ostendendo videt et, qua ratione flummum bonum in voluptate con

siturumst, o quemadmodum laus virtutum, actionumque humanarum ex hoc principio delendeat. Atque haec sunt, quae si propo-

126쪽

314 DE VARIA fuisset Ramus , quid eo homine factum esset Si quid autem fieri potuit acerbius,

Talaei multo melius, quam mea orationuexprimeretur.

Septima LAristotebs fortuna recensitur oe explicatur. In qua Philosephis

quanto quondam in dedecore , tanto, in honore habetur , aduersarios persequentibus Academia m Senatu Pa -

HAEc vltima Aristotelis fortuna mutito adhuc fuit illustrior, quam sexta. Nam clim anno Christi MucxX IV. vniuersa Aristotelis doctrina publicis thesibus oppugnari coepit Lutetiae, tunc Senatus & Facultas Theologiae Parisiensis oppugnantium impetum retardarunt, Msua auctoritate compescuerunt. Huius autem rei historia duobus maxime Continetur. Alterum est lata per Facultatem

127쪽

ARrs TOTELIS FORTUNA. xx Theologiae in propositiones Aristotelicis principiis oppositas censura: alterum vero Pariuense Senatusconsultum. In Aristotelis oppugnatores Parisiensium

Theologorum censura. S 1 c autem se habet censura. Anno Domini MDCXXIV. die prima mensis Septembris sacra Theologiae Faculus Pari ensis posimissam de Spiritu sancto more solito celebrarum , ordinaria habuit comitia in oti GL VSorbonae, in quibus magister Petrus de Besse Syndicus exposuit quasdam theses mustatuae

per Ioannem Bilaudum , Antonium de Uugon, o Stephanum de Claues contra doctrinam Aristotelis communiter receptam , quas Are mus Senatus iudicio Facultatis examinanducommiserat, antequam sententiam in auctores ferret, quibus iam antea agitatis o examinoris, nec non peculiari censura notatis per eiusdem Faciaratis deputatos, iterario communibus

dentium se fragiis cum sua praefatione com probari petiit, antequam inpremo Senatui offerretur.

cultis autem iterum postmeridiem priuata comitia indixit, ut conficeretur censura gener

lis theseon Ioannis Bitaudi, Amon, de Masos

128쪽

fionum quasi attonibus praeponeretur, anteia quam Fupremo Senatui o errentur. Sequitur censera Parundam propositionum pubstratarum aduersus principia Aristotebra, Paracta a s Cabali caper Ioannem Bitau- dum Sanctonensem , Antonium de Vision es Stephanum de Cloes euulgatarum: de quibus dictus Biraudus sub moderamine de Vision erat responsurus , tertius vero arte chymica istarum veritates experientiis ostensurus, nisi siupremus Senatus adpostulationem sacrae Facultatis Theo

sima Parissensis illis Uentium imposuisset. N HIplane in Republica Christiana periculo us,niliique communi sanctorum Patrum iudicio cauendum diligentius , quam rerum nouita ,

eapraesertim, qua verae sicientiae , sacraeque doctrinae manifeste dignositur aduersari. Sic a primis Ecclesiae temporibus i e veritatis auctor Spiritus sanctus monuit, sancto Apomis at re ante, qui toties nouas o peregrinis homi inum in facto doctrinae opiniones omni stadios diligentia fugiendas commendauit. Utprima iuvia ad Timotheum cap. v s. dicitur: O Trimothee depositum custodi, deuitans profanas vocum nouitates, se oppositione alsi nominis

scimtiae , quam quidam promitte ei circa iam

129쪽

exciderunt. ad Ephesios cap. IV. Vt iam non Umus paruuli fluctuantes o circumferamur om ni υento docIrinae in nequitia hominum, in astutia ad circumuentionem erroris. Et primae ad Timotheum I V. Spiritus autem manis edicit, quia in nouissimis temporibus discident quidam a de attendentes se ritibus erroris, docyrinae daemoniorum in f pocrisi loquentium

mendacium,or cauteriatam habentium conscientiam. Et ad Hebraeos xΙII. Doctrinis variis

operegrinis nolite abduci. uapropter omni cura o sudio prouidendum, ne quid in corruptelam morum, scandalum popMorum, labefactationem religionis se perniciem animarum euulgetur, vel f contingat in lucem prodire, ut flatim e medio uigatur, or omnibus censu notis damnatum longe latequeprofligetur. Cum ergo nouissime in his nosias miseris temporibus, in quibus ad omne curiositatis es nouarum rerum genus deprauatis o liberioribus ingeniis impune patet adiim ,sacrae Facultati Theologiae

Par ensis quadam occurrissentpropositiones typis mandatae , palam se publice a quibusdam, quo siritu ductis dubitatur , agitandae , qua ex professo contra doctrinam Aristotelis omnium Philosephorum sine controuersia prinop ,

130쪽

eati aduersus ei principia inuoluere videbantur : quarum auctores de eorum fortassis numero existebant, de quibus olim cauendum scri Ut Ap σωι ad Col enses I r. Videte, ne quis mos decipiat per Philosophiam, se inanem Dialaciam: postquam apiaribusteiusdem Faciaratis Doctoribus sterialiter deputatis diligenter examinatae , se discussae fulsent in priuatis adibis eiusdem Facultatis, tandem die II. mensis Septembris MDCXXIV. post missam desancto Spiritu solito more celebratam in generuis congregatione cosi is singulorum magistrorum sententiis censuit positionein istin esse valde periculoses, non moia rarione vera Philosophia, quae a multis faeculis communi omnium Academiarum consensu recepta est, sed etiam quae non parum aduersus principia fidei es religionis pugnare deprehendantur. Ex quibus nonnusiae instar aliarum peculiari censura sent

notata.

. Sequitur autem eiusmodi Theseo tenori Possiones publicae contra dogmata Ari telica, Parareseca o Cabalistica , --. mortalitati sacra. .

Materia prima, quam pro princisio transe-- rationis

SEARCH

MENU NAVIGATION