장음표시 사용
61쪽
varios, aliaque huiusmodi stripta, edidit librum Decretis
rum in partes II. distributum, & Panormiam , scilicet , Decretorum summam , divisam in partes octo . Decessit tamen proximo Seculo XII. nempe anno III1. die Σῖ. Decemb. S. Anselmus ex Abbate Beccensi, in dioecesi R thomagi, inauguratus Archiepiscopus Cantuariensis an. IO93 defensor Processionis Spiritus S. a Filio contra Graecos, complurium Theologicorum, &Asteticorum Tractatuum scriptor luculenti munus: quem caelum terris rapuit die 2I. Aprilis anno II 9. PERMULTr alii in omni scientiarum divinarum genere claruerunt. Sacras enim Litteras exquisitis commentariis
interpretati sunt, Michael Nelius r Constantinopoli prosapia ortus consulari , de Aristotelis quoque philos phia, ceterisque disciplinis egregie meritus, & iure appellatus σοφωτατος νῶν φιλοσοφων cir-ος, a quo Canti ca Canticorum eleganti metro fuerunt exposita Thoros
Armenorum Patriarcha quatuor Evangeliorum Scholiastes: Lanfrancus patria Τicinensis, Beccensis Abbas, & Archi episcopus Cantuariensis, qui non tantum Berengarii hi resim confutavit, & monachorum digessit statuta, verum etiam in omnes Epistolas Pauli, & in Psalmos Davidicos edidit commentarios: Visieramus Teutonicus, item m nachus, qui patrio idiomate, & Latino carmine Cantici Canticorum geminam scripsit paraphrasim : Theopblactus
C. P. & Bulgarorum Archiepiscopus, qui IV. Evangelia, Acta Apostolorum , Epistolas Pauli, & XII. minores Prophetas, defloratis Chrysestomi aliorumque Patrum libris, explanavit οῦ & Bruno in oppido Solerta apud Insu-hres ortus, deinde Canonicus Senensis , postea Signiensis Episcopus, omnium fere Scripturarum divinarum Interpres . PRETER hunc Brunonem, & Lanseancum, refutarunt haererim Berengarii Allericus monachus Castinensis , &S. Romanae Ecclesiae Cardinalis, Hugo e Cluniacensi
s 1 Distinguendus ab altero , de quo ia sippendiea seeuli IX. iste
enim fuit praeeeptor MichaeIis Diae , quo a Nicephoro Botoniata exauctorato . Psellus eoactus solum vertere obiit moerore eonfectus . NHuplures fuere, de quibus Allatius, R in Biblioth. Gr. Fabricius. 1s v T. πολυγροωτατος nuncupatus omni scientiarum genere exeelluit , Rcarmina etiam elegantissima dictabat ex tempore. Versibus quoqua Illicis, iustu Mithaelis DGea, conscripsit Legum Epitomen; quam ta men a sua ΜSS. editam indieat , iubente Constantino nura Patre MichaeIis. Editam puto monente Patre , & absolutam , dum imperaree Michaal, R huic nuncupatam . Non multum tamen illa Pselli Synopsis
Antonio Augustino I. praestantissimo aestimabatur.
62쪽
monacho Episcopus Lingonensis, in finibus Burgundiae , Threduinus Leodiensis Episcopus, & Adelmannus Episto-pus Brixiensς ς qui omnes de veritate Corporis, & Sanguinis Domini in Eucharistia pertractarunt. Pro Romana autem Ecclesia calamum exercuerunt Humbertus emonacho Tullens S. R. g. Cardinalis , a quo refutati sunt libri Miehaelis Cerularii, Leonis Achridani, metropolitae Bulgarorum , & Nicetae Pactorati monachi , &presbyteri C. P. qui scripserunt contra usum a7ymi, i sunt um Sabbati, & coelibatum Sacerdotum : Guilmundus item, Albericus, aliique professione monastica , Ecesesiasticis infulis, sacrorumque dogmatum defensione percelebres. De Messiae quoque adventu contra Iudaeos disputavit Samuel e Marocho . ex Hebraica ad Christianam religionem conversus, in libro Arabice scripto ad R. Isaac,& latinitate donato, & inserto Volumini XVIII. Bibliothecae Patrum. IM ECCLEsr AsTICA historia tam universali, quam par ticulari, versati sunt plurimi. Aimo nus Aquitanus, monachus Floriacensis scripsit libris Historiam Francorum ;Dirmarus Germanus res gestaς quinque Imperatorum S xonum, Henrici I. trium Othonum, & Henrici II. Sam- pirus Hispanus Chronicum regum Legionensium t Leo Grammaticus Chronographiam ab anno 817. in quo desiit
Theophanes, ad annum Io I p. Memarus monachus Lem vicentis Chronicon Francorum ab anno 829. usque ad annum Io29. Hermannus a contractione membrorum Cou-
trafius denominatus, monachus Augiae maioris apud Constantiam , de sex mundi aetatibus ab initio mundi ad annum Io 3 I Nilo DOxopatrius Graecus, sed patriae adhuc incertae, de Sedibus majorum Patriarcharum . Gabriel Radtilphus monachus Cluniacensis historiarum libros I. ab anno P . ad an. Io4s. Anselmus Leodicensis historiam Epistoporum Leodicensum ab anno 666. ad an. IO 8. Georgius Cedrenus, monachus Graecus , Compendium ni-storiarum ab orbe condito ad an. Christi Io 37. Marianus Motus Hibernus Chronicon ab initio mundi ad an. Io8Berthoidus Constantiensis historiam suorum temporum aban. IO33. usque ad an. II . Joannes X hilinus Trape-
c I Hermannus obiit eodem anno Ios . Chronteum vero sub eius nomine editum a Canisio tom. a. Antiquae lect. aereditur esse diverium .
Corti auctius est, di prolixius. Vide Biblioth. PP. tour. 18. Diuitiaco by Corale
63쪽
Σuntinus in Epitomen redegit historiam Dionis Cassii . I Amatus monachus Caslinensis conscripsit libros 4. de
festis Apostolorum Petri, & Pauli, & libros 8. historiae
ἰormannorum et Ingulphus Anglus historiam monasterii Croylandensis ab anno 664. ad an. I I. Adamus canonicus Bremensis in Saxonia inferiori libros quatuor Ecclesiasticae Historiae t Joannes S liretes natus in Asia minori hi. storiam rerum in Oriente gestarum ab anno 8II. usque ad annum Io8 I. Romundus de Agiles Episcopus Podie sis in Gallia Celtica historiam Ierosolymitanam. Complures alii historias ediderunt peculiares, ut Ful Mν-tus Vitam S. Auiberti Episcopi Cameracensis : Adel LAus S. Henrici I. Imp. Bemo SS. Uldarici, & Magira di i Varmannus L Urminii: Theodoricus monachus Tr virensis inventionem & miracula S. Celsi: Gerardus m nachus Corbe tensis Vitam S. Adaihardi Abbatis: Ubertus R. E. archidiaconus vitam S. Leonis IX. Alpha s monachus, & Archiepiscopus Salemitanus passionem S. Christinae, & XII. Fratrum martyrum Beneventi: Osbernus
riensium : Gua Dedus Epikopus Senensis Heroico descripssit ea ine sacram Gothoi redi Bullionis in orientem expeditionem. 2 .REs DENIQUE Eeelassasticas , ad ritus, Festorumque solemnitatem Jpectantes exposuerunt Lupus Anglo-Saxo, Bomo paullo supra laudatus, David Syrus Μamnitarum in monte Libano Episcopus , Philippus Solitarius , Hi deberitis monachus Cluniacensis, & Guido monachus Are tinus, qui miram cantandi artem docuit in opere musi- eo , quod appellavit Micrologum, & inscripsit Episcopo Aretii Theobaldo. Adde Seculi hujus Scriptoribus Alulphum monachum Tornacensem , qui ex omnibus S. Gregorii operibus librum contexuit, quem appellavit Grestorialem,& Bonitium Episcopum Sutrinum, qui praeter Epitomen Historiae Pontificum Romanorum a Petro ad Urbanum II. Omnia opera, omnesque sententias S. P. Augustini in. c t J Ioannu X-buistis iste acua fuit Patriarcha C. F. ut vulgo di titur, sed Patriare ae nepos.c 2 Historici quidam plurimum laudant Misolatim ex Clerico Tem irensi electum anno x s. vereellens. Episeopum : cuius librum do D 'scordia regni. R Meerdotii eitat Trithemius . At sciendum est Vener ..um istum fuisti a partibus Henriet IV. ti S. Greetorii VII. adver Tium , fautorem quoque Gui rei, seu Clementis III. Pseudopontifisi adi Conciliabuli Moguntiat coacti anno IMI.
64쪽
am lmum volumen collegit, divisum in libros 3. cum tu lo Paraais Augu rant.
ATURAηAT in Germaniam reditum Otho III. Iim
a VIL perator poli aedificatam Romae in insula Tiberina . rno. In Adelberti Pragensis Ecclesiam , eamque S. Bartholomaeι Apostoli , cujus modo titutum praesert stranslatis Benevento exuviis decoratam, nisi Beneventani S. Paulini , vel alterius reliquias, pro Apostoli cineribus supposuerunt; quando Palemi decessit anno I a. die 28. Januam, veneno, ut sertur, in chirothecis ei propinato a concubina. Aquisfranum Othonis eadaver trandatum fuit ἀ
PosT Othonem III. in Comitiis Germanicis eodem' uo inauguratus est Hemicus II. Sanctorum F Itis adscriptus, aureo coronatus diademate anno Io I dictaa. Febr. a Benedicto VIII. Qui solos decoratos eor na a Romana Pontifice, vocant Imperatores , S. HennTi cum II. Germania regem, & Imperatorem huius, nominis I. appellitant . Quam nos distinctionem ad consu-sionem vitandam omittimus . Fuit Henricus filius du- eis Bavariae , di nepos Othonis L Uxor illi I. Cun Eunaa nua Sigefridi Palatini ad Rhenum , appellata Tom. II. E Mater
3 2 h' 'erienum hausit insectis ehirotheeis opera mulieris . miliariter utebatur. Ea fuerat uxor Crescentii, quem affectantem 'tqust rebellem Otho, ut alibi diximus , iusserat susper di . omina in 'tum lac nus . , dum Impetatore reditum parante irii German Iam , excidit a spe tonaueii , di Augustalis , quam immodico acinoupierat, dignitatis . Othonis IlI. ladaver ex Italia in Germaniam conditum deferri iuravit S. Henricus , qui illi in Imperi . uccessit. Intellina vikera Augustae vindelieorum , vulgo Auxbovin , fu Funt recondita in templo santiae Asua. Reliquum eorpus delatum fuit Aquil granum . In laudata S. Afrae aede legitur Epitapbiam :Romanὸ Imperii decust a iam, renius OTTO ,. Mis-Grani , hic visceνa elausa senes. i ri, EL liquit Procreatam ex se prolem; impletumqua aruat a Mincine I. Graeeum illum Versiculum .
65쪽
Mater pauperum: quam, etsi venit aliquando in adulterii suspicionem, a se candentis ferri remotam experimento , Henricus moriens parentibus suis reddidit illibatam. Obiit S. Henricus anno Io24. die I . Iulii, & S. Cunegunda anno Io o. die q. Martii. I S. HENRico II. successit Conradus II. cognomine Dinιicus, inauguratus praedicto anno IOZq. coronatus vero a
Joanne XX. anno Ioa7. Qui obiit repentina morte Tra
iecti in Brabantia anno Ioa'. die δ. Iulii a ). Arripuit
autem tunc imperium Henricus III. filius ipsius Conr ei, & Giselae nitae Lotharii Francorum regis: qui imp favit usque ad annum Io 6. diem vero 7. OEtobris. Obiit Butastidiae in Saxonia, amiuus septem dierum morbo , non suffocatus, ut quidam scripsere, panis fragmento. Il- Iius cadaver Spiram ad Rhenum fuit adsportatum. Acapillorum colore appellabatur Henricus Nigre 3 . PRE-t x Nomen Patris x risi fuit Henricus cognomine Metelo I m ter vero Eeνrba , filia Ducis Lotharingiae, matrona piissima, atque reis Iigiosissima. Hucie Henrieum Martyrologium Romanum pridie Idus Iulii vocat Henrieum Primum , Molanus vero in Addit. ad Usuardum a Pellat Henrieum aseundum. Causam huius variationis nuper attulimus . Conversonis ad Christi fidem Humarorum, di sanctitatis stephani illorum regis , Henrieus auctor fuit, eidem stephano sisIam sororem de. pondens ea conditione , ut susciperet paptismi lavacrum , regnumque suum ad Catholieam pertraheret religionem . Sepultus fuit Bambergae ita. Ede S. Petri, ousque sepulero instulpta suit Iustitia libram manu tenens.c a Huius Conνadi genus noti sat s compertum est, illud quibusdam dedueentibus ab Ebrehardo fiatre Coneadi I., quibusdam vero a conrado Sapiente duee Lotharingiae, qui uxorem duxit filiam Othonis Maismi Ludgardem . Conradi pater Hermannus , mater Adalhaida voeaba. tur. obiit Trajecti, Ptis meδε, in Belgio: at sepultra est Spirae ad Rhenum in templo B. M. V. a se eonstructo. En tumuli Inscriptio i. Conradus Imm obiis anno Domini Io3 s. pridae Nonas Iviii.
Filius his , patre Me , Moavus Mees sic, His Pisaυι coniux, bis Henrici senioris. Non unus tamen Historicus Conradum obii eis tradit die vi Iunii , forte in praedicto Epitaphio legens, Pridia Nonas Iunii.
c 3 3 Henrietis III. eognomento Niger , natus est anno IOII. Ex pri ri uxore Canuda filia Canuti resis Daniae , A Norvegiae, cum qua nuptias telebravit anno Io36. nullam suscepit prolem. AEx altera vero con Iuge AEgnera genuit Henrieum I v. ti Conradum , qui patri non diu s Pravixit, necnon tres filias , Iuditham , Mathiidem, di Itiam . Prima filio Regis Hungariae, altera suevorum duei, ac tertia Austriae principiari matrimonium iuncta fuit. Prior uxor Cunil da , aut Chunei inda biennio post contractas nuptias extincta est pestilenti febre, non, ut quidam tune , a viro repudiata . Una eum Agnete Henricus III. anno Io 16. in festo Dominiis Nativitatis coronatus est a Clemente II. Illius auisnus , diesque emortualis constant ex inscriptione sepulcri Spirensis: Anno Dom. Inearna ionis MLUI. Benricus Imp.
66쪽
PRRCEDENTI anno Io 34. die ai. Iunii eligi in regem,ti eoronari curaverat Aquistrant filium suum parvulum Henricum , susceptum ex eoniuge Agnete, filia ducis Aquitaniae Gulielmi. Henricus iste , hujus nominis M. in Ecclesiastica historia famosus , imperium indeptus est
praedicto anno Io36. adhuc Suinquennis, sub matris tutela. Is spiritualia vendidit, ius Investiturarum nimia sibi audacia vindicavit, Agnetem parentem suam prudentisi
simam feminam, ne sano eius uteretur consilio, e tute la imprudens adolescentulus amovit i contra S. Grego
tum VII. intrusit Antipapam Clementem III. seu Gui-henum Episcopum Ravennatem e in Romanam Urbem hostis truculentus irrupit. Cum Rodulpho Sueviae duce, a Gregorio VII. & a Saxonibus acclamato imperatore , saepius eonflixit; at Rodulphus anno Io8o. commisso praelio ad Elystrum, non procul a Neuburgo, vulnere discisi se ventre, A dextera manu amputata , obiit I . die octobris. Bello pariter extincti sunt alii duo, qui se contra
Henricum Imperatores dixerunt, Hermami ιs e Lotharin
gla, & Ecbertus Saxoniae Marchio. Adversus autem Hen ricum anno Ioοῖ. rebellavit quoque filius ejus Conradus, ac patrem privavit Italiae regno. Coronatus est Mediol ni , fidemque suam Urbano II. sacramento devinxit . Verum extinctus est repentino obitu, abdicatus a patre, nono post anno. Acclamantibus denique Germaniae principibus anno IIo s. alterum Aenrici IV. filium, & nune Menricum nomine, ei Pater tradidit invituς imperii insi-llia; egitque postmodum vitam miserrimam , vita fu hus Leodii anno IIo6. die 7. Augusti , cum regnasset a morte patris annis 3o. Post mortem , utpote non se
mel excommunicatus , fuit e tumulo extractus I anno
tamen LIII. a filio Henrico V. Spirae honorificentissime conditus est tumulo, annuente Paschali II., quoniam ante obitum poenitentiam egisse testimonio complurium fuerat confirmatum. 'De Henrico V. agendum proximo Seculo XII. 1
c a Henrico IV adhue superstite Imperium oecupara tentarunt Ro
Ad tantam egestatem Henrieus Iv. redactus fuerat, ut nuIlo Clerie rum stipem ilΗ erogante, eum beato Iob gemebundus clamaret: ΜΦ νemini mei , miseramini me , saι rem υοι am eι mast , e . a manus Dominι
πω ν - . videatur istis pcinittatis . vide libro p. de Rudo Italiae
67쪽
IM O iENTE post Basilium II. extinctum anno Ioa
imperarunt ab hoc anno usque ad annum Io34. Romanus Ars=rus: hine Michael Paphlago ad annum I I. tum Michael V. Catiphatas ad annum IC I. postmodum Coninsani nus Mouomachus usque ad annum Io54. deinde Theodora soror Zoes, proximo anno defunctae deinceps annoro 33. Michaia G. cognomento Stratonicus, qui senio consectus insequente anno Io 36. cessit imperio. Post Michaelis abdicationem imperavit Isaacius Comnenus usque ad annum I 39. quo anno vitam amplexus est monasticam ab anno autem Io39r sive Ioω. ad annum I 67. Constan-rinus Ducas, ab anno Io57. ad annum Io I. Eudocia eiust uxor, nupta Romano Diogenie ab anno I I. ad annum I 8. quo patrem seeutus secessit in monasterium, Michaei VII. filius Constantini Ducaer ab anno I 8. ad annum Io8I. Nicephctus Bolamates, & ipse tandem attonsum in monachum ς atque ab anno IO8 I. usque ad annum III 8.
administravit Graecorum imperium Alexius Comnenus Isaacii Comneni filius minimus. Haec utriusque imperii occide talis, & orientalis Chronographia. REOro tamen Augustorum principum diademate gloriosior est regnantium in caesis corona e quam consecuti sunt anno I a. die 26. Sept. S. Nilus Iunior. abbas m nasterii S. Agathae Cryptarserratae duodecimo ab Urbe lapide e anno I 4. Abbon abbas Floriacensis, martyrio aD rectus die I 3. Novembris: anno I 7. S. Petrus fundator monasterii Perusini , nune ejus nomine nuncupati, diem. Iulii r anno Iom. Brum Ruthenorum Apostolus coronatus die I 3. Octobris r anno Io I . Elphegus Cantuariensis Archiepiscopus, a piratis occisus die Io. Aprilis: anno Io I a. die Io. Aprilis Macarius Anti Oenenus , eodemque anno die q. Ianuarii Libentitis Archiepiscopus Br mentis, & ιmanus peregrinus, laqueo in Austria ses n-sus die Octobris I . Migrarunt insuper ad superos annis Ioa I. dio Is. Martii S. Heribertus Archiep. Coloniensis rauno IO22. die 27. Ian. Theodoricus Aurelianensis: anno Ioa7. die I9. Iunii Romualdus abbas Camaldulensiudi institutor I ; anno Io28. Ouυus rex Norvegiae, & ma tyr anno Io29. die Io. Apr. Fuibertus Camotensis Episcopus: anno Io3i. Gulielmus abbas Divionensis mortuus Qq r. Januarii: anno io33. die I. Iunii Simeon monachus
c O Gran/ius nine refert s. Romualdi transitum ad annum Amra
68쪽
montis Sinai, deinde Trevirensis anachoreta : anno Ioa η die II. AuSusti Stephanus I. rex Hungariae, cujus etiam nlius Ermeracus inter Sanctos colitur die q. Novembris Decessu eodem anno Io38. die 4. Μaji Episcopus Hildesiae Gothardus e anno I 8. Odilon Ab. Cluniacensis alendis Ianuam: I so. Dominuus eremita, dirius Loriacatus, pridie Idus Octobris: I P. Eduardus rex Angliae oblites Nonis Ianuarii Io67. Robertus abbas in Arvernia VIII. Cal. Μasas , & Maurillux Episcopus Andegavensis Idibus Septembris. S. Joannes Gualbertias Florentinus Auctor monachorum Vallis Umbrosiae obiit anno Io7ri diata. Iulii et S. Leo abbas Cavensis an. Io I. eadem die Julii Ia. S. Stamslaus Epistopus Craeoviae in Polonia ab
Maii. R Anse mus Epistopus Lucensis obiit Μantuae anno Io86. dio I 8. Martii. S. Canutus rex Daniae trucidatus est anno Io87. die Io. Iulii. Canutum alterum, restem Item, ac martyrem laudat Uem Baronius in notis aὰ
Martyri Rom. VI. Idus Ianuarias. Adhaee Sanctorum Fa-1ti recolunt IV. Idus Junii metaritam Scotorum reginam, & v. Cal. Iulias Hungariae regem Ladisuum pquorum Illa oblit anno Io93. die I 8. Novembris. & is anno Io93. die Julii tricesima.
SECULI XI. DOGMATA, ET DIsCIPLINA,
UBr BEREMARius coepit veritatem Corporis & Saninguinis Domini in Eucharistia negare, Synodis. ωiptisque resutatum fuisse , constat ex dictis: ac turpiter Nouatores allucinantur, tergiversatorem potius, quam mmmunem Ecclesiae traditionem sectantes, maxime quod& ille in sententia non perstiterit , suamque abjuraverit haeresim . Utriusque Testamenti auctorem esse Deum 1acramento baptismatis originalem noxam deleri, bonis o Peribus esse incumbendum, Christum de Uirgine natum,
69쪽
veramque gestasse carnem, in qua subiit erucis patibulum,ae Spiritum Sanctum Patris Filiique consubstantialem Amorem, ab utroque procedere, definitum est rursus contra novos Manichaeos, Graecosque fractarios. Promiscuos concubitus, foedasque libidines damnavit Ecclesia nullam habens rugam, vel maculam, in recentioribus Nicolaitis. Sacramenta Poenitentiae, ac Matrimonii , Sanctorum invocationem, Purgatorium, & sepulturam Christiano ritu servandam , in quadam Synodo Atrebatensi fuisse eontra haereticum Gandulphum expresse corroborata , tradit ita libro i3. S rilegii Dacherius. Dixi Mus Cantus Ecclesiastici facilem methodum docuisse Guidonem Aretinum : hnnc Benedictus VIII. ut clericos instrueret, Romam accersivit. Qui a Laicis Principibus accipiebant investituras, quae fieri solebant traditione baculi, & anuli, ac praesertim qui persolventes p cuniam acquirebant Ecclenasticorum bonorum possem nem, pluries perculsi sunt anathemate. Etiam Paschalis II. negavit Henrico V. conferre imperialem consecrati nem, nisi prius dominium illud conserendi Ecclesiasticas dignitates ac possessiones dimitteret ; quamvis tandem aer mnis pressus indulserit, ut electis regni sui Episcopis &Abbatibus liceret illi baculum anulumque praebere, prae ter omnem tamen violentiam ac Simoniam . Pontifice Maximi non ex oectato Imperatorum assensu canonice fuerunt electi: & qui fuere intrusi Imperatorum arbitrio , tanquam raptores & adulteri, Ecclesia unius sponsa execrata est , ac despexit. Latini ulum AZymi, qui apud ipsos, mea quidem lententia, semper viguit, retinuerunt, frustra obloquentibus Michaeis Cerulam, ceterisque Graecis Sunismaticis . Gradus consanguinitatis canonicis sa
Hionibus ita sunt eonstituti, ut filii & filiae fratrum &sororum in secunda generatione numerentur, nepotes in tertia, pronepotes in quarta, se deinceps: qui vero fermanos fratres & sorores in secunda, eorum filios &fi-ias in quarta, ac nepotes vel neptes in sexta generatione locantes, inter hos postremos licita asserebant connubia , Incestuqse, ut diximus cap. a. appellati, ab Abexandro II. declarati sunt pro sta temeritate caelesti poena , & glodio perpetui anathematis puniendi. IDEM Alexandre 11. statuit, ut sacro Pressiyteratus o
diae consecrati unam tantam singulis diebus MDm
70쪽
eelebrarent, excepto die Dominicae Nativitatis . Definitum id fuit in Synodo Romana anno IO63. ex qua d promptus est can. Sincit, de Consecr. dist. i. Olim qui pes pe non una suit in Missis agendis consuetudo . Nam fuerunt dies a Cata. Bona libro I. cap. 18. dicti Alitu eici, in quibus non offerebatur sacrificium altaris, cuiu6 modi est etiamnum Parasceve Paschatis, & apud Graecos Quadragesimae tempus, quo utuntur milia Prae ancti e torum . Caruit item apud Romanos& Alexandrinos liturgia dies Sabbati, & quae modo viget in Sabbato mutoris hebdomadae, ut ex divino liquet Orficio, ad inseque tem spectabat noctem. Contra consuetum fuit duas celebrare Missas prima die Januarii, in vigilia Ascensionis Domini, in tribus diebus ieiuniorum post Pentecostem , aliisque, quos praelaudatus Cardinalis Bona appellat dies Pokliturgicos . At de his plura tum Seriptor ille doctissimus, tum Edmundus Martene , & ceteri de Sacris Ritibus pertractantes. Nam quantum ad quotidianam a tinet oblationem, commendatam invenimus a Tertulli
no de jejunio cap. I 4. a Cypriano Epistola 34. ad Cornelium, a Petro Chrysologo , &e. Unius vero a quolibet Sacerdote Sacrificii eadem .die offerendi, congruam affert rationem Innoceotius III. cap. Consuluisti i de celebrat. Missarum. . - , MULTIPLICAT E demum sunt Seculo XI. mirum in modum religiosae Familiae. Quidam a S. Ioanne Gualbe
to institutam aiunt anno Iolo. Congregationem Vallis Umbros, cujus originem nos retulimus ad annum 997. . Instituti itaque fuerunt hoc Seculo Monachi Cmenses in rein gna Neapolitano, sectantes consuetudines Cluniacensium, anno IOI3. ordo monachorum Grandimoniensium a S. Stephano Arverno institutus. in nemoribus Mureti in districtu Lemovicenii, anno Io76. sed ita denominatus a Generalibus Comitiis ad Grandem-montem habitis anno I 267. in eadem provincia Lemovicensi. Canonici regulares S. Qiuntini Bellovacensis, euorum origo consignatur anno I S. Carthasiani auctorem habuere anno io86. vel,
ut supra diximus, anno Io . e discrepant enim Histor, ei S. Brunonem, & S. Hugonem Episcopum Gratian pol stannm in Gallia Narbonensi, nomen sortiti a Carthusia