Lampas, sive fax artium liberalium, hoc est thesaurus criticus, quem ex otiosa bibliothecarum custodia eruit, & foras prodire jussit Janus Gruterus. In eo infinitis locis theologorum, jurisconsultorum, medicorum, philosophorum, oratorum, historicorum

발행: 1739년

분량: 504페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

231쪽

Anna. in varios Mil

hatur a iudicIbus, s absolvendus esset reus, aut amplius pronuntiabatur, si videretur esse damnandus , Se tunc iudices dicebant, usu Iiques, hoe est, oh- stura caussa est. Et ut eleganter docet Asconius pedianua ampliandi s gnum etat. N. L. quod significabat non Ii aereor Unde amptiaria nas hal r, quae appellata ab eo videtur, quasi amplius dicendi pronuntiatio , quia qui ampliabatur, interpos a dilatione, rursus ad agendam caussam redi hat. De hacomplioriam , intelligendum est apud Plinium ita seti hentem in libro, erius titulus est de vitis illustribus: Manlias ratis factus . O ob eoas Ham Capi/οιι ampliatast sensus Livii est, viminem vestalem, quum de incestu accusaretur, Disse ampliatain, hoc est, per ampliationem in secundam actionem, interposta dilatione. protractam , ut scilicet his caussam dicere posset, ex ritu Romanorum iudiciorum . De hac ampliatione intelligit Cicero in tertia in Ver- Ψεm his vethis: Et F DA am Davi faciar potesatem, tamen isti s bi turpe ex iissiment non primo iudicare. Idem in oratione pro Cinna, inquit , eam am-ti hisdi potesar esses , dixisse Mi siqviera. Idem serihIl libro vigesimo sextor

-- vhi maximas Caris Axi cat fucerdotem , eriar sacerdotii peritionem an isi'aittit ne o nis ex priorabas habebaι. sunt autem Carisaea dicti a Curiis, in quibus saeerdotes ita res divinas curant, sciiti senatu res humanas in Cu-Via hostilia curare solebat, ut scribit Varro. Inde saera quae in Curiis fiebant orionio prisci nuncupaverunt, Se Cariosam aes dieehatur, quod dabatur Cu Vioni ob sacerdotium Curionatas. Dionysus Haliearnasseus hos Carismi si inenare Midetur, dum scribit in M. t Diac a Cariaνώ, fotios esse seri titii a Vomati imirato Graco um eou Nudinem, apud quos instituta suerunt W - νὰψ a , in quibus sacra fiebant ab his, qui mauima praediti essent maiestate , qui graece Prutauer nuncupantur, quem magistratum significat Seneca se seri-hens in Epistolis ad Lucilium, Ois nis Ceriae, aur A taris , aut Saff, odis Miserare Resubi eam . princeps Romanorum Curionum maximas co- nominabatur , quemadmodum in collegio Fonti eam , is maximni dicitur, nui praeest. De curiove maximo locutus est Ovidius, qui se ait in seeundo Fastorum I Curio legiri A aue Farsaealia vobis Maximas indbeia, me sara sera furit. I ,et: 'o hoe sacerdotio Carionis maximi, qui per sufragia creabatur. quum loqueretur Titus Livius, dicit eomitia Curiosis maximi ereandi eaussa cone ita υἱ se vetus certam e , videlicet committorum. In alia snnificatione Curio ma pro praeeonibus accpiuntur apud opinatissimos seriptores , apud quos ide iidem reperies Carionem pro mitissero arget 'aereue usurpati . In hoc signis. eatu aeeipe apud Plinium ita scribentem libro septimor FU ali aes anno a ady/rins est O mer dies accenso Conisum id pronautianse eum Grio inare ν

eent et Curatores enim sacrorum ,

cuilibet Griae , quisu et Cario saeraministrabat , quod videre est pinnes Gyrald. synt. Deor. XVII., aequam plures alios . De Curianuas qui spectaculis, tamquam praeconessi adhibetantur, edisserit Plin. Epist. I v. 7. a. Scripsa pablice, vir o Cmrianitas eligeretuν vaeali mas aI quis ex ipsi , qui legerat eum po pati. Singula colliges fusus ex Um

232쪽

Philippi Beroaldi α r 3

Ie es. Apud Apuleium scriptum est in primo de Asno aureo nos quidem Cario fiam Ied qui velim scire ori etincta . .el certe plarima rubi Gria accipi tur In hoc tigniscatu . Quamvis incuriosi parum euriose uetha Apuleii pensitantes , iunctim legant Cirio m , ut ita duas dictiones in unam inclinec minpingant. In hoc sensu oris accipitur a Martiale ita scribenter Epigramma ra Carisse non egent. Et interpres Eusebii in 4. historiae Eeeles a sileae ita a interpretatus est: vius iei GC Ano ad popuIum istes viare maxima pro resari Fobcarpam renio confissem Christianum se esser. Plautus perci in Rulularia festivissime agnam , orionem appellat macilenam , tamquam Oh cu ram sit emaciatus. unde a contrario Apuleius in soridis, agnum opimum , er pinguem dicere volens, appellavit perquam diligenter ineuriosiam. Apud eundem utilitia pro Ioaria in omnibus eodicibus impressum est, ita enim libro vigesimo OElavo scriptum est, Loeas inde utilitia a legatis prae beri jussa , nos correximus Laatia , sequuti auctoritatem sententiamq; Plutat chi, qui tradit in pro hiematis , quod Romani Quaestores legatis exterarum an attonum munera mittebant . quae Latilia dice hantur. 1idem aegrotos curabant,

qui si mothci Romae interiisent , impensa puhlica funerabant. Praeterea s ullautior est Festust Laario epularum magnis centia nuncupatur, quod nomen a Iavatiose dietiam autumant, quia apud antiquos elegantiae , quae nunc sunt. non erant, & raro aliquis lavabat. Oh hae e Lausia apud Livium legere mamlim : quam LariIia, quamvis non nesciam quid Lotitias er lautitia passinia significet, di quod farina ex triti eo aqua eonsperso antiquitus Iostitia appella hatur, sed nil ista conveniunt eum Liuil sententia, qui Lotitia accepit in eo significatu, quo Plutaretius & Festus acceperunt, unde S ab eodem aliba

dictum est Latiιio A talo fuisse decreta. Ille quou; versus apud eundem mendosus est in libro vigesimci secundo. Cuius hare verba sunt: Testistis datis Distini putilum summoverunι , furere ilia, qua lata es tit sortiseniar , tibi latini DF. iam ferrena. Nos illuc saper re tua , quae lata es ita emendavimus , Aelia et allata est . est autemsιeua r cistula qua suffragia populi ereandis magistratibus legibusq; serendis, colligebantur , de qua ita scribit Cieero in oratione pro Cornelio de majestate . SNeq; majas es DBeri eod eem , quam inteνeeritae , quam s/essam ipsam cum .pse intercessore des ννe. Idem alibi pro stelio , risellam appellat. Unde tua

primo rhetoricorum i a scriptum legimus e Sa rninas legem se re ea μι, eοι- tiga intercedere , ille nihilominas e sellam deratia. Idem in libro primo de . natura Deorum stetiae meminit his υerbis: Oetat laitar riberiam Graee ham aqaam video esurio amem is Cupi/otitiis de Murea Oerasia deferenteis Atellam ,rum eam morum animi dica esse .sanem. Plautus quoq; in Cassina αιviam atq; Deilam crebro nominavit aecepitq; pro vastulo, in quod sortes conjiciun

tur, sensus Livii est, stelam , hoe est , et stellam suisse ut in eam sortes conjicerent, ct inde sortirentur , In qua trihu Latini suffragia serie deberent . Hactenus de. Livio. Iam prout instituimus ad alios scriptores transeamus . in

Rom. suisse monemus , quod Sitebia Tithuum , sive Centuriarum noumina educerentur, ut suum quaeq;

loeum in suffragio serendo servaret ram. M. Ciso υero tabellae eontinerentust ἐquae sne sorte vltltim Tribubus a aut Centuriis suffragiorum caussa ministrahamur et Hine Tahellis campiendia, quae viritim populo ulule

233쪽

n Diqitigod by Corale

234쪽

Philippi Bero ali α et s

AULUM GELLIUM

ANNOTATIONES.

AUlus Gellius libro seeundo Noctium Atticarum , in eo eapite, quod devocabulis regionibusq; ventorum luculentissime scribit, ita tradite P Ier hos quos dixi, siant alia pIsrifariam venti commensisti Dae quisque regionis indigena , sι Orontis quoqtie ille ad a patis. Quid fgnificet Oronas iue ad sepulos , hominem seire arbitror neminem , nec ipsum Gellium , s revivisceret haec verba satis percepturum, quo ei rea nos sensum &ipstis litterarum apices curiose speeulati, ita emendavimus , ct ita perscriptum fuisse a luculento scriptore asseveramus: Hisatianassae ille e tabatus . Est enim Atalaus ventus ita peculiaris Apuliae, ut Athenienshus Seiron , ut Euhceae Olympias, ut Narbonens Galliae Cireius, scuti doeet Plinius in xxvii. Quem totum locum transtulisse videtur a Seneca ita scribente libro qnario quae stionnm naturalium t o Iahalara septinam infflua, Calabriam γυιx, Athenas miron, Galliam Circias. Hune tabuiam Horatius Apulus tanquama Apulum Re indigenam relehrat, quum ait lihro primo sermonum et Inesu ex ilia montes s patia notos ostentare mihi quos ιονret ahalat roh h e ergo Aulus Gellius scientet & eleganter inter commentillos ven tos e ahatam eognominavit Horatianiam, quoniam ah Moratio peculiariter celebratur, utpote Apatas ventus ah Apulo poeta. sDExistimo hane nostram emendationem etiam iniquo iudiei non displicituram , quum nil possit esse a Commodatius , quum hoc solum dieete voluerit Gellius, s quis diligentet attenderit. Scribit porphyrio Atabulum ventum esse in Apulia ferventissimum , graeca appellatione dictum quas α- ukm m. λοφον, hoc est, nocumentum Destilentiamq; inserentem. Nam Atabuli flatus nimio ea lore Apuliae pestifer e lita gravis. Apud eundem loeus est depravatus unius litetae inversione, quae quam vis si parva corruptio , totam tamen obseurat eloquutionem . Ita enim ubro

decimoquarto seriptum est .einde stileantas montem Caspiam eos pie mμs insulam quandam Oeetipatam i uir Quid absurdius diei potest , quam quod illi , qui Romae sunt subeant mos/em Caspium , quem ah Italla tot regiones, totc s oIalam Graece Alus s

vldelieet immittentem calamitatem vocavit Plin. lib. a. cap. 22. I de alio mutato nomine Horat. Od. III.

me se Sisa potens Cypri, me fratres Helenae, lacida Bdera , Vactoramq; regat Fusar Urimi al7I, praeter Ionga.

Popix enim idem propemodum cur Las falati ex Apuli. snthus profi-stitur, adversus Earam flans, alio. que voeabulo martis est , vel Ata. haltis a Ipsum ex Italla in Graeciam solventibus plane utile dixit Ludo' Despreta annot. in hune locum.

235쪽

Σ 16 Annot. in varios Auz

maria dispestunt atq; disterminant γ Nos vero pro Cogpitim Cispἰum t et eme clauimus. Est autem Cispius mons in Urbe Roma in regione Exquilina , de nomine cisol hominis dictus , ut autumat Festus. De hoc Cispio ita se tibit Varro in libro primo latinae linguaer of ius msns fas antiqua homine , misisntine tu fueris appeIIa ar. Idem In eodem: Ex uitiuas es Cispitia mons sex-Neeps, apud aedem rasonis Larinae, abi aessirimus halere solis. Dieit itaquo Celsius , se quum subiret hunc montem Romanum nomine Clapiam : conspexisse Insulam sagrantem , hoe est, domum ah aliis domibus sequestra tamia, tales enim domus insulae appellantur , quia instar insularum sunt. Inde ere-hro leges apud histori eos, insulas Romae fuisse incendio consumtas. Et olimc ut inquit Iulius Capitolinus ) imperante O sonia via, ineexdiam tereen rim qaodraginta insulas abs t. Germaxi, auctore Tacito , suam quinque

domum spatio eireandans vitiliis colareari has adsciis more in Iartim , qa aevis auu continenri eo rent, ted mari undiq; ambiuntur. Apud eundem lib. xiv. menda pertinax inveteravit. Ita enim in omnibus eo die ibus seriptum legitur: Etitorum ρaoq; acati ad eas m Oiees Lanae majores fiunι, atit minores. Ex quo genere animalium Eticii sint, ignorare me non inscior , & eum diu anxieque quaesiuissem apud idoneos scriptores, nullam Etitiorum mentionem saeiam esse cognovi , nec ulla uam Elivor reperiri arbitror, quorum oculos minui & augeri, prout luna senestit & a sole se itGellius opinatur, quapropter ex literarum similitudine, locum mendosum ita emendandum censeo , ut pro Ensortim legas, A tar artim. Euros aut ni Graecis appellari, quos latini seles nominant , nemo vel mediocriter do ei ix ignorat, de quibus scribens plinius ita ait lib. x. naturalis historiae: Arei ou rem qso Hentsa , qaam lenibas mestigiis obrepun/, quam sectilio specti Iustimasentis iustitini, excrementa fiso UfUD obraant repra , iurem entea odsreis iliam iniuiem Itii esse. Varro Ad Colum alla selem acet pere videntur, pici ecipe nere animalis, quod vulgus Iovinum appellat. plinius υero pro dometii animali, quod mures capit, quod Albertus Magnus modo eatam modo mo hetim nuneupat , indocti m opuIam appellant , cum muscipulas erudi ii nciminem ipsa decipula, quibus mures capiuntur. Ut Varronis & senecae lectione Deile cognoscimus. marsu , hoc est , Felem Agyptii venet

hantur .

Apud eundem lib. Isti nomen Dei Romani depravatum legitur, nam proea ius di stia Ανius ah impressoribus seriptum est, corrupto nomine vetusto gesensu . Antiqui enim , Ajam Deum appellaverunt ab eo , quod aiebat & io tu hatur, namq; olim Romae audita vox est silentici noctis , clarior humana uo ce s

plures asti) Vides hine errasse nonnullos ex peritis commentatoribus , quiron Ossam , sed e Gio scripserunt , quum auctores iam inter numina a Romanis relatum sequentissime memorent. Var. apud

236쪽

Philippi Bero ali α et

ce . quam Jtiberet 8c magistrati bus nuntiari Gallos adventare, ut providerentne Roma a Gallis caperetur, ex eo ilictus est Deus inas Ioqueas , ut docer Cicero in secundo de diuinatione. Livius huic Deo templum factum fuisse . in nova via , auctorem , eumq; appellat e dolatium , quasi ab alloquendo nuneupatum. Mihi videt ut legendum esse apud Livium, Pro cluetitione ,-6a loqcienti, ut cum Varrone. Gellio, Se Cicerone concordet , a quibus hic Deus uno consensu a Da loquens nuneupatur. Quidam codices Liuian habent Alioetitionemr tanquam nomen Dei sceminino genere in casu recto sit pronuntiandum a uocutio. Qui apud Gellium legunt Erirmus , hi pro Deto trioboli sunt, a Theologia Ethniciarum abhorrentes. Apud eundem menda est mani nitaria unius tantum literae inversone, nam que ubi nominat earmen rideliti Faetae emendandum est Melici Foeιχ. Di.

cimus enim Melicos Lyrteos poetas , & ita a Plinio Simonides , qui scriptor fuit Lyrici carminis Melieas nuncupatur in septimo naturalis historiae, quamuis in pervulgatis codicibus non Melicum legerimus, sed Medicam: Ausonius T. Atidicos θνιcahq; modos. Ita apud Gellium nomen Metici Poetae non pro nomine proprio accipiendum est, sicuti semidoctum uulgus existimat, sed pro nomine senerali unuseriusq; Poetae, qui Mil eas sit, hoe est, Muscus, & Lyricus, nam antiquitus teste Fabio musci . idem uates Se sapientes iudicabantur , unde ait Martianus in li-hro de nuptiis philologiae T. .atum meta tithas eamdenti

Et teste eodem e Teνtia Bmphonia diapassu in melis proliserar, quasi tu dsiscas in Mascia idem in Masis inquit , quae as Melos pertinent, harmonica δι Διιαν. Arist Eenus Musicus vocis rationem diuidit in se χιhmaas ct Melas ,

quorum alterum modulatione at rerum canore ac ibiaci constit. Censorinus in .

i. de die natali Poeticam cognominat Metieam , quum poetica veluti legitima Musca licentior , magisq; modulata invaluerit, unde Omnes poetas ae eommodam generatiq; epitheto Melisos appellare possumus . Igitur quando dixit Gellius, apud mensam legi solitum fuisse uetus carmen Metiιi poetae, tu emenda Meistici , & expone generaliter pro quolibet Poeta modulato Arabsoluto, uel pro Lyrico . ix Non me praeterit AdeIuam nomen esse viri proprium , qui fuit unus ex accutitoribus Socratis, & Socrati Oh Poetas in sestus, ut Ostendit Plato in Apologia , sed in hae loeo Gelliano nequaquam de isto in lira intelligere deis hemus , scilicet corrigere Se exponere prout nos & correximus se exposuimus. Marcus Cicero in epistolis ad Atti eum usurpat vetus proverbium, ciuod minis me in uulgatum est , se enim se tibi tr omnes en in Comeaei sal asylahisa videa Iur , quod loquoν Ubi Goeri prci eariosis aecipiuntur ex vetustissima historia . . Nam tradunt historici totam Corici montis Asiati ei oram propter navigati mem latroni hus plenam fuisse , qui orsaei dicuntur , qui novo genere insidiarum utentes, dispersi per potus ad mercatores, qui applicuissent furti tria accede hant, de subaustultabant, quid retum ferrent, Se quo navigarent, po secta illis oram solventibus congregati eos adoriebantur, ae diripiebant. Ex quct- omnes Cutiosos, Se occulta ac secreta auscultantes Cordieaeos appellamus & in

proverbio dicimus Coocaeas asseatialia , cum quis sacere vel dicere secreto

uuandoq; aνmoniam cujusque generis , quandoq; inflexionem quam dam vocis denotat a quo sensu arithmo melos diversus esse censetur, Droducta enim voce νishmas, melos

celata voce fgnatur a inde liquet Tom. ILAristotella sensus , qui ex Philopo

no nonnunquam melos eum armin

nia confundit , seiungitus nonnumquam ex Vincentio Gravina lib. Ita.

lice inseripto vena Trage via Cap. XXVIII., ac seq.

237쪽

α 18 Annot. in varios Aur

videatur, quod minime lateat propter eos qui speeulantur. I selle student,nuod non conveniat. Huius historiae ct provet hii meminit straha in decimo

quarto.

Apud eundem pertinax menda irroborauit libro Epistolarum ad Caeli uir ad item : in omni hus enim eodicibus hae e verba passim leguntur: Eναν enim,epuroia Peteranus ei iratis . Cuius elausulae quum nulla sit sententia, nulla fit constructis , nos observatis curiosissime his epistolis, quas Caelius ad ipsum Ciceronem 1 cribit ita emendavimus, ut pro veteranas legas Meteνnus. Nam Caelius in quadam epistola quum C ieeroni signiscare vellet, omnia Romae stigescere, S pene sopita quiescere, se seripstr Atis ergo eam rati is O aqua Has prauarem , .etersas rivisarem oceaposset. Ad hanc epistolam respondens Cicero dixit: Eras is eodem episeola vieternar eivitatis , hoc est , hane Uau sulam epistola lux continebat, quod civitas Romana veterno oecupabatur, hoc est, marcore 3t somno. Nemo enim vel medioeriter eruditus ignorat meter nam morbum esse, in quo an expugnabilis est pene dormiendi neeessitas c quem lethargum Graeci nominant 3 Quod genus morbi aeuium est c Ad ut inquit, Celius) nisi succurratur celeritet iugulat. Reperies identidem fieri mentionem Oeterni apud veteres scriptores . Avicenna Se medici reeentiores hanc aegritu dinem Doeι5m appellitant, a vit ruo Φeternosas derivatur. Cato εeteruosum tueri victim intelligi voluit, quum ait: Veternosas qaam maxMe hibit , ramis maxime sitit. Igitur legendum est apud Ciceronem: OeIernas civitatis , non autem ceterantis: ut epistola epistolae , res rei, verbum vetho Caeliano, te spondeat. Seribit Cicero in principio Antonianarum, se usurpasse verbum graecum squod in sudandis discordiis ii surpaυerat civitas Atheniensium . Quaeri solet quod nam suerit hoc ver hum, ge ad quas distordias sedandas id usurpaverint Athe nienses ὸ Fg reperio hoc verbum a Graeeis diei amnesiam . quo oblivio in Julia uni spniscatur, de quo luculente haec scripta est historia apud seripto res idonec S. Thrasybulum civitatem Athenarum Oppressam a triginta Tyran iis in libertatem x indicasse, quum Atticos pala hundos atq; dispersos , quos sex xiissimi Tyranni ex genitali solo expulerant, in patriam reduxisset, qui non sminus prudentia ae moderatione usus est, quam sortitudine ad euneta paci scanda, pacemq; reconciliandam. Namq; is legem tulit, ne quis ante acta

rum rerum accusaretur, ne qua Praeteritarum iniuriarum mentio fieret, ne

quis mulctaretur . Et hane Athenienses a maestam vocaverunt, hoe est , te gem oblivionis, qua eo neu cis S lahens Atheniensium Reipula status in Pil sinum habitum est reuocatus. Cicero igitur quum post interfectum Iulium Caesarem iacere conaretur pacis sundamenta inter Romanos tumultuantes , di sit, se usurpasse vetus uerbum . hoe est , Amnesiam, si ut ita oblivione se in ulterna memoria discordiarum deleretur , quemadmodum apud Athenienses Thrasybuli consilio factitatum fuerat, Se se vetus exemplum Atheniensium re movasse commemorat , videlicet illud , quod jam de Thrasybulo retulimus. Serihit Flavius Vopiscus in Aureliano r a mnesiam fuisse Meνeram exemplo a theniensam. Deinde subiungit: CHur rei ct Taltius in M,tippieἰs meminiit haud dubie loeum illum fignans de quo iam diximus: nunquam enim alibi Tullius in totis Philippicis ullam mentionem facit de e crinesia. Prae

cy Nimis fortasse aeutae naris Mum retus ab hae opinione disentit Vat.

le9. l. a. e. s. 4 Crationem autem

Ciceronis habitam liquet in aede Telluris, ac de pace cum Antonio niselenda , a Tullio disputatum intelligimus philip. i. e. r. I Is quo templo Dei fiandamenta paris. Ea nune est, seu ti asta permulta , vetustate deperdita. D

238쪽

Philippi Beroaldi x Is

terea atinor est paulus orosus Claudium Imperatorem Romanum in principio sui status ultiones clementia Ohliuionem omnium dictorum factorumq; sanxisse , δε praeclaram illam Atheniensium Amse om confirmasse, quam Romae in luce te Iulio Caesare inter se elo senatus Cicerone suadente tentaverat. Me mi rit illius quoq; oblivionis Tranquillus a Claudio sanctiae omisso tinestiae ho

mine

Cicero in quadam ad Attieum epistola se ait: Hahes Sotatim LaeonI-

eam , quo proverbialiter dicto sgnificare voluit, epistolam brevissime concinismatam, & Oeeulto sgnificatu obscuratam, se ut Laeedaemonii veteres facere consueverunt , qui Oecultare volentes litteras publice ad Imperatores suos missas, ne ah hostibus exeepidi , eonsilia sua revelarent , epistolas mirando commento scriptas mittebant, namq; lorum tenuissimum surculo tereti, atq; Dhlongo compli ea hant, in eoq; loto litteras per transversas iunctarum oras imscribebant: id lorum deinde ex surculo reuolutum Imperatori suo mittebant 4 Qui huiusce eommenti conscius , surculo compari, quem hahebat lorum, con similiter circumplieahat , atq, ita literae per ambitum eundem surculi coalescentes rursum colhant, Se ita integram Sc tueorruptam epistolam , & sicilem

legi praestabant. Hoe genus epistolae Graee S.Ilaia Laconicae, hoe es, Solati Lacosica nuncupatur. at Auctores Gellius Se plutate hus in Lusandro . praeterea in seribendo Lacedaemonii stylo hievissimo usi sunt, qui Lacosi us nuncupatur, quo in primis delectatus est Brutus. Unde ait Cicero in epistola ad Brutum : sed quia ago , non imitor Laconi an rati m. Igitur Cicero cum exemplum epistolae Marci Ant. ad se missae inseruisset epistratae ad Atticum ., dixit, habes Sotatam Laconisam, hoe est, epistolam brevitate Laeontea pediscriptam , ct super rebus arcanis eompostam . sicut Lacones componere con sueverant. Possumus & ita commodissime exponere, ut dicit, Atticum posse facillime intelligere, atq; pereipere sentem iam illius epistolae Antonianae, quam ad eum miserat, tanquam habeat surculum illum Laconicum, in quo circumplicantes epistolas illo loro perstilptas, ut supra dictum est , facile percipi hant, quicquid in epistola areani ahstonditiqet contineretur. Namq; SItala utrumq; signiscat , ct epistolam Re baculum illum teretem , cui epistola eircumplicatur. Suhnectamus huie loeci illud, erius adeo nuper in mentem υ nit, quod depravatum ei apud eundem Ciceronem in secundo de Oratore, in quo haec crassi verba reseruntur: Sed diem te euis aedes vestres, ne ii raptis quidem cte eis sola is tibi ρ , aereum rei otius. Ubi non rupιis S ea vis legendum est , sed ram a Ad e se quae verba cum non ab omnibus perci- Perentur . errorem pepererunt , mendamq; fecerunt nequentissimam , in eodi cibus Ciceronianis. Antiqui enim rapta caesa diκerunt , quae venditor possensionis sui usus gratia concidit , tuendoq; contraxit. Illud qu et apud eundem

4n tertio de oratore emendandum est, ut pro raram emearis terram: Ita enim

scriptum legitur: Moeis Ioadari suaeaιam ρ od eeνam , qaia crociam olere videatae , nos doeonta Plinio non estram sed terram didicimus esse legendum , qui libro triges mo septimo loquens de generibus terrarum huius loel Ciceroniani meminit, eumq; elegantis: me declaravit, docens, qualis sit reseroa odor illa , qui in unguentis a Cicerone probatur. Ait enim terram tunc

emit

re illorum erat feriptam, si s d

mare reverteretur, δε eopstia eant damnata res r scytalam autem Grae cci vocabulo ortam ΣΚΥπCΣ, idem ne ac , quod olim scribebant quia radendo expolitur ait Corne l. se MeveL

239쪽

not. in varios fluct

em lite te illum suum halitum diuinum ex sole conceptum, cui odori eom rari nulla suavitas possit, quum arcus caelestis capita sua deiecerit quiescem ei erra su h oecasu solis , S quum a siccitate continua immaduerit imbre. Idem Cleero in sexto Verrinarum, cui titulus est de signis ita scriptum reliqtiit. Hala Conephmas deorum simulacra restatue. Ubi uerho Graeco Oiris gines Canephoros appellat , quae more Attico sacra in cistulis reposta ea pitiis hus sustinebant. Cana enim graeci dicunt quae nos Gai a Sc per diminutio. nem Cani tilla, unde Canemoνα appellantur, quae sacra huiuscemodi vasei lis recondita capite serebant , de quibus sensisse Horatium autumat porphyrio, enarrans illud in primo sermonum r

Num Can phorarum lentissimus erat gradus portantium sacra Iunonis. De Cane photis, seribit Dionysius Halicarnasseus in primo, cuius interpres pro Cais nephora interpretatus est Canastrifera. Idem in I i. ait, ser xuaeanq; Be. sis Conephora, O Arephora dicaaιar , miniseranι is factis graeis. Hae quo que apud Romanos sic appellataeaso scribit plinius libro trigesimo sexto seopam Deisse Apollinem Palatinum , Vestam sedentem laudatam in Servilianis hortis , duasque Cham eteras circa eam , quarum partes in Afri monumenis iis sunt: Ubi & Cusephortis eiusdem Plinius Camphorum ibi aeeipit pro eo . qui capite gestat sacra, ut iam docuimus . Gumete autem s id quoq; seire cles deras , dicuntur humiles depressaeq; imagines, Chame enim graxorum ad veris hium itimi s gnat latine, unde Chameterae derivantur. sensus igitur Cicero. nis hie est i Verrem admonet, qui eκ sacrarici Heli Mamertini abstulerat imarigines Deorum , cum duobus aliis smulacris sacra in capite sustInentibus , ut restituat simulacra Deorum , quae religionis caussa comparaverat , & shi haheat Conepoaras, hoe est, illa duo sgna , quam eximia venustate habituq; virginali Polycteius fabrefecerat quae Hrius Mamertinus in saerarici ornamenti

caussa collocaverat.

Apud eundem in oratione pro Roscio Amerino mendosum verbum , quo tota sententia obscuratur , emendavimus: Verba Ciceronis lim sunt: Deram .

Boeis no ruis, fex O L. minia passuum ei a per uois r Nos pro cistis eodi reae imus cisis. Est autem Cistim genus vehi coli biroti ut inquit , Nonius. a quo G νias dictus, ipse Caria ritis sive hedaria r hoe est. ipsus C F aurigor quo verbo usus est Iurisconsultus, qui se seribit libro digestorum. xx. in titulo locati R eonductis r S. C. rivia , dam erarios transire esule dit . e sam emoria, ct semam quassumit mi oceidis, paιε eae lorari esse ii eum attianem. CUI meminit Ausonius illo verse utor

quamvis impressores non Ciso impresserunt , sed cis eorrupto voca hulo it sensu. Hanc dictionem usurpat ipse Cicero in secunda Philippica sc Canephoras Ovid. M. PII. me

morat e

Para eoronatis poννalsas saera eani pris. Duas aurem et stas rapite sustinentes serre dicebantur , in quarum alterasores , spicas in altera partabant. De his meminii Clceri in verr. IV.

dum more e theniens iam virginam

minatione ais οὐ m. legunt a malimem aecuratius cum Plinio lib. 36. C. v. circa med. casephvum reddi l

240쪽

Philippi Beroaldi

sic selibe si 'talitata is quadam cauponula, atq; se ibi Meatiant μυοfusis ad Oespeνtim , inde eiso ad aνbem citerirer addatius domam venis ea se isso uto. Hie quoq; impressores peceaverunt, nam ubi seribendum erat eisso imis presserunt eo , qui tamen error non tam imprestoribus est aseribendus quam eorrectoribus, qui per viam Cassam existimarunt ad urbem Antonium petυo lasse . Non me praeterit C si Φ.ae mentionem seti apud luculentos seriptores quam iitavit Cassius , sed in eo Cieeronis loeo , Ciso legendum est . quod etiam Nonii auctoritate corroboratur. Jam clarum eli, ut opinor, quid signi ficare voluerit Cieero dicensi rutinatam vaditam risiis peνDolae. . qui se ilicet in curru vehebatur e spoditissimo. Quod autem vehiculo nuntius ille tantum itineris una nocte conse eerit, idem paulci post apertius smiseat hia vet-his : Aon ades isse TDtis XVeius, non Dis manibus , in evirm casiaea/ Aa romedonum intim, Di Icilisis , aerebiu a uesariaeq; .ictoria stinatam. Aulus Cellius si hici noctium Atticarum 9. describens ceremonias Flaminminteae Dialis, ita inquiti Gre ἐι aes Aetaeos, neq; eomit capas , neq; eo Atia depefilia. Quaeri solet a studiosis Gellianae doctrinae quid significet Argaeor. quae dictio quum nodum haheat, enodanda est a nobis, prout ex mutis c ut Munt 3 magistris accepimus. Apud Romanos antiquitus Pontifices ac virgines vestiles cum Flamminiea Diali alii Ra religione initiatis, smula era ad imagis rem hominum Abrieata praeeipita hant in Tyberim ex ponte sublieio , idque se hat Idibus M is , appellatantq; talia smulacra Aroos, ut Dionysus Hali earnasseus docet in primo, & auctot est Plutarchus in problematis , qui quaerit quare eiusmodi imagines a Gai nuncuparentur, traditq; antiquis tem p rihus harbaros ea lora ineolentes, Graecos quos cceperant , in Tyberim praecipitare consueuisse. Hercules deinde , quod etiam memorat Dionysius illos edoeuit, ut pro homini hus simul aera in sumen abiicerent, qui a Cetaei nominahantur, quoniam veteres Graecos omnes , Argivos communiter appella υ erunt . Historiam Macrobius paulo immutare videtur in primo Saturnalium his verbis: Diea ι rasos Hereati, oeesso Gerione eum visis hovea peν Da

ptibne. risei Atina in olerim. De metaeis intellexit Ovidius in Fastis,

quamvis e gureos non nominaverit: his versibus r

loca quaedam Romae appellabantur, quod in iis sepulti essent Argivorum illustres quidam viti , qui cum Hercule Argivo Romam ven rant , ct in Saturnia su Mederant ex m. n

yes . Llv. l. r. c. a I. Argaeorum genus memorat Horat. carm. II. vll.

SEARCH

MENU NAVIGATION