장음표시 사용
241쪽
νομar o poni uesticias fgnifieatur, hoe est, litaeas , quoniam sine ferro, clavo constructus socrat, ut meminit Plinius libro Apud Plinium libro secundo naturalis historiae verbum vetus est, neque protritum , neq; in vulgatum, ita scri hentem: NUι δονa is medio G a , aequa δει dios no Iesi; habere non mis deprehenderaua ιγ dioptrae. Ut autem intelligas, quid sei ιριν fgni licent scio . Utνas esse regulas, quibus antiqui utehantur ad aquas librandas, ut docet Vitruvius architectus. qui se seribit tib 8. de architectura . fibratar aqaa dioptris, aiat refrobare . Ideo alibi ab eodem dio Irrae δεινοι. se cognominantur. Coora5αιι autem , s id seire desideras , est re gula longa circiter pedes Io. quae habet transversaria. Ait itaq; plinius ex dio- piris . hoe est, reg uis iliis lihlatinis deprehensum esse , terram habere non possuta quin OElia . nis esset mundi media . Idem in ν. ait: Grammatica Apoliadoras enisau . eui Amphysiose a minciae honorim tuta erant. Si qui sunt , qui nesciant quid smiseent e phyniones. iiii ex nobis distant a mphiniones esse publicum Graeciae concilium, iit seribit Cieero in Rhetori eis. Et meminit idem Plinius in 3s. Unde decre-D M p di onam citat Demosthenes in Cratione pro Ctesiphonte. Constabat autem conventus -- ti asam iurisdictiones daclarasse, ct ei vitates decrevise, quae ad id concilium communiter accederent. Quidam non . sed i a. civitatis convenise tradunt ad stis Θcisonam commune eoaritiam, quae bis in anno simulae legatum mitte hant ad concilium, quem pilogoram vocahant. Ionea etiam phares convenere civitates , synodus etiam ipsa olea nuncupambatur, quoniam ad mul congregabantur, hoc eth, ad portas , quae nune aber
odia dicuntur. F'Mogorae autem. hoc est, ips legati, Deae Ceteri facti cabant. Undu autem --0Hioniam nomen ductum si , doeet Dionysius, qui se ait in i . e uel nisu.- Heles, Atiam commentum esse AN Hionis otiis coac Iicim, eat ab ipsi a somine nometi inriderana. idem leges eonstituit, quas a mpis Itovieas vocant, quibus ad concordiam amicitiamq; inter ipsos colendam invitabantur. Deniq; quotiescunq; Amphytrianam mentionem fieri reperies apud veteres scriptores . reperies autem saepissime, in hoc sgnis eatu
Apud eundem haec verba passim leguntur libro '. magnam proprer virea Inm eorum in terris gratia es. Nos dictionem vulgariam , ct in hoe loco Pliniano nihil seniseantem expunximus, Re in eius locum latinissimam vetu stissmamq; substituimus , Nam pro in renia emendauimus Miserris. Sunt autem Moeννae cd rusticae mustelae , quas Graeci titidar vocant. quibus ossea sunt genitalia, scut d et Aristot. a. de animalibus i Et repetitum est a Plinio ina . qui in t 9. mustelas sylvestres a Graecis uocari Miris tradit Mida autem Theodorus Gapa interpres Aristotelis dotassimus moerram interpretatur. Sensus Itaq; plinianus hie erit: Maserras esse in magna existimatione apud Barearicos propter venatum cuniculorum. Namq; , ut subdidit idem Plinius in iniiciunt serras in specus, qui sunt multi res, atq; Hectos superne capiunt. Leoatur ergo Miserris, quae sententia est luculenta Se Plinio aeeommodata , ct illud is ris a deleatur. quo & eloquutio ct sensus dehone tantur . Apud eundem lib. 3s. Locus est reconditus . nec a quo intellectus laetithae tempestate, satis animadverto. Verba plicii hae sunt de scis scribentis eri d) Εκ genere Mustelarum vivet
ΚTIT exiguum animalculum, quoad cunieustos ex antris expellendos venatores uti consuevere a mustela Rustica , quae candidior est; nam eam, quae sub ventre rufescit, in rem appellant. Plin. l. 3. e. 35. de euniculis .
242쪽
Ex εο e gosere fani, ut ἀκ;mus, eotona. ρο earicie , quaq; eonfrendenti na-wm odis as Farthor omen Beera. M. Cram Eenales praedicausis ioco Gaianeae . His otia quam signat Plinius a nullo historicorum, quod equidem se iam , tradita est , nee ex ipso Plinio percipere possumus , quomodo Mi Ganeae omen secerint M. Crasso proficiscenti ad Parthicam expeditionem. Ego ab uno Cicerone hune iocum declaratum esse perspexi his paucissimis verbis, quae sunt ab eo seripta, lib. a. de divinatione. Mum M. Crassas exerritam Bra si imponereν , quidam in perticu carieas passo arietiat Ceadens Cauneas alamisahar. 'Dieamar 4 IF placet , monitam ab o Crasam eaveras ne iret, nos fasse periraram. Hae e Marci Tullii vetha, squis diligenter pensitaverit, ct iudicio praesentissimo perspexerit, prosehici Plinianam sententiam alioqui ita subohsturam perspiciet. erius hie est sensus: E genere fi eorum sunt Catineae ex Incula Caasa advectae , quas .enditor Catiueas clamabat, quando Crassus
ex portu Brundusno navem conscendere cum exercitu moliebatur. Hae n
mine Coaseat, venditor intelligebat se habere si eos venales ex Casso de pot-tatas r inii vero omina observant , id verbum , Cauneas , malum nomecia Dottendere Crasso dixerunt, quasi fignificara vellet, Cauneas, Cale ne eas, ct ita interpreta hantur ob hane voeem, Ganrar , monitum esse Crassum ab eo venditore si eorum, caveret ne iret sellicet ad parthi eum hellum. Hoe est ergo, quod ait plinius, Catineos venales voce proclamantis fecisse omen Crasso , quia Ganeas significare videtur cive ne eas. Catinus autem , unde fiet axea nuncupantur, civitas est & restate ' autumno pestilens , propter aestus ac p morum copiam , unde Cauni coloni admodum virides pallentesque exsilunt , in quos olim Stratonicus cytharadus versu Homerico ita joca. tus est:
Tale quidem aereat est hominam, quati os filiorum. Fuerunt Coasii Rhodiis stiriecti, a quihus aliquando des ei υerunt. Molo orationem scripst adversus Caunos. Scribit Plinius in Guna gigni homines lie
In as. ubi de Helleboro laquitur menda est his verbis . e liqui pa resectaeam nomina inveni o ιradana eapras purgari , passe Ala animadverteste datoq; lacte earam suasse parotidas sinentis . In hoc enim to eo dictio illa parotidas adulterina est, ct ab incurioss supposta pro Myoetidaa. Namq; Pliniux eo in loco intelligi vult, Praerides ilias , hoe est, Fraera Mias carminibus Poetarum celehratas, quum sutore agitarentur suisse sanatas Helleboro a Melampo de divinationis arte clarissimo , a cuius nomine unum Hellebrari genus a Dpellatur meum dios. De hae Melampodis euratione meminit Vitruvius in E. de arehite tuta se se libens 1 e οὐ fontem Clitorium fi Melampas par
miι , Fralisbas , resilaitq; earum menter in prisitiamfasDarem: Et Ovidius Iri s s. metamorphoseos . eum de fonte Gitorio loqueretur, cujus aqua epota facit abstemios ita sub junxit:
deridas arronisar postquam per carmeo er herbas , Eripula furiis pareamina mentis , in illos Misi aquas, odiamq; mori per massis ira Oad 3.Mrvius quoq; enarrans illud. Virgilianum: aerides implerant fulses muti/Isas at si fabulose seripsit illas Iunonis irae undia ae insania fuisse vexatas , ut se vae
eas putarent, adeo ut plerumq; gemerent, & aratra formidarent, quas Me
iam pus postea purgasse perhibetur. Addit Probus Haeriris ob hanc dementiam patriam Argos reliquisse. His itaq; argumentis subnixi asseveramus, te pendum esse Proetidas non Faratidas apud Plinium tradentem qua medicina sanaverit Melampas Maiidas sarenιιι et Cuius rei etiam meminimus in pro Periit commentariis. Non inficior Farasidus identidem ab eodem memorari pra
243쪽
ralerealis, quae ut auctar est Celsus in sexto, sub auribus oriri solent. Sient& nomen ipsum declarat. Faνa enim Graece apud signat , R Oia , aures diis cuntur , unde 'Furotides nuneupantur, seu haud quaquam in hoc lora apud Plinium Puro idus lege te debemus , sed ut iam doeuimus Haetidas . sol solent etiam juxta dentes in gingivis oriri deseοtιa , quas Grae et Farotidas appellam, quarum remedia diligentiis me leti hit Celsus . in eodem a s. eodemq; capite mendosa dieiici est his uerbis r murimυα Helle Hrtim nascitar in Oeta monte optimam una ovis Ioco eista uiram. Ni sequam legimus locum esse in Oeta monte Epiram nunctipatum, nee Epiritica regia o Ia propinqua est, quo circa Theophrasti auctoritate confisi 'νara pro Epiruis emendavimus , a quo Plinium hune locum transtulisse facile cognoseas, s Theophiasii librum nonum de plantis eum hoe Pliniano contuleris, In quo euneta ferme legunt ut de helleboro , quae memorat Plin. s haec inprimis: Plurimus heltiboras optiretisq; ea provesit tiro, non tam eo ubiqi fespoνte nua tantiammodo Gela ρtiam voνam viscant . Ex his liquido apparet 'ram legendum esse , non Epiνam . Cur autem loeus ille in Oeta movιe 'ra nuncupetur, docet Livius libro 6. Cirius haec sunt vertar CII. Diti si
ibi morιale 'Ge. eo as eremotam sis appellasar Fabula est Obram fluvium Nereulis rogum extinguere conatum esse, una cum alieto fluvio nomine a Lia : Cuius rei meminit Sirabri in nono Ceustaphiae . sed hactenus de pἰinianis mendis Se obsci iritatibus , quae omnia sernia peeuliari uolumine privatim annotainus, quod ut speramus 9 neq; inutile neq; inlueundum erit sectatori-hus plinianae eruditionis r Sed iam ad alios transeamuS. Apulrius Madaurensis plurimis seat et mendis, propterea quod plurimi eiuste ei Ionis sunt infrequentes, quae res seriptorem luculentum atq; eruditum non solum reddit serupulosum, sed etia in in dies magis mendosum saeti. Etenim ut in praesentiarum pauca ex plurimis deprauata attingam, quae succurrunt: Nonne in primo de Amo a tirao mendum est, quod correctores dissimulanter praeterierum Vetha Apulei 1idie sunt de Theseo se libentis : Ugon es aspeνnatus ales antis 1 pisium tesse. Truncatum uerhum est ales, cuius nullus est sensus, nulla exstat historia . Nos pro alas Hecales emendavimus, sequuti scriptores idoneos, qui tradunt vetulam rusticam nomine Hecalen hospitiolo Tlie-seum suscepisse quae illo ad hellum proseistem e vovit , se Iovi immolaturams ineolumis rediisset In patriam. υetum ante reditum illius exstincta es . Cu ius cadaveri dum in rogo semiustulatum esset. Theseus supervenisse sertur, un de a Poeta in Priapeis, meatis hane sgnificante didium est ea satis tui quam domam reuerseus estis reppeνis in euo iacentem . Ne Meale seribit pluta rebus in Theseo. Heratis hospitium apud Grα- eos celebrat Callimacus, qui seripsi mea esta euius testimonium citat plinius in ra. in nuci loeo impretares, nequid aeerbius dicam In correctores , pro μ' eole, Hecate impresserunt. Plinil vetha subieci, quae haee sunt: E IM . ersa eos, is quem Theseo apud Catilisuestim ponar Hreati, eaare ste*a albas ct niger. Idem Plin. 26. cum de Cre/hmo herba loqueretur quae inter eas est quae edantur sylvestrium herbarum, ita su unxit: Hone ceνte opad Galli macham opponit rasteo illo Herati. Quum de hae igitur intelligat Λ puleius. Iegendum .est Hecales anus, ct illud atis ohelo confodiendum.
e) Plinianum hune locum eadem ra- gens, earumq; genus, insaniam, pug tione emendat politianus, non Paro- gationemna susus prosequitur. Illum. ιidos, verum Fraelidas accuratius le- consule . s lubet Miseellan. Cap. L.
244쪽
Apud eundem . pro Ianiena lanies passim legitur , nullo sensu nulla constructione , nulla latinitate servata , ita n. impresserunt: UYo uesuritis ρε- miciri Ioram assium lanien . quom eruenter exere ait , impane commiserae. Quis non villat dictionem esse in .ersam 8 εe Iantea pro lanienum suisse per-luriptiun . quae dictio peetiliaris est ipsus Apulei . & signat quandam quasi Ianiariovem . Auctor est M. Varro libro priino de Analogia Lanienam locum esse ubi carri venditur, quod vulgo maeetium appellatur. Sicut Felle sinam antiqui v citarunt , ubi pelles veneunt , videturq. dicta esse uni na a Ianiando , unde Se unia dicti qui laniant pecora, Se iampae , qui laniandis praesunt aladiatoribu S. Idem libro solidorum primo ita scribite I mimus es riseris, fanere pluraimneris , si comatrio es fui ris, s plilosophas didiseris. Fateor me ignorare quid signi sieet sun ete pias rimaeris . Quod si ita legatur, Λpuleius ipse talia se scripsisse in fietabitur , R invenustam insulsamq, e quutionem aspernabitur , nos pro funere pus emendauimus Fanepetis. Significat a. Funepetis eum, qui graditur per funes, quem Latini vocat rixambalum, Graeci Scianobaten , quae vox jam pis Latina recepta est. Primus Messala ut autumat porphyinetio 3 pro Selanslate dixit Fatiamistum, qua dictione usus est Se Terentius in Hecyra. Sensus est Apuleii r Spectatores ridere si minimum in Theatro specta υerint Histrioniam exercentem, timete vero s Fia rapeum animadverterint vel lanes cum periculo am hulantem , tanquam iam iam lapsurus st. Alibi idem Apuleius usus est hae dictione se seri hens et Cometris sermocinatur , Tragaddas see δενσιών , Fanemai perietitosae. illud quoq; indiget interpretationi . quod ab eodum in Epilogia scriptum est ex Homero translatum: is es fer aem , nee inutis follem , nee
crateram al qua piscatis a meri. auis. Ad horum verborum enarrationem in spicienda sunt illa, quae de vidisse, quae de AE olo , quae de Helena tradit Ho merus, apud quem legimus in ii. O lyseae ZIUM , Citees connsilio ad inseros demeasse, & scrobem effodisse mensura quo auo uerium cubitali atque in ea manibus defunctorum saetificasse mulso, υino duiei, aqua, polentaque com mixtis. quae civium mactatarum cruore repleverit, atq; ita saeia est manium evocatio per scrobem. Et hune Homeri versum aemulatus svlius luculente seriMhit libro a I. Scipionem ad evocandos manes iussu sibylae Cumanae fecisse seto. hem , Se humo refossa desuper mella, vinum se lae sudisse eum immolatione hi dentum: si Hae enus de Ulyssis serobe. Euas veto quem non sis tum poe tae, siau Ae hii torici ventorum regem esse clixetunt, utrem vis s dedit ventosissismum, quo se licet ventos omnes incluserat praeter Zephyrum , ut ilio flante domum classe sociisq; superstitibus deportaretur. Hunc autem sollem eate argentea arctissime alligatum Ulyssis socii restaverunt, thesaurum inelusum aris hi trantes , ut cecinit in io. Odysseae, Se ah ovidici tepetitum est in i et . meis ramorphoseos. Quia vero ad Helena crateram pertinet, propter quem locum ad haee aeeessimus enarranda , scire debes , quemadmodum apud Homerum .
in . Odigeae , musa Telemacho Ulyssa stio desdeiici patiis comploranti
c f Similitudinem fortasse quamdam eiusmodi Hasiae gerunt fur aram ,
quas Pureis immolatas iiquet vete rum scriptorum testimoniis, qui hus praecipue bidentes, caprasq; oblatas novimus ex ptoecepto ludorum is cularitim, quo tempore Parcis , sa-cle hant pristit Tom. II. Deinde ta ofν eMeri eta omnigeneribus Foreἰr eveI, O eatras
plurima alia lege apud Eustath. in Homerum , ae Taflin. de lud. saecuti
245쪽
etateram prcisel navit, in qua nobilo illud Pharmacum υlno eommiscuit, quoRn penthes appellant quasi sine luctur ne enim pii υationem fgnificat, penthos luctum. Huius enim e sicacissima vIs eli ad tristitiam animi auferendam,
S Oblivionem moeroriim omnium conciliandam. Hiae autem luctus medicamentum Helenae dono declarat polydamia Thonis Regis AEgypti coniux, qui Menelaum s Helenam hospitio laseepit. Huius pharmaci ah Homeri ea Helena Telemacho propinati, meminit Plinius lib. as. his verbis: Hersas cerre raptios ab νegis uxore tradiras Dae Helenae purimat narrast Homeras , ac viatile illud nepenthes olli:ionem Iristiriae menium; offerens , c ab Hesena viri et smus bus mortatibar propinandum. Idem in a I. nepen hex hoe melilium
Homeνiea Hetitia uti nata etiam administratit. Macrobius vero hoc r medium maeroris, quod Helena vino miseuerit, interpretatur esse dulcedinem I rmoeitationis, quae non minus hilarare solet convivium , quam vini suavitas.
verba Maerohii ex libro Saturnalium novissimo haec sunt transeri pia r Si Nais meν, latentem prudentiam infertiteris auius , delirimentam dud quod Helena uisitiit. non 8eνha fuit, uoti ex Iud a faecas . sed narranda opportunitas, tia ιι fit m maeνιns os itum flexit ad haadium. Meminerunt huius quoquenopen: his Homerici Heros ortis tu Euterpe , Diodc rus in secundo, & Strabo li hro ultimo Ceographiae. Igitur Apuleius, hi iam ii. ius eruditissimi scriptoris verba euplicemus, ad refutan la argumenta aceti si totura, qui pisces eum quae s se ad magiam exercendam OHIciebant , ostendit a uetoritate Homeri pisces mactia: ee 'ebrandae adhiberi non solere , quum Homerus scribat nihil pistulenitim adhibit m fuisse ab SIrin ad serabem illam , qua manes evocavit, nee ah Aυιο, ad sollem illum, hora ventos inclusi, nec ab Hel nae 'ad erat eram illam, qua Telema ho nepenthes, hoc est , luctus delinimentum propinavit, R ita docet salsam fuisse accusatorum criminationem, quum nihil negotii sumago cum piscibus. Idem in nominum smilitudinem iocabundus Ita sertos e Morest eaneor odaleeνa alga addi erceram. t J Ouod primo loco posuit satis apertum est , quod postrem ci non satis , quocirca scito diuercerum dici frigidum cum tremor . . rua dictione rarenter usi sunt recentiores scriptores, sequenter vero vetustis mi , ut Lucilius ' plautus. Praeterea ita seripsit Aulus Gellius libro ultimo nomum Atticarii me ra forte muνbum appetiari his putas νorationem. gratem , eam stri rabida ρο α uereera r Quibus Hrhis febrem fg nisi eat ni-gidam eum h cirrcire, quando tolum eorpus intremiscit, quae gravis est aegrotatio. Praeterea antiqui auctore Festo Puercerum dixerunt gravem S magnam. Riga vero res notissima est, euius meminit Plinius in t s. Sensus Apuleii hieest, s ex voeabulo suspiciones dicuntur , poterit similiter propter nominum g) Σπιν queram pro Iuerters in Lex. Et vin. Vosr conseripsi a lu- hei hie pesti Perba apponere, qui eiusmodi ser;em mor hi s dii lo ena inrat. Queνθ νam seprem , gra em ε
Vosr eon stilat , qui plura quaerit .
id mali genus susus ille describit
246쪽
similitudinem eaneeν maνinas accommodati ad ulcus, qui caucer nuncupatur,
ct asta quae ah algore , hoe est , frigore derivati videtur , accommodabitur ad Itiercertim, hoc est , febrem nigidam, Se gravem, quemadmodum Se ea esui hac ratione posset videri idoneus ad vesteam hominis caleutos. Si in manum sumseris ipsum Apulcum, facilius percipies, in quem senium ista dicantur . Nobis satis sit declarasse quomodo alga ad suerorum accommodari possit. Sed antequam ad alios transeamus illud quoq; quod eli in primo de asino declaremus: secariam sciens metebam. Lego apud Iutisconsultos libro
Digesto tum i6. Saetariam negotiatione nuneuparia nomine sagorum , quando sei luet Lea ct id genus υei limenta mereamur. ut in dii trahendo lucrum faciamns, ille itaq; eleganter dieitur facere fugariam qui exercet hoc genus mercimonii, unde existimo apud Apuleium legendum esse saetariam ab hujusmodi negotiatione. Quod si securiam legis signis dabit mercatu tam faeco ram, Se ita accipitur pro negatione viliori , Ave fateariam legas ut impressi codices habent , siue sueariam, ni mihi legendum esse uidetur, Se ita sua. ria absolute dicetur. Sicut argenturium π mratacam , Se fabricam dicimus,
quamvis an nratica ita diei possit, ut subrica , dubitaverint Quintiliani praeceptores .
Apud Pedianum Aseon lum doctissimum Ciceronis interpretem , multa mendosa & mutilata repetiuntur : sed interim illius loci venit in mentem , qui legitur in oratione contra Pisonem : Minime ; in Mettia eam eqvi irata transierat ad nos, ei litatem Romae datam, αδεμ; ct pecuniam ex aeraria. Hist ria haud dis bie hoe in loeo fgnincatur, sed illa dieito minime, valde lectorem perturbat, sententiamq; corrumpit , quis enim quae se unquam legit civitatem Romanam donatam homini nomine minime , quum ad erhἰa nusquam Pro nominibus propriis mortalibus imponantur, nos autem re diligenter pen- stata pro minime correximus Mutina Sicut ah Auinio traditum esse pro
culdubio existimamus. Fuit autem Mutines υir impiger, Ad sah n: agistro Hannibale omnem helli artem edoctus, erius virtus quum in Sicilia eonira Romanos enituisset, Hrmidolosa esle ecepit Duci Pirenorum Anno i, cuius simae Mutinis gloria o meiebat, unde quum iniuriis assieeretur praefectura spoliatus transeivit ad Romanos tradito prius inrigento , quae causta fuit . ut omnis repente Sicilia ad Romanos ine linaret: oh haee merita Malisi in senatum Romanum introducto, honores habiti sunt. Se ipse civis Romantis farias ei h. haec traduntur a Livio dispersim libro x s. E6. a . ab origine urbis: Et de hoc Matiis ne hoe in loco intellekit Astonitis illum quoq; locum qui est in oratione pro Scauror Canino sal tua elactas emendavimus compestre super quo affatim , scripsimus in Propertii commentariis. Idem in interpretatione orationis cui timetiatus est roga candida mendosus est his plane vel his r uund ιn AEduitate is,siuiam MNaam nou tesseras , Vertias nati la erat Aesae gladias oris. I νtio verbum est ab senum . Se absurdum ei tra aliquem fgnificatum , nos pensitato
sensu, & litteris non multum immutatis. eorreximus varias. Mariar autem
Fanthcras appellant, a macularum c ut arbitror υ arietate, quibus sunt spe. Habiles. Unde ita seri hit Ρὲ inius in cictavo in eapite de Fantheris, suae vam Fias ct Furias , qui mares fisae appel/ant , in eo omni genere erebri visa δε friea ortaq;. quHam ab his matteras sola caudare dis emant, nee adhue otiam deerentiam iuieni. Haec Plinius , cuius aue oritate suhnixus , Mariarurci Vertias apud Astonium emendavi, qui signis eat aedilem dedisse spectae uis tum gladiatorium eum Varias hoc est Fautherus non habuisset , quas aediles in ludis aedilitiis dabant. Sicut olim Scaurus in aedilitate sua centum . L. Va rias exhibuit.
Deinde poMpEI Us MAGNUI quadringenias decem , Divus Augustus
quadringentas 4 . Alio nomine Funthera e fricanae nomina utar, in qua s-guificatu accipiendum eth illud apud Suetonium in Caligula: Eiadu , Cir
247쪽
eenses potiri mos a mane tisq; aci eo Dνam, inteU Da modo inrisanaram .enutiora , modo Troiae decΛυone. Male literati sequuti libros impressos infrica- horum legunt, cum legendum fit Asileasuram ct de Amruris intelligendum ,
quarum venationem inter Circentes interpositiise Caligulam, signat Tranquillus. Senatusconsultum suit vetus ne liceret infiteanor aduehere . Idem Tranquillus austor es ir Claudium exhi huisse Africanas conficiente turma equitum praetorianorum. In interpretatione eiusdem orationis, apud eundem ex litterarum transmutatione diei Io vetusta corrupte legitur , impressores enim pro
solosis imprissere flapsa. Fuit autem splosi a sorum Capitae in quo unguen rarii neu otia hantur. Aes ae delitiis contusam stactamqῆ suisse Punieam serociam testatur Valerius libro nono dictorum factorumq; memorabilium . Septis ih meminit Cicero in Oratione legis Agratiae contra Rullum his uer his: θ Metero qui metas erat tan eatoriam istoriam an sa, Sepulsa , ubi AIM- nam intellige pro altero soro Campano, euins fit mentici quoq; apud Valerium . Haec est illa Sepiaso de qua ita scribit Plinius in 34. Ceeduna Se Uae ea omnibus quadem moris eorrumpenti. Idem in t 6. loquens de re a arbo iaris piceae: Hine ait, es fraar spissa , ubi impressores uon Septisae impresese uni sed stipissimo - e. - Septisae Septasarius derivatur, accipiturq; pro efice minato unguentario. Lampridius in Heliogabalo, pinxit se ut eupeis dinarium, ut Seriusiarium, ut popinarium i propter unguenta, quae Septi conficiebantur. Dictum est ab Ausonio: oe Sepisse deestare cole rQuo uerseulo pro inre Se asia odorem unsuentorum atque fragrantiam Intelligi voluit. Apud Qtiintillanum In decimo Institutionum oratoriarum turpe mendum deprehendimus inter legendum, & etiam emendavimus, ita enim scriptum esti Sed non oti eritiis ad utiqviam parrem fietitiae p rtino , protinus ad faciendisti. etiam pleresim , de otia loquimαν aeeommodaram. Ex librati rum impressorti'nq; ineuria menda facta est in eo verbo a' resim , quum legenis dum sit thram, scut & nos correm mus , qua dictione tanquam latinitati drinata tis sunt Latini, unde ali hi idem dixit Quintilianus a Macer O Lu-eroini, sexendi qIidem, sed non ut sciant phrasis, loe est. e,ptis eloqueminae Hierno, intis in ptologo Ca lentor Meandus mehahaeorum liber Graecates, ς' ou ex iis phrasi prolari potes. De hac itaq; loquens Fabius, inquit, non omnia θsse accommodata ad faciendam hane pora , hoc est , eloquutio.
nem absolven dam, quae ex aliqua parte sunt erudita.
Apud eundem in tertio pro Uberius Caesar, impresum legitur in omni iahus codicthus Titas Caesar: Quae nominis depravatio hi storiam pervertit , Se tempora. Verha Quintiliani haec sunt: Theodorae Godmeas qai se Tei malvite 'hou am , querusiaditae audisse , quam in eam Infatim feessi et . dieit, o Mνitis GDν. sensus verborum isto tum manifestarius est, sed ad his orI. s. de dissentiens, si legatur ritas Caesar. Namq; Theodorus , de quo loquitur Quintilianus, docuit praeeipia Rhetorices Rhodii per id tempus , quo Mν,as in eam Insulam secesit, ubi ei rea stholas & auditoria professorum assi duus fuit, & imprimis audivit Theodorum , mansitq; illic annos octo , de . quo oberii Deessu niusta seribit lueuiente Tranquillus. Dictus est autem Gratia Theodoras a Gadaribas civitate oriae, quam Judaei si hi vendiearunt
sis N Hωπωλύιον , praeter Tullium meminere Valer. M'κ. lib. I x. Cap.
248쪽
Unde a It Strabo lib. eum de Gadu νisti, loquoretur , Nut Isis Neodoras orator, qui aera e nostici Φlatiis. Strabonem autem aetate obcria scripssse . , elatam est ipsus testimonio, qui in se estri memorat , se laberii tempυ e e rivsse. Qui legit apud Fabium ritas Caesar , is prorsus & hii torrae, I tem. Porum, ignarus eth. De e Theodoro sudarea intellexit Iuvenalis illo vetiue Artem scindens Theodori. allud quoq; in eodem seriptore , quod adeo nuper legimus , indigetem nil alionis unius litterae immutatione . Nam in primo: marcipora a PMI μισδε et scriptum est , pro Ouore por/s F Κυινυρ; Maiores enim noliri a pronomini b. dominorum seruos in familia nominabant, unde a Marco S riblia dicti sunt Mareipores Se -Mimisi quas pueri, hoc est, servi Marci Se pii h lii r Stetit Oduinιψον nomen serυile frequens fuit apud antiquos a praenoi ne domini, ita Βώνeψον ' PusIUM a Mareo S Fuhlio nominantur, unde Scemendandus est loeus apud plinium depravatus: Nam .r; libro 33. naturalis historiae incuriosi seripserunt, Mur ures Loesserebe, ubi seri hendum erat, I Arcitores Laei resis , pro servis Mare ii & Lucii. Et hoc et , quod ait plinius, id genus servos dominorum suisse gentilest, id est, eodem nomine appellatos, quo domini appellabantur. Gentitis enim praeter notam saniscationem dicitur is, qui smili nomine appellatur , id quod Cicero in Topicis, S Festus tradiderunt. Verba Pristiani ex libro sexto transcripta subiecimus, quibus a perre sgnificatur quod die imus . ιγ a paero con posta , I ast ι 'FAh Dpori , Mare ρον Mureiporis . si e Probus. Ita enim antiqui pro F Iipti arcipare dieebant. Quidam apud Plinitim Mursores Lu fores diei existimant, tanquam haralas xiar μιν is ct siculoruis , sed male. similius Probus, qui vitas Graecorum Imperatorum luculento sermone Conscripsit, a Gisidem tradit a Nerit eis collubesctum esse restiti: Quae sententia cum non solum tyroni hus , sed etiam Meteranis subohleura videti oleat, hoe In loco a nobis eo piosissime explieabitur, qui studia iuvenum , ct inprimis tui, Quere ae juvare pro virili parte contendimus. Civitates antiquitus quae populari statu regehantur , eos qui superexcellere videbantur, vel propter amicos, vel propter aliquam aliam potentiam extra civitatem re legare solehant ad tempus , se uti docet Aristot. libro 3. politicorum. Atho enses vero exilio decennali mulctato consueverant potentes nimis ae excellentes gloria viros, ct hoc eYilii genus Osrael Oa appellaverunt , i J qui repertus et , non ad castigandam improbitatem sed ad potentiam moderandam rintra Osistia autem ab Ourata, id est, calcalo , sive resala nomen tortitus
pientes viros diuersa omnino significatior norunt e vim , qui Grac Neruditionis non sunt ignari exitio mulctatos vilissimos homines , ona
Diumque stelestissimos , Ostraei avem nobilissimos ciues , quorum auctoritas suspicioni eaeteris soret:
est i Osrael tis ab exilio differs , Tom. IL
norum , a Graeca voce πεπιλην ,
249쪽
est, qui in hunc maximo modum Athenis peragebatur. Osyrae; , id est ealculi vitii im in consito da hantur, in quib is quis a et nomen illius perseribe hat . quim urbe ccuere voluissit. Magistratus vero qui hule negotio praeerant uni versos simul calculos reeensu hant, qui nis sex millium numerum excessitant, nihil consuetiim esse iudicabatur, ubi vero legitimus numerus repertus sui stet . eum Io. annorum exilio assciebant, quem pluribus ealculorum sententiis damnatum e se cognoscerent. Hoc O arisma multi proceres Atheniensium in .exilium a civitate eiecti sunt, ut Aristides, Themistocles, Cimon, aliique complures. Nemo autem sordidus, nemo ignobilis, nemo famosus, ut Plato
Comicus inquit, consuevit Ourari s invidiari , unde id stenus exilii apud Athenienses cessavit postquam Hyper holus homo sordidus Olyrael o mulctatus est, qui no hilissimorum 8e potentissimorum hominum, non autem sordidorum S humilium caussa fuerat institutus. De Omaei a multa se tibit Plin. in Aristide, & Alcibiade: Hoe Latini resulariam exitium moeant a Unde etiam dixit Plutarchi interpres in pericle, quod pericles quum iuvenis esset veritus restae exilium nulla ex patre rempuh. attigit. bensus itaq; Probi X milii est Aristidem a Themistocle eleetum fuisse ei uitate collabefactum restata. hoe est de eeunali exilici Osrae fini mulctuum: Quam historiam copiose scribit Plu tare hiis in Aristide, qui in Themistocle se ait, testor is exitio Aristidem ci vitate eiecit. Quotiescumq; leges testuram suffragiis eiectum suisse aliquem
ex principibus Atheniensum , icito inruci as , de quo diximus , hoc est
exilium decennale sgnis eari. In quarto apud Gellium locus est partim mendosus , partim praeposterus , ita en in seriptum est. De πιπope perinoda quoq; , qai Iaseiriosas Latine opp/Iutar dis vim es. In his paucis verbis multiplex eri r est, quem nostia amenda υimus. & ita Gellium seripsisse opinamu otii tufeio itis Latine oppetiatur perinodia quoq; dissensis es. Et antequam sensum scriptoris explicemus prius verba ipsi quid sani fieant declaremus. Aspar Graeci voeant in die parum videntes , quae 3 Elio composta est a Metho Graeca αγο , quod signat evado, & πι quod dicitur oratis , quas m opes proptervistis hebetat irinem clausis oculis intueri videantur, Latini id genus hominesta ost appellitant, a luctatione quadam , ut opinor , quod stitieet Iustos Imitentur. s hi Alio nomine Graeci usi os nγA lo a voeant a noctu mo videlicet aspeetu. Plinius libro a . ita seribite sanguine hisei Ianari Iasiosor . ves opus appellant G ei. Idem in octavo , scriptum reliquit: Tradant eastras on minus iidere noeta , quam in odiu , , ideo eaminiam ieeur . si vesca- ιαν , res ιtiit tris sam aciem his quos verilopas Ooeant. seribunt Iurisconsulti Digestis de aedilitio edicto: Eam hominem morbosam esse qua neque m
chi Mirum profecto egregium virum Beroaldum M opem , ac usii um eodem sensu usurpana Tantum in terplerem decipi eis non dixerimus, tamen , quod ingenui animi est, ae
curatique, monemus , a m ope, Ia-fe, osam differre, quod alter Oh purum quidem , sed paucum humorem crystallinum aeute videat, sed tantum propinqua, ac vesperi eo sere acutius, qui isops non est et Auctor Isagoges r θ λάγηθι mi
iciosas , seu Miliosis, quum utrum que dicatura interdiu quidem uideat non vesperi . aut noctu , quod ScNonius e Varrone probat , Se Plinius seripsi si h. viii. cap. I x. , ac imprimis lib. xxv m. cap. x . sin
gula ex Lex. mytol. Vosr hausimus, quae quanti snt saetenda viderint et u
diti lectores: quorum saniori iudicio libenter sententum nostram permittimus .
250쪽
utina videt, neq; vespertino , qaod genus morbi Graeei vocaπι Ῥυa . Auctor est Nonius ἔμμοpes, qui Latine laseis vocantur, ad lucernam non videte. De lustiolo iacete, ut semper Plautus dixit in milite: AEdepol tu quidem eaecus, son Iusciosus es. Et eodem loco. inquit: ὀ uirum es Alio victitore te ct tam et ili tritico i
Ubi impressores pro ιοlio impresserunt olea, Sc ita Plautinam eruditionem depravatum . Dicunt enim c ut inquit Planci des quod lolium comedentibus, Oculi obicurantur , Cuius rei etiam testis est Ovidius illo versiculo et Et careaut loliis oeulor visiastibat agri Festus pro lusci ino , nutrissum scribit, tanquam a ny Etllopa hoe est a nocturno alpediu derivatum sit, nisi forte a librariis confusa sunt, quae Festus ipse ex ordine litterarum optime digesserat. F codor vero Graece Latine dieitur edentulus, hoc est ille qui dentibat earer . Erit itaq; sensus Auli Gellii, talis: Dissensisse eruditos de so e , hoc est eo, qui parum videt , qui Latine Iusciosus appellatur , an redhiberi debeat tanquam mor holus. Similite e di edentulo quod i ple Graece dixit peranodu , quaesitum est an hi morbosus. De quo scribens Paulus Juti Ronsultus: eui deus abes, inquit , non est morbosui, maxima enim pars hominum dente earer, neque ideo morbos sunt, praefrtim ciam me dentibus nabamur, nee idea minas sani Amas Auec demes habeamur, alioquin nullus senex fisus est. Sed jam ad Divum Hieronymum transeamus, apud quem non minui eruditionis reperio atq; secundiae, quam apud Ethnicos scriptorcs. Divus Hieronymus in epistola ad Paulinum , quae in liminari e It paginae testamenti veteris, scribit e spollonium philosonum perrexisse ad PDolopiam, ut Gymnosophisus er samo Mam DIis mensam videret infabula. Quaeri soleta curiosis Hieronymi sectatoribus, qnae nam suerit Iolis meusa, quam ut vi cleret Apollonius ad Sihiopas accessit. De qua quid tradiderint luculeno liariptores eloquamur. Aufior est Herodotus in tertio historiarum fuisse in AEthio-Dia pratam amnium quadrupedum earne referoum , quam per noctem magis ratus illic ponere festinabant, & ubi illuxisset , cuilibet licebat illuc acce de re epulatum, indigenae existimabant copiam epularum divinitus suppedita ri, ct hanc solis mensam nuncupaverunt , ad quam inspiciendam olim Lam B es misit legatos in AEthiopiam. Salinus Graeco vocabulo nuncupat Helio- trapezam hoc est solis mensam . enim Graece sol , & trapeta mensa nomi natine. De hae mensa solis it x scriptum reliquit Pomponius Mela r Iocursu a Libiopia paratur, semper epulis refertus, ct ρνιa ut libet vesci, vescentibus Leet, Helistranetam appellan , ct passim adposita sunt , quιa lamant .nnasei subinde divinitus. Interpretamenta quae super hoc loco scribu Fur Nicolaci de Lyra alioquin erudito, sunt mera deliramenta, neq; lenientia: Hie
rotivmi . neq; historiae accommod y3' . . , - - 4.
Apud eundem libro secundo contra Iovinianum in pervulgatis impressi frui Codicibus haec verba leguntur: Nunc restas ut Epicurum uosram sudantem in Bortatis sata inter oriustentatis O maheretius auoquamur. Ego vero illud δεηιem emendandum esse censeo , & unius tantummodo littera:
roaldo deseramus tamen sudantem at versum illius sententiam . non δε- Bantem legendum esse censemus , quod non impudicitiae , verum au dlenda, doctrinae caussa fortasse ad Epicuri hortos is minae convene rint , quarum consuetudo serebat nonnumquam Ethnicis doctrinis eruditi et se mulieres Pythagoricas Py