장음표시 사용
221쪽
Idem alibi supellectilem nobilem fgnans , ait: a 4m ebore er lata resadine .
D a Mattiale dieium est, ιesain is exaeliean, ut opinor, a luxurioso puta inmine, ex quo confieiebantiar. Quicquiit igitur In hoc loco reserunt enarratores de testudine mecum facit & ad Qersus ipsos reclamitat , quum poeta illic vilia tantummodo munuscula nominet, qualia sibi conυeniebant.Tesadines autem inter pretiosa munera antiquitus enumerabantur. Dum vero ait: Cone rivis rigata eumpis, cocoseas a regione laudauit, intelligens Africanas laudantur Ast; palestae eo chleae, Se Siculae, S ex insulis Campearum auctor Plinius in go. naturalis historiae. In eodem hendecasyllabo error est non magnae rei manifestus. Quem errorem esse , poterit agnoscere non aliquis eruditorum, sed qui tantummodo rationem meiticam calluerit, ita enim legunt hunc versu tria
Iuaulum vel dure eereor arentes ,
ex qua temone phalaeucius aperte claudicans esscitur In penultimo pede, quois ei tea emendandum ita est , sicut etiam in honis codicibus scriptum legi
quod epitheton teress accommodatissimum est, ct nulla esse itur phalaeuel I earia minis prevaricatio. Apud eundem tertio sylvarum , sylva est plena eruditionis ad indigna imterpretationis, in crius enarratione interpretes eruditis auribus non satisfaciunt,& in eo potissmum loco, uhi de Nilotico incremeniti loquens inquit: Cur Oada desidant er ripa coerceat andaroeropio stagnasa Itito . Quem locum omissis aliorum interpretamentis, ita enarrabimus prout a Franciseo puteolano praeceptore nostro viro eruditissimo didicimus, qui primus ut arbitror hunc nodum enodavit, qui Bononiae literas literatas professus est explos, triuiali hus nugatoriisq; grammaristarum praestigiis, quae melius est non didici se . Igitur quod & ingenio maximo & doctrina non medioeri praeditns, At in te hus diiudieandis duhiis excelluit, ita versum Papini enarrare solebat, ut dieeret id fignificari a poeta, quod scribit Plinius in o. qui loquens de nidiscant thus avibus . tueuientissime refert: iauemadisodiam hirandinea in AEgypri μνacleotico tistu molem continuatιone n/Trum evaganti mia inexpugna
.e De res i.em Z ius hirundiees manianι o'eνe incipientisar Oereis distas , potia-sνon tuto νωra firmanses. Ex his plinti verbis planum fit, ut die re sole hat praeceptor meus, cur a Papinio dicatur, quod ripa Mutiea sudas eo/νeear, sosnas a Iara Cecropia , hoc est , munita nidis hirundinum luteis, quae propter sabulam notissimam Cecropia ootides cognominantur. Illes . itaq; continuatio nidorum, qui ex luto contexti sunt in ripa , evagantem
Nuum cocreet, per unius stadii longitudinem, id enim spatium Oeeupant niadi hirundinini. Subsequitur in eodem papinii versu rme istida Memphis. Causa quaeri solet inuidiae Memphiticae . Commentatores nestio quid de Apimemorant minime consentaneum. Invida nuncupari videtur, propterea quod a
222쪽
saceidotes Memphitici, qui philosophiae & Astrcinomiae dediti erant in rerum .seientia coelestium cerimoniisq; mysticis praecellebant, sti J suerunt ineommunieahiles . nec dogmata disciplinasq; aliis commonstrahant, imo plurima occulta. hant, Auctor Sitabo libro ultimo Geographiae . praeterea libri sacerdotum AEgyptiacorum litteris ignohilibus erant praenotati, ut a curiositate Pro sanorum muri niti essent, sicuti docet Apuleius libro ultimo de asino aureo , qui ct ips- , nitiatus cerimoniis uacis , a minciare non vult sacrorum arcana ad intelliis gentias pro sanorum . Ob hoc dista est , ut opinor a Papinio iovida Memphis , quoniam scilicet AEgyptiaci sacerdotes, tanquam invidentia & livore agitati, nolint communicare eum externis suas cerimonia, disciplinas' a sacrorum , quam . vis alioquin exorati nonnullos Craecorum viros in philosophia praellantes docui se serantur , sicuti pythagoram , Eudoxum , atq; platonem . In epigrammatis Catullianis , carmen est in Caesarem , quo vetus proverbium exprimitur, si probe legatur quam plerique viri alioquin eruditi sic
Nos υero ita legendum esse assirmamus, ut in prohat illimis codiei h. legimus r a claraa aser hamar per quae verba pro υerbi liter sagnificat Catullus, te nihil sacere, utrum Caesar honus sit , an malus, nam albas honus di liberalis, arer malus & sbrdidus fgnifieatur , scuti interpretatur Porphyrici apud Ha ratium , qui & ipse in secundo epith. usus esὶ hac proverbiali elocutione illo versu: mo νιalis in visam Ruodq; caput taliti muralitis albas areν. Et hae est illa Catulliana mordaeitas quam sanavit subobseure Quintilianus in ii. cuius verba subiecit ri tat se Metarum MIrum Cocor sit ater, an albur homo , ιnfama ver e, αι ad Caesar de illo dixerat, arerosa utio e . Ex his Quintiliani verbis colligimus hoc dictum fuisse a poeta Catullo in Caesarem, isto verse illo, S ita legendum: albus, an ateν homo , quod proverbiale dictum apud erit litos frequens est , se ut apud Apulmum, qui ita scribit in Apologiar et 1am libonter te nuper usque albus au atre esses
revoravi. adhue hercle uassatis novi. Et apud divum Hieronymum, qui non
minus diligenter Ethnicorum libros lectitavit, quam ecclesiallicis dogi intibus incubuit, scriptum legimus in libro contra Helvidium aeuare balbam ct erubesii, albus, ut aiunt, at eme D nemo. 2uare balbatis , Σ' erubesiis pe Utis ut 0unt, atra πι - nsio. In eiusdem poetae hendecasyllabo, hi duo versiculi lectitantur a Non est sana puella , nec ro ore , Non est sana puella , nee ro a re
Quibus venuste & sestiviter poeta significat, puellam utpote sanae mentis minime compotem, nusquam speculum contemplari , ut ex eius inspection
cognoscat, qualis ipsa sit. Spetula enim ob hoc inventa sunt , sicuti scribit c λ θ Egiptiis divinarum eteremonia
rum , ac religiosorum rituum eopia , ex nonnullis origo, ultro resertur ac
- cepta In quibus ad superstitionem usq; versati fuerunt ex Bargae. in Ohelist.
Par. 29I . csterarum tamen disciplina. . rum, cognitiose videlicet astrorum. solertiaq; iueniorum Assyrios Agyptiis praestitisse testis est Tuli. lib. I.
de Divinatione . imo ex Iideph lib. 7. antiquit. Iudaic. ex Assyriis, Caldaei', , sue Abrahamo, ut plerisq; libet, Philolaphicas, atq; ut vulgo aiunt, Me canicas facultates didi incisse, compertum est.
223쪽
seneca libro primo quaestionum i ut homo ipse se nostero, deformis λs Dee
io, ut sciret redimendum es e Φῶνιuribas, quicquid eo, Mi deesses. Speeatam novo quidem stit eleganti vocabulo, imaginosam Catullus appellat ah imagi-cilius scilicet, quae in speculci numerose visuntur. Unde quod speetiis uno , imagines unius rei plures appareant , inde imaginare dieitur speetitam, qiro verbo in hoc signiscatu usus est Gellius, se scribens in decimoquinto Noctium Atticarum: Speeajam in eerlo Deo postam ui&ι imaginal, aliorsum arausia rari saeis imagines. Illa igitur dicitur rogare speeaIam, quae illud consulit , illud interrogat subinde spectaculo, oualis si, & utrum sotmosa an desormis appareat. Verba autem Catulli sic ordinantur, una est sana paeua . ure soler haec rogare imaginosum, hoc est , consulere Beeatam . qualis sit utrum sor
mo state conspicua, an deformitate monstrahitis. Apud eundem errorem levi. culae rei, quem cognoscere possit quis , qui modo regulas metri eas percallue
est: namqet in hendecasyllabo claudicat ille versus e lauditione secundi Pedia,
Et intelligendum de Cinna, cujus praeco erat Caius: Et ita sodalis Citullt s-gniscatur, qui dicebatur Chas Gnua. Quod autem Crisi dictio trisyllaba fit,ta saeiat diaiylum, etiam pueri sciunt, & docet illud Martialis carmen: Non majtis ρtiam ιeν Cases esse laus. Apud Tibullum , quaeri solet super eo versu: Eliam Phaeba Dratissma dona ,
Quisnam intellistendus ille o/a M. qui phoebo grat Issima dona dieaverit, nox tini eo Ausonii versiculo diligentissime pen stato indubitanter de Dadaia dictum
esse a firmamus, qui ut earminibus poetarum notum est , & potissimum Vir-silii, renussum alarum Phoebo Cumano consecravit. Sed non pauel reclamant agerentes, Daedalum Atheniensem fuisse non Cretensem. Nos vero inficiamur, eum Alii eum sui se, id quod historici Ad Diodorus in v. testantur. Sed Ge- rem dicimus a Tthullo nomInari, quia Cratae vixit, Creta floruit , Cretae armel, itecturam in primis exercuit , lahiryntho illo momoratissimo exaedificato . unde Se Cres dictus est ab Ausonio , Cuius aue oritate sulti hune loeum Tibulli ad Daedalum reserti de here asseveramus. Versus Ausonii hic est in monasyllabis:
Praepes tia pennis speν oepa vecras homo Cres. Apud Lueanum in tertio Pharsaliae , versus es , quem nos primi seut mulista alia cnodauimus r quod tamen sine arrogantia dictum sit. Lucani versum subjecimus, ut iacilius nostra interpretatio, qualis si percipiatur: Pontias ct Heretitiis assertar giaria metis. Qui hactenus Lucanum professi sunt, se exposuerunt, ut dicerent, ita ab Alexandro Magno postas suisse in ponto Euxino aras , pro metis terminis ii expeditionum , iaculi ah Hercule in mari Gaditano columnae postae fuisse seruntur, nee quisquam est , qui non existimet hoe 4 Lucino lanificari , Sehare sententiam Optime quadrare. Sed prosecto longe aliud est , quam quod opinantur. Voluit enim, Lucanus illorum seriptorum opinionem lignificare , qui maria omnia interiora nasci existimauerunt non a stem Gaditano . sicut a xleriq; omnes assirmant, sed a ponto Euxino. Cujus opinionis haud impro-hahile argumentum est, quoniam aestus semper e ponto profluens, nunquam reciprocatur ad eundem, seuti solinus, ct Plin Ius tradiderunt sensus itaque Lucani hic erit: pomum Euxinum auferre illam gloriam metis Hereuleis , quaestit . est vulgatissimar Hereulem Ahylam. quae in Asti ea est. At Calpen, quae in Hispania, iunctos olim colles diremisse , atqs ita maria mediterranea admis sa
224쪽
sa tuisse. Ideo autem Post vir Eaxintis au strio dicitur hane itoriam Herculi , quia maria omnia interiora illo capite nastuntur , non a Gaditano freto, & ita haec gloria admissi intra terras oceani, erit ponto Euxinio , Mon Herculi adscri. henda, quod expressius significare volens Lucanus subiunxit roceoamq; neZσι suas eremineri GHes. si a Nane unicam esse veramq; poetae sententiam, diligens & subtilis lector agn stet, fi modo non fit aute neq; hilpidia neqi agresti. Idem ait in primo,
Monsasque priorate peruata sumes ,
quem Deum grammaticalitet exponentes meas a pro euariis Interpretamur. Nos vero dicimus a poeta luxum Romanorum acerbe eastigari. qui fastiditis frugalitatis pristae moribus, mensas pretirisas , usq; ab extrema Mauritania mingehant, quae CFινeae a scriptori hus cognominantur, quarum existimationem au ro aequiparat vel potius anteponit Epigrammaticus Poeta, qui de ma C area loquens altre Deipe fiscis Alunt;ea manera Illuas, a Caraa qtii deviris dotia mitiora ΔιD. fiam illa mensae, quas taminae vitis contra margaritas reserebant. Ea Olim Cethegus mea sum GHeam libris quatuordecim permutavit lati fundi ta- Ratione, siquis praedia tanti mereati maluit: Unde a Plinio haeum mensarumis uia festivo Epitheto dicta est, qui in multa de mons a Cirνeis luculentissime praeseri t. De his intellexi ε Straho, fie seribens libro ultimo Ge graisphiae r inainistrata arbores O msuas O monas habest , Ο omnia δενι , O mensas adi vina integro et tigna ae Φανias Romanis sappediιat, pedes men ramgiινearam essenam fucere oadem laxario demo Τν-it. Unde ait Plinius in . a. νe Iaxaνiae eodam ntiminum ora DisabanIαν , O mensuram pedest Easdem saepe Martialis ostendit. Et a Iuuenalo eleganter dictum est de mensis Cistreis, e resecis pedes hahentibus r
De mensis Chreis intelleale idem Lucinus in nono quum ali r tremo movis epaias et petiῬimus orbe. Et idem alibi cineas mensus appellat periphrasti eos orbes fuaa A I nride A. Erana E messe antiquitus inter laudatas e brusca nigrescentes. Argenteam
i Gades antiquis Gad Ianas suas, sive Herealeam fretam a Calpe , au ctore Plinio, νsM: passuum seiunis haee aetate inter tres Hisp inlaeariaeentes, Insula in capite Belle eff ex Cluvet. II. uri. ixi. a de illa sermonem habet Claud. In laud. Stis
gehatq; llent pretium nodus ast istis infelicitate tortus, maculaeq; sum. ma in existimatione a pristis habitae . Senec. de Benesse. vi i. s. Rideo istis mensas, O .estimaram signum fen roris eens es pretia ut, qas nud is plarer nodos arboris . stiri/as rars'. cedit Petron ii auctoritas:
225쪽
rum quoq; mensarum usum apud Romanos bonis fortunae luxuriantes sequens fuit. I Quales autem essent mense illae priores, quas fames desicalvam lutinquit Lucanus o onernabatar , d et Iuvenalis his versibus rIua domi nasos asstroq; ex arbore mensar Tempora iiderant, hos ιiguum salaa ιβ ώδει. nos, si δενιe narem defeeerit Earas. Quaestio est inter eruditos quam nam histotiam signis cavetit idem Lucanus his versibus;
Gntistii immixto stracii per rara teneas. Mulii multa ecim menti sunt, sta nullo idoneo auctore consistentia. Nos existimamus hos versus ad Iubam, S Curionis milites esse te serendos. Seti-hit enim Appianus lib. a. hellorum ei vilium, quum Curio , qui Caesarem in . helici civili sequutus est , ex Sicilia in Ahicam navigasset , Λsticanos quibus Iuba Imperitabat veneno aquas insecisse, quas quum hiberent milites Curionis. repente aegrotare coeperunt , & quaedam quasi nebula illorum visum Oh due hat , somno caput invadente , mox vomitus , deinde spasmus totum eorpus affigebat, ex quo debilitatus est non modice, atq; uexatus omnis pene C rionis exercItus . Lucanus ergo hujuste historiae conseius iarbarum hostem appellat Iubam & illos Afros , qui fugientes adventantem Curicinum venenci fontes leti seros atque aquas exitiales crediderunt. Non absurde etiam reserti hoe posset ad Iugurtham regem Numidarum , qui quum venturum Metellum Romanum Imperatorem, hostes'; Romanos adiuverat, pabulum &aquarum sontes corrumpebat, scuti docet Sallustius in I usu itha. In illo quoq; Lucani Foetae versu Ines a petans .eνam eredi Salamina earisa existimo subesse sensum occultiorem eruditioremqς, quam a grammaticis ena retur, qui talis est, Olim inter Athenienses ct Megalenses de proprietate Salaminis insulae . usque ad Interitum armia dimicatum est, tandem post multat ultro citroq; illatas e lases de acceptas, Lacedaemonii iudices disceptatores electi fuerunt, qui rem controversiosam , hoe est , salamina adiudicarent Atheniis ensibus , quo quidem in judicio Megarios ab Atheniensibus victos fuisse H meri versu traditum est , qui significat Aiaeem Salaminum naves suas Atheniens bus iunxisse , quem versum Solon ex industria tanquam subditi eiure imseruisse fertur Homeri eo poemari. ut ipsus Poetae testimonio compro ret , insulam Salinina Atheniensum a primordio fuisse: Versus Homeri sunt: Bis uenis Salamine AFax eum nasilas ibus Ceeνυ dam quo easra Deo posuere , phalantes. Haec a Plutarcho . Sitatione , ct Diogene Mettio traduntur. Meminis hujus: quoqt exempli Quintilianus in v. docens auctoritatem Poetarum noti esse repudiandam. Igitur Lueanus uolens historiam hane magis smaae quam serihete, dixit, tres naves salaminiorum remansisse in est portu Atheniensium, quae furas, ideoq; ιuνinam appetu/M: loe .Horao , tu ideo ratis ManιMarina. Stina π suda/imerispis , ma δεσε er tia, s pavosam eaavi ocu Di imitentur.
, que nutetia luxurianeas mensas peres Rom. in usu sui me testatur ex
226쪽
quae domni, salamina credundam ego υeram ct non mbiguam, hoe est, eaq8t antiquitus suisse sub ditionc Imperioq; Athenientium , οι autem Mega riorum. Qui non cutem Poetae sed sanguinem quoq;. ipsum ac medullam sicuti diei solet a introssieete voluerit, is prose a cognoscet hane nostram iidIerpretationem poetica: ad amussim convenire seniunt ita IApud eundem in quinto Pharialia seris tum usi: Mee cala Iersari ιera lauat auguTe ονδε , .m, Quo vetia plene s gnat poeta omnem a gutum disti plinam omnemq; ri tum pilleorum in creandis magistratibus suisse sublatum, posteaquam ad unum Caesarem euntia delata suetint, qui dictator , qui conlut creatus est, praeva-rΤcaio omni iure auspiciorum. In commentariis enim augurum stliptum erat: tonante , fulgurante , comitia populi habete nefa . Hoc ut Cicero autumat , teipub. caussa constitutum est, comitiorum enim non habendorum .
causas elli voluerunt. Itaq sul n vitium. solum est comitiorum: quod idem omnibus rebus Optimum auspieium hahebatur , si s nilitum suillat. Quando igitur comitia Romae hahebatur, caussa magistratuum creandorum x solebant augures de coelo servare, hoc est diligent et inspicure , si aut fulmen vidissent aut tonitrua audivissent: qua re per augures nunciata , illi magistratus vitici creati est dicebantur , Se it se abdicate cogebantur, namq; vitium teste Donato secundum augures est, si tonet tantum e vitium S calamitatis si tonet, Ac grandinet smul & fulminet. Inde vitiosi magistratus vitio creati dicunt uti apud Historicos. Et hoc est quod ait Liuius expugnasum esse , ut viιiUasH-Notar per aueares Ares. Et ali hi inquit, Marcello Ualaiam: ineuute eam αιοπαὰ ι, voeati anarer viis io creatum Oideri pravantiaveru ut . Men tum e manifestatium in codicibus Livianis impressis L unius literae immutatione . nam pro tonat ea impressum est passim ιena Ori. Claeto in Antonianis vitiosam consilem appellat, hoc est, vitio creatum , ex augurum disciplina , qui nun- aiati qm habebam , qua comitia auspieiis vel impedire vel vitiare possent. Et proprie haec si ustiola dicehatur. Et obnuntiare dicuntur augures, qu aliquid mali ominis saevumqῆ videtini : Obnantiatio enim quasi mali ominis nuntiatio est, id quod etymologia verbi fgnificat. Inde apud scriptores id Deos identidem reperies mentionem fieri oboant,ariovis , Sc. hoe es 4 quod in-pissima: legimus apud Cicet emi Godiam pia e tigera , ne qaia de caela δεν- τώ res , nequII obsuntiaret, propter quam rogationem obuuntiati a cui inmite A secinius 4 qas peruietosa Deiriti resuehasar, eras oblata. de ue hae obnaariatione apud Tranquillum doetamus esse intelligendum in eo loto , lege Agra .ria promulgata, alaamiasIem eouegam amis fura expulis. Senius tricam hic. est, non licet caesata dominante δέ consulatum Per vim occupante, comitaHa
vei argoseas , -ι aetensa inesti forpueer. Hanc coniuetudinem apte, υenusteq; irridet, sive Martiat. seu, Quod P. Severio animaduers. lib. I v. prohatur, incertus auctor I v. 78.
eumqοῦ molem auctori Heliogabari tribuendum censet Lamprid.c m Haud ex ira propositum sortas sa salpitius Vetulanus in hunc lo,
227쪽
eonsularia ex animi libidine habente, servare de caelo, nec obnu tiare per augurem , si vitium 8r ealamitas intervenissent, hoe est, s D inasset aae ta- visust , imo augures surdos se esse simulant , s tonitrua in comitiis adiuue rint , nec Caesari Maantiare audent. Ex quo docet, nullis anspiciis Caesarem creasse se consulem, calcata pollutaq; omni augurum disti plina . Illud ad δε- Bectionem in auguralibus poni antiquitus pro inspectione. Quia Jus sterorum auctore Festo, augures habuerunt iaspeeBaue , ut videlicet auspicio rerum ., quas vidissent rem peterent. Olim augurib. Demo data suit sine uaariariose , qui mox nuntiationem habuerunt, de qua dudum die um est. Legimus In eodice Festi pompeii vetustor ex quo epitoma, ciuod passim legitur , circumscriptum sui tr Maniam eonfideras 'Dianae Aricinae Leam Artia einam, quem Trauquillus appellat Bemarensem in Iulio Caesare . A quo Mais uia multi ct clari uiri orti sunt , 8e per multos annos fuerunt. Unde prover-hium invulgatum est , mnlii Manli intriae. Ad hoc proverbium alludens elaneulum Persus in novissima satura dixit r. eeedo Boetὰtiar,
Nam cum de eliso Arrino loqueretur, vianium potius, quam ariam notia temere dixit, shi heredem praesto suturum. sed memor proverbii, quod ethrMahi monia iniciae , ut jam docuimus, eleganter & erudite Maasiam nominavit tanquam nomen apud Aricinos vulgatissimum , qui loeus a grege trivialium doctorum incuriose ae negligenter magis contaminari solet, quam e Yplicati. Illud addamus, quod antiquitus is Manisi appellabatur, qui audi eo Varrone mane natas diceretur, scuti qui Me., Lueiar. Quaeri solet inter eruditos quid fgnificet illud apud Plin. lib. t. epist. Omnino μονῶ - . Dothai fugimus . Ego existimo illis verbis spirii ea initores S flosculos amoena'; egressones. Quib. Cle. in orationi hus saepe iis et est, eum laude, Num Dedit a Greere vas olearium nuncupat ut, quam dictionem Latini quoq; seriptores usurpant. Unde Hieronymus Testamentὲ υeteris luculentus interpres hoc Perho usus est in lib. Regum I. cujus hoe est interpretamentum: 'dria furina uou deficier , nee Dothar Oisi minariών ,s in diem , is otiam domἰnas vittiνus es pluviam super se iam terrae. Idem alibi ait: Matitam otii .s in laeditio . D. Cyprianus , qui inter scriptores Eceles astieos latinissimus est, pr heytha, capsacen, est interpretatus . Ita enim seribit ilia Epistol. 2. Histia surris nos desier , ct capsacer non m naetvν . Itidem Hiemn. In Epist. as Eustaehium Capsa en 'νo lecytho appellatur. Cue autem per Dothas apud plinium intelligi existimem 'seulos nitores Tullianae facundiae. Ratio haec esti Romani veteres halnea petentes oleo ungebariis tur, cuius liquor soris stratissimus est humanis cor tibus seut intus Mini, Ideoq; Graeci vitiorum omnis genitores cui utar verbis Plinianis, olei usi ad luxuriam verterunt in Symnasis publieando. εμαρ Ilam aleaream appetiatit Aputrius In r. floridorum, quam Graeco dicimus Dothaa vocitari, eamq; mum erat inter halnei utens lia. Cum erm in balneis oleo umerentur, Se ire rhas , hoc est , ampalios aisarior usurparent , at eorpus emaculandum niticiumq; efficiendum, eleganter & perquam selle Pliniuet appellat Leothias illos nitores & am cenitates , quibus oratio nitida & ornata fieri solet, queadmodum
eorpus in halneis oleo ex Capsaee in laso perunctum fit nitidius atq; splendidius
non lieet observare enelum in aerIs tempestate, augure surdo, idest fin. sente se non audire et Iovem autem araatis nomine sui se primum ab auguribus appellatum ex Cieeri donat. Deor. II. as. docent Gyrald. synt. De r. p. gr. Ros n. antiquit.
228쪽
diua, videturq; Plinius imitatos esse ipsum Marcum Ciceronem , apud quem uno tamen in loco hoc eloquutionis genus obseruaui , Sic enim scriptum reliquit in libro sexto Epist. ad Atticum: diu id mutia δ eorum tunc Ioetim , quem in O νυγνoemia ago maria meis Oration has , qtiarum tu tristarchar es ,
Atiit. Ubi haud duhie Cicero per hostias intellexit pigmenta exornationesq; oratorias . sicut ali hi se M,νωheeiam Isberatis totum consumsisse in commen rario eonlulatus sui scribe uisci fgnificat. Nam per 'rotricium, quod signiscat unguentorum repositorium, intelligi vult metaphorico pigmenta oraιoria , ct id genas ornamesia vicandi. sti Plinius ergo librum se scripssse dieit, qui prope totus in contentione dicendi versabatur, nou tames , inquit , ex o mai νιe futi hortisi Marci Trini Greνanis, hoe est , illas exornationes nitore'; Se amoena diverticula inserui, quibus Mareus Tullius orationes suas quibusdam quasi pigmentis condecorat atq; venustat. idem plinius in epistola ad Calvisum se seriptum reliquit: Hules eΓ- ωσι erieum t/mptis . fd evades. Quae verba sunt legibus smillima , quarum scriptum ut inquit Seneea Jangus um est, interpretatio dissula. Etenim quid fgniscet Himatorieum temptis, interpretatione latissima est explicaudum. Cnaldaei appellant et miseras perieula vitae Artunarumq; hominum , ut memorat Gellius in 3. quae fieri gravissima dicuntur in septenariis, Et ut eruditissime tradit Censorinus in libro do die natali, apparet per omnem vitam septimum quemqς annum perie lotum Ar veluti erismas est hoe est , iudietatem & eti--uneos vorari. Sed genethliaci ex his alios aliis di melliores esse dixerunν,εc nonnulli eos potissimum, quos ternae hebdomades consciunt putant Ohser- andos, hoc est, unum Se vigesimina. 8t quadrages mum secundum, Se se Xagesimum tertium . Postremum octogesimum quartum , in quo staseas termi num uitae fixit. Alis autem non pauet unum omnium dissici limam elimatisa Prodidere anno, scit. uno de quinquagesimo, quem complent anni septies sinpleni, se quadrati numeri qualis hie est, potentissimi die untur. Quidam es
matera periculosum esse dicunt annum sexagesimum tertium , qui ex septena rici ac novenario permixtus est. Namq; eum hebdomades novem Ze enneades septem conficiunt. Et Gellius auctor est lib. t 4. bser atum esse sexagesimum tertium uitae nostrae annum, eum perieulo Re clade aliqua evenire senioribussere omnibus. sal Id quod divus Augustus in epistola ad Caium nepotem optimme expressit, his verbis r Wam ιti vides climate a commauem femoram ominutam ιeνιiam ct fmge ais annam eoasmas . Si elimarerieon Latino vocabula enuntiare velimus, ecim modissime interpretabimur falariam . ebmax enim
Graece fati . sese eνadaria nominatur, & Quintilianus figuram, quae dicitur
eιimax Graeee eradationem appellat. Plinius civ ἔ ta materas elegantissime amuncupavit legem sto Eam lihr. vi I. naturalis ni storiar. Cuius haec verba sunt rδε - έ n) Mevthus, ae Myrothecium ver ba utraq; eodem jure Graeca am pullam oleariam, atq; unguentorum repostorium signis eantia , expolitam . numerisq; Omnibus ahsolutam orationem danotandam a Ciceroni procul dubio usurpata.
to ) Erroris, si ingenue loqui fas est.
redarguendus in hoc loco A. Gell. , qui ci materieam annum sexagesimum tertium dumtaxat vocavit ,
Heriri contingant a non quod vitae Interitus sequatur , verum quod aegritudo animi , vel tristior quan d a calamitas instet a quamobremptisti mathemat; et . ut e empla propenerent mimiseram , eas ais rebant Genesis , non quae in Crim
Boi δε annis vitae terminum acee
pissent , sed quae aliquid notabile ,
magnums; perieulum passae essent,
229쪽
fonsti annaνum lem oeri a quam elimareνas appotians. Et his omnibus ut a rhitror abunde declaratum est . quid signi Met illud Plinianum . habes eti-
materieum tempus. Hoc est, periculos stimum se maxime perniciosum , sive annus ille suerit sexagesimus tertius, ηυe quadrages mus nonus, sive quadragesimus secundus, sue quicunq; alius elamater eas , qui ex septenatiis ut dixit maxime conficitur. Idem in lib. v. scribens ad Flaceum ait, ripἱea episeatis steriis a ,
plietire iuratas, ae ne tuam quidem sotirtiam Diomedis tu permaranda in ne re imitantis. Ne diu & maxime quaeras. Quae fuerit Diomedis illa sistertia in muneris permutatione , scito exemplum hoc sumtum esso ex Poemate Homeri eo . Namq; in va. Diados scribit Homerus Glaucum ac Diomedem in medium proe essisse , ut singulari certamine confligerent . Glaucum deinde post enarratos suos natales invitatum a Diomede , ut ex hostibus hospites fierent,
ct hospitii necessitudine inuleem copularentur, quia via estieri , inquit , inιei
tigant, armatuνam permas emas, Ae ita inter se arma permutarunt, Glaueus a rea quae centum boum pretio laxabantur Diomedi dedit, a quo accepit area quae novem boum tantum aestimabantur , unde ex hae tam impari armorum
permutatione Glaucus stupidus Ad demens judicatus . Diomedes vero soleis se astutus, quum ille iacturam fecerit, hie lucrum. Hoe exemplum quotiescunq; de muneris, aut alterius rei ecim paratione dissimili fit disputatio, commodis fime usurpant Latini scriptores , adeo ut Iuristonsulti in proce nio digestorum , eoncinniter ge eleganter hoe usi sint se semihentes: Uenstri, ee-aνihas talitti eam iuventa es permatario, qaalem apti. Homerum patrem amuis vii Ialia Guae a ct Diomedes ἐπι- δε facians diismina μνααιanιer. In euiua loci interpretatione meras nugas blaeserat Aecursius. Plinius quoq; in xxxi ii quum duerim merciis loqueretur , meminit hujusce permutationis armorum Glauci eum Diomedis armis , Aulus Gellius in a. eum de Menandri atq: Ceellii dispari in comparatione caput ecinscriberet, dixi tr Diomeina hereti aνma edi G Mi somdispari magi a pretio aestimata I si di Aristose lex in quinto Et hieorum . Σαῖ Das inquit nar at Homerus do Gaiaeo forius , dedisse eum arma aurea praferreis . eessem pretii pro . evis, late tutaria noti As . sam ni ipse es da fore. De hoe intellexit Martiat. illis versibus erim sapidas a Maam nee o pato Glaaee fuisti .
. Chalaea donassi eM ea qtii dederas. sensus Plinii est Flaccum , a quo acceperat optimos turdos , recepturum epi stolas suas penitus steriles, Sc sine ulla remuneratione , ex q- nec quidem
imitaturum se dicit Blertiam Diomedis, quod pro armis pretiosis dedit vilia, nam suum ille aliouid saltem pro remuneratione tradiderit, se nihil penituaremimirum esse festiviter iocatur. Livius ithro ab origine urhis primo ita seriptum reliquite a V M-riae data sedes. Quitius verbis non solum subobseurus , sed etiam soloecismus videri potest apud grammatissas , idcirco explicanda sunt luculentissimi seriptoriria verba, quibus Martia nomine Nea Venas fgnis eatur, quam pristi Mν
ream nuncuparunt, a m to arbuscula , quae Veneri dicata est, ut auROr est Plinius in xv. g, a Dis .etur ma/ris Imrtea , quam naue Martiam meante De qua dea cum loqueretur Plutarehus in Proh lematis ita seripsi. Ω-- .sse Meserem, Maraiam Coeaue anti istis. vii Sidetvir, Muris ream a--ure cos everast. Unum genua Myrti eonjugulum appellat Cato,
quod nomine appella hant. Consulant , que is sententia haee non arridet, Claud. Salm. , qui de anno Climam eo integrum v lumen eonfer ipse , singuu enim ut Rethores , non tamquam Astrologi
230쪽
a caniugiis uidelieet . ut Interpretatur plintus . quia coriunctioni , ct arbor praeel Venus, Martia deae sacellum erat sub monte Aventino, qui antea amarahas vocabatur , ut dicit Festus. Hujus sacelli meminit Varro , a quo Venus 'nea nuncupatur. Ad hoc alludens Apuleius dixit eleganter in sex- du Asno aureo . Gaventur retra is metas Maraias Mereariam praedicatorem . Declaranda sunt igitur vetha Livii hoc padio, ut exponamus datas esse sedes, Latinis in civitatem acceptis, ah Anco rege habitandas iuxta aeden s ve saces lum Dea μνιiae , ut iungeretur palatici Aventinus. Et hic honestissimus loquendi modus est apud antiquos ut absolute dicatur, ad viana, aes ad A Ilinia: ut extrinsecus subintelligamus , templum . ita Hurativa litto ptimo sermonum: Hensam rear ad Vesaer id est . templum vel aedem. Terentius in Adelphis r abi ad Y Ianae vieneνit. tia ad doriram. id est, ad Dianae templum. Et hunc antiquitus suisse loquem di morem , optime declarant Porphyrio, ct Donatus. Quo etiam decenter usus est Cieero in epistolis ad Atticum his verbist Senatas ad Apotituis daatis es. Est praeterea altera dea nomine Marcea , sp quam ita pristi nominarunt, ut ait pomponius quod praetet modum saeeter hominem mureidum, id est , nimis desidiosum. Cui eontraria erat Dea irentia , cui sacra iaciebant , ut homines faceret strenuos, auius rei meminit Augustinus libro quarto de civitate Dei. Apud eundem libro octavo , In omnihus codieibus haee verba leguntur r
sima clausula, & verhis semihiulcis male coagmentata, adeo ut nullus uerus sensus percipi queat. Nos xero ita emendavimus. se postatar marιi Sotiraa ritibus praesitim feri. Sunt autem Satituaritia sacrificia, quae t ut docet Ast Dius Pedianus 3 eensores urbem eompleto quinquennici lustrantes , de fae , oves tiauro, iaciebant, a quihus tribus particulis nomen ipsum compos tum esse existimant Quintilianus in primo , ita tamen ut non tam ex tribus quam ex Particulis trium Soli taurilia eoagmententur. Et hoe est illud sacrificii genus , quod circumseripsit Livius his uethis . Ibi instraritim exercitam omnem Servius De , me, lati rista Iastraois , idqae eonditam luseram appellatam . M. Iirararitia ad agrum lustrandum ei reum agi docet M. Cato in libro de re tu
aica. sensus itaq; Livii hie erit: Consulem Romanum Marti Ghιaarii lar hoc est, s , me, /aara immortalis , sacrificaturum pro piaculo , sin hostia eis Potitus merit , quo eum potiti nefas est. Quod autem Marti Soli taurilibus sacra sacerent, d et M. Cato, qui se alti mors pater si quid ι.ει ι ιμα Sol taurilitas Iuuearistis se a fatii sonum in lii Sotiraaritibus psaeuis. De Mutaurilum item ait Festus . Gutaarisia hostiatum trium divetii gene ris immolatio em signant, lauti, arietis, vertis , quod omnes integri solidiq; corporis sunt, solam enim lingua Ostorum signi steat roram ct silidam. Unda apud Livium is soli ferrea vocantur tota serrea. . Apud eundem scriptum ast lib. 4. ab urbe eondita di Fost/amram ιν ἐμνσm Nesatim, ampGaram, demdo absolutam pro eosi ii mari eam fram Mu, sentia et Ubi ampliatam intelligimus dictum esse ex consuetudine Romanorum judiciorum, quae hoc modo perigebantur. Namq; aut statim sententia dice
ι p I Murciae amotia non tantum deae, verum & segnium Patronae Prae intra August. lib. 4. de Civit. Dei, meminit Arnolius is h. 4., ipsaque templum sub Aventino saerum nori