장음표시 사용
361쪽
re reperia ut Festum hoc ero talymis celebratum Cyrillus Jerololymitanus Cath Gmemorat etiam Ecclesiam in eodem loco ea tructam , ubi Spiritus super postia os descenderat , quae suo quoque aevo subsistebat, ra. Epiphanius de Ponder c. t . ab hac Ecclesia ait, Romanos abstinuisse, cum eam urbem sub Tito depopulati sunt Pentecostem Festorum omnium maximum appellare non dubitavit Eusebius de vita
est enim consummatio Mysteriorum omnium nostrae Religionis ad Spiritum Sanctum nobis dandum omnia concurrunt I proinde Pentecostes a Conciliis esto Paschatis assimilatur Pente in eostea similiιer, is in Pascha . Oiscium eodem modora spositum est . Propter novos BaptiZatos putavit Amalatius, unum tantum Nocturnum eum tribus psalmi dici solere hac dies, per o tam hebdomadam Pνορι e Baptismalia
eam lem saae rualia Fcia e in die. ebdomadia PenHoctes , estque instat nocturni officii, cui tres tantum insunt
psalmi ad vesperas, Completorium in pluribus Ecclesiis. In antiqua distributione psalmorum
quae Romae vigebat, prout a Thomasio pag. 3 exhibetur , legitur, quod Iuxta veterem Romae viam G. xta antι- aeniarem itaem . dicebatur nocte Orscium Dominicae , Ad vigilias cias e-reri Dominieis sed Iuxta ratum recentiorem , in xι posteriorem , non multo
post tempore , dicebantur ista nocte duo Officia , primum sine Invitatorio cum
Psalmis Magnis a Dominu . EasMQ.t Deus . Domine Mid . Benedi anima meas
in secundo mei dicebatur Invitatorium Venite, inum tantum Nocturis num cum tribus primis psalmis Reainavim. Quare fremuernn . Domine quid ad Laude , ad Vesperas dicebatur V in ereνia De miniat . Nullo alio mycterio breviabatur nocturnum Oiscium, nisi propter temporis brevitatem quod remanebat ex nochiis vigilia , quae ι baptigandi Catechumenis insume. batur , neque incongruum visum et
hane Oificii abbreviationem per totam hebdomadan continuare , non modo in honorem Festi , cujus hebdomada continuatio et a solemnitatis , quilibet dies festus erae , habebaturque tam quam dies Dominicus verum etiam ne fatigarentur novi Baptizati , qui per totam hebdomadam Oisc iis in teterant .
Inquit Amalarius in prolog de ordin. Antiph aetate sua in est Pentecostes novem Lectiones diei consuevisse L Ambrosio adscribitur Hymnus κεκιcreaιον , atque etiam Hymnus Matutini o Laudum . In vita S. Hugoni Abbatis Cluniaeenisis apud Bolland pa4. April. legitur, ab eo iussum fuisse eantari ad Tettiam Hymnuminens creota . Antiphonae ad Matutinum ab ipsis psalmis, qui dicuntur laesumtae sunt excepta primara Responsoria sunt de Seriptura , Isicut etiam Antiphon ad
natarius l. 4. c. 7. de ordin. An tiph tres Antiphonas ad Matutinum refert , Factus est epeni . cansirma hae. Einitte spiris aemu vertim in suo Antiph natio ait, quod dicerentur solummodo in eclesia Mediomatricens , Romae vero Psalmi de Dominica consueti; qiiod saepius ab eo repetitum legimus . Se eundum Responsorium Feriae seeundae sententiam continet praedicabilem, Ignia
Ad Missam ani in adversione digna videtur rosa men sancte Spirit- , quae Romae noviter introducta est, licet antiquissima sit quatuor rosarum , quae novissimis temporibus conservate sunt nempe Victimae in palchates, Lauda Sion inaesto Cot potis Christi Dies ira in officio De iunctorum . A plerisque Veni an se adscribitur Roberto Garuliae Regi, qui undecimo regnabat saeculo ob aliis et manno Contracto Germaniae Monacho , qui obiit n. ro . . sed non satis valido nituntue sundamento . Prosa ista veros milius creditur ab Innocenti III. compositari ab eodemque jussa Missali intellari , eum in ejus operibus reperiatur. Quoad Hymnum V in creator, non videtur ille quidem S. Ambrosii stylum Y prae
362쪽
praeserre, cujus Poesis videtur durior
De incio Hebdomada Pentecostes
P Entecostes ab initio terminabat
tempus Paschale , cujus terminus erat quinquagesimus dies , postea vero occasione novorum Baptizatorum , qui ad Oiseium per totam hebdomadam ducebantur, ut fiebat in Paschate, Fesso Pentecostes octava assignata est , ut videte est apud Amalarium . . c. 29. De octavia Pentes One,,qui id factum esse ait in honorem septem donorum Spiritus s.
Concilium Moguntinum an s. an. 36.
vetat ista hebdomada genua flectere,&jejmiare; idque propter octavae solemnitatem et Ut in hebdomada Pentecostes genva non flectantur , O nen ieiunetur
Glaeei carent hae Octava tot so lemnitas quinquagesimo die clauditur quod in Occidente servatum fuit usque ad Beda alvum , annum scilicet a qui primus omnium de Octava Pentecostes egit, elatu ne Paschale tempus sex dies
ultra veterem terminum prorogatum est.
S. Leo initimo Sermone de Pentecosse, de ei uni loquitur ita tuo Temporum quod Pentecostem subsequebatur relapso Paschali tempore repetebatur jejunium, nec amplius festivum tempus, Si solemne habebatur. S. Isidorus Hispalens Offici l. r. α 63. e lunari ait post Pentecostem, ut verbum Christi adim.
pleatur , qui jejimandum esse praedixit post reditum Sponsi in sinum Patris
Concilium Gerundens an si . trium dierem tantum abstinentiam commen
dat in hae hebdomada , nempe Feria quinta is duabus sequentibus a Ua
Quatuor Tempora mensis Iunii hebdomadae Pentecostes assignavita atque ut solemnitatem hujus Octavae una cum j junio servaret, genua neetere in ea veis tuit, Dalmaticis uti statuit in Missa wAlleluia cantari in officio : In ipsa
eoni Dalmaticis induantur , O alleluia ean retur flectamus genua non dicaιειν;
quod servatur etiam ad hanc diem. Micrologus cap. I. a Gregorio VII addicta fu)sse affirmat hebdomadae Pentecostes Quatuor Tempora mensis Junii;&istud te junium tunc temporis appellatum, fuit res unium solemnitatis, uatitiae. propterea quo Oiscium festivum esset,
neque dicitur Fleesamn genua , sed continuatur Alleluia , quemadmodum tem pore Paschali
Postquam est Pentecostes integra. hebdomada assignara est , disputarii msilit, utrum illi octavus quoque dies
assignandus esset , vim primi diei sole inmnitati responderet juxta ritum nostrum non est assignatus Osseium . nim diei, temporis Palchalia termis natur Sabbato ad Nonam , Ibnam serminatur te-pm Paschale quare sicunofficium Paschatis terminatur ad Nonam Sabbati, atque etiam cur flava oriaginem ducit a consuetudine Iudaeorum qui celeb tabant Pascha, Dedicationem, adi atque Solemnitates per septem tantum dies, ita iis expletis, alterum o finfici substituebatur ἰ deinceps vero Festis . quae octavis non carent, octavus dies substitutus est sed Pascha Pentecoste in antiqua septem dierum con suetudine remanserunt, neque sit oss.cium Paschatis Dominica subsequenti a tunc enim incipit tempus Paschale iquem ad modii neque Dominica post Pentecosten fit commemoratio de Spiriis tura quia hoc Mysterium tune habet vetamquam completum g quod quidem satuitur in Decretalibus extra de in .eiis, ubi extat Decretum Coeles in III.
asfit mantis , Peneeeostem esse sine Octavivaci Viri earer savia. S. Dunsanus
in Concordia , non secus aera malarius, ait , Pentecostem durare septem dies, in
honorem septem sonorum Spiritus S. MCarere octava verumtamen in quibus.
dam Auctoribus quaedam reperiuntur
363쪽
ectava vestigia: Benedicto XII in
Domini ea maluit iliciua de octava Pentecostes celebrari , quam de Trim ta-te s Laniranchus in statutis praescribit Missam tallem de Spiritu Sancto dici quae est illa de Pentecostes, Spiritus . . . Radu Iphus Tungre iis c. 6o qui circa finem vixit decimi quarti sat culi , testatur , quod paulo ante artate in suam Ro- non celebrabatur octava Penteco-
VII. an. ios . in Concilio Claro montano , quod deinceps communiter observatum est Liquet ex Dialogis Egberti,
Archiepiscopi Eboracensis an . 7 7.quod Quatuor Tempora huic hebdo tu me assi. gnata fuerant a S. Gregorii, ut in Αq-ζιpno nata per Augustinum Angliae Α - postolum designabatur et me aurem te innium B. Gregorius per praefasum Augustinum Din Antiphonario suo , ιβ stes, neque Festum tinitatis , quod te Iasi in prima hebdomada pori Pente eos emgebatur hae Dominica Liber Ragum, ve celebrandum desinaυii Tum in Germania , quod in nonnullis L clesiis octava Pentecostes celebraretur. Capitularia Herardi Turonensis l. a. C. 3s Ze alia Aquilatanensi Concilio an .gιε. cohaerentia totam hebdomadam festivam eiis decernunt verum conti-Postquam festo pentecostes sestiva hebdomad assignata est Quatuor Tempora adjecti, tunc duo Osficia conjungi necesse fuit , nempe iticium de octava , o Oificium de jejuni quod
praebuit occasionem istius hebdomadaenuatio ista sestorum sub linitium, saeculi Evangeliis , quae Pentecoste, solemnitati instituta , post dimidium decim contra parum videntur convenire, quando enim et a sui , tunc Quatuor Tempora huic fetio assignari octava coepta est substitutari unde apparuit differenti tunc singulis hebdomadae diebus Uifi inter Paschatis Festum Pentecostes; mum repetebat ut , sicut in die, fuit hic Festum enim paschaeis, quemadmodum primus octavarum scopus vi scilicet apud Judaeos tota perdurabat hebdoma unius est solemnitas continuaretur, deda , uestum Pentecostes , quod pri per integram repeteretur hebdomadam
mitiarum , iugum vi messis festum est per ejusdem ilicii ejusdemque ritu,
terminabatur illo ipso dies, scripturae repetitione u , te mansit ritus ι obusnim Exod a 3. Levit a 3. De ut is in primis diebus post Pascha post pen. tegram concedit hebdomadam solummo tecostem , qui sunt primae classi, ut die,
do festo Pale hatis Tabernaculorum, festa vero pentecostes . de Tubarum uno die terminabantur: ac propterea 'en tecostes tamdiu in Ecclesia caruerat octava,& quamvis bapti Eatetur, ut in Pa-iple est , atque idem Officium in o m.
mbus partibus remansit feriae quintae infra hebdomadam Pentecostes, quae non dum habet rationem ac Miltim propriam, deinceps cuilibet diei assigna. schate, longe minor erat Bapti Eatorum, aura et Evangelium, cujus oceano ne nuru eriis; in Cone illo Ingethei mensi an Pius V. Homilias legi jussit ad Matuti-0 8 Paschatia hebdomada integra festi num . Quando igitur Quatuor Tempo-va relicta est hebdomada Pentecostes ad tres priores dies redacta, nempe feriam secundam , tertiam ii quartam squartam autem Gregorius IK. an. Iaar. Romae sustulit Decret e conquestu de
Feriis. In Gallia fetia quarta festive celebrata est usque ad an is a . per sta ruta Stephani Pontherii Episcopi Parisiensit, in aliis Dioecesibus , in quibus festivitas de ptaecepto erat.
Igitur quo tempore Gregorius VIII. Quatuor Tempora mensis Junii assignavit hebdomadae Pentecostes , tunc Pea- tecostes Romae h1bebat octavam . Ur-
Ianus II. Decretum renovarit Gregoriira mensis Junii hebdomadae Pentecostes destina a sunt , admissam lecta sunt Evangelia huic triduo jejuni assi gnata δε ad Matutinum lectae lunt Ho- miliae reliquae iiici partes sunt , cui in die se iii emne officium dissimile sit . euilibet diei disti ibuitii Evangelium , Antiphonae ad mediei
ad Masn ear Collectae propriae. S. Auguit in Homiliae , quae quarta ,
quinta seria leguntur , Parisiis sunt coleberrimae; pri tua est de modo grata tios trahentis amore , vota plate secunda quomodo Christiana Religio miraculorum vii ture firmata sit , quorum Y omnium
364쪽
omnium illud est maximum, mundum nempe univerium Apostolicae praedicationi eredidisse , Christi Fidem fuisse
inficium Sabbati est pro ordinatione, quae Quatuor Temporibus annexa est smodus autem conJungendi cum jejunio solemnitatem octavae supprimendio uidquid in Oifiei lugubre est, prae setabitur in Concilio. Salegusta densi an
Micrologus c. t. de Missa ieiunii
agens, quae dicebatur in quatuor em-potibus diversam esse ait, a Missa o- et avae , eosque improbat , qui Gloria n excelsi dicebant , quia cum haec Missa dieatur post sextam , Omittendum est Gιονia . . . ., in diebus e juali sola feria quinta in cena Domini , e Sabbato Sancto dicitur Gloria in exeε in Missa post Sextam Me
morat etiam usu milii rimorum aetate sua
dicentium duas Missas in Feriis Qua tuo Temporum , alteram post Tertiam de octava , alteram de jejunio post Sextam , verat , inquit , in Festi S. Matthaei , S. Thomae, Prando incidunt in Quatuor Tempora
De Ordinatione ἀΙbscipiamus a Tonsura . Clericorum
corona mystice quidem habetur pro Symbolo spineae corona , quae Christi capiti infixa fuit est autem signum, quo letici Ordinibus imitati diis
Cum S. Augustinus ad Proeulejanum scribens ait, Episcopos Donatistas urate
per Catholico tum Episcoporum coronam , non est intelligendus de corona aliqua , aut capillorum circulo seu tonsura se qua clericalta corona appellatur, sed tamquam si diceretur: Per Veis stram Sanctitatem, Vestram Reverenis xiam, Vestram Majestatem , vestram Celsitudinem Verum distinguenda se Toasur a Coro ac, licet hodie cznfundantur , dicaturque tonsuram sacere pro sacIenda corona , quae dicitur corona Presbyteri, Diaconi , e. Preces alunt lunam
Primis taeulis Christiani omnes tam Late , quam Cleri ei more Romatio rum tondebant comas . . au ire r. Cor. r. 4 a natura ipsa doceri nos ait , ignominiosum esse homini comamnii trir et Ipsa natura ne et vos , nos vir quidem si omam uti tria , ignominia est illi . Naturae autem nomine usum
intelligit tune temporis Romanis pro batum bteves deferendieapillos. Anno e . ab Urbe condita hujusmodi morem institutum fuisse eradit Plinius et exinde fortasse tonsutae institutio S. Petrottibata est, quod Romae inceperit sus, o primis Christianis receptus fuerit Amalarius, ι o. r. de ceι. OFe. e. s. e S. Hieronymus in aech Φ. tamquam Barbatos habet , P extraneos Laicos ipsos, qui longos gestahant 1-pillos Apostoli ea Constitutiones hortantur Fideles omnes ad capillorum mo
inde capilla cura hominum appellata ele
viores capilli fierent , identidem caedebantur , de cuminarum capillatura appellabator cam . Prudentius ais coram mmm . . de S. Cypriano loquens, po se suam eonversionem eapillos sibi praecidisse aie: sua e saries eam peseisu a breves apiιloaci id ipsum dicitur de S. Honorato Letinensici Rediguntis ad breves eapulo ιώκωνiantes eo mae . Heraclius Imperator septimo saeculo renunciatus tonderi sibi capillos lustram Extemplo eo. a vernndi , ae mentnm rasit , cui sImperatoris habi aris Imperatorum iste
mos est. Id ipsum dicitur de ridetica L ad chiodecimum saeculum : Adires υἰπ
piris , e generum assidua μοι one se- πι inquit Auctor in ejus vita Gallis, albari Romanum Imperium quarto saeculo levastantibu ,. Laicorum plerique nutriere eomas , ad Muit ionem eorum populorum comam
365쪽
nuci lentium i sed Cleri ei fere omnes Romani , Monachi, N Laicorum plerique modeltiores comam compelce re non destiterunt , atque immodestos improbarma Clericos , qui Barbarorum morem imitarentur . Concilium I U. Carthaginense quarto saeculo habitum Cleri eis vetat comam nutrire , g
rhense sexto saeculo praecipit capillos rondere is pacarens te illo saeculo statuit , ne eleri ei longiores deferant
comas tam qua naphni et Plerique Lai ei compescere comas consueverunt, Helvetii praesertim , ususque invaluit in Gallia sub Plancisco I vigebatque Henrici I U. aevo I ut liquet ex equo aeneo ex istis tabulis inguris i nec longio rum capillorum invectus est mos, ni si sub initium regni Ludovici XIII S. Ludovicus , nostrique Reges , quorum Numismata apparenti Imagines, breves deserebant capulos . Laicis demum comam nutrientibus, clericis, Monachis praescriptum fuit, ut comam Praeciderent, quare a Laici fuere distin .cticiis hoe occasionem praebuit clericatis tonsurae clericis , de monachalis Monachis destinandae exinde usus ab utrisque receptus est capillos tondendi, quemadmodum olim in Ecclesiae nascentis exortio tondebantur . In quibusdam locis eo mam tondere commendatum est etiam Laicis Concilium Romanum an
ην iat, sed si tan si s sient decet ch Utianum; Concilium Londinense duodecimo saecu- Io habitum , can. a 3. Ut --δει μι--
dea ulti , ut para aurium appaν eas, in
seis nan tegantu de Laicis loquitur
In vita S. Godesti di Episcopi Ambia neniis undecimo saeculo , recusasse sertur oblationem Roberti , Belgie Comitis, Aulieorum ejus, ma capi Ndis haberent longos. Capilii autem in inseriori parte tonis debantur in tarmam rotundam, etiam apud Laicos , quae rotunda forma aptior videbatur , quam plana , ut dicitur , sive per gradu , ut ait Concilium Monistis Pessulani anno et i , Philo in Librove ἐν eontemplativa de ista tonsuete sorma ait θω alii e re es ire ei reti&νiν ἔ-ue formam , quam exasam per chen. -
rum capitis refernn hoc apud Auctores dicitur cucularem formam cadi . Inriar ea ranae, seu In μνmam orona , vel, ut ait Sidomus Apυll naris Ep. . . l. 4. Inoota Deelem: corona ista non erat
quae capiti pollea strat imposita , sedin et fot mala erat ex infeliori capillo tum parte , in cotonae speciem recisa Atque ita intelli geniti sunt Arabici Canones Concilii Nicaeni can. r. Monachii Momales in formam coro ii P tondeantui; legit utque in Vita S. Ger trudis, quod eius Mater , antequam ii 4 iam olfferret Episcopo , ipsius capillos in coronae sormam totondit , Ad insta eo νο nae . In Vita Theodori , qui Graecus erat, e Monachorum Grecorum more detonsi is, qui sibi caput penitus abradebant gitur, quod eum ordinatu fuisset SQ,bdiaconus septimo saeculo a Vitaliano Pa pa , quatuor mensium spatium abrasis capillis eoncessit , ut crescerent , utque ipse Ris nanorum more , quemadmodiam Orientales , in coronae speciem tonde retur quo in eo νο nam onderi posse , inquit Beda Hi Ans lib. 4. e. t. Antiqua tonlura conservata est inter Regularium Fratres qui die untur Coninversi , ac praecipue Conversos ordinis Pta dicatorum , qui neque tonsus am . neque coronam superiorem habent, sed tantum inferiorem , capillos nempe in circularem formam praecisos, in inseriori parte super auriculas , quemadmodum loquitur Clementina . Tit. De
Sent est e. eoni Ingis .... ire rametsi se ν Inibus. Manualu Rotomagens anno
seu exaratum inquit etiam , quod pars in serior capillorum in formam coinrona praecidenda est capillariam pars Inferiar in eo rona spretem pram da ιων , ἀ
S. Hieronymus p. ad Sabin munditiae reser , nitori elegantiae , m rem illum in AE typti ac Symae Monas e-riis institutun , comas viduarum ron dendi, virginum , quae neque bilneo neque oleo uterentur ad detri endum
ea ut Vel ' κἰ lavorum non adeunt , vel quia oleum nee capite . ne ore runst, ne a sta νυ is animalibis que inter extem O
366쪽
Non assueverant mulieres tondere crines, ut homines, quin immo s. Paulus I. cor. II. v. Is ait : Mulier si ιο mamnistri ac gloria est ιιι quoniam eapi ιιιννa,elamine ei dati sunt.
Baiba etiam munditiae aussa abradi coepta est, ut inquit aeneis Parisiensis Episcopus adversus Graecos, Latinorum Presbyterorum morem improbantes
TONSURA . Aliquando bi ipse capillos tondebat, qui Ecclesiam vel Religionem ingrediebatur , dicitur enim.
de S. Claudies: ibi νορνia manu eapiιιο incidens cleνiem factis est . Plerumque vero tondebantur ab aliis : exinde
facta est Ecclesiastica caeremonia Episcopis Se Abbatibiis reservata , e tonsura coepta est haberi tamquam species adoptionis per eum actae, qui capillo tondebat , quod quidem erat Epit coporum proprium , qui communes Fidelium parentes sunt . Resert Paulus Diaconus, Pippinum Caroli Mittelli filium, cum sibi a Luit prando Longobardorum Repe capilli essent detonsi , hoc modo filium ejus adoptivum evasisse. Apiscopus Tonsuram eonfert. Primum exemplum, quod afferri possit , est S. Get mani Autissiodo renuta, cui S. Amator ejus praecessor solemniter capillos praecidit in Ecclesia , coram Clero mobilibus viris, eum sinu induens ReL-gionis habitu , hoe est , saeculi indumenta tollens, Miaconum ordinans S. Caesarius Arelatensis , duodeviginti annos natus , S. Sylvestrum Cabilonensem Episcopum rogavit, ut praecisis sibi crinibus , mutatoque habitu leti cali militiae adscriberetur. Tonsura seu corona in vertice capitis sit quidem cleri eis monachis, Monialibus non item ipse enim licet breviores deierant comas elegantiae caussa cum tamen velatae semper appareant , neque capitis verticem detegere soleant, ita neque roti indari neque radi consueverunt. Neque Poenitentes, neque patres Conversi, neque Laici , istam co
Ultra sextum saeculiam nullum exstat coronae vestigi lim iisque ad id tetrpus capilli tantu in tondcbantur&rotundabantur , ut breviores fierent monet. lium IV. Cuthaginense cari. 4 . Nec
dendis crinibus sorfices tantum adhibe iabantur, unde ait S. Clemens Alexandriis nuc Pili ondendi sens in συaeuia
sed sese ibus . . Hieronymus in Eechielem dicentem , caput suum non adeas , ne an comam nutrien ; sed tendente attondent capita sua , ait : Iuxta uad diseimss nee ealυItium novae ut esse laetendum neque ita ad pressiam tendendiam eapnt, ιι rasarnm simile esse idea - ων , sed In tanaum eapilla demittendos, a operta si eutis. S. Gregorius haec verbare etens inquit etiam , non absque consilio factum esset, ut Plesbyteri aeque
prohibeantur caput radere, e comam nutrire , nam si comam nutrirent, O ma oculos tegeret, si caput raderent cutis detegeretur Si radendi caput invaluisset usus , Optatus Lib. a. non contumeliose actum fuisse dixisset a Donat istic, cum Catholicis Presbyteras caput abra sere . concilium Agathenis sexto saeculo de tondendo solummodo qui
ses, eque grano Ocapillos longos meo.
liliis misitis dimi ιι an . Tonsis ν Monachorum . S. Benedictus
de Monachis Sarabattis ait: M-ntiri Deo per tonsuram noscuntur quod non intelligitur nis de tonlura capillorum in inferiori parte , non vero de Corona illvertice capitis. Neque S. Aurelianus neque . Isidorus , septimo saeculo ullam in Regulis suis mentionem a. ciunt CORONA nullum coronae appare vestigium ante Concilium I v. Toleta num septimo saeculo istaecipitur clericis gestate coronam, id est capillorum cite ulum circa caput superius detonsum:
Concilium hoc non distinguit coronas per diversos ordinum gradus, ut hodie fit i sed eadem tonsura ab omnibus eis rebatur : Pro amputam do celsa scandala una sit ansura , inquit Concilium sede radendo non loquitur, sed de tondendo, eis iso superius capite et irae ceteris
367쪽
tetis eo ronam appellat , circuli coronam. Concilium Cadurcense in Dioecesi Sue se sonensi habitum octavo saeculo , can. 8. non quitur nisi de recisione capillorum P ullus cleνIent vel Monachus ea. am laxare praesuma . Concilium Mogunt intimis laec illo habitum , an a . , dipsum praescrabit , Sive in canantes, sive in Monachie ordine nitae tondeatur sine usisima ι aie . Pontificale Romanum neque corona , neque abrasionis
mentionem a cilci Episcopus praeci die tantum capillo cire dimidium capitis, quemadmodum secit circa extremitates. Corona ista , seu capillorum circu- Ius serebatur, non in oecipite, in a. steriori pati capitis, ut deinceps sa -ctum est , sed in vertice , in superiori parte , in summitate, ut a Capuccinis
etiamnum desertur Ioannes Abrincensisa e , capur nostrum in superiori parte a dimus: Itephanus Pone herius sexto saeculo , In summitate αερῆν is, morIs est. Concilium Remense annicis gr. ait Io. e spiria vertice . Rituale Alethenis inquit Tonsura non debet esset in posteriori parte capitis, sed in summitate
Glossa in Clementinam a. it. De vir. honest clerie distingu t tonsuram arasura corona , Risura eoiei partem
sionem ipse Q. Quando caedebantur capilli in inferiori tantum parte , appellabatur tonsura , corona est capillorum circulus, qui in capitis vertice insidet, tamquam corona , quae abrasa est in me in dies, sive detonsa i rasura vero est tota pars superior capitis, quae abrasa est. INTERITITIUM . Temporis intervallum , quod ab Ecclesia jubetur interi ieiinter duorum ordinum susceptionem nempe patitim unius anni, ex eo pro cedit , quod Romae Utiquitus semel tantum in anno fiebant Ordinationes videlicet mense Deeembri , iuxta institutum in vita veterum Pontificum me inmoratum et Feeit Ordinatiane mense De eembν ι, Amalarius Lib. a. e r Prim Apostolie semper in Deeembris mense, in
secrationes mini Hrabant nμκ ad Simpli-eium e pse primus saera est a Februario M terrilogus id ipsum asserit. Cum igitur Ordines nonnisi altero quoque anno suseipi possent, integer volvebatur annus antequam quis ad novum ordinem promovere tuta vel etiam Ordinatio certat aetati destinata erat, puta unius, viginti annorum pro Subdiaconis, duorum , iis ginti pro Diaconis viginti quatuor pro Presbyterio quod spatium integraim unius vel duorum annorum constitutum pro ordinibus suscipiendis toti subinde ordinationi assignatum est AE cu queata te suisset ordo susceptus. Impositio manuum , quae fit in Epi. seoporum Presbyterorum ordinatio. ne , a Veteri Testamento dueit originem , ut ait S. Isidorus Hispalensis
rae. sitii suis, sed in se sepe eaput Iosue manum suam imponens . Iosue Spiritam sapientiae recepit per impositionem manuum Moys s ita in Ecclesia Spiritus S in ordinatione per impositionem manuum Episcopi communieatur si ordinati fuere Diacon a ita S. Paulus praescribit Timotheo male
Episeopus Ephesi per impositionem manus S. Pauli designatus sitit. Extra tempora ; dispensationes ordinandi extra Quatuor Tempora inde proo
ectae sunt , quod quibusdam saeculis ordinatio fiebat sngulis om nicis quod quidem servatur etiam hodie respectu piscoporum, qui in Dominicis
tinctio in ordination Episcoporum Se Presbyterorum recentios stri de ea nihil meminit Concilium I v. Carthaginens , neque Sosido tua Hispalensis neque ordo Romanus, neque Acta diurna formam continentia id nationis Ρontificum et piscoporum , quibus octavi&non saeculi Pontifice uteban
sieum . Unctionem hane videtur aliquis S. Leonis textus indieat a sed intelligendus est vel de Gratia, quae omnes Christianos consterat, redditque quo
368쪽
dammodo Presbyteros, quemadmodum in et monera de ordinatione Pontificisci vel de excellentia , irae stantia Ministrorum Evangelii supra Ministros Synagogae , ut in Sermone g. de Passio ἀ
Gi ego a NazianZeni, sed quia in Ritualibus Graecorum lim quam legitur unctio suiu facta in Otdinatione Episcoporum leuares by terorum interpretandi sunt de interior Spiritus S unctione, iram Episcopus vel Presbyter per manus impositionem acceperat . Deinceps vero apud Latinos invecta est, Innocentius III. Lib enm venisset Tit. de Sae ν. nns suppleri jussit inetionem Presbyteri, quia Graecis ordinatus fuerat Locus extat de sumtus a Commen-
In restitutione Episcopi de gradu depositi , redditur illi quidem solemniter Varium , Anulus is baculus Pastorali , sed nova unctio non additur ejus consecrationi : vide Conci. Iium IV. Toletanum, Fulbertum Car nutentem Pontificale Romanum
Auctor de Gemma anima e 181. I 8 .
Qi39. ait , aevo suo Presbyterorum manus Chrismate, maritis Episcoparum oleo ungi consuevisse
F se tim Trinitatis sero Romae fieri coeptum est, cum de Dominicatatio in Librum I. Regum . Gregorii, riicium antea fieret, quia Pentecostes ubi de unci in Saul ita disserit u
et orci Hae nctione exprimit aer, quod imhae Sancta Ecclesia, nunc e ι iam marseria. ιiιe ac bibe tu , quia qui in culmine ρο- nitur, ac ν amenta sescepi unctionis, quia
lus vir siste Sacrament roboretur et sed
ignoratur Commentarii Auctor , qui Ix fortasse est sareuli , quando in emio coepit institui in Ecclesia Latinaci instituta est autem sortasse ex unctione Presbyterorum antiqui temporis, P exEeeles a Latinae precibus , quae repe riuntur in Saetamentario Gelasiano ubi legitur comple in sacerdote exa --n erit x summam .... caelenis guens νον sana psea , Oe Domine eo ἰο- semper caruit octava , atque erus Osficium terminatur etiamnum Sabbato ad
Nonam , neque amplius de hoe Mysterio agitur ad Vesperas Trinitatis Festum ab undecimo saeculo celebrabatur in quibusdam Ecclesis, tesse Microi go cap. 6 qui Festum hoc celebrantes coat guit , loquiturque de Missa Trinitati ab Alcvino composita , deque λficio a Stephano Episcopo Leodiensi confecto, de Praefatione Missae a Gelasio II approbataci loquitur etiam de iis, qui Trinitati faciebant Orficium
in die Octava Pentecostes, continuabant per octo dies ne Alleluia i quod minime approbat inquit praeterea, Stephanum Leodiensem Ullitium istud, de Invention in . Stephani composuisse se in eap. eius infitias. Quod ab initio Romanam Ecclesiam utrumque reiecisse. de unctione tantum spirituali intelligebatur , materiali unctioni locum dedit, unde in nonnullis precibus , oleo Graii Spἐν Iax sancti perunge , legi tur Hie nraan oleo subinde reperitur unci o manuum, capitis in
I. Osre Eeeι eo. 8 Theodulphus Aurelianensis in capitularibus , unctionem Presbyterorum in Galliis aetate sua te. eeptam esse designant. Et Alexandrum II declarasse , nullii mFestum dieculiare de Trinitate 'Inita . te divina esse faciendum , propterea quod in Dominicis omnibus aestis divina psalmodia sunt Trinitati consecra
A lex Mader Papa III. duo de ei mo saeculo
ait, Festum Trinitatis in diversi saecle-
369쪽
sii, diveis mode observatum , aliis in die Octava Pentecostes illud celebrantibus , aliis in Dominica Adventum praecedente i in Ecclesia vero Romana nullum esse speciale festum tinitatis , quia singulas diebus Trinita. ter in Ostis iis suis laudabat , glori si .eabat Ecclesia r Praeterea perii vitas S. Tνiai ι aris , sectin dum consueta dinem diversariam regionMm in cui, ωsdam consa vis in octavi Penieesse . ab aliis in Da. mini ea prima ante Adventum celebrari
quoniam Ferunt , Alcuinum hortatu
S. Bonisaei Molunt in i Missam votivam de Trinitate composuisse pro Dominicaci Concilium Salegunsta dense
anno roa a. devotionem quarumdam mulieri ' memorat, quae per singulos dies Mil Tis de Trinitate vel de S. Michaelepostulabant, quod Concilium vetuit in
diebus estis nidam , maxime a pronae , aben In consuetudine , is per singuιοι dies Missas peculiare , de S. Tri
i nitate , an de S. Michaele . . . . o
ide sanximus , ne hoc tilierin far, nisi sustempore. Videtur huic est proprium
tempus jam fuisse assignatum . De Oeta v Festo Pentecostes assignanda seripse Berno Augiensis, ut Trinitatis Festum impedire de quo tamen Rupertus de
divin. Orse l. G. c. a. loquitur, tam quam de Festo aetate sua fere communi ter recept et celebrata solemni at de Adventu Spiritu S. statim a vestia I xl. νiam S. Trinitaιia Dominicae sequenti OF siet mecta dispensatione eo inimus Radulfus Tungrensis, qui sub finem vixit
decimi quarti saeculi , inquit cap. o. qtio paulo ante neque Octava Pentecostes , neque Festum tinitatis Romae celebraretur, Si legerentur Libri Re. Wum s quod in quibusdam Germaniae Eeele sit Octava Pentecostes fieret, in Gallia ubique et me Trinitatu Festum eum Octava celebraretur, Wnovissime etiam Romae Festivitas Trinitat cadmitte ietur, quod plures Germaniae Eccles sequi coeperant: Modiernia
temporibus in crisia Romana solemnis babetur Festivitas S. Trinitati in Octavis, quod plures Alemanni σδ erant
sequi. In Gallia igitur Festum hoc celebrati eoeptum ei ; neque desunt Ecclesiae , in quibus bis celebretur , in prima scilicet, ultima Domini ea post Pentecoste , veluti in Ecclesia Senonensi in nonnullta Ecclesiis Patisie n. sibus, nempe in Ecclesia S. Benedicti & in Hospitali Trinitatisci sed Romae non instituta Festivitas est , is tempore Ioannis Papae XXII. A Gersone de
Visit Praelat tamquam Festum noviter institutum memoratur : De est Tria I-
insiιuit . Durandus , qui paulo ante Joannem XXII. vixit, . . c. 4. cinnum hoc ait a pluribus Ecclesi non, dum receptum , de diversis temporibus celebratum . Primi omnium Festum hoc Monachi celebrarunt oldatricus in consuetudinibus Clunia censum eap. 4.&ac ait , quod in illa Abbatia celebrarei ut in Dominica post Pentecosten: quamvis careret Octava ejus tamen Missa dicebatur quotidie per totam hebdomadam , cum Antipho ira ad Magnisi- eas Capitulum generale C sterciensum anno ago toti praescripsit Ordini , ut
Festum solemne fieret e solemnitas S. Trinitatis en in tribus lampadibus in posterum semper a Abbas elebre in
tet . Praedicatio autem prohibebatur propter argumenti di incultatem. Praeseripta Festivitas fuit ab Alexandro III. Lib. de ενii , a Concilio Arelate usia uno laso Gn, a quo assaxa est Dominicae post Pentecosten, Se statuta tamquam Fest , ita talemnis,& cum Octava&cum tribus Lectionibus, Responsoriis quot .die per Hebdomadam , nis Festum occurreret novem Lectionum. Duraudu l. s. c. I .consuetudinem refert
quarumdam Ecclesiarum, bis hoc Festum celebrantium, in prima ne inperiis ultima Dominica post Pentecosten . In vita . Stephani , Fundatoris Grandi. montensium , qui obiit anno ita . s
quotidie dixisse perhibetur , praeter Of-24 ficium Dissiliae by Ora le
370쪽
ficium di ei,peculure officium de Trini minie Missa ita inscribitur , De octavatate. Cuius Festum institutum est Romς, Penis sies. Hae additiones demonstrant, ii diximus, Ioanne XXII. Dominice quot nova deinceps iis Libris inserta post Pentecoste assignatum , ut novum fuerint, ut Scriptorum tempori accom- Ciseium supprimeretur de Octava Pen modarentur. Huj missae Plae satio Pe- tecostes, implereturqne Dominica diu lagio Papae II adscribitur , qui ante multnmqne vacans, idestine officio; sed S. Grogorium vixit , sed non et a di-hoe Festum non communiter observatum cenda ad Missam , erat enim expositio et i nisi tempore Benedicti XIII anno Catholicae Fidei contra Haeret leos,quamr os . neque observatur adhuc in quibus ab utantes hares , acclesiam imdam Ecelesiis , veluti in Dioeces claro gredientes profiteri jubebantur. montana in Arvernia . Missa Trinitatis ante osse tum institu Antequam Romae institueretur e ta est: dicitur Aleuinus Missam super hocstum tinitatis nidium erat Officium mysterio composuisset Officium , quod in hae Domin rc , quae appellabatur Romae hae die dicitur, it Iud est , quod
Dominica vacans, propterea quod is composuerat Stephanus Leodiensis cium factum suerat nocte praecedentio cujus meminit Diirandus , cla Trithe- ordinationis empore , di protraheba mitis, excepti Hymnis, di Lectionitur hoc officium usque ad primam tu bus, quas Pius V. immutavit i atque --cem Dominicae , ut in Dominica iacta etiam inseri jussit octavum Responso ordinatio videretur quod quidem os rium , M. Sera)him. Hymntra ad Ves-ficium duodecim Lectiones continens , pera Trinitatis est Hymnus abbati longasque preceu, ac praecipue copiosam O lux beata Trinitas Hymnus Matu. Ordinationem in magnis ut bibus, adeo tini a Matutino Periae sextae , QSab- diuturniim erat, ut nocturni, matu batici Hymnus Laudum ab Hymnis fe-tini ossicii teneret locum videlicet , riae sextae ad Matutinum , ad Laudes Matutinum, Laudes , Missameom petitus est . Lectiones S. Fulgentii, de plecteretur. S. Gregorii Nazianheni Trinitatis mPCum autem Offetum anticipatum es sterium optime exprimunt.
se in Sabbatum , Dominica implenda Crastina Trinitatis die legi ne i piune furto , a Missa incipiendo , in quibus Libri Regum, de de neeps reliqui Libridam Ecclesiis dicebat ut Missa Pente Historici Prophetici, Libri S
eos es, tamquam octava huic esto as pientiales dicti, usque ad Adventum signata: snbinde vero propria Missa insti juxta Decretum G tegorii Papae VII. --- tuta est , diversa aliarum Missarum par In Heio Trinitatu repellantur is tibus composita. Missa instituta , fi pe eaedem Antiphonae muria 'Laus cium quoque substituendum tirarunt i Nonis i Hymnus O lux beata ad My. qui Missam Pentecostes ut Festo assi stetium nihil pertinet , nisi sola tignaverant, ossicium dixeritne ' Lectio nitatis vox. num de octava iijiis festi cuius octa Vidimu , quoties Trinitatis esto vae ab aliis probatae, ab aliis improba obstitere Pontifices , propterea quod tae disputationem suo tempore tram nulla et annum dies est , nulla per
Berno commemorat . Berno octavam diem hora, quibus Ecclesia in omnibus probabat, sed Romae numquam recepta preeibita non laudet, .glorifiee Tri- siridi, e sane perperam hodiernae iste, nitatem , e nitatem Deira in omni in in Sacramentario S. Gregorii, inscriptita bii osse iis l. νia Pa ιν insertum est est titulu, Dominicae de etava Penteco Qin fine Hymnorum , nullumque Sasset, ni se ii octavae nomine intellio at ut erifieium est , quod Patri per Filium in simpliciter octavus dies post Pentecosten; unitate Spiritu S. non offerati, ita Platatio etiam , Collecta , Benedictio , que supervacaneum videbatur annuum a Post eommuni di Trinitate sitne est Ela peculiare Festum enerali ac perpe tu, Festum . Gregorio posterius est ttio S. Trinitatis Festo festinare Fe- In Sacramentario Gelasiano uJus in sta omnia, Templa ela preces tinita ti