장음표시 사용
271쪽
LING. LAT. NOTAE. ais rivi exempla declara. Paransi sane Idacrobius libro
De statutis diebus dixi J midam existimari iobis scriptin ab autore, statis, quod non est: stati enim s dies pro isti sunt apud Macrobum, Varro mum de
festa in hinc locum usique tractauit. Dixit autem statuistos, pro cerus er connalius escis, uortim ex Fastis stora obseruationes notabantur. ceterum annales dies idem appetat,quorum celebritas quotannis in certos,uel etiam, o in incertos dies a magistrato uel sacerdotibus concipiis tum eorum seram striae a Macrobis appetantur concoplius,ut Latinae,ngaracae, Sementivae, compitaliciae.
Sementitiae feriaeJ Ita semper scriptum in libris
Varronianis de re rustica inuenio , er apud Paulum ex Pompeio libro iis . mod nugis probo, quam quod bic erat, sementinae, cum apud calonem er v ronem, pira sementivi militer diu reperiantur. Sic dicto quinquies, KALO IVNΟNo-2a VEL LA: septies,KAL OJcum antea tacdieiae:
ehet,ex ingenio tande mutaui, quod in notis V.Cr v I r.explicandis, excriptores Cr librarij corruperunt. Re tutae uero lectionis allidum autorem habeo Macrobi qes libro Saturnas. primo,cap. i s. inquit, Priscis temporisbus,antequam sisti a cn. Flauio scriba inuitu patribus, in omnium notitiam proderentur, Pontifici minori haec prouincia deserasu tur,ut noue lume primum obsieruaretusterium, usuras Regi sacrificulo minuaret. Itaque sum σμio a Rege Cr minore Pontifice celebrito,idem Ponato ti ex calata id est, vocum in capitoliu plebe iuxta curiam labram, sui casae Romuli proxima est, quot numero dies
272쪽
dies a Cilentis ad Nonas superessent, pronuntiabat : e quin M quidem quinquies dicto uerbo, ΚΑ Λ Ωseptiomanis repetito septies praedicabar.
, Necesse est enim aliquo uti verboJ Oin,
mmodo coniunctio quae causam hic reddat,uel milis aliis squa particula, etiam scriptis muniudefuit. Franc.Baldaiania ingenii monumentis curvi, π eruditione praestans,
legi quod necesse est aliquo. Ego quandos logendu utabam, Ita quia non potest lege agi, necesse est aliquo uti verbo, cu quid pers Pagitur. Nunc uero creatum mendum ex illi scriptio, ne fusticatus, nee e essi, caussam ex eo restituenda coniunctionis arripsit. Quintus Mucius abneSabat cum piari J Sta in libro Augustim recte est: vulgo legitur, uambigebat eum expiari ut impium non posse: quod uerba Balduino non tam dubitantis, quam uerecunde feruentium suum dicentis esse uidetur. Apud Macrobium sacerdotes lirmabant, eum qui feriatis di bus imprudens aliquid egistet, porco piaculum dare e bere . prudentem expiari non posse, Scaevola Pontij xxusseuerabat.
Quod fas tum intercedit, intercisi dies, aut quod intercisum nefas J Intercist dies apudiaum Deorum hominumque dicuntur esse communes: eo*ram autem qribusum horis fis est, quibusa sis non est, ius dicere. Nam cum bostia caeditur, liri nos est: in
ter caesu er porrectu, mi licet: rursus, cis adoletu r, non licet.
Quando rex comitiauit fas J Mirari sutis sonon posum, rid crasse Lilio Gnildo eruditissimo uiro si cre
273쪽
esset. Ima uero cum haeo notae ιnciser essent, R. R. C. a Pompeio libro x v. explicatae suilbe uidentur. Quods asscuerat Paulin ex Pompeio, Cr ad banc Augustinu4,ii scitiaeq; damnat Ouidum , qui libro v. FaGr- extrerimo, inquit, Quattuor inde mus lacri est,quibra ordine lectis, Vel mos sacror , uael iuga, regis indi. iro Intuenti autem Lilio uerba Varronis,cum ait,Po die rex
sacrificulus sacro facio in comitium uenit, esse ad id isque tempus racfas, ab eo fas, prans die inlcralysin pero suaserunt,cui certis horis ness,er certis is suisse dicis iur. Sco occasionem legendi Abin inde Lilius accepit, debuit unisum aduertisse, dieι intercisi principio ex mne dici uos, intermotio uero As: quae uarietas, multis plex, mutatio interco dici, quem isse disson noue, ut opinoria pestat, est in hoc quem Asbin vora, ram
priuinq; dxcrunt, iniando rex comitiauit.
io Guod si haec decem soluna praeuerbiaJ ij Deam praepositiones Varro sibi uidetur enumerasse, at
prae. Quare idis uis addita dis sed asciolo quodiemem datore γιmota, cim sic autor,ut mea diri opinio, scripsi seas ficti succes sit, di deccssit,& discessit, di conscesSic , Scc. hjiau em summa inter procnia dodis,apud Grammaticos obseruata dii ircinia. Sic alia,ut LibentinaJ idi in libro Augustini in is alio quodam fuit,libentia, quod nomen pro uoluptate, so lepὀre, usurpat A. Gellius, libra x v. cap. 4. Sed uu b
libri IE habuere, libidinosus,ac Venus Liben
274쪽
tina, 5c Libitina,sic alia. Et quidem cim' apud Nonium Marce ,Varronem scripsisse de lingua Latiana ibro v. prolubiem er prohibidinem dici ab eo quod
lubeat. Unde etiam lucus Veneri Lubcii edicatur: aptiusquam buse,nonsatuscis,cui laco haec uerba accommodami spo sint. Quare Cr qua vulga3 Iegit, er alia , desiderari hoc in loco fusticor.Qv d aute de Libitina dicitur,id esse Epitheton Venera, tor est Plutarchus,Problemaee za.
Terentius ait: Gaudia sua occ.J Alin placet, Iuventitiae ait: placet, ex duplici cu a, quod libro iis
proxime sequenti Iuuentum comicium memoret Varro, er quod hoc loco relata uerba in Terentij comordi' non reperiam. Olent tamen nescio p id Terentiana m adco,ut cum Ibius oratisin pro aurore argumentu er indiciam feles , nihil ex recepta lactione mutandum censerem. Is Qisod aiunt, ita Terent verba in comoedijs eis non logi,de reliqua er superstitibus uerrum est: ed quid impotadicere P.Terentiam illa in comoedia AgnoriZomcne scripsisies Hec enim eius legitima comoedia est,queam dum libro x V Ii. teritur Pompeius. to
3o Herculi decuma dataJ Noster Varro inras
ora inscripta κεραυνου, maiores solitos decima Heroclidi uouere ,scripsit: nec dies decem intermittere , quin pollucerent populum ,-α νῖλον cum corona laurea dimitterent caitium ae sunt apud Microbiu libri ii I. αs capite i t. Morem autem decumandi induxit Euander in Latio tum primum, cum ob cacium interfectum, Herculi boum decumas oblidit : er si uerum ex Diodoro Siculo accepimus,dixerat Hercules, uitam uicturos felicem,quini bonorium decumas dedicauissent. Quamobrem ista Iopi Felix dici uoluit,item ex crusus qui sues,decimam Herculi
275쪽
uouerunt, ut restri in eorum uiri Plato es . Eo, pertinet quod decimam mutus Trinummo Hercula Ianeum partem appellat. Idem ex more dixit Sticho,Deis climam partem ex uoto Herculi polluceam.
s Libamenta porrecta sunt Herculi in a- ,rra,tum polluctimi estJ libamenta proiecta: uisupra eodem libro inter cuius exta caesa& proiecta,flamen prorsus vinum legit,cr dest , inter hostiam caesam 8c exta Iproiecta, sis: sed ubis' legere, porreeta, uiris
eruditis placuit. Macrobius ad hanc rem libro primo, cap. is. Sic habet interces porrecta fari licet. Idcri libro tertio, cap. et ex disciplina Arustic- , er ex prae cepto Ponti*-,verbumsolennesacrificantibM ait, quo Uis Virgilin III. Aeneid. Extas sullios Porriciam in fluctus cui Veranius ex primo libro Pictoris, ita disserantionem bulas uerbi executrus est: Ex T A PORRI-C I J N T O, Crc. Q o uerbo Plautus quoque UM,Pscua doli scena 3. In mandas exta teneam,ut porrictam. Porricere ergounquit Macrobius,non prohccre,prora
er hoc in loco, Cr proxime superioribis, in eo imbi plaudo,nes ex ingeniosis quenquam puto, qui non pol lutum , quod in omnibus libris, crapud omnes luit, 1 exibilandum existimet Aliud certe est pollucre, aliud it . potacere. Hac autem scrificale uerbiis eli dijs reddena
tium libamenta M. Porci in in Rustico,cap. is a. Ioui d.
276쪽
ν 4 AD M. VARR. DE si in profanatum diciturJ 'ra dia Historis deorum libro x v i i legi at cum pro .: qu sist Huς ut poneret ob oculos a uerissem poducti ex pro muti significutionem. Sed paulo suo ρri ipse Varro dixit pro anam , pro in sacrario potari scio. Quod hic erat profanum, in panicipium muta ui , cum se loqui de eo quod sani factim est , -αr no ter significet, et exprimat. 33 Praetor urbanus quotannis secit, cum Herculi immolat publice iuuencamJ Scris io
ps ait Varro, P R. urb. pro Praetore μrbano, tus uero
priores ita librarij interpretui sunt, Populus Rosmanus urbis: eorum peccarum multo ante libros Pstini eoos , lacobus cuticius homo iumsperitistiis mus er morum literarum. uetem studio fimus, osten- is derui ceterum ad id quod ait Varro adde,praetorem umbanum in capite torram coronam gestase,cum Herculi rem ciuina ieret,ut testitur Macrobius libri III. ea. I 2. Sacrum autem fecisse iuvenca autor est varro, qua de re diuersi diuersa scripserunt. Liuius est, sacrum Herculi H ΣωEuandro facta , ue eximia capta de grege. Dionflas Alicarnasseus in bac sententia est ut iuuencus immolo turiquod indicat virgiliari V III. Aeneidos, tibi, Perpetui tergo boviser lustruitibus extis. . Sed translatione 4 veteres cx si habuere, irtranslatio,Her Aug*stis quemadmodum retulum lini diem aranslatitiosunt enim vulgo opposses, no men proprium Cr transtititium: quo er insta eodem lo
is Fatuus Sc faunus J Erat, fatuus 5c fatue, is quida tentoriit, di fatua,er utrans in disiunc dem
277쪽
ter induxerunt. Inde certe Cr fatua Cr fatum originems ducunt, de qua Macrobis libro I. Salunca. 13.
Senes'quod nimia nouum verbum asellet,vitabantJ Antra iacetium in manuscripto Aurigustim, senes aliquot nimium nouum vermbum quod esse uerum ex ea scriptura Varro quod plane uult probare, minime assequeretur, ncmpe, linon omnes, sed tantum fenes aliquot nouissim tam res uobant. A. Gest fune libri omnes ueteres, Crscripti, Cr fommis excust, testimonijsuffragio adiuuant scriptionem, cropinionem meam,libro x. Noctiura,cap. tr. Cr nobiscumrs idem cuticiMsentit. Quoniam uero Aesivi Gallus, qui doctissimM eorum temporum fuerat, inquit, A. Gestius, noui simo, ut improbo uerbo,utiumuerat, ideo M.Tublim quantum is iudica, eo tanquam non Latino abstinuit: Iicet 24.cuto, c. Sallustius c. caesar , ae ij quoque Mausa o eiusdem, illo uerbo promiscue u si sint. Hoc inmiliter oboseruus' vari sibi 'tur,eligantiaram libri II. cap.so. Sed si Plancin ad ciceronem, noui me ad Lepidum UM sum,itisui Epist larum ad familiares, libro x. si Brutus ad cujsι scribit, ad nouissima auxilia descendemia: si s denique se cicero, lumen eloquentia Romanae, dicit, in nouisiimis esse,nouisiim prissi conferre,obscuruis plane A. Gelij, v ssententia. Qhare uulgiussu, Cr familia
rium autoritate motin noster Varro, quod uerba fenes itabant, calculo suo probauit, infra libro octavo, ibi, o magis uespere nouissimum uester. Idem Russico libro I.
Iuda circensibus nouissimi circuli finem ficu.uem,quar
278쪽
nosyime fenum secari. Item libro i i Libi, Ila nominis in tricliniam ganearim introierunt.1 Ubinimcupatae pecuniae sint 1criptae Non dicit Varro nuncupatam dici eum pecuniam esse,' sscripta est, sed in legibus xi 1. Tabularum factata eis
mentionem, buunbu, CUM NExVM FACIET MANCIPIUM ME UTI LINGUA NVNCUPASSIT, ITA IVS Esaeo. Item in alis capite, QUI QUOD LINGUA NUNCUPAs-io SIT, INFICIATUS SIT, DUPLIONEML viae or utrobique vero nuncupa sit,id est,nominarit, iocutuue erit haec apud Pompeium truncupata pecu'nia est L. chuius in libro i 1.de osticio iurisconsulti, nomina certa normibuε propriu pronuntiari. Sic uota nuncupata dicuntur, quae consules, Praetores, in prouiniscias profecturi, sciunt, ea in tabulas praesentibus multur runtur. At Santra de uerborum an, e libros cundo,nuncupata colligit non directo nominata significaore, sta promissa er quotestifieari, circunsicripta, recespuit. Mod tamen ita non esse, us eiu3 nominis promisecura indica ut cum apud Ulpianwm nuncupatur testamentium, er apud Pacuuiem in Dulareste mem nuncupantes
i8 Hinc antiqua illa, dicis immo, re dicis
cauda J Isorum nobis Origo aperienda est , quam Avogullinus Opinionis libro ii. ignor est consitetur. Et quidem qui ad dolum tegendum colore quaesito, magis
quam ex animo aliquid agit, quose ficilἶς disere Iinit, quod'arum nosti, quis apud Iurisconsulios lusorie,pera I forte, translatitis, O Grie munere μην, aut quid
279쪽
vigere dichmis apud uetustiores dicis sivino, 5c diu. cis caussa ficere dicebatur. Prioris modi exempti nub uppetunt, sterioris,complura. M Tum in verrerivit.ut posiisse ricere emisse, tagatho imperat, ut alis, quid illis, quo argentis fierat,m mora dicis caussa daret.Noster varro lam eode dicis causefebunt quae, dum neque item Adtineque item dicta semper. Item Pli,nias senior libri xxviii. cap.D si Pontilici accidat diis cis caussa epulanti. Ad quorum inmi T. carus libro pria, o mo O ucisorum obligati scripsit , Saepe ad hoc commoriduntur pecuniae, ut dicis gratia, numerarionis loco intera cedant. V iuras x I I.ad esci :qui maturius proauis
est, uel dicis Pisa caepit Reipub. caussa abesse. Idem Itabro quinquagesimos lixit quis auxilium si uel dicuis gratia tulit, nihil hoc commentiam ei proderit. Quibus omnibus in locis dicis caussa, uel dicis gruris hsurpΦαtur,4 dicendo signi cutisne μ αι- id quod', tanta agatur,ut scilicet dici postis. ceteram quaeIequuntur, si dico eccomEdossunt,qua, e med re minimo post m. , , In vestimento sartum, quod compre ςhensumJ vano surrum a serie deductum putat: ego uerb a uerbo is originem bae e. Sicut enim sarcire, o integrum Mercita sartium, est integrrum: er cim in
Augurum libris iα esset, sANE s ARTE QS E , hocas pro integro,verrius,Pompeiasicharisius, σPorpbrio acceperunt. Eam, ob rem quae locuntur opera publica, ut surruem praestentur, integra ex lage localionis praeo Anda intelliguntur.
uirites a Curetibus,& ab iis, qui cum o
lo Tatio regeJ Alijsplacuerat hic legere, a Cureni sibus :sed bi constinum imprimu varronem uictri
280쪽
tis,ubι Quirini mi , quia curetibus, qui cum T.Tatio curibus uenerunt Romam. Exijsititellige, ec ab iis, pro id est, per epexege bis dictum esse: populum enim quem a curibus opido Sabinorum, per faedus in urbem sRonruim recepit, Quirites uocauit, Liuio, Cr Plinio nes pote ratoribμε. Quod autemscripsi, de constantia lorino tim construanda deo attuli,ne quis me cure - σα petationem existimet improbare, quam uel apud Sex. Pompeium reperio, ubi Quirinum tribum uis a curesibus silinis nomen sibi uideri traxisse. Terentius significat, cum ait,satius esse sua sponte J Varro de illa summa religione, quam in uerbis aliorum referendis ab eo quidam Feruatam existis mant, ut alibi multum, sic Cr hoc loco rem P. Ibi enim i shabet Terentius, Adelphis,' Hoc patrium hi,potius cot sicere lium sua bonte rebe icere,quam alieno metu.
N J enim' si volebat, dabat, quod sponsuerat alligatusJ Ηοι cicu:qui silium desponderat, si to
uolebat, non tum dabat, sed etiamsi nolebat, er inuisim protrusam dare cogebatur. Sic enimhabuit seruius Sulpicius,in libro quem inscripsit de dotibus, blitu in
tio.Qs uxorem tacturus eris,ab eo unde ducenda erat, stipulabatur eam in matrimonui ductum iri: qui daturus .erat,itidem spondebat.Is contractus stipulationum pom
mos dicebatur sponsalia Tum quae promissa erat, sponsa appestabatur: qui promiserat ducturum, ossus.
Stasipost eas stipulationes uxor non dabatur, aut non ducebatur,quistipulabatur, ex θonsu agebat.&sces co* 36gnoscebant.IAdexquam ob rem dat acceptiue non esset