장음표시 사용
341쪽
188 Elem. Jur. Lib. II. Tit. VI. . . Decrem iustus titulus ad praescriptiones longissimi temporis requiratur Z Iure civili ad eas praestriptiones haud requiri in-tεr omnes constat : at vero ex lententia canonum , licet non ex verbis requiritur; lsed eum praesumi est satis r Et mihi ceristum videtur ex sententia , licet non ex verbis Decreti, idem jus esse . Illud addam , ubi de seudalibus , aut Regalibus
agitur , titulum non ante annos centum
praesumi . Municipalis autem lex , cuius mentio in Decreto sunt constitutiones , quae prostant Lib. m. Constitutionum tit.
qui est de praescriptionibus exfiat constitutio duram o diram, quae primum ius civile de Usucapionibus decem, aut viginti annorum inter praesenres, & absentes, ac de praescriptionibus, quae actiones tollunt, confirmat , tum jubet servari in Regno inter Fratres bona praedecessorum dividentes inter se praescriptionem annorum quari draginta a Langobardis introductam , cujus ea vis est , ut illi elnpsis quadraginta annis venire contra divisionem non possint . Sub titulo xxxv I I I. qui est de rei aflιone , exceptione exstat constitutio eo uetudinem, quae ait, seudi pose sessorem per triginta perpetuos annOS prae sente adversario , si fervitium praestiterit Regiae Curiae, securum esse, licet auctor de suo quasi dominio probet, ouod bene subaudit Afflictus . Denique suo tit. 39. xi est de prorogatione praescriptionis exinat constitutio Quakragenalem , qua statuitur, solam praescriptionem centum an norum
342쪽
De Usueapionibus . 289' norum habere locum contra fiscum , si vebona si sco quaesita sint stabilia fetidalia , me flabilia borgen alicae. His mihi videntur satis explicata ea , quae ad praescriptiones spectant, prout eas Jus Neap. scripium admittit. II. Jure Neapolitano non scripto nonnulla etiam de servitutum Priescriptione
caventur . Sane sub titulo de Aperturis non sociendis est consuetudo ubi reperitur , itemque consuetudo amplitis, quae consuetudines dici possunt fugitivae, quemadmΟ- dum Culaeius leges, quae titulo subjiciuntur non suo, fugitivas appellat. Et prioris quidem consuetudinis sententiam in hunc modum accipe. Finge, socios divisisse inter se domum, & in publico diessionis instrumento constitutam alicui in re divisa servitutem . Certe Idre civili si servitus usum continuum, & quotidianum habet, per non usum decem, aut viginti
annorum amittitur , si uero usum ..conqtinuum non habet, puta quia alternis annis , aut mensibus constituta est, per non
usum viginti , aut quadraginta annorum Cessat l. 3. cod. de ferυιtutib. Sed iure nostro non scripto per non usum etiam Iongissimi temporis non amittitur.Quoniam autem consuetudo longissimi temporis , hoc est triginta annorum praucriptionem excludit, .recte colligit Napodanus locum non esse consuetudini , ubi temporis immemorabilis praescriptio probatur . Posterioris consuetudinis sententiam praeclare explicant ipsa verba consuetudinis : Amplius si in insertimento ipse non contiuetum
343쪽
2ςo Elem. Iur. Lib. II. Tit. VI. exprese , quod alicui ipsorum confortum ab altero ferυῖtus debeatur , licet alter in veniatur in posse lsione , vel quasi alicujus se itutis , talis post Isio , vel quasi non prodest p4sidenti vel quasi, etiam si per lon, gigima tempora sine inquietitudine confortis, vel heredum, ejusque etiam sugula,mmsuccessiorum illud po sederit , vel quasi possderit. Igitur id mihi videtur Velle consuetudo , ut si in instrumento divisionis non sit expressa servitus, confo=s, vel heres , etiamsi in possessione reperiatur , num quam praescribit ; Unde agi contra eum potest negatoria actione . t
Donatio 434. R Lter modus adquirendi domi IIc nii iuris civilis dicitur da natio. *. 337. ) At ea non est modus adquirendi dominii sed titulus F. pyri
nec tam jure civili auctoritatem obtinuit, quam jure gentium, nisi forte donationes mortis caussa, & propter nuptias huc reo ferre velis . Uid. B. Huber. Prael. ad Inst. h. t. β. I. Sequendus tamen ordo Impe ratoris' qui Caium sequutus videtur.
Caii enim temporibus donatio omnino fuit moedus adquirendi dominii, quia donatio tum sine tra ditione non intelligebatur , ad eout xx lege Cincia etiam aes , & libram intercedere oporteret . Quod fensm constitutionibus mutatum . Diximus ad Vinn. Comment. h. lit., ct ante nos expositit Jo. Petr. RLudewig Dissertat. De Donasione , ejusque barham
344쪽
De Donntionibus. 29 I .:q33. Donatio est liberalitas in acci- Eius de-pientem nullo Iure cogente collata : ea 'nixi ψεque fit vel mortis caulla, vel inter vivos, leu nsin mortis causa. pr. ius. h. t. f. 36. Non mortis causa, vel inter υλ Donatio vos donatio est , quae sne respectu ad ca- inter visum mortis celebratur , Mortis caussa dona- V0β, α troes, quae propter mortis ni suspicionem, caussi.
sive quod immineat periculum, sive quod donator de mortalitate cogitet L. 2. seq. f. de donat. mori. causi. Illa pastum , haec& pacto quodammodo, & ultimae volun- itati similis est. g. 437. Ergo I. utraque fieri potest a Qui polia, domino , & inter vivos quidem ab eo , si dona - , cui libera est administratio rerum suarum qig. 4o. inst. de reri ἀib. I. 2I. L. m d. mortis caussa ab eo. qui potest testamentum facere l. I . H. de mori. causs. dou. .
nec non a filiosa milias, si1 pater permise- xii l. 23. f. I. β. eod. I. 438. Ergo II. donari potest inter vi- Cui
vos omnibus, qui donationem acceptant. Cic. Topie. cap. 8. modo non obstet unitas personae . Ex quo principio donatio non valet inter patrem , & liberos La. β. I. E. pro don. f. I 39. nec inter conjugeS. 'tis. β. de don. inter vir. iux. Morris vero caussa donari potest omnibus, quibus legari potest I. 33. prss. de mori. causi. don. f. 24. In s. de legat.' Ratio reddenda ex iure antiquo. Uxores olim in manum conveniebant, eodemque loco erant vixis , quo heredes suae & filiae familias. I. 146. Ergo non magis inter se donare poterant contoges, ac pater & filiusfamilias . Postea quum eonventio in manum fere obsolevisset , ct donationes tamen
345쪽
292 Elem. Iur. Lib. II. Th. VII.
inter coniustes prohibitae manerent . alias rationes excogitarunt iureconsulti , veluti ne mutuo amo re sp invicem spoFarent coniuges . ut potius esset studium educi fidi liberos, ne venalitia veluti essent matrimonia &c, L. I. I. a. si. de don. inter vir. o
f. 4 9. Porro III. utroque modo donari possunt res omnes , quae sunt in conlamercio , etiam incorporales l. 9. pr. L 27. l. 28. f. h. t. etiam ali erue , eatenus , ut possint usucapi l. o. f. ult. l. IX. ult. pro donat. q. in l. de legat. I t r. pr. h. de mori. cauf. don. etiam omnia bona praesentia,&futura L. 33. g. 4. C. h. t. . 46o. Sed hactenus tamen differunt inter vivos I mortis caussa donatio . I.
quod illa A remotis arbitris , liteo nonnisi coram quinque rei tibus fieri poteli t. ult. q. An. C.' de codi ill l I quoel illa actis intervenientibus insinuanda , si s c. solia os excedat l. 36. h. vlt. c. 4 2. ln r. hietit. haec insinuatione non indi 'et L. ultu C. de mori. cauli. nou. III. quod illa 1ua natura irrevocabilis, haec revoc bilin eth r. I. in . h t. l. a. l. 29 θ. de m L. t. et ii . hora.
IV. quod illa traditione demum trana re domini uni Tit. ins de rer. diυν. haec etiam sine tr9ditione l. a. f. de Ptibi. in rem.ati. h. 339. '' dummodo decesserit donator , neque eum donationis poma tueri e , i . iusti h. t. I. iff. L χ . q. dst mori. cm β. dou. U. quod illa beneficio competentiae l. I a. l. I. f. h. t. haec quartae Falcidiae si best L. a. C.
λ 46 i. Erro rei donario inter vivos, nondum tradita, si stipulatio interce isserit, petitur actione ea stipulatu pr. in i . de e
346쪽
De Donationibus o 293 'GM. Obl. sin pactum condietione ex lege 33. f. q. 1. C. hoc eit. Donatarius cui mortis caussa donatum , easdem habet actiones, quas legatarius, f. 356. nempe rei vindicationem, actionem hypothecariam,& personalem ex testamento L. I. comm.leg. I. a. in I. de legat. I. 462. Quamvis donatio vero inter vi- . De re vos sua natura sit irrevocabili S, ω- ά. ἡz: rescinditur tamen, I. quatenus est inossi libitisciosa L. 3. l. 7. Q de inori. c. don. II. quatenus modum, vel summam excedens JOo.1Olidorum non insinuata L. a I. A. de donat. I. q. pr. l. 86. . ult. C. de donat. III. ob insignem ingratitudinem 2. ius. h. t. I. IO. . de revor. don. IV. ob supervenientiam liberorum L. 8. C. de revoc. don. quae lex tamen soli patrono ius donationem revocan . di concedit, quemadmodum ex caussa term .
tia , tamquam delictum vindicante , tantum donatori , non heredibus actio nascitur L. Io. C. de re c. don. f. 46ῖ. Donationis inter vivos species Donatio istia in est donatio propter nuptias , seu αν- propter quam maritus uxori , vel sponsus nupi
sponsae facit in securitatem dotis f. I. in se. h.'t. Quae donatio I. doti quoad quantitatem & pacta fere similis l. tili. Cod. de .
stante matrimonio nec dominium tribuit, nec jus capiendi fructus , sed tantum pignus tacitum in bonis mariti L. 29. G. de jur. dot. μυ. 6I. cap. I.
347쪽
Ius Nea' Nolim me carpas , quod titulo praeceis o. itanum denti, ubi sermo est de donationibus pro pter nuptias, non subnectam, quae de dore , dolas dominio , ae de ante fato disputantur; Nam de his omnibus agendomopportunius orbitror ad Titulum De actionibus , ubi De dotis actione 4isseritur
Quibus alienare lices vel non . Dominii 464. ominii effectus est ius de re effectus x sua disponendi , adeoque &hihὸ ' ' eamdem alienandi *. o. inst. de rer. Δυ.f. - Contra non dominus , quod non habet , dominium in alterum transferre, adeoque& alienare nequit I. 34. F. de reg. Iur. 4. 4o. inst. de rer. diuis. Quia tamen in defit i nitione dominii g. 3 3. expressimus limitationem , nis vel lex , vel conventis , mel tesatorie voluntas obsi sat . & praeter dominium aliae quoque sunt iuris in re species, H. hine aliquando evenit, I.
ut dominus alienare nequeat . II. ut non dominus recte alienet . Quae πα-σ δε-' . ι τα incredibilia argumenta. uri Theo-Maritus philus vocat, tractantur hoc titulo. s Π pQ f. 463. Nonnumquam primo domiuus rem ς t φας δε-r 'ure non ali nat . Nam I. maritus est
dum do. dominus dotis . f. 336. Est enim dos
348쪽
ς ib. allinare licet vel non. 293 pecunia s q. II. Uata marito ad siminenda mate monii onera L. 36. q. I. F. L. 2O. C. de iuri dot. Nec tamen per legem Ju'liam ae adulteriis alienare ei licebat sundum dotalem Italicum, invita uxore, nec eumdem consentiente ea obligare Ρauli. lib. 2. Sent. recepi. tit. 24. Quin Iustinianus ne consentiente quidem uxore alienationem flandi cujuscumque permisit L. un. f. II. C. de rei ux. afl. pr. inst. h. t. ni si alienatio vel sit necessaria L. i. F. defund. dot. L. vlt. C. eod. vel in utilitarem uxoris facta L. 26. L. ult. 6 de jur. dot. . Quae tamen prohibitio non pertinet ad resimbbiles, nec ad immobiles testimato datas , quarum dominium omnimodo nanciscitur maritus L. Io. f. q. 1L. I. I, I
q. 466. Deinde II. pupillus est dominus Popillus
rerum suarum, & tamen eas non alienat, λς' nec mutuum recte dat, adeo ut si dederit , nummi exstantes vindicentur, hona fide consumti condicantur , de mala fidetonsumtis ad exhibendum agatur s. ult. . ins . hoc tit. Immo pupillo , licet domino, non recte solvitur, nisi auctoritate tutOris & interposito decreto f. ti t. hoc tit. exceptis usuris intra biennium debitis, nnon excedentibus centum solidorum quantitatem L. 25. Ο Σ . C. de admin. tui.
Multo minus ergo pupillus recte solvit ,& hinc, quod lutum , si exstat, vindicatur, sin consumtum, contingit liberatio L. I 3. 3. ult. β. de solution. g. 467. Deinde aliquando , qui dominus Duando non est , recte tamen alienat . Sic enim
349쪽
296 Elem. Iur. Lib. II. Tit. VIII. I. creditor recte alienat mi gnus, nulla prae missa denunciatione, pila convenerit, ut liceret pignus distrahere . ' Nam si convenerit, ne vendatur, nonnisi trina praemissa denunciatione recte distrahit creditor. L. q. ff. de pign. aci. L. 4. C. de diser. pign. Denique s nillil conventum , post de nunciationem, & biennium elapsum permittitur distractio L. Alt. C. de juri dom. imp. Si res emptorem non invenerit pretio tolerabili, repetitur de nunciatio , vel judex debitori absenti prie figit diem , intra quem solvat : quod ni faciat , creditor a principe impetrat dominium, relicta debitori facultate , pignus luendi intra biennium L. Mit. C. eod.' Cave vero hoc passisin de distralendo pignore
confundas eum ya lo e missorio, quo convenit, ut Cebito iusto tenipore non soluto pignus pleno iure creditori cedat . Illud enim pathiim licitum L. q. f. tili. g. d disr. pign. hoc illicitum est L. ult. C. de pari. pigu.
g. 458. Deinde Il. tutor non est dominus rerum pupilli,& tamen ei licet alienare res pupillares , urgente decessitate, vel suadente utilitate pupilli, A pretiosas quidem maxime immobiles, cum decreto magistratus , reliquas & sine eo L. i. A. de reb. eor. qui sub tui. vel cur.
per quas personas cuique adquiritur.
f. 469. A Dquiritur nobis non solumo per nos ipsos, sed & per res nostras. f. 3 ἄ-
350쪽
tamquam res mancipI essent in dominio
Quiritario parentum & dominorum, consequens erat , I. ut quidquid adquirerent servi , ejus proprietatem adquirerent dominis etiam ignorantibus & invitis,' j. . in s. h. t. possessionem, extra peculium, scientibus & volentibus L. i . 3. ult. i. qq. 9. I. 1f. de adquιr. post ..hereditatem tantum
iubentibus β. 3. in s. h. t. & quidem, si domini essent plures singulis pro rata dominii, nisi uni speciatim stipulatus esset ser-
VuS. Quamvis enim & servis concederetur peculium id tamen prosectilium erat indistincte , quia domi nus omnia eripere potuisset. Itaque hoc peculium sein per 'erat in dominio heri , qui vel liberiorem, vel adstrictiorem eius administrationem servo perinmittebat pro lubitu L. 7. I. T. F. de pecvI. l. ao. F. da turriti Φη uuid hodie obtineat in hominibus propriis, supra occupavimus f. 8s.
q. 47I. Quamvis vero servi fructuarii An A petnon sint nostri, nec ingenui bona fide posi servos
nobis adquirunt operis suis , & e re nostra . Reliqua enim proprietatio, vel sibi adquirunt , .nis quaedam contemplatione fructuarii, aut bome fidei posse ris relicta censeantur 3. 4. ias. h. L L. ai. 21. 23. F. de ιδ r. 472. Ex eodem principio fluit II, pis filio, quidquiὸ a filio filia ve familias adquiri- familias. tur , id omne adquiri patri . Et eo iure indistincte u ebantur veteres Sext. Empiri Drrhon. H Gh. 24. Seneca de benes. 7. Dio