장음표시 사용
331쪽
Elem. I tir. Lib. II. Tip.VI. ex cellis, hortis , tabernis, &c. Quomo I. 43i. Iisdem modis habitationis ius fi-εhii ue nitur , ac uiuisuctus , & usus j. 41 a. ' ' seq. praeterquam quod capitis deminutione non perimitur : cuius rei subtilem hanc rationem allegat Modem nus L. io. F. de capit. minata quod habitatio in faelo potius , quam is jaere conssah. seirerum f. 43 Quarta est species se itus ope- operae . rarum, j. a. quae est ius omnem utilitatem ex operis servi alieni percipiendi. Quom - 433. Quare I. minus est in servitute, ' duci operarum ,. quam in ususructu servi, quia fri Au si usustinuarius omnem utilitatem capit exvitus. serVO , non solum quod servus operis suis, sed & quod e re huius adquirit , verum cui operae legatae , is tantum ex operis servorum lueratur β. 4. IV. per quas Perfruiquσ adquirit. II. Plua, est in operarum servitute, quam in usu, quia illa nec ia-la necessitate circumscribitur , & aliis Io- eari potest L. 3. β. dae usu is M. Uius ho- έ. 43q. Sed has quidem suntllitates h
diprnu . die fere igno us, nec facile contingit,. ut ictitator usum ructum , usum , habita-- tionem , operas servorum distinguat . Si
quis autem distingueret , procul dubio sequenda essent iuris Romani principia.
T, I T. ' VI. . . Conne- De usucapionibus .
332쪽
De Usucapionibus . 279 instituit , qui vel universales sunt , quibus universum ius in nos transfertur, vel
singulares, quibus rei singularis dominium adquirimus β. uir. iussi. Per g pq f μi vh;.., que adquir. . tith, Id f. 436. Universales memorantur quinque Atiliendi Aereditatis adquisitio, II. bonorum possessi', moti . III. a cistis per adrogationem U. addidito bonorum libertatum fervandarum causa , V. Adquisitio per fectionem bonorum ex SC. Claudiano. De prima a tis. ro. hujus libri uoque ad tit. xvii r. nec non initio Libri ira. de secunda ejusdem libri tertii ti .
Io. de tertia est. II. de quarta tit. I a. de quinta , & sexta tis. II. agetur.
- Fuerunt tamen plures , veluti VI. suecespo fisci in bona damnatorum , & bona vacantia L. r. f de jur. Dei. VII. ingressus in monaseritim.
μυ. s. eap. 4 VIII. Uxoris conventia in manum. Cie. Top. cap. 44
ε. 437. Singulares quatuor habentur. I. Singula Ufucapio, de qua hoc titulo, II. Donatio ro de qua titulo 7. III. Leeatum , dequo tit.
a. & IU. Fideicommissum singulare , de
I. 438. Usucapio est adjectis dominii per A , se i'
continuationem possusionis temporis lege G ptio. fulti L. 3. A. h. tit. Praescriptio contra , illi adfinis , erat exceptio, qua is, qui sita go tempore rem post ederat, sese ad resis dominum tuebatur. Ergo ab usucapione olim differebat praescriptio , quae non dominium adjiciebat, sed exceptionem tribuebat con tra quemvis : & proinde etiam in rebus
incorporalibus locum habebat . Sed Justinianus , sublato illo discrimine , usuca pionem, praescriptionem longi temporis, S velu-
333쪽
ago Elem. Iur. Lib. II. Tit. VI. veluti in unum conflavit L. un. C. deti cap. transform. simulque introduxit praescriptionem longissimi temporis., P. Quum ergo usucapio sit adiectio dominii j. 438. eam I. oportet fundamento aliquo niti , quod non aliud est , quam pririumptio , rem pro derelicta esse habitam , quam dominus tanto tempore non vindicarit . Grol. de Jure Belli, σ
g. 4 o. Deinde ex eodem principio fluit, II. usucapi posse res, quae possunt ad quiri , non exemtas hominum commercio L. 9. f . h. t. nec vitiosas M 2. 3. in s. h. t. aliasque quasdam, quarum usucapio
speciali lege inhibita , ut res dominicas, fisci , ecclesiarum, pupillorum, & mino
rum, & quarumcumque alienatio vel lege, x et testamento prohibita . III. Usucapionem locum tantum habere in rebus cor
vitur. L. 43. I. I. d. de adquir. rer. dom.
sic idem res incorporales nec in dominio esse, nec proprie possideri possunt L. 3. pr. V. de a . persΤ ' Attamen quia & haequas possidentur. g. 388. consequens est, ut quas usucapi, vel praescribi queant
L. ult. C. de long. temp. praescri' Hine lex Scribonia lata . Quum enim veteres iuris interpretes etiam servitutum usucapione in contra principia iuris civilis invexissent. Cic. pro Caecim. cap. 26. 'lex scribonia eam servitutum usu capionem paullo post inhibuit L. 4. g. ult. e. de Muca'. Postea pi Artor eos , qui servitutes nec .vi , nec clam, nec precario longo tempore possederant, 'i adiuvit L. io. F s servit. vind. Denique earum praescriptionem admisit lustinianus d. L. ult. C. de lora. tem. praefrim. Ex quo simul adparet, nec I. ia bonam
334쪽
bonam fidem , nec justum titulum , nee scientiam clominI. adversus quem eras cribitur, hic requiri . iANL: ψo Huber. 0ν rer. sud. Obs. 13. Addetanien IVg nit 2 pSor. buri pag., - qq : 'Quumque usucapio sit modus Qui pos- adquirendi Iuris civilis , f. 433. siniae: Gl us batur , I V. ut procederet inter solos 'Pς di Cives Romanos ; A ersus hosem enim , α Esve peregrinum ex lege XII. tabularum aeter a auctoritas erat. Macrob. Salum. Lib. I. c. lia sed hoc post communicatam cum omnibus ingenuis , in orbe Romano viventibus, civitatem sere extra Usum est. 1V. Ut tribueret dominium iuris Quiritium. Ulp. tit. I9. f. 7. adeoque locum haberet tantum in rebus immobilibus Italici. 1 oli , f. 3po. in rebus mobilibus omnibus L. ian. C. de ui cap. trans. Verum& hoc mutatum, postquam differentia. inter res mancipi & nec mancipi sublata est a Iustiniano L. un. C. de jur. Qui . tod. . - 2. Ceterum usucapionis 3c praescri- Usue ptionis longi temporis, quin sint requisi- pionis re ta , sere ex ipsa definitione adparet . Eae Πιm Procedere non potest , L e bonis I*R si fae , quae est opinio possessoris , qua se dominum credit pr. inst. h. t. t. io'. Aaee V. S. Et jure quidem nostro sussicit , honam fidem ab initio adesse , ' qui; mala fides superveniens possessori.fraudi
non est L. 48. I. I. F. de A. R. D. L. Nn. ae Uucv. transf. Sed iure canonicohona Iades continua exigitur cap. sn. X.
. V '- Quo iure. Plerim locis utuntur. ε
ὶ L in 'ercop rione fructuum , in qua non uincit hona fides , nisi nunquam interrupta c376. 9 L a 3. f. I. f de adquis. rer. dom. .
335쪽
i II. Iustus titulus. III. Rei qualitas . IV. Tem pus lege definitum .
13a Elem. Juν. Lib. II. Tit. VI. f. 443. Nec locum habet usucapio , ILsi desit justus titulus , seu caussa ad trans
ferendum dominium habilis g. 339.
f. I. ins. per quas pers cuique adquiri L. Iq. C. de rei vind. Unde non sufficit I. opinio erronea iustae caussae L. 27. β. h. t. f. 6. h. t. II. nec contractus simulatuq& fictus L. I. C. plus vat. quod agitur III. nec titulus revocabilis, veluti mortis causa donatio l. II. pr. A. de mortis caussa
I. -4. N que porro usucapione adquiruntur , III. nisi res usucapionis capaces. .s β. 4 o. a. Ex quo sequitur, ut res furtivae, & vi possessae propter vitium rei inhaerens , & possessores comitans , noupossunt usucapi , nisi iis ad priorem dominum scientem reversis , Vitium purge' . tur l. 3. inis. h. t. l. 84. ff. de fura. t. q. l. 6. ρο ra. δερ. II. h. i. L. 6. C. pro emi. g. - . Accedat porro necesse est IU. tempus lege definitum , olim quidem annus in re mobili, biennium in immobili pr. inst. h. tit. iure novo triennium in mobili, decennium in immobili inter Praesentes, vicennium inter absentes I. uuic.C.deu c. transs. pr. inst. h. t. Plerisque Iocis , ubi ius Germanicum antiquum adhuc viget , res mobiles anno & die, immobiles triginta annis , anno , & die praestri buutur . Uid. R. Stryh. V. d. h. t. Grog. ad pr. in s. h. t. Germanis enim antiquis triginta annos saeculum i fuisse, observavit Plin. Hi t. nat. lib. I 6. 'cap. -
336쪽
- Ergo anni absentiae duplicantur . quamdiu praesente , aliquamdiu absente dominorem bona fide & ex iusta eaussa possedit : vel, quod perinde est , alii tot anni super decennium adiiciuntur , quot ex ipso decennio absens fuit
f. qq6. Denique etiam requiritur V. V. Cont .
continua po sessio & quidem non naturalis 2 I'- tantum, sed eivilis, i de st cum animo do- 'φ' minii vel sibi habendi conjuncta g. 3 6. L. 23. q. da D rapiou. Su cessor continuat possessionem auctoris sui , &' in universali quidem g. 4 6. nil interest , sive ipse in bona , sive in mala fide sit , dum de iunctus eam hona fideinceperit g. 7. inst. h. t. singularis autem, si & ipse & auctor ' in bona fide fuerit L. I 3. β. ult. F. de ad . pQ.
- Hiue si bona fide sit succetar sngularis , et fraudi non est mala auctoris fides , dum ipse a sua persona usucapionem incohet L. 4. F. de divers
ct temp. pr.rscr. L. I. C. de praejer. Ion temp. Ast universiali mala fides defuncti semper nocet.
f. q47. Ex quo sequitur, ut si vel na- . Utvς- tura liter vel civiliter interrumpatur usu intiptio. capio , quod usurpationem vocant jura L. 2. F. h. t. solus lapsus temporis non prosit L. a. C. de long. temp. pr.escr. Fit autem naturalis usurpatio, si quis e possessione dejicitur L. 3. P. hoe tit. L. II. F. de adoreis. vel amitt. png. eivilir peractum iudicialem , hodie per citationem adversarii , vel per oblationem libelli 'L. pen. ult. C. de ann. except. Quod si tamen sequuta sit sententia absolutoria, possessio etiam:lite pendente continuatur L. . a. st . pro don. L. x. i. v. C. de praescr. long. temp. Singulare eti m privilepium fisci, ct rerum domi nicarum , quod qui a fisco emat , statim securus
337쪽
fiat, fistus. autem post quadriennium conveniri nequeat L. . a. re L. MIr. c. de quaar. praej t. s. Praescitia r.
ptio lon- 4A8. Hactenus de usucastisne, quam .gissimi que cum illa pari passii ambulare voluit Nori . Justinianus , longi tompsis praescriptione . Ab hac disserunt praescriptio longissi,ni temporis , & immemoriatis praescriptio, veluti in subudium admissae , si quando non procedat ulucapio. vel praescrietio ordinaria. Qu*tu y. 449. Praetcriptio longissimi temporisy η' vel 3 o. vel 4o. vel Iod. . annorum est. Praescri- . f. queo. Triginta anias praeter actiones Pt 0 30 perlonales L. 3. C. de priscr. go. vel 4O. η' pes scribuntur, quae antecessor ob mλ'
Iam iidem, vel deterium justi tituli prae
scribere non potuit , veluti I. res vitiosae , bona fide possessae L. 8. j. I. C. eod. II. res minorum L. 3. C. quib. lorae. temp. praes. Eon obst. III. res adventitiae filiorum familias Nov. m. cap. 24. IU. res a malae fidei possessore alienatae No. III. cap. 6. Praeseri j I. Quadrogi ta annis praescribunismio 4o. tur, I. Tes fiscales L. q. C. de praescr. 3o. annorum. vel ψo. ann. & patrimoniales principis L. Mn. C. de fund. statr. II. res Ecclesiarum mobiles L. 24. C. . de n. Eccl. μυ. m. p. i. μυ. I 3I. III. res civitatum, quippe quae rure minorum ti Ecclesiarum fruuntur . IV. Ius hypothecae, si ipse debitor rem .Oppignoratam possideat i. 7. g.
Pestisti IZ. centum annis praescribitur resstio 1 od. EcClesiae Romanae, quae sola hoc I . an- annorum norum spatio, vel privilegio gaudet --
338쪽
. De Usucapiouibus , . . a 83 f. 433. Praescriptio impemorialis . dici- P-ritur, cujus in contrarium nsn exstat me-ptio
mora a L. 2. q. I. 7. s. de aqua pisv rialia .
arc. Eaque adquiri dicuntur regalia , immunitates a tributis , &c. quamvis id vix Procedat contra principem l. f. C. de praefer. RO, vel 4o. a n. & numquam indomantalibus e p. 33. X. do jurejur. I. Praescriptionum iura doctissime exhibet Ius Nea. Heinnectus . Nunc si quid peculiare de politanum. Prascriptionibus nostro Iure occurrat, vi deamus. Et de pra scriptionibus quidem exstat S. R. C. de re tum die XXIII. De cembr. An. MDCCXXXVIII, editum, quod referre e re est , ut . non solum eius sententiam noscas, sed etiam capita ipsa nostri iuris de praestriptionibus: Sacrum Consilium en decreti verba , quod Regia auctoritate Carolus Borbonius Rex probavit censet praescriptioni , qua actiones' exsinguuntur in quocumque Regni foro locum esse oportere, modo conditionibus a jure Civili, Pontificis , ae lege Municipali praesi tutis plane si confirmata, propter egneque debitorem, qni ob eon extiam debili semper es in. mala fide, neque heredem
licet bonae fidei , qui possessori malae fidei
Ixccessit, prascriptione. juvari umquam posse . Ceterum in tertio ptisessore bonam fidem praesasmendam esse , ieresque lapsu traginta assuorum a die natae octionis , ac de aliis temporibus de jure deducendis Iesitima prinscriptione euvi mis uia posse o ad hanc ra,
339쪽
men excludendam licere a tori apertis a gu-
mentis probare , illum possessorem βυρ ab .nitio , sue intra praescriptionis spatiuna ve4re in mala fide fuit se probationibus praefran- , rae malae fidei prorsus reiectis . Vides a Rege praescriptionem aperte probari, quod antea in controversia fuit; Uult tamen Sa pientissimus Rex ad eam probandam re
quiri conditiones Jure civili, Pontificio , i& Municipali praesitulas . Ius civile pete ex He innecti ipsius commentario , cui haec adnotatio subiicitur. Ius Pontificium habes Lib. 2. decretal. tit. 26. de praescriptio nibus . Uerum hic describenda esse puto verba cap. I. & ult. quae Decretum S. C. mire illustrant. In cap. 3 . Alexander III.
haec habet: nulla antiqua dierum poJesso juυat aliquem mala fidei posessorem, nisi respuerit, postquam se aliena πουerit pos indere , quum bonae fidei possessor diei non
posset . In cap. ult, autem ex Concilio Lateranensi sub Innocentio ΙΙΙ. ita scriptum est : Quoniam non omne , quod est exfde peccatum es , bnodali judicio defui
mus , ut nulla Ualeat absque fide praescrip tio tam canonica , quam civilis , hoe es a nonibus , sive legibus introdatia, eum generaliter si omni con litutioni , atque con Detudini derogandum , quae a que mortali peccato non potes Observari , Unde oportet, ut qui praescribit in nulla temporis parterii habeat rompetentiam alienae . Sunt hae
constitutiones iuri civili contrariae; Et iure quidem civili bona fides initio tantum necessaria est ad Usucapionem I. II. g. 2. de UDeap. I. a. f. I 3. Pro emt. nec super
340쪽
De V capionibus. 287 veniens mala fides usucapionem interpellat l. peu. f. pro emt. Rursus jure civili nulla bonae , vel malae fidei ratione habita personales actiones triginta annorum spatio praescri buntur l. 3. Cod. de praeseriptioniba triginta, vel quadraginta annorum e XCeptis nonnullis, ad quas tollendas breviori spatio est opus , de quibus vide
omnino pereZium ad tit. Cod. De prae- fcriptionibus. Quae vero sunt, quae triginta annnis nec praescribuntur , eas tollit praescriptio quadraginta annorum I. . Cod. eod. Atque id genus actiones consule apud eumdem PereZium . Uerum &quod de mala fide superveniente , & depraescriptione triginta, vel quadraginta an norum Romanae leges caverant, id can nes abrogarunt in.d. cap. 3. ult. Nunc ut ad Decretum S. C. redeamus, illud posthabita eivili ratione ex sententia canonum scriptum est de praescriptione, qua actiones exstinguuntur . At vero Verba
illa Decreti deductis temporibus de jurydeducendis explicanda sunt ex titulo CO- dicis Caibκs non obiicitur longi temporis p criptio , ubi cautum est , tempora quaedam praescriptionibus non imputari ingratiam minorum , aliorumque, quos iu stae absentiae ratio, & necessitatis publicae obsequium defendit , quales sunt milites in expeditione degentes , captivi, aliiques Reip. caussa absentes . Haec igitur sunt tempora, quibus aut in minore aetate, aut ini expeditione, aut in captivitate, absentiavei deduci debeat. Quae cum ita sint, illud adi ultimum inquirendum superest, num vi ejus