장음표시 사용
271쪽
Istteretur, adhuc illas 'in destietudinem abiisse scir-
Mortua uxor Quintiliani, nondum explolo anno aetatis undevicesimo: itaque anni initio. Erat aetate puellari, si ad Quintiliani aetatem conferretur. Paucis Postea mensibus mortuus filius minor V annum aetatis egressus, quum Scribere pater esset aggressus de Causis eorruptae eloquentiae. Haec e Procem. Inst. lib. VI, SS. 14, 2o, 28. Finem Argonauticis hoc eodem anno imposuit sortasse Valerius Flaccus. S. 25. Ma tialis Epigrammata edere coepit VI anno ante annum
XCV. Lib. IX, ep. 85, S. 14. Julia Titi filia a Domitiano consecrata. Quint. In St. lib. III, c. 7, S. 24.
Institutiones exorsus est Quintilianus. Hoc anno studiis filiorum sororis a Domitiano praesectus est quum libros tres priores operis absolvisset. Eodem affecto, vel potius exeunte, filium majorem amisit, quum librum V ad finem perduxisset. SS. I 4, 19, 2I. Filius Marcelli Victorii, in cujus usum Institutiones scripsit Quintilianus, annum egit jam aetatis suae XI, et Marcellus ipse annum vel XXXI vel XXXII. S. 27. Noe anno Quintilianus insignitus ornamentis consularibus, si quidem propter Domitiani nepotes a se institutos, et patre eorum Flavio Clemente impetrante , honorem illum conge utus esset. S. 34. Secundus annus eorum quos Institutionibus con-leinnand is impendit. S. II. 'HOC anno ineunte Institutiones absolvit Quintilianus, quum Paulo plus quam biennium illis impendi set. Ep. eius ad Tryphonem Bibliopolam, S. 32. Posteal philosophos expulit Urbe Domitianus. S. I 4. Postea etiam Quintilianus aliam uxorem duxit Τutilii filiam. S Hoe denique ambitu inter finem anni, quo scholam abdicavit, LXXXVIII, et hujus anni initium, ea om-lnia concludo quae ipse nuper evenisse dicit. a Multum, L
272쪽
u ait, in Valerio Flacco nuper amisimus. n Inst. lib. X. c. i. Mortuo nimirum, ut jam conjecturam i cimiis 'Ostquam utrumque tam docendi quam orandi munus Quintilianus abdicaverat. Ita de Caesio Basso poeta, quem NUPER, inquit. vidimus: α Eum longo u praecedunt ingenia viventium. v Inst. lib. X, CaP. I. Sic illum viventibus opponit quasi de illorum numero NUPEn osse desiisset. Et alio in loco: si Erant clara otu Ν En ingonia: Trachalus, Vibius Crispus, Jtilius a Secundus. v Inst. lib. X, c. I. Tres hic reconsori vidOmus conjungique invicem a Quintiliano nuperae in moriae oratores. An sorte Propter temporis, quo dincesserant, vicinitatem y Tres certe similiter conjunxit Martialis rhetoras qui uno eodemque anno Perierurit. Lib. II, ep. 64. Suspicabar eosdem utrobique intuli i-gendos: nec id, ut videbatur, absurdo. Ita periissent eodem anno, quo erat in schola Quintilianus . cujus hoc eodem libro meminerat, et quidem epigrammate posteriori 9o. Sed nec ordinem temporis in ejusdom libri Epigrammatibus disponendis Observavit Martialis ; nec uno Saltem eodemque anno scripta sunt qua
in prioribus libellis continentur; et post scholam certe Quintiliani depositam vel primum librum collegit ediditque Martialis. Est tamen praeterea cur dubit mus iidemne sint eum Quintillaticis, Martialis illirhetores. Facit ut dubitemus vox ipsa rhetorum quoRcausidicis, id est, oratoribus opponit Martialis. Immo ita opponit, ut rhetoribus illis scholas misso innuat in quas succedere posset Taurus ille ad quem scribit , si vellet profiteri. Ili quantum a senatoribus discrepa reni, jam supra ostendimus, S..3O. Erant autem Quintilianei illi omnes, ni fallor, senatores. Prior illo Trachalus etiam consularis, Si quidem idem cum Silii
Italici collega anno LXVIII M. Galerio Trachalo. Dis etiam consularis Vibius Crispus, si quidem de illo intelligendus sit Crispo, de quo loquitur Juvenalis
ipse, pociar scholiastes. Sunt tam ri sateor, quae des e
273쪽
auctoris sui Crispo tradit scitoliastes, de Crispo Passieno veriora, quem sub Claudio sublatum probavimus, quam de nostro Crispo Vibio. Idque ipsum de Passieno testatur, bis consulem fuisse Plinius, Nat. Hist. XVI, M. Sed aliunde verisimile ost, qui principibus adeo familiaris erat, ut o dialogo de Oratoribus, c. 8, constat, et Iuvenali Sat. IV, V. 8l, qui censuerat plusquam senatorio, toste dialogi auctores Tacito; qui concilio procerum Domitiani aderat . auctore Iuvenali, v. 73, i 44, I 45, quod certe Senatoribus constabat; quom jam oliui in foro principem esse docuit ibidem Tacitus; illum profecto rhetorum num tro, qui scholis praeerant, esse ne quidem potuisse, quos codem anno testatur docessisse Martialis. Noe alium denique suisso puto Iulium Secundum. Dum enim in dialogo illo Maternus Apruna nondum a scholasticis
controversiis recessisse tostatur, c. 14, recessisse Se-
eundum vi lotur innuere. Alii itaque quaerendi erunt rhetores, quos potuerit designare Martialis. Utcunque tamen ad haec illos tempora vixisses vori simile est; do Vibio corio Crispo cortum est, ad Domitiani saltem tempora illum pervenisse. Responsum ejus interroganti , a essetne quis intus cum Caesare , n uno musCnquidem, ii inter initia principatus Domitiani factum testatur Suetonius, Dona. c. 3. Postea adorat et in illo ridiculo de Rhombo concilio, quod traducit Iuvcnalis, sal. IV, V. 8 I. Nec enim ulterius erat Crispi jucunda illa senectus, quam illius, cujus st) luna a jucunditate celebrat aliquoties noster Quintilianus. Lib. V, c. 13; lib. XII, c. ii. Erat quidem concilium illud antea quam in Dacos mitteretur Fuscus: OO tamen tempore quo se jam metuendum priDbuerat Domitianus: Eo ut iam quo e IIritannia nuncii exspectabantur,vs. 126, i 27; et a Cattis et Sicambris, v. I 47: anno, ad minimum LXXXII. lnitio enim imperii pacem fuisse docent numi. t t hoc demum anno titulos imperatorios multiplicaro incepit. Sed quocunque demum tom-
274쪽
pore illud fuerit concilium, plures satie sub Domitiano vixisso annos ex illo ipso Iuvenalis loco facile colligitur. Sic enim Crispum ad octogesima dicit pervenisse solstitia, ut multas liyemes transegerit illa quoque tutus in aula, vs. sa, 93. Sic Potuit ille satis commode ad tempora illa vivere, quibus noster Quinti lianus abdicavit. Sic tamen ille ut ante V operis librum
sit mortuus, quum non soleat Noster aliorum mentionem sacere, Praeterquam mortuorum. Julium Se uim
dum aequalem suum fuisse dicit. Inst. lib. X, c. 3. Proinde tribus aut ad summum quatuor anniS SESE juniorem. Aliter simul pueri aut adolescentuli, eorumdemque studiorum socii esse non poterant. S. 28.
Sic autem de illo loquitur quasi ante justam persecti
oratoris aetatem interceptus fuerit. Inst. lib. X, c. I. Si maturitatem illam, pro modo Quintiliani ipsius aestimemus, qui munere decessit antequam deficeret, aetatis suae anno XLVI, sic proximo ab abdicatione Quintiliani anno defunctus fuerit, aut non multo postea; antea nimirum quam ipse camilem, quam in abdicatione sua Quintilianus, aetatem explevisset. Denique eadem forma Noster alibi: u Bisimus, inquit, et merito ii NUPEn poetam, qui dixerat: Praetextam in cista moureR rosero Camilli. ,, Inst. lib. VIII, e. 3. Quis illo poeta fuerit, jam melius judicabunt qui, quo tempore concludendus est, intelligent. Postquam absolvisset Quintilianus Institutiones, unus accessit ad earumdem editionem. S. Io. Mense
Iulio jam togam virilem sumpserat filius Marcelli Victorii. S. 27. Marcellus ipse Victorius hoc anno infra annum aetatis XXXV, et supra XXXIII. S. 27. Nata Quintiliano filia Tutilii neptis. S. 32.
Marius Priscus damnatus repetundarum, memoratus a Iuvenali. S. 38. Iuvenalis hoc anno Romae, non in exsilio, teste Martiali. S. 38. Filiae Quintiliani jam aetate nubili, viz. anno-Disit irae Ty
275쪽
suur XII dotem obtulit Plinius. Sti. 29, 3o, 31, 32. Terrae motus Antiocheni meminit Iuvenalis, fiat. VI, Vs. 4m,4 lo, qui hoc anno contigit, Pro nostris rationibus. S. D. 'Romam venit hujus anni initio Hadrianus. Tum turba poetarum recitantium in II. Cornelii Frontonis platanis. S. 4O. Tandem post illos recitat Satiras suas priores XIV Iuvenalis. Inde illi exsilii occasio. Quum exsul esset, octogenarius erat. SS. 39, 4 3. Recitavit foris Iuvenalis seriis vindemialibus. S. 4 3. Qui NTIMANO. quum Romam veniret Hadrianus, data ornamenta consularia. A. 36, 37, 38, 39, 4o, 43. COS. Iusto Romico exsul in aegypto Iuvenalis. S. D. Urius anni initio in exsilium missus. S. D. Scripsit in exsilio Juvenalis satiram XV, et si eiussit) etiam XVI. Eodem, ut videtur, anno mortuus. S. 4 γ.
276쪽
JO. ALB. FABRICII BIBLIOTHECA LATINA
A IO. AUG. En NESTI AUCTIUS EDITA, LIB. II, CAP. xv.
M. FApius Qui NTILIANDA ox Tarraconensis Hispatiis oppido Calagurri, post Neronis necem adolescens admodum a Galba Romam perductus, postquam Cum magna gloria ita soro ' versatus erat, rhetoricam docuit per annos
I. Ita in monumentis antiquis legitur, perinde ut Quintus, Quintius, Quintilis, ore. PMttili vero vulgarem do patria Fabii senteD-llam , Iladero etiam probatam ad Martialem, p. 230, lieol auctori
vitio visus ost fuisse Romanus. sane Hioron. iti Vigilantium, init.: o Is-a to caupo Calagurritanus, et in pomia η vorsum propter nomen viculi inuatus Quintilianus, mis ot aquam a vino. . At sonius t a Asserat us- . quo lieet Fabium Calagurris alumia a num . . Idoin Hieron. et Cassiodortia in Chroti .: a Quintiliatius exa Hispania Calagurritatius. primus a noma qcholam publicam et sala-α rium e s seo accepit. . Centum scilicet nostortiorum, ut e Suotonii Vogpaqiatio, cap. I 8, colligitur.
Cons. Crosollii thoatriam Rhetorum IV, 3, et de Qui utiliano Nic. AD ionium iti Bitillothoea votero Hispana , Badii dictionaritimi oditioniqsecundar et claris . Dodis elli Annales Quintilianeos, Oxon. i 8 , 8. Alius Quintiliantis sNostri fortassis pater vel avus) de quo Se
u. Quintil. Insilit. lib. II, e . Iur. Nos quando et praecipiendi mu- ω nus etiam pridem deprecati sua inus, et in foro quoquo dicendi is quia honestissimum sinom prata-
277쪽
NOTITIA LITTERABIA DE Μ. F. QUINTIL. 26
viginti quibus elapsis, otio et quiete studiis suis circa a. C. 88 impetrata, sub Domitiano scripsit, qui sororis suae nepotes ejus delegaverat Curae.
Do vita Quintiliani praeter Annales II stiriet Dodwelli
Quintilianeos ad calcem voluminis I edit. Burmannianae otin Capperociniana editione recusos, scriptoresque alibi laudatos, consulendus Tille montius Hist. Imperatorum tonu. II in Domitiano, cap. 22, ct gallicus Quintiliani interpres Nic. Gedon, qui Romanum fuisse, nec a Galba demum a. C. 69 ut tradit Hieronymus in Chron. in perductum Romam, sed Domitium Afrum jam a puero Romae auditum observat, qui obiit anno C. 59. Salarium annuum. quod Quintilianus e fisco pro scholis rhetoricis a copii,suit centena sestertia, quae nostra pecunia tria millia scutu torum amplius aequant. Uxorem habuit Tutilii rhetoris
filiam v. Cl. Rhunkenii praef. ad Rutilii Lupi libellum de
Figuris) unde susccpit filium, cujus decennis mortem deplorat in praef. lib. VI. Praeter Quintilianum, Patrem Velavum Nostri, cujus apud Senecam rhetorem mentio, alius fuit Julius Proculus Quintilianus, de quo Re inusius Epistolis ad I luportum, p. 3OO. Alius Quintilianus, Praetor Marcianopolitanorum , est apud IIarduinum de numis
Quintilianus, graecus scriptor, dct cujus libris tribus de M ii sica, v. lib. III Biblioth. Graecae, c. io, S. 4. Quintiliani Martyres, de quibus Acta Sanctor. 4, 33, I 6, upril. Quintilianus, cui roscribunt Alexander et Severus atque ADtO-
a bamus desinore, quum desidera-a remiar. . Hine floria Romanoe to-
θre dicitur Martiali, lI, 9. i. Vido prorem. libri I sub init. Ex disripuli uti iniit inni illii trilin.
fuero C. Caelius Orator et Plinius junior, qui eum modicis saeuitati-hus fuisso testatur ep. VI, 32. Praeisceptor Quintiliani Palaemon grammaticus. tosis schol. Iuvon. I, 4333 .
278쪽
ninus, lib. VII codicis Iustinianei, tit. I, l. 5, et tit. 55, l. r. Caeteruin de rebus ud Quintilianum ejusque operis historiam pertinentibus adeant studiosi inprimis Gestieri praefationem ad editionem ejus Institui. Orat.
Libri XII Institutionum oratoriarum.
cellum' Victorium, amicum suum s. ut Jo. Sarisb. Polycrat. VII, i , appellat de Institutione Oratoris , quibus Epistola ad Tryphonem bibliopolam, qui Editionem maturari postularat, praemittitur. Hoc opus Fabius in futuros usus filii sui paraverat: sed hic nondum dimidio absoluto, ut ante dictum, decennis obiit, quod incredibiliter dolot Pater in praefatione ab librum sextum. Quintiliani Institutiones, sub Domitiano, quem laudat, scriptas , sed sub Trajano demum editas suspicatur Catanaeus ad Plinii lib. II, epi St. I, quamquam verisimile est, mali principis laudes, praeteritis veris boni principis laudibus, non manare in vulgus passurum Quintilianum, nisi adhuc vivi ac spirantis; a quo si non surrogatus T. Flavio Clementi a. C. 95
consul est, cujus filios instituerat, certe consuIaria ornamenta fuit Consecutus, ut testatur Ausonius in Panegyr.
Incidit Domitiani mors in a. C. 96. De Tryphone, Cujus mentio fit apud Martialem IV, 73, videnda Christiani Schoetigenii diatriba de librariis et bibliopolis veterum,
Lipsiae edita a. retro . Titulos capitum a Quintiliano esso,
fleri et in Bibl. euriosa Isallervordi perperam sodecim libri memorantur. Hos Fabii libros duodecim Hilarium, in Opere de Trinitate, et
atrio imitatum esse et numero, te tatur Ili ronymus epist. 84 ad Na-snum Oratorem , Qt ad Pammath. de optimo genere interpretandi. I. Fallitur auctor vitae, qui hunc
Μarcollum confundit eum filio Quintiliani; fortasse suit pater Ilar celli, ad quem silva Statii poetas lib. IV. Vido Franciscum Bivarium ad Chronieon Lueto D xtro suppositum, p. I 6. 3. Pm s. lib. I et IV; et III, 7: et
279쪽
bene negat Bumannus, p. 34 Epistolae ad Capperonne
Hos libros primus e monasterio S. Galli ornit Poggius Florentinus, incredibili eruditorum, Leonardi praesertim Aretini, gaudio inventos. POggius ipse narrat in epistola ad Guarinuin Veronensem, data a 6 dec. I 4 I9, ex MS. Bibliothecae Paulinae integra primum edita a J. Gotti. Krausio
Idem Poecius in dialogo de Infelicitato principum, de
se loquens: a Suscepit hic olim diligentiam et laborema peragrandae Alemanniae, librorum Perquirendorum gra-u tia .... qua in re multum profuit latinis musis ejus in-κ dustria. Nam octo Ciceronis Orationes, integrum Quin-u tilianum, Columellam, qui antea detruncati et deformesa apud nos erant, et item Lucretii partem, pluresque aliosa latinae linguae auctores praeclaros restituit nobis . . Fraim ciscus Barbarus Venetus non Guarinus Veronensis, qui in
illa, p. 55, Iaudatur in in collaudatione ad POggium, data Venet. I 4I7, 7 jul. v Tu Tertullianum, tu M. Fabium
. Quintilianum, tu Q. Asconium Pedianum, tu Lucretium, a Silium Italicum, Marcellinum', tu Manilium Astrono-umum, L. Septimium Daretis interpretem), Valerium a FIaccum, tu Caprum, Eutychium, Probum, grammaticos,utu complures alios Bartholoinaeo de monte Politiano η collega tuo, adjutore, vel fato functos vita donasti, vel
x. In .ier timstiindliehen siilehem torie, Lips. I i5, 8, parte ἔ, pag. 4 a. Pariem illius Epistolae Pochii dederat Mahillonius, p. III Ititioris Italici, et Menagius I Anti-Bailleii, p. 46. Integram exhiboletiam Iaecibus tinfan4 ad ealeem ggianorum Amst. IIIo, 8, p. 3o9. ido item Poctii opera, Basilete edita, p. ara, 304 3, Menassiana , tom I, p. 97, ct tom. IV, Pag. 9o; Iulium Nideum in Historia Scriptorum Florentinorum vulgata Italiee,
p. 473. - Vid. Ρoggii epistolam
integram in nostrae edit. volum.
septimo, pag. I sqq. ED. 2. In Diario veneto, Gio aleri' let tortiti d' Italia, t. IX, p. 378. Nonius Mareellus etiam a Pomio repertus traditur: sortasse pro Am miano Mareellino. Adde tom. X,
pag. 4 i . Lectus Quintilianus ol
laudatus etiam a Francisco Petraria
280쪽
a longo, ut aiunt, Postliminio in Latium reduxisti. ... M usa quoddam a te minanae litterae, quum adhuc praeStiteris,u Exspectant, quod in eam spem adductae sunt, ad hoc a enim natus esse videris, ut per te Ciceronis do Rep. et a Varronis divinarum ae humanarum rerum, et Crispi Ota Livii libros, et Catonis origines, ut Caeteros omittam,
areCepturi sint .s Leonardus Aretinus, lib. IV Epist. p. i6o, ad POggium : a Quintiliatius tuus laboriosissimo
a emendatur, Permulta enim sunt in nostro vetusto Codi Ce, a quae reddenda tuo videantur. x
dicem ipsum M S. Ρoggii, Constantiar, sede BPOStOlica vacanto diebus 53 in Biblioth. S. Galli descriptum , exstarct Londini iti bibliotheca illustrissimi comitis Suti dorlandiar, notavit Godoyuus. Etiam apographum codicis I oggiani, ante ducentos annos exaratum, fuit in bibli theca Nic. Heinsit, et ex illa venit in Colbertinam, ibi qui usserantur n. I 2I7. Omitto aliud, quod fuit in hibliothoon Marchiana, p. i55. CO lex Porro Quintiliani, quem Romae seribi jussit Pius III pontifex, exstat Gothae in Bibl. scinnissimi ducis. n. LXVI . In Bibl. Thuanon, tom. II, p. 465,
memorantur Quintiliarii Institutio nos scriptae manu Lauroni. Valla , cum rius notis. Cum notis Valla fuere etiam
in Bibl. illustri Vallet e. Ex MN. Farnosiano quaedam eme dat Latinius, tona. II Epist. p. 46; ud de P. 37, 4Ι, 42, 58; et de ullis tribus codicibus, tona. I, p. 23 I. Ex CodiCC, quem a Melch. I littorpio accepcrat, loca nonnulla castigat Ianus Gulielmius III, i 4 Verisimilium. Ex alio, quem anitiers Lusio habuit, Mich. Diccarius, cap. l8, Periciat. Critic. Alium Basileensem vide laudantem Barthium XIV, 18 Advorsar. ubi ex eo emendat locum Fabii IV, a, ex