장음표시 사용
11쪽
8 εPIST PEDICATOR. tus do Comitatus vester graviter conquassatus esset ab illis hominibus qui se Tmonstrantes Vocant, VCS malo illi remedium tuleritis quantum quidem fieri potuit, dum isti homines adhuc sub fallacissimo δίfraudulentissimo praetextu Quinque articulorum
notoriorum lc tolerantiae mutuae laterent'. Nunc
cum larvam posuerint, Sc manifestissimum praesertim in Vindiciis sitis fecerint, se Socinianorum Tur- cicis blasphemiis totos perfusos esse, ac eas in Belgium introducere velle, illisque populos suos, quibus turpissime impositi erunt, inficere ; facilius remedium
crit. Dominum Jesum verum unum arque aeternum D EvM cum Patre Sc Spiritu S. ex animo rogo, ut
vestris Illustribus, Nobili stimis, Amplisiimis, Do
minationibus fortia ac salutaria in tanto negocio consilia perpetuo inspiret ; Regimini, Administrationi ac personis vcstris benedicat, ad nominis sibi gloriam. Religionis Christianae conservationem,& Reipublicae incolumitatem . A mei L. Scripsi Daven- tria: . Octobris 16 33.
J JusIrium, Nobilissimarum, si r
i ominationum Obscivantissimus cultor Nico LAvs VEDELIUS.
12쪽
Ostenditur. ratio disputandi & agendi
qua Arminiani in Vindiciis suis usi sunt .
Propositio se eius explicatio. L Arminianos in Vindiciis suis non nisi improbos rabul. contra propriam conscientiam agere.
I. N T E QUAM exhibeam Arcana nova quae insegulis capit ibis Vindiciarum suarum Arminiani Λ pro nis exponam prius novum quoddam Arcanum quodper totum corpus istius scripti dissem ' sum eis. Id con it in modo agendi quo tu viud elis suis uomunt. uia enim videruntse veritate a me prolata in prima parte Arcanorum ita constrictos teneri; ut, sregia se trita viaagere vesient,aut tacendum sibi foret,autfatendum se hactenussu iter Deo es hominibus illussister hinc alia via incedendum sibi duxerunt in isto reoonso suo. Itas modum delegerunt eum quem non Theolo, pii, Iurisconsultiprobi, Philosophi honesti secrantur ; sed quem rabulae forenses tenent, quando improba es injustae cause celerati alicuius, impii, athei hominis ad tribunal rapti contra consilentiam suam patrocinari decreverunt. Tunc enim rabulae nou candorem,non probitatem,non honestateG ante oculos habent; sed omni virtute longum valere juga hoc saltem agunt, ut variis imp uris se fraudibus Iudicum oculos praestringant, eos circumve niant, is turpiter atque impudenter decipiant. t . . Post*am
13쪽
Postquam enim clionii varia erimina a parte adversa objecta seselide probata sunt; ibi tum perfrictae frontis sesceleratae mentis rabula primum hoc agi i rationis ingre se ut, non sine varii commatis petulantia multiplice exten et omnia quae a parte adversa
prolata sunt, ac judicibus, sine omni tamen fundamento esuadeat, palpari pene utraque manu posse,ea nihil esse quam ineptias se nugas meras. Deinde ubi ad rem veniendum eis, o ad sugula momenta accusationis resfondendum; ibi rabula ad alia capita reoondet, alia autem sicco pede transit se ne verbulo quidem reson et, quia videt.
nullam Hi rimulam esse qua elabipossit.
Ed quaedam igitur capita accusationis squia aliter non potere )rsondet ille quidem ; sed ita ut partem eorum qua si maxime gravet ari sentit, contra propriam constientiam neget, se dicat ahersarium impudentissime mentiri. Probationes autem a adversario allatas quod attinet, eas vel non minus proterve quam ipsium crimen negat; vel adeas ne verbulo quidem respondet ed d simulat se sicca pede transit; vecvult quidem videri respondere, interim tamen diose se vafre omittit illa in quibus vis probationis consistit; vel donique, nequiter eas ct contra propriam Nnscientiam detorquendo eludere conatur. Ita agit rabula quando crimen objectum negat coutra suam conscientiam. Partem autem aliam objectorum fatetur ille quidem: sed ita ut verbi gratia ipsi aut clienti objectum sit eum talia verba coram multis totibusprotulisse,studeat ea in aliumsensium quam verum deto quere. Et ut illud majori cum fuco faciat, etiam tum, cum fateri muli id quod objectum est, dicere audet adversarium mentiri, nihil
falsus esse quam id caput accusationis; ct cum verbi suis alium semsum affingere vult, adeo improbus ect, ut dicat se ne quidem verba ipsa dixisse. 2 8m postquam ad praeciaens aliquoa caput accusationis utcunque et oluit rejoudit, dicet: Ex hoc facile colligere eis quam ineptὶ mihi tribuat a ccusator quod dixerim v. g. sisti hodie non possean o quis sit Deus. I iid enim falsin' optimesciri Otin, imo se nec ario quirique pro sescire debet an es quissit Deus cstc. Sed cum
14쪽
- C A P U T I. IIs iri osse negavi an se qui sit Deucresseri ad significationem illum
motis Dei oc. me modo cum res=ondit rabuti ad istud caput, accedit ad aliod ιριod quia confidit separiter detorsione aliqua eludere posse; fatetur
illud quidem, ita ut verbi bi aut reo objectis aliquid contra propriam conserientiam Uuaces dic Elper consequens,adversarium mutarestatum quaestionis, eum ad satum controversae non attendere,sidubque a ianua aberrare. Nam longe aliud esse , dicere aliquid tale Amplieiter; aliud autem dicere Hud cum assumento quod rabula impudentissime addit verbis clientis sivi. Inde in responsione ad aliud caput quo velae menter premitur, omis iidet ullam rimam qua elabipossis, fatetur etiam quod objectum eis, quia pariter confidit si interpretatione aliqua detorta effugere posse ; ita tamen ut, antequam ad rem veniat,praemittat extenuationem criminis gravissimi ; dicat, ea qua obiciuntur nec oleum nec lucernam olere, ea adeo putida esse ac vernilia ut vix ro spondere posset; se tamen velle percurrere breviter ne eum accusatore miarari velle videatur; er tunc non dubitat a gere verbis qua fatetur mentem directe ipsis contrariam, o contra propriam con- . scientiam. Vtitur etiam rabula io modo. αuando enim aliquod crimen
bi objectu uteri vult se defendere tanquam n male sed bene sa-
ctum; cum deberet ita loqui ut intelligerepossent judices eum fieri id quod obiicitur, negare tamen id esseperperam aut sceleratefactum: ipse, cum allegavit caput istud accuset sonis, ita in Sit orationem ut simpliciter dicat id quod obiicitur ineptum esse , dicet, ea-tarrhum Abi fuere, cum haec inepta audit; ea inscitiam cir stupidi tatem redolere; esse in citiae fermentum sec. item; Guare quod ad dis accusator reum hoc dixisse autfecisse ineptum eis c . diuod qui audit, existimas rabulam hoc sibi velle , nimirum eum negare caput istud accusationis; sita ille aliud vult,videlicet ineptum esse accusatorem eo quod habu illud, quod a reo admissum ectero crimine seu m
15쪽
IL PRO LEGO M. Solet quoque protervus ejusimiai ct improbus rabula, quando nescit quid respondere queat , gere adversarium hoc ιel illud dixisse, seu de tali re quaestionem sede qua iamen quaestio non eis, imo ipse
in conscientia sua nodiit de ea re non agi. Iduod magis es I, fatebitur. Usipois multas nugas accus torem hoc non velle, sed aliud aliquid. Nonnunquam etiam verba accusationis studiose dioellit se dila cerat a se invicem. Dicet: Cum ait accusator hoc sec. Emphasis es aut in hac voce, aeut in illa, aut in ista. Si in hac vace; quorsi mallera vox 8 Si in illa quorsum ista vox ' circ. Ita rabula quidem scum tamen illi verba nequaquam a se separare debuisset, ut pote quae non sieorsim sed conjunctim sumta veram mentem adversarii expria muni. vique hi quidem modi agendi siunt inter alios multos,qui bus rabula forensis uti solet, quando re pondere aliquid ιult ad e
jecia crimina. . Porro nonnunquam ubi videt nullam in orbe toto rimulam esse
qua elabi positi, nullum fucumsuperesse quo colorem det diectis aut facti uis ; ibi ium honestus ille Vir quia ne verbulo quidem vel ira speciem responderepotest , aliud nihil agit, quam ut sicco pede transeat ob ecia. In eum finem duplice hac fraude uti r. Primo enim extentianda illasibi humit, o dicit digna non esse ad quae responde
tur. Deinde non exprimit sive commemora capita accusationis ilia quae extenuat. Etenim factu videt siquiarm ea commemoraret, seeausae suae vel eo ipso nociturum ; intellecturos quippe statim judices, rem non esse ex vi momenti, sed gravis imam in se accusetia-nem continere. uare ea aut generali modo loquendi involvit, o dicit; Caetera quae accusator dicit, nec lucernam olent, nec demersis apiunt ungues, cte. Aut omiss illis in quibus nemus rei consi is, fingit ea redire ad tale aliquοὰ caput seu puncIum ad quod tamen nequaquam redeunt; Spongia, inquiet rabula, his opus eli. Vullum enim lineamentum bonae mentis vel artis his eis. Huc omnia redeunt. t denique dicet, quantumvis falsessime, se ad id caputante res nisse. Sed tunc veterator ille cavei rum insibi diligenter ne exprimat se comminoret accusationem ipsam totam; aut rum
16쪽
ius generali modo loquendi involt it dicens; De caeteris alibi sim ante actum: aut exhibet partem istius tantum sed ex qua in te Pioi non pomit, qui ibi velit rabula nisi ad sicriptum recurratur aut Iibe timadverse pariis quae ipsi crimen istud objecit. V. g. cuet acci satus en
con pirationis cum Hispano contra Rempublicam, non dicet, De conspiratione a nobis inita cum Hispano coara Rempublicam, quod dicit adversarius, ante actum. Hoc modo, inquam, non utetur: sed - dicet: De Republicaante actam. Imo adeo improbiri eis rabula, ut nonnunquam ubi sub cario non videt ustum evasionis locum, tanta cum impudentia praetereat ea ad
quae ne verbo quidem Noondcresotes , ut spostquam adversarium coniumeliosi Sime habuit, se ad poenam aliquam ignominiosem eum
condemnari poPulavit, ac praeterea per ludibrium oravit ut nihil gravius contra eum paruatur quia premitur adhuc aliquo accusationis capite gravi imo, addat: accusationem autem aliam qua famam cst honorem nosseum petit quod attinet udices, annongraviore cenora digna sit, etiam atque etiam perpendite. 'uae ubi dixit in expeLIatione relinquit Iudices, qui eximment eum comm
raturum esse capiet E daccusationis G ad id responsiurum: Sedide quia i sibile ipsi ela citra manifes ut confusi onem aliquid vel in speciem respondere; nequaquam indicat quodnam caput i ad a custionis sit, nec ad j Pud vel merbulo respondet; sed ad aliud ali
quod membrum accusationissimiu improbitate eludendum contendit. Ex quibus omnibus apparet, eiusmodi rabulam forensim etsi imperito aut minus attento auditori videatur praespicuo orationis pn re uti s resera tamen obscurisIme agere. - Involvit enim mentem
suam ita, ut nisi bene attentus sis es eius responsionem cum accusatione adversae partis conseras, ire non posiis mentem eius : atque id quidem eo minus, qaia avium sensium merba eius prae se ferunt,aliam autem mentem rabula fovet, ut ex disiis iidere eis. In summa nia hilfere intelligibile cr obvium ein quam convitia, quibus accusato
rem subinde cypetulanti Imrpeiis. Iuod quidem facit in eum
17쪽
nem ut imperitis videatur eb certior esse siuae cause, adeoque ut Hidi ut, eum egre ria mulctasse & excepisse adversarium suum. Hi autem eὸ liberius conoitiari possit, fingit primis fibi aut et entisitio dicto conυitia esse ab accusiatore U crimina verisso objecta maledictitiam atque convitia vocat: deinde dicit contra, se convitiari nolis, se enimbostem maledicentiae esse s se convitia tam Odisse ut cedere malit quam iis uti usiurum tamen nonnunquam
salibus innoxiis ut actio non fit insulsa nec frigida. αuod ubi praefatus es; ibi tum imbrem maledicentiae V petulantiae in advers rium effundit. His agendi moris, optime Lector, si audires aut legeres Patronum cause alicuius uti prout saep/ in foro fieri experientia, probdolor, testatur 2 quid re ben/ expensa ta costata cum accusationiabus adversiarii, quid, inquam, animi tibi esset ' quid sentire, 'quid judicares ' Annon pronunciares talem musae Patronum iusta consectentia convictum esse malae suae causiae quam defendendam suscepit ; adeoque non esse eum dignum qui Iuriis Sacerdos audiat;
sed esse impurantissimum, improbissimum V nequissimum rab
tam a eum nullam micam honestat is, candoris, probitatis, nedum pietatis habere ; quamvis potiiss infamia1st mereri, quam ut ei in futurum liceat coram sacro judicum vultu comparere, ta caus tillius patrocinium suscipere , Quid igitur dicemus, si o lendero Haereticos Socinianos sive Antii rinitarios, qui se Remonstrantium nomine tegunt &Orthodoxam doctrinam de Trinitate simulant, speciatim autem Simonem Episcopium Phil Dhiae es artium liberalitim Magistrum olim Proseisorem Theologiae in Academia L densi nunc Roterodami Haereses V blasphemias suas Oargentem, per c ius os caeteri ministri Arminiani in praetriis Vindiciis sus, loquu-eati sunt ac impietatem suam improbitatemque exiluerunt, inter lios agendi modos qui in Parte 'uarta Ircanorum μὰ hinc inde sic is manifestis ent om bus otiis improbissimis agendi rationibus contra me in Vindiciis usio uisse ' Annon unu quisque vel
18쪽
CAPUT II. . II exinde agnosset, quo Spiritu istι homines agantur ' quam malam causam defendant' quam justa contra es pia nostra causas ' --ntinu alique intelliget, eos in conscientia malae siuae causiae convictos, eam nihilominus contra propriam consitientiam defendere 'omni pudori, honestati,probitati ut de pietate nihil dicam quae tu Antiirinitariis Haereticis esse non potest 2 nuncium mi Oe s c hoc saltem eniis conari ut orbi christiano turpissimὸ imponant 'C A P. II.
.Probatio propositionis, per inductionem modorum agendi, quibus Arminiam utuntur in Vindiciis suis.
i. Prooemium Arminianorum petulans & histrioni-cu. Σ. Arminiani ministri negant contra conscientiam propriam, quando aliter elabi non possunt.1. T Nitio igitur Viniciarum sitiarum post Epistolam dedicatο-
A riam tu qud tot feri mendacia quot lineae siunt ut ex Parte Iv. Arcanorum manifestum fiet, seu uneunt sicurrile , improbum, . inhonestum, contumeliosium, petulans &scopticum proclemum, hia rionum in modum, qui, antequam agere incipiant, ludos primum faciuntspectatoribus praecinis aliquo turpi, lasicit , immundo ac profano. Idimitatos esse Arminianos videt unu quisque qui Pudlegit. In eo praecipue agunt hoc, ut extenuent ea quae ipsis in prima part Arcanorum a me objecta fuere. Dicunt inter alia, p. 2. nihil in meo i actatu occuruere non protritum, ob letum ac pervulgatum; cum eum m re inciperet, ait Epistopis', fastidium statim se cepisse ac nauseam, &cum jam tu uis ingrueret, quae me, inquit, pene suffocabat ex Digore, recordabar illud Persi &c. Quis enim mecum non tussiat, qui haec legit p. 6. Inter isto est hic Vedelius, qui cum non nisi eaciem& multoties inculcata & conculcata regerat, quae ineptias &nugas meras esse palpari pene utraque manu potest &c. 2uod
19쪽
16 . PRO LEGO M. an verum fit, iis qui tractatum istum meum ne priris icio G sectu legerunt, Hyudicandum relinquo. 2. Post jusenile illud et petulantissimum prooemium ad roipsiam accedunt. In hoc negocis ita versantur, ut a alia dogmatas biis me objecta respondeant, alias autem gravissima momenti a cusationes sicco pede praetereant. Ea ad quae respondere conantur, partem qua sie maximὸ gravarisentiunt, contra propriam consciamriam protervissime negant, ac dicunt me mentiri. Ita enim cum hinc inda in ApolVid doceant, Nulla dogmata Controversa inter coetus Christianos ad salutem necessaria esse, quemadmodum is me Par. I. lib. r. e. 6. verissim/ cI manifestim/0sio tu ropriis ei bis mi λεξει est ostensum : audent tamen hi homino. E- Iud sine ullo rubore saepissimὸ negare, V illud vocare meum eνωπνμα fundamentale mendacium lib. a. Vinde p. I. Ua. Eddem improbitate negant ea dulata sua, quae isto dogmate de re Fariis ut fundamento nituntur. 'uaba sunt: Eos omnes coctus Christianos esse veram Ecclesiam , qui tenent dogmata non controversa inter Christianos. Item: Nullum coetum Christianum errare in Necessariis, sed eos coetus qui errant esse tantum coetus impuros errantes in non Necessariis. Et alia quaedam huiαι generis, prout indicavimus Parte II. Arcan. σnlterius patebit ex Parte 'uarta Arcanorum. Similiter ne aut
se in dubium Oocare in Apolo id adorationem Spiritus Sancti. Negant se docere in eddem Apologia: Eos non esse Haereticos quos tota Ecclesa Christiana habet pro Haereticis. Negant e docere ibidem: Ignorantiam etiamsi culpabilis sit, excusarea peccato Haereseos. Item: Hae ricorum tolerantiam Reip. salutarem esse. Item: Quascunque personas ad Synodum &judicium in ea serendum admitti debere, & quidem sine ulla missione Ecclesiae. Item: Haereticos pari jure posse coercere Magistratum qui ipsos coercere vult. Denique Magistratum habere jus hoc duplex coercendi Haereti eos: primum ut flagellum c funiculis faciat, quo eos e templis Hiciat , deinde
20쪽
eos reprehendat. Haec omnia negant contra propriam conscissiliam
suam, prout ostivsum in secunda parte, ct clariuspatebit ex Parte
C A P. III. uatuor modi fraudulenti se improbi quibus Arminiani
occurrunt probationibus eorum qua contra propriam conscientiam negant.
r. Arminiani quandoque proterve negant probationes allatas seu verba sua, quibus ostensum est eos hoc vel illud docere. Σ. Nonnunquam sicco pede transeunt probationes, & ad eas ne verbulum quidem respondent. 3. Nonnun suam arripiunt partem probationis, std in qua vis illius non consistit. & sicco pede transeunt verba in quibus vis& nervus rei positus est. 4. Nonnunquam verba sua quibus ostensum est eos hoc vel illud docere falsificant, & in sensum detorquent quern verba
eorum nequaquam patiuntur. I. Vaeret aliquis: αuomodo igitur reb ondent Arminiani ad c probationes algatas quibus in Arcanorum parte prima os msum em eos ista dogmata, quae negant se proposuisse,profiteri' Res onsonis loco tenendum eis, eos circa probationes a me allat in quatuor modis procerindi e quatuor imposturis uti. Vel enim eas probationes non mium proterme quam i, rum dogmatum propositionem n gant et prout faciunt circa dogma ipsis objectum. Nulla dogmata inter Christianos controversa esse Necessaria ad salutem. ter alia enim Apologia loca quibus id ostendi, adduxeram etiam locum quo