장음표시 사용
31쪽
bitatem o omnes nugas quas ad esum me se Resormatos omnes expuerunt in illum Theologum mittebergensim eum μὴ effudisent. Pari ratione,quando quaestio eis de Haereticis,atque iis quae vel Armi- . niani Haereticis in Apologia tribuunt, os nos Vaereticu competere dicimuS,sciunt ipsi Arminiani sermonem non esse de Haeretico falso se dicto,aut secundum opinionem tantum alterius, speciatim illius quivere Haereticin cumsit alium famen immerito pro Haeretico habet ;βdsermonem esse de Haeretico quem Cu. DD. Pro I. Lodd. sc vocabant in Censura Confessionis Arminiana; seu, ut utar verbis Via rum Arminianorum in sologia cap. 24. f 278. a. de iis , Q hos Censor cintelligunt m o laudatos Doctores in vocat, Haereticis. Et sol. 26 s. a. b. Loquor, inquiunt, de Haereticis quos Censores sic vocant. Itemf 279.b. Demonstrabimus cum Deo, haeresinde qua inter nos agitur, non debere nec posse aliud videri quam nudum ac merum errorem mentis. Atqui modo laudati rarologi me caeterosi, Reformatae nostrae Religioni addicIos non habent pro πι- reticis istapro Orthodoxis. Itas nugax, inane es seophisticu eis illud etiam quod plus quam centies regerunt, se ad quod tanquam sacram anchoram Antiirinitarat hisimulatores confugiunte nimirum Haer ticos habere 'delium cum sivis viri sim pro Haeretico. Hoc uno ictu concidit maxima pars Vindiciarum se exanguis jacet ; quandoqui- . dem intosuo misero, lumbi, se turpi spugio atque Coce imo utroque omnia cap ta replent; a quequo esset, coacti fulsent elingues se m ti manere in defensione Libertini sini siui se introductionis omnes generis Haereticuum, praecipiae Socinianorum in Ecclesia Dei. Haec duo exempla sunt. In aliis eodem mi do hophisticantur, se multa d, blatterant contra umbram qua biformant, se se formare sciunt. ut ex eo patet, quod ipsi tandem post multas nugas fatentur de ea re quaestionem non esse, seu me non se ea re sed alia locutum esse. Proposueram ego par. I. tib i. c. q. consilium, quod si Christiani populi sequantur, dicebam ego auream pacem Ecclesae brevi aut restitutum aut datum iri e nimirum ut in iudicio de controversis non incipiant i rationem, sed a verboDei.Hi Vindic. lib. I. c. q. p. o. oppugnant hoc
32쪽
ant hoe,es Jecie,as stego Iudaeis aut Gentilibus id consilii propo- fuissem; ac duobus argumentis probare volunt id consstium Iuda soc. non quadrare. Cum tamensiant se ibi expresseipsidicant rine hoc consilium Christianissaltem populisproposuisse: Et ne quid reliquum si I inquiunt, ad perfectam insaniam, consilium dat, quod . CHRIsTIANI POPVLI si sequantur auream pacem Ec- 'elesiae brevi aut restitutum aut datum iri promittit &c. Et pos- quam ita ut dixi poph Iricati cina Iudaeos, Gentiles, Atheos fulsent, addunt ipsi: Vetum eui in vero de Christianis loquor, inquies, dc qui Religionem Christi Jam pro vera amplexi sunt. imo inquam , & his suspectum esse debet hoc consilium dcc. Similiter
quia dixeram par. I. c. F. lib. 2. Arminianos doctrinae respectit omnes a se dissentientes tolerare vel, sec. Ibi illi Vind. lib. 2. c. s. p i I9. multa deblatterani Gr sophisticantur circa vocem doctrinae a me usurpata; cum tamen ficiant me in isto si v quem ibi impugnant vocem eam non usurpare, ut ex toto orationis meae silo patet. Hinc ipsi post nugas ilias impertinc tes ib dem subjiciunt: At, inquiet Vedelius , doctrinae vocem illo sensu non accipio. Male, inquam. Esto tamen &C. uis nou videt velex hoc procedendi modo, hos homines hoc tantum alere,ut videantur aut Incauto aut d
cepto a se Lectori, me refulasse, reet ei a autem ad incitas redactos esse, Gr malam causim defendere contra conscientiumIuam ' Hoc tamen eis iPud artificium quo non in Vindicii olam, sed etiam in sologia utuntur, ut attentus Lector facile deprehendet. 6. Sexto denique aliud protervum arti scium hujus generis ha-bcnt, quo verba mea, quae conjuncom sumta siensem unum atque integrum constituunt, adeoque divelli a se invicem non debent, illi tamen, ut aliquid nugari posint, ita Letestant ac dilacerant ut unum Hs aliud .pbistice, garrule, o impudenter exagitent, quae tamen simulsumta vera esse V si fatentur. Exempli causa e Dixeram ego Par. I. Arc. lib. 2. c. 3. Purae antiquitatis su stragium contra Haz- reticos & in specie Anti trinitarios ex verbo Dei latum unanimi
consensu inde ab initio pro repagulo habitum fuit, quo illi ab . .' 3 Ecclesia
33쪽
Ecclesia Dei abarcerentur ne cam invaderent. Illi Vind. lib. 2. c. s. divellunt verba mea improbe. Et quidem primosiorsim sumunt vomu Puritatis, deinde vocem antiquitatis : Alterum est, inquiunt , p. 82. antiquitatem Ecclesiasticam conjungere cum . oce pura, b quidem pura ex verbo Dei. Nam sic tota Em phasis vis est in vo cibus,pura, de pura ex verbo Dei. Si in puritate Emphasiis & vis est quorsum antiquitas ' Si vero etiam in Antiquitatis voce vis est, quorsum puritas i Denique pagina demum 86. 9 87 ea υjllantur aliquid circa voces ex verbo Dei. 'ua ratione disputandi quis non videt hos homines omnia di ina ct humana improbὸ eludere posse' Et quidem e. major eis protervia i orum in nugis istis prolixi imis quisius aliquot paginas replent, quod Vsi ibidem fatentur p. 8 2. neminem nisi impurum antiquitatis purae Ecesesiasticae sustragium ex verbo Dei contra Haereticos latum respuere posse. Id quod ipsium se quidem tantum volebam iis verbis. u gitur illic quidem ipse concedant quod dixi, quae, oro, protervia est, postea dilacerare se ivellere gula quae conjunctim vera e se ipsi serentur Z lAtque hi quidem modi inter alios sunt, quibus utuntur Arminiani, quando fatentur aliquid, se ad id ro
C A P. V. Nodi quibus Arminiani utuntur, quando ne verbulo quidem restondere possumi ad objecta seu querimonias
r. Arminiani quando nullam rimulam vident qua elabi pollint, extenuant ea quae ipsis objiciuntur,
ita tamen ut non exprimant quaenam illa sunt, nedum ad ea respondeant. r. . . Interdum, omissis illis
in quibus nervus rei consistit, Utenuatis omnibus quae
34쪽
CAPUT V. 3rbus quae ipsis objiciuntur, singunt ea omnia redire ad unum aliquod, ad quod tamen nequaquam redeunt. 3. interdum, quando nihil habent quod respondeant, dicunt, sed falsissime, se ad id alibi respondisse. 4. Interdum, quando ne verbulo quidem respondere pollunt, contumeliosissime& improbissime auctorem habent, & orationem ita in- stituunt, ut prae se ferant se velle proponere & resuta e objecta ; neutrum tamen faciunt, sed Lectorem naso adunco suspendurat.
I. IT Idimus qua ratione Arminiani rabulas agant circa illa δε- V gmata ad quae respondere conantur. Videamus nunc, quomodo eadem arte defungantur circa alia dogmata quae ipsis objecta funt. Diximus rabulas nonnunquam, quia veritatis vi ita constricti tenentur, ut nullam rimulam videant, qua ivspeciem elabi posesint; sic pede transilire crimina sibi objecta se ad ea nihil respondere. Id etiam Arminiani faciunt. Quem in em duplice hae fraude utuntur. Primo enim extePuandas sbi Fumunt querimonias se accusationes gravissimas, se dicunt dignas non esse ad quas respondeatur. Deinde non exprimunt, nec commemorant qua snt illa accusationis capita, quae sbi extenuanda se dissimulanda sumsere. Etenim fiunt, s quidem commemorarent ea, unumquemque statim intellecturum eos maga fide agere dum extenuant ea quae nequaquam exuenuanda sunt, sedgravis mum ivs momentum coni nent. Itaque involvunt ea generali modo loquendi se dicunt, Caetera qua ego dixi nec lucernam nee oleum olere se. itaque si illa praeterire. sic faciunt Vindic. lib. 2. c. Dp. Iro. Ostenderam ego se evidentissime probaram lib. 2. e. Dp. I 68. I 69.27O. ITI. I72.173. 17 . I S. 176. minianos miniatros turpiter toti orbi imposivisse, dum perpetuo venditaruntseper Tolerantiam mutuam quam urgebant nihil aliud
quam pacem Ecclesiae ct compositionem dissidiorum Christiani orbis
35쪽
32 PROLE Go M.qu.erere. Manifestum quippe jam ese probaveram,istam tolerantiam
opacem eo tandem redire ut ex ea Arminiani excludant omnes carius qui Deum in tribuspersonis adorant se Antiirinitarios Haer ticos tolerarearolunt Nartus inquam, omnes Reformatos: Lutheranoso Pontificios, adeoque in sua tolerantia mutua se pace non comprehendant nec pro membris verae Ecclesiae habeant nis eos qui Deum in tribus personis non adorant. b. e. Socinianos Haereticos, Liberiinos seu Atheos,se ex Anabaptistis qui voles; qua re profecto nihil indignius, nihil magis istu sorium essepoteus Ecquis non videt me ipsis summum crimen o icere, quod velsolum sufficiat ad mani standum indolem fraudulentissimam ac impietatem horum Theologorumis eos abominabiles reddendos omnibuου qui Deum in tribus personis adorant; quandoquidem tam istustria tam impia tam abominabilis est pax ista se tolerantia mutua quam hactenus vendit ἄ-rant ' hanc igitur querelam gravi simam quid regerunt egregii hi homines ' Proponantne eam ' se restondentne aliquid ad
eam 8 2Mihil minus. G dp. I 2 o. inquiunt: Caetera quae in hoc capite frunt, Musdem omnia sunt Commatos. Nec lucernam olent nec ii morsos sapiunt ungues. Dato uno absuῆdo multa si qui necesse est. Quocirca concludemus hoc caput dcc. Guasi vero, ut hoc obiter dicam, causa nostra talhst, ut opus habeamus in illius defensione adversus deploratam causam Arminianorum ungues nostros demordere aut ro re s Hanc curam ad M. Discopium es smiles Autitrinitarios simulatores pertinere unu qui que videt, qui cum juditio Vindicias ipsorum legit. Eos enim per septemdecim aut o Iouetam mensis renue demordisse ungues Aos, h. e. mire si torsisse quibusiam tandem mendaciis, fraudibus se imposturis edu se siuae execrandae mede=entur, se fucum orbi Chrsiano contra mani estissimam veritatem facerent, evident imum est. Drum autem ex resiponso nostro rufus jam materiam habeant demordendi escorrodendi ungues ouos, ipsi viderintla. Interdum autem, omi sis illis in quibπs nervus rei praespuὸ con sit, ct extenuatis omnibus, fingunt ea quae ipsis objecta sunt rodire ad
36쪽
aere ad talea quod equi seu punctam ad quod tamen nequaquam
redeunt; adeoque ad praecipua 'non respondent. Da faciunt lib. i. c. s. p. I9. ubi sic ordiuntur: Hoc caput habet tot concatenatas ineptias, ut. paeniteat pene consectari eas ac numerare. Ad unam S praecipuam hanc redeunt omnes: Libertatem prophetandi extendendam esta ad omnia controversa dogmata, non solum ea quae controversa sunt, sed etiam quae controverti possunt in futurum: eamque omnibus Christianis permittendam esse quousque eam sibi quisque concedi amat. t squis Assimum ea ad unum illud punctam redire omnia quae 'ses in is o
capite objeci. Omittunt enim se non commemorant primam eamque gravissimam partem, qua conquestus eram de eo quod docent rLiberum esse debere unicuique interpretari Scripturam interpretatione tali, quam quis sensui & menti Dei optime quadrare credit. Adeoque etiam Deum colere eo cultus modo quem credit sibi praescriptum a Deo esse. Haec duo membra utpote odiosissima es Libertini um ipsorum nimis aperte detegentia actute omittunt,quae utique ab uno eo quod commemorant non parum disserunt, ut unusquiseue videt, o in prima parte Arcanorum cap. s. p. II. 13. I9.6 scienter eis indicatum. Similiter faciunt cap. 6. ejusdem lib. I. Vindic. p. 34. Obieceram ipsis cap. 6. Arcanorum lib. I. hic dogmata: Eatantum csta Necessaria creditu ad salutem quς extra Controversiam sunt inter Christianos, sive quae apud omnes in consesso sunt. Ea quae non ab omnibus Christianis vi- . dentur seu agnoscuntur non esse simpliciter clara seu manifesta. Imo quaedam quae ab Haereticis, S sic ab omnibus, non agnoscuntur; tamen Reformatis, Lutheranis, Pontificiis clara sunt,
α ab ipsis pro veris, quaedam etiam pro Necessariis ad salutem habentur, non exstare in Scriptura. Adorationis Spiritus S. ne indicium quidem manifestum in Scriptura exstare, imo ne hulum quidem. De simplicitate Dei ne )ota quidem in Scriptura esse. Nullum locum in Scriptura tota esta unde appareat Patres Veteris T. in I. Christum credidisse. Ea tantum este clara S in
37쪽
PRO LEGO M. nifesta, quae apud omnes Christianos in consesso sunt, sive ab
omnibus agnoscuntur. Necessaria esse pauca,ita ut omnia Contro versa exinde excludantur. Et quidem ea pauca tribus tantum
comprehendi: Quae sola firmiter SI constanter credenda sint. me illi allegatap. 34 non commemoratis dogmatis, caput suum sextum sie ordiuntur: Spongia hic opus est. Nullum enim lineamentum bonae aut sanae mentis vel artis hic est. Huc omnia redeunt ue Remonstrantes affirmanti ea tantum esse praecise ad salutem scitu ac creditu necessaria quae vel ex Claris atque apertis Scripturarum verbis vel per evidentem & Sole clariorem consequentiam necessaria este cuivis mentis tantum suae compoti constare potest, eaque pauca ei te ex Theologorum Re- formatorum, imprimis ex Regis M. Britanniae de Molinari diserta confessione evincunt. Tu Candide Lector confer hanc ipsorum res Uouem cum dogmatis quae modo recensui, o Dica an ista omnia eo redeant, quo ipse nugantur Z3. Mnnunquam etiam dicunt Arminiani, quantumsis falsissime, se ad caput si v crimen objeectum alibi restona e. Sed tum rursus quia fraudem alioquinsuam se causam improbam nimis detegerent, casent ibi diligenter ne eommemorent se exprimant qua sibi obiecta sunt: sed ea vel generali modo loquendi involsunt, vel ex objecto impio dogmate aut crimine particulam aliquam decerpunt, ex qua
nemo post intelligere de qua re quaestiost. Objeceram ipsis lib. I. c.
doceant contemnere, exsibilare,ctexplodere dogmata multa vera controversa gravismi momenti, imo quam qu.Himpliciter ad salutem necessariasiunt, ut ostendi ibidem uberrime ex Apologiae plurimis locis. R pondent illi tib . i. Vindie. e. 8. p. 48. Caetera quae in hoc Capite sunt ex his facile aestimari postulat, & prolixe in Response Remonstrantium ad specimem Prosellorum Leydentium ventes ta sunt. Sed hoc sal simum est. Nam, ut antea Arminianis id crimen non o ectum, adeoque nec probatum fuit istis documenta quae
ego protuli ita ad id nou resondere possunt in libro iEo suo qui eprimi cempore
38쪽
' do temporesubpraelo erat eum meo primo tractatu. Etiam si hoc non inficias eam; eos in Responsione ad Excerpta CP., D D. Prof Le densium s qui nonnusia loca sologiae quae ego inter alia adduco adprobationem criminis sius, prorulerant ut offenderent Arminianos in multis aliis articulu quam ciuinque notoriis issu abire ἐλίDina Ecclesiar m Reformatarum docere consentanea is, locis Apologiae quae adprobandam Uiam querimoniam meam adduxeram; adeoque in Resiponsisne ilia confirmare veritatem accusationis meae ;quod magis emtredecim aliis modis in ea docere exsibilare se contemnere dogmata vera controversa, prout patebit ex libro primo hujus Partis tertiae cap. 8. Vnde etiam quae ibis isto capite 8. partis primae objeceram, merito pro confessis accipio. Sed isiud profecto non es r spondere ad crimen cujus ego reos ipsosperago nrc ventilare aut refutare ea quibus ibi ostendo quamosa or perniciosa isia sint, quorum praetextu docent dogmata Controversa vera contemnere , exs-bilare. explodere. Similiter lib. 2. par. I. c. s. p. I 66. Is . objec
ram ego ipsis, se ex propria ipsorum Confessione adeoque argumentonoetis es ante hac non usurpato quod ideo tantum dico ut impudentia horum hominum appareat, dicentium si ante hac spius refutasse quae ibi ipsis obicio2 probaveram Arminianos communionem colere cum Socinianis Haeretico, ae eos prae caeteris secus complecti se in Ecclesiam introducere conari. me illi quomodo respondent s Po- sequam lib. 2. Vind. e. s. p. Ii8. dixissent: Quae postea subjicit de Anabaptistarum errore circa Paso baptismum ex his facile potiunt aestimari &c.6bjiciunt: De Socinianis jam ante tapius actum est. Et ne verbulum ultra addunt, edtergunt ad aliud. Hic,qxaeso, quis est qui divinare ρω la de qua re quoso sit 8 Nam ex antecedentibus ipsorum verbis ij eosili nonpotest, idque eo miniιs quod cum ipsis objecissem eos communionem colere cum Anaburictis; illide communione fraudulenter tacent, se fingunt me saltem de Ana- bapti zarum errore loquutum esse. Et ego non tam de Socinianis quam de Arminianis es eorum communione cum Socianis loquutus fui. mare si candiae agere voluissent, non debebant dixisse, De. P. Socinianis
39쪽
Socinianis sed de communione quam nos dicit colere cum So cinianis icc. ciuibu' accedit, quod vider/ volunt Agis verbis innu
res ante sepitu refutasse id quod ipsis obieci. Sed hoc si imum
es. Nam etsi cum ipsis a CP. D D. Pros. Lodd. objiceretur, quod OLdeantur in communionem μὴ recipere Socinianos, id in Ressponsone sua fiteri nolint; tamen ad argumentum novum poctea a me prolatum loco allegato Arcanorum petitum ex propria Consi ione ipsorum Praefat. Apolog. numquam in hunc usique alem ne quidem in Vi diciis responderunt. 4. Imo non nul bi adeὸ improbi sunt hi homines, ut quando sub casio non vident ullam locum evastionis, tanta cum impudentia pratereant ea quae is me oblecta V probata liunt, ut, quia ad ea reopondere non post uni, prae rabie contumeliosil e in meam persionam omissis rebus indolent; ta praeterea orationem ita instituant ut Lector xistimet eos veste commemorare ea quae a me proposita sunt et re
tare : interim tamen Lectorem fallunt , ac neque commemor ni ea neque refutant. Capite 7. lib. I . par. I. conquestus eram, quod δε-ceant . Mysterium Trinitatis nullum usum per se habere ad fidem & pietatem. illi Vind. lib. I. c. 7. p. 36. praeter reliquas nugas, postquam xissent me voluisse usum indicare M eris Tria Nitatis, adeoque, ut me refulsisse viderentur, fibi umbram sermά sent quam oppugnarent, acidunt egregii hi Virip. 3 Quare cum nullum alium usum alleget Vedelius, videte annon ferula dignus sit praeceptor hic. Nihil enim gravius contra eum , ut statuatur, oro. Sedper uni. Nam quia ostetuleram eos ante sud octrina, qud non habent verum sensium m sterii Trinitat is pro nece fario ad alutem, qtiemadmoda min Epiuoia sua, dicebam, m-gam comiscis sicripta videri volunt id, ro necessario habere. . Estne cnim hoc, dicebam inter ali p. 13. aliquod dogma pro necessario habere, & tamen eius verum sensum non habere pronecessario 3 Hic quia homines hi sub caelo non inveniunt quomodo elabi pusnt; nibil aliud reget ut, quam quq postquam dixissent Nihil enim gravius contra eum ut stacitatur oro) immediatra subjungunt
40쪽
subjungunt eadem p. 3 . Exceptiones tamen eius contra Epistolam Remonstrantium, an non graviote censura dignat sint, etiam atque etiam perpendite. auis ubi postrema ista ferba legit, uou existimet eos velle commemorare, quaenam sint illae Exceptiones, ut ibi loquuntur, contra Epistolam Remonstrantium a tyvelle eas perpeniare cum Lectore ac refutare ' Relinqtiunt enim eum in huius rei expectatione, ut unusquisique et idet. Sed illi quia, impossibile ipsis est sine manifestd detectione Heresieos Socinianae seu Antis rinitariarum blasthemiarum quibus ex animo addicii sunt,oli1,Moelis hieriem res ondere ut ostendi Par. II. lib. I. c. 4. nequaquam vel verbulo indicant, quaenam illae exceptiones sint, nec ad illas oel finisί θllaba respondent, sied ad aliud dogma accedunt, Usic Lectorem naso adunco sustendunt. Atque, ut ei tutius imponere pusint, ligant sequentia verba cum praecedentibus per partiaeulam ergb ,quo Lector existimet eos non deserere velle carptum se monem praecedentem sed eum continuare,atque ad eas Exceptiones respondere in sequente accusiationis capite. Ita enim immediate saliciant,postquam dixi entetiam atque etiam perpendite: Adsecundum ergo caput accusationis veniamus in quo agitur de mysterio Trinitatis non considerato simpliciter uti expresse est revelatum in Dei verbo, sed ut est controversum inter Orthodoxos & Antiirinitarios. Dogmata illa sunt: in una essen-ria divina esse tres personas &c. II les, pie Let fors nihil alitidquam hoc esset, quam fraudulenta mens horum hominum sit , V oel ex hoc intelligis eos in conscientia siud cause suae maia conviὶlos esse, V tame eam nIhilominus contra propriam conscientiam defendere. C A P. VI. Conclusio τ-, seu, Uaruor Corollaria ex supra dicitis suentia.
1. Obscuritas Responsi Arminiani h. e. Vindiciarum. 2. In eo nihil fere obvium & intelligibile o innia