장음표시 사용
21쪽
ro DE IURE, ET LEGUΜ DIs CIPLINA ,, velare, quam nudare, familiaribus , & charitatem red is lentibus litteris admonendus mihi videtur Papa, ut se ju- is dicet, aut factum suum retractet. Quod si fecerit, refer, is mus Deo gratias ,& gaudeat nobiscum omnis Ecclesia, quae fi graviter languet, dum caput ejus laborat, tanta debilit se tum molestia. Si autem in hoc languore insanabiliter aegro- is laverit, non est nostrum judicare de Summo Pontifice μ. Epistola.. autem 238. idem Ivo, nec non Vitalo Parisiensis, Ioannes Aurelianensis , aliique Episcopi Provinciae Senonensis ad Ioannem Lugdunensem Archiepiscopum, a quo invitati fuerant ad Synodum, ut in ea factum Paschalis discuteretur , ita habent: Ad haec non videtur nobis utile consilium, ad se ea Concilia convenire, in quibus non possumus eas persin,, nas, contra quas agitur, condemnare, vel judicare: quia D nec nostro, nec ullius hominum probantur subjacere judia is ci O . . . Excusalnus innocentiam nostram , qua & princi- , pales Ecclesiae claves nolumus potestate sua privare, quae- is cumque persona vices Petri habeat, nisi inanifeste ab Eva se gelica veritate discedat μ. Suam profecto hac de re sententiam Gallicani Praesules & luculentius promere, & consta ti us propugnare non poterant. Alia sane in hanc rem superaddere possetnus : ea tamen omittimus, quia ex his, quae us que modo disseruimus, abunde constare arbitramur, avitam
Gallicanorum Praesulum doctrinam esse, personam Summi Pomtificis alterius iudicio non subesse . S. VI. Personam Summi Pontifici alterius judicio non se esse, auctoritate quoque VIII. acumenici Concilii confirmatum habemus.
Pluribus sane aliis monumentis Ecclesiasticae antiquitatis, quae tum apud Thomassinum Dissert. Is . in Concilium Romanum sub θmmacho , tum apud Petrum de Marca De Concordia Sacer ritii, ct Imperii lib. i. cap. o. , atque orsium De Romani Pon
riscis Auctoritate lib. . cap. 2 o. art. unico, & cap. 2 I. art. uni
co , legere est, personam Summi Pontificis alterius judicio non subesse, ulterius demonstrare possemus: Verum ne nimis, quam
par est, in longum progrediamur, id ultimo perficimus audi
22쪽
Lia ER XXIV. C A P u T I. Irritate Patrum VIII. cicumenici Concilii . μ Porro Inquiuntis Patres can. a I. si Synodus Universalis fuerit congregata j, ἡ & faeta fuerit etiam de Sancta Romanorum Ecclesia quaevisis ambiguitas, & controversia, oportet venerabiliter, & cum ,, convenienti reverentia de proposita quaestione sciscitari, &ω solutionem accipere, aut proficere, aut profectum facere, is non tamen audacter sententiam dicere contra Summos sese niores Romae Pontifices rὶ . Hic autem est illud animadvertendum cum Thomassino Dissertatisne, in Romanum Comellium sub S mmacho num. I 6., hujus Concilii Actione 7. lecta , ejusque actis inserta fuisse acta Concilii Romani sub Symm cho, in quibus id statutum habebatur , Romanum Pontificem judicare de Praesulibus omnium Ecclesiarum, ipsum autem a nemine judicari. Deinde sicuti Thomassinus monet, In ca, se non e isto quum Patriarchalium quinque sedium ordo, &is privilegium sanciatur , solius Romanae Sedis haec adserituris praerogativa, ut non a Dioscoro, non a Photio , non a quo is quam alio examinari possit . Ibidem nonnisi in acumenica ,, Synodo disceptari sinitur ambiguitas quaelibet exorta circa se primam Sedem , nempe ubi ipsa per Vicarios saltem suosis aderit, & praeerit , adeoque auctoritatem ipsa adversum sese dabit. Nequaquam sautem ceteris Patriarchalibus thronisse id condonatur, ut in eos non inquiratur nisi in cicumenica se Synodo . Praeluxerat autem Hadrianus II. , ubi monuerat, si Honorium Papam in VI. Synodo fuisse damnatum, sed tuncis demum, quum ejusdem primae Sedis Pontificum consensus, ἡ & auctoritas praecessisset. Denique in acumenica etiam SP si nodo si qua nascatur de prima Sede controversia δ oportet se venerabiliter, cum convenienti reverentia sciscitari,'s m,, tionem accipere, O proficete, non audacter sententiam proferre se contra primam Sedem 5e. Quod oro te, quid aliud est, quam si ut prima sedes purget se, & satisfaciat, non judicetur: ut se factitatum est a Sixto , Symmacho, Pelagio, Leone, Ha driano re Hisce vero omnibus alia a nobis superaddi necesse non est, ut de eo constet, quod modo volumus. B a S. VII.
23쪽
Ia DE IURE, ET LEGUM DIs CIPLINAS. VII. Bossit elius frustra conatur cludere auctoritatema praecitati canonis. Desensionis ctc. lib. I o. , alias I f., cap. a r. , illud in hoc canone decretum afirmat, Ne Synodo quidem ciculnenicaris licuerit sententiam dicere iis casibus, quibus Photius dixeis rat; nempe adversus Romanum Pontificem, Apostolicum fi ossicium exequentem Superaddit quoque, in hoc canO- ne statuisse Patres, ne Romanus Pontifex in judicium vocaretur, μ Aut si qua peculiaria adversus eum crimina , & jurgia is sererentur, aut si forte moverentur aliquae peculiares quae- D stiones , qualis tunc erat controversia de Bulgarorum parar- ω ciis . Demum contendit, Synodo oecumenicae silentium non imponi, μ Si sorte inciderent hujusmodi causae , quae PDis tres VI. Synodi adversus Honorium concitarunt, aut etiam, se quae a Concilio Constantiensi memorantur Verum, ut cum Cl. Orsio loquar lib. . De Romani Ponti-Fris Auctoritate cap. ar. Tam levis est Illustrissimi Adversarii fi in hoc capite disputatio, ut mirum sit , gravissimum virum
iis, quae adnotat, contentum esse potuisse . Prudentius ab se hoc loco prorsus abstinuisset , quum ex eo emergere non ι- posset . Tria ergo sunt , quae in hoc canone a Patribus Constantinopolitanis constituuntur , quemadmodum etiam Christianus Lupus in Seboliis, & Notis ad eumdem animadvertit : I. decernitur , ut nullus Patriarcha , & praesertim Romanus Pontifex , regia violentia e suo throno dejiciatur : a. ne quis Photium, aut Dioscorum imitatus audeat co criptiones comtra Sans fimum Pupam senioris Romae complicare, or componere ,
si is occasione quasi dismatorum quorumdam criminum : 3. hoc
vero est , quod manifeste praeseserunt ea verba canonis , quae nos citavimus ne Romanus Pontifex ab oecumcnico Concilio judicetur. Id Patres, nulla adjecta conditione , nullorumque fingularium occasione criminum, & multo minus Dioscori, a que Photii sceleris , de quo antea pronuntiaverant , habita ratione , absolute statuerunt, volueruntque, ne etiam ab Ec menica Synodo ulla de causa Romanus Pontifex in judicium vocaretur. Qua autem ducti ratione ita decreverint, ex eorum Ency Disiligod by Coral
24쪽
L1BER XXIV. CAPUT I. II Eneyclica epistola constat, in qua ita habent i : Qui enim
se dixit ad sanistos Discipulos , & Apostolos suos : Ecce ego v is bisum sum omnibus diebus usque ad consummationem seculi ; &ω ait ad Petrum Apostolorum principalissimam summitalcm :, Tu es Petrus,'super hane petram aedificabo Ecclesiam meam , is porta inferi non praevalebunt adυersus eam . Singularium ergo causarum in hoc decreto haberi rationem,Bossuetius & s ne ullo sundamento, & contra mentem Constantinopolitan rum Patrum statuit. Neque etiam alias exceptiones, quas Bossuetius commemorat, in citatum canonem cadunt, & licet caderent, nihil tamen cx eis Bossuetius proficeret. Nam Patres in VI. oecumenica Synodo eongregati anathema Honorio dixerunt propter haeresim, de qua accusatus fuerat,& muniti auctoritate primae sedis id fecere . Siquidem Romanum Pontificem haec H is drianus II. in Synodo Romana , quae relecta fuere in Acti se ne 7. Concilii VIII. cicumenici de omnium Ecclesiarum se Praesulibus iudicasse legimus i de ea vero quemquam judicacis se non Iegimus . Licet enim Honorio ab orientalibus postri mortem anathema sit dictum; sciendum tamen est, quia is fuerat super haeresim accusatus , propter quam solam lici- ,, tum est minoribus maiorum suorum motibus resistere , velis pravos sensus libere respuere. Quamvis ibi nec Patriarchmis rum, nec ceterorum Antistitum cuipiam de eo quamlibetis fas fuerit proferendi sententiam , nisi ejusdem primae sedisse praecessisset auctoritas. se Ingens tamen est sicuti recte animadvertit Cl. Orsius is De Romani Pontificis Auctoritate lib. . cap. a I. art. unico imis ter Constantiense decretum , & VIII. Synodi constituta disse scrimen i illud enim statim ac promulgatum est , ac dein-D ceps, de casu schismatis gravissimi Theologi interpretatiis sunt; atque ita reapse interpretandum est , si volumus iuis Iud cum tota retro antiquitate conciliare, quae praeter quamis in causa haeresis certum legitimumque Pontificem ulli n
is que tacumenico Concilio subjecit. At vero Concilii gene-virali,
25쪽
I4 DE IURE, ET LEGUM DI fCi P LINA se resis canonem, qui deinceps floruerunt Patres, ac Theologi si etiam in Galliis ad usque Synodi Constantiensis tempon ,, ,, nulla nisi aperte violatae fidei limitatione exercuerunt μ 1 . Unde merito Thomassinus quoad rem istam m. I 3.in Comcit. Rom. sub Symmacho num. 2 o. haec superaddit: μ Ergo is quum inter duos aliquos, vel plures de Pontificatu cortanis tes, dubia nutat Ecclesia, consentaneum est, ut Synodico si ipse judicio his sese expediat ambagibus: & non de Aposto-- lica , ac prima sede, sed dc ejus incubatoribus sententiam se serat. Quod tunc autem extundit necessitas, nec extra n se cessitatis metas cffundi debet Verum de Constantiensis Concilii canonibus nos infra uberius agemus , interimque illud nobis lassicit, nihil ex iis Bossueti uin pro se colligere posse. g. VIII. Si admittatur, Summum Pontificem in apertam haeresim incidere posse, tunc sane Ecclesia in eum suum judicium exercere Valeret, neque ex hoc aliquid contra ea consoqueretur, quae usque modo disputavimus . Fieri ergo posse , ut Summus Pontifex in apertam , manifestamque haeresim incidat, gravissimi Theologi tenent, atque tuentur . Hoc autem non ita accipi debet , sicuti etiania
neque ab iisdem accipitur , quasi Pontifex in publico judicio fidei contra fidem errare, sed ut ipse aliquem errorem contra fidem manifeste tenere possit . Illud enim pugnat contra promissiones Christi , non vero istud . Si ergo admittatur, Summum Pontificem errore personali in haeresim labi posse ; tunc sane Ecclesia judicii in cum exercendi potestatem habet. Nam ex eo quod Summus Pontifex in apertam haeresim incidat, non pertinet amplius ad Ecclesiam , sed extra eam manet ; quum una tantum sit fides Ecclesiae Catholicae. Rectores vero si- ,, cuti inquit Melchior Canus lib. q. De Locis rheologicis cap. se est. ac Magistratus, & Reipublicae omnino administros ituse los esse, qui Reipublicae hujusmodi partes non sint, ne cogitatione quidem informari potest . Quapropter quum Summus Pontifexto Vide loca eorum hujus cap. in hoc loco.
semel ac eum in haeresim incidisse suppo
. , & alia quoque apud orsium Diuiligod by Corale
26쪽
L I B E R XXIV. C A P U T I. Is natur, ad Ecclesiam amplius non pertineat, sed extra eam sit, ab ea quoque dignitate , atque auctoritate omnino excidit, qua totius Ecclesiae Supremam curam gerebat. Unde si accurate loqui velimus, tunc Ecclesia, seu oecumenicum Concilium e Supremo dignitatis , atque auctoritatis fastigio cum revera non dejicit, sed ob manifestum errorem fidei ab illa , quam .habebat , dignitate , atque auctoritate excidisse declarat, ac omnibus indicit. A nemine autem est Summo Pontifici deneganda subjectio , quoad usque hujusmodi publicum Ecclosiae
judicium non praecest erit. Hanc responsionem cum Bellarmino lib. a. De Romano Ponti e cap. 3o., Petro de Marca lib. De Comcordia Sacerdotia, O Imperii, Serryo Dissert. a. De Romano Pontifice cap. q. , & orsio lib. 4. De Rom. Pontis Auctoritate lib. q. cap. a I. art. unico, nonnullis aliis, quae a quibusdam afferuntur , ad hunc nodum solvendum aptiorem putamus. Ex ea autem illud consequitur, quod nos modo volumus, hoc est , propter judicium , quod in hac circumstantia rerum in Summum Pontificem ab Ecclesia exerceretur, nihil ossici iis, quae supra disseruimus . Ex eo enim quod Summus Pontifex a sua dignitate, atque jurisdictione tunc exciderit , nequc minores contra superiorem judicium exercent, neque oves suu In
pastorem judicant. S. IX. Ut Summus Pontifex in suis decretis sterius j dicio subjectus sit, ei regimini repugnat, quod super universam Ecclesiam ipse habet. se Ad secundum sensum inquit Bossuetius Defensionis M.
ω, lib. I o. , alias I f., cap. aa. ejus dicti pergemus: Prima δε- m des non judicatur a quoquam: quo significari videtur, ne ejus se sententia retractari possit . His praemissis statuit, dictum illud neque ad acumenica Concilia , neque ad quoscumque Gosextendi posse . Unde in fine capitis ita habet i Neque vero is contendimus , omnia Sedis Apostolicae quacumque de Ois decreta in Synodis acumenicis retraetanda; ne in quibus B cumque etiam privatis negotiis Christianum orbem solliciis tari oporteat; sed tantum ea , quibus universalis Ecclesiae
27쪽
r6 DE IURE, ET LEGUM DIs C IPLINA Profecto si hi duo casus excipiantur, in quibus cicum enici Concilii est, Ecclesiae paci, atque bono prospicere, hoc est, ut uci duo, vel plures in Ecclesia sint, qui de Suprema
in universam Ecclesiam praefectura inter se contendant; vcl ille unus , qui cam legitime tenet , in apertam haeresim incia dat iὶ , non video sane , neminemque videre posse arbitror, quaenam tandem decreta a Sede Apostolica proficisci possint, quibus unisersa Ecclesia conturbetur, ac propterea ad hujusmodi conturbationem amovendam Concilii acumenici judicium necessarium sit. Nam semel ac non dicatur, quemadmodum a nemine dici debet, Christum suae Ecclesiae fundamentum istaeo extruxisse , atque illi singulariter dedisse claves regni coelorum, praecepisseque, ut tum oves, tum agnos pasceret, qui universam Ecclesiam conturbare posset; semel ac quispiam non contendat, pro fide illius, ne deficeret, Christum rogasse, ac postea ei mandavisse , ut confirmaret fratres , qui etiam perturbare eosdem in fide poterat , ab Apostolica Sede proficisci hujusmodi decreta posse , quibus unisersa Ecelesia eonturbetur ,
omnino falso confingitur. Verum nunc non de ista re conicita,
Bossuetium, sed de altera hoc est, de decretis Apostolicae Sedis, quae alterius judicio subjecta non esse tuemur . Sanctionem legum regiminis potissimam partem esse, nullus sane negaverit. Ea namque fit, ut dominii potestas ad cunctos subditos extendatur , cumstaque tempora complectatur . Quare sanctio legum etiam in Monarchico regimine inter alia unum sit oportet, quod solus Supremus Princeps retineat, nullusque subditorum sibi quovis modo vindicare possit. Si igiatur in republica unus tantum sit, qui leges ferre possit, ceteri vero omnes iisdem obtemperare debeant; tunc procul dubio potestas regiminis quoad hanc sui potissimam partem m narchica est: si vero etiam optimates in sanctione legum aliquid possint; potestas regiminis, hujus iuris, quod est penes
optimates , habita ratione, monarchica esse desinit: demum
id multo magis contingit, si quamvis optimates in ipsa sanctio.
1 Vide quae ex Orsio, di Thomassino hujus cap. s. 6. animadver. vimus , di praeced. s. Diuili od by Corale
28쪽
ne legum nullam partem habeant; tamen promulgatae leges sunt eorum judicio subjectae, deque aequitate illarum decemnere possunt. Nam est quidem sublata forma Monarchici regiminis , quando optimates ad sanctionem legum sua auetoriatate concurrunt, quamvis tunc ab eis quoque leges solumm do serantur, nullum vero judicium in illas leges exerceatur, quae sint Superiori sibi auctoritate constitutae: igitur multo magis eadem forma monarchici regiminis sublata sit oportet , semel ac demus, leges illius, apud quem regimen monarchiis eum esse supponitur, optimatum judieio subesse . Sed pauci ribus, quod volo . Dum optimates leges simul cum eo co dunt , qui in republica primum locum tenet, nullum sane iudicium in istum exercent, sed eo tantum jure utuntur, quod in legibus condendis ipsi quoque habent; & tamen, omnibus consentientibus , semel ac id contingat, serma monarchici regiminis saltem quoad istam partem e medio tollitur. Multo ergo magis ratio ipsa monarchici regiminis omnino tollitur, dum vel illius leges , qui monarchicum regimen in republica tenet, vel supremi imperantis iudicium, optimatum iudicio subjicitur . Quum igitur Summus Pontifex monarchicum regimen ,& quidem perfectum , absolutumque, super unive sam Ecclesiam habeat r , ipsa ratio regiminis, qua potitur, nullo modo patitur , ut ejus publica decreta, quae haberi deinbeant , uti quaedam leges ad universam Ecclesiam spectantes, alieno judicio subjecta sint, etiamsi ad Conciliorum Scumenicorum auctoritatem attendatur , quia ipsius est, non minus Concilia oecumenica convocare , illis praeesse, uti caput, sed etiam eorum decreta confirmare , ut in universam Ecclesiam suam plenam auctoritatem habeant a .
g. X. Etiam quae est in Summo Pontifice Suprema legis. lativa potestas nullo modo sinit, ut decreta ejus alterius judicio tu bjecta sint. ' λ . D . ISupremam legislativam potestatem super universam E clesiam in Summo Pontifice adi 'itti oportere, jam evicimus Modo autem ita ex hoc principio. Semel ac decreta Summi Tom. IV. C Pon- ι Lib.io. cap. o Lib.2I. cap. i.& seqq. 'in Lib. I9.evd. Diuiligod by Corale
29쪽
rq DE IURE, ET LEGUM DIs CIPLINA Pontificis. quae instar quarumdam legum , pro universa Ecclesia editarum , haberi debeant, alterius judicio subjecta sint,
corruit sane, atque omnino deficit ea Suprema legislativa potestas, qua idem Summus Pontifex super universam Ecclesiam potitur . Implicant enim haec duo inter se , uti nemo non ia vit: Summum Pontificem praeditum esse Suprema legislativa potestate supcr universam Ecclesiam, & decreta ejus, quae instar quarumdam legum , pro universa Ecclesia editarum, haberi debeant, alterius judicio subjecta esse, etiamsi ad Concilia UIcumenica attendatur. Quandoquidem quum in Conciliis auctoritas quoque illorum , qui sub universa Ecclesia conti nentur , simul reperiatur, legislativa potestas, quae universam Ecclesiam complectitur , ad Concilia quoque cicumenica e
tendatur oportet. Hinc vero est, ut Patres congregati in Conciliis acumenicis Supremam legislativam potestatem Summi Pontificis agnoverint, atque pro is fuerint ι .g.XI. Ea loca Divinarum Scripturarum, ex quibus Supremam praefecturam S. Petri non solum ordinis, & dignitatis , sed etiam auctoritatis, atque jurisdictionis omnino compertam habemus, ostendunt quoque decreta Summi Pontificis alterius judicio subjecta non esse . Primus locus ille est , ut in iis tantum sistamus, quibus hanc Supremam Petri Praefecturam nos evicimus a , ille est, inquam, qui Matthaei cap. I 6. legitur, in quo traditum habemus, Petrum a Christo Domino totius Ecclesiae fundamentum constitutum fuisse . Ex ipsa ergo fundamenti ratione manifestum esse contendimus, quod nos modo volumus. Nam fundamenti sane est, sustentare aedificium, nullo autem modo aedificii, sustcntare fundamentum. Tota autem vis, & ratio fundamenti a Iesu Christo in Petro positi in eo consistit, ut
ad Petrum universam Ecclesiam regere spectaret. Ecclesia a tem , quae constat ex coetu Fidelium omnium , necesse sano est, ut promulgatione decretorum regatur. Neque enim fieri potest, ut ab ejus Supremo Capite voce singulis indicatur, quid ab eis credi, vel quacumque in re praestari debeat. De-
30쪽
hi BER XXIV. CAPUT I. ereta igitur, quae quoad hoc totum negotium ab ejus supremo Capite proficiscuntur, nullius iudicio subjecta sint oportet , ne affirmare cogamur, fundamentum sustentari ab aedi-fieio, non vero aedificium a fundamento. Hoc autem, quod diximus de decretis Supremi Ecclesiae capiti verum est,etiamsi ad Concilia acumenica respiciatur . Nam praesentibus , & Gmul adstantibus discipulis, Christus Ecclesiae fundamentum in Petro constituit. Unde S. Gregorius Nazianzenus Oratione 26.
is Vides inquit quemadmodum ex Christi discipulis, magnis is utique omnibus, & excelsis, & cIectione dignis, hic petra
is vocetur . Tunc vero supremum Hierarchicum ordinem indiscipulis contentum fuisse, sicuti nunc in Ecclesiarum sacris Praesulibus continetur , nullus sane negaverit. Petrus ergo quum, illorum quoque simul unitorum habita ratione, Ecclesiae fundamentum fuerit , etiam Petri successor esse debet , si ad istos una simul unitos attendatur. Quod nos modo volumus , ex illis quoque verbis consequitur , quibus Christus , prout Mea cap. 22. legimus , P trum certiorem fecit, se rogasse, ne deficeret fides illius, eique mandavit, ut suos fratres confirmaret. Iisdem enim ver bis iudicio Petri omnes Fideles subjiciuntur, nullo autem mo.
do Petrus subjicitur iudicio Fidelium, & quidem etiamsi Fide. lium potissima, atque praeccilentissima pars respiciatur . Nani praesentibus , & simul adstantibus Apostolis , Christus Petro
praecepit, ut fratres, nemine excepto, confirmaret. Quomo do vero ipse omnes fratres, nemine excepto, confirmare poterat , si decreta ejus , judicio fratrum quovis modo subjecta fuissentqTandem totius Christiani gregis pascendi curam Petrus a Christo recepit, dum ab eo sibi mandatum intellexit, ut tum oves,tum agnos pasceret icuti habetur Lisn. cap. a r. Ob hujusmodi aurem praeceptum pascendi oves, & agnos supremum munus quoad ea omnia Petrus recepit, quae ad illam religionem pertinerent,quam Christus Apostolis ubique terrarum promu gandam indixit. Si ergo pastoris est, pascere oves, & agnos; non vero ab iis pasci; decreta, quae ab hoc supremo Pastor C a Pro Diuili od by Cooste