장음표시 사용
51쪽
4o DE IURE, ET LEGUM DISCIPLINA Sicuti Monachi fuerunt, ita etiam Theodosius in eius
sententiae ignoratione fuit, quam testinus contra Nestorium tulerat. Id autem ex utraque Sacra, quam 4 heodosius ad Cyrillum dedit, aperte colligitur. Nam in priori Sacra, in qu Theodosius Cyrillum acrius carpit , illud inter cetera ei objiacit , quod r despectis Sacerdotibus , quotquot circumquaque deingunt, turbas ,-discordias inter Ecclesias concitasset. Quare post quam illum monuit , Ecclesiam , & imperium sibi mutuo adhaerere , ne se ob doctrinam pietatis in reprehensionem incidisse causaretur, determinasse superaddit , ut hujusmodi pio talis doctrina in sacra Synodo discuteretur, atque examinaretur , & propterea velle Ratum esse , quod rectae fidei con-ἡ sonum videbitur; sive illi, qui victi discedant, veniam im-
se petraturi sint a Patribus, sive non. Ceterum nos civitates, &is Ecclesias conturbari nequaquam sinemus; sed nec eam quo- ,, que doctrinam indiscussam manere patiemur, cujus oportetes eos esse judices , qui Sacerdotiis ubique praesunt , & peris quos ipsi in veritatis sententia sumus, & erimus Etiam
me tacente, nemo non videt, propter rationem omnino diverissem ab ea, quam Bossuetius vellet, Theodosium constituitas, ut quod sentiebat Cyrillus , in Synodo discuterctur . Falso enim judicio contra Cyrillum praeoccupatus aliorum Sacerdo. tum iudicium ab eo neglectum fuisse putabat ,& doctrinae pietatem praetexendo Omnia turbata, indeque constituit, ut haec doctrina pietatis in Concilio expenderetur. Quod ergo examen
illius antea in Alexandrina Synodo factum fuerat, & postea in
Romano Concilio Damasus fecit, & sententiam, quam contra Nestorium tulerat Theodosium ignorasse, dicatur oportet; alio quin non affirmasset, aliorum Sacerdotum judicium neglectum a Cyrillo fuisse. In altera autem Sacra nihil contra eas turbas constitutum supponit, quae ex multis dissidiis, & concertationibus natae erant , indeque praecipit . ut nulla a Interimiari ante sanctissimam coactam Synodum , communemque ei unis dem , quae de omnibus dabitur , sententiam , privatim GH quibuscumque innovatio fiat . Haec autem confirmant quae
52쪽
LIRER XXIV. CAPUT II. grusque modo animadvertimus . Nam Theodosius supponere non potuisset, nihil contra privdictas turbas fuisse constitutum, semel ac Calestini decretum rescivisset. At ipsum factum nunc expendamus cum Cl. Garnerio 2. parte operum Marii Mercatoris in Appendice ad Notas in epistolam Nestorii ad Caelestinum , seu Dissertatiuncula de Illustris mi Marcae sententia, qua putat, suspensam a Theodosio Seris Ap solis in Nestoris ententiam ore. opinatur inquit Garneis,, rius ) eruditissimus Praesul, Nestorio prius significatam fui sese se utriusque Synodi Romanae,& Alexandrinae sententiam,
D quam vel quereretur apud Imperatorem, vel Concilium se ipsius rogatu indicereturi nisi cnim in ca mente sit, non vi. se deo , quomodo ex isto facto id concluderet , propter quod is maxime laborat: Princeps nempe aliquando, Sqnodo indicta adis controversias dirimendas, prioris sententiae in sudicio EcclesiasAD co lata exequutionemsuspendisse. Verum Garnerius superasis dit opinioni, qua vir doctissimus ratiocinium suum niti v M luit, repugnat partim ipsemet Sacra Imperatoris Theodosii, is partim Mercatoris auctoritas, partim ipse Nestorius . Sacra se enim consignatur XIII. Kal. Decembris, & Mercator scribit, is Synodorum litteras Nestorio redditas VII. Idus Decembris .is Nestorius autem quum Summo Pontifici scriberet post indi- fi ctionem Concilii, scripsit tamen perinde , ac si nihil de se n. si tentia Sedis Apostolicae rescivisset. Igitur neque Nestorius se appellavit Imperatorem, postquam legitime novit a Synodisse se damnatum . neque denuntiatam Sedis Apostolicae sentem si tiam Jheodosius edicto suspendit. Nemo enim, credo, vel si a sententia judicis nondum legitime denuntiata jure appel- ,, lat, nec appellationem tueri potest, nisi postquam exhibita
es est sententia, cujus querelam movet. Nestorius, fateor, coisis gi Synodum postulavit privatis precibus ab amante Theodo. is sio 1 non postulavit ex praesci ipto juris ab Imperatore judiis cium exercente. Quare sententia Sedis Apostolicae quum is denuntiata non fuerit nisi post indictam Syncdum, praevem es ta potius videri dcbet, quam edicto suspensa, si modo pro. A prie loqui oporteat M . Imn. IV. F Garis Diuiligod by Corale
53쪽
4a DE IURE, ET LEGUM DIICIPLINA Garnerii ratiocinationem confutare Balvetius aggressus fuit ad cap. 4. lib. . Petri de Marca De concordia Sacerdotii, O Imperii: verum irrito sane conatu, quemadmodum Cl. Orsius De Romani Poret cis Auctoritate lib. I. cap. Io. art. a. Ostendit, atque contra eum animadvertit, ex eo quod, sicuti ille etiam contendit , heodosius in sua Sacra nullam Nestorii menti nem faciat, esse inde colligendum recte infert, Imperatori non innotuisse sententiam contra Nestorium latam , eamque pr pterea suspensain velle non potuisse. Illud quoque contra eumdem Balu Zium evincit Garnerii ratiocinium firmum subsistere . quamvis litterae Nestorio redditae fuerint non VII. Idus D
cembris, sicuti Garnerius putat, sed pridie Kalendas Decembris quemadmodum ipse Baluzius vult. S.UlI. Suam sententiam confirmari ex iis, quae in Actione LSynodi Ephesinae gesta fuisse legimus,flossuetius frustra nititur. Defensionis cte. lib.7. , alias I , cap. II. illud urget Acli ne L. Concilii Ephesin i litteras Imperatoris, quibus illud indicebatur. lectas fuissὰ , & Nestorium pro religiosissimo Episco po habitum inrerimque suspensam decretorum Caelestini contra Nestorium exequutionem , quoad usque Patres suam sententiam larrent: habitam deinde de fide quaestionem, & , auctore ipso Cyrillo, tum cpistolam ejus , quam Caelestinus suo decreto probaverat , tum Nestorii alteram , quam Caelestinus uti impiam , atque blasphemam damnaverat , Concilii Patres
Cap. I a. ea prosequitur, quae Actione I. de persona NOstorii Patres pronuntiarunt , atque ex ipsis verbis decreti auctoritatem canonum cum Caelestini litteris ad commendandam maiestatem Apostolicae Scdis Parres coniunxisse primo animadvertit. deinde vero in Nestorium sententiam dixisse , & quem ante eam religiosi inum Episcopum vocaverant, post sententiam suetissimum, er no m Iudam appellasse. Ex his autem ita comcludit r Sic maxima res maxima consensione perfecta est . quam nempe omnia in Ecclesia stare diximus , & ordo judicii ex se se perspicuus: nempe a Caelestino sentcntia profertur; COn- riri cilii Generalis convocatione suspenditur 3 cosnitione eκγ
54쪽
is minatur, novo , &irretractabili judicio roboratur , totius,, Ecclesiae auctoritate conjuncta .
At vero Theodosius de Synodo acumenica habenda Sacram jam emiserat, quando Episcopi ex Alexandrina Synodo a Cyrillo ad Nestorium missi, ut illi indicerent sententiam Ap stolicae Sedis, Constantinopolim pervenerunt I . Tamen quamvis Synodus acumenica jam indicta fuisset, illi Episcopi ab
exequutione sui muneris non destiterunt, sed die Dominico, dum sacra Synaxis ageretur, spectante Clero, adstantibusque etiam praeter plebem multis principibus ipsius civitatis, Caelestini , & Cyrilli epistolas Nestorio reddiderunt . Nam uti habetur par. a. Actime I. Synodi Ephesinae a , Petrus Presbyter Alexandrinus Primicerius Notariorum utrasque tum Calestini, tum Cyrilli epistolas Nestorio redditas fuisse , coram omnibus testatus fuit, idque Theopempus Causaborum Episcopus, &Daniel Dardensium Episcopus, a quibus illae epistolae redditae fucrant, confirmarunt, qui quum a Flaviano Episcopo Phili inpensium rogati essent, quid ad eas Nestorius respondisset, esse responsum dixerunt, ut altera die ad se venirent: quod quum fecissent, sibi prohibitum fuisse, ne ad eum accederent. His autem evincitur indictione Synodi Caelestini sententiam contra Nestorium suspensam non fuisse. Nam, hac semel suspensi
ne posita, quomodo fieri potuisset, ut Episcopi Legati Syn
di Alexandrinae eas litteras Nestorio redderent, in quibus illius condemnatio continebatur' Ut Clerus , Populus, & Principes civitatis siluerint, quamvis Imperatoris edictum violaretur, atque contemneretur ' Ipse Imperator in Legatos , scuti in contemptores suae legis, non animadverterit ' vel saltem de iis graviter conquestus non fuerit ' Cur Nestorius in Synodo a culatus, quod Caelestino non paruisset 3 , in sui defensonein non adduxit, quoniam nihil aliud adducere poterat, Caelestini litteras tunc sibi redditas fuisse , quando sententia contra.
se lata indictione Synodi jam suspensa fuerat Τ Tandem qu
F a modo i Vide Synodicam Concilii Alexandrini ad Nestorium missam cit.
55쪽
DE IURE, ET LEGUΜ DIs CIPLINA modo Patres Nestorio crimini vertere potuerunt, quod Caele stino non obteinperasset, si lata a Caelestino sententia suum eise . tum habere non potuit Deinde nonne Cyrillus a Caelestino quaesivit, utrum tria Synodo Ephesina Nestorius admitti deberet , atque sententia contra eum lata adhuc subsisteret , jam elapso eo intervallo temporis, quod illi ad resipiscentiam concessum fuerat i
Praeter omnem vero rationem utraque de re Cyrillus a Caelestino quaesiisset, si ob indictionem Synodi causa Nestorii uti indefinita habenda erat . Quid autem Caelestinus Cyrillo ist
quaerenti reposuerit, nunc videamus. Reposuit sane quod sententiam nostram magis magisque confirmat a : Super hac ,, utique consultatione communi inquit Caelestinus comis munem Dominum consulamus: nonne nobis respondet illiis co per Prophetam, mortem se nolle morientis : & per Pau
is tum Apostolum velle omnem hominem salvum fieri , & ve- is ni re ad scientiam veritatis Τ Et infra: μ Studeo quieti ca- ω tholicae, studeo pereuntis saluti ; si tamen voluerit aegrituis dinem confiteri. Quod ideo dicimus , ne volenti se corrigeri re , forsitan deesse videamur . Nam si & nobis sustinentibus is uvam , spinas sibi addiderit; impleatur, manentibus statu-ἡ tis prioribus, sui fructu judicii: colligat quod sulco diab
se lico seminavit, non nostro consilio, sed se periturus aucto- ω re. Probet nos veloces pedes ad effundendum sanguinem ,, non habere , quando sibi etiam remedium cognoscat obi se tum . Caelestinus ergo non eo jure, quo poterat, sed maxima benignitate in Nestorium usus, passus fuit, ut quod in illum jam decreverat, suspensum remaneret, voluitque ut Nestorius oblata occasione Synodi ad sui eorrectionem uteretur. Hinc vero est, ut Legati Apostolicae Sedis in sua sententia contra Nestorium , Sedis Apostolicae benignitatem commendave rint, qua Nestorium sustinuerat, ut ipse indicta Synodo sicuti quodam spirituali remedio uteretur ; contra autem Nestorio crimini dederint, quod Caelestini longanimitatem contempsisset. Quapropter mirandum non est, si Sacra Imperatoris, qua Synon o Cit. tomo colum. 14 o Citato loco. Dissiligod by Corale
56쪽
LIA 2R XXIV. CAPUT II. 4ssynodus indicebatur, praecipiebaturque, ut doctrina pietatis discuteretur, in sacra Synodo probata , & in acta ejus relata fuerit ; si lectar tum Cyrilli , tum Nestorii epistolar ; si Nest rius religiosi lismus Episcopus vocatus. Nam nihil horum, non annuente , atque per indulgentiam probante Apostolica Sede, peractum fuit, uti constat ex iis, quae disseruimus. Est tamen illud animadvertendum in Synodo Amone L lectam quoque fuisse non minus Synodicam epistolain Synodi Alexandrinarcum anathematismis contra Nestorium, quam alteram Caelest, ni ad Cyrillum, in qua Caelestinus suam contra Nestorium semientiam tulerat 1 . Quibus sane confirmatur, quod nos contendimus.
Bossuetius ex Actione L. Ephesini Concilii cap. I 2. colligere prosequitur, quod nullo modo colligi potest. Nam Patres tuin auctoritate Canonum, tum Caelestini litteris se eoactos dicunt ad sententiam ferendam contra Nestorium, quemadmodum etiam Bossuetius consentit . Nemo autem cogitur auctCritalceius, cujus ipse decreta suae sententiae subjecta habet, expendere , confirmare, & irretractabilijudicio roborare debet. Hoc ergo iuris sibi Patres supra Caelestini epistolam non tribuisse dicendum est, quia illa se coactos professi fuere ad sentenciam contra Nestorium ferendam . Auctoritatem vero Canonum cum Caelestini litteris conjunxerunt, quia una, & eadem tum illorum , tum istarum erat. Nam quod in Nicaena Synodo decretum erat, Cyrillus Nestorio opposuit a . Nicaenorum v ro Canonum auctoritas, quia a Summo Pontifice confirmati fuerant 3 eadem erat, ac Caelestini epistolarum ; indeque est,
ut Patres utraque auctoritate aeque se coactos dicant . Eam erogo simul non conjunxerunt ad commendandam maiestatem
Apostolicae Sedis , sed ad ejus supremam auctoritatem prom
Nestorium , quem antea religio syfimum Episcopum Patres Vocaverant, impiissimum, novum Iudam postea quidem dia
57쪽
46 DE ILIRE, ET LEGUM DISCIPLINAxerunte verum hoc dum fecerunt, protestati fuere, se eoactost per seros onmes, O Romani Pontificis visolam ad hane sentemtiam necessario venisse. Hinc Patres in sua sententia contra Nestorium se sequutos esse declararunt eam formam , quam Caelestinus eisdem dederati inquit enim Firmus Caesaraeae in
Cappadocia Episcopus Actione II. 1 : Apostolica, & sancta, Sedes Caelestini sanctissimi Episcopi per litteras, quas ad se religiosissimos Episcopos & ad sanctas Constantinop
se Iis, & Antiochiae Ecclesias misit, etiam ante de praesentiis negotio sententiam regulamque praescripsit: quam nos quo- is que sequuti quum terminus Nestorio ad emendationem ,, datus dudum jam praeteriisset. . . . quoniam Nestorius a n se bis citatus non paruit formam illam exequutioni mandaviri mus , Canonicum, Apostolicuinque judicium in illum pro-- ferentes V. Quibus Philippus Presbyter , & Legatus Apostolicae Sedis statim sit peraddidit i Gratias agimus sanctae veri nerandaeque Synodo, quod litteris Sancti Beatique Papaeis nostri vobis recitatis, sancta membra sanctis vestris vocibus, se sancto capiti, sanctis etiam vestris exclamationibus vos a se junxeritis. Non enim ignorat vestia Beatitudo totius fidei, is vel etiam Apostolorum, Caput esse Beatum Apostolum Pe- ω trum μ. Cum his autem omnibus simul stare nullo modo posse, quae in fine I a. capitis Bossuctius uti certa, atque inis
dubitata infert, non est; cur commemoremus.
S. VIII. Quae ex Actione II. Ephesinae Synodi Bossuetius
pro se in medium adducit, contra eum faciunt.
Tandem r3. cap. in iis describendis ipse versatur, quae Actione II. gesta fuere: quibus sane nihil clarius contra ipsis in afferri potest . Primo itaque observat, illis Caelestini verbis in epistola ad Synodum a r Direximus sanctos fratres , & Con-
, sacerdotes nostros ... qui iis, quae aguntur, intersint, &m quae antea a nobis statuta sunt, exequantur, non indicari obedientiam a Synodo praestandam iis, quae Caelestinus decreverat, sed corum inquisitionem, seu examen a Synodo faciendum. Hoc autem inde probare contendit, quia Projectusci Cir. tomo colum. I 7x. n Ibid. colum.I467. Diuili od by Cooste
58쪽
ctus Legatus Apostolicae Sedis inter alia ad Patres haee habuit 1 : Ut ea, quae & dudum ante definire, & nunc in is memoriam revocare dignatus est Caelestinus juxta comis munis fidei regulam, Catholicaeque Ecclesiae utilitatem ad se finem numeris omnibus absolutum deduei jubeatis μ. Ex his autem infert, Legatos Apostolicae Sedis in Patribus agno.visse potestatem imponendi finem quaestionibus fidei. Hine, inquit ipse , Firmum Caesaraeae Cappadociae Episcopum nomine totius Synodi ita respondisse legimus a : Apostolica, - & sancta Sedes Caelestini sanctissimi Episcopi ... etiam ante se de praesenti negotio sententiam, regulamque praescripsit. . . si formam illam exsequutioni mandavimus, Canonicum Apo- ,, stolicumque judicium in illum proserentes . Huiusmodi vero iudicium ad Actionem I. Bossuetius refert, in qua, sicuti ipse contendit, facto examine, O quaestione habita , Geusini deerreum firmatum fuit. Pergit deinde Boctetius, suumque
ingenium torquet, ut explicet, & qua ratione Legati, quae in I. Actione contra Nestorium definita fuerant, quando ipsi non aderant, sibi communicari petierint, ut ea confirmarent 3,& quomodo iidem decreverint, omnia eananire , O ex Ecclesia
judicata esse vi, & cur, postquam acta in Nein storium sibi communicata probaverunt, petiere, ut, omnibus adstantibus, cetera legerentur, quae ab initio Ephesi gestio fuerant, ut ea juxta commissionem sibi a Caelestino datam pro. barent ue , & quare Cyrillus, lectis hisce omnibus, petierit, totaque Synodus consenserit, ut Legati sua obsignatione planam , ct manifesam facerent evonicam cum Synodo assensionen suam. In hisce ergo ultimis verbis potissimum sistit, cunctaque haec peracta dicit, ut Legatorum plana, & many a asse
μ haberetur. Ad consensionem vero Ecclesiarum cetera omnia
refert, quae in hac Synodo Ephesina subinde gesta fuere. Verum Bogiretius primum in eo fallitur, quod verbis epistolae Caelestini ad Synodum significari non quidem ob dientiam a Synodo praestandam , sed examen ab eadem faciem dum
59쪽
48 DE IURE, ET LEGUΜ DIs CIPLINA
dum, inde velit, quia ad em nt meris omnibus absolutum a Comcilii Patribus deducendum erat, quod Qelestinus decreverat .Ejus enim conjectura facile refellitur , quia Caelestinus suos confratres ad Synodum misit, ut quae ipse decreverat, ejus auctoritate exequerentur i . Hoc autem in Synodo, praesen tibus Patribus, praestare debebant. Repugnat autem fuisse in
Patribus potestatem ultimi judicii ferendi praesentibus iis, Legatos Apostolicae Sedis exequutioni mandare debuisse, quod Caelestinus jam decreverat . quid Τ Nonne Legatos a Calest,
no praemonitos fuisse legimus, ut auctoritatem Apostolicae S dis sartam tectamque servarent, ac propterea si res in disceptationem veniret, ipsi de sententiis aliorum iudicium ferre ἡeberent, non vero aliquod certamen subire Σ Τ Hoc autem si non sit ejus, qui ultimum de re proposita judicium in aliquo coetu ferre aebet, non video sane cujus nam esse possit. Projectus vero Legatus Apostolicae Sedis monuit quidem Patres , ad finem numeris omnibus absolutum rem ab eis deducendam esse; verumtamen secundum formam litterarum Sancti, & Venerandi Papae Caelestini 3 : quam quidem formam
se exsequutioni mandasse Patres per Firmum Caesaraeae Cappadociae Episcopum publice protestati fuere . Inde ergo
ultimum finem quaestioni a Patribus imponendum dicitur; quia ipsi exequutioni mandare debebant, quod a Caelestino definitum habebatur. Sit sane hoc iudicium referendum ad illud , quod Amone L. Patres de Nestorio jam tulerant. Quid inde ΤNonne in illo judicio Patres professi fuerant, se coactos per Meros Canones, O Romani Pori cis epistolam, ad hane sententiam nece Vario venisse qDum vero in plena quadam edi manifesta asse dine Bos e.
tius eam confirmationem reponit, qua, petentibus Patribus,
Legati sententiam Synodi firmarunt, contra veritatem gest rum aperte pugnat. Nam , uti modo dicebamus, suis Legatis Caelestinus praecepcrat, ut de sententiis aliorum judicium ipsi ferrent: Legati quando Caelestini epistolam legerunt, unani mi i Cit. tomo coluna. x 67. o Colum. I 3 7. 3 Col. 1 71. M Eodem loco. Diuitigod by Corale
60쪽
L r B E R XXIV. C A P U T II. ml eonsensione Patres gamarunt: hoc justum judicium, atque uti eis odi et Caelestino gratias egerunt i : Philippus Leg,
tus Apostolicae Sedis tunc adgratulatus fuit cum eis, quod uti sancta membra sancto capiti unirentur a . Priora Synodi Acta jam cdita, quando ipsi non interfuerant, ut sibi communic rentur, quum Legati ad ea confirmanda petiissent, iustum. id esse, Patribus consentientibus , Theodotus Episcopus Ancyranus reposuit, atque tunc Legati, compertis iis, quae in Actione L decreta fuerant, omnia Canonice, ct ex Ecclesiastea
disciplina judicata esse decreverunt 3 . His omnibus peractis ,
ad Nestorii condemnationem dcvenerunt, atque ita quidem,
ut auctoritate Legationis Apsolicae se uti dixerint, judicumque omnino personam sese agere, manifestissime praesetulerint . Quod ergo Legati Apostolicae Sedis in Synodo Ephesina egerunt, ad plenam quamdam, er manifesam assensionem detorque. ri nullo modo potest, uti nemo non videt, sed veram judicii
rationem illud habuit. Tandem ut alia omittam, quae sunt levioris momenti, frustra Bossuetius in citato I 3. cap. haec Caelestini verba, quibus suam epistolam ad Synodum auspicatur : tandem malorum fine
Mendum est; in defensionem suae causae in medium adducit; sicut etiam haec alia : hujus rei tam Meliter peractae vos exequiores videmus nobiscum fuisse: nam ab ea profecto Synodo finem malis impositum gaudendum csse dicit, quae ejus judicii so
mam sequuta fuerat, eamque Legati auctoritate Apostolica confirmaverant. Exequutores autem ejus , quod gestum fuerat , Patres dicendi erant, quia judicium , quod Caelestitius jam tulerat, ipsi sequuti in Nestorii condemnationem, quia
pollebant auctoritate usi fuerunt.
S. IX. Suprema judicii potestas , quae est in Romano Pomtifice confirmatur iis, quae in Synodo Chalcedonensi, cicumenica IV., gesta fuisse legimus. ' Multa , quae in hanc quoque rem faciunt, iam disputata sunt a nobis s r nunc ergo nonnulla tantum delibabimus ,rim. IV. G quae