장음표시 사용
321쪽
3it Is AAer C As Auno NI laudatum. Scimus Q Sept. Florentem Christianum, inter aequales poetas merito suo clariisimum , summa versionum hujus viri admiratione ductim, quam ante annos viginti quinque publice est testatus, αInitia Orphei de Diras Eschyli ex ejusdem interpretatione, ad edet dam praeparasse. Sed Dirae quidem, incertum quo casu, perierunt i Initia vero manu patris descripta, Claudius Christianus Petro Putea
no tradidit. In quarta classe specimen epitholarum habetur, quas I sephus Scaliger ad amicos scripsit de numero plurimas, dc vel propter quendam ipti proprium characterem, lectu dignissimas. Quod
ii quis omnes hujus viri epistolas, non solum , quo certo proposito argumento accuratius scripsit, sed etiam quas lubito exaravit publicaret , eum ego existimem non male operam potiturum. Pertinet enim ad prosectum juventutis habere ipsam aemulationis veterum tam illustre exemplar. Nam Hodie qui Latine loquantur, multos invenias: atqui sine cacozelia dc inepta affectatione antiquos imitentur , opido paucos: qui vero sermonis Romani illum, ut sic dicam, indigenam saporem sincere & caste exprimant, invenies omnino paucissimos. Etsi
autem epistolis Scaligeri omnibus inest aliquid, cujus gratia eas legisse
neminem possit poenitere: nobis tamen propositum nunc quidem non fuit, quasvis epistolas ipsius edere; sed illas dumtaxat, quae argumento essent notabiliores. Pleraeque igitur, aut sunt, de praeter solamnia literatum, aliquid scitu dignum continent: aut γγ λ γηΠm, Ecdefensionem auctoris adversus invidentium obtrectationes habent. Quod autem nonnullae earum sunt editae, quas ad me scripsit, hoc vero tua gravissima auctoritate, quae plus imum, uti par est, apud me va-lat, non voluntate mea factiam elIe, testor fidem tuam, Praeses amplitasime. Erat enim mihi certum fixumque materiam malignis non dare, qui benignitatem viri candidissimi in meritis amicorum supra meritum de ultra modum praedicandis, ad occasionem calumniae rapientes, utrumque simul invadent,& illum quidem levitatis, qui ἰλάφα. b, me vanitatis, quae ista sim passiis edi, arcessent. Illi vero uti volent. ιπει ἡ φροilis Nam Scaligero quidem viro in literis tanto, de virtutis adeo spectatae, quid honestius culpa immodicae benignitatis Z mihi vero in tua unius voluntate facti constat ratio. Scivi alioquin, ac pri me semper tuli, tantum hunc illius amorem non adeo eruditione aut ingenio elle me promeritum , ac cupiditate ingenti discendi quae nescio : cui ipsum non minus cupide, pro insita sibi bonitate, solitum esse satisfacere, vcl hae paucae epistolae e centum undecim quas ab eo acceptas servo, fidem secerint. Multa studiosi in illi, legent, quae alibi se non legisse, si ingenui sunt, non inviti fatebuntur;
322쪽
sn autem, vel inviti agnoscere cogemur. Atque lux sere sunt, Praeses amplissime , quae vel a me vel a Petro Puteano tuo hoc tem Dorupotuerunt reperiri, fugitiva, ut sic appellem, Josephi Scaligeri scripta, antea non edita. Nam leges Atticas, Dissertat i onem de re nummaria , librum de aequinoctiis, dc alias lucubrationes ejusdem , quas scimus in publica Lugduni Batavorum bibliotheca asservari; quum ab amicissimo Heliasio , ejus bibliothecae praesecto, nobis communicari petiissem, aut certe illhic edi; respondit vir humanissimus, religione quadam se impediri, quo minus illa publicaret: quia testamenti tabulis cautum sit, ne quicquam edatur incoatum tantum vel affectumi, non autem perfectum. QEamobiem dc istis&illo tantopere multis desiderato Arabicae linguae Thesauro , una cum supellectile univet salibrorum Orientalibus linguis scriptorum, aliorumque manu scripto rum, nec non Commentariis in historias animalium a sulio Caesare
caligero labore ingenti compositis: his inquam omnibus, hoc est , incomparabili quadam gaza, soli jam, ut apparet, Batavi fruentur ;qui de postremos vitet illius annos obtinuerunt, Sc nunc mortui cineres possident. Utinam quidem aliter superis visum esset, neque tanto ornamento proprie suo Gallia nostra unquam esset orbata ; scd quoniam ita Sis ι λει τη βηλἰ; ad gloriam nobilissimς gentis atque huic regno conjunctissim , istud quoque decus accedere, aequo animo , seramus: quii praesertim in fovendo coledoq; Hercule illo Musarum, de ornanda ejus memoria,postquam fuit, qua principes ejus Reipub. qualiterarum antistites, honestissimae cujusdam aemulationis pulcerrimum certamen inter sese videamus certasse. Non est praetermittenda hoc loco lucubratio scaligeri, cujus alibi meminimus; brevis illa quidem de parva, sed interioru dc reconditarum literarum, quae in illo fuerunt,non parvum testimonium. Proverbia dico Arabica, Romano seimone in meam unius gratiam expressa. Duo ipse eius liberi exempla diversis temporibus ad illum misi : quorum posterius priore longe emendatius, manu descriptum erat Hadriani Gulielmi, Flestii
sensis; qui paullo post in hac urbe inexplicabili morbo implicitus de
abreptus, ultique nostrum, imo omnibus qui noram ingens sui desiderium reliquit. erat enim in illa adolescente praeter eximiam morum probitatem dc Graecae Latinaeque linguae notitiam, Arabicarum literarum δc totius incredibilis, ut in illa aetate, peritia. Quoniam autem versio horum PrOVc biorum, quae penes nos est, e priore
exemplari fuit propagata I δὐ-- ω R- e collatione posterioris saepe a Scaligero exegi, atque ille mihi iaepe promisit : quod ipse morte
Pretventum quum Praestare non potuerit, hortatu meo in se recepit Tho
323쪽
mas Erpentus, cum aliarum literarum Sc philosophiae callens juvenis tum Arabismi Sc grammaticarum ejus linguet obtervationum mirifice curiosus de intelligens. Quod si Deus immortalis coeptis faverit , spondemus brevi illum libellum una cum versione de Notis Arabice a Gulielmo Lebeo cive Parisiens editum iri; qui characteres Arabicos atque etiam Hebraicos omnium elegantissimos quod haec etiam editio ostendi0arte industriaque sua, ac propriis sumtibus sculpsit ,& lau dabili cum primis incepto , patriae atque Academiae huic decus non poenitendum, quo prius carebat, conciliavit. Sed jam tempus est ut orationis vela contraham , & epistolς huic , quam dudum sentio sua prolixitate modum excedere, finem imponam : si prius tamen te, vir amplissime, sacobe Auguste Thuane, rogavero, obtestatusque suero, ut illarum Josephi Scaligeri, veteris amici tui, lucubrationum, pa-'trocinium adversus invidos Bambaliones, terrae filios, velis suscipere. Nam si cetera illius preclara inventa , de incredibilis doctrinae plena scripta, malevolorum virulentos morsus non effugerunt, quae spes est hos libellos, ab eodem ingenio profectos, sed quos ipsorum pater extempore, de impetu quodam effudit, potius quam meditatus scripsit,
meliore fato futurosὶ Non enim cogitabunt leveri Aristarchi , rem esse omnium iniquissimam, exigere a quoquam mortalium , ut in otio dc in negotio aequaliter animum intendat. non cogitabunt, siquidem in subita scriptione interdum sit humanitus offensum, cum virum Scaligerum fuit te, ita de genere humano scriptis suis divinitus meritum, ut facile e. i.Θλ.ἰι- 'Sed sumne ego stultus , qui cum hominibus omnis rationis inimicis, rationibus agere instituam Nam apud illos certe, qui ubivis locorum doctrina dc virtute pari libra sunt ornati, illustrissimi nominis tui auctoritatem, Prςses sapientissime, ad commendationem hujus libri abunde satis valituram, dubitare non po istum: qui sciam, unum hodie inter togatos esse te, quem non magis dignitas h amplissima , magnis in Rempublicam meritis tibi parta, universis Franciet populis reddat venerabilem , quam inusitatς ingenii dotes, quibus excellis, cunctis tota Europa probis doctisque hominibus, admirabilem. Nam quum tua olim opera varie uti, multo ante quam nascereris, destinasset magnus ille mundi albi ter , omnia liberali manu in te contulit, per ρος aliquis ad veram solidamque gloriam potest pervenire. Nihil heic dicam de antiqua ge'neris nobilitate, de majorum imaginibus, de ceteris quet vulgo dona Fortunς vocitantur. Patrem quoque tuum silebo, virum masimum, qui ordini amplit simo totos viginti annos quum principem locum obtinens pr sideret , omnium sibi virtutum invicem consertarum coliq-
324쪽
comprobavit. haec enim etsi ad honorem tuum pertinet, magnoq; tibi sunt ornamento Ilonge tamen illud magis, quod in prima statim adolescentia eute praebuisti, quo nullo negotio omnes intelligerent, jorurn suorum claritudini gloriς esse pr optare, qua meritis ipsoru splendorem suum debe e: adeo ut nemo jam tum fuerit, qui id agere te dubitaret, ut quod lumen tibi parens prς serebat, posteris ipse olim prςferres. Igitur in studia liberali ii attiu& J. Civilis Roman. non secus illa aetate incubuisti, rara quadam felicitate nactus Valentiae SePlaunorum tempore eodem p rq ceptorem quides. Culacium, condiscipulum vero, sed qtate grandiorem, J. Scaligerum, ac si ille soliis ad gloriam aditus tibi pateret; aut in illo solo prisidio spes omnes tuae niterentur. Studio legitimo defunctus Se peregrinationibus, quas ad multas Eurota partes suscepisti publicς rei administratione auspicatus, per
varios deinceps honorum gradus,ad hanc illustrem dignitatem conscendes, in diversis munerib. stinctioni b. & legationi b. probatus, mentis alii; consiliit, moderatione animi, fidei ac morti constantia, adversis rerum immersabilis missu, ita perpetuo usurpasti; ut multu seculi tui hominibus daturus sueris, etiali nihil preter exemplii dedit Ies. In tanta enim rerum varietate, quantam
illis dissicillimis temporib.experiri contigit:cum quidem pleriq; hominum
de Fortuna pedentes alternis Vatinii,alternis Catones erant, qualitatu vite per omnia constante sibi servasse, neq: ullo unqua casu graviore concultu,
ab insita probitate descivisIe; aut perfecti sapientis, aut ut S toicis pacatis utamur, ejus erat, qui persecta sapientia proxime accederet. Hoc illud est
tempus,quo Henrici M- castra seques, inter tumultus casti eles, ru toto orbe memoria tua gestarum praesidiis ad tantum inceptum multo ante magno
studio provisis, historiam scribere instituisti. qua in scriptione quanta diligentia & side, nam sermonis elegantia omitto,) sis usus, omnes qui legeriit scire pollunt: nos hoc amplius s cimus, quantas inter curas, qua brevi tempore, horis tuis subcisivis bene utendo propositam initio materia ad scribendii peregeris. Nam qui neq: muneri tuo laboriosissimo,neq; regis
obsequio ulla unquam in parte desueris; annis tamen x II.& mens. vi. libros cxx m. rem memorabiliti admiranda varietate refertos, consectiti; opus in eo genere literarum maximum omniti, quς unqua post T. Livii Annales sunt edita. Quc admodii aute olim ad Rem p. ita animatus accessasti, ut universoru consilioru dc tuoru suprema lex ellet salus regni,no au- te factionis alicujus studia: ita cu res gestas es orsus literis madare,no utiqi id
spectasti, ut ea diceres quς his aut illis grata esset suturae sed quς hist. reginaveritas pateretur. Cujus generosis. propositi hoc pret misi tulisti,ut luc demiihist. legitimet maiestas nostiis hominib. coepta sit intelligi, quado per Europam libri tui sircumferri sunt coepti. Hinc illi plausus de acclamationes
325쪽
3 is Is A Ac I CAsΛu BONI bonorum, tibi pariter ac seculo gratulantium, ex Italia , HispanIa , Germania, Polonia, dc ultima etiam Livonia, in hanc urbem ad te Se amicos tuos transmissae. Enimvero, tam perditis moribus & adeo inimicis virtuti temporibus esse aliquem animi invicti virum, qui non gratia, non metu a veritate in historia scribenda deflectat, e Repub. nu mani generis est. Quid dicam de illo immenso tuo in literas amore quem quidem eximie declaram , cum in contexendis Annalibus tuis eorum interire memoriam non es passus, qui ad illarum illustrationem in hac ipsarum , vel mediocrem saltem aliqua symbolam contulit lent. Non erat alienum hule loco de tuis erga me beneficiis commemorare: quae etsi fateor exstitisse quam plurima , illa tamen praecipua ex omnibus, ut mei sunt mores, mihi videntur existimanda. quae cum rationibus meorum stladiorum sunt conjuncta. Illa igitur quantum tibi debeant, si dicere aggrediar, longum faciam. Nunquam ego te conveni, ut non ea ex te audirem , per quae melior de doctior pollem discedere. nunquam a tuo congressit temere discessi, quin ad amorem patriae, missium pietatis, honesti atque literarum , nova quasi flamma succensum me sentirem . nunquam sermonum tuorum factus sum particeps, cum tu de ossiciis vitae de salute aut interitu Rerum public. de literarum stladiis,de omnibus omnium aetatum scriptoribus dissereres, quin subiret illico animum species admiranda de raro admodum per seculorum intervalla mortalium oculis conspecta idea, illius politici omnibus numeris absoluti, quem maximus pnilosophorum in scriptis suis informam, - appellat, de omnium artium, disciplinarum atque madiorum κνω ν statuit de iudicem. Quod si mediocri diligentia id sum consecutus , ut vigiliarum mearum aliquis ad studiosos fructiis perveniat, eoque nomine gratiae mihi nonnihil debetur: tibi profecto ejus gratiae, quantulacunque ea est, pars do tur multo maxima : qui de re de consilio studia mea subinde adjutans, assiduus Ca/ώκ s instas,& quod olim Ambrosus Origeni, id ipse es mihi. Verum de tuis in nos meritis, erit, spero, alio tempore plura dicendi locus : quando ut aliquod grati animi pignus tibi exhibeamus , de domo numerationem faciemus : nam nunc quidem mutuum sumimus , de aliena arca utimur. Deum veneror, Praeses amplissime,
ut te bono publico de literarum natum, cum nobilissima conjuge, singularis exempli scemina, etiam si olim fuisset, ac suavissimis pignoribus vcstris Omni bonorum genere cumulatum quam diutissime pristet incolumem. Faxint superi, ut haec praecellens gloria, virtute de studiis literarum collecta, παισὶ , Thuanae gentii fiat propria, de in natis natorum perpetuo haereat. Vale. Dat. Lute-
326쪽
Ei us T o L the Parisiorum, a. d. I I I. Kal. Quintil. C Io Ioc x. quo die Henri ei Magni colvus, post solennia regii funeris in Arce Lilara celebrata, pompa efferri cmpit, magnificentissima quidem , sed ducentibus pariter de spectantibus acerbissima atque luetitosissima. Scires efferri Patrem patriae, Principem non minus ibis charum, quam hostibus terribilem, omnium ieculorum aeterna memoria dignis limum.
FElicitatem itineris mei terrestris. dc periculum in mari ex uxoris
meae sermonibus puto te cognovisse, Prassies illustrissit me. fuit sane de illa magna, dc hoc maximum . per horas qitatuor de viginti inter Calatum de Doveram,sive ea DOVOemia est, sumus lactati: de quamvis naufragium plane non secim , Deus enim adfuit, qui nos servavit ὶ navem tamen ad extremum ex parte saltem fregimus. Equidem licet domi sedens univrea hac molestia poteram carere : quia tamen restis tanti eonspectu tam diu mihi optam aliter frui non poteram, haut muto factum ; neque me consilii poenitet. Vidi enim tandem de ptaesens veneratus sum Serenissimum m regem illum, cuius de laudibus quicquid dixero minus erit. Est ita comparatum natura, ut de mamis Principibus multa fingat fama, de si quae illis insunt bona, veris falsia actingens in majus extollat. Ego vero magna: Britanniae r gem , ut veni, ut vidi, de de rebus divetiis disserentem audivi, majorem fama sua inveni, & quotidie magis magisque invenio. crede mihi , amplissime Thuane, nihil hodie lol videt hoc principe humanius, nihil benignius, nihil literarum de omnis virtutis amantius. Adde eruditionem, quae vel in privato homine ad verae laudis adeptionem poterat sussicere, in rege autem tanto, hisce praesertim temporibus, magni, si quid iudico, instar miraculi queat censeri. Quid nunc commemorem ingens illud studium veri in omni re, de amorem omnium qui eodem studio ducuntur quae quidem res ita tibi, Ptieses illustrissime, Principem conciliavit, ut nulla de re mecum sit frequentius adhuc Ioeutus quam de te & tuis historiis. de quibus si pari eandore Romanenses judicarent, nihil opus sui stet aureo illo carmine ad eastigandam malorum Aristarchorum censuram. At Rex te amat, te u- mim in eo genere scriptionis probat , dc solum regnare cum paucis
327쪽
iis Is ΑΑ cI CAsAu BONI veterum assimat. quid multa audivi non semel dicentem, multis in
Thuanum anteponere Tacitis. nam quod scire te volo, de Tacito non aliter sentit rex prudentissimus, quam ut anno pronuntiau imus in pri-fuione Polybiana. Itaque triumpho gaudio dc mihi jam aliquid in sit ris videre videor, qui in judiciosissimi Regis lententiam mihi ignotam casu inciderim..Omitto de ingenio, memoria, & singulari facundia,
ctiam in sermone Gallico , plura commemorare. At pietatem & incredibilem quandam propensionem ad consilia pacis & concordiae,ne. queo praeter inittere. Sancte assirmo tibi, cetera fere omnia quae aut agit aut loquitur, instar illi essi , quum hoc unum assidue animo volvat, ut, si qua ratione potest, dissidia pro sua virili minuat, S publicae tranquillitati consulat. Non is est rex Serenittimus, qui nimini si quod inter suos sit receptum usu, rectum putet. Scit ille, & lepis si me profitetur, unicam ad conciliationem patere viam, si positis affectibus fides afferatur antiqua, & in hoc omnes serio contenti it, id esse verissimum, quod certo constiterit esse antiquissimum, & ruisse a principio. Quod autem aliquis existimet regem acerbitate aut furore potius eorum qui adversus ipsum scripserunt irritatum, a concordiae consilis factum este alieniorem, id vero longe secus est. quippe animi princeps maximi, malevolorum convitia, quim ad se nihil pert nere existimet, ne attendit quidem; qui si existimaret fiuiosorum hominum habendam sibi esse rationem , facile obtineret , ut malo suo tandem docti scirent longas regum esse manus . nimirum eos eflevssanos, qui convitiis principem appetunt, tot legionibus , tot classibus instructum. Enimvero Cardinalis Bellarminus & quicunque illud argumentum pari protervitate urgent tractantque, quid aliud agunt, nisi ut princeps benignissimus patientiam tandem rumpat, de suae Majest iis atque adeo omnium regum ac Principum juratissimos hostes , quiaque cum ipsissentiunt, stam ma ac serro persequacita. A fferuntur mihi quotidie in haec loca nova scripta Romae ut plurimum edita , quibus Majestas regum infanduin in modum pedibus calcatur. in his nuper fuit liber Card. Bellum. adversus Barciatum; quem toto animo boni in his regionibus viri sunt abominati. Ego nondii legi. sed non dubito quin sit plane F munus verun de his alias. Quod superest, Deum veneror: ut te, Praeses illustrissime,& nobilissimam conjugem cum Iiberis vestris servet, magisque ac magis in dies beet. Vale & me ama, ac
plura de me proximis literis exspecta. LOn. a. d. XVI. X. a. Dec. cIII X-
Scripseram h literas, cu legatus Christianissimi regis ad me venit, de dixit Serenit limum rege sibi mandasse,atqi adeo te oralle, ut apud Augustissimam Rcginam veniam mihi impetraret manendi in Anglia labitem ad tempus. Scito illustriis. Praeses,nulla mea hoc esse factum , nulla arte. na equide mecude care agenῖib. respossi me in potestate retine
328쪽
ne&esse& semperiatum . itaq; illa statuet, illa jubebit, ego parebo.
puto equidem si ad D. Sulli res reseratur, actum transactu elle negoti u. Exspectabo quid divina providentia de me statuerit. cui me totum permitto. Hodie rex optimus me iussit suam benevolentia tibi testari ;&semilium ad te rerii ad se pertinentium Deus te servet. Vale.
EPISTOLA CCLXV. EIDEM.ILlustrissime Domine, quid responsum sit a Regina ad netitionem
Regis magnae Britanniae, non te, credo, latet. Manebo hic volente ejus Majestate quamdiu eadem ipsi manebit sententia. Nam si exoriatur occasio, cur mea opera isthic desideretur , simulac Augustissimae Reginae jussi id mihi fuerit significatum , fidem quam discedens dedi ol. N. - praestabo, &me subditum fidelem veracemque de patriae amantem civem probabo. Utinam Vero ea deinceps tempora existant, ut de promovendis literarum studiis tibi, Praeses amplillime, Sc illustrissimo Cardinali Petronio liceat cogitare. quod si futurum est, vestris ego votis pro mea virili conabor respondere. Interim quo loco meae isthic fortunae sint suturae , in tua de ejusdem Praesulis praestantissmi manu est. Audio Reginam jussisse, ut regia liberalitate etiam absens se l. De bibliotheca quid sit tantisper faciendum, vos statuite. Esto illam hactenus fide integerrima curavi, neque quum huc veni vellitetulam unam inde abstuli. Certus sum Isaacum Chabanaeum meum postquam ego stim profectus, pari fide esse usum. At in restituendis tibi libris, quos e bibliotheca tua habui, memoria me lapsum
scio,& quosdam reliquisse inter meos quos jussi inquiri,& tibi reddi. Amo equidem libros ut si quis alius,sed magis fidei & integritatis opi
nionem. Deum veneror, Praeses amplissime, ut te servet. Vale. Lond. I. Kal. Jatu C Ioi ocx. Scripsi nuper, quo in te esset affectit Rex hic optimus Se bonorum amantiis mus.
EPISTOLA CCLXVI. iE IDEM.' Tu magnitudo mihi nota est tuarum occupationsi, Praeses illustri DR sime,non possum tame abstinere quin vel uno verbo l quodajunt)te compelle. De meo huc aductu scripsi pluribus nuper, dc de sumo principis maximi amore erga te.Me vero Rex literatii amantissimus ea he ne volentia est coplexus, ut suos mihi portus ad reditu neget re Igo sancte affirmo tibi, Praeses amplissime, quoties metio mihi facta est demisone in his locis, no aliud respondisse me, nisi hoc unii,an potestate Reginae esse me. facturum quicquid illa jusserit. Scriptum igitur ad reginam super eo negotio; dc ita scriptiam, sicut audio, facile ut ppo
329쪽
31o Is AAct C As Ru BONI Regem hoc valde cupere. Exspecto responsum illud , ex quo mea. rum fortunarum pendet ratio. Deo interim me dc Omnia mea per mitto. postquam erit certum quid me sit suturum, spero isthuc me mox rediturum. tum colloquio tuo fruar. Praeses illustrissime, a tua consuetudine nunquam line gemitu divellendus. Oro interim Deum Opt. Max. ut tecum nobilissima conjuge & luminibus vestris omni bonorum genere cumulet. si 'ε νη. Vale. Londini ΚM. Decem.
cior o cx. Dabis mihi , si placet, hanc veniam, ut V. CL. Nicolaum Fabium, Puteanos fratres de Rigallium tuos hic salvere jubere mihi liceat.
ILhistrissime vir, rediens ex aula didici a D. Legato discedere certum hominem, qui meas ad te esset tuto laturus. scripsi igitur raptim pauca, ut scires paucis diebus teritas me ad te dedisse. Animi meis α--ν ex iis Intellexisti. Neque facile dicere possim quae suspiria quotidie edam, dum cogito perire mihi omne tempus, quod scis esse
ω--λι - ἀνάλωκ . de cujus unius est honesta avaritia. Ego vero annum integrum libris careo, & aulam sequor, hoc est, nugas ago. Misit quidem uxor chartas meas, sed plerasque adhuc desidero ; dc si omnes haberem quid illae mihi siue libris meis prodesserit r omnino aut revocate me serio, aut permittite libros afferri,ne male tempus omne perdens male peream. Uxorem in itinere esse conjectura quadam adducor ut credam. Utinam ita sit. utinam Dominus J esus fortunas meas ex hoc salo recipiat tandem in aliquem tranquillitatis portum. alioquin sunt mea omnia incepta. Rex spem facit mittendi quae exspectas brevi. Oro supremum numen ut te serVet, vir amplissime. Vale. in
ipso discessu tabellarii, qui literas Dom. Legati tibi reddidit.
EIDEM.ILlustrissime Domine, novissimet tuarum necessitatem mihi imponunt meis de rebus alendi tecum pluribus verbis. Iubes enim , ut semel tibi sgnificem, de reditu in patriam quid constitutum habeam. V tinam
330쪽
Utinam, Praeses amplissime, ea esset temporu conditio, ut a voluntate mea deliberatio illa pendereti Non haererem animi dubius νῆ'α ζῆ ta. . , qui nunc in quo acquiescam vix certi aliquid invenio , ne tum quidem cum diu multumque apud me ea de re cogitavi. Hoc primum scire te & firmiter credere cupio, - φυιπα 'cν τῆ
e; ξανει. ωι Nam quod dici solet , Sapienti omnem terram esse patriam. id nihil utique ad me pertinet, qui a sapientia ab sum quam longissime , neque tanto animi robore sum praeditus , in exilii quamvis mala sine aliquo doloris sensu posti m perferre. Fateor Serenissimi Regis singularcm benignitatem , quam nactenus mihi constanter praestitit, patriae desiderium non parum mihi lenire. Verum ego non adeo mei in hac deliberatione rationem habendam puto , ac conjugis, liberorum , studiorum denique meorum. Uxori aer inclementior, linguae imperitia, & non parum diversa ratio administrandae familiae, stimulorum instar sunt qui oblivisci patriae ei non permittunt. Filii aetate maximi respectus parentem utrumque impellit persaepe, ut isthic mallemus esse,quo illum consiliis rectis in hoc flexu aetatis juvaremus. Duo alii qui hic sunt, institui in literis Θita facile hic possunt; sed cui bono ὶ medicina hic non sane viget. Juri Dprudenti a illa vetus & vera plane jacet, vix de nomine paucis nota. d nique literis hic solis Theologicis praemia sunt posita. ad quae peregrini λ ii quidem Galli vix possunt aspirare, ac ne vix quidem. De studiis vero meis quid opus est verba faciamξ neque enim ipse ignoras, id omne quod hactenus elaboratum nobis fuit ad publicam utilitatem studiosorum, periiste. de iis loquor vigiliis nostris quae ad literas illas pertinent in quibus aliquid nos posse multi existimant, tuque in his, amplissime& doctissimo Praeses. Hic omnis mea industria,
omnes vigiliae in eo solo occupantur , ut Regis voluntati satisfaci mus. Quum igitur maximi hujus Regis mens tota in hodiernis de Religione controversiis occupetur, nos quoque m σαμφ' in iis ni studiis este oportet, easdem curas suscipere. Quod etsi eo libentius facio, quia ingravescens haec aetas & parum firma valetudo dies noctesque me admonent, ut de vera pietate ac sutura vita serio cogitem; non possum tame sine cruciatu animi tot inchoatos labores sinere irους
nunquam perficiendos. Accedit illud, quod tibi uni dictum cupio ;-ε ἀπιις α πα--κ-ω. in tanta animorum distractione, & opinionum super religionis rebus varietate tam multiplici egre sacere me, ut me istis controversiis immisceam; idque multis de caussis minime nunc commemorandis. Habes, vir illustrissime, rationes breviter expositas quae mihi reditnm in patriam praecipue suadent. sed me ab hac