Isaaci Casavboni Epistolæ, quotquot reperiri potuerunt, nunc primum junctim editæ

발행: 1638년

분량: 873페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

341쪽

tam . Eam ubi Regi ostendero , si ejus Majestas jusserit , resipo

denda bonis Is AAcI CAsAu BON dendum mihi lare video. quod si acciderat enitar ea scribere, quae bonis partis utriusque sint futura grata , ac ne ipsi quidem ἀμωCardinali ingrata. admiror enim virum illum & colo summopere.

Deus te servet Praeses Amplissime cum universa domo. Londini

Epis TOLA CCLXX IX. i

ILlustrissime vir, quae nuper ad te scripsi, cum tuis respondi , puto esse tibi reddita. Ex iis dolorem meum cogno3 illi , quia dignitatis tuae ratio non est habita. quod tamen νη - λει factum putamus, &magno tuo bono. Nam si tu illo dignus cras loco , & eras pro istodientissimus, haut tamen scio an ferreum hoc seculum satis esset di-

gmim , quod te videret ad clavum illum Reipublicς sedentem. mnes hic boni, qui tuam excellentem Virtutem norunt, tibi gratulanctur, & cum. bonarum partium Eomini β, quibus cum casum scimus accidis te molestissimum, gemunt. Ac Deus quidem bene ver-

xat; multi tamen putant malorum malorum so elle praeludia. Rex Serenissimus literis meis factus certior de tuo consilio privatam in praediis tuis vitam degendi. Deum statim oravit, ut aliam tibi mentem daret. meque luisit te hortari, ne Rem p. ne patriam desereres, in hac praesertim tanta virorum insignium penuria. Cogita non esse te natum tibi totum. sed patriae; quam difficili tempore derelinquere, prodere est. Cogita omnium bonorum oculos in te esse conjectas , quibus ad desperandum de salute patriae noli per Deum Immortalum exemplo tuo perite. Spero equidem nondum omnes palliae nostrae occubuisse candidox soles. si tamen peccatis nostris ex entibus aliter superi statuerint ι at magnos viroS. ut de Imperatorios olim dictum, statues mori oportet. Tu vero mihi ignosce, qui tam libere de his apud te. Meas sortunas tibi csse curae, & meis studiis bene te velle, & scio Ule optime ,&nemo nescit. Quo corifiadcinius te rogo atque obtestqr, ut uxori meae consilii tui copiam facias. illa narrabit tibi pretibilem rerum mearum statum . quem ubi cognoveris, quid in posterum sit opus facto, pio tra prudentia statues ipse , de nisi grave cst, uxori significabis, Mihi non abs re futurum vidcbatur, umora mea in bac insula adhuc produceretur; Suod vehementer optat Rex Serminimus, neque Augustillima Re

342쪽

i E s T O L AE. t D 3gina , opinor, non Vult. Nam si ea tempora sutura sunt quae optamus , erunt soΠasse imit qui dei meo reditu Hi -πιλ γέ snt cogitaturi: sin N H Mα quod omen abominor, videor posse hie de tutum M bonestiam habere. Utrovis modo eveniat , libris meis carere diutius non polium , & carui prosecto nimis diu. . H. m.σ- --ν. ne dici quidem potest i Quam me haec res angat. Itaque nisi aliter tibi videatur , jiissi seroris filium curare, ut hae me liberet sollicitudine. Scito vero , Pr se; Amplissime, mihi scriptum esse libellum, sive Epistolam ad Frontonem , in qua fraudes multae aperiuntur eorum, qui isthic doctrinam Hildebrandicam tuentur, & item illorum qui proditores patriae no vos ecellites indigitam. Ego acta publica insbexi, literas manu Gar- nrti scriptas inmuseo habeo, quae mendacium horribile refellitur. De his breviter quaedam scripsi, brevi isthuc millia . Iterum sancte polliceor, nihil esse quod ad - pertineat. neque in hanc veni Insulam , ut novorum hominum novas sententias defenderem. Regi scriptio haec perplacet; Proceres vero nostri si Gallis imponunt hanc necessitatem, ut adversus sceseraram doctrinam non sit mutiendum . male Regibus nostris, male existimationi suae consulunt. Postquam omnia descripsero, mittam ad te exemplar unum. Vale vir amplissime , dc diu felix vive eum tuis omnibus. Londini propri

EΡisTOLA CCLXXX. . - Gm- EIDEM.II lustrissime Vir, librum tibi mitto, sive epistolam de qua antea scripsi. Urinam qui rerum isthic potiuntur in rei veritate ludicria ,

aeum ex antic vis opinionibus. Sed ut mincvivstur, vereor ne male omnia interpretentur. Ita mihi dulcissima patria fuerit carendum. Umen avertat Deus Opt. Max. si tamen id acciderit, dabo operatii, ut exilii mei caussam omnes intelligant. Pacis at sitissimus, ut i co te nosse, semper sui: si ad defensionem tam iustae causae arma mihi expedienda profecto non ero, neque veritati per meam ignaviam deerit patronus. Utinam tuo, vir maxime, de praestantissimi Fabri iudicio libellus hic approbetur. Vos duo mihi eritis in Misissem ad illum exemplar nisi destiisset'cui darem. Plutabreui scribam npnc occupacissimus sum. Vale ,'δc me ama, Londini

343쪽

e IDEM.

I Llustrissime vir, accepisti jam opinor, meam ad φ Φι -- epist

tam i Ego certe simul .ic liber fuit editus, quatuor exemplatia in u- mim fasciculum conjeci de Praesecto equorum dilo litotum statim tradidi. Audivi non confestim fui ite eum fasciculum milium I le tamen missum serio assirmat, qui accepit a me, Praefectus. Tuo exemplari tria crant adjecta: duo ad illulitissimae distestatis viros D. Cancellatium Se D. de Villeroy , & tertium adipium Frontonem. Iam igitur ego pendens animi magna aviditate exirecto, quis suturus sit ejus scriptionis eventus. Non desunt qui dictitent , omnia isthic τλLoyolitas posse , quibus sicile sit suturum de Augustist imam Reginam , de multo magis Regem Christianissimum in me irritare. Omnino igitur suturum , ut gratia Majestatis utriusque excidam & spe omni beneficiorum ab illo fonte manantium. Ego nondum in animum induxi hoc credere: qui tamen velut paro me ad durissimum quemque nuntium ἱ non minias propterea futurus de Regis, & Reginae , quos Dei benignitas servet, humilis & tota voluntate addimo simus lubditus servusque. Hanc mihi mentem, imo hanc pietatem, nemo eripere mihi potest. Fremant de proscindant conviciis nomen meum qui volent cunque. nunquam efficient , ut pro salute patriae suavissimae de servitio Regis ac Reginae vitam ponere non sim parati simus. Opto petoque a superis. ut de mei animi integritate constet Maje statibus ipsorum. sin aliter evenerit sui sunt res humanae, praesertim vero aulicae ipsa mihi pro solatio erit mea conscientia. Putant etiam nonnulli, atque ego ita credo, exstiturum aliquem ex ea Societate Bonarscium aut Graeculum ρ, qui plaustra convitiorum in me evomat, dc ut grammaticum infelicem exagitet. Id si evenerit . dabimus operam Deo propitio, ut rebus A veris argumentis maledia. eta refellamus. Quicquid futurum sit, te, magne Thuane, spero ani- mum erga me non mutariarum, d quo loco meas isthic res posthac saturas prospicias, sine suco de fallaci is expositurum. Omnino ut vere nuper scri bas, fortunarum mearum haec erit qusdam Me 'ris, cujus ventum eo patientius exspectabo, quia spes omnes meas in Dei immortalis providentia & bonitate habeo sitas. De responsione ad illustrissimum Cardinalem ne sis solligitus. erit spero ea modestia tempe-

344쪽

hortationibus accendas, supplex a te contendo. Deus studiis illius benedicat. Qui te, vir amplissime, servet de omni genere suarum benedictionum cumulet. Tuas exspecto. Vale Londini v r. Eidus Nov.

I Llustrissime vir, tuas hodie accepi sub finem superioris mcnfis datas. Beasti me, quod varia hominum iudicia de nupero libello significasti. Vir amplissimus Villaregius super eo argumento literas scripsit ad me politicae prudentiae & integritatis plenissimas , prorsusque tanto viro dignissimas. Non male operam posui: lioc assecutus stim, ut boni intelligerent adversus impiae doctrinae auctores scriptum esse. quicquid ibi est scriptum. Sed me tua epistola, vir amplissime, in suspicionem adducit , voluntatem mei revocandi mutatam iri in nonnullorum animis propter illius libelli editionem. Ego vero constitui eum bono Deo semel huic haesitationi, quae pestis est studiorum meo rum, finem imponere. Constitui igitur prolixe de ea re tecum proxima epistola εν agere M Non possum diutius carere libris, quos isthic habeo. planeque aut mihi ad bibliothecam meam accedendum, aut si aliter serant fata, curandum,quo ne diutius illis caream. Haec deliberatio difficillima est & fortasse in mea non est potestate ἱ quasi esset tamen, aperiam tibi meas in utramque

partem rationes , & pro tua erga me benevolentia consilium a te petam. Deus Opt. Max. te servet, vir maxime, cum tuis. Vale. Londini v. Eid. Dcc. quae nobis hic sunt Kalendae C i or Ic x i . Epistolam & chartas Rigallii accepi , respondebo post alterum tertiumve diem, ut spero. Mensis jam fere alter est, cum scripta est epistola ad F sed Rex illam secundo apud se habet, qui longe hinc a est. Esestola de peregrinatione Eliensi otium exspectat, quo hactenus carui. Nunc iussis 1um Vormo Theologo Leidenti, qui ad me scripsit , respondere. hcirrct animus ad has-- λλ. Deus

EPISTOLA CCLXXXII EIDEM.

345쪽

I Llusti imme vir, vir nobilis, qui has tibi reddet , ante plures dies

monuerat me, ut ad te scriberem: quod & aliquanto prius rex jusserat. Scripti igitur ad te statim, atque eadem via bene longam epistolam aliam Garavi oni γε-Fμῶ βω --. His binis literis adjeci epistolam ad eruditissimum Rigallium, cui etiam suas Omnes chartas remisi. Eum fasciculum, quia cellabat hic nobilis, tradi di ante dies i psos x. D. Leg Io, quem confido aut iam misisse aut brevi in illurum. Quare ii an didicissimam nunc non attingamI: te duntaxat orabo puc D cuni immortalem S qiiicquid tibi charum ἡsci ibas clare & liquido P poliquam Omnia expenderis,quet in eam deliberationem cadunt. Ego mδ a aviditate tuas inspecto . Deus adsit consiliis. Quod luperest, habes alia tecum tomum hiltiniae Cottonianae. sperat Serenissi mus Rex multa luc te inventurum , quae δd magnum Opus tuum faciant. sussit ergo me verbis suis rogate, tu huic scriptioni iidem habere ne verearis. - .nia sibi lecta, expcitia dc diiudicata cile. Dabis igitur hoc aequissimis Regis petitioni, us ex hoc commentario ea seligas, Per quae tuae luitariae meliores possenti Nauctior Hoc quia sciuete sponteriri faiacturum elle, faciam verborum compendium. Dcum supplexuum ror, ut te, ill ultri di me Thuane, serves sospitetque. Scripsi raptim ipse Kalendis Novi auui Anglicaui co C xx ι .

i mutio: m. Q. Nisiuq odisti i a ba iiii ai lacra cla ta in lI Llustiissis e vir , nee bimidiua quantus quas ante mensem I dies liquain multos ad me scripseraS. ran .ae' morae que suo; it e .ursa --icio I hoe scio , nullum mihi tempus unquam visum esIe longius , sidam fuit nuper cum grassante per boc regnum fama de tumultu in-νm Lurmis ci ci. . i. μ -- . multi ad me veris i tabant quo certi aliquid scirent. ego vero qui per plures hebdomadas Nihil lithic acceperam, quum nihil haberem quod responderem , spem reri in Letarum vultu prae me ferens, intus animi cruciabar exspectinionerici Mam, 'liue rei vciitate nimis docerent. Aso Dco immo: tali eratias

346쪽

E i's T O t R. 337tias toto pectore, quod falsa tandem elle cognovimus, quae quidam pro veris afficinabant. Nam ne augustissimae quidem Reginae parcebant Iinguae viperinae : sugisse illam orto tumultu ex arce Lupara& in Bastiliam secum paulis recepisset Regem illi esse ademptum ID. Cancellario mortis periculum immineret, omnia denique sactaclia α νώ --. Dcus omen' in capita fingentium vertat, & Regem , Reginam atmie universum regnum ab omni malo re periculo protexat. Ego fidem insandis ramoribus habui nunquam, quia tamen ne D. quidem Legatus ullas literas toto sere mense accepit, ne quid dissimulem, animi angebar mirum in modum. Nondum scio an longam epistolam zce eris, quata super deliberatione giavissima ad te exaravi. consilium te poscens. Illi nai stet era, it adiunctar charte Riga hii

nostri cum meis ad ipsit in . . De privata ad Frontonem epistola accipio admonitionem tuam, ut ab amico animo & alta Prud ita profectam,& grates ago quant f possism maximas. Agnosco ingenue stultitiam meam , qui aliorum animos ex meo metiens, candide δε simpliciter scribo - μα-. posthac admonitione tua sinus prudentior . cavebo. Sed de illa epistola libero te metu. Ego ipsam edi adeo

non metuo, ut vehementissime cupiam. Chabanaeus meus casu exemplum sei vavit . utinam ita insaniant, ut ad invidiam mihi eonfiat dam eam publicent. Evincam rebus ipsis eos esse impetitos & malignos. Ego Serenissimo Regi epistolam illam tradidi, de mox munere non poenitendo sum ab illo affectus. Utinam Nascatur occasio aliquid

ea super re scribendi. Audio suisse isthie illam epistolam editam. per

ego te, vir illustrissime, Deum limmortalem oro, oblecro, obtestor , digneris unum exemplar inquirere & ad me mittere parata est responsio, quam non invitus, scio , leges. De epistola rerum Eliensium quaeso da adhuc veniam. Nullum cuim vacuum tempus sum nactus illi O-

pelle impendendum. Memineto tamen& quidem, uti l pero, brevi. De Pelleterio assentior tibi, & utar consilio tuo i, sed quoniam ille scribit me nescio quae monstra fingere de Loyolitis quς iplis inuaquam

in mentem venerunt , neque ulli alii Cettholico , multo autem minus

Papae I scito brevi editurum me aliquid ex meis in Card. Barouia in Animadversionibus, quod plane contrarium evincat. Nondi edam ab ingenio meo x summa cum modestia gravem cum Baronio diju- acioncm instituam. Adsit Clitariis cepetis ' speio vanae scripturum, quae boni omnes vehementer probabunt. Plura de eo libro, in gion tuac stim, proximi aliteris Θ e. Ego que respotuit rus es S ad propos tam de rebus meis: tora aviditare expecto Dein Opt. Max te Livet, Vir illusti issime Lond. Kal. Febr. C IDI DC xi I.

347쪽

ago certe quantas possum dc animo concipere 3c verbis exprimere maximas. quanquam equidem sic sum a multis annis persuasus,

nihil esse tantum, quod mea caussa non facile praestares. Quod litur in reculas isthic nostras de Reginae beneficia nondum sit involatum , tibi uni de illustrillimo Cardinali Petronio sero acceptum. Testis mitra Conicientia mea apud Deum, eo animo me isthic profectiam , ut qui intra mensem alterum essem reditusus. Avebam enim mirifice Ecclesiae hujus formam cognoscere' - - , I cum doctissimis viris qui lacra hic administrant conserre. Me vero nunquam poenitebit lituus consilii. inveni viros maximos doctrina, pietate amore concordiae. cum his plurimum vivo & piis cogitationibus animum multis nominibus languentem reficio. Hic mihi licet studium prisc* veritatis profiteri: hic mihi licet eorum amentiam detestari, qui in causis a religionis id solum probant, quod a S. Patrum inlli tutis abhorreat. hic mihi licet eorum furorem impium abominari, qui tyraiva idem iii Ecclesia Dei exercent dirissimam. Isti sunt qui merui per scriptis luis in feruerunt δc subtili vaframento γας maculam nomini meo inusserunt ; quam ego brevi, Deo volente, sc delebo , ut non verear tibi de bonis omnibus probatum iri libellum, quem ea occasione sum editurus. Confide nihil in ea scriptione dicturum aere me, quod Reginae animum pollit a me abalienare. Egi cum vii o prudentillimo de longe optimo D. de la Bauderie , ut omnibus Isthic confirmaret, osse me de temper futurum in Resis de Reginae potestate. Atque hoc tibi quoquc, Praeses amplillime, cupio eile quam perlitatissimum. Quando tamen ita placet Reginae, ut unum hic alterum Vc annum maneam, vehementcr optarem libros hic habere meos, quo ne tempus milii periret, quod, dum libris & adversariis meis careo, piorsus pereat est neces Ie. ulli Chattaneum meum super liac deliberatione tuum exquirere consilium atque eo uti. Erit sortasse consultitis uxoris redditumi ili, i cxl pc chare, quae nollia ilthic negotia de si ii tent ia amicorum , maxime autem tua, Praeses illusti illime, semel gellit componere. Deus Opt. Max. te servet. Vale Lond. a. d. V i. Kal. Maia. C I PI DCxi I. Pa remos fetarres,l abrum V. CL. dc doetillimum Rigallium tuum, ut in hap rarte labitare mihi liccat, te Vehementer OLO.

348쪽

EIDEM. EGO , vir illustrissime, cum apud me reputo , quod saepe DCio,

quantum tibi propter vetera osticia debeam , quantum pro Picrrecentia de ea quae mihi quotidie praestas, infantiam meam statim tentio, qui nullam inire possum rationem declarandi tibi , sicuti optarem , quantis me tibi agnoscam elle devinctum beneficiis. Nam a quo primum nomen meum tibi innotuit, nullus, credo, dies abiit, qui me tibi aliquo pacto non devinciret. Genevae eram obscurus in obscuro loco , Certe ad nominis commendationem mei parum idoneo. Primo tibi, credo, venit in mentem traducendum me esse in Galliam , ut existimatio nostra vix dum radices agere incipiens, ει, Φυξῆ '&solum nacta felicius & caelum clementius humo se attollere dc paullatim μ η' Ure posset. Hoc tuum consilium optimeque de me merito viro Philippo Canaso quam aperuisses, effecit ille, quaerat industria, ut pedem in Gallia primum οἰνοβαρεις Mu se nostrae ponerent. Et ego quidem agi mecum optime credebam , quod in patriae parte aliqua, dc ea quidem non pessima, fortunas meas haberem collocatas. Tibi vero . amplissimo vir , hoc parum est visum . nisi me e luce sublustri protraheres M. αὐτίώ τώ άκμί-

Quid multa 3 non prius cessasti , qua ope magiii viri D. de Vie Mon-pelio eductiim Lutetiam traduxisti. & quod ne dormiens quidem unquam cogitaveram , effecisti, ut maximus Rex suo favore me non iudicaret indignum. Veni igitur Lutetiam Regis auspiciis , meque ae meos in tuam clientelam dedi: ex illo non arca xua mihi de suit, non opera, non patrocinium. Magnum hoc est moribus istis ; sed libid majus, quod videris absentem majori etsilii charitate esse prosecutus quam pCaesentem. Omitto alia merita ingentia, quae post dincessu in meum in me Sc meos diebus pene singulis contulisti. At quae nuper mea gratia fecisti, urillustrii limo vita Domino caneella: io mei refricates memoriam, & meis utilitatibus contuleres, qui pol sim absque rubore commemorare t Tene virum hac dignitate de amplitudine tanto studio mea negotia gerere , de ut mihi bene sit , tantum operae sumere Z Metarum erat partium ad D. ea, cellainum scribere , de summissis precibus ut mei habereturir

lio cum orare . . neutrum est a me factum , quae mea tis insigni a rusticitas, ac ne cogitavi quidem. Tu mihi. t .vir praestetitit. L. t si me

349쪽

itine, vicarIam operam praebuisti. tu effecisti in mea caussa quod vix factilius eras in tua , ut de pensione annua steti supplicares. Fruemur igitur , Praeses ain plissime, etiam hoc anno regia liberalitate, dc ruinas everta domus nostrae aliqua saltem ex parte sarciemus. Quin hoc quoque agi video , te utique auctore ila impulso

re, ut me τ πώ ν Regina cupiat domum revocari non

sine spe honesti otii. Protantis beneficiis quas ego tibi, ω rim mismsi gratias agam i qui ne habendis quidem, prout tua meretur praecellens humanitas , par esse posse mini videor. Quoniam vero spem facis uberiorum super ea re literanim tuarum, illas exspectabo , neque jam te pluribus morabor. quantis enim in negotiis soleas clia occupatus probe milii est compertum. Accedit quod hasce traditurus cram Chabanaeo meo profectionem ad vos instituenti: qua de meis rebus, si quid est quod scire cupias , verbis suis omnia expoliet. Quod superest, filium mi silpplex veneror, ut consueto s voce te semper prosequatur, & c um tibi tum tuis omnibus magis magisque in dies pergat benedicere. Vale, Praeses illustrissa me & me . ama. Londini Ralend. Martiis styla vestro claro cx I r. Quibus nunc in studiis verser, oblitus sum significare. Exigebatur a me quotidie , ut. cum tpirae filiis in arenam descenderem. Ut ab hac me nectauate redimerem, opus institui satis grande, Animadversiones ici illa omnia quae seripsit Baronius in x a a, tomis Annalium suorum ἀι τ αιία singulis tomis libros singulosoppono. Icio nomelle id argumentum in Gallia admodum plausus &-sea

ncque defuturi erant, qui idem aggyedcremur, neque sorteste alias fac illa reperiri poterat, qui reprehensiones necessarias ea aequitate ac moderatione temperaret atque nos facimuS. Rcm a capite arcessimus. Papae tantum tribuimus quantum priora tacula sere ad Gregorium vi ti

i tribuerunt : nihil fingimus, nihil maligne in xprexamur: Antichristos non pingimus. Hoc Volui ne ictus ne elle .i Carera alias pluribus. ων ria mMiιλ- Θ d. Iterum vale ila festinationi ignosce.

EPISTOLA CCLXXXVII.

IUustrissime vis, binas tuarum simul accepi, nec sine magna vola plate lcgi. Gaudeo conlectitram meam de iniuria tibi facta reperita veri sititiam. Est omnino id genus hominum quale descri bis : quale iα suis literis . U S. depingcbar .. motidie mihi tes ca

350쪽

quo in manes viri divini , ut non veritus iit me audiente aliquoties pronuntiare, fuisse P praecipitem Gram maticum, imperitum Philosophum, furiosum Mathematicum. R spondi ego & steti pro veritate quanta debui - si Mu. scripsique adeo ad illum ipsum eo de argumento aliquot literas. sed illi solemne est omnes mortales, qui pro eruditis simi habiti , pedibus calcare , dc pro bipedibus asellis habete. Non ita judieat Rex Serenis limus &quod vete possum dicere, sapientissimus, non etiam praeitatuistimus Eliensis, neque item alii pauci longe doctissimi viri , quos ego quoque solos meis studiis aequos experior. Sed redeo ad tuas ', quarum alteras a me acceptas Rex legit, dc jussit reddi. Fiat ex eo tempore persaepe cum ejus Majestate, de prolixos sermones cum illa habui ; sed optimus Princeps ita erat commotus lectione novorum librorum avorstio editorum, ut in eo argumento totus semper fuerit. Poegit enim ille doctor suum virus effundere ac palam tueri. idque tanta libertare ut iion sit dubium plerosque ex ordinibus eo veneno elle insectos. quod piissimum regem habet, nec immerito, pessime. i etiam nuper indignissime tulit φ πα- Card. Perronium sese viro doctoo posuisse in doctrinae verae defensione. Putat Rex doctiorem illum esse, neque ita ignorare antiquam veritatem, ut potuerit ex animi sententia tua gerere. sed harae querela non est huius loci. Scito autem, vir illustri mine, placuisse Regi, ut epistola ad Caid. Perronium hic ederetur, postquam ille suam edere filii coactus. Et quoniam libellus infamis Peletetit eo tempore in Regis manus incidit, lullus sum vappam illum Sc nebulonem perstringere. scripsi igitur praefationem in eam epistolam. Dcus Opt. Max. te servet, ampli issime vir, i quicquid tibi charum. Londini x'i I I. Kalend. Majas , ut vos tempora

numeratis Gla IDC XO.

EPISTOLA CCLXXXVI H. EIDEM. Ir illustriissime, scripsi nuper ad te Sc libellum misi, qui hic editus

paueis ante diebus fuerat. Fasruulum diutius scivavit I . Legatus, quo tutius tibi deserretur. 2 laudem puto delatum , ac nisi animi fallor , ct cito iam . perlatum. Iis litem inrtabam tibi Serenissimum T i 1 Rederu

SEARCH

MENU NAVIGATION