장음표시 사용
541쪽
plexu , totam aviam ad successionem Titiae adiaius lit excluso fratre uterino.
Quidam desunctus reliquit patrem & sor
ris praedefunctet filium. Dubitata fuit, an sororis filius eum patre desancti ad ejusdem is ressionem, deficientibus fratribus di foetoribus si admittendus i Et quidem Iaeobus Cayeius ad N est rig. non admittendum censet ι quod nusquam traditum sit, defieientibus fratribus de sororibus defuncti, premortui Batrix liberos eumastendentibus ad hsreditatem admitti debere, de fratrum filios non aliter defuncto saecedere, uim si concurrant eum parentibus fratri sique desuini simul m Naveig. 327. Et ita seeu dum legum veritatem definiendum esse putat I annes Bore laus in m I. 4eraab.ι. de pactes. AD
ad p. 22 . Cetteram Doctore communiter eum asteris dentibus etiam fratrum liberos admittunt,qua in
vis nullus defuncto frater supersit, ita tradunt Mie hael Grassus is h. smussa ianue'. Fast. 13. Valentinus Forsterus M. 7. 4es ceg. v. 6. n. s. Guillismus Ranchinus is βαωθ. abinus .f. t 3.
13. Nec hoc sine ratione.olim enim parentes defuncti exeludebant huiusmodi statrum filios, excludunt etiam ex No. 18. Sed poste, in Nov. I 27. Iustinianus portigit ad fratrum filios cum parentibus eo eurrentes, Id , quod is L Noel iis . statuerat eo easa, quo eum fratribus d functi concurrerent, ut nimirum simul eum iis Reeedant. Et licet Iustinianus m L Nov. 327.
Relat etiam mentionem fratrum, non tamen sundamentum suae constitutionis in eo posuisse videtur , quasi ad id, ut eum parentibus succedant fratrum filii, necessario desideret, ut supersint fratres. Et hane communem sententiam Curia placito suo confirmavit. ca
ris ἡ vita migravit. relinquens binas ἡ re proneptes le duodecim amitinos. Contra novem ex his amitinis eum proneptes petitione haereditari agerent. Amo i 79.1 Curia Regia amae sum haeredes universales positi 't
Post aliquot annorum deeursum reliqui tres amitini, qui priori liti non interfuerant, petitione hereditatis contra duas istas defuncti ne tes instituta, se pariter ad haereditatem Uyt2 nis admitti postulabant, quippὸ cum pari eum istis neptibus gradu desunctum contingerent ι. r. q. -rra st. ἐν FaG. oe affin. 6. ροπε vada Inst. ἐν via b. Deficientibus enim descendentibus, ancendentibus fratribus eorumque filiis, caeteros collaterales gradu pares secundum gradus praerogativam pariter se coedere indubitati juris est. δειε. postfraim C. ἐν levs. Lcted. Noest. li8.6 βυροὸ ω Mνώ'ae Lo es. Αe ita in stati plaia specie Curia censuit. O Contr1 desuncti ex sorore neptes eontendiabant, se esse ex linea transversali descendente. ideoque merito in hae successione praeserendaseaeteris collateralibus quamvis in pari gradu con stitutis, idque ex dictamine naturalis rationis Se affectus magis propendentis in fratram nostro
rum, sororumve nepores ac pronepotes , qui min amitinos vel eonsobrinos nostros. Hinc quem
admodum filii Datrum ex sola hae naturali ratio ne praeseruntur defuncti patruis vel amneulis, amitis vel materteris, tametsi utrique pariter in tertio gradu eoniuncti sint defuncto, α Novisti 18. cap. I. - . ita. να-: ita quoque putant eadem naturali ratione suadente, defuncti ex fratre vel sorore nepotes neptesvὸ esse praeserendos amitinis vel eonsobrinis. Pro amitinis allegabatur. Quando desuncts nulli sunt fratres aut sorores nee cum his praedefunctorum fratrum aut sororum liberi , quod tunc ex caeteris propinquis admittuntur illi, qui sunt gradu proximiores : Si pares in gradu paclinter succedant, de Auth. post status C. de DoL Lm . L. Navest. at 8. tap. 3 - . sivπὸ ne pre status. Nee hie distinguitur inter milaterales superior res vel inseriores aut destendenter, ut notant Cynus Pistoriensis, is ira I. o sucis. is ling. pinst.
& post hos Matthias Berlictius praeliων. conclus
Nec mutat quod ex iustinianea Constitutione fratrum filii prxponantur defuncti patruis , vel
avuncuts, d. -s i Euo tim, eum tamen tam hi,
quim illi tertio gradu sint. Nam sive id fiat propter repraesentationem, qua finguntur esse sim do gradu , qui sunt tertio, ut volunt Iacob. Cu-jaeius ad 4. Nov. iis . H. Hotomannus altis. Inis t. de semitim. min. attest. in appendice uam. g. Re lichius a. Conuas a . nam. s. Sive ob naturalem illam rationem Se assectum , qui magis prope det in collateraim inseriores , qu m superiores, ut mavult Confadus Ridderihusus is tε nun .
receptum contra rationem iuris veteris quo stat tum filii eum desuncti patruis vel avunculis simul se edebant, uti in pari gradu om s eoninstituti non est ad ulteriores collaterales exten dendum . yel ex identitatis ratione ad consi quentias producendum contri apertam mentem B b Impe
542쪽
Imperatoris Iustiniani, qui post vos illudρatim,
statim subjicit haec verba: Si verὸ ne Mae statres, ne ue filios se ripam defιnctio reli rit, omnes Leu ceps a latere tu Iti ad hared ratem υοtarem secundumum ti simul φιe Padas praerogativam. His rationibus motus Senatus tres hos amitinos pro si partibus haeredes NytZonis declaravit, neptesque condemnavit istis restituere, partes Hressitatis cum
ALbertus a Loo Batavus Lugduni.Batavo
rum 22. M. Mareo i 397. condidit testamentum, in quo matri relin quens omnium bonorum usum fructum , haeredes instituit omnes
sibi sanguine proximos qui sibi ab intestato alii qui essent successhri. Haeredes autem ab intestato secundiim Hollandii leges ipsi fuissent, ex elusa
Matre, amitae de patrueles. Nam in Mollandia defuncto pt defuncti statris , vel seroti, filio sine liberis, non tantum patrui S amitae avunculidi materterae, sed de simul patrueles ae sobrini iure representationis succedunt. Hi ne de boni, in Flisa stis exorta est conistroversa inter defuncti Albetti patrueles de amitas , istis eupientibus ploportionibus haeredita. iis ex LM. C. Δ FLA. Diui taliam Dy. immitii in possessionem bonorum controveriorum; his ἱntercedentibus. Harum Amitarum intercesso rationem habere videbatur. Nam Testator suam successonem ex testamento volebat regi iuxta
ordinem succedendi ab Intesato. Atqui s d stinctus intesatus decessisset, patrueles ad suecessonem bonorum in Frisa storum tute re insentationis non fuissent admissi; sed amitae uti gradu proximiores ipsis sui sient praelatae. Quamuis enim Fulgosus & salicetus in I. r. C. de s ma Trinis. o sid. ιαειI. velint spectati patriam destincti & eius loei ius in omnibus bonis quocunque loeotum stis observandum esse, S hane sententiam amplectatur Iacobus Cujactus longah. 23. ubi ait, ius patriae defuncti trahet ad se bona, quae sta tum in peregrino solo,sve ea mobilia snt, sue immobilia, & s desu ctus certum habuit Domicilium, vult Cujacius
spectandum esse locum dotacilii ; si non habuit,
locum originis inspiciendum, & eius loei ius tra hete ad se omnia bona mobilia, de immobilia, &ita quoque sentit Jac. Curtiua ιια. I. conjere cap. 4. Contra tamen vult a Doctoribus receptum est, statuta de bonis de successione intestati disia ponentia esse realia, nec egredi fines tertitorii: Atque ita seri, ut secundum diversitatem statu- totum diversmode succedatur, non aliter, qu msi per fictionem unius hominis diversa sint pa
versarum quasi personarum vire fungi aliquem ad hoc , ut divel smod/, haereditatem tranimitiatat, tradit Ioannes Dauth. De I amem. m. sq.
66. vos Factis istima vinio. Et immobilia sunt sub Iurisdictione istius loci in quo iacent. Iambus schulles pari. r. adst. 38. Statutum igitur Hes-landiae non extendit se ad res immobiles in Friissa stas , sed istae subjacent dispostioni juris ecimis munis , quod in Frisa obtinet. Et ita quoque in materia intestati visum fuit senatui. Hieita procedunt in immobilibus, quae a situ cujusique provinciae legem accipiunt . eo haerentclueterritorio N ex eo ratione Iurisdictionis aesti
Aliud iudieium est de mobilibus , quae ex
eo itione persenatum legem aecipiunt,nec loco continere dicuntur . sed personam sequuntur , Mab ea dependent, & id eis omnia ubi eumque posta mobilia legibus domicili subiieiuntur, A
gentraeus L loca. n. 3Ο. O πιι. ΑΑ - . 3. nam. I. Ob M. Christinaeus L su. ιε. πιν. 39. n. Da. Iri Nicolaus Burgund. d. sita. Idem dieendum denominibus, eo quod actio personalis semper ad hareat ossibus personae, de ab ea separari nequeat. nee loco alligetur, Α r. Gail. l . a. ab I 2 q. m. 9. Dauth. de re uaeras. nam. sq. A r. Rauch-haert. Dr . I. FER. i . num. i. sp seqq. Nicolaus Burgundus iras. a. nam. 33. or seqq. Nicolaus Crives l. istis. Datina ia3. Iacobus schultes para. . quast. 24. n. l. Oseqq. O quae . 39. O ηο. ubi e declaratur 3e ita in nominabus a Senatu nolo
tro iudicatum fuit. 9 Praedicta procedunt, quando quaestio est de
successione intestati. At in proposita specie est nata controversa ex testamento, in qua magis voluntatis,quim iuris quaestio versatur. Cum enim testator instituerit lix redes, quos habiturus suisset ab intestato successores; dubitatur, an intellexetit, quos habiturus esset hqredes de iure municipali Hollandiae. an quos de sure communi Ian denique voluerithona
543쪽
bona sua diversimode devolvi seeu sim diveris statem lurium , quae Obtinent diu tiis in locis, ubi bona immobilia sita sunt. Is ambigua hac
Testatoris voluntate spectandam esse consuetuis dinem regionis, in qua testator versatus est , in-rit iuriuonsultus , ιπιις struas pliniam. iuri. 1 . facis. L m . is timems. 18. q. s. D. f. .e iastrat . ω is iram. luci. Simon. de Praetis M. i. me . uis. Duam. ΔMat. s. sal r. XI. Et generalis illa invaluit praesumptio, quod testator censeatur se potius conformare statuto suae patriae , quod scavit, qu m iuri scripto aut statutis aliorum locorum, quae veris militer ignoravit. Iulius Clarus is h. Testamentum. piast. 6. Mantica
ώa la: Λάι- time, ubi ait, prissumitur testator cogitare & uelle id , quod vult lex & statutum suae patrix. H. Vivius M. a. istis. 293. lacob Menoch. hb. q. praeflumet. Eoa. Michael Grassus is h. Testimensam. a l. 76. num. ι . l. a. 13. Pi sumitur igitur hie testator mentem inten d se in statutum Holundis, ac consequenter i stituendo het edes , quos habiturus es t ab in eissato, cum amitis suis vocasse etiam patrueles:id quod inde etiam eolligitur, quod matrem suam secerit tantum ususuctuariam omnium bon rum i ea enim secundum leges Hollandicas filio ab intestato succedere non poterat.
Hoc nune eoostituto, & praesupposto, quod testator sbi voluerit eos esse haeredes, qui lux t leges villandiae essent ab intestato successuri, in de nunc eonsequens est, quod ultima haee voluntas con emis statuto Hollandiae effectum sortiri debeat. non tamdm in bonis Hollandieis, sed &in Friscis. Quam vis.enim statutum Hollasdi
cum uires suas non exerat extra ditionem Huulandicam: tamen voluntas vim suam extendit ad bona testatoris ubicumque locorum sta. ut tradunt Aymon Cravet talis 2 1lo. lacob. Men ebius, Amasa r. ΣΟΙ. nam. i . Quemadmodum ti contractus secunddm consuetudinem loci initus Operatur In bonis extr3 istum loeum si is , ut tradit Charondas is resolvi. narab. ροι. 3. ιis. D. e p. 2. Hinc Senatus censuit patrueles pro potinitionibus hireditariis in possessionem bonorum Friscorum esse immittendos. ι) idem iudicium fuit Cutis Ultrajectinae de bonis , in Dicetes Traiectensi stis, dum patrueles 3 o. Iaia miscis . per repraesentationem in stirpes declaravit hψredes Albertia Loo in bonis altodiatibua . . sententii a Revisoribus Ultra jectinis is . M ν1ῆ. Anno isti . fuit retractata, & patrueles a petitione sua submoti. Quam benὸ, aliii ieerit.
DEFINITIO VIII. Potaem, treius ΝΠesso a matre praetredditis, vixisse
Mulier, quae post mortem viri parium pri
maturum vel texto mente enixa erat, hujus se haeredem petebat declarari, ac per testes probabat partum fuisse masculum Omnibus membris ablolutum, qui se moverit, vagitum edi dtrit ac aliquoties respiraverit. Per emissionem vocis ac respirationem Curia judicavit partum vixisse, ide que mulierem haeredem intimis deis elatavit. Q Non quilibet motus partum vivere probat ut notavit Ludovicus Charondas iamema ab. Wrb. Enfans pag. 3 36. sed probare nereuis eli extensionem memόrorum, nempe brachi rum , & crurium , aut arctationem, aut oculos
apertos & postea clausos, vel pulsam, systolema ut diastolem , flatus emissionem , aut arctationem. Haec enim sunt certa vitae lana , ideoque probanda et , qui actionis vel intentionis suae fundamentum in vita ponit, secunddm Bartolum in I. r. hs dribueti ν fauemia M. ustam a p. de tradit cyaus post Glossam in L si rudem C. Solis.
- εω, um. 37. Hieronymus Magonius detis rem. 4 i. Et infanti primum in lucem prodeunti naturale est vocem ederet quando autem non emisit vagitum, mortuus eraesumitur. Illud hie notandum, cum agitur de statu, Sequaeritur partus sit legitimus, nec ne, tunc Pa tus non nisi septimo mense perfectus aut legitiamus censetur A. naes mense in .f. a lus. Mae.
Qua de re latὸ scribit Iacobus Cujacius με. . Patia. tit. 9. h. septimo must. At quando agi tur de transmissione haereditatis ut in prisenti hypothesi sussicit partum vixisse per momin- tum, L D C. de νψham. haud indit. ι μώ atuar. φδε M. ρ M. Se ibi Bariolus. sussicit enim, quod vivus ad orbem processit, etiamsi stitimae in terram ceciderit, vel in manibus obstetricis detisserit. Moris erat infantem statim, ae natus erat, in terram deponere, ut notat Criacius M. xl. cap. 3o. infim, Adde Manduitum astre setae Ben . Tu. i9. an. δ. 4. ubi distinguit inter corpus animatum, & partum ad succedendum legitumum. Corpus. inquit est animatum,&anima infusa in eorpus post partus formationem, ει sic partus conceptus quodammodo in rerum natura
esse existimatur, ιιιι Uva 7. β. asin γ legit. quando agitis de suffocatione partus & homici
dio. At partus ad successionem. εe haereditatis transmissicinem non potest esse legitimus, nisi editus eo tempore, quo vivere potuit , λιβροι-- ia .st. iastvia. ἡ-. I. vus Guata . I. Cis psa lam. ba M. ιηθώ. oportet igitur, ut habeat potestatem & saeuitatem vitis in mundo, ut suecedat in bona mundana, quamvis quod ad citium levitam aeternam attinet, sussicit animam esse in-
544쪽
susam eo tempore , quo est creari a Deo, qui eam creando insundit, & insundendo creat. U de quidam ex veteribus loquens de partu animaisto, de nato praematur , dicit, vivus sit panai qim animam in tests, urar βι nitimas et aad Ialcesionem in aenis. Quia in successione spectamus non tam an mam viventem, quam sacultatem ipsam vivendi. Hactentis Manduitus. At Renatus Choppinus M. 3. de privig. πὶ licv. - . 8. vers. suo MN parentiis. refert, quod Curia Parisiensis pronum tiaverit patrem haeredem filii, qui, exsecto matris utero, editus erat quinto mense & spirare visus, quam pri mdm natus suit, qui nequiit esse vitalis , eonfer Thobiam Nonium , in h. pHum. Inst. δε exbare . libra. uum. t . de Albericum Genis
Da τ INITIO IX. Si Ditis moriem relinpiat furioseim , is te furem δε- cedri , proximiarem Titio, non fimose iacedenti, saccedere.
MAEvia testatrix, filium furiosum haeredem
instituit, eique si in furore decederet, se siluit Gaiam Et Titiam sorores suas, ac Semis proniae praedefunctae sororis suae liberos. Testatrix diem suum obiit. 8e post etiam filius in s rore ἡ vivis abit. Oborta est inter substitutos quaestio depraedio, quod testatricia majoribus hiis obvenerat sito in Omlandia, ubi de huiusmodi praediis per ultimam voluntatem disponi , nequit. Hoe praedium Gaia At Titia asserebant sibi silis uti materteris Briosi de ips gradu proximioribus. Contra Semproniae liberi ex se si tutione una ad illud praedium admitti se debere contendebant. De hac controversia in me
di duos Collegarum meorum D D. Nys de Vie sen fuit Compromissum. Nos imprimis sentiebamus testamentariam dispositionem jure Omla dico cessare in hoc praedici 1 in eoque succedi debere ab intestato, quamvis in bonis in Frisia tatis ex testamento succederetur, atque ita fieretc ut pro diversitate statutorum fieri potest, si in una provincia de bonis immobilibus testandi sa cultis concessa, in alia prohibita sit ut eontra regulam iuris communis testatrix partim res atant pectu bonorum Frisicorum , partim intestata, intuitu scilicet praedii Omlandici, obierit. Hoepraesupposito pronuntiavimus,praedium istud pro triente in liberos Semproniae jure intestati esse devolutum; tum de ipsius Maeviae, non filii eius succissione hIe agatur. Furiosus enim Maeviae matris haereditatem nec adire potuit. I. siuriosus
de ac Ris. Eared. Curator autem furiosi hactenus tantum adiisse censetur, ut is rerum heia reditariarum administrationem habeat, quamdiu furiosus in vivis est , non etiam ut dominium rerum haereditariarum, vel ipsa haereditas censea-iue ipsi acquisita. Et quando furiosus in furore decedit c ut nostro casu accidit nihil illi intelligitur acquisitum; sed haereditas pareatis ad eos
revertitur, ad quos perventura erat, si seriosius non obstitisset, ut Iustiniano plaeuit m I uti Atali, σε. se l. c. ἀπ tara . satis Itaque eo suinsipicitur, quis tempore mortis furiosi proximiot si, non ipsi furiosio, sed ejus parenti. Iam si furiosius nunquam in rerum natura suisset, liis heri Semproniae per repraesentationem aequὸ --ximi Maeviae fuissent, ae Gaia Ae Titia, ide ueeum his materteris suis, Maeviae itidem materterae ab intestato in praedium controversum siue cedunt. Quem casum uti rarum licet non a G. tia, sed 1 nobis arbitris decisum, hie annotanis dum duxi. Ista enim Iustinianaea Constitutio volgaribus Pragmaticis non est satis nota , sin8 fugiebat Advocatos liberorum Semproniae, Ac inobis ut in iure posita supplebatur.
DEFINITIO X. Parillae a muliere, qua nεa probabaraν impia te vixisse ei tum duodecimo ab uva viri mense, habitam , t allimam Or ad viri Ausonem ad bari.
Z It aliquamdiu valetudinarius, fle per qua-
tuordecim dies ante mortem lecto a Exus. ex hae vita migravit die deeimo Augusti, Annor 63 I. relucta uxore , quae nono mensis Iulii die anno insequenti peperit filiam, ita ut a die obitus viri effluxerint dies naturales trecenti ει triginta tres, qui essiciunt menses solares completos undecim, eum tribus diebus, vel lunares se. tὸ duodecim, sive annum integrum lunarem ab eo momento, quo vir animam reddidit. Quae an liaee filia Iesitima di ad successionem istius viri admittenda sit. Inter Medicos de Phy- si s constat, quamvis hominis nascendi tempora sint varia , illa tamen ad eertos limites revoca ri. Aristoteles enim lib. 7. bisam aulaeal. ait, solihoemini multiplex pariendi tempus datum : nam 8e septimo mense, de octavo, de nono parere pomi est, de quod plurimum, decimo r nonnallas
etiam mulieres undecimum mensem attingere. His eonveniunt, quae Plinius lib. I. NIαν. Κλω s. scribit nonnullas etiam mulieres undecimum mensem attingere. Secundum Ordinarium k tur naturae eursum, decimus mensis completus, est extremus pariendi terminus. Unde Author libri Sapientiae cap. 7. v. a. In mero, inquit, matris figuraras sam cara tem pore ritem mensem. Et Plautus in cistellaria refert,
zelum compressim exacto decimo mense fi iam peperisse. At Authores fide digni referunt
exempla mulierum, quae undecimo, duodecim decimo tertio & ulteriore mense pepererunt, ut A. Gellius I. aDI. artit. 16. Plinius ι . 7. uatae . histori cap. 3. Avicenna lib. 9. de animat Et A l-rieus. Gentilis distulat. i. de nascendi tempeνe, haec
relebris Mediet Uictoris Ttinea velli ex epist. scverba recitat. Auctores, inquit, mala or αι amidem viri omni erue ione maiores, tam ori ri, vam iuriares attestamur huissentemia, neve repertas esse mulieres indubitatis probitatis G passicitia, qua fatum in utero gestemur ad audetrinum mensem . ωθνa. Cuis ius diuturnioris gestationis caussas varias nonnulli
545쪽
nulli Mediei reddunt, ut videre est in eonsilioptimo Monsbelianorum Medicorum, quod extat apud Cerard. Maynard. lib. 3. deas. Inuos A. Alii tamen Medi ei non adhibent fidem his e emplis , eaque malunt proficisci ex phantasia &imaginatione mulierum, quae opinantur ex divertis aecidentibus se ultra tempus ordinarium gestate fietum , cum tamen res aliter se habeat, ut apparet ex eonsilio Medicorum secundo,quod refertur a Maynardo d. loco. Minime igitur de hae quaestione convenit inter ipsos Medicor. Illud rettum est, casus istos mulierum, quae post decimum mensem peperisse dicuntur, si veri sint, esse nihilominus raros & extraordinarios, idcirco eorum non haberi rationem a Legislatoribus, qui contemnunt quae semel, bis, aut per- raro accidunt, & ad ea ius aptant, quae frequenter & facilὸ eveniunt, L nam. a . ea I. G ι. se . j. deleti . l. ea vae raro sq. θ. de re g. iar. 3c idcirco legitimum Ze extremum pariendi terminum constituunt decimum mensem completum.
Quod jus primum proditum est lege i 2. G
Iarum ubi Decemviri ita aiunt, nsi Ma mulier, οβ viri martem in decem mensibus prinimis parerer, qui quavὸ ex ea naflere, sum risia in virisamilia Le-νes esti. Et testatores dicere solebant. Si μιαι isti a Dura decem mensium jatimn , post morιem meam editi fuerim bariati sumo I. ult. C. de ρ ilam.hariabuit. I. titi. θ' deside remis liber. I. Gallus 29. inpr. ' de Iibo. postum. Ae Ulpianus ut de jure certo in I.
3. q. penuli. f. lsius oe tuis. haered. respondit his
verbis, post deam menses mortis, natus non admittempia seritimam μuessonem. Augustinus lib. i. quaest. Evangelii. ita ait. Θοi d mmis decem mensies proruantis , n em Iuni pleni, se initium humi νο ιου- pisuri Hos decem menses ex instituto Graeco inrum , qnibus Decemviri leses suas acceperunt, non solares, sed lunares suisse probat B. Hot mannus lib. 9. Hs 9. Nec Ulpiano obloquitur Iustinianus in Novell. 39. dum negat sub finem undecimi mensis vel persecto undecimo natum esse legitimum : Nam inde a contrario sensu ad correctionem Ulpianei responsi male insertetur, natum initio undecimi menss esse legitimum, ut animadvertit etiam Albericus Gentilis d. Dist. i. Sane in Dicasterio Nittenbergens anno is 67. partum pronuntiatum fuisse legitimum, quem mulier, quae honestὶ vixerat, post obitum mariisti pepererat in initio undecimi mensit, reserunt Ioachimus a Beust in tract. de matrimonio cap.
Undὸ Conradus Ridder,husius in tammi ad Nais vest. ConJ. par . q. cap. 33. 1 Iustinianeo iure moribus recessum existimat. Quod non est admittendum. Illud notatu dignum, quod ex The dciro Zuingero Medico refert Hotomannus L s. 9. mulieres nempe dum dimidiatum mensem pro integro computant, sepὸ opinari, se undecim menses uterum gestare, clim tamen septem tant sim quadragenas dies scilicet 28 o. compleve rint. Iure igitur nostro partus habetur legitimus , qui intra, dc non post decem mentes morte viri editus est r eonfer Iacobum Cujacium
ordinarios ad sacti quaestionem, id est, ad Iudi.
eis, ut boni viri arbitrium , redigendos esse di. eit Hotomannus d. s. 9. in D. Et trane inter or dinarios & extraordinarios partus differentiani
esse ait Gentilis, quod illi iusti habeantur, nisi probentur injusti, hi injusti censeantur, donec iusti fuerint approbati.
In hae speeie paritiae erant IudIeum sentenitiae. Quidam enim eensebant iuris definitioni hie esse ins stendum, eum partus editus sit mensi duodecimo sere eompleto, si menses hie accipiamus lunares, & vir ante obitum quatuord cim dies graviter decubuerit, ideoque credibile
non fuerit eum de venere exercenda cogitasset
Alii Rui numero vinctiant θ iudicabant partum legitimum , quod mulier esset probatis moribusae pudicitia minimὸ suspecta, quod etiam ex
marito quantumvis aegroto concipere potuerit, tardiorisque partus causam ex Hippocratis sententia esse potuisse, quod viri infirmi semen nectit humidius, de excrementosius eoque minus
concoctum. Senatus tamen expedire censiit, ut partes ad transigendum monerentur, Transacti ne autem non succedente, partus frequentioriis
bux suffragiis declaratus suit legitimus, & patri
ΤΙΤ ULUS IX. De Imrede, Hereditatis Aditione, Transmissione, Petitione, Missione in poc
sessionem bonorum haereditariorum, Minossicioso testamento.
to , in bonis paternis N. in maternis veritis Paulum . Loo & Margaretam a Loci haere des instituit, ac per eodicillos postea factos prohibuit testamentum suum aperiri , antequam
commode siet; posset Brugis. Anna isos. bene scio belgiearum induciarum tabulae t. sta enti, secundum voluntatem desu di, Brugis sunt apertae , sed ante, nempe 1396. in vivis ense deserat Pausus a Loo, ignorans se hau eminstitutum fuisse. Nine senatus censuit eius pomtionem h1 reditariam non ad ipsius Pauli haeredes transmitii potuisse; sed echaeredi MargaretqBb a ac te
546쪽
accrevisse. Q Nam licet Alalacias. Duarenus 6 alii quos refert ει probat Andreas Rauchbaeri ντι. a. φω. is. - . 23. putent Sc ignorantes haeredes ius deliberandi transimittere. Uerius tamen est Iustinianeam Constitutionem , in L tam is antiptioribus i 9. C. de fare diab. in hae transmisesionis specie exigere ieientiam haeredis, ut nota
aliter haetes ius deliberandi transmittat, quam si sciverit sibi delatam esse haereditatem. Nam citin scientes tantiim deliberent, nemo , qui ignoravit . potest ius deliberandi habere, de quod
non habet, transmittere, ut tradunt Ant. G mesius M. r. resolis. c. 9. n. I. Ferdinandus Vasequius desines progres. lib. I. q.8. m. I . la. II. Guillielmus Onciaeus lib. I. Academ anast. . Vin centius Cabinius lib. 2. Ei t. 13. Dcciores vulgo putant ex iusta Ee probabili causa absentis, de ignorantis haeredis heredi dari in integrum
tat , non ibi cuilibet absenti, sed absenti tantam reipubl. eausa dari in integrum restitutionem, non stricto jure, sed humanitatis gratia, atque ita esse hoe jus singulare de benignὸ receptum, quod non sit trahendum ad consequentias e con sitiquet de hoc Ioeo scribunt Antonius Faber lib.
. ix. In proposita specie, haeredes istius Pauli a Loo se in integrum restitui non petierant.
haeredem patris oe isti alienum ab ea et pactum
suae historiae, quas res friebar, non alio possis My iure , quam optimat Emph msts tam tota ingente rae, seu a plane avitia. Servitutem namiae saepere, F a alibi bonarara esse G Himtatem habere putantur,
Frisis viiabamur. Et ideo a Georgio Duce Saxoniae , ae Frisiae Praesecto hi reditario nullis rationibus Frisii se induet passi sunt, ut bona sua in
nuda verterent, beneficioque Principis tenerent, ut idem Emmius testatur,tib. Αο. instar. pag. 622. sepl. Unicum tamen in Frisia nostra extat seudum ab eodem Duce ex agris Bilianis ad D manium Frisieum pertinentibus concelsam Hem Inemanae familiae. Ex qua Siricius Hemmema
nudum istud Hiloni 1 Scheltema pignori o ligaverat , quod tam Sirieti filius primogeni
us tanquam Suecessor laudatis 1 Scheltemanci peteret , haereditati vero paternae se immi-lcere , ac debitam Seheltemano pecuniam solvere. recusaret repulsam tulit. a Filius enim
ex juris se istiei dispositione in seudum p Lernum succedere nequit, si se abstineat ab her ditate patris; sed si velit gaudere seudo. eo tueetiam esse hstres patris, ac aes alienum 1 desua-eto contractum dissolvere, cap. uu. An in istas vel misi M. a. tit. 43. Indignum enim seudo iuris seudistici anchores existimarunt, qui adeo negligit famam paternam, ab eoque non debere sperare Dominum , obsequium , & fidelitatem condignam , qui ci m posset sine suo incomm do consecto nempε inventario, ' haereditatem
capere, voluit paternum nomen cum dedecore inter homines versari. H. Duarenus de stata. caue XI. m. 9. Antonius Merenda lib. s. cantro. cap. I. - . I s. quam in rem plura eleganter dinserit Iambus Curtius rem. I .coniecturi Γν. et cap. I . Quamvis autem nonnullis praedictum textum adseudum haereditarium restringant, ut Ioachimus Mynsingerus cran. 3. ον. 67. Andr. Gail. M. 2. absis . Ioannes Micholdus defrud. cv.7. pret. 2.num. 94. Alii tamen rectilis eum tam de seudoex pacto Ae providentia , quam haereditario accipiunt , ut Harim. Pist. M. a. quali. yarr. 1. quam 22. Andr. Fachin. M. I. contrare. cap. I. Hercules de Mareschol. M. r. variar. resum. cap. 69. Num. q. s. Frater meus Fredericus Sandius ad in aer. Gehians ales tit. I. cap. 2. h. s. m. q. Et hanc opinionem Senatus in proposita sipecie secutos est. ala T. Octob. Anno Isset. Et saleth Iaura Nominam
d Estator tres instituit haeredes, primum ex
fundo Corneliano , seeundum ex fundo Liboniano , tertium ex fundo Semproniano.Quaesitum fuit, quom d diviso aeris alieni inister hos haeredes facienda sit; Curiae placuit aes alienum dividi debere non pro modo emolumenti , quod haeredum quisque percipit, sed aequaliter . ita ut unusiquisque horum trium heredum, trientem aeris alieni agnoscere & ferre debeat, licet unius fundus majoris pretii sit, quam alte rius. Nam ex Papiniani sententia relata ab Ulpiano in L ex sam 3 s. s. iasis i. . δε haere . institi haeredes aes alienum agnoscunt pro partibus haereditariis , non pro ratione landorum. Et peri de est, ac si hi tres haeredes singuli ex triente essent instituti , nulla sundorum mentione facta. Licet igitur hi tres haeredes ex inetqualibus partibus eommodum sentiant, ex Tuis tamen sunt hqredes, faciunt hue, Lais. J. de Hustum legis. σι. i. C. Si terrum putara' , Mimas Marataciss. Plura de hae materia qui scire volet & presertim de erealieno dividendo inter haeredes, qui secund sim diversas consuetudines diversimode suceedunt, unus in mobilia, alter in immobilia, unus ex t stamento in bonis in una provineta sitis, alter ab intestato in alia provineta sitis, unus in altodia. alter in seuda, eonsulat Petrum Costalium M t.
547쪽
R Egula iuris est , quod haeres fictum desun
cti praestare cogatur. i. ex q9. J. de Reg. θιν. de factum vel voluntatem deiuneti improbate nequeat , I, cuina marre Iq. de rei ranian. et is iam si desumstus de re ad haeredem pertinente disposuerit, L l. tam a matre 14. L vendurui 3. H. alim. mn akenanae tam si lib. taee regula notabilem recipit restrictionem:ut se licet haeres pro portione haereditaria tantum teneatur praestare sactum defuncti. d. t. tam a ni tui . ibi pre qua partione l. i. ibi pro portionibus bare Dariis. Si cert. petat. 1. 2. Gr I. si adiata. 6. Hira partiorum , in qua fluuaesti, petitio non tonsiti duor. de hau L ELI. axer. C de bon. Oct. iu u. pess. Proea enim tantum portione, pro qua quis haeres est, repraesentat personam defuncti , dc consequenter pro ea parte tantum factum defuncti praestare, ejusque voluntarem sequi eo tur; at exit, illam portionem non haeres , sed extraneus habendus d. l. si adulta s. s d. l. tum a mat e i . ubi ab Imperatoribus rescriptum est , quod filius vindieans domum venditam a matre , cui successit, pro ea parte , pro qua haeres est , doli exceptione repelli possit ab emptore, Turranus commvn. vis. 2 . Rodericus S res ad i. quoniam C de ine . testam. ampliar. 7. num. 6. Ludovie. Charondas M. f. respons 6. Harimannus Pistoris lib. a. qua l. iur.
Hi ne eum pater habens tres liberos, ad singulos ex triente haeredes instituens domum unius maternam, reliquis duobus reliquisset. is i totam domum vindicanti duci trientes a Senatu sunt adiudicati, pro reliquo vero triente , ex quo Distri haeres extiterat, repulsam tulit.
TItia sub iuramento renuntiavit haereditati Gaia relinquendae. omnibu' te iuribus, fleactionibus , quae ipsi post mortem Gaim in eius bona vel haereditatem ab intestato, vel ex alio
quocunque titulo essent eompetiturae. Post i nuntiationem Gaia praedium aequi fuit, ac re
riens reliquit. Quaesitum, an hoc pridium renuntiatione esset comprehensum i Quod ita visum fuit senatui. a Nam h treditas definitur sueeetiso in omne ius quod defunctili habuit, L m files alia/. 14. p. de υνιο . signis l. lineaera1 62. f. des . iur. quod, inquam defunctus habuit , cum moraretur, Tempus igitur mortis in istimandahqreditate inspicit ut, & hqreditas omnia honatam pissentia , quam futura complectitur. Dei dὸ renuntiatio tutata suturs successionis quantumlibet ab initio valeat, viresque accipiat, tamen habet tacitam conditionem , si quandoque legitima deseratur heredita si Nulla enim iuris ratione fieri potest, ut excluso preteedat delati
inem. Unde fit, ut renuntiatio non prisis vires suas exerat, ae demonstret ad renuntiantem exiscludendum , qu m mortuo eo , cuius hi reditati renuntiatum est , quo demum instanti nasiit utilis petendς successionis; illud igitur pt eis e speiactandum , proindeque ea ipsa quantitas patrimonii, qus tum suit, cum defunctus moriretur,coninsderanda. Unde sequens est, eum qui alicuius h reditati renuntiat, excludi etiam ab iis bonis. qus post renuntiationem defuncto obvenerunt, quia & hie in ipsus haereditate, tempore mortis
inveniuntur. 6 1 . Iarii. Anm i sis. Terti Rae elas Impetraxuas. D minitus Geoma ahedarisis.
N Testatrix filiam hi redem universalem se- 'cit , 5e filium instituit ex sola legitima in
nominibus haereditariis. Vterque in domo mor tuaria post mortem matris commorabatur, se invicem ea agitantes quotidianis rixis ac iurgii siquorum petissa filia petiit, ut ipsa sola in possessione domus mortuaris manu- teneretur,vel desinis deretur,o Terens solutionem legitimi simul ae de quantitate eius constaret.Contra filius contendebat .sbi ut filio itidemque hir di,tieet ex sola legitima instituto, in domo mortuaria commorari licere,donee sbi esset satisfactum. Et sanὸ videbatur prima facie filius esse legitimus eontradictori Nam licet legitima quoad onera L incommodast quota bonorum : tamen quoad actiones actio vas caeteraque commoda habetur pro quota haereditatis, id zm ae instituto in legitima etiam datur remedium legi, M. C. δε sil ei. D. Imas. to'. ut tradunt Iacob. Menochius is adipi e pag. νιmea. q.
m. 138. O Ioan . Dauth. detestamen . nam. 2go.
in . c sim autem filius nomine legitimae habeata Aionem ex L I. D d. multo magis videtur habe
sed hie ita procedere Cusae nostrae visa sunt s fisiti, indὸ finit E in legitima suisset institutus. Verum in proposta specie legitima ita silo erat relicta, ut eam figahqres universalia ibs solve
548쪽
ret ex nominibus hireditariis. Quamvis enim multi negent, legitimam in pecunia numerata vel in nominibus assignari posse, quos recensetti sequitur Andreas Fachineus lib. q. ω- . ω 33. quibus adst s putatur Guillelmus Onciaeus lib. 2. A ἀπ-. Fast. la. verior tamen est affirmanistium sententia multis rationibus propugnata ab Antonio Fabro derad. is. Erp. 2. & probata Ludovico Charrandae ιn memoria. -b. Levitae. .
prεsupposito filius nullo iure, invita filia hqrede
universali, in domo mortuaria commorabatur.
Ne tamen filius relicta domo, diu legitima sua fraudaretur per tergiversationem filiet in liquid
tione legitimet sorte moras nexuri, rem ita temperavit Senatus, ut condemnaverit filium d mum mortuariam , ac possessionem reliquorum bonorum ligredi universali liberam relinqueres ita tamen , ut per modum provisionis, heres ex nominibus filio certam quantitatem solveret, sub ea utione utrinque prsitanda , si plenius excusso hereditatis stati , legitima poste major, minor. ve reperiretur. ca Hoc temperamentum Senatum Sabaudicum sequi solere testantur Antonius Faber, d. det . i I. Err. 9. De quo quid alii sentiant, videre est apud Gerard. MVnard. lib. s. istis Tho . s s. ubi resere duo alia remedia, quibus Curia Thola sana uti solet in detractione legitime.
o Verelam inofficiosi testamenti filius exhaeis
redatus ad suam infleritatem transmittit indistinet , hoc est, sive praeparata sit, sive non sit, LA Fis filiam. 34. I. perast. q. G. C. de insiustam. ad extraneos haeredes vero non nisi prae. Paratam , L posthumus 6. ε. . σι. m. 1. ωλAt quaeritur, si filius iusta sit ex haeredatus Npost testatorem decesserit , an nepos ex propria persona querelam, adversus testamentum avi instituere possit i sic sentiunt vulgo Doctores d Centes , ingratitudinem patris non obesse filio, quo minus is intrὶ testamentum avi ex propria persona queri possit; Antonius Rubeus ad Diau . 34. f de inas restam. Ioannes Guttierea in repetit. ad λ t. q. nam. 13. ω stri. Rodetieus Suareri in repetit. I. Feniam I 1. C eod. xit. m. 36. G D. Petrus Costalius ad L I. posthinas 6. l. F γis. ω L patre. Iq. f. ἀ fit. Ferdinandus Vanquius rit. 3. res . in expiseat. I. si 'A IE . C. Διαβ. rest. Franc. Duar. ad tit. de ims ust. ω'. 8. Matth. Nesen eius Confit. I. n. I 6. Diuus iat. tinnis1 12. de Reg.-m 6. N hanc sententiam communem dicit Michael Grassus in h. te'. 'a' s. eamque latὶ propugnat Hugo Donellus lib.
t. i. , dei spat s fiscin g. m Πν. - . Atqui filio mortuo, nepos avo fit suus haeres, primu aeque locum subintrat. II. Addueitur 3. L feaeamipatus f. de boan οὐ contra rab. ubi Dcinores tradi existimant,duod filius ex iusta ingratitudinis caussa exhere. datus noci obsit nepoti. III. Contendunt suecessoris edicto locum esse
in querela inossiciosi testamenti, ita , ut si filius topter ingratitudinem exclusus querela.
cus detur nepoti ex propria persona. Id probari putant, γνι δειεν, ΙΨ. σι. I h. e. is me. Iesiam. Ab hae sententia recesserunt ex veteribus A
. Horum sententia verior videtur confirmaturisque subsequentibus argumentis.
stari ubi filius est exhaeredatus, extraneus instia tutus, de nepos ex filio praeteritus, Paulus resin
pondet nepotem non rupturum testamentum.
iv. m . ubi nepos postumus ex filio exhaeredato dicitur agnascendo non rumpere testamentum Avi, adiecta hae eleganti ratione, crume ere ini ista adimpas non Διπεν ab ais, Fem parra πρω ebat.
f Si tabati tistam. - exras. ubi si filius si e hqredatus, nepos silentio praeteritus de extraneus scriptus, ac post mortem patris etiam moriatur filius, hiresque scriptus haereditatem adierit, ob praeteritionem nepotis negat Papinianus test mentum rumpi, ac aditionem inanem redditquia filius, qui suus hires testatori mortis tempore suit, OSstitit nepoti, quominiis rumpat test mentum avit nepos enim sui hqredis locum non tenuit rempore mortis avi , pracedente filio. Et in testamentariis Beeessionibus suus quis esse de bet tempore mortis testatoris, ut testamentum rumpat praeteritus, quamvis in legitimis suus dieatur, qui talis est delatae haereditatis tempore.
pess tmnatab. ubi si quis filium quem in potestate habet, haeredem instituerit vel exheredaverit, nepotem autem ex eo praeterierit, huic nepoti non datur possessio contra tabulas, quia avo suushqres suturus non erar, propterea quod filius pater nepotis, eum gradu praecedit.
m. q. ἐιωβ. testam. ubi ex Iustiniani Conis uittitione hoe primum datum fuit nepoti, quod ex persona patris sui per querelam licet non praeparatam possit impugnare testamentum avi su
549쪽
Atqhi De Iustiniani remedio nepos non ii . huisset opus, si ex propria persona querelam Proinponere potuitat.Et male Iustinianus dixisset,ne potem linte suam eonstitutionem omni adjutoriotata destitutum ερ a vetustate, id est, veteri- bus inrisconsultis neglectum , si Praetor ipsum ex sueeesibrio edicto ad successionem vocasset. Quin etsi ex propria persona querelam habuissetmpos, frustratoria Be inutilis esset Constitutio Iustiniani nepoti tribuens querelam ex persona patris. . Magis enim expedit venire ex persona propria, qua is aliena. Nam nepoti querenti ex pessiona patris pocte Myel ingratitudo,vel quiaequennale silentium, vel repudiario patris, quae nepoti innocenti non obstarent agenti ex propria persona, si modo ita asere posset. Nee folidum est, quod ad hane obiectionem declinandam res mdet Donestus, interdum accidere, ut nepos querelam ex propria persona non posset si . ne periculo usurpare, ut si ea justa ingratitudinis
caussi ici testamento e pressa se praeteritus, hie, inquit Donellus, utile ihi est. hahere querelam 1 patre transmissim i qua eadem ex o elli iudicio recte utetur ex persona patris. dumis, calissa ingratitudinis non icripta, exheredatus sit. aut ea non probetur. Nam recte Antonius Faber animadvertit Iustinianum loqui de ne in te innocente, cum ei tantopere favendum exiis stimaverit. Cur enim nepoti ingrato faveri opo teret , tametsi vellet venire ex persona patris imis merenter exhqredati .
Denique validum pro hac sententia argumenatum est , quod ii soli habeant querelam , qui ne-eessario vel instituendi vel juste ex haeredandi. sunt. Atqui nepos ex filio superstite neeesariS non est instituendus vel exhaeredantis r hule enim nun potest deberi successio avi, quem patetide querulus tempore mortis antevertit, λιβνθιο I. in pr. Ideoque non facit nepoti injuriam avus, qui nepotem praeterit, cum nullo jure teis . neatue ipsum instituere vel exhet redare a nisi in
easum legis Velleig, id est, ne si posse, nepos
sueeederet in loeum filii, vivo adhuc avo, testamentum quasi agnatione sui h redis rumperetur, Gallus 29. q. sequenti parte G-ωiatur isti libra. O possum. I. inteν tatem f. eo . L postumoram. II. f de inivss. rat . ira demum. Inst. Et haeredit. qua abisse'. E eum nullam secte injuriam nepoti ex filio superstiti, ipsum p tereundo vel exta redando, nullo jure ex propria persona admitti potest. Huie sentenris it stabiliteae firmate mini obstat pro eommuni Se 'contraria opinione ad ducta , d. t. n. st supinum f. ri traiis i. tum emans . Ger. Nam quod ibi dieitur filium exbε- redatum pro mortuo haberi, non.generaljtet intelligendum est, alioqui repugnaret L f. ea . ubi Exh eredatus dkitur qyltare si iis suis: non ob staret autem si pro mortuo haberetui . sed il- ud Ulpiani responsum in L . sed ei' patram. pertinet tant sim ad edictum de.coniungendis eum emancipato liberisi Nam quod ad illud edictum attinet, perindὲ admittuntur nepotes ex filio inhaeredato, eodeaeque emaacipato, ac si pater non esset, ut hoe latius explieat, te pertristitur
Aru. Faber. d. lib. 9. ce Vessi cap. 2 O. Non urget piam in contrarium, L.3. q. si mantipatus f. de nauti pus tantν. tas. ex qua ins runt Doctores, nepotem eo& venire contra testamentum avi , non obstante quod filius fuerit iuste exhaeredatus , vel juste exheredari P tuerit. Male. Non enim Vlispus agit de filio, qui suerit exhqredatus, vel exhqredari potve rit 1 sed de nepote ex filio emancipato premo
tuo; ita ut tempore mortis avi solus nepos in rearum natura reperiretur: Eline nepotem praeteriritum ait Iuris-eonsultus posse venire ad bonorum po&ssionem contra tabulas avi, cui imputari :posset, cur jure suo non sit assis, di nepotem ex ignominiosa muliere susceptum non exhaered verit. Potuit enim hoc casia non tantdm ipse fi lius , qui tam ignominiosam uxorem duxerat,
iit eius assinitas toti familiae deseeori essit; sed
etiam nepos ex hoc matrimonio procreatus.
quamvis ivi omni eulpa careat, ex haeredari. Quod . si avus hune nepotem ex haeredast, de ininossicioso testamento queri neceta habuitat. In quo iudicio Sc patris delicta; de nepotis meritii entumviri examinassint, perpendi Sntque, an ob patris vitium nepotem plecti, alienumque i substantia avita fieri, vel contra , an nepotem vi Ii , abiecta famosaque num susceptiun ad bona asti, cujus similia labe hac adspergitur, admitti. aequum sit. Conser hae de re Barnabam Britanium iis libro singulari de iure eannubiorum. Iacob:
edae. lib. 3. obf. cap. s. Αnt. Fabrum . d. de d. s. η n. 6. Hinc tradit Ludovicus Charondas in me- .m b. Uerb. Riso nepotem ex filio ob matrim nium sne consensu patris contractum, exhaere
dato At antὲ patrem mortuo, pos suceedere avo, uti qui ab eo non si exhaeledatus: quod probat, Ze ita judicatum refert Annaeus Rober
. tus M. a. ter. judicat. cap. 9. adde Renatum Chodi pinum lib. 3. de privileg. Rassic. N. XL Ne s. In-
Denique nusquam .veteribus Prudentibus traditum est , necessorio edicto es lorum id querela ino Teiosi testamenti a quia illud perti- .net ad bonorum po&ssiones ab intestato, non 'etiam ad suecessiones civiles s de multo minui . . ad querelam , quae ab intestato nunquam locum habere potest. Nee Doctoribus hae in parte su D fragatur. d. I. post.J de inst. tist. Nam quod ibi dicitur. sequentem admitti, ut fiat successioni locus , hoc non est accipiendum de sequenta gradu ex eadem linea, sive ascendentium, sed eum Antonio Fabro d. Dris. de eo, qui cura
sit ex alia planὸ diversa, minustiue silvorabili linea , non potuit admitti ad querelam , quamdiu alius favorabilioris lineae , ipsum praecedebat, post quem admitti jure suo nihilomin41 potest. ut puta , si quis exhaeredavit filium. S: praeter rii, vel ex haeredaverit patrem, ut in specie , d. l. pater filium i . f. de ino I test. quem ratius expli
550쪽
essem Sirmiento lib. q. ME . init . in rapidia. ι ' isque per aliquod temporis spatium bona admi I ui λιμ- θ. ms is M . c pauis . M . nuis Verit, nihilominus ea proximiori Cognato . . . sint restituencsa. dum dis idones ea veat, ut ni hil nune liquido apparct posteriorem tradit Virgilius Pingiareus quassis illio . Duam hine sententiam firmioribus de solidioribus sun- sententiam in proposita specie Senatu 1 seeutu, dimentis niti, & in puncto juris veriorem esset fuisset; si modό Actrix idoneὶ ea vere potuisset
quare Senatus mister eam . repudiata contraria de bonis restituendis r Verim cum idoneum tiret frequentius recepta opinione , amplexus fideIutarem non invenire , de solum octitet septem filii ex auda caussa ea haeredati, ex pro- cautionem juratoriam huic rei non suffcientem pii persona testamentum avi ut inossiciosum a ut moDet Christinaeus d. an. 12. min. o senatu, eusantem ab intentione sua repulit. vi satius existimavit administrat em booorum 131ν. --, era m An qu iiDq.e φώpud Curatorem, quem eondemn,
hoe est, ver Marande d sinpetrante tot has
TItius viginti annorum adolestem, opifieii
sui exercendi causi peregre profectus, v I ginti de sex annos abfuit I nec intereὶ suis signiticavit, quid sibi' acciderit, ver ubi locorum de- quam proximioti Ze baeredi bona Titii restitus na abstinere. Huius filii Creditores,' voluiit , ret, vel durante absentis, administrand4 tradς' na paterna, ut promemisse in filium devia uta aeristet, sub eautione iuratoria, vel ad minimum, ut ' sui Elvendi eausia distrahere, e re nomine Fi
sibi cederent fructus, reditus bonorum pro lἰ - ἔ-οῦ. . O J
empore a Curia piet finiendo.' Primum eone sonis membrum destituebatur iuris iandamento. Actrix enim saeres Titii nec dum diei poterat . cum ineertum esset, an Titius obiisset; qui autem haereditatem ad Ire volet, certus esse debet de morte cuius vult esse haeres L qui Lerest. I9. F. de alsiis. MI Omitt. Lere . Neeliam in ius vocant. Haec intercedit, contendens se patris haeredem ex pee extitisse, cum Fraterem eo habendus sit, qui se abstinuerit , uti qui
non reobetur se immiscuisse. At initosa illatio est, filiussam. se . non immiscuit ero se abstinuit.
Nam Filiussam etiam .invitus de ignorans statim mortuo patri haeres existit, L i. β. risian .... . ' - - - . - . . e pM misi. UI. lusim. q. AH avium.Iastis. δε Actia viventis, nec elus cupis mors incesta est, i aerς vialis. cir disserent. Et qui semel hkre1.existi
dita, diςl. potest, I. i. f. de Lere . vena . Et in ampli drper immistitaem vel aditionem haerea
specie . quod absenti s , cujus mors gnoratur, he' seri nequit, argumemo l. baias. go. θ. . fide ia- reditat adiri nequeat, tradit Iacobus Men b. vir. ves omisι. haria. Unde filiussam. haeres neces iambis. iuia lib. 2. Q. iso. num. Is . Quando au' larius dicitur, quia non adit, sed ipso iure haret . rem, qui diu abfuit praesumatur mortuus, Vido est, ι - μis q. st. Asiris tuis. Sui non se,ibun Bariolum intrati. Testimonis in num. 3T. Morna . tur, sed signuntur haeredet, indisti Summaehi,
-... - . I A.,.L -- Lb. I. 0 9, Hinc filius iam ignorans patrem. mortuum haereditatem non ut quaerendam o sed
ut sibi quaesitam transmittit ad haeredes quoscunisque , his haereDau I9.ε. i. st e rastrens peta Lqui. ἀνοι. 9. LI .s de reb. sitas l. 3. C. de iis de M. A Pretiore filussam .hoebe negetum habet, ut si velit possit se abstinere, quo liberetur ab oneribus haereditariis. Abstemio nihil aliud est, quam declaratio sui haeredis, qvi,d velit derelinquere haereditatem paternam, ut dichur, re L necessariis. 37. 1τ de ει in. Leria Ant. Faber mis M. f. Ery. q. Haec abstemio factr est . ide ueprobanda ei. qui se ista sundat. Non enim ho na eonsecutio est, Filios potes se abstinere, ergo se abitinuit. Ideo non probata abstentiona, filius,
cium ad Auth. quas m ttenti seris. lingi aeum vitam as C. de Disi. ω Chr. rutrum Rat . a constret. Pictonum. πιι.des Bos art. Iso. 3. i. Iacobum Curtium .rεM. I. unyct. . 6. Alterum conclusionis membrum majorem rationem habere uid
batur. Vulgo enim placuit, eius, qui tamdiu abis suit , ut mortuus praesumatur, bona administra da iis , qui ab intestito haeredes suturi essent,non ut hi edibus, sed quasi Curatoribus esse trade da dummodo idonia caveant de bonis reduci
nacius LMa. Id quod adeo procedit, ut si Cura- . qui sciebat se jam ipso jum hia est Eta Metor extraneus a Magistratu fuerit constitutus, professiis, quod se abstineret, ereditur voluissἡ. ' haere