장음표시 사용
531쪽
ordinarium naturae cursum fieri nequeat, ut impubes liberos procreet & deicendentes relinquat. ita definitum. ca
DEFINITIO Riseros in canistiane pssos non inseri vocares , msi ex conjecturis.
NN. Testatores liberis suis hiredibus institutis, duobus filiis suis, singulis praelegarunt praedium sublectis his verbis, Dege trig3iinde de fel be te bellotiden in unu lignameen aen onse descendent en om me darrinne
His ita disipostis & morte Testatorum confirmatis, uterque filius e vivis decessit, relictis liberis , de quidem altero eorum nempe Tiallingius multo aera alieno obnoxius, huius vidua ut
legitima liberorum suorum administratrix nulla
sacta mentione praedictae dispostionis necessitatem aeris alieni haereditarii dissoluendi Curiae exponit & impetrat , ut praedium Tial lingio praelegatum decreto Curiae venderetur. Lapssaliquod annis Tial lingit liberi existimantes h prid um sibi ex fidei commisso Avi Aviaeque deberi, petunt se contra immistionem haereditatis paternae , ac decretam venditionem restitui,
pixdiumque sibi ab emptoribus redhiberi. Hi ne dubitatum fuit, an hi liberi sint ad fidei commissum uocati uti tantum in conditione positi.
lix enim alia inter Doctores magis agitata quaestio est , quam haee. Ara libris p hi in tandDiam Etiam sim in illi' ilione adeoque volari ' Recepta plurimorum sententia est negativa, quia conditio per se nihil disponit, sed est .ptivatio quasi
puritatis , vel suspenso actus, qui existente eo ditione pro puro habetur, I. cedere Lem 1 3. f. de verι. grege a 3. condiιione β. is pun/νώ. Et eos, qui sunt in conditione , non esse iudispostione , hoe est , in institutione uel substitutione , satis probant textus in I. salus. 19. heiridi creontim a. f. de lib. O p iam. L . qui, 2 3. 4. tili. f. de hiνελ inylir. i. filia sum. II q. s. tum reis. re
f. ad SC D est. i. i. C. de pati. Mane sententiam ex recentioribus tuentur Iacobus Culacius, ad LLatias ps. θ. de haeret. instis. O tonsuli. 33. Franciseus Duatenus ad tis. de ιMAI. is l. cap. 3. Hubertus Ciphanius ad I tam inalysmi. 3o. C. delisitammiglaie Antonius Faber lib. I. conjict. e p. a T. O liquat sqq. O ile cad. 26. Error. i. a. s. q. s. s. Har mannus Pistoris, tu. q. FH. 9. nam. I. O M. ac secundum hane suprema quaeque tribunalia iudieare refert Nicolius Grivellus ticis iar. nam. s. ac in Rota Florentina eam e e canoni satam tibit Hieronymus Magonius vicis Aoreat. 73.
Contra alii non pauci liberos In eonditione
positos etiam esse vocatos contendunt, quibus ex recentioribus adsipulantur loannes Corrasus lib. a. Tuistili cap. i9. stephanus Forcatulus Aalet. o. si . & Andreas Fathineus lib. q. αηιr . cap. i. Id. o. cap. q. Ioannes Vincentius Hon- dedaeus constiti. 63. ntim. 38. sqq. Horum prae
cipuum sundamenium est, in I 1itia . LII. Alaria. instit. Cui post alios prolixe respondet A.
Fabet, d. lib. i . conjes. cap. 39. Eorum, qui negativam sententiam defengunt, quidam liberos in conditione positos etiam esse in dispostione eolligunt ex coniecturis,quas alii vehementes di necessari A concludentes esse volunt, alii levioribus contenti sunt , alii eos arbitrici iudicantis committunt. Iacobus Menochiustis.
q. pyasu t. 76. amni S triginta coniccturas commemorat, quae omnes s admittantur, vix occurret easus, in quo liberi in conditione positi, non videri possint vocati. Videamus quas predicta Tessa totum gi spo sitio, nobis toniecturas suppeditet, unde ecilligamus liberox Tial lingit siti 1 haerede, instituit
imprimis consdetandae sunt personae , Testa
532쪽
totum , qui sunt Avus & Avia ita disponentes inter descendentes suos , ut filios haeredes gravaverint fidei commisso, s sine liberi, vel iii rum liberi & descendentes ad quatium usque gradum sne liberis decesserint. Hine n nulli sumunt coniecturam voluntatis , quod liberi inconditione posti, sive nepotes tacitὸ ὶ Testatoribus sint patri suo substituti, argumento I. cum avus. icia .st de eon ι. demonst. ubi si situs , togatus sit haereditatem restituere, ob pietatis conjecturam tacit/ haee conditio subintelligitur, si sim stiris I tesseris, quae Papiniani sententia probatur ab Imperatore in I. eum acuti 'mi. 3o. c. is eirammis. ω I. Irenati re f. C. institi O sub lis. Quod si eonditione illa tacita nepotes ad fidei-eommistin vocati intelliguntur , quanto magis, inquit Franciscus Hotomannus isiti'. quis'. 13. ubi ea eonditio est expressa, de ita quoque sen
pater institutis duobus filiis , ab uno, s sne liberis decederet, alteri fideicommissum reliquitti nihilomini si ibi traditur, quod filius , ita mingatus haereditatem restituere, rectheum fratrepaei statur pendente eonditione . ita ut nepos poste natus istam patris transactionem retractare non possit ι at s liberi in conditione positi
etiam ad fidei commissum vocarentur , filius gravatus non recte pacisceretur , eum haeredi fi- dueiatici non iterat quicquam de re fideicomis misso obnoxia alienare, I. uti. quantam. C. Cominmania de luar. O tu eammis. Sic. m L haerea 1 me .
3 . tam ita ff. ad sta Debest liberi non quivis, sed nepotes positi sunt in eonditione , & tamen Papinianus seribit, eo casu, quo alter haeredum deeessit relicto filio, primam substitutionem cecsare , si, ut Doctores volunt, ea substitutio facta esset in favorem ipsorum liberorum in conditi
ne positorum , quod argumentum prolixius perinsequitur Antonius Faber driad. 26. ειν. s. Nee in contrarium movet, LI. Has l. tam attitissis Od. I. generaliter. quia liberi ibi taeitὸ in conditione positi non censentur vocati ad aliquod fideicommissum, sed ex eo niectura pietatis patri suo ab intestato Leeedunt, & substitutum excludunt rquod impia visa si interpretatio, per quam liberi a parentis ἱntestati portione excludantur, ita ut ea portio alii restituatur, & quod non vide tur veris mile patrem vel avum substitutionem facturum, si de liberis rogati cogitasset. Haee igitur eoniectura a plerisque reiicitur, quamvis Antonius Thesaurus Acis 6 s. nam. 8.eam non eontemnendam esse dicat aliis concurrentibus , & Iaeobus Cujacius ιρnstuli. 3 s. eam iaturba aliarum conjecturarum valere scribit, eum per se sit imbeeillis , & minus moveat. secundam eoniecturam praebere videtur Τ
statorum praefatio istis verbis. Begeeriali 3ssiis
de de selve Satrii te de Iimnen inonis ligenagie saeia aen onsa descendent in I tu.
hoe est, Caput eas ponion 1 in linea nora O a B erismisas nostri tonstrean, ροι. Hae praefatio indicat mentem disponentium , caussaque finalis inde dignoscitur, juxt1 Bald. in I. iat. C. de testam. Gasp. Antonium Thessaurum in Fast. Dae . esto. I. nam. i. di Ioan . det Castillo Solomaior tis. 4.
verba enuntiativa in praefationibus emisia per modum caussae inducunt dispostionem ει fideicommissum tacitum , ut notat Manti ea δε ι-jectati. Duam. hb. 3. cap. in . . m. 7.dicta autem verinia prae-se-serunt enixum in Testatoribu, studium conservandi praelegata in linea suorum descendentium, quo casu filii posti in eo itione secundum nonnullos censentur vocati, lamb. Me noch. M. q. praesa ι. s. nam. I. Thessaur. δε-
cis. 79. m. ao. 26. num. Io. 27. Bona enim non
possunt in similia vel linea descendentium eona servari, nisi alter invicem restituere teneretur, Itisse in I. in C. ιEris h. ia litaria f. d. brat. a. Et quando testator dixit, vato laxa carie Mi infamialia Delia linea isseniamiam , tune induci fideicommissum absolutum post alios docet Andr. Fa-chin. bb. q. ιμι m. cap. 49. Hoc improbat Ant. Faber. lib. i . conject. cap. a'. ω deca s. ειν. r. contendens istis verbis induci fidei commissum eonditionale in easum alienationis & ita sentit Ioan . Decherus, M. a. iussen. I. num. 22. 13.2q. unde nec haec conlectura satis tuta est, & ex tri eontrouersam posta. Tertia coniectura indὸ desumitur, quod Testatores voluerint prφdia devolvi ad proximiorem non tantum, si filii instituti sue liberis, sed & si eorum liberi ae desere dentes usque ad quartum gradum sne liberis decesserint et at quando lis res rogatus est bona resti tuere , si is sine liberis, isti liberi sine liberis obie rint , liberi quamvis in conditione positi prs muntur vocati, quia sunt gravati, si sine liberi,
decesserint: Testator enim non presumitur eos gravaturus, nisi etiam honorasset, L ab ea 9. C.
Ierat. Hulus sententig author est Bariolus I renis
alios substribunt Antonius Gomesius Tam. a. ν sum. cap. 1. Αnt. Thessaurus L deus. 96. m. ubi longum recitat catalogum Doctorum , qui hane Barioli opinionem amplexantur , a qua etiam in iudieando non putat recedendum. Ita quoque
sentium Gerardus Maynard. hb. 3. 4 is Nilosi. ubi testatur plerasque Regni Gallici Curiata ne sententiam sequi , Nicolaus Valla δε ει ι
s M. ubi etiam secundum hanc sententiam in reis gia Cathaloniae Audientia judicatum risere. Ethre sententia maximὸ procedere videtur In pr posta sprete, ubi liberi toties sunt repetiti, & ad quartum usque gradum in conditione posti. Camenim testatores liberorum in conditione posit rum toties mentionem secerint , praesumuntur eos adeo amasse, ut ex probabili conjectura vo
533쪽
Haec coniectura ad iuris amussim exacta vix sustinebitur. Nec enim valet consecutio, Liberi in eonditione posti sunt fideicommisse gravati, Ergo etiam sunt vorati,eum tralatilium ut fideicommissum relinqui posse etiam ab intestato sue cessoribus, & ah haerede hqredis I. ια antis. 8.
. a. O ,3. f. de Iegas. s. Undὸ Iavolenus is chare ivi s s. g.de laν. inst. Nastianas, in uit, is Darium primum auten iure penines, ctim institutas haeres malis, neque quitquam naiasi, quia as ea ali aia tua. iam est, aut Ebenas et ilesancti re amensa eammenarius est. Oc. Quia liberos in duplici conditione positos non vocatos, ex L haereiss mer 37. q. cum isa. θ. ad neteli clare evincit Ant. Faber deis.. 26. DRε. quem sequitur di laudat Gri vellus , tiris. DoL-na 23 . nam 33. of 3. Unde haec coniecturae
iam a multis reficitur, quorum sententiam comis muniter receptam esse volunt Didaeus Covareuis vias in tap. Ra nullas. h. s. m. I. in pri Iulius Ct
rus is h. Τ stameniam Mast. 78. Francisc. Caldas ι . a. quaest. βσια qaa'. que . nam. 3. eamque alii sequuntur, quos longa ferie recenset Thessaurus, d. decis 69. num. YLQuarta conjectura deduci potest ex prohibiat cine alienationis extra similiam in istis verbi,
ntis certa est; quia prohibitio alienationis hie non stat per se: sed est accessotia dispositionis
principalis , quam nee mutat, nee auget, sed ei inservit. Praeterea ex prohibitione alienationis non inducitur fidei m missum smplex & abs lutum , sed eonditionale in easum contraventici nis, Menoch. d. ρυμ ι. 78. n. I. in sim, di alii, quos ecingessit Pistoris L quast. 9. num. 93. Qui tam & ultimam conjecturam suppeditare vide
tvr his verba, Die selhe onse de stendent of te hestendent en in graed de naeste alius te hen heri si benen per non lander neres gainde exaed substitii erande hoe est, tamiam a auis defendisum uti instendentes in grati no. ximiores euitam e mortuo fine ἀσμάYmi t=aia Aby-isenda , quibus videtur inducta reciproca inter descendentes substitutio, ex qua Doctores eoiliis gunt liberos in conditione positos etiam esse vocatos, Menoch. E. ρυμ ι. 76. nuae. sa. 3.Τhessantus ἐχώf96. nam. 31. ubi tamen ait hane conjecturam non esse sine difficultate r & ita est in presenti specie, ubi descendentes invicem non substituuntur , sed superviventes proximiores substituuntur A suncto sine liberis, quae eonditio desecit nostro casu , ubi Filius haeres liberos hos actores reliquit, ideoque ii non veniunt tamquam vocati ex substitutione, sed in praedium
controversum patri ab intestato suceedunt. Ex his nunc paret. vix ullam ex his eoniectu ris esse satis eo ne ludentem & cum singula, sint imbecilles de invalidς , simul iunctas nihil at psilis coneludete N efiicere, quam separatim con-sderatas, luxi doctrinam Baldi in νaD. C. de pro bat. uia tamen magis communiter probatum est, iuvita licet Iurisprudentia ut inquit Ant. Faberia Ciaue suo til. 6. IB.aci desinis. i. 3 plures cireumstantias & eoniecturas coniungi ad indurendum pro liberis in conditione postis fideicommissum, vide Hieronymum Magonium decis Florem. r.
m. 13. senatus censuit, quamuis non omnes
eonjecturi supr relatae snt admodum urgentes, tamen quaseam ex his esse valde probabiles , &ὲn eoncursu satis efficaces ad praesumen d im hos actores quamvis in conditione postos ad fideicommissum esse vocatos , ideoque eos restituit eo nita immissionem hgreditatis paternae, & contra venditionem ab ipsorum matre. ut ligitimat utrice decreto Curiae factam, condemnauitve Recis praedium controversum restituere cum fructibus post litem contesta iam percipiis sub d ductione legitimae Trebelli anteae, si ipsorum parens extrὲ hoc praedium Trebelliani eam non habuerint integram & salvam , &e a
trama salstituit. ' .FLoremia 1 Botnia 12. Iani3. Ama igos. eondidit testamentum , in quo instituit ex re certa vel ex predio sto in Densum, Cognatos suos Rinteonem & Albertum fiat res Decanianos & utrique eorum vel alterutri . te viva vel mortua decedenti, substituit libet os & hetreiades schelionis ab Abinga ex aequis partibus. Albertus absque prole , at Rioico decessit relictis bini, filiabus Rein, hi, & Anna Castrarina, quas habebat tempore eonditi tella menti, Testatrici
satis notas. Anna Catharina mortuo patre praedium ad mortem usque possedit,ac moriens universalem haeredem instituit Cognatum suum Iulium Mochamanum ab Unia , ab hoc bstitutionis fideicommisi rii praedium istud sbi restitui petunt Sehelio ει Sicco ab Abinga pri- dicti stheltoni, seniori, filii & haeredes. Excipit Iulius, in testamento Foeaeliae Botnἰanae minus esse sol ptum . qu m dictum, tu in ista se si tutione esse subaudieridam eonditionem, si
Risho ω Albertas sine Iunia vicesserim, cum ea conis ditio tacitὸ inesse videatur. L rem a s acia. p. decenti. o demonst. t. tkm atati ni. 3o. C. d. MΗ- commist. Replicant Actores istas leges procedere in avo, patre vel aliis ascendentibus, non in C gnatis testantibus. Quid statuendum sanὸ Papinianus in L I. cum Has io a. de eo ea se loquiis
tur , quo avus a nepote petiit, ut si inter annum Λ a trige.
534쪽
trigesimum moreretur, patruo hi reditatem re stitueret, & Iustinianus is d. I. iam vimμmi. de isto casu, quo filius rogatus est paternam hqr ditatem alii euilibet restituerea agit igitur utemque de descendentibus fideicommisso gravatis. In hoe fideicommissi genere, Papinianus primus induxit tacitam conditionem inesse , s nimirum gravatus vita decedat sne liberis, eapta coniectura a verisimili, ex intentione voluntatis avi ejusdemque testatoris, & a pietate, qua duci videtur avus non tantiim erga nepotem et sed etiam erga pronepotes ex eodem nepote, ut hoc casu verisimile sit minus in testamento scri tum esse, quam a Testatote dictum aut nuncupatum.
Hae pietatis conjectura elim eesset In aliis, qui non sunt parentes, idcirco in fidei commisso ab his relicto cicin subintelligitur hie conditio si simhleris. Quare eum in nostro themate, e gnata cognatos rogaverit praedium post mortem restitu
.e Abinganis, his fidei commissum debebatur,tamul ae Decimani fratres ἡ vivis abiissent. Et ita
sentit communis Doctorum schola , ut te tantur Mantica is cini R uJι. tolum. Iib. I . ID. I. numi 3. Iaeobus Menoch. lib. q. prae a. . 89. Antonius Gomesustras. i. Reserat. -. s. num. 32. 33. ae ita judicatum refert Gerard. Maynard. M.f.
deis 83. Licet non desnt, qui nihil interesse potant , Testator ex ascendentibus si, an extraneus, ae ita aliquando sensit Antonius Faber tu γιο et1. N. q. quam sententiam retractavit ἐριώ.
Praeterea hie In eonsderationem venit, quod Testatrix scivit eo tempore, quo testamentum sat ebat, Riniconem habere filias, quas edm Minne noverit, nee tamen parenti Rinteoni expres-sm substituerἰt, vel in conditione posuerit radi sumptio est, quod his praelatos voluerit ride; commitatios . Quae praesumptio hie eo magis ad mittenda est, quod multi eam etiam obtinere ve lint in fideicommisso ab aliquo ascendentium relicto, ut Iacobus Cujaeius his. s. restans papis. aia. I. cum avus io a. Simon de Proetis . b. I. imur p. 3. dab. q. suas. i. nam.83. Angelus Mathaea- eius is servi. 13. 3. ωφ. 13. Ant. Gomesus d cap. . Hubertus Giphanius ad L I. eam Mariami. Contra tamen sentiunt Michael Grassus ias. Meuammissum. pM'. 1 1. Mantica L tit. . nam. is Menoch. d. prae v t. 89. Hane opinionem novissimὰ pr pugnavit Α r. Fachineus Iib. q. conar . cap. 3 9. eamque aequi rem putat praneiscus de Barry lib. 3 . δεμιι s. nstat. crime'. tis. 33. nam. 6. Haec disputatio hue non pertinet, elim hie tractetur de fideleommisso a cognata relicto cognatis suis, in quibus, ut dixi, cestat pietatis coniectura, &ex ea inducta tacita eonditio si me liberis. Parum igitur aberat quin Reus condemnatus suisset praedium restituere , nis quidam ex Senatoribus meminissent, Riniconem De eam anum antὸ viis ginti annos, repudiata institutione facta ab hae Testatrice Florentia, eontroversum praedium sibi asseruisse ex antiquiore fideicommisso relicto a Naia Deca mana amita sua, et Florentiae matre, ut notatum super lib. 4. ris. 4., sinis. I. Ex actis huius litis apparebat Annam Catharinam Deca. manam Rin leonis filiam praedium controversum ad mortem usque possedisse, quod ab obitu patris statim restituere debuisset, si ex testamento Florentiae Botnianae pater illud eonsecutus suin sit. Unde suspicio senatui oboriebatur aliam possidendi eatissam Riniecini suisse. Inquistione igitur ex officio facta, elim coastitisset Rinico nem possessionem huius praedii apprehendisse ex
fideleommisso Mariae Deramanae amitae suae, Se natus, actores actionem suam sundantes super i stamento Florentiae , ab intentione sua subm
De Legitima , Τrebellianica & Falcidia.
Da FINITIO I. Legitimam in nuda pro ierare relin hi non 'se siaberi abaiae non habeant, andi virum.
TEstator filium, & ex filia de m nemo tem , singulos ex semisse instituit haeredes.stio insuper L ndum pleno iure, nepoti itidem
fundum, sed detracto ususructu praelegavit, ae uxori suae omnium bonorum usum fluctum reli quit. Nepos conquestus se in legitima gravatum. petiit eam ab usus fructus onere liberam sbi ira di . Quaeritur, an eius intentio sundamentum habeati Quod non videtur seeundum Doctores quorum opinio communior habetur) tradentes,
quod filius haeres institutus, cui plus legitima re lictum est in proprietate, gravari possit in usti stuctu, & s usum fructum revocare velit ad mea suram, uel modum legitimae, quod debeat lestiat imam tantiim petere,haereditate reliqua dimitis, vixque seti posse, ut quis si haeres & legitimatius simul, eum hete duos ni incompatibilia, ut
unius nempe haereditatis) acceptatione, alteri nempe legitimae) renuntiatum esse videatur, ita docent Doctores, quos congessit Ioan. Gri vellus istis Desana si . nam. XI. ubi etiam ita Senatia Dolano iudicatum refert. Contra alii sentiunt relicto coniugi usu fiucta omnium bonorum, legato non contineri porti nem legitimam, id Est, in ea portione uxoremsbi usumluctum vindicare non possci, ita peeNGest ig. prohibemas , s ruit. κουυῖm C tiinat . resament. tradunt Iacob. Cuiacius ad NHALI g. pag. i 2 o. Antonius Gomesus rami a. ν μω.
535쪽
tam. 19. Conradus Riddershusus in cammem. v No est. Con ιι. para. 6. cap. η. nam 36. Ratio est, quia interim, dum usu sfiuctus est penes ux rem , fieri posset, ut liberi cum nuda sua proprie late miseri esurirent, ut eleganter ait Franciscus Balduinus in luthmanosas pag. 3 48. Et hane in pr posito casu Senatus amplexus est sententiam. c. .m conciliatione harum opinionum cum ori vello , d. has si . nam i q. dici posset Primam procedere, si liberi aliunde ex bonis parentis habeant, undὸ se alere possint. sin ex honis parentis non habeant, undὸ se sustineant, ut tune obtineat altera opinio.
Iιιimam tamen pleno iure consessendum ipsam ageresa se constrine ex s. omnimodo. C. de inoffici testam.
CDii iuris est , si iis legitimam portionem
ex substantia defuncti parentis esse relinquendam , L piratis. q. de inst. testam. h. ωο:μ-ma. Q reae proinde eam nec in sola proprietate, nee in solo usu fructu eonstitui posse Roderieus fovea. ad L etianiam in prioribus C. de inos festam. amphar. i. nam. 1. 3. Michael Grasilis in l. Iulii-
48. Ieqq. Quod s tamen legitima inst Itutionis titulo in solo usust ictu si relicta, testamentum propterea non potest dici nullum , quas filius stpraeteritus. At quaeritur, an hoe casu danda st filio querela adversus parentis testamentum Et re novissimo querelam non dati placuit, sedeompetere eonditionem ex L amnimoda. C de ine. ιε'. qua condicitur legitima ex ipsis rebus pateris nis , removeturque hodiὸ omne gravamen i plo iure, & repletur id , quod deest, L L quoniam. inpioribus C. δε - λι. ressam. & ibi Rodericus Soa
redi L ampliat. num. 2. 3. Guillielmus Ranchinus lib. 3. variar. Ie m. cap. 7. in βη. Et ira etiam Cu
ris visum suit sa) Et haec procedunt, etiamsi s-
alii volunt, etiamsi usu sfructus filio sit relictu, cum expressi prohibitione, ne filius possit pet re legitimam , & s hute prohibitioni nolit parε-re , quod is tunc in sola legitima si institutu, ti
I Iberos haeredes institutos N In diem, vel sub
eonditione haereditatem restituere rogatos
duplicis quartae detrahendae ius habete, porti nix stitieet legitimae di Trebellianicae ex invete rato nostrorum errore qui tuti Pontificio ia tis'. Ruinalias γι . Rainatius extra δε restamen caussim dedit rereptum est, ut deridiculum foret hanc sententiam amplius in foro, in dubium revo
Huiua deductionis hae e solet Inir; ratio, ut primum quidem vel statim filius grauatus legitimam deducat tanquam aes alienum ex tota hqreditate: ubi vero dies restitutionis fidbicommises venerit, aut conditio extiterit, alter as hqre sitatis denuo constituendus, & ex eo quarta
Trebellianica deducenda, ut ita in reliquo sdeicommissis restitutio procedat. Ant. Pad illa in
filio faetenda est, nee is leuit imam sibi ipsi solveare in ea recluam elegerit,potest: sed totum id Iuis dicis arbitrio permittitur, ι. bimus 3 s. in . C. de ine. resti m. ibi. Essi nan alitiaris viri boni arbitria, νιν ri. Michael Grassas in h. Luitima quasi. I 6. Iacob. Menoch. Iib. a. da arbiι. tas i q. Et secunq
Iudicis arbitrum alatem tale esse debet, ut neisque ex pretiosoribus bonis legitima & Trebelaliarica solvatur, neque ex deterioribus i sed ex mediocribus argumento , L si quis argensum. 33 6 i. in illis, verbis, Λει deteriora, amnibus δεηι, safaius inlacris inveniuntur C. de rin I. I. legata vis neraliter. 37. Tras ne vir optimas , ιιι pes s αιψi rar. f. is tuas. i. iuncta ι. mmseruul 39. h. sis, heres. Do. p. eod. Grassias in L h. Legitima, quast. i . nam. 7. Guilliel. Onciaeus M. a. ρο si . A adem. quis'. 3 i. nam. i. sanὸ si filius vel alius haeres hi reditatem testituere rogatus, sundum hi reditatium neglecto ludicis arbitrio alienaverit , quamvis ab initio & re integra sindum hune propria auctoritate in legitimam vel De -' bellianiram sbi ipsi reputare non posset, tamen alienatio iam facta tenet ad modum legitimae &Trebelliantes & pretium alienatorum in legitimam & Trebes lianicam imputatur, L 3. g. m sis J. ad ΠιMil. Grassias. I. μὰ . a . num. q. Oa
536쪽
Risim vii nepos par haereditatem restimere rogiam , triusque quarta, an vero legitimis ramum dei rara nem habeati varιὸ induarum; altimὸ Curia placaueum utramque quartam est acere postri
NEpos in testamento Aviae praeteritus, vi lausulae Codieillaris testamento adiectae, tacitὶ rogatus censetur portionem hqreditariam scriptis haeredibus restituere , ut dictum supra M. q. rit. 2. desinit. t. At dubitatum fuit, cum hic nepos rogatus fit non in diem, vel sub eoninditione , sed pure Ze statim post mortem testatriis cis suam haereditatis partem restituere , an legistimat tantum, an vero etiam Trebelliani eae detractionem habeat 'Vulgo recepta distinctio est inter filium gravatum puria, & gravatum sub conditione vel in diem restituere, ut hic utramque , ille legitimam ranidae deducant, ita Ba
q. 8c alii, quos citant Ze sequuntur Petrus Hebius lib. I. suas . MN. I. de Conradus Riddeα- usius in temnunt. ad Nme . cinst. pan. s. cap. q. m. 28. Ratio hujus distinctionis, haec est,quod eodem tempore Falcidiam bis exerciti, de duas quartas detrahi nusquam in iure cautum reperiatur. Senatus in hoc casu istam distinctionem seis Cutus, nepoti ex haereditate restituenda solam
legitimam adiudicavit. 9 Sed eum haee quaestio iterdm incideret, re ae-
eurratius examinata, senatus communem opinionem repudiavit, probavitque sententiam i discriminatim utriusque quartae deductionem filio nepoti vὸ pure gravato concedentium; motus potissimum hae ratione c qua & Antonius Faber utitur ritia. D. de Enaris. Prumas. En. T. quod
absurdum sit deterioris esse conditionis filium, qui pure, qu m qui in diem vel sub conditione
haereditatem restituere rosatus est, eum is nul- Ium alium ex haereditate fructum sentiat, vim ex deductione sperare potest, de alter, qui in diem, vel sub tonditione gravatus est haereditatem restituere, interim medii temporis fructus lueretur. Cum isitur gravatus pure majori onere prematur, maior quoque ratio est, ut liuie Potius duplex detractio, quam gravato in diem vel sub conditione eoneedatur. Et si detracti nes diversis temporibus concurrere possunt, cur nee etiam eodem l ut inquit Iacobus Cubeius ιι b. 8. ωρ. 3. de ita quoque sentiunt Chliatus oportione legitima cap. I 3. pag. 8io. Ludovicus Cha- Tondas m mmaria. Derb. Legitima νζ.9sq. Ioannes Deckerus M. i. iacis Belgic. i. nam. s. Francis cus Stephanus ricis. 82. nam. is . oestri. ubi hanc
sententiam magis aequitati de rationi congruere scribit, secunddm eam Curia Hollandiea iudicavit isti, 37. Et Senatus noster filio purὸ r
gato utriusque quartae detractio aem concessit. H
DE NITIO RLAHs primi gradus utramalle Partam detrabere via hastis, , Trebellianica de actionem interdici passe , aamvis turis rationi magis canistaneam se, ut Gilla , hoc esse Alia in extranea stactas in Debesamis
A Neeps quaestio est- an Trebelliarum prohiberi possit ψ Hoe enim negant multi
magni nominis Iuris- consulti, quos sequuntur Stephanus Fortatulus Balaga As. Ant. Faberi de cad. XI. Erri 6. And. Fach. M. f. t my . sap. Fr. Sarmiento lib. 2. silict. imop. cap. 7. nam. 6. At communis schola assirmat ut videre est apud Ro-li inum Pallagerium is testam. ν D. 29. m. 13. Porcellinum in trae . de comes . imem. cap. s. num.14. Andr. Gail. lib. 2. a s i 8. num. 3s. Ferdinandum Uasquium vis in . πυι q. 8. nam. s. ων q. o de Aues. progres. q. 16. num. 26. Petrum Antonium de Petra ri metram β. quast. 13. m. Is I. st l. Marcum Anton. Peregrinum de Dei. tam ly au. s. num. 8 . Hugonem Donellum liba γ.c ment. cap. 92. Angelum Matthaeacium Γλ δε legati GAAhominis'. cap. 34. n. 8. Octavianum Cac ranum. decis i q7. Gri vel Ium deris 1 o. de hane sententiam novissimὸ propugnat Antonius Merenda lib. q. conti . cap. 14. eaque multis Curriae nostrae praejudiciis est confirmata.
C sim autem hodie filius fideicommisso gravatus secund)m dispositionem juris Canonici ubique loeorum At etiam in sero nostro receptam,
legitimam At Trebellianiram simul detrahat. magna dubitatio est, an etiam huie filio detractio Trebellianicae interdici possit i Assirmant
Andr. Gail. L ias i 39. m. i . Jacobus Cui eius censeati. 33. Angelus Matthaeacius dlo. te I . num. 8. O 9. Ioan. Declarus lib. iacis Belgit. Essert. I. ram. 38. 9. Ant. Merenda d. lo. q. cap. st 3. 3t ita Partamento Parisiensi iudieatum refert Ludovicus Charondas lib. 7. pro U62. Quae sententia rationem habet: Quando enim filius utramque quartam detrahit, legitimam aeeipit ut filius Trebellianicam ut quil bet extraneus. Cui consequens est Trebelliani .d tractionem aequὸ filio, ac cuivis extraneo inte diei posse. Si filius unam tantum quartam detra heret , ea neque novo, neque antiquo iure a parente posse inhiberi, Se hoe sensu aeeipiendi sunt textus in L sim adluas C. ad L. Fallia. I. Nisae quem C. nam emp. q. sed quia Inst. de Deicommist. harad. Iure enim civili nunquam plus habuit uni quarta , quam semper detrahebat ut filius, sive ea enset legitima, hue Trebellianica. At quando iure
537쪽
canonim duabui Fale idiis filius utitur, una ut si ius, altera ut extraneus, consentaneum est, ut prohiberi ea possit, quam detrahit ut extraneus. Deinde cum hodiὸ lustinianus in Nota. a. pr hibenda, Faleidiae testatori ius dedit, nee excepit liberos primi gradus, eon se uenter etiam Tre
belliani, prohibitio in iisdem l beris permissaeensetur. Ant. Faber. d. decia. XI. gn. I. Maior
enim ratio est, ob quam liceat prohibere Trebellianicam , quam vetare, ne hvres detrahat Falcidiam i quia magis oneratur haeres restitutis legatis , quam restituta hereditate. Restitutis legatis nihilominus haeres tenetur ipse creditoribus, non legatarii, I. ast. C is haν i. H. Restituta haer ditate, desinit teneri haeres, & transeunt in fidei-eommissarium actiones Danel . I. tap. 29. Haec quamvis ita ex iuris ratione rectὸ disputentur, tamen sententia negantium Trebellianicam prohiberi posse in liberis primi stradus frequentiore
Dinorum calculo recepta est, ut testantur Iulius Clarus in h. τι lamensam quali 61. nam. a. Michael Grassus in h. Te amentam quad. 1. nam. s. s. I. Mareus Antonius Peregrinus aer. I. nam ror. I M. Catellianus Cotta. ia memorab. Detinliaritia. Guido Papa istis 1 t. nam. I. O deci . 9s. n. i. laesi. Menoch. ιθι. q. nasum . I98. num. 3. Osee q. Anton. Thesaurus μὰ l. farres a G.
m. 2 r. Curia nostra post multam disputati nem, hane sententiam est amplexa, simulque definivit filiae fideleommissis gravatae &utramque quartam detrahenti, in Trebellianiram non ella imputandos fructus perceptos iuxta renonianam Constitutionem , in L iubemus. 6. Crum. Trabethmae des nitio licet subnixa comis
mini DD. Opinione, non satis convenit mentiti intentioni Zenonis Imperatoris . cuius tempore ineognita erat utriusque quartae deductici longo post tempore introducta iure Ponti scio, ara . Ra aerias G tap. Rainaua, erara n Testam. Et tempore Zenonis tam legitima qti m Trebelli nica erat quadrans. Hoc autem privilegium liberis primi gradus dedit Zeno , ut quadrantem istum integrum haberent ex substantia patris, nulla admissa compensatione fructuum. Qua
do igitur filii legitimam ex rebus hi reditariis se. mel eonseeuti sunt, Zenonis intentioni est satisfactum, qui voluit dodrantem de ipsis rebus haereditarii, restitui, quod seti posset, quando legitima prius est detracta, & s adhue eet iuri, Potitisseti dispositione Trebellianica erit detrahenda , eam meritd fructuum eompensatio ima minuet & absorbebit, ut hoc pluribus exoli eat Anton. Faber. de enapis. 'amat. Ietia. M. Dr. q. N post eum Ioannes Decherus ἡ. dou.
VT proxim1 definitione dictum, Zeno I
dedit filiis priψilegium, ut in Trebellianicam
illis non imputentur fructus medio tempore per cepti. An id ni privilegium tompetat nepotibus fideicommisso gravatis, quandci eorum parentes sunt prxmortui a quaestionis est i Et communi ter plaeuit illis hoc privilegium non competere,
mentum huius sententiae est in L I rube 1. ubi Imperatot Zeno , Mia, Eamarai per sanis, videli cet Filio Filii . non aliis in temotiore gradu constitutis quadrantem illibatum, id est, non diminutum imputatione vel perceptione se
ctuum praestari voluit. Ergὁ hoe jus lingulare ad
consequentias non est trahendum. Contra alii , praemortuis parentibus fructus nepotibus in quartam non imputati tradiderunt ut Petrus de Bella. pertica is 4. I. istimas. Ferdinandus Berengarius is l. 4. f. a. L Rhia. Ioannes Antonius Mangilius in tras. is i alas. ω δε ινάλ.
fit. 982. nam. iq. atque ita a partimento Thoisi sano iudicatum referunt Lud. Charondas lu. a. νιθ f. i 3 9. & Gerard. Maynard. ι . I. istis min
Moventur hi praeel Φ. I. quὁd per obitum patris, nepos in primum gradum quas suffectuati sufrogatus est, primo enim gradu sublato, nopos primum gradum obtinet.
II. Nepos post obitum patris iuris fictione pro tali filio habetui, qualis pater fuit radia ut
non per transmissionem, sed remotionem veniens
necessariis instituendus, vel exhaeredandus sit, atque ab intestato eamdem partem capiat, quam pater capere potuisset. s supervixisset. Ergo nihil eaussa apparere videtur, eur denegari ei de beant privilegia , extera ue singularia, & sau tabilia iura , quae patri, in cujus locum intraviticoneessa & indulta sunt. III. Pro hae sententia adgucitur, 1 quia barris 33. q. Maavas 3. g. ia L. naid. ubi nepos stuctus non imputat in quartam. Ad Huo priora argumenta rei ponderi potest ea procedere. nis Zenoni Legi natori aliud nominatim plaeuis dit. Is autem expressim noluit bene seium suum sitis indultum in aliis personis
locum habere. In voluntate certa non est dipus
coniecturis. visumque suit Zenoni his personis quae sanguinis vineulo testatori sunt coniunctio in
538쪽
res hae in re fauendum esse . ut meliore, qu meaeteri descendentes jure & conditione fruantur.
Similiter, quod Imperatoe Justinianus in I. Mus 3 s. q. pepletistrum C. de inost. testam . humanitatis gratia sancivit, legitimam filii repleri debere directo ex substantia ipsa de hqreditate restat ris , non ex adventitio lucro, veluti ex substitutionibus, vel jure acerescendi, hoc locum tanis
elim habere in filiis, de quibus 1 olis loquitur,
non in caeteris liberis monet Iacobus Culacius ine ment. ad lib. I 3. Restens Papiniani in explicat. d. I. 3no benis. q. μοι avus st. λ. L. Fasti . Denique Filiorum nomen nunquam extenditur, ut Callistratus ait r in I. Mererum. aro. θ. δε υροι. 'M. quoties eertis personis vel gradibus leges vel testatores quid praestitum votini. Minus movet d. l. ιμο bonis i s. q. quod mus. Quia id ed nepos non imputat in quartam fiuctus medio tempore perceptos , quia nepos se ctus illos imputabat indebitum , quod ei ab avo debebatur. Non potest autem eosdem fructus in duas diversas res simul imputare, Nam edimi in unam prius imputavit, habetur deinde quasi stu. eius non percepisset. Curia, repudiata posteriore, priorem sente tiam probavit. Cum enim neptis, cujus parens praemortuus, ab avia esset gravata, si sine libetis decederet, portionem suam coheredibus restituere, ει ex actis apparebat, per quadraginta
di amplius annos neptem fructus percepisse, iliaque Trebellianicam planὸ absumptam esset Senatus condemnavit heredem istius neptis fidei eommissum restituere dedum sola legitima,nulla facta mentione Trebellianicae. 9
Non e venit inter omnes, quando liber tum fideleommio gravatorum Iegitima est semis, an tunc etiam Trebellianicae sit locus: Negant post alios Didac. Covarruvias in cap.
Rainutis q. i . n. s. extra. detestam. de alii, quos citat Ioannes Grivellus deris I . n. 9.io. & ita
1 Senatu iudicatum refert. Existimant hi absurdum esse, ut plus consequatur honoratus, quam
Alii assimant, ut post alios Ant. Thesaurus detis 241. Iacobus Culacius lib. 8. ebs cap. 3. Petrus Helgius ad 4. est. In lit. de sideicommisi. haered.
Cdm enim utriusque quartae deductio usu rece ta sit, ei consequens esse censent, quando pro numero liberorum puta, quinque, vel plurium legitima est semis, ut huic junctus quadrans Trebelli inicus essiciat septuncem di semua ciam. Et ita censiuit Curia aru mutaris inria εχ q. a
stiviturum, ex persona insantis xon posse de vicere legitimam O Trebelli cam.
MUlier puerpera in agone mortis constituta nuncupativam secit dispositionem, qua
maritum praesentem rogavit, ut si infans ipsorum post se e vita migraret, retenta quarta parte bonorum suorum , reliquos tres quadrantes sorori ae duobus fiatribus suis restitueret, quod maritus ad interrogationem uxoris se iacturum, data dextera spopondit. Quaestum, an maritus insuper habita hae promissione , ex persona infantis post matrem de iuncti, utramque quartam legitimam & Trebellianicam detrahere possit φ Quod quibusdam
ex Dominis videbatur argumento ducto 1 Falueidia, qua ne utatur haeres vivo testatore pacti ne alligari nequit quod bonas. is. q. r. 1 ad Lyristi . I. ius publicam 38. I. inter qa. f. de DB: Vivo, inquam testatore: Nam post mortem ejus valet conventio, ne haeres Falcidia utatur, I. uti. C. ad L. Falei . Quae etiam fuit Ulpiani sentenistia, in L mu quod q6. f eod. Sie quoque conventio non valet , etsi filius pactus sit, quod emis rebus velit esse contentus, & querela inossiciosi agere nolit, L si ruanda 33.ε. illud etiam C. de ias. testam. Contra alii eonsiderabant verba mulieris fio deicommittentis non tam ad infantem esse directa , quam ad maritum, & hunc promisisse, quod solo quadrante contentus reliqua bona secundum voluntatem disponentis restituere velleri hanc fidem mulieri moribundae datam maritus frange- te non potest sine perfidiae nota, I. ult. C. de Dei-
tammus Repugnaret autem dat g fidei,s mari istus quid amplius quadrante consequeretur. Ethee sententia fiequentioribus suifragiis praevaluit. ca
N Testator Titium haeredem instituit ex
' quindecim florenis, reliquaque bona sua per Iegata distribuit. Testamento adsecta erae
clausula , ut contraventor hujus ultimae voluntatis , privaretur eo, quo erat honoratus. Quaesitum, an per hanc clausulam haeres censeatue
prohibitus Falcidiam detrahere t Non esse prohibitum
539쪽
o Legitima, St. De Sucta nibus ab Inteuato. I9 I
sentanea est sententiae existimantium expressami statoris prohibitionem esse necessit Iam ad impediendam detraθionem Fale idiae, ita sentiunt post alios Franciscus Sarmiento lib. I plect insev.
LII. Quamvis maior pars tacitam prohibitionem susscere doceat, unde multas conlecturas hujus tacitae voluntatis colligunt, ut videre est apud Iacobum Menochium. lib. q. ρυμ t. i98. D. Balduinum in distiniano suo lib. q. Conradum Riddetinusum in rammor. ad No I. pMt.6. cap. s. a. t . I 2. 13. Michaelem Grasum in F t. as i. i .
hares in pνactanda legara moram cant aeterit.
Quaestio est iuris controvers, an Falcidia
Aetrahatur de legato ad pias causas i Doctorum vulgus negat, sequuntur Guido pas adriis i88. ibi in adaer. Anth. Matthaeus. Andr. Gail. I b. 2. sis ia9. nam. 7. Didat. Covarru. in cap. Rainauas is . h. 3. nam. 7. R. Vivius lib. 3:λις η is . nam. 1 o. ii. H. Donellus lib. 8. camis mem. c. 27. I. Cularius adsis. q. Sem. Patisi tu. 3 Fri Balduinus in distiniano Ρο pag. 3 is .ce in tam mens. ad L. Falli/. & hane sententiam novis mὸ defendit Ant. Merenda IA. a. eontrod. cap. 31. Nititur communis haec opinio praeeipuὸ Atiis. similiter C. ad L. Fahid. qui ait. Simili re Fastidia cessaria his , qua sypius tralas relicti sunt. A communi opinione secessionem secerunt Cujacius a se ipse dissentiens ad Mi Z i 3 i. Guilin
caussas , ae in aliis legatis Falci Aiam locum hab re docent, in L i. ad manicipium θ. Ag. r. δει M. ubi Paulus respondet, etiam, ad legata quae Deo relinquuntur, legem Falcidiam pertinere. Et lustinianus in I. si sit ad librandam. 49. C. de Disti circi ci consitum dat ad declinandam , ut ipsi captivi, pauperes vel ipsorum Curatores liq- tedes leti tantur , quo constri opus non esset, si Faleidia in legato piae caussae cessaret. sanὸ unoeisu de piis legatis Falcidia non detrahitur, nempe s in iis praestandis haeres morator vel tergi versator fuerit, vel dolo malo algrmaverit patriis monii vires non suscere. & hie ea sus proponi-huj a Iustiniano ind. N A. 1 3 i. ex qua Novelinti perperam intellecta irneri u non rem enrice pit , .. Auth. similiter. indistincte & generaliter statuens Falcidiam cessare in his, qui ad pias caussas relicta sunt.
senatus in hypothes in qua haeres in legato
praestando moram contraxerat , eum condemna vit integrum legatum, absque detractione solvere Orphanotrophio. ab
i TITULUS VIII. De Successionibus ab Interito.
TItius decessit relictis duobus fratribus, uno
consanguineo, altero uterino , nic volebat
pi serri in honis defuncti maternis, ille veris omnia bona et qualiter & indiscriminatim dividi
debere contendebat. Ab uterino stant communiter Doctoes, Inter quos hee concluso recepta est. si defunctus reliquit sta irem consanguineum & fratrem uteriis num , tunc hunc succedete in bona materna, illum in bona paterna: reliqua vero aequaliter inter ipsos dividi: ita post veteres tradunt Matthl- silanus in irati desurress ab inten. 3. ari. primip.
patres, Anton. Gomesus at tu. Dari 8. nam. 8.Franciseus Vivius Id. i. istisi s. Andr. Tuainqueli. δενNMII. lib. i. i q. s. a. a. q. Iacobus Euiacius ad Nodest. 8 q. s lanμθ. 23. Husto D nellus lib. 9. comment. cap. q. Pro qua sententia addueitur, L de emanciparis 3 3. h. at . C. de legitimalisei. ub; ita scribitur. Exceptis maternis rebus, in uitis A, δε eiam mvire,fratres vel sorores fiat, res solo, vaeari oportet. Caeterum ab hae eommuni sententia post Fulgosium & Corneum , in Aish. Ira vita e m. vi sacress novissime recessit Andr. Fathineus lib. s.c ινσυ. cap. I. motus Novest. a18. cap. 3. ubi non
existentibus saltibus utrinque defuncto coniunctis, Iustiniano ad hgreditatem defuncti v eantur , qui ex uno parente , desuncto sunt eoa, ficti, sue sint eonsanguinei, sis uterini, nee adhibetur distinctio, ut tum hona a patre, au.MA a matre ad defunctum pervenerint. Maee sententia, quamvis disputando sustineri posset. senatus tamen priorem communem suo praejudi eici approbavit. s.
540쪽
Lecessione defuncti orta eontentio est inter patruum de materteram desuncto ab uno latere eonjunctum conjunctamque , di Intersitum patrui defuncto utrinque coniuncti. Curia patruum & materteram patrui filio praetulit, a) ob gradus proximitatem Patruus enim &matertera tertio, consobrinus vero quarto gradu defuncto coniungitur, nee mutat quod patruus praedesunctus ab utroque latere defuncto erat coniunctus. Quia coniunctio ex utroque latere tune demum attenditur, cum fratribus, aut patruis uel Avunculis succeditur, non vetAquando nepoti ex fratre, vel quando consobriis no aliisque ulterioris gragus succeditur. Didacus Couarru. in ιν A. de sat 4s ab intest. a m. 9. Guillielmus Ranchinus eodem ιυB. 13. Ioannes Borcholdus in iroct. de grad. cap. da saerest. transieris sal Gerardus Maynard. lib. 6. Atis notis. 9o. 91. Hine etiam Curia ad sucecessionem defuncti pa truum ex uno latere admisit cum matertera ex utroque latere coniuncta. b)
DEFINIT io III. Fratris viros e parenti tantantii Fliis excludi filias fratris auro rantum parenu unjuncti.
TItius decessit relictis pluribus nepotibus ex duobus fratribus praedelanctis, quorum
alter ex utroque , alter ex uno parente Titio
. erat conjunctus, quaerebatur, an hi fratrum filii simul ad successionem Titii patrui sui essent admittendi , an vero ii, qnorum Pater ex utroque latere defuncto erat conjunctus, caeteris essent potiores Inserior Iudex omnes simul ad successonem admiserat, quae sententia a Curia in a pellationis judicio fuit retractata, atque definitum , eos, quorum pater utrinque conjunctus fuerat Titio, solos, exclusis caeteris in omnibus defuncti bonis succedere. ca Nam cum fiat res defuncti ex uno tantum latere defuncti quamvis proximiores, ab iis fratrum filiis, quorum p
rentes utrinque erant copulati, excludantur, ut nominatim tradit Imperator Iustinianus in N Dest. Ii 8. N. I. vers. unde eonsipum, multo magis ab iisdem excludentur fratrum ab uno latere conjunctorum liberi , ut potὶ remotiores. Et ita in terminis nostris tradunt Cynus distoriensis in tuo . de futuis ab intest. pari. I. num. s. Ioannes Faber. in ilam. Papye C. mo. δεβu C. Ale-zander cons. t 6 i. volum. Paulus de Caltrocens. 368. quos citat & sequitur Guillielmus
Das INITIO IV. Quadrat a in stiue sone praseni d sancti fratribas ra
4 Ilia defuncta teliquit aviam maternam &fratrem uterinum ; quaesitum suit, an hie Frater ad hireditatem defunctae sororis cum aviast admittendus. in qua quaestione inter Doctois res non convenit. Nam Baldus in μιλ ἐγ-G. C. ad SC. Teruli. tradidit, fiat res defuncti ex autero tantum parente coniunctos defuncto, ab ascendentibus excludi, licet parentibus coniungantur, per Novesi. a I 8. ι . a. ubi lustinianus Imperator generaliter eonsiluit, ut cum parentibus admittantur fratres ex utroque parente coniuncti defuncto. Undὸ .consequens est, ex altero tantum parente eoniunctos admitti noti debere. Baldum sequuntur Didaeus Couarruvias issa cest. M inrest. m. s. Guillimus Ranchinus in ιν-. stitiess ab inust. XL num. 4. Andr. Fachin. lib. s. tam G. cap. 7. Bouvot. in . Icipiast.
Contra Paulus de Castro is Iurs. Asiam
docuit, fiatres ex altero tam sim parente cono
iunctos desuncto , cum parente admitti debereis eidem parenti etiam coniungantur. Et hane Castrens s opinionem multo aequiorem esse,eam isque in iudicando Iudices plerumque sequi scri tum reliquit. Ioannes Botcholdus in tras. ΔIνου- Abas. e . de sumis a thnism. N secundδm eam consuluit Hieronymus schurssius tensi I. s. cem. I. Ee ita scabinos Lipsenses pronuntiasse refert Ambrosius Sehurerius in riam is seu eg. H inie . tit de fauess Apendens. io. ampliat. I. vers. sed larem hoc negari non pote . se quoque sentit Nicolaus Bo Er. deris I 83. m. q. Baldi opinio de iure verior est. Cdm enim Iustinianus nominatim & in speeie fratres utri que coniunctos enm ascendentibus ad intestati ceessionem vocet, hoe ipso ascendentes praesertfratribus ex uno saltem parente eoniunctis desun-cto , licet iisdem ascendentibus etiam singuini vinculo eonjungantur. Deinde Iustiniano in LN NI. 318. propostum fuit omnes ab intestato successiones clara s rem ad uis divisione Asponere. At nihil de secressione fratrum ex uno saltem parente coniunctorum una cum ascendentibus expressit,undὸ id probabiliter colligi queat. quare firmiter statuendum startes ex uno parente con iunctot defuncto indistincte ab ascendentibus excludi. Nec murat, Lia. C. ias Teredit . ea enim sublata est ore L Mnesi Omnes enim veteres leges de intestatorum successione seriptas eessare debere voluit Iustinianus mirori. L Noethra g. Hos rationibus motus senatus Baldi sententiam amplexus