장음표시 사용
521쪽
eontia Istotum bonorum possicirri. Fingitur
enim restitutio facta, cum haeres per talem alie nationem 1 se abdicaverit restituendi facultatem, ut docent Guido Papa detis scit. & ibi in addi tionibus Stephanus Ranchinus, Michael Grata,
Joannea Gri vellus detis Darana 32. nam. 38. Expedit etiam, ut simul contra haeredem gravatum , ejusve haeredem di contra tertios posses soles agaturr nam si per sententiam pronunti tui fidei commisum deberi, vix est, ut alia re stitutio necessaria videri possit , & hie factum Iudieis est factum partis, L i. C. si in c. f. iaδι ι. Anti Faber. lib. s. Coc Sabaia. Iis. 23. illati. 3: Et ita his duobus casibus censuit.Senatus. a)Plures easus quibus fideicommissarius agere ponse, antequam ipsi saltem verbo ab haerede haere dis gravati restitutio facta si, vide apud Ioan
nem Vincentium Hon dedaeum tantiat. 26.
Ρει diuisonem regulariter non intelligitur
renuntiatum fidei commissa i quamvis divi dentes invicem promiserint, se nihil contr) di visonem facturos. Facere enim contra divis
nem , est sacere conita id ; quod diuisione actum est et divisione autem nihil aliud agitur . nis ut atommunione rerum hgreditarium discedatur, i I. Fam . π c. non etiam , ut haeres fideicoma gravatus hireditatem non restituat. Priaterea transactio Omnis quantumvis generalis numquam pertinet ad alias res, de quihus actum non est, L qui tam tala sim s. q. i. O ε. ut . st. de ιν ρMI. I. 7 de terra si . Q eod. Nec obloquitur si Rama m. h. il a fratres β. de. - .aM. quia ideo ibi Iudex pronuntiavit transititonem ad fidei eommissum pertinere, quod ei aliundὸ eonstaret de fidei eommisso etiam fratres divisione facta transegisseὸ ut notarunt Iambu Cusatius & Luia .dovicus c harondas ad istam legem, ae probant
Ioannes Borcholdus, in commem. δε Dan act. ι p. . in Ail. N Aiar. Fachineus, M. l. t Irre. ωρ. o. Caeterum s vetia i quibus dividentes ussunt . tam snt generalia . ut salua ratione tecti sermonis ad solam diviscinem restringi nequeant
eobgredibus dummodA fidei eommisi gnaris
illud te missum esse censetur, ut docent Andro Gail. lv. h. ιν pro 1 iss. 139. num. 33. OMq. Iaeobus Menochius M. .RHum . a16. Gera d. uaynard. istis πιιέ. 96. N alii, quos citat de sequitur λndri Fac ni n. d. Ioca. Ludovie. c ha roridas in memora I. vers. Finummisi. Mine eum
eo fit edes fidei commissi scientiam habentes indivisione invicem cavissent, unumquemque poretionem bonorum sbi a Is atomis, ut suam pleno iure propriam ae liberam habiturum,msessurumque ae d. ea pro lubitu dispostulum,insuper promittentes dat 3 sde loco iuramenti se issam divisonem firmam di inviolabilem observaturos , nee quicquam contra eam, qu cumque etiam ratione sue iudicialiter sive extraiudicia iter ficturos , cte. senatus ex istis generalibus Eansulis, & nidiis effuso semoἡe prolatis iudicavit fidei eommissum a eos aeredibu invicem re missum esse. Undὸ chi unus ech tredum absque liberi, defunctus matrem reliquisset hi redem, &ah ea caeteri ea redes bona infrumento divisoni, comprehensa iure fideicommissi peterenti
popho a Mecham a testamento eosditos. Manu, ia no 1 47. instituit hirede, filios suos Iulium & Boetium , Boetiumque fidele m- misi, gravavit, ut si sine liberis, vel ipsus tib ri ae ulteriores descindentes usque ad decimum gradum sne liberis decederent, quod tune bona, ias isti Boetio per hoe testamentum obvenis sent, s ne detractione Trebellianicae pervenire debetent ad ipsus Testa totis proximiorn. De cessit Boetius, relictis Sixto & Tacone filiis Rinis I x Κimhia filiabus ex priore conjuge procreatis , ac Uomphia stiri suscepta ex Ans. hia Emimana seeonda eon Iuge. Inter Anthiam ut heredem filiae suae Womphis & reliquos liberos Boε iii facta est bonotum divisio Anno is s Cmnes ignari erant testamenti praedicti. Hi hε- redes ea ventes sbi in v ieem de evictione, sub hypotheca omnium Minotum sese obstesnxetiant agdi insonem istam perpetuA N sncere observandam . Insuper Taco & Rinshiaculis iuramento'
renuntiarunt beneficiis minoris aetatis & restitu-.tionis in integrum, omnibusque iurib61 isti divisioni ad vel santibu . Lapsis pluribus annis ta dem in lucem prodiit testamentum pos honis es quo eum apparerhi nonnulla bona fidei eo misso subiecta. in ista diuisone esse alitibuta Aos Ex , fideleommissique eonditionem exi ἱ-tisse per mortem Uomphis sne liberis desunctae , reliqtii Boetii liberi ista bona sbi festitii petebant. Ans hia opponebat divisionem tot satisulis vallatam atque munitam. Replieant Actores se testamenti ignaros, divisionem fecisse, qui propterea ipss in petiit ne sdhieommissminimὸ possct obstare , fra . de his 6. f. ri transacts i. i. h. i .st. Testam quemadra. a 3. Et ita quo que sentiens senatus, Ream eundemnavit,' aὶ ad
522쪽
restitutionem bonorum fideicommissa obnoxi Quia non viso nec in pecto testa ineato, promis-rum, salvo ipsi iure meliorationum , detractio. so de non contraveniendo, ec renuntiatio fideia nilque legitimae de Trebelliani eae. Noli enim j commissi nullius est momenti, Do ti ta*.ι. disiis est , super his, quae ex testamento proficiscua- lao I. Andr. Gail. lib. a. σιμ ε 39. - . i . Gutis tur , ae dependent, non aliter posse transigi, tiπαι. cap. a. u. 16. Eliasius Leoianus instiquam visis, lectis, perceptisque verbis testamen m M. I.
ti, L Lo bis s. idque propter praecipitem decein Sane transactio facta super viribus testamentitionis de fraudis occasionem. Et hoc est, quod seu super e , quod ex testamento dependet, b Ulpianus scribit, in L Hea με is. si is testamem ne valebit, etiamsi non sint apposita haec verbal D J. aι TreML si de viribus fideicommissi tracta- visio resummis, veι visa verbis test rem, dummodo tur , verba fideicommissi etiam de longinquo aliunde constet, transgentes habuisse cogniti petenda esse, i it. I. in his lGII de ια D. ω Δ- nem illius testamenti Ec eorum, quae in eo testaismonii. σιμ. C. de μυμν. Ac publita expedit mento seripta sunt, Bart. de his Ranchinus
suprema hominum iudicia exitum habere via d. vis. O vianus Cachmanus d. deris xxx am negam I . ff. Testam. quemadm. aper. Et ideo commuin a . Ant. Faber Cod. suis. ris δε Dan M. ι ais. i. niter receptum est, transigentes ini pectioni de o-i Quando autem transigentes kiena cognitioni verborum testamenti renuntiare non tiam testamenti habuisse praesumantur, uide Ja. posse, quod haee conventici fle renuntiatio si e bum Meminium lib. 6. prom. 13. Mas sci.
contra ius eommune seu publicum, L I. io tis s. obem. cui privatorum pactis derogari nequit, L imisvm Quae edm ita sint, Si in praesemi hypothesi -, 7. g. sipati .iq. L im publicam. y8.ff. depact. non modo nulla testamenti vel fideleommisit
L stam qua ι- 6. lae. Cancerius viri. 1 3. mentio facta sit; sed inter paries etiam eonstiterit. Har. νοω. cap. 13. m. 92. sim. Sane cum dividentes planὸ testamenti stilla ignaros , seis ex juris Canonici disipositione omne iuramen- 'uens est, Elausulas istas. de perpetuo observantum , quod non vergit in detrimentum animae, ca divisione , de non contraveniendo, de renu
sit servandum . hiae juri mediante iuramento tiatione omnium iurium. Actoribus neutiquam validὸ renuntiatur. Et licet sint, qui existimant praejudicare potuisse in fideleommisi quod te in generalem renuntiationem juratam valere,quam pore divisionis sibi competere ignorabant. Rein vis in specie inspectioni de cognitioni testametis nuntiatio enim, quantumvis generalis, de amplati non fuerit renuntiatum , ut tradunt Alexan- non comprehendit ignorata , 5c nemo renuntiare der 1n I. as Roma in a. q. duostiares. i. s. pM'. f. videtur iuri, quod ignorat, Bart DQ-m Lile vero. M. Gucierea. is tr L is linamore malisis si de una ta de transact. 8c alii, quos enumerat Pe Mat. pari. I. cap. v. num. 2 . m. de alii, quos grus san E. in παλ δε Avi me ,-- cap. 9. - . refert, Andr. Titaqueil. in praefat. I. si aram. g. g. Sc Iacobus Cancerius. νον. 3. Uariar. νφω.C de ναμ-L donas. Alii, tamen specificam re- ecp. i . -m. 266. I l. Nec ad rem pertinet
nuntiationem iuratam hie rectius desiderant, de iuramentum: illud enim tantam praestitum late ita frequentius Doctoribus placuisse testantur a minoribus ratione beneficii minoris aetatis 3e
Socinus Iunior. confit. 129. nam. 31. para. i. R. restitutionis in integrum. Non mutat quoquelandus a Ualle cons. i 3. - r. 17. inaeseM. Miam. promissici de evictione praestanda. Nam divide 1. Tiraqueis. 4 Ma. u. 16 i. Laurentius Κlach tes etiam absque promissione sibi mutuo obstriis ius N. Numan. vim conclus. 89. Octavianus cti sunt de evictione ex natura divitatus, quae cheranus detis rix. nam. aci. γ με . Multo emptionis vel permutationis instar obtinet ideminus sufficit renuntiatio omnium iurium 8e tamen isthaec obligatici ad evictionem non immisomnis auxilii. Quin Ae Bariolus tradit, is d. l. dit, quo minus dividentium quis fideleommis.
ηι R M ava. q. res, quoties partes in di- sum, de quo in ipso distisionis actu non fuit eo. visione bonorum ira dixerunt , quod unus alteri gitatum, Be, cujus nulla plane mentio facta est. cedit in suam partem , omne ius sive praesens, tibi debitum petere possit, Deindὸ istb e sive futurum, quod potest habere ex aliquo te- missio intelligenda est de evictione, quae sequitur
clamento, vel ab intestato, iure fideicommissi ex facto tertia, non autem de ea. quae provenievel alio quoeunque titulo, quod adhue talis reis ex natura rei, vel ex facto illius, cui promittitur. nuntiatio non noceat renuntianti s illud ius ex seu ejus authoris, quia ad hune casum ista protestamento debebatur, quia non fuit facta ex- missio non porrigitur, nisi de eo ex preM actum pressa mentis eius testamenti , ex quo illud ius sit, ut tradit Bariolus in L I. φώ Rων- εχ a. q. Mfideicommissi dependebat. Nee, ut renuntiatici m. Bartolus, Baldus Sc communiter Docto fidei commissi valeat, sussirere mentionem alicuis resis l. fi minia c. mι πανα Carolus Ruinius
jus testamenti esse sinam in genere, d et Ialon ras L I T. -m. ra. πρε . lib. 2. Petrus Sannis , iustines, quod probat Stephanus Ran- Δ nn . Δ, M. I. sv. 8. MN. I. 6. 7.chinus in aia rimam ad Gairimm Pap. iacis. 233. 6Uxo. . . -- isI4. Ritias Rivis is sita an Hine pro raucione traditur, ad hoc, ut valeat ἐπετι Im re . Bm M Gm - θα μώ. transactio super dependentibus ex testamento, semper iaciendam esse mentionem ipsius testa
523쪽
TEstator Titium & Sempronium haeredes
suos invicem fideicommisso gravavit , ut quisquis eorum sne liberis obierit, portionem suam alteri superstiti restitueret. Titius liberos habens,partem suam alienavit. sempronius postis quam & suam portionem distraxisset,sne libe iis deeessit. Titius fideleommissi petitionem imstituit ecinit sempronii haeredem a Quaeritur, an bene t Quod ptima facie negandum videturi uterque enim hires fideicommisso gravatus portionem suam alienaverat, atque ita neuter iud beio desuncti paruerat. Perabsurdum enim videtur , ut ab altero partem alienatam quis petat, elim partem suam alienando perdiderit, L eum I teri libertis x . f. h legas. a. l. quatiens ii. C
sed distingui oportet inter rem expressim alternari prohibitam, & rem sub conditione ab hae. rede legatam vel per fidei commisi in relictam nulla adjecta alienationis prohibitione. Priori
casu, absurdum foret, me tecum agere, quod obsequium desuncto non praestiteris, quod nee ipse praestiti, me in te reprehendere, in quo mihi indulsi. posteriore casu, quando res sub condi tione legata vel per fidei commissum relicta est, haeres eam pendente conditione alienare potestilicet conditione superveniente, alienatici rescinis datur & pro non facta habeatur. Quia pendente conditione haeres istius rei pleno iure dominus est, L naa ina 66. d. de rei timia. t. si emas 14. f. de tandIR. sint. I. generaliter 29. h. sti, ιρώ nane s. Dio a susb. -- g. & ideo alienare interim potest, ι. Darias Florus 48.4. .s de jura AF. Quod autem alienatio poste, pro non facta habetur, estius novum ex L si uas,l. sed usa nostra a. Q tamam . de tigal. nitens hac ratione, ut ultima de Dinorum elogia finem consequantur, ut immis rator ibidem ait. Et ita senatui visum est. a
DE si NI Tro XVII. Ninos haere seriem nivitiere gravari φοι st μι dullii eonalitan/ , si sine liberis decesserit, avit, si libeari, quos relicturus est, s ne liberis mortui sint,
aniso situm 49. Duo coniuges, filio Onone haerede instituato, porto disposuerunt Friseo idiomate,
Onci decessit, filia Oehia relicta, qui absque
libetis moriens,lestamenici extraneos a Testatorum gradu h*redes instituit, ab his. ii, qui Te-ssatores propinquiore gradu attingebant, fideicommissum petunt. Quaesitum ad fidei commissci locus si i Dubitandi ratio di quia in filio Onone desecerat conditio, cum reliquerit filiam Cchiam. Haee quamvis absque liberis decesserit, tamen fideiecim misso gravari non potuit , cum Tectatoribus non fuerit honorata, neque voca ta ; sed tantum in conditione posita. In eo iistione enim posta non censetur vocata ut & comis munior & verior sententia, μν si φώ, iis . h. sua testamenu. p. de ua . CP papil obst. I. GaIlas 29. si in amitas i st. de liberi spo tim. Multi Bartosum ieeuti citisent liberos in eo ditione post os , s graventur bona restituere,hoc ipso habeti vocatos, quia nemo restituere po test , quod non accepit, ita post alios sentiunt
Antonius Thessaurus detis 96. Mm. Io. fri . ubi multos eiusdem sententiae recitat Authores. Gerardus Maynardus lib. l. detis i . qui testatur,
quod pleraeque i egni Gallici Cutiae hane senistentiam amplectantur.
Alii reprobata hae sententia, sustinent sitii. commisitim valere in praesenti & smili casu, quo no nominatim a nepte Ochia posta in conditi ne,sed potius ab ipso filio h tede instituto testa tores fidei commissum reliquerunt, idque sub du plici conditione. I. Si filius Ono sne liberis deis cedat II. Si liberi, quos Ono sorte suscepturus
est, s ne liberis deeedant, quarum conditionum, altera existente, Testatores volunt bona sua re'
verti ad proximum suum gradum, ita post ali
Constat ergo sue tune sue illam sententiam amisplictamur in proposita speete, fideicommisso esa locum. Et ita quoque censuit Senatus nosterdum Oehiae haeredes condemnavit bona restia
In qua sententia, elim nulla facta esset menticilestitimae N Trebelli anteae dedurendae. & seeunis dum praedicta filius primi gradus esset fideleomis misso gravatus , postea in executione Curia de-eliravit hi redibus Ochiae ex persona otionis gravati utriuuiue quartae detractionem compe
524쪽
176 ocisionum trificarum Liber IV. Tu. V
DEFINITIO XVIII. Rideicommissum , quod haeres Famis minor 23. annis fate M a se relictam, more, quamvis mclli teste, far adhibiti. Sensus sin praxis, ρ. ult. Insit. de fidei commis haered. Et l. vlt. C. de fideicomis missi. Conialem, mi a coniuge defuncto 3aid relictam est, non teneri redere posesone damus mortuaria, nisi
sibi βι sari,factum. I Itia moribunda, praesentibus quatum tesiatibus, fratrem a s. anuis minorem futurum sibi legitimum hiredem rogat, ut semissem haereditatis suae restituat suo marito, quem impensὸ amabat. Frater fidem dat sorori, se eius voluntati pariturum. Mortua Titia, Curator minoiaris contendit e tra maritum , ut soluto matri monio restituat bonli uxoris ad fratrem iam da. voluta. Maritus dicit se paratum cedere possessione reliquorum,dummodo retinere liceat semigem bonorum ex fideicommisso uxoris. In progressa litis minor sub juramento calumniae respondens ad articulos marito exhibitos, aperte de ingenuὸ
satetur fideicommissum, fidemque a se sorori d tam de fideicommisso praestando, seque malle bane litem a Curatore suo non esse motam. Hi ne de duobus quaestum fuit. I. An fideicommissum legitimo numero tentium destitutum sutastat ex sola haeredis, hjusdemque minoris consessione. . II. Utrumne maritus prius possessione domus mortuariae cedere , ae deindὸ contra Curatorem minoris ad restitutionem fideicommissi agere debeat. Prima quaestio elegans Se rara est. Ad quam primo intuitu .idetur respondendum, fideicommissium hoc non valere, eum in omni ultima voluntate quinque testes requirantur . I. ult. q. ult. c. is C dica. Se ab Imperatoribus , in si veritas 23. C. is legar. ita rescriptum est. Si veritas HI'-knnitas iuris deest, nee amplexus desiuncti voluntatem letata de 'i , vel transacti s cavstas Eanir premiis sisti, ιmegramque negotium est, adsumionem aueri mn
potes. Sed verius est, fideicommissum hoc, quod defuncta reliquit ab haerede praesente ae fidem dante , omnino praestandum esse , etiam si nullus abhibitus fuerit testis, iddue ex nova lustiniani Constitutione in φ. est. Instit. de Duuσα fiarad. OL EI . C. δε μου commisi. De quorum Tex tuum intellectu digladiantur inter se Doctores, ut videre est, apud Stephanum Forcatulum dialogo. i.
. m. 7. Hieronymum Panschmannum M. 2.
quas . . de Gaspar. Anton. Thesi ur. IV. 1. U. forens cap. 92. Uerus sensus est . quod haeres, cujus fideicommissum est, s inficietur, iurare compellatur: si ab initio non neget haeres, sed sileatnt fideicommissum, tenetur illud praestare. Nullam enim ordinationis solennitatem fidei. mmissa exigunt. l laque si fateatur haere quid fidei suae commissum , abundὸ, id est, neque hie
porro testium numerum requirimus: quemadmodum in aliis , ubi non solennis probatio exigitur , consessio adversarii omnes probatio tris superare dicitur,l. i. C. de constes. Nihil igitur restat quam ut haeres ex propria consessione eo nisdemnetur ad fideicommissi praestationem. Ita quoque sentiunt Iacobus Criacius in privis. netis ad Iastis. γ in parat. Q de Meuam P. Franciscus Raguellus in IastiniamDa. Hugo Donellus ad LI. . de Ant. Faber decac 67. Dr. 7. g. 9. t . qui tamen in eo labitur, quod in hoe fidei commissa requirit ab haerede gravato, non tantum testatori, sed etiam fideicommissario fidem esse datam, ad id abutens his, d. ι xli. verbis, tuis, rebris cir Desa Dia missario electa est. Haec enim verba lia
uuntur de fideicommisiario, qui detulit haerei iurisiurandum. In delatione scilicet iurisiurandi haeredis fides, de religio a fideicommissario electa; ερ haeres in propria e uia quodammodo judex est constitutus. Illud hie probe notandum est . huius Iustinianeae Constitutionis diIpositionem esse fidebeommim peculiarem, nec ad legatum , mortis causa donationem aut aliam ultimae voluntatis speciem esse extendendam. Loquitur enim Iussinianus de fideicommissis tantum, quod a fide haeredum pendet, di tam nomen quam substa tiam ind8 aecepit, is r. IV. de Deic. haria. ut proinde mirum non sit, solam haeredis consessi nem sussilere ad probandum fideicommissum, euius nulla prorsus sit solennitas i ερ ita post Baldum . pulgosium de Philippum Corneum add. I. iar. sentiunt Ferdinandus Uasquius de sacrest.
Antonius Faber L decad. 67. Era. 7. Porro non eo minus fidei commissum prestandum est , quod hqres, qui fatebatur sus fidei esse eommissum , suerit 13. anhis minor: erat enim Iuvenis viginti annorum, proindeque satis eapax
iuramenti judicialis de extra iudicialis, i S
tramenta puberum. C. Si advers. volt. Antonius Gomesius rom. . Resola r. cap. Iq. π m. Is . Mys
Nona extende. Deind8 satebatur ad exonerandam suam conscientiam ι At ad veritatem in iudicio interrogatus proferendam,Trentaci q. M. 2. --νiar. resilM. ris. de ιε est. n. qi. sciebat enim sededisse fidem sorori de fidei commissis praestando:
qui autem non obsequitur voluntati delatini, praesertim eontra datam fidem; mortaliter peceat , secundum Panormidanum . in tap. i. tibi Lia Fietavi, extra. Coastu. Et qui facit contra e taentiam, etiam lege permittente, laedit eon mentiam suam, aediscatque ad gehennam , Glisa in cap. ν ter. Mι 13. quae i. r. Hae eris inquit Imperator Alexander in L militis s. C. de relig. o Au . fus imidiam O confitentiam circa amissum supremam inc nam cretemptum iu iuum desancti αιυνι non posesam, ubi vide Mornacium. Ad alteram quaesti nem quod attinet, quamvis regulariter fideicommissarius , propria auctoritate non possit occupare rem sbi relictam a sed eo nomine agere debeat contra haeredem e Secus tamen receptum est in coniugibus, quorum unus alteri quid relinquit: hie enim Iegatarius vel fideleommissarius, cum iam sit in domo mortuaria, ens possessonem retinere potest, donee sibi de legato vel fideiecim Inius,
525쪽
A ma is s. Inter Sixtum, Franeiscum Duia
conem , ac Sixtum iuniorem fratres Decimanos . Annam , Eduardam , Catharinam , Luis clam , di Im Elam sorores, Paternorum matern
rumque bonorum iacta fuit divi sio , in qua Iellumanasi xto semori, Glutetana domus finecaesta Francisco de Dueoni lorte obtigiti Sixto juniore absque prole defuncto, reliqui fratres &sorores 19. April. is. ejus bona dividentes inter se pacti sunt, ut fiatrum uno aut altero sine liberis masculis deeedente , superstes vel superstites utramque domum obtinerent; de si omnes fratres nullis relictis filiis legitimis diem suum obirent , tunc domus tam tellum a , quam Gruis terana. aequaliter deberet . Misi vel ut vetia
instrumenti habent aes illli erben et a verbal Iea in istorum fas iam filias legitimus Oserares, op
His ita conventis, primus Obiit Duco absque
prole, atque ita ex speciali pacto Franeiscui solus consequitur domum Gruteranam. Hie deindὸ moritur absque filiis , relicti a binis filiabua, Lucia & Barbara , atque ita ea secundae divisionis
pluito, Sixtus senior obtinet domum Glutera nam , praetet domum Iessumanam , quam ex prima divisione, ut dictum , eonseeutus erat. Gn dem absque mastula prole hie Sixtus senior e viis vis abit , relictis tribus filiabus Lucia , trahia &Catharina. Ex Francisco tune superstites erant sita Lucia, & , ex Barbara altera filia praemoria tua duae neptes Ednarda & Lueta. Omnes scircia res antὸ hune Sixtum obierant, Ae ex his Catha rina sala reliquerat duas filias . Annam di Emeis rentiatiam Es machias. Pudictatum domuum, earumdemque perti nentiarum nomine Filiabus fixti senioris moveatur controversia a Lue a Francisci filia, & ab eiusdem Fiane isti neptibus ex filia Barbara , quae simul omnes petebant a filiabus Sixti senioris sibi restitui duos predictorum bonorum trie
I. An pactum hoc successorium de iure sub
II. Si subssat, Quae ex litigantibus personae
debeant ad successionem admitti tIII. Personae admittendae quae , quas vel quo ηtas portiones serre debeant. PRINuM CAPu T.
Pactum hoe non videtur iure posse defendi. Nam ex istis contrahentium verbis , Qrbenenda verballen μιαῶνι, deviavi, evidenter apparet actum suille de successione in praedictas domos. Pactum autem super futura successione interpositum iure improbatur, I. pactum quia δε-rali , s. c. Δ DR. t. pillam desaei t. C. de collat. I. siqnando. 3 s. h. illai. C. de inoffit. ustam. Quod D ctores volo lamitant & restringunt ad pacta interposta super tota haereditate, vel super eius quoia: super successione rei perticularis interpons tum subsistere volunt, & hane sententiam esse
communem testantur Michael Grassus , in suo rasa ab intestato, ruH. 38. aeam 32. Antonius Thessaurus detis 223. nam. ra. Matth. Wesimbeciustans. 38. num.3 2. Andr. Gail. lib. 2. εου. 26. nam. 8. 9. Nonde daeus censuit. qO. num. 33. Oseqq. Aealii. Ae divisonibus haereditariis pactum aditet
licere , ut altero ex fratribus sine filiis decedente, pars sua bonorum ad supersitem perveniat, titate pactum inter nobiles, praesertim valere de obligare etiam neces ,res tradunt Doctores,quoseitat & sequitur Matth. Vesemb. con I. I i. nam.
Haec sententἰa non sine ratione displicet Iactabo Thomingio desis 1 . de Harim anno Pistoris M. q. ma. num. 6. O quast. 3. in sim aliisque generaliter statuentibus omne pactum de sueeec sone disponens, sive de tota haereditate, sive de quota haereditatis. sve de re particulari agat, de iure esse invalidum , quia sueee3endi jus sit ex iure publico, cui pactionibus privatorum derogari nequeat, L ius Iablicam. 38. 1 de pactis. cam ilibas.
Senatus noster olim e mmunem opinionem
probavit & quidem tum , cum si xto seniori viconvent Ionis praedicti domum Gruteranam adiudicabat , in qua sententia hoc primum caput definiens perstitit.
Ad hoe fideicommisim eonv8ntionale vel si mavis loqui cum Antonio Fabro vita/. q7. En. io. ad hane substitutionem eonventicinalem ipsas reas fixti seniori, filias, & Luciam filiam Francisci vocatas esse , nullum habet dubium. At dubitabatur. I. de Barbarae Decamar si ia-bus, iisdemque Franeisci neptibus, quae admitti volunt iure repraesentationis, & quod liberorum
appellatione etiam nepotes neptesque veniant, L lunarum. 22 .st. de verb. ρηφtur. At contrahentes us fuerant non υcite liberorum, sed voce Ilia G
heten sp onse rii eris i a junt. Vox autem ninderenI primi gradus liberos indigitat, ut Z dictum
526쪽
Decisionum E carum Liber I T. Titi R.
dictum suprὶ hoc liti demit. X. Hae igitur Fra
cisci neptes repulsam tulerunt. II. Dubitabatur de Catharinae Decamanae filiabus, Nee has admittendas censuit Senatus quia non ipsae , ted iplarum mater ad successi nem erat vocara , & antὸ obierat, quam conditio ex illeret, eoque successionem sibi non delatam transmittere non poterat.
Nec movebat argumentum , quo hae Actriectutebantur; nempe pactum initum cum sororibus, prodesse earundem liberis, fle obligati nem , quae constiterat in persona sororum, ad earum liberos transiisse, ter. tit. C ut. Elienes ab
hared. O contra Myed, ac sorores sibi stipulando etiam videre stipulatas haeredibus suis, βρ Bum 9. ubi Λ1Mirarim. 1 de probri . t. si sit puti s. p. de ven. vi. t. veteris. 3. C is cmtria. stipatit.
Hoc enim argumentum tunc procedit , quando verba conventionis ita sunt concepta , ut obligatio in persona promittentis fundata, sed in mortis eventum collata , in haeredis pers na effectum capiat ita ut, cui promissio facta est , ex obligatione ista ab herede promittentis, sine ullo succedenti iure , bona promissa consequatur. Ut quis promiserit alicui bona sui post mortem , vel sub conditione, si sine liberis do. cesserit; tum per viam meri contractus bona
concessa intelliguntur 3 quare si is, eui promissiosacta est, vivo promittente, vel conditione pendente moriatur, obligationem hane ad hiridem transmittit. beau 37. f. is ver . . l. L extaniliarianas Inst. eod. I. ηκιsauo. 8. f. quia Fpendente sibi Dosse, A. ia pericu commo . res voL Andr. Gail.M. 1absi16.-η. 2. At in pri senti casu,verba ita sunt concepta, ut hi domus decedentibus
omnibus fratribus sine liberis masculis , absque ullo heredis saeto ad filias & eontrahentium si rores develat at Mienire debeant. Hoe enim significant hPe verba , ervi II inde verballen. Αtque ita de suecessione actum est. Quod pactum sustinetur in vim fidei commissi singularis. Quam
alii ab ipso citati, non improbabiliter sustineant, differre in eo fidei commissum in contractu constitutum , ὲ fidei commisso relicto in ultima voluntate, quod illud quantumvis conditionale non extinguatur mortuo fideicommissario, antequam conditio existat, quia etiam spes ad ejus haeredes transmittatur et quod secus st in fidei-eommisso conditionali relicto in ultima voluntate. Alii tamen hanc differentiam non admittunt, sed ut in fidei commissis ultima voluntate consti tutis ει in legatis ita est , ut si legatarius vel fidei eommissarius decedat , antequam conditio exstitit, is nihil a4 haeredem transmittat, L nnue. LM autem C. δε Caduc. ross. l. q. q. s. GL L fc ηδεά eskIM L i. Luata iocmatimus deton. O. O iamre . idem in hoc fideicommmisso comventionali obtinere volunt, Marcus Ant. Peregrinus is fideicommisi σι. I. Wι. I. Hos Senatus secutus etiam Catharinae filias 1 petitione sua TERTIvM C A P v τι solas ergo tres Sixti senioris filias in hae liute reas de Luciam Francisci filiam hujus fidei-eommissi capaces Senatus censuit, at pro quota singulas parte ' ultima quaestio fuit. Versamur hie in pacto succetario cuius successio regitur secundum regulas, quae obtinent in successione fidei commissi vel legati, ut o D. volum, Peregrinus , Lart. I. r. I. Undὸ imprimis videndum, qui succedendi forma a contrahentibus sit praescripta, quae talis esse videtur, ut deficientibus omnibus fiatribus Decimanis, eorumque liberis maseulis, ad bona praedicta vocem ut statrum liberi steminini sexus de eorundem fratrum sor res instrumento nominatae. Vocantur igitur si
trum liberi vel filiae eonjunctim collective,de s rores disjunctim. At quando coniuncti vel collecti υε vocati,& disjuncti commixti sunt, hoe iapartium distributione observatur, ut conjuncti unius personae vice sungantur, ideoque nihilo plus auferant, quam singuli disjuncti, cum copulative vocati per coniunctionem sint quas in unum corpus redacti, L puri 3 q. in n. f. de legat. i. I. siquis. Autia.7. ' δε ε . arites . imerium. i 3. f. de haere . in iis. i. si teri 9. f de υνθεν. pia. substis. Et idco si quinque sorores adhue essent ia vis eum tribus filiabus Sixti de unica filia Phan cisti , bona essent dividenda in septem partes, quarum septuncem singulae sorores, tres Sixti filiae simul septuncem, de unica Franeisci filia itidem septuncem serrent. At edm quinque sorores ante fratrem Sixtum Obierint, harum pomtiones pro rata accrescerent Sixti Be Francisci filiabus inter eas distribuendae in duos semisses, quorum unum tres filiae Sixti , alterum superstes Franeisei filia haberet, L L si 'ins Attis. I. d L interium. i 3. Et ita Senatui visum fuit, dum reas si xii filias condemnavit semissem bonorum Luiseiae Francisci filiae restituere. ca A qua sententia a Reis, implorato Revisionis beneficio, epimdi .isonis instrumentum diligentius in ieetetur ac examinaretur, animadvertit Curia, quod ejus verba non satis ante suerint ponderata , haee nimirum: Dat alman : h.e. mum: cst. omnibus
fiatribus absque mascula prole defunctis Die
urn et de tot lim. hoc est. Hira ne d math ii ad filias legitimas ae sitas a ahur devolvamis at incedant. Unica illa vox gelvist,h. e. ae sature, iacti speciem mutat. Nam praedicta rectὸ procederent, si aliud paciscentes non voluissent. At alia eorum voluntas apparet ex ista voce ghelhthl hoe est,aFὸ, aequaliteν, paruer. Quando enim plures , alii conjunctim vel collective , alii di iunctim vociis tur , aequὸ vel aequaliter, tunc omnes ex aequis partibus succedunt per textum expressum in L Linterdum. i 3 iu'. f de haered. iastis. ubi Ulpianus
527쪽
AEqua dictionis natura est, ut non attenta proprie tale dictionum e I lectivarum, portiones a quales distribuat, & ita tradunt Iacobus Me nochius, ιι. q. praesum . i8. min. 37. Matth. Nesemb. tis r. 41. num. ιqo. ω seqq. Simon de praetis δε intrep. ati. Σοὶ ι. hb. 3. inteν. a. Abit. 3.s l. i. num. 3. O seqq. senatus igitur corrigens priorem , sententiam filias Sixti De ea mani condemnavit quadrantem bonorum controvers tum restituere Luciae Francisci filiae. N hane ab ulteriore petitione submovit. M Unde apparet verborum notatione farse magnas & graves controversas terminari, eorundemque neglectu *μὶ pernicioia errari.
didit in quo libetis haeredibus institutis, Filio suo primogenito D. Petro a Decima Equiti & huius Curiae quondam Senatori domum suam & lati-sundia sita in lessum praelegavit, crithli endectu altili I hoe est, ha, staria π in perperan rsed hoc cinere ae conditione, Dat 13p sthul dia
Petrus Decama ἡ vivis abiit , superstitibus duobus sitis, Aiberto & Renicone i Albertus
absque prole, Renico vetis diem suum obiit re
Cama i Haec ultimo motiens instituit haeredem Iulium xlochamanum ab UnlaCognatum suum, sed extraneum a sanguine de familia Testatrici Reios viae Cam strant i huius abnepotes Schelio ει Sixtus ab Abinga bona Petro ea no prae-
legata petunt sibi restitui vi fideleommissi consistentis , ut putabant, in his verbis, .ctander dat
Respondet tutius haeres, conditionem fidei commissi defecisse, quia Petrus Decam a filios Mex altero filiorum neptes reliquerit. Nec obstare
verba, mander dat de stibi goediren et t. h.
e. Di ea bana se. quibus alienatio extra familiam prohibetur, quia ista respiciant proxime praec dens fideicommissum , quod postquam ob conditionis desectum expiravit, extinctam etiam es se, ac cessare alienationis prohibitionem. Et hoe
fieri palam ex sequentibus verbis, Ilia alsul thengeballe I hoe est, isto cala, nempὸ si fideicomis
missi conditio extiterit. Replicant Actores, quod Testatrix satis apert8 non tantdm alienationem in extraneum prohibuerit, sed insuper etiam v luerit bona eonservari in suo sanguine & fimiis
Ita : quod verba isti. In alisltssen gehalse,
h.e. t 5 rasa, reserenda snt ad proxime praecedentia verba , quibus alienatio extra similiam prohibetur, nempe s conti prohibitionem alienatio in extraneum sacta suerit, ut De casti, sue, inalsul then gehalle I testatrix velit bona de voLvi debere in proximiorem ex suo sanguine. Duplicat Iulius Reus, una oratione vel uno eontextu ecinditionem fidei commissi di alien tionis prohibitionem esse eomprehensam , ideo que ista verba , in alsul then si valle h. e. ι.s e - δε , respicere tam fideicommissi conditionem quam alienationis prohibitionem. Nec hie aliam interpretaticinem esse admitten/am satis indieare
He ae inpevestium ab initio adscripta prilegato. Senatus rationes Rei potiores habuit, eoque a petitione submovit Actores. s.) si prohibitio alienationis in extraneum in alia testamenti parte posta, per sectaret ae planὸ nova periodo separata esset s deiecim misso relicto sub honditione si fiae luerit, tune a fideicommissis non rostringeretur , sed attendendus eset prohἱbitionis tenor, indeque novum fideicommissum istima dum, si conti prohibitionem alienatio facta fuerit, ut scribit Isortia Oddus inrrari. 4 a Sena . prohibit. O falconis 1. γ l. i . an. 7. nam. 224is s. At hic prohibitio alienationis praecedenti fidei eommisi. immediatὸ subiecta , eique iuncta & eonnexa est per uerba. Rander dat ira ut, Quo casu prohibitio alienationis regia ue a fidei eommita . non ei dominat ut d fideicom misso ut prlneipali extincto . qaia defecit condi.
tio , expirat quoque prohibitio tanquam aeeec soria quantum vix amplisset,is verbis concepta, ita tradunt Optisi quique Doctores, ut Iacobus Menoch his lis. q. pν β t. 68. nam 2 . Honde daeus co Hr. 78. nam 34. O M. Marcus Antonius Peregrinus de A ita iis arti 1 q. num. 4 Franciscus de Bar' isolus. te M. Oiασα l. . i.
tis. g. iuras. s. ae alii, quos citavi ae sequutus sum in 1ν EI. de priaib. in. alienati pun. s. cap. s. num. Ini 8. & hane doctrinam optime per varios ea sus explicat S sortia Oddus d. ινaa quali. Iq. an. I. Z a num
528쪽
m. 2s . o stis. Haee maxime procedunt in proposito themate , ubi hoc praelegatum fuit Pe
Quae verba licet secund sim subiectam materiam variὸ aliquando aecipiantur , ut post Ioachi multi Mynsngerum derad. 14 cavid. ii . nam. 36. notat Paulus Matthiae Nehenetus in pristatis Miniri. It. E. Hic tamen non aliter intelligi possunt,quam
ut praelegatum relictum pleno & optimo iure absque ullo onere, ais B;p epsille h.e. at ρνο- priam , ita ut Petrus, musque posteri de bonis prelegatis pro lubitu disponere potuerint. Nam vocabulum ermissilis etiam accipi pro epaei rhamlhili proprietarie, testatur Nehenerus 1lota.
At Petrus Deeama non fuisset rerum praelegatarum absolutus dominus, s etiam eo easu, quo liberos relinqueret eensendus esset fideicommisso
gravatus. Ad evitandam igitur omnem contra
rietatem, hare prohibitio accipienda est seeundum terminos praecedentis substitutionis fideleommissariae , & ut sacta ad eonservationem fidei-eommissi , ne scilicet institutus pendente eonditione fifim Murii, vel post ipsus mortem eius fratres aut sorores praelegata alienarent, quod Pet o alias pendente conditione lieuisset,l. D. h. D. amem. C. de legat. O saeua l. Denique sobseurum eger, an tae alienationis prohibitio pendeat ex praecedente fideicommisci; tamen in dubio secutiorem esse opinionem , quod per prohibitionem , sdeleommissum non extendatur vel inducatur seribit Oddus L Ioco. m. is 6.
De Conditionibus, Die, Modis, ac Poenis, quae adjiciuntur institutionibus , substitutionibus, legatis & sdeicommissis.
ris an cenam ιι at se praescriptum. CAtharina Lauehama ex eretis singulos praediis instituit fratrem Sixtum , sotores Gerlandam, Amiliam & Luciam, & fratris I
richi filiam Iulianam 1 Lauehama, subjecta haeelausula
Testatrice mortua, haeredes intra praes xum
semestre tempus pridictas summas non adnumerarunt Peymae, qui eos in ius vocat contendens poenam, testamento appostam esse eommissam,
eoque petiit a Curia declarari hstedes suis sngulos cecidisse portionibus, easque ad se devolu
Contra Rei putabant se differendi solutionis iustas habuisse eausas, quibus a mora & consequenter a poena possent excusari, a poenis enim testamentariis Doctores excusationes admittunt, ut videre est apud Simonem de Praelis M. q. de insev. uti. volant. Ealhar. q. sel. 2 7. n. 2 8. Causse autem ab illis obtentae erant hae. I. De jure annali tempus hqredibus competere ad deliberandum, jnxIul. tum in amittitor balx9. C. de ia=e isses. hoc tempus hiredibus per tentatorem nec posse adimi, nec coarctari. Quod
que per modum dispostionis in pis iudicium juris eommunis fieri nequit, id quoque induci
non posse per modum conditionis poenalis , ut tradit Andr. Gail. lib. a. A1. 366. --. 3. 6. T.
Una enim via , id est, directe di dispositive prohibitum , alia uici, id est in directe & per conditionem non posse admitti, argumensa I. Seias fugerim ff. ia nitia. ii. Testatricem marito suo Peyma suisse e actam ita testari, ideoque poenam in ipsius gratiam adiectam , ips applicati non posse. III. Hsredes 1 Poma sui se impeditos inventarium honorum haereditatiorum conficere, abs.
que quo ipsa non fuisse integrum deliberare, an expediret haereditatem adire , nee ne, & despicere , an deductis legatis Falcidiam essent habituri salvam. Ad primam excusationis eausam quod attinet.
praemittendum est . quod haeres nemine urgen te , ut adeat, vel ad tringinta annos deliberare possit, antequam tempore ab adeunda haeredit te excludatur.
At si ereditores , vel legatarii instent & aditionem urgeant, tune tempus deliberandi non
ipso iure eompetit, sed hoe ips est impetrandum
a Magistratu. Praetor enim non dat hoc tempus. nis petenti, I. i. h. i. g. vi ima EeM. Minimum autem tempus, quod Magistratus dare potest sunt centum dies i a. lf eia. summum quod noci potest excedere sunt novcm menses; quamvis si1 Plin-
529쪽
Prinelpe impetretur, tempus sit annus L HI. hac emiam. C. de iur. idib. medium tempus est arbitrarium , vide Hogonem Donellum lib. 7. t-ment. cap. I. Iacobum Menoch. de aνλι. 1vdit. sib. a. s. i. m. iat. Nicolaum Vallam is rebus a.
Haec ita a nis testator ipse praefinierit diem aditioni haereditatis, I. si qui, 2. f. de ac atrareria. ubi Paulus de Castro notat Angelum Florentiae respondisse de facta per illum textum, quod tentator possit praefigere terminum , intra quem adeat: Ze si interim non adierit, postea adire non possit. c ui consonat, quod Simon de Praetis fib.
i 79. ita scribit. Memineritii sit Masor cenum tempus ad his editatem adeundum statuat,s hares non adeun-δε Dai tempus uti, quod postea exclustus remanet penitus ab hare State: voluntas enim testataris ἐτίγυrens ti ea tempus debet servari pro fa/ma habetur, addo usa ea non possι me S.
Praefinitur autem a testatore dies ad adeun-aam hxreditatem expressὸ vel tacitὸ. Expressὸ, si ita scripserit haeredem , ut intra certum tempus adeat haereditatem , I. si vis haeres 72. θ. deaesuis. hare . Tacit r si restator haeredem seripserit sub conditione adimplenda intra certum tempus a morte sua: nam conditionem ad imis plere non potest, quin simul etiam adeat haereditatem, ut si testator haeredem inst tuerit subeonditione, si monumentum in diebus eertis amorte sua secerit, L aetersam. q. f de haere . inst. Si intri triginta dies capitolium ascenderit, I. 6.
Sie in proposita specie testatrix haeredes nuncupavit lub hoc modo, ut intra semestre tempus a morte sua certas singuli summas marito tuo ad dissolutionem aeris alieni Ze legatorum adis numerent. Ergo intra illud tempus oportebat, ut haeredes modo parerent, Se consequenter l, reditatem adirent. Ex his nune collabascit prima Reorum excusatio super iure temporis deliberandi sun data. Non enim deliberandi tempus. per d. I. tum in amimie ibas 39. C dejuν. delib. anni spatio ita conclusum est, ut 1 testatore brevius tempus non possit praefiniri. Itaque hue non
spectat regula supra posita dictitans . quod per
modum dispositionis in praeiudicium iuris eommunis fieri nequit, nec per modum conditionis poenalis induci posse. Nam hule regulae locus est, quando quid lege constitutum est , quod testator nequeat immutare ob jus vel favorem publicum. Sed in his in quibus testator poteste ita iuris praescriptum disponere, puta praefinito adeundae haereditati tempore, remissa ea uistione de legato praestando concessa missione in possessionem rei legatae, &c. tunc valet relictum plenae caussa in casum, quo haeres, tali praeeepto Testatoris eonir nitatur, ι. t. de his qua poena
ins Renatus Choppinus lib. I. de privilet. mss. t. p. 7 .rs Tellatria rublica. Nec quoque s eunda excusatio fundamentum habuit. Minime enim ab haeredibus probatum suit, testatricem marito , minis, vi , metu ve suisse eoactam ad ita
tes indum. Nam testes ad id probandum ab haeredibus producti nonnulli erant persens viles, omnes singulares, sbi invicem contrarii, ut in ipsorum dictis non singularitas adminiculativa,
sed mitiis c ut Doctores loquuntur obstativa
fuerit. De ultima cium Domini variabant. Quidam enim putabant aequum esse, ut haeredes a poena privationis excusarentur eo, quod pcyma impe diverit, quominus haeredes bona haereditaria deinseribere , ac ita haereditatis quantitatem di conse quenter , Falcidiam salvam esent habituri , cog noscere potuerint , hue accommodata regulas
Conditionem vel modum habeti pro impleto si per eum, cuius interest non impleri,steterit, quois minus impleatur. Alii nee hane excusationis cause sim admittebant i quia quamvis Peyma impedi verit bona hsteditatis describi, propteres tame adici non posse, per ipsum stetisse, quominils m dux hx redibus iniunctus ab ipsis impleretur. D scriptio enim bonorum nihil commune habebat cum pecuniae numeratione hsredibus mandat . M tredes ex ipso testamento satis intelligebant,f-bi silvam esse Falcidiam, aestimatio enim praedi rum ipsa relictorum longe ex redebat legata. Et ut maximὸ de Faleidia dubitandi eaussam habuissent; tamen modo parere, ae pecuniam numera.
re debuissent interrosta testaticine, quod isthae humeratione sibi in Fale idia nollent preiudicare. S d prior opinio sussia is vicit & praevaluit, aehitedes ob hane ultimam exculationis caussit
ab intentione Actoris sunt absoluti, ipsa nihil minus a Curia iniunctum , ut a lata sententia in tra sex septimanat Actori ianumerarent singuli summas ipss mandatas, salvo illis iure suo quoad detractionem Falcidii. a)
tum tu Mei missum sub ea refictam. Tintia a Roorda testamentra domum,& prs dium ei annexum legavit Cognatae sus Womvis ab Heringa , ita ut unum ex filiis Lia
Hessilium vel unam ex filiabus Thetiam nomiis naret . filio, stituὸ ita nominato, nominatqvὸ.consilioque, & consensu suorum parentum matrimonium contrahenti domum istam cum suis per tinentiis voluit. Sin autem Womhia decedere sne liberis ita nominatis, voluit domum perve ni re ad Foecheliam Meringiam alteram e natam sub iisdem clausulis. Womhia, vivente adhuc T statrice , in puerperio deressit relictis duobus fialiis gemellis, neutro Hesielio nominato. Meheis lici uni filiorum suorum nomen Hesselii imposuit. Post mortem flairiei controversa nata est invitet sciet heliam quas Wom hiae substitutam . 8e Filiorum omhiae TutoremRui allegabat ominhiam ignaram voluntatis Testatrio , & etiam morte praeventam, non potuisse uni filiorum n men Hessilii imponere et se autem ex apertis te
530쪽
stimenti tabulis de ista voluntate iam cemorem
factum, paratum esse alterum pupillorum transis nominare, atque ita adscriptae conditioni parere; eoque contendebat, ut sub hac oblatione , vel praesentatione praedicta domus sibi adiudicaretur. Vel sim Senatus Foecheliam ab intentione Tuis toris absolvit S censuit domum cum pertinentiis ad Foecheliam pertinere. Onus serendi nominis magis eonditionem, quam modum importat , ut post Guidonem Pap. deos 23 i. tradit Imannes Imbertus in Metiri s in vers. L. Meritin dum σ3. Conditio hete in pissenti specie est mixta
pendet enim partim 1 voluntate Nom his, an velit filium quem esset susceptura nominate Hensilium , partim , casu , quia incertum erat, an om via esset liberos genitura. Conditionis autem mixtς proprium est , ut ea etiam per ea sum desieiente, desciat quoque relictum, I. luviam C. de tendis. inseνι. I. in testamento, si . f. de tonso. rimanst. & ita tradunt Ferdinandus Masquius il
Menochius tib. q. nissum. i83. Michael Grasti, in h. Legatum. 46. Hum Donellus lib. 8. comm nt. . 3 vers. Quid alemus oe vos. Non eris stilitet. Ludovicus Charondas ta merearia. Derb.cination, ubi refert elegantem easum, quo mixta conditi
ne per easum desciente, legatum non deberi senatu Parisens iudicatum est. Ioannes dei G-
At haec conditio casu defecit, quia Uomhia v luntatis testatricis ignara antὸ ipsam testatricem deresst, neutro filiorum Heselio nominato, deis secit igitur in Nom via , mulque filiis relictum. Nee post mortem Nomhiae hse eonditio me Tutorem filiorum impleri potuit i quia ex contraria conditione, sub qua Foecheliae domus legata est , nempe s Wom hia sne liberis, ita, ut dictum est, nominaiis, decederet, satis apparet hane eonditionem vivente Wombia, impleri debuisse: quod eum factum non sit, ius semel quaesitum Poecheliae , per trans-nominationem tili
rum Nomhiae adimi ei nequit. Praeterea cum W-hia antὸ testatricem decessit, legatum in eius persona factum est eadueum & fidei comminstim ab ipsa filio nominando Hegelio relictum defeeish. Noli enim utis est , legatum vel fidelis commissum perire , D is, a quo relictum est, prius id non pereepetit, vel quia ante decessit, vel quia repudiavit, L si i inmissam. 78. g. de legat. I. I. impervix. 7o. ia p. f. δε luat. a. Et licet ista re gula quandoque saltat, quando scilicet, cum fidei legatarii eommissum est, legatum apud haeredem esset remansurum , tune enim haeres legatum Hsstare tenetur, L pater meas. 29. in prinι. ii.
men nihil ad rem propositam faeit, eum nostroeasu Foeehelia sub contraria eonditione Wom.
his si stitistituta, atque ita legatum , quod in
Womhie persona defecit, non te manet apud hqredem , sed vi substitutionis N ex contraria conis ditione existente pervenit reholiam.
TEstatrix suis ex fratribus ae sororibus , ne
potibus neptibusque quadringentos aureos legavit, Si matrimoniam contradiissent. Unus ex nepotibus antὸ conditum testamentum, sciente testatrice uxorem duxerat, hune, mortua te
stat tire, conditione quasi impleta legatum per sequentem Senatus pronuntiavit Mor aliuolstitiet Ontlanthiare h. e. necdam admittendam.
Quia conditio , quae antὰ testamentum di sciente testatrice extitit, pro non impleta habetur si jam a i. in ρν. I. si ita 69. g. de eoia ι. O rimon l. i. sita M. f. de legar. a. lded autem Senatus legata
rium declaravit hos i almoth nietam fantis
flair f h.e. ntidam admittendum, quia id, quod inconditione postum erat, saepius iterari poterat, d. I. Mari ii . in pn Proindὸ subsecuto post moristem testatoris alio matrimonio, legatum d bebitur. Hi ne eum idem legatarius mortua priore uxore aliam duxisset, eidem iterilm agenti legatum adiudicatum fuit. Conser speciem tra
R Egulare est , copulam x T requirere con cursum utriusque di in eopulativis conditionibus, necessi esse utramque evenisse, L si minidulenta. 33. q. atram I. de Feb. das. Sed lige regula perdit ossicium suum, quando ex re ipsa ejulque natura, de qua agitur, aut ex mente disponentis aliud apparet, tune etiam coniunctiva resol
Everhardi an loes d ιvata. Ut quando Copula denotat ordinem, ita ut unum Ae necessitate praecedat , N aliud sequatur, L saepe ita comparatam 3 3. p. Διινι. signis & ibi Ioannes Goddaeus , lac bus Curtius ram. i. eonjectar. ις. 43. in I . Vel quando alioquin absurdus sequeretur intellectus,
tune proprietas copulae non attenditur, mutatur enim verborum proprietas pro re nata atque ex subjecto, ex eitiumstantiis & natura a ctus, vel dispostionis, & quando alias enast retur absurdi quippiam, vel ut ait Mati. de Assiis ctis , detis a s. ratione impossit,ilitatis vitandae. Hi ne cumTitio legatum esset, si Sempronius sine deseendentibus ti impubes decederet, Sempronius autem pubes sne descendentibus decessilet,
Senatus censuit conditionem ext Iiisse,& coniunctivam pro disiunctiva accipiendam esse, perinis de ae s ita scriptum suisset, si Sempronius dec dat impubes vel sue descendentibus, eum pee