장음표시 사용
721쪽
moctus Longobardicis manare lactessionem seu di non haeredita ': quod etiam primi illius distinctionibus auctores intellexere, qui cum dicerent, esse quadam liuda ex providentia, non tam hominis, vel primi bene Miarii Ru mmetam illius iuris seudalis intellexere provi
Huie Longobudici iuris providentiae miniis me derogari aiunt, per concessiones absque ulla haeredum mentione factas, Titio videlicet Husque siliis, ae clascendentibus, vel Titio di in omnem ejus generationem. Itaquὰ ex providentia, ae pacto esse se a tali formula eoncessi, rete piissima est sententia Doctoruna quos congessit Harimannus Pistoris lib. 2. Hir pari. I. φ 7. r. num. II. p - 17 E contrὶ ex eoncessionum conceptionibus, seud illi eo Longobardorum iuri derogantibus, deducunt Doctores alteram, ac tertiam speciem seudorum, quorum illa Laereditaria, hae emixta voeant. De quibus tamen conceptioni in Bus non una omnium est sententia:nam laudum concessum Titio, pro ipso ejusque haeredibus is haereditarium esse aiunt, atque ita Omnes in h. l. b. bor 3lloque, is putre,.sead. sentire testatur
Menochius confid. 6 I. uam.6. Nilum. I. ab eaque
sententia iudices in judicando non abhorrere seribit Barth. Camerarius in ι imperiaiam. Φ.n
terea Dacarus, eamque interpretationem stabilire conetntur exemplo L D D. is reus os γω t. stram. ubi similiaria sepulchrae dicuntur, quae quis sibi, familiaque constituit, haereditaria autem, quae quis sibi, hqredibusque suis eo stituit, & I. im s ahisi i I. C. Od. ubi impera fores rescribunt, lus sepulchri tam familiaris mam haereditarii ad extraneos etiam haeredes; familiaris autem ad familiam, etiamsi nullus ex ea hs res st, non etiam ad alium quemquam, , qui non est hmes, pertinere posse. Item adis ducunt exemplum stipulationis, quΣ filiis v. cta differt a stipulatione haeredibus facta. Nam priore easu utilis actio filiis competit, etiamsi
incedes patri non existant L Friacus e .l . L 2. D. de trab. iast. posteriore autem casu requitiis 3 tur, ut sino haeredes, uti notant Doctores in L MIans iuranis T. F. β silan 6. s L cum patro set Σ. S. tum histas ta ο ν. finu. atque hune Mihi haeressis in seudorum concessione expressi intellectum, in praxi semper observari scribit Inlius Clarux in L. μαεν. est. 2. neque levi dii se umquam id in dubium revocari dicit ΑΙ-ciatus resp. I99. m. 48. cui tamen interpe rationi non desunt contradictores, asserentes
seudum tali scimiuIa concessum ex pacto esse,de providentia, quam sententiam communiter approbatam scribit. Socinus leniti. 72. m m. q. alii comta utramque opinionem conjungentes,
illud esse mixtum fetidum dicunt; quam sententiam Bursariis G d. 9 i. m. I . lib. I. communem esse testaturi
Item si seudum sit concessum Titio pro ipso eius hae filiis, atque haeredibus i alii ex verbo harenae colligunt esse haeredi Iarium, eamque
certam & indubitatam esse sententiam ait Λlciatus Reip. r78. min. I. de conlilium Neapoli - anum secundum eam bis iudicasse refert ursil- Ius inanis. ad Ag tum His ita. 14o. G t . alij contra ob verbum sitimis dixerunt esse ex pacto, & providentia I eamque opinionem receptiorem seribit Pinellus debems seernis parte 3. m. 88. O 9 . alij vero utramque opinionem conlu rigentes, mixtum esse nudum ajunt; quam sententiam communem testatur Julius Glarus in ρ. seudum puelli e 9. m. q. Item seudum, concessum Tit io pro ipso, de Iaheredibus masculiis, alij haereditarium esse stimbum, eamque veram, ac magis communem esse sententiam, ait Decianus confit. 26. num.
67. Polam. i. contra alii illud ex pacto, Ni pr videntia esse defendunt, eamque opinionem esse communem seribit Rotandus a Valle tGR.
. num. 6. Nolam s. hoc vero mixtum appellat Menochius conjil. 6M. - . 3. volum. T.
Item si seu dum simplieiter sit concessium Tis 1 itio , absque filiorum vel haeredum mentione, illud ex pacto, di videntia esse scribit Har
mannus Pistoris a. 2. parti l . quaest. S. -m. 26.
alii eontra putant esse haereditarium, quam se
Item si qua ratur, in dubio cujusmodi seu- 13 dum esse presumatur ἰ Hς reditatium in dubio prisumi scripsit Andreas de Isernia is cap. I.
nam r. An a P t. vel l. o in re p. r. num. 9. GIO. De Hiram. Mnesit. 'urni. eamque sententiam communiter esse receptam testatur Rotandus Valle cens. 28. num. 8. va. 3. nam in dubio,
uni, quilibet rensetur prospexisse hqredibus sui e . si pasti 9. D. Δ Esaiari s e. t. o duobuIstar u. a rapito. im iit. Alii contra in dubio praesumum , seudum esse ex pacto , Et providentia , estque iter ὐm hujus opinionis princeps Andreas de Isernia, sbi eontrarius is e. t. f.,dam , detas avistud. - ροέpiar, is e. I. inprim. - -M. Luccelsestia. eamque indubitatam tesse Doctorum opinionem assirmat Iason coitu. 68. m. 17. Tuuae. q. ac seetin m eam in camera decisum fuisse resert Mysingerus taxia
η.- . nam Ius nudate ajunt in seudorum 'lucrassitine anguinis tantum non haereditariam qualitatem agnoscit; in dubio itaque provisiovem primae concessionis esse reducendam ad rationem iuris se alis, donee probetur aliud fuisse actum. Atque hie sussiciant ex recept ADoctorum traditionibus, de specierum di rentiis, ae differentiarum musis.
Vtram premissis Doctorum tragitiones nostratius ac DPinartim diti
722쪽
ctorum traditiones nostratibus ae vicin . . rum ditionum nudis aecommodari queant. ptimum si a disserentiarum causs , tanquam primis in hae quaestione principiis, arguere, atque illam Doctorum distinctionem accommo adare velimus, secundum verba, quibus con
' cessiones seud sis conceptae sunt ι uitare nullo modo poterimus, quin alii subinde sue ex uero , sive errore, sue causae suscepti , vel solo dissentiendi studio contradicant , quibus vitam neque ab opinionibus Doctorum patrocinia, neque ab ipsis rebus, atque exemplis probabiles rationes deeroni. De nostratibus enim aevicinorum se is concessionum prima instrumenta inveniuntur concepta alias, sed rarissimὸ simplieiter citia haeredis mentionem. alias cum adiectione haeredissae vix ea, ut concessionum formae inveniantur aliae in nostris vel uticinorum archi vix atque antiquis regestis. Quae vero licidiὸ concipiuntur eoncessionum nova. rum instrumenta . semper ea habent expressam haeredis mentionem. Unde colligi potest, comcessionem quoque simpliciter allatii lactam non differre ab illa , quae facta est pro ipso eiusque haeredibus , neque seudi conditionem differre, sue id verbum Lereius adiectum sue smissum, st. Primum itaque hie applicari non potest communis illa doctrina circa interpretationem verbi Lmas , illud videlicet ccincessioni ad te.ctum seudistico iuri derogare, ac novam seu- dotum speciem vel qualitatem constituere. Ilis Iud etenim verbum haeredis pro re subiecta, diversm δ videmus aecipi r communiter quidem extra ius seudate de succitate haerediistatis, in iure autem seudati non Longobardi tantiim, sed & quovis alio, de successore se dati , & speetaliter in nudati Longobardorum iure, de liberis masculis per mascusnam lineam a primo acquirente descendentibus i quam elis Iam habet interpretaticinem . cum agitur defetidis concessis secunddm iura imperii. Ubiveid agitur de seudis diabanticis, Hollandicis, Flandricis, Traiectens bus vel Κuichanis, vero hum illud haeresi, intelligitur de proximiori masci, lo vel lamina. idque insuper in omnibus illis seudis, praeterquam in Zutinanteis, rest egitur ad masculos vel sceminas primo b neficiatio sanguin oriunctos. Itaque nostrai
tium seudorum conditio dignosci non m est ex illis concessionum verbis adiectis velo mil-ss, ex quibus tamen , tanquam primis in Mequq stione principiis, Doctores communitet
hanc um aestimari volunt. Uerlim iidem quoque Doctores plerumque in hae qui stione super verborum interpreta mentis, Opinionum faciunt divortium, ut quicquid in specie quis ex Opinionibus atque auctqritate Doctorum velit stibilite, illud vicissim eontraria auctori tate atque Opinionum non minori numero mox possi everti. si vetA, ut solet in prineipiorum incertitudine, a posterioribus rem indagemus, ae consderemus cujusque speciei proprietatri, sorte hie eoti quid constitui piater ira . . .
Primum itaque sui dum a posteriori argui. Imus, incipiamus ab evidentissimis seuda qui subinde habent laeeessores , ptimo aequirente
non descendentes, omnes ajunt esse lauda simplicitet ac mere haereditatia, in quibus ius saninguinis atque idcirco etiam jus haereditatur spicit postremum desunctum. Αe de tali seudo, loquit ut Baldus in I. tam visam, vos exua quars C. Δ Hesummissi, ubi illud a familiari dilti guit, eiusque conditionem colligit ex tormulaeoncessionis, factae vatillo pra ipso ejusqua redibus quibustumque i de qua formula I men tantus est inter Doctores opinionum conflictus ae diversitas, ut Molinae is in ari L ia
. affirmet, se quanto plura in hoe punctci l gerat , tanto minus discernere posse , quae stopinio crebrior ι esse tamen illam opinio in Baldi magis reeeptam, Elam ipse Molinaeuatum alii obter varistit. Sed quamvis de sinu. ub conditionis sive qualitatis disputent. ipsa men ecinditio,quin seev dm specialem quam dam concessionis provis em uel loci eon. suetudinem subind/ detur, nemo dubitat. Ita que sne eontrovet sa nuda Geldrica , Tutin phanica, Mont sorti ea , Brabautica, Flandrita, Hollaodica, Trasinensia , Trans lanica, Meis et liniensia ae Κuichana erunt mere atque abis solute hi reditaria. seudorum qiis obtinentur secundiIm iura a imperii, item Clivensum, Coloniensium ae Monasteriensum qualitas obseutior est. Satis
guinis a primo benes elatio deducti, in deis
renda eorum successione, ratio habetur, nequaptimi bene sciatii personam suecessionis iure transeendunt: sed omni illius Wogenie exsti cta , stricto jure ad Dominum studi auctorem revoluntur. Hoe vero tam in seudis, quae mero iure haereditatis, quam quae sanguinis api mo acquirente deducti iure deserunt uti eon tingere potest, ut nihil inde certi in unam vel alteram partem constitui possit. Itaque si recthspecierum proprietates Doctores explicarunt, de horum seudotum conditione ac qitalitate amplius erit quaerendum . quod paulo post a curatida consderabimus. s. PII.
723쪽
Refutantur receptae Doctorum tradiationes , de haereditarj ae non haereditari, fudi differentis ac disse
'a a primo acquireme deseratur, exemplis. . In studo novo primas acquirens orporemus pos
3. nudam est tentractus sverbam eretractus uti mὸ sumatur. 6. Hiliorum sera in tota iure stud stiso non aliter congis derantur , nisi quatenus suasione piaris in sitis
. utyumque deber rerinere vel repudiare.
7 Quia mctores ινadam, noximitarem respecta a tim post oris, non respecta primi atquirentis esse metiendam , sturi haereditarie non camerit. 8. Infideicommisso an praximiares ι Maris, vel ἔν vati praeserantur , O II.
1 2c opinis , trademium instias nen haerositaris prietatem metiendam rupem primi atquiremis,
as. Dastra inflabiem studia, supeν verbis qua in
iurastu istica interpreιarionem habent certam exrranei iuris adger tu regula.
36. Non dari mixtam studi speciem, partim haud
V Ideamus autem , quatenus illa Docto.
rum t traditiones inter se ae eum seu dis iis eo Longobardorum iure conveniam. Priori, loco haec erat disserentia, quod successio se ihaereditarii 1 postremo defuncto , contra non haereditarii a primo acquirente deseratur. Quae si propriae cuiusque speciei ac perpetuae sunt eo itiones, sequitur vel nunquam seudi non haereditarii Recessionem deseret a postremo defuncto , vel si seudi non haereditarii successio
quandoque desertur a postremo defuncto , s quitur haereditarium seudum non rectὸ definiit ex eo, quod 1 postremo defuncto deferatur. Quarum sive hane siue illam consequentiam admittimus, tota haec Doctorum commenta
tio corruit. Exemplis autem haee rei fiet illustrior. Primum illa differentia non videtur apin χplieati posse seudis noviter acquisitis, quorum semper idem est postremus possessor ac primus aequirens ι nisi quis eo confugiat, ut dicat, seudi haereditarii laceessionem deferri jure haere ditatis; non haereditarii autem iure contractus praesupponunt enim Doctores seudum esse eo tractum, ae patrem in eo stipulari filiis, alias ut filiis lias ut hqredibus. Equidemtωπυἱῖm veris sbo latissime sumpto eoncedi potest,seudum esse contractum, quatentis obligationes continet reciprocas Domini ae Valalli. Sed illa eontaderatici ab hae nostra questione remota est; proprie vero ipse actus quo seudum acquiritur, seudi videlieet per investituram cessio , magis ad donationem & ad beneficii, qu m ad negoti j eontracti causam spectat: selus enim Dominus hie rei se et incessione legem dicit, nulls vero ab accipiente pro successoribus pactiones vel stipulationes interponuntur. Sed
concedamus, per contractus ac stipulationes
seuda acquiri , quid inde efiicitur / Si pater, aiunt, filiis stipulatus sit, seudum illud aequiritur filiis non iure hereditatis sed ex ipsa sti
putatione, licet hi redes patris non sint, sieeunis dum L quodcunque. q. siqnimia. D. de Derb. Obligat ubi Ulpianus ait, ex illa stipulatione post mortem meam Flia mea dari, utilem actionem filiqeompetereI Qugro autem, an ex tali mpulatione velint filiis seudum, vel ius in re se ali immediate acquiri, an vero successive tantiam post patrem ex illius persona i Posset equidem immediate, ex stipulatione per patrem con-eessioni adjecta, filiis seudum acquiri, secundum d. q. quis ita. Sed ista consideratio est existra rem quam asimus. In toto enim iure seu- qdist leo filiorum iura non aliter consderantur, nisi quatenus sueressione 1 patre in illos transeunt, undὸ etiam ibidem passim haereas ae βῆ verba promisi 8 usurpantur; in hae vero spe ete non satis video, quomodo ius contractus. ab aliquo in successores filiox transmissim, distingui possit a iure hqreditatis, eum iura conistractuum in Recessores legitimos non alitet transeant, quam per h editatem. Imis . aiunt, subinde etiam iura contractuum in succetares transire possunt iure sanguinis. sed eodem iure sanguinis a patre in filios transit hereditas Iegitima, qua eontinentur di iura contrais suum ; itaque non diversa sed eadem utrobisque causa est. Haereditas patris legitima eum seudis paternis ac iuribus eontractuum deseruntur ab eodem patre. deseruntur ei fidem siliis , deseruntur eodem iure sanguinis, quod divisonem vel separationem non patitur, sine lege, vel se istici iuris auctoritate, quam hactenus nemo in hae, vel qua simili specie. allegavit. Relinquitur itaque, unci semper e demq; iure in quibustumque novis seudis su cedi postremo Gelancto:atque idcirco seudum ex pacto & providentia novum non differre sab hereditario. quod etiam sarentur Tlaomas N a Marinus
724쪽
Aliud exemplum , quod differentes illas
nudorum couditiones non . admittit, habemus6 in cap. i. Aa agnatas veι AL ubi dicitur , agna
vum posse repudiare hqreditatem defuncti aeseudum retinere, filium vero debere vel
utrumque retinere, vel utrumque repudiare.
Atque hic alet sim aqua Doctoribus heret, dum sua illa prεsupposita conserunt ae concialiare nituntur eum tam manifesta seudistici iuris decisione. Alii, quia verba sunt generalia, generaliis r etiam totum hoc capitulum proc dere volum in quovis seudo, tam hereditario quam non hi reditario, uti defendit Sylvanus coae L 3 o. & Franciscus Sons eius in tracta
lam anter hqreditaria ac non hgreditaria se adarelinquit differentiam. Alii contra , quia in posteriori huius rapituli parte vident requiri, ut filius succedere volens, parentis allodium agnoscat totum, hoc eapitulum restringunt ad nudum haereditarium, quam sententiam primus invexisse videtur Baldus , quem post
Martinum Laudensem, Alvarottumae Prae
positum sequuntur Zasius defexit utrest. conia. q.
eamque opinionem Pinellus in L I .pan. 2. -m. 8s. C. de Minis maternis asserit esse aequiorem ac receptiorem, εt Alciatus coar'. 16 i. hanc opinionem communem vocat, Si octavianus
Cacheranus Ag 162. Da longam auctoritatum collectionem ait, hanc esse crebriorem ac magis receptam. Quae si vera est, sequitur agnatum in haereditario seudo non succedere
postremo defuncto , cujus haereditatem potest repudiate, seudo retento. Αlij contra, quia
vident in hae morum Longobardicorum col.
lectione verba de seudorum lueeessione simpliciter esse prolata, atquesti priori capituli parte hoc ipsum de quo tractatur seudum retineri posse ab agnato, quamvis haereditatem repudiet; colligunt in toto capitulo tractari de sea.do, quod propriam secundum illos mores habet eonditionem, quod videlicet est ex pactodi providentia; illis enim motibus incognitam suisse haereditariam seudorum qualitatem. Eamque sententiam probat Andraeas de Isernia in commentatione ad hoe capitulum, ubi ait opinionem illam seeundam manifesu improb -ri ex lirera, quae facit differentiam inter agna tum ae filium. Si enim esset hgreditarium, nulla foret differentia, quia nullus succederet in seudo ου nisi heres. Hane etiam opinionem sequntur Matthaeus de Afflictis inhia capitulamnum. i. Bartholomaeus Camerarius ibid. ιν ast. 1. - . 29.-c in I. imperialem F. p aeterea Tu erus, vers tertia species, Gr vers quarta Dcus. Didaeus Couuatrustias fib. 2. Πεν. resolui. cap.
18 . num. q. ubi ait hanc esse crebriorem atque aptiorem sententiam, de Ioannes Thomas Marinus istis. δε stari ex pacto G p itemia min.
3 .s se l. eam tanquam veriorem de in praxi magis receptam defendit, atque ita Doctores communiter tenere dicit Maranta in I. ii piaest. m. 38. D. de inlatis. haer. Gr in s. ritima navi, 6. ω 66. Sc Anton. Cannetius in conlisut. V leniis Ψ. ω quia superiori quati. nain. II. hic, ait,
cum expretis textu, qui cavillari non potest,
concurrere opinionem communem, eamque
opinionem , cum diligenti auctoritatum collectione atque accurato rationum examine. s quitur Harimannus Pistor. lib. 1. 3va voxam pari. I. quast. 2. ubi num. 9. ait, hane sente tum crebriori classicorum interpretum calculo esse receptam, Ac tam verbis istius capituli, quam aliis communiter approbatis Doctorum doctrinis magis convenire. sed hane quoquo
opinionem si admittimus, sequitur filium ire seudo, quod est ex pacto & providentia, sive
Loi gobardieo, succedere postremo defuncto. euius haereditatem seudo non potest separare. Ergo male dicunt, in studo Longobardieci sive non haereditario succedi tantum primo ae quirenti, non postremo defuncto. Quam i convenientiam ipsi quoque huius opinionis p. troni agnoscere eoguntur. Nam Glossa in hune locum in vers. repudiare, ait mirum videri, quod
ibi disponitur, maximὸ cum fuerit seudum paternum, quod potius Principali providenistia videtur ad eum pertinere debere, quam
iudieio defuncti; & Ferrariensis in prema E sia revoca. stud. in vers nec supentilitas vers terris
niviam, dicit hoc esse mirabile, & Guillelmus
de Perno non contemnendus seriptor is stu a notabili i. aut bestialiteν lac constitatum esse ais, as
fluuia Apesti , ω ibilem m. 36. ait mirum esse, uod etiamsi laudum non sit haereditarium lius tamen non possit a liare de venire asseudum praeter ius Sc nomen haeredis, cam --men id non habeat ut hi res, nec pertinean amplius ad defunctum , sed tecognoscatur 1
Principe, qui sie dedit patri, sicut filio; ide
hue se pene in illam op nionem inclinare, ut hoc eapitulum de laudo tantum haercssitario
loquatur, non vero audere, cum videat ininter filios Ze agnatos disserentiam constitui. Sunt tamen, qui, ut hunc locum cum Doctorum
praesuppostis concilient, speciales differentiae
rationes inter filium atque agnatum adferre conantur. Alij differentiae causa Monstituunt in reverentia ae pietate , quam parentibus filii
debent, agnatis agnati non debent, quam rationem adducit Duarenus de seu B cap. I .
s. Alij alias adducunt causas , quae tamen id neae non sunt ad tantam in successione d isi rentiam adducendam. Cuiacius adsis. 3 . M. q. faiον. hane adfert rationem, quod agnati seu da capiant non ut haeredes 1 defuncto, v rum ut gentiles a communi parente, liberi autem ea capiant ut liberi. Verum hane rationem. tanquam cum Doctorum praesupposto pugnantem , repraehendunt Francisus Hottomatinus in seminentaria sentirum fib. 2. tit. qi. Ec
725쪽
32. nam. s s. quἰ putant, hune locum pugna- . distica. Itaque hoe poliremi Intellectu expun re eum latione iuris; cum in hisce seudis, ii qua Eio , quemcunque e prioribus tribus eligamus, est successo, ea sit non ut ploximὸ defuncti evidenter hoe capitulum cum Doctorum in vasalli, verum ut primi aequirentis, & sem- priori quaestione praesupposito pugnabit. per spectetur ipse Dominus quas donator vel modo vero illud capitulum actipi debeat, auctor Audi, qui eo nomine semper sucee - paulo st videbimus. ribus investituram renovat; magnum autem Illud insuper Doctorum prxsuppositum non Isute ei .il; adhibet discrimen interea, quae a satis congruit decisioni, quam adferunt ad
Patre, atque ea, qua aliunde obveniunt, ut qui stionem seeundam circa non haereditarii ἐου I. karior raν ar. D. EP MUL L papiniana1 8. seudi successionem , ubi respectu ultimi possin1. pe II. D L inoffit. restam. I. si maritus q6. D. foris, non respectu primi aequirentis proximi Disc isti an O ι. sipost mortem 68. D. de legat. talem metiuntur ;csim tamen ante daxerint, I . Itaque absurdum esse propter nominum di L primo tantum acquirenti, non ultimo suecedi ferentiam , aus dissimile in pari atque eadem possessori, quae sane haud quaquam inter se conis causa constitui. Hoe vero alis ne eoncedere Uniunt. Nam s insuper habito iure postremi' cogantur, utque inconvenientiam quam habui- Possessoris, primo tantum succeditur acquirenturnus in prioribus opinionibus effugiant, novo illud omnino eonsequens est, excludi non potiquodam commento rem collapsam restituere se proximiorem primi aequitentis, de cuius agiis conantur, atque aiunt de mixto seudo hoc tur successione, per proximiotem post te mi deis castulum esse interpretandum. Vident enim, suini, de cuius successione non agitur r inep- si de haereditario intelligatur, non convenire, tum enim esset, si quis adspiret ad successonem
quod agnatus seudum habere possit haereditate Sempronii ex eo , quod si proximior Titii, de' repudiatai s contra de non haereditario intel- cuius successione non quaeritur. E contra si v ligatur . non convenire, quod de filio dicitur, rum est posterius, in leudo videlieet non hae eum retinere non posse seu dum hereditate non reditario proximiorem postremi defuncti preis agnita. Itaque illi in genere hoc requirunt, ut serendum esse proximiori primi aequitentis,' qui Reeedete velit, haeres sit primi acquiren- tollitur prilis, atque omninὰ statuendum est,tis; idque in agnato, alunt, sufficere, licet non primo aequirenti, sed postremo Reeedi non si haeres ultimi desuini; filium vero non defuncto. Hane veto sententiam non Iuvat, sposse haeredem esse primi investiti, nis per in- neque inconvenientiam tollit exemplum fidei termediam personam patris. Atque ita hunc commissariae successionis, quod adducitur o Laocum post alios quamplures intelligunt Iulius tam ita seg. 32. s. in f remissa. D. de Iuli. a. Clarus is l. statim Fast. 76. nam. 3. Andraeas nam quod proximior gravati aliquando prae se
Gai l. lib. a. ias i q. Mynsngerus cens. 3. οδ- tur proximiori testatoris, id non ex iure pro-snu. ε . & novissimὸ Ioannes Borchol ten is x imitatis, sed ex sola testatoris voluntate conis fetidis cap. 7. meis. a. m. qq. opinor autem tingit; quemadmodum vicissim proximior te-
sola huius loci oceasone, qui alioqui permag- statoris praeferii potest proximiori gravati, nonnam videbatur habere absurditatem atque in- ex iure proximitatis, sed ex tessatoris volun- convenientiam. Dractores hanc mixti studi tale expressa vel praelumpta. succeditur uir speciem esse commentos. Quae tamen Opinio que ea se testatori non gravato, cuius ius per omnium videtur absurdissima, quia genera- mortem censetur exstinctum. Quilibet enim
rem atque indistinctam seudistici iuris decisio- vocatus, eodem momento quo conditio existit nem duplici modo restringit i primum ad seu- vel dies venit, ius consequitur a testatore seis da eoncessi alicui & haeredibus , deinde ad eam cundum illius voluntatem: ae sublato de me- speciem, ubi agnatus suit haeres primi acqui- dio praecedenti successore, sequens non ex iurerentis; cdm tamen neque de priori, quod seu - per illum ad se transmita, sed ex persona pro .
dum eum expressa haeredum mentione .suerit pria testatori Reeedit, ut eleganter explicat aequisium, neque de posteriori, quod agna- Paulus Castrensis is L si planiam in trine. D. datu, fuerit haerea primἱ aequirentis, ullum in eandIII. causa ἐώ. O eans. 364. nam. 19. cum se l. illo castulo verbum reperiatur; quod tamen M. a. Quod etiam probat Ludovicus Molina omitti non debuisset, s suisset istius decisionis ae maioratus Leeessioni applicat, se ut unicussundamentum. Errant item in ;llo praesuppo- actus uim plurium obtineat, ae eum posterioristo, quod si ius non possit esse haeres primi fideicommisim fuerit delatum, ius, quod
bene seiarii, nisi per intermediam personam fuerat intermedii, extremorum connexione ocis
patris: eontingere enim potest, ut ejusdem evitetur. O itaque magna dissimilitudo inter σptimi benesciarii ex testamento haeres sit im- fiud alem ae fideicommissariam necessionem. mediatὸ , vel med Iatὸ , vel ut uterque parens Fredalem suecessionem , sanguinis ae proximi. 3 p imo benesciario descendat, ac filius plimi tatis iure, eompetere omnes aiunt, sed sde iis benesciatii tates si legitimus per personam eommissum fantiliae relictum desertur proxi-
matris. An itaque hilae eas bias filius agnirci miritibus Φ familia testat ri non sangu nil vel nudo repudiate poterit hireditatem patris' proximitatis praerogativa, sed ex testatoris v equidem poterit secundit m ratiocinationem luntate. Item eum de se ali successione quς- ro
Doctotum: id vero pugnat cum decisone seu- titui, quis steri praeseratur, tutis est non facti
726쪽
quaestio; cum vera de fideicommita quaeritur
utrum testatoris, an haeredis proximioribus successo competat, non iuris sed facti qus stio est, de quibus videlicet proximioribus testat senserit. Non aliter enim quam ut facti quq sionem tractat Modestinus in L F. in Agruam- misso, dum ait, inuricommissa quod sinita resin.
sui ν, hos adpetiti-m eius a mitti posse, vi traminati sunt, am pol omnes eos exhnctos, su ex nomisne a functi siuerint eo tempore, vo testator inaurem ,
defunctu ia ulteriores volvvtatem I m extenderis.
Hic ut obiter hoe quoque notem magna in- ter Doctores est controversia, qui proximiores praeseramur, s alii testatoris, alij haeredis sint proximiores, quae quςltio tam dissicilis ac dubia nonnullis videtur, ut suerint qui gladio dirimendam esse scripserint, uti refert Antonius Tesaurus detis. 64. in ptim. Alij praeserendum
censent proximiorem testatoris, que sententia auctorem habet Bariolum in L sicuniatim . a.
D. de νeb. da . eamque communiorem ac vetio
rem esse seribunt Durandus de arte testinae ris. s. cap. 2I. in A. Gabrielius cos. 86. & Teilaurus d. decis 64. m. s. eamque probat Didacus uvarruviaspin. φη . 38. num. 3. atque ita se aliquando, atque etiam Neapolitanum Seniis
tum bis judicisse scribit Tecturus L detis. 64. in βη. Sie item in Senatu et holoiano iudicatum
refert Maynardus M. f. detis. 3 2. Contra proximiorem hqredis preserendum, censuit Soeinus int. haudis mei. F. - sta D. ai n. Debest. Ois l. siegnatii num. 6 . de reb. eamque sententiam communem esse testatur Socinus Iunioris d. f. rem ita. ea item Asessorum Rote R mang, Λvenionensis ac Florentinet atque ali
rum praejudiciis approbata legitur in Rotae Roώmanae Detiym 22. m. a. parr. 3. Hieronymi
de Laurent Iis drisione 37. Mariarii de Lu--βsIan. a. piast. 33. Magonii decisione meas 83. a vim i 6. Antoni j Gammae deci metam e a . num. 23. Caesaris denique Bararii 1σαι Bommensi I 2. - . I. ea dith Utriusque opinionis patroni nituntur auctoritate responsi in E q. in si est missa, cujus illa verba, O qui ex his primaradu procreati μι, alii reserunt ad testato is rem, alii ad hqredem. Atque insuper pro priori opinione inter alias rationes adducitur, quod cum succedatur testarciri, consequens etiam sit, proximitatem illius esse respectu aestimandam. Contra pis posteriori opinione adsertur, quod
cum testatori mediate succedatur ac res gravati semel facta fuerit, consequens etiam sit, pr ximitatem esse spectandam resipectu gravati, qua rati inatione utuntur Alciatus in L preMntia tio. g. saan. D. de vos. 1IQ. Se Ludovicus M Iina Ie Hihtan. primo n. cap. 9. min. t 6. sed utraque illa ratio per se valde debilis est, eum non ius sanguinis, vel legitimae sueeessionis ratio , sed sola voluntas tellatoris in hae quaesti ne ius faciat, atque etiam extranei admittantur, quando ad eos defunctum voluntatem suam existendisie 3pparet. Posterioris etiam opinionis
ratio , si ex proximitatis Iure rem aestImeam inconvenientiam non tollit, cum ips eius opinionis patroni fateantur, non ab haerede pru-xime desuncto, sed a testatore ius transmitti, atque haeredis ius existente fideleommissi e ditione evanescere, ae ius fidei commisarii sue. cessoris eum iure testatoris connecti, ac reduci tempus condit ionis existentis, ad tempus mortis testatoris. Exemplum itaque fideicommissa. riae sucressionis alienum est in hae quaestione successionis seudalis, quae sicundem mores Longobardicos proximitatis ae sanguinis tum desertur; undE consequitur, non conveni Ieinter se, quod Doctores proximitatem considerant alterius respectu, quam cui Beceditur. Atque idcirco paulo pmbabilior videtur ali rum sententia, qui ne sibi tam evidenter eo
tradicant , utque tollant contrarietatem, quae videtur esse inter textus in cap. I. . ias. D. Iuc
ress fiat. Se h. cap. i. ae nam. purej. fend. opinantur , proximitatem esse metiendam in seudi, non haereditario respectu primi acquirentis. Hoe si probari Potit, evidentes haberemus hae reditarii ae non haereditarii seudi differentias ac proprietates, ut illud videlicet deseratur apostremo defuncto, hoc a primo acquirente. ae eqnsequenter in hoc spectetur proximitis primi acquirentis, in illo proximitas postiemi defuncti. Sed hare quoque sententia petae agnam in plerisque speeiebus habet absurditatem
Quid enim si quis deresserit, relictis filiis at patruo;hic si pruximitatis praernativam admittimus, patruus defuncti, tanquam avo, de culus agitur successione proximior, in selido avito nohaereditario, secundum illam sententiam, praeseretur filiis vel fiatribus, defuncto quidem proximioribus, sed ab avo remotioribus. Si vero c ut Bleta in linea destendenti proximi
tatis praerogativam non admittimus, lalten
patruus defuncti, tanquam filius primi beneficiarii, in seudi Recessione concurret cum deiniuncti filiis tanquam primi beneficiarii nepotl-bus , hanc vero patrui intentionem non facita quisquam probaverit i ergo nee illud, unde ea intentio neeessaria eonsequentia stabilitur, admittitotest. De textibus autem illis seudisti ei iuris, qui in hane sententiam addueuntur,mis videbimus. Itaque si ex eo, quod ajunt D ctores succedi primo acquirenti, sequitur de proximitatem illius esse respectu aestimandam. e vero absurdum sit , essicitur . neque prius illud esse verum; atque idcirco omnino statuendum videtur, in seudo non haereditario si cedi non primo aequirenti sed postremo deis
suino , atque etiam illius respectu consideraniadam esse proximitatem. Ergo res eo redit, ut dicimus, Doctores sono tantummodo vocum, non differentiarum explicatione diversis seu dorum species profiteri. Nunc pergamus ad
examen causarum ac prine ipiorum, unde Doctores his differentes seudorum species de
Ptimum quod opinantur Doctores, seudo- is
727쪽
ruin quae sint iuris Longob dici, hanc esse
optiam conditionem ac perpetuam naturam, ut sint non haereditaria, ex eo delapsi sunt in hunc labyrinthum non extricabilem. Hic vero, ut appareat qu m malὰ ip tum prinei pia inter sese congruant, praesupponamus, nullum isti dicto lubesse errorem , atque insuper hoc quoque transmittam H, imus suris esse se uda, quae
pro filiis, xel pro filias ae destendentibus, vel pro filii, ae destendentibus Hascutis, vel quas mili formul3 coneesti sunt. Unde primumessicitur, seuda Titio concessa pro ipso eluique
. haeredibus mastulis, esse noci haereditaria, s cundum explicationem, quae proponitur is t. a. s. o si iliemata de altea. fea1 ubi dieitur, ver
hum haeredis maseuli in seudis intelligendum csse de filio masculo. secundo effettur, nuda . concessa Ditio pro ipso elusiue haeredibus,
quamvis omis, mastali verbo, nihilominus esse non haereditaria i eum illud verbum , quamvis non expressum , subintelligatur tamen , tecum dum explicationem quam habemus in cap. I. l.
3η similiter vos profecto DE Iue Camavi, ubi leud ista ait, verbum si Iuthae his Aba, intelligi vibrae dese. Iis mastalis. Hinc etiam in iure seuo istico vel hailla iamia i ac si tanquam synon ima commutari
vers. fea d. des O in ι p. a. De bouM M. O ia tap. r. I. hoc quoque is sitistest. stud. O s iap. i. h. cum mera , de his qui stadu dure pes o albi pas. ENgo si verbum haeredis in iure seudistico invisi-gitur de hirede masculo . item si, ut priori l eo diximus P verbum haeredis masculi intelligitur de filiis I s denique, ut Doctores praesuinponunt, seudum Titio pro ipso eiusque filiis 4 concessum est non haereditarium i inde essici tur , seudum quoque , pro ipso elusque haereisdibus eoiscessum , esse non haereditarium, a que ideirco etiam ex istis concessionum foemu lis non dari differentes siodorum conditiones..Huie vetd illationi non obstat , quod excipiunt
verbum haeredis se quidem recipi in iure seu-dali; sed aliter , de sitaetare videlicet in ius defuncti, accipiendum esse , am ab homine profertur in seudi concessione. Nam s verbum p redis in iure seu dati non intelligitur de sue-
ct re in ius defuncti, eonsequens est nec in seudorum concessionibus haeredis verbum tali notione esse accipiendum, cum verba semperaecipi debeant seeundam subjectam materiami quemadmodum etiam verbum illud ab homine in concessore sendi expressum non aliter,qu m' siati id sim seudissici iuris Interpretationem , ac- . cipitur m d. cap. I. o F diemalas m alimis.1 d. in λ ιη. i. q. fimi Itur vos prosem De sev Camari. Item in iis . De ea vi bio haeredibas sis, mastilis, s in cap. i. Defartilas a Capito. investis.1. Ad exempla vero ex iure Romano pro illa verborum distinctione adducta, prompta est solutio, Histra in subjecto seudali super ve his, quae in iure seudistico interpretationem habent eertam, extranei iuris allegare regulas. is Hinc etiam mixta illa seudotum conditio coris
ruit. Si enim super interpretatione verbolum quibus seuda concessa sunt, Longobardocumjus seudisticum spectemus; illud, lata diximus, inter concessionem ahcui simpliciter, vel pro
ipso eiu que filiis , vel pro ipso elusque haeredibus saetam non distinguiti eoque non magis
unci quasi altero casti , mixta erat teudi e nutiatio. Si contra, secuntium receptas Doctorum traditiones quae huius quoque triciti auctviribus probant ut 4 ex concessonum verbis fetida lis successionis qualitatem astunenius, praesu mentis sibi quemq, te suisque haeredibus volui s. se prospectum, maxime s verbum hi redis eoaeessoni fuerit insertum t item haeredis verbum ab homine uiurpatum proprae tecundum noti nem suris Romani, non vero improprie secu dlim interpretationem consuetuo inis Longo bardieae accipiendum esse: illud quoque eon Ieinquens erit, haereditariam qualitatem seudo adherere perpetuo, nee post primam successonem evanescere, quam consequentiam Feudistarum princeps Andraeas de Isernia subtiliter uigi itis cap. i. s. quid euo ia D. De invectis. δε re assen. DEI.
ubi ait, primum qui successit, adimplevit Ie lot-mam quoad se, non restringere formam quoad alios successsoru , nee suisse i armam perlonalem pro primo haerede , sed haereditariam pro omisnibus Reeessoribus, & unumquemque luccensionem haereditarii seudi agnoscentem sibi de haeredibus suis prospicere. Et idem Andraeas in c. I. De Hen. m.. parem. item in t eis. Retri Sicilia, non debet, ait, in primo finiri, quod est ad omnes transitorium; qui vult succedere, debet habere qualitatem concessioui appositam, ut videlicet sit haeres eius cui vult succedere. Et ad i. t. Fo tempore m=ι, Arma seudi, ait, est haereditaria, non tam ex dispositione juris seudalis, quam tradentis Et acquirentis, quae
omitti, vel ex distrastione restringi nequit, sed adimpleri debet, non in primo tantum , sed
in omnibus successoribus secundum voluntaἄtem ultimi morientis, atque hanc consequentiam , praeter eos quos superius allegavimus, probat Marinus Freecia de istic 3. Ure. 3 α& Bartholomaeus Camerarius inc I prae . . - ω. Itaque etiam valeat absurdum illud atque ineptum pragmaxicorum commentum, de mix
ta seudorum qualitate. Ergo principiorum . que Doctoribus hie 'supponum . diversita tale sublata , ipsa quoque. inde deducta seud rum conditio corruit tuae item neque seudistici iuris textibus probari, neque adversus obiectamenta defendi, neque 1 multiplici absurditate meusari potest. Ut hactends quidem restὸ sentire videantur, qui divisionem illam non admittunt ; qui tamen inde non recte colligunt, omnium seudorum successionem esse non hη- reditariam , in illis ditionibus ubi Loombatis dorupi iura seudistica legis obtinent auctorit
728쪽
De veris haered tariis ae non haeredΨtari in iuccessionis et ferentiis ac differentiarum causis.
. Rudatissae essa, de Iara lutes. Quinis, dividitur
. O tectis contra is meum hereditaria saccessoris
V Idimus quantoperὸ Doctores per sua
praesupposita primipia, ae conclusiones inde manantes, ham rem contradictionibusi atque inconvenientibus involvant. ut nihileerti, ubi pedem figere possimus, in hoc no- his subiecto relinquatur. Haec itaque r , quae alioqui non tam per se, quam per spinosas aetortuosas Doctorum traditiones perplexa, intricata atque obscura est, commodius non poterit expliciis, nisi rejectis illarum postulatisae definitionibus, novi aliquid constituamus ex Romano, Longobardico & aliarum gentium iuribus i atque ex eorum rationi bas invἰ-tem collatis, quod impetum insurrentium obisiectionum citra aliquam sui noxam sustinere queat. Itaque pro explicatione luris patrii hietandem aliquid tentemus. Primum pro eo quod Doctores seuda distinguunt in haeredit ria ac non haereditaria, nos ipsas nudorum successiones sanguinis iure delatas, de quibus hie sola quaestio est, distinguemus in haereditarias ae non haereditarias: qua levi verborum commutatione.multis occurremus in iure seu- 'disti eo inconvenientibus atque absurdis,qui in consequentiain Nioris distinctionis Doctores, velint nolint, adimitere coeuntur. Harum 'cessionum latam dicimus esse differentiam, unis de giversi sequuntur atque insignes juris in ctus, per universum seudisti cum tractatum
sparsi. Haereditaria successio ut ab illius incipiamus definitione γ ea est, quae iure sanguinis postremo desuncto transmittitur. Quam deis finitionem improbare non poterunt, qui asmittunt haereditarii ac non haereditarii seudi differentias a Doctoribus constitutas. Nam si chaereditarium seudum eo solo dissere a non haereditario, quod hoc sanguinis jure a primo a uuirente , illud vero a postremo desertur defuncto ; efficitur di haereditariam esse Metellionem , quae sanguinis, iure 1 postremo defertur desuinq, Probatur inniper haec definitio jure
Romano. Primum quidem ex eo, quod ibidem successio in jus defuncti pis haereditate
capatur, atque haeres voratur, qui in jus ae t eum defuncti succedit M t. quedam 9. s. i. D. δε etinia ι. ms 3 . D. de La D. I. Mus 37. D. de mqvir. harad. O L qui in algerius ΑΣ . D. de te g. ivr
Deinde quod illo iure in haereditatum legitimarum quaestionibus, verba illa ,s et finis paras, ius tonsantuinitasis, aetas ι redii legisim, sib eadem notione promiscuε usurpentur, M is i. r. βι urius A. ω ι. οἱ Dic . D. Viae cognati. in ι. δε- rem I s. q. r. D. de Castrea pecuI. Denique quod
illo iure nullum dari potest exemplum, ubi quae suere in bonis sive patrimonio defuncti, languinis iure in succet rem transeunt, aliter quam per haereditatem. Nam quod bontra aLfert Hatto mannus de jure sepulchri exl. 6. D. derelit. σμ ι. fun. ubi filius illud ius sepul- .chri retinet, quamvis paterna abstineat hir ditate, minime ad rem iacit i cum ius sepulchri extra bona ac patrimonium defuncti censeatur. ac reseratur inter illa, quae humano iuri sunt
. lius illud jus sepulchri absque haereditate patris obtineat, ex speciali quodam iure& potius
humanitatis gratia . quam iuris ratione obtinuit, ut ex ipsis legum verbis colluitur. Non . item obstat I. pro haerede 2 o. ε. κθ. D. 4e atquirend. h.νιι ubi sepulchri hereditarit..io Iati actionem filius instituens, si nihil aliud ex hoea
reditate patris capiat, se bonis immiscere non videtur ι illa enim actio poenam ac vindict mmagis, qu m rei persecutionem continet, quae ratio ibidem adsertur di in L pex. D. de stepvi A. U. s
729쪽
vius. ubi ad haeredem necessarium, quamvisse bonis non miscuisset, sepulchri violati actio pertinet, cum haec actio non in rei persecuti nem sed in vindictam sit constituta. Non item obstat quod Hotto mannus objieit de obsequii xlibertorum, quae filiis pationi subinde debemtur , quamvis haeredes patri non existanti distingui enim debent obsequia sive operae, secundum I. 6. D.de aper. liberi. Sunt aliae officiales ac reverentiales, aliae fabriles ι illae in offieij, hae quasi in pecuniae praestatione sunt; illae patrono tanquam patrono , hae patrono tamquam cuilibet extraneo debentur sitem illae patrono neque juratae neque promissae natura debentur, hae non debentur, nisi promissae , uti explicat Cujacius M. i7. obsere. . iq. hinc illae ad hε-
redem extraneum non transeunt, hae transeunt
d. I. 6. Item illae debentur quidem filiis tanquam patroni conjunctis, non tamen tanquam sanguinis jure successoribus, atque idcirco item non tanquam haeredibus ι harum vero exigendatum jus 1 patre defuncto in filios, non aliter quam per haereditatem, transit. Liberis ejus,i
quit Gaius in I. cum patronus 22. s. I. D. de oper.
hben. ita demum debentur, si patri hqredes extiterint; hi redes tamen extitisse liberos pare ii , ita demum prodesse ad operarum petiti nem Iuliano placet, si non per alium haeredes extiterint. Non item obstat exemplum l . 32. 6. m. D. de bonis libertarum, ubi patroni filius quamvis hqreditate abstineat, nihilominus liberti bonorum possessionem consequitur. Hoc enim ius successionis in bona liberti, filio quidem competit tanquam propinquo patris , non tamen in bonis patris deiuncti suisse, nee sanguinis iure per ipsius mortem ad filium censetur transmissum; nam filius etiam admitteretur patre adhuc vivo ac successionem liberti r pudiante , vel intra tempora legitima non agnoscente I. 2. a print. D. de bou. libere. Hie it vlim non obstat. I. s. iuppim. D. de iur. pam r.
tibi fili j haereditate paterna se abstinentes, ius
quod in libertis habent paternis non amittunt. Nam ibi filii ius patronatus obtinebant patris viventis assignatione, non mortui successionei nec enim quaeritur, an citra haereditatem sue- cessione ius a patre acquirant, sed an haereditate abstinentes ius in libertis paternis amitistant: hee itaque exempla definitionem nostram magis iuvant, quam debilitant. Pro illustrati A ne autem huius definitionis notandum est aliud esse succedere alicui, aliud in locum alicuius subintrare, quamvis aliquando aliud pro alio capiaturi que causa est, ut subindE Doctores committant paralogismos. Suecessones verbo generaliter sumpto, Receditur etiam ei, cuius quis loeum subintrat, etiams ab alio ius nantiscaturi atque ita recte quis dixerit, fidei mismissarium semper succedere hqredi non testa. toti, id est, subintrare in locum heredis, uti
notat Decianus to d. 2 . num. 16. I. Item
in seudi, seπpri succedi pos remo desuncto id est , subintrari in locum desuncti. Quo sensiuis tap. I. I tum vero de his qui staria. dura post. fi ter fratri sine liberis defuncto, in beneficio, quod eorum patris suit, succedere dicitur. Suciscessionis autem verbo propriὸ accepto illi tantum succeditur, a quo ius in aliquem tansmittitur , itaque fideicommissarius dicendus est
succedere testatori, non gravato. Item in sevis
dis semper alij quam postremo deiuncto suec di , hoc est, ab alio quam a postremo desunctos di concessionem obtineri. Sed huic lis rediis tariae successionis definitioni ex iuris ratione sieconstitutae obiici potest, quod aliquando seu dorum successio legitima sanguinis jure a postremo defuncto deseratur absque reliqua haereditate ι videlicet si alius testamento sit haeres scriptus, quam cui seudi successio Iegitima eomis petit , item si parens vel soror ex asse haeres sit, frater autem vel patruus nudi Reeesor; denique si monachilinum professus ad haereditatem solidam vocetur lege municipali, atque alius sanguinis iure ad seudum accedat. Quae qui stio etiam moveri potest circa haereditarij seudi conditionem a Doctoribus descriptam. Nam si s flaudi laecessio est hereditaria , quia defertur postremo defuncto, uti nos definivimus 1 vel si seudum feeundam definitionem Doctorum est hi reditarium, quando in eo non aliter quam in ipsa hqreditate succeditur postremo desu cto ι illud quoque consequens est, illius sue is cessionem obtineri non posse ab alio quam lip.rede ι vel si alium quam hiredem admittimus, consequens est, alio quam hereditario iure ex singulari quadam causa illius successionem obistineri, quemadmodum ex illo antecedenti conis cludit vir clarissimus Neos adius de studi Hollandici successione AE. s. nuae. II. quam tamen conclusonem non admittunt Dinores, qui
tam hie quam alibi, stabiliend7 suae eonclusoni atque invicem obstantium conciliationi, exquisitὶ anxij multa assumunt, multa nova seudistica axiomata comminiscuntur, sed effiacere non possunt, ne tota haec eorum tractatio in paralogismum desinat. Videamus autem quid illi hae de re sentiant. Communiter Omne eadem ex iure Romano praesupponunt: hereditatem videliret esse successionem in unive
sum ius desuncti I. bonaram 2 8. D. de Wis. signifItem pIures uni non posse pro solido hsredes esse l. quod coartra xqI. D. de να. Illud quoque .
communiter admittunt, neque in haeredem imstitutum testamento per dominum non approbato , neque etiam in haeredem legitimum seudisti eae suecessionis incapacem, haereditatis jure transmitti seudum haereditarium.Sed per assumptiones ad lige prx missa diversas, diversae D ctorum natae sunt opiniones. Alii enim , quia rationem non vident, cur sine noxa vasalli vel hiredis seudalis seudum in hoc specie domino debeat committi, concludunt, si per haereditati j seudi succetarem non stet, qu minus adhaereditatem pariter admittantur, non absque haereditate & sine ullo haereditario titulo seu
dum posse obtineri, quae fuit opinio Jacobi de L Bel viso
730쪽
Belviso istar. i . unat. Tei filias, quem l quit ut Baldus& Alvarottus ibidem, & Antonius Capit ips deusuone a99. num. I. Item quamvis haereditarii seu di successor non sit hites uniuersalis, s in re certa saltem sit haeres itistitu. ius, satis hoe esse ad obtinendum seudum, ex iis stimavit Alexander m tens. I 28. incip. Σι'. μι- tui simis num. 3. totum. 3. quem post alios sequitur Molinaeus consis. 3 o. incipienIe, Vos O examinatis num. qq. Item ii in haereditate nihil fuerit resdui, & de bonis haereditariis defunctus post se nihil reliquit, tum successorem nudum haereditatium absque aliquo iure haereditario pose obtinere, existimat Matthaeus de Afflicti, iacv. n litis nam. i s. si destia. destiat . fueriι ιεηινο--6. Harum tamen opinionum patroni non exisplicant , qui feri possit, ut laudum haereditarium, aliter quam per haereditatem, ad aliquem sanguinis iure transeat. Itaque alii cum non vi deant , quo pacto haereditarii seudi suecesso a causa haereditatis separari possit, contrariam elegere opinionem , ac requirunt, ut haeres stuniversalis, qui haerc ditarii seudi velit Recessionem obtinere. Atque hanc opinionem deis findit soannes de Immola in I. quod ΑιiιM. D. δ iras. allat. & Matth. de Assict. Atis is s.
mep. 17. quos sequitur Didacus Couvarru vias tib. 2. p. resolui. c. I 8. m. I. vos ego ex fit, infera, quam Opinionem communem esse testatur Roland . a Valle tori L i . num. 1 o. Dol.
3. Idque etiam procedere alunt, ut agnatus, si haereditas ei non deseratur, seudum obtinere
non possit , sed illud vel ad haeredem, si is se
di ea pax fuerit, uel ad Dominum revertatur, uti set ibunt Curtius Iunior in iras. sevd. rι. I.
i 9. circa D. vol. 3. Item filium exhaeredatum nudum haereditarium obtinere non posse, ait Andraeas de Isernia in iv. i. in prim. se est. setis. & Rotandus a Ualle Leons. 23. in D. num. 23. Atque hae opiniones illo nituntur seud mento, quod hareditarium seudum res cenisseatur haereditaria, atque idcirc3 abi fre/itate non possit separari. Sed valde durum est, s sta- item ab haereditario nudo fratris excludamus, quia haereditas desertur matri, quamvis illa seudi si incapax; qua sane ratione longe durior esset haereditarii, quam non lisreditarii seudi
conditio. Item ut alio patrimonialium haerede instituto, ea de causa seudalis successor haereditario quoque seudo mulctetur, nulla est tatio ; esset enim hoe praeter intentionem testato inris, qui alium poti iis , quim dominum haeredem instituens, non prasumitur Domino seudum destinasse ; qui item ultimum de haeredi. tate absque assensu domini condens elogium, seudum censetur potius destinasse seu dati sue- cessori, quam haeredi instituto. Quicquid vero Doctores in utramque partem Upinentur,
moribus nostris obtinuit, ut quq secundum definitiones Doctorum seuda sunt haereditaria, Libinde sola absque reliqua haereditate transeant ad succesbrem seudalem . nec unquam ianostris curiis dominus tam suit ineptus , ut seurdum stii dixerit commillam , quia reliqua haereditas defuncti, sive testata sive legitima , alii quam se ali successori fuisset delata. Nee t men idcirco concedimus, seudum a postremo desuncto sanguinis jure absque reliqua haerediatate delatum, alio quam haereditario iure o tineri. Quod vero hic denuo tam anxie Doctores nostri laborant, & quomodocunque rem capiant, effugere non possint, quin capsi atque ineonvenientibus implicari uideantur, iulud contingit ob non rectam principiorum e plicationem. Nam de rebus quoque mancipi,
uae pleno jure suere desuncti, quaeri per eas-em rationes atque ambigi pose, quod illi quσ-runt de seudis haereditariis, patebit uno vel autero exemplo. Primum s quis extra Geldrib ream ditionem, de universa succestare condens elogium , extraneum aliquem ex asse institu rit haeredem, ae decedens inter alia praedium
in Geldita stum reliquerit; quaeri posset ad quem praedium illud Geldri eum spectare debeat , utrum ad haeredem institutum , an adde. 8suncti proxiorem cognatum η item s idem ille intestatus in Hollandia decedens, Dattem ibidem patre exesuso ex asse legitimum haereisdem reliquerit, quiri de eodem illo Geldrico praedio posset, utrum pater feeundum Geldriae mores , tanquam sanguinis iure defuncto proximior et an frater ex iure Hollandico , tanquam
haeres ex asse legitimus, in illivi praedii iure ac successione si praeserendus qui pro haerede instituto in priori specie, atque item quae pro defuncti statre in specie posteriori. ex Operosis illis Doctorum traditionibus ae distinctionibus
A l. i. C. de summa Dinis. hue a/duci possent, usu ac motibus ubique serὸ explosa sunt; est- liue certissima ulu regula, esim de rebus imm bilibus acquirendis vel transferendis agitur, cuiusque loci leges ae moles non egredi limites suae ditionis. Ergd testamenta, secundum ius Romanum vel secunddm alterius loei specialem consuetudinem vel legem rit8 eondita, Geldrica praedia non assicient. cum ibidem l gitimi tam ὐm successiones agnoscantur, ac te stameniorum iura nulla sint. Non item statridesuncti iura legitim g suecessionis in Hollandia
recepta, eontra Geldris jura super Geldii eiμsdii successione, quicquam adversus patrem defuncti patrocinabuntur. Itaque superest . ut quq ratur in priori specie, an proximior defuncti cognatus: in posteriori specie , an destincti parens sanguinis iure Celdricum illud ptiditim obtinere possit ' Et quidem , secundum opini nes de hsreditatio seudo modo relata . alii inspecἰe priori proximiorem cognatum , atque item in speeie post Hori parentem excluderent,
quia pridium illud Geldticum res est hqreditaria, qus per successionem alio quθm hyredita fici iure , non potest obtineri. Ab his s qu pratur.