장음표시 사용
731쪽
8 dixerunt , seudum haereditarium in simili
specie domino comitti, hic eadem ratione fiseo
locum facerent;quo dici nihil potest absurdius,
cum demum post omnes sanguine coniunctos fisco loeus sit. Ergo aequiores alii proximiorem cognatum ac parentem ad Geldrieum it .lud praedium admitterent, non vero tanquam haeredem, cum alius ex asse haeres sit, sed tanquam sue cetarem defuncti singularem. Et haec quidem sententia tollere videtur inconvenienistiam . quae daretur, si parentem vel cognatum
in speciebus propositis haberemus pro haerede defuncti, ubi alius iure sanguinis vel per testamentum ex asse haeres est. Sed mirabile tamen
est, ut idcirco quis in re, sensuinis iure defuncto sibi delata, haeres non sit, quia alius reliquam haereditatem obtinet . quid enim si re- . liqua haereditas una eum Geldrico praedio parenti vel proximo cognato sanguinis iure pari ter fuerit delatat Nemo dubitat,quin successistitam in Geldrieo praedio, quam in reliqua haereditate pro haerede eenseri debeat. Quid si de- iunctus mortis tempore, Praeter hoc Geldriis cum prςdium, nihil in bonis habuetit i nemo ambiget, quin hec res unica ae sngularis ad succetarem per hqreditatem transeat. Ergo nulla est in hac re juris Geldriei cum extraneis
iuribus necessaria connexio vel e hqrentia ; neque iuris ratio patitur, ut una eademque causa , ius videlicet sanguinis, in eadem re atque inter easdem personas ex rebus separatis dive so iure censeatur. Quid itaque diremus ι an idem, qui ex asse haeredem habet, alium insuper haeredem habebit t Equidem si iuris Romani rationem spectemus hoc minimὸ videtur admittendum, nam alium illum het redem si
dixerimus esse heredem ex asse, tum plures uni pro solido haeredes essent, contra L quod tam 24 I. D. reg. iur. Si vero dixerimus esse haereisdem pro certa aliqua portione universi, tum
cohaeres esset prioris, qui ideirco etiam haeres non esset ex asse. itaque hie, ut alibi sepe, ius
Romanum ei rea rasus in facto occurrentes ne gotium nobis facessit, nosque ad inconvenientia deducit. Ad ea vero quae in usu quotidiano' posita sunt si respiciamus. ae secundum ea hae
reditatis ae iuris haereditarii definitionem conis stituamus, nihil erit hoc loco tam de rerum mancipi, quam de heudorum successione, quod non facilὸ explieari possit. Nam Romani iuris regulae de legitimis ae testatis sileeessionibus hodie varis sunt immutatae. Erat illud ius unuversale atque uni serme per omnes Imperii R mani ditiones, atque idcirco ubique eodem succedebatur iure, & unius hominis unicum semper erat patrimonium. Deinceps vero i super habito jure Romano, gentium moribus ac legibus tui, legitimarum successionum varia ac diversa sunt introducta. In plerisque ditionibus omnia bona defuncti , absque sexus aetatis vel laterum distinctione, propinquis in Pari gradu constitutis aequaliter deseruntur;
alibi, ut in Anglia, solus succedit primogeni-
tus. Alibi paterna patemis I materna maternis
deseruntur, quod in Vice- comitatu Neoma
gens ae Provincia Meehlinteat obtinet. Alibi ii subinde abus mobilium alius immobilium haeres est, ut in superiori Geldria, ubi coniugis
premorientis immobilia bona sanguine comu ctis , omnia vero mobilia, atque insuper m bilium ac quantitatum credita ac debita, suis
periliti conjugi per universitatem deseruatur. Item alibi parens excluditur per defuncti fia- is tres ac sorores, ut in Hollandia; alibi contrIsratres ac sorores defuncti excluduntur per parentes, ut in plerisque Geldriae locis. Item aqalibi defuncto utroque latere eoniuncti fratresae sorores, excludunt unico solum latere paterno vel materno conjunctos, ut in plerisque
Geldriae vicinis ditionibus ; contra in comitatu Lut phaniensi, in Velavia , atque in pleris que aliis Geldriae territoriis altero latere con iuncti eum utroque latere eoniunctis pariter succedunt. Item in pletisque ditionibus sanguinis iure nullae viventium sunt hereditates. ita in superiori Geldria altero coniugum Pre moriente, superstitis conjugis immobilia comis imunibus liberis deseruntur, solo eorum usu
fructu superstiti relicto. inc atque alia legit,
marum luccessionum jura, uti terminos suae ditionis non excedunt, sic nee vicissim ipsa aliis
suo loco cedent , cdm finitae potestatis finita sit
virtus, m. I. Duumrarum C da Deruriantisti Hinc
fit, ut unius hominis unum idemque patri in nium in diversis situm territoriis non aliter transmittatur, quam si plurium essent patrim nia. Quoties enim unum atque idem diversio iure regitur, pro pluribus habetur, uti elega
itaque defuncti suecessores aS i mobilia, item eredita aedebita secundum domicilii legem, ilii
praedia Zutphanica ac Velarica , Lut phanicis ac Uelavicis moribus ae legibus, Hollandita Hollandicorum, Anglica Anglicorum iure, in sup riori Geldria,ite in Viee-comitatu Neo magensista istorum locorum iuribus. Atque hic, prae ter Romani iuris rationem, unius eiusdemque defuncti diversa constituntur patrimonia, diis versae hqreditates, ae diversi haeredes, non proportionibus haereditariis, sed ex asse. De qua sententia quamvis ambigat Iohannes Corrasius
ubique obtinere stritat Argent raeus L Itoss. 6.num. 26. in m. Se secundum eam in senatu Parisensi, Tholosano atque sibi pronuntiatum reserunt Petrus Col alius in I. si dus 6. D. de
euictimitas, Nieolaus Valla de relas dubiis troeyar. 2 o. quasl. 22. Ludovicus Charondas in νεθα ituri, Gallici lib. 2. Resspon. 37. orti . q. Re. 2I. de Joannes Corrasus L . s. Nec deest Romani iuris exemplum , ubi unius & eiusdem hominis facultates diverso iure censentur. Nam si miles alium castrensium, alium eae terarum
rerum ii redem scripserit, quali duorum hominum duas facultates intelligi, ait Iulianus L 1 in I.
732쪽
in L his tretanis i . q. i. D. δε restam milis. Sic item de de unius eiusdemque servi duplicis iuris peculiis exempla haheaeus an . hinc quarιιur h. i. D. depectis. Cum hse ita sint in rerum mancipi successionibus varie delatis, satis quoque expeditam habebit explicationem quellio de haereditaria seudotum successione. Nam si aliis nudorum , aliis rerum mancipi successio sanis uuinis jure a post emo desuncto deseratur , vel si aliis sanguini, iure leuda, aliis teliquum defuncti patrimonium testamento deseratur, dicimus utroque casu seudorum successionem esse haereditariam , & qua contra ex Romano iurei suete allata, non minus hic sublata esse , qu mcum rerum mancipi varia inditur successio. si quis iterum objiciat, res mancipi sve altodia communi euiusque territorii iure, seuda autem secundum specialem primet coneessionis legem desertii respondebo non eo minus hanc quam illam esse haereditariam successionem, cit multoque ea se succedatur secundum legem rebus praescriptam, nee intersit, in hae quςstione, quis legem illam dixerit, cum S bona mancipi ex lege testamenti haereditario iure transeant, atque a iure publico sit, quod res mancipi testamentis, seudales ex prima cooeessionis lege successoribus deserantur. Non item obstat,quodUOttomannus, Obertus Giphanius atque alii
obiiciunt, in seudorum successionibus semper
dominum spectari, quas auctorem ac donat rem a quo concessionis renovatio petenda est.
Naec enim eoncessionis renouatici non est gratia nova, sed iuris acduisti quidam eonfirmatior atque idcirc3 adhue non abs re quaeritur, an successor ius hoc 3 domino confirmandum proximὸ defuncto vasallo vel alii serat accep-I tum. Hoc loco etiam non admittimus haereditari arup successionum differ8ntias, quibus subis; nde Doctore, ludunt in suis de iure responss. Ptimum, aiunt, haereditaria est successio, quando tam in ipso seudo , qu m in reliqua het reditate succeditur iure hqreditario , id est, quando seudum obtinetur tanquam res haereditaria. Deinde etiam hqreditariam vocant successi nem , quando seudum extra taxationem haereditatis , eum ipsa tamen haereditate, a desuncto suceessori desertur. Quos successionum m dos aiunt in eo convenire, quod Qecesbrne tro casu possit hireditatem repudiare seudo reis
tento ; in eo veris differre quod successia prioricasu eodem moAo in seudo, quo in reliqua haereditate haeres sit, posteriori vero casu haeres nudum habeat extra causam h greditatis. Hu- , Ius differentiae rationes ac principia Doctores deducunt partim ex iure Longobardi eo, partim ex eoneessionibus alleui eiusque haeredibus fictis, eoque iuri Longobardi eo derogantibus.
δx verbo haereri, deducunt primum modum,exsure autem Longobardico,prescribente in certa specie seudali successoti necessitatem agnoscen Ax haereditat s , deducunt alterum inodum. Haec vero principia nos paulo antὸ rejeeimus:
insuper spectita verborum proprietate idem esse dicimus, haereditario iure in seudo suecedere: di successionem seudi esse haereditariam i vehe.
menter autem pugnare inter se , nee in eodem
subiecto concuirere post e, ut seudi successio sebi reditaria , sue ut haereditatio jure in seudo
succedatur, haeres tamen seu dum habeat exti causam haereditatis. An veris ac quando se dum , haereditario jure delatum , veniat in lixis reditatis taxationem, alia quaestio est, quamnam a. 1is. a. tap. q. explicabimus. & tertius apud Doctores haereditariae successionis modus, cum quis haeres quidem esse tenetur primo acquirenti. seudi tamen post mortem collateralis agnati delatam successionem retine. te possit, illius agnati haereditate repudiata. Sed commentum hoc paulo ante expunximus. Concludimus itaque, haereditariam esse sue-eessionem , quae sanguinis iure a postremo de sertur defuncto. E contra successionem esse ignon haereditariam , qui ab alio quam a postremo desertur desuncto a atque idcited in succensone a postremo desuncto delata spectati pro
pinquitatem, quae est inter postremum desun-ctumae successorem: In successione uetis aliunia
de quam a postremo destincto delata, solum spectari ius propinquitatis respectu illius cui
succeditur non vero respectu postremi desu cti. Item seudum 1 desuncti haereditate municipali separari posse, quando in seudo alii quam
postremo succeditur defuncto, non vero ab haereditate pariter eidem delata separari posse, quandocunque succeditur postremo defuncto: tive quando seudum a defuncto capitur iure haereditario. Atque harum differentium sue- cessonum causas constituimus in differentibus cujusque gentis moribus, atque in concessi num instrumentis illis consormibus vel evide
Sanguinis iure postrini d functi issceniuntius delata fetidorum siu c6fio, fit ne hareditaria vel non
q. Hac est ratio, cre funus studum a patre re si tim
Exprimε concessionis provisione seudum
uni poli alterum desertur, vel tanquam sanguine eoniuncto, vel tanquam substituto Jus sanguinis plerumque derivatur a postremo desuncto, subinde etiam a primo acquirerite.
733쪽
sybstitutus suum ius soli domino fert accepistum. Itaque in priori solummodo casu quaeri. tur , sitne hereditaria vel non haereditaria successio, quae sanguinis Iure ex primi concessio-i nis provisione defertur. Hoc de novi seudi lue- cessione, sive de successione prima defuncti liberis delata Doctores frustra quaerunt ἔ namque hi sanguinis iure non alii quam postremo succedunt defuncto, qψ idem qst de primus acquirens, atque idcirco , secundum definiti nem modo constitutam, non aliter quam haereditario jure succedunt. De seudi vero patet- ni atque antiqui successione , proxime defitiacti descendentibus delata, magis ambigi potest, utrum jure Longobardi eo ea successio sit ha-
reditaria vel non haereditaria ι cujus quaestionis decisio ex eo pende , ut constituatur, utrum descendentes proxime defuncto parenti , an vero primo acquirenri hanc successionem immediat E ferant acceptam. Immedia id, inquam: nam etiam qui per successionem quamvis longissimam primo acquirenti succedunt, non minus illius successores intelliguntur , qua m qui principaliter atque immediatὸ succetares existunt , L I9 . D. de reli iur. σι fili. c. de red. iniis. Receptissima est seudistarum regula, proximὶ desuncti descendentes principaliter atque immediatὸ primo acquirenisti, non postremo succedere defuncto , atque idcirco eos jure non haereditario succedere , pro
qua tamen rapinione neque apparentem rati
nem neque seudistie; iuris au toritatem addu x eunt. Nos contra dicimus, descendentes proxime defuncti, in seudo paterno vel antiquo, pricieipaliter atque immediate succedere proxi: deiuncto: atque ideirco eos succedete iure haereditari . pro qua opinione neque rationes, neque seudisti ei iuris auctoritates nobis desunt. Primum enim si defuncti Aescendentes primo 3 acquirenti non proxime desuncto principaliter atque immediatὸ nudum ferrent aeceptumitum proxime defuncti fratres ac patrui, tanquam primo acquirenti proximiores, in seudiantiqui successione excluderent defuncti descendentes , tanquam remotiores a primo aequirente. Quia verisὸ contra descendentes proximὰ de uncti excludunt illius fratres ae pa truos , consequens est illi defuncto non primo acquirenti principaliter seudi succissionem set ri acceptam , ac ius avi ac reliquorum aseen. dentium in nepotes non aliter, quam per patrem in filios mediate derivati; ut si quid a sua
perioribus sanguinis iuret post patrem luccedentes nepotes habent, id habeant per patrem, atque ex illius persona. Nam totum lus seudi, ruod fuerat primi beneficiarii, per mortem tyus in filios transiti ut quemadmodum primus bene seiarius ex prima eoncessione sbiseudum obtinuit ae suis deseendentibus, se
post ipsum ejus quoque filii illud ex successo
ne ac concessonis renovatione sbi habent aestis descendentibus. Unde etiam variis in iure seudistico locis destendentes vocantur hqr des , non modo respectu primi acquirent; led etiam principaliter respectu proxime defundit,
stincti descecidentes secunda, tertia, vel qua ta successione itis obtinent in seudo , quam suceedendo in locum desuncti, sive ille desunctus solam suam portionem,di vitam,vel indivisam sve ut lolet) totum leudum paternae haeis reditatis divisione obtinuerit. Rus enim quod ex divisone obtigit, partem unus haeredum acquirit iure proprio ut suam I partem iure
quodam permutationis ut alienam, uti notat
Bariolus in I. cum sucis D. δε πιας. itaque seu dosve toto sive pro patie ad unum, filiorum sue-eessione vel divisione delato, descendentes ex illo necessionem semper eapiunt ab ultim Dsessore , atque excludunt teliquorum filiorum descendentes. Atque hinc manavit, quod s- qtius , hireditate patris omissa , seudum a patre relictum consequi non possit, sed vel utrumque retinere vel utrumque repudiare debeat, uti distitis uerbis disponitur in ι . i. An agnatasisIMim , s in c. i. similiter in fin. De Capitan. at trinam veni st. De quibus locis . per se quidem satis clatis, tamen mirabiliter Doctrire ob inconvenientiam suorum principiorum laborant. Verissima illa ratio est, quam di Cu- iacius probati quod si ius in seudo principalia ter atque immediatὸ succedat patri non primci acquirenti, atque idcirco, secundum desiti itio nem modA constitutam, non aliter succedati quam iure haereditario. Ergo separare bona atque haereditatem patris non potest. Atque hae eomnia dicenda sunt, non tantdm si se odi pri
ma eoncessio facta si alicui pro ipso eiusque haeredibus, sed etiam si ea facta si alicui sim plieiter , sve pro ipso eiusque filiis. sive pro i so eiusque descendentibus, sive qua simili scir-
mula. Sanguinis enim iure ex omnibus istis coneessionibus descendentes succedunt proxime sese in .
Virum si haereditaria vel nou hare ditaria sudorum Longobardicorum successo, delata Gilateriai Abuspostremi d functi Z
2. Proximias alia gradnum , alia siclearum. . G iam in linea cogare rati aliter numerama iure civili, quavi eamnico. q. In iure Iouebarica graduumputamursitan vitio crinis. s. lanearum proximias ausis compuranda , secun ues
734쪽
. Cap. I. h. his vero deficientibus, de sue-cess. fiat. explicasti . s. Cap. a. h. paternum, de natura successseud. explicasin. s. Oloadi interpretaria improbatur communiter νι- αφια Dem rivi Iacobi. n να
ini sunt a latere postremi defuncti, non
eodem iam: t modo sanguinis iure sucina cedunt i in quibusdam enim se is languinis jure principaliter suceedunt proximὸ defuncto, quo casu successio est haereditaria; in aliis vero principaliter atque immediatὸ succedunt alij, quam postremo defuncto, quo casu non haer
ditaria est successio. Ptimum videamus, ex quamisona Longobardica seuda deserantur. Habuit hoc ius, ut initio huius tractatus diximus, suas periodos. primum nulla agnoscebatur si
sumis iure successio. Paulatim velis post defunctos alij sanguinis jure admissi sunt, sed longo tempore non aliorum qu m postremi desuncti descendentium fuit successo, eaque postquam descendentes suo iure, non ex mera d
rei di gratia succedebant semper haereditaria suit, nec alio illi quam haereditario iure ad se
da adspirabant, uti capite proximo explicavi mus. Descientibus autem postremi defuncti descendentibus jus seudi expirabat i eoque a latere venientes agnati, quamvis a primo acquirente descenderent, fuε re exclus, domino rem suo iure in dominium suum revoeante. Prima namque concessio ficta quidem sietat vasallo ejusque descendentibus sed descendentes successionem agnoscentes pro se tantum suisque liberis, seudum eiusve viriles portiones aequirebant , quique ex illis in solido vel in parte semel erant melos, semper excludebantur, adeo ut ne quidem una linea des eiente, proximis locus esse potuerite non quidem ex persona primi acquirentis, cui semel fuerat successum; non item ex persona postremi defuncti, qui suececs ne ae renovata concessione seudum ejusvδvirilem portionem pro se tantum suisque descendentibus aequis uerat. Deinceps autem sive nova constitutione , sive longa observantia suit inductum , ut a latere venientes agnati, a primo acquirente descendentes, seudi renovationem possulandi ius haberent. ad instat haeredum , non tamen ex persona postremi desun-cti ius ius morte censebatur extinctum. It que ius hoe agnatis defuncti principaliter atque immediatὸ Aeserti Doctores aiunt, ex persona primi beneficiari j. Unde quidem esicitur, quod illi volunt, hane esse non haereditariam successionem , sed etiam escitur, quod illi non admittunt , omnes agnatos pariter succedere, cum
omnes aeque ab eodem primo beneficiario del-
cendant, nec suris Longobardici vel Romani ratio in descendentium successione ullam proximitatis admittat praerogativam. Contra a
tem non omnes agnatos pariter succedere, verum proximitatis esse praerogativam, omnes aiunt Doctores, idque verum est ac probatur i. i. s. his vero deficientibus. Desuties.sat. O in ri . lasimum. De natur. Aretest. stad. Itaque porro 1 inquiramus, cujusmodi haec si proximitas. Alia enim est personarum per se, alia ratione linearum, illa ex numero graduum; haec ex eommu nis patentis proximitate censetur.Gradus aliter a computantur iure eivili; aliter iure Pontificio, unius discrimen notum est ex eap.adsedem. 3 . . s. Receptissima est sententia, gradus esse connumerandos secundum ius civile respectu proximὸ defuncti i atque idcircis fratrem defuncti patruelem praeserti fratris patuelis filio, item fratris filium praeserti fratris nepoti, quia illi uno gradu sunt proximiores, non quidem primo aequirenti, sed proxime defuncto. Unde it rdm essicitur, ab eodem proxime defuncto hane successionem capi, eamque idcircA successionem esse haereditatiam, de quo Doctorum inextri eabili labyrintho diximus plura su . s. 3. Sunt vero & alii, qui gradus in Longobardicorum nudorum successione numerari ψolunt secumddm ius Pontificium , idque probare nituntur ex cap. I. Sa visae assuri priveris, ubi dieitur ad beneficii petitionem admitti, qui quarto gradu remoti sunt ab eo, qui id aequi fuit, atque item ex tap. sviis bene. de pratis.sea . Men. ire Lollar. ubi mentio fit se eundae , tertiae ac quartae ge nerationis. Sed illis locis non tractatur de pro- sximitatis inter agnatos praerogativa, de qua hoe loco quaerimus. si veto quod illi horum locorum argumento volunt θ proximὸ defuncto
proximiores, secundum computationem Ponti inficiam remotioribus sunt priserendi,ut exempli gratia,frater patruelis fratris patruelis filio tamquam in remotiori gradu eonstituto:denuo eGeitur,quod evitare voluerunt, suceedi proximὸ defuncto, eoq;hane esse haereditariam successonem. superest itaque sola linearum proximitas. sed hane quidam opinantur non esse aliam, quam quae aestimatur secundum computati nem Pontificiam , cum utrobique non per innarum numerus, ut in iure civili, sed sola distantia a communi sipite tonsderetur, quod primus scripsi Franciscus iacit tomannus in Ag rat. studui. ωνι. s. quem sequuntur Harimannus Pistoris fib. a. μὰ l. 19. Obertus Giphanius
autem saliuntur. Nam Pontificio iure propinquitas quidem aestimatur ex generationum numero , deducto a communi parente ad alteraistrum descendentem in lines utriusque aequilio blici, vel ad remotiorem descendentem in linearum inaequalitate et ut exempli patia, fratres
Iairueles invicem secundo gradu,sratris patrumi, filius a sei patiis satre patrueli tertio gradu distat; qui fiater patruelis a communi parente
at Mais urepta Tertricli pontiat qui itaq
735쪽
secunda : fratris vero patruelis filius tertia generatione distat; linea vero utriusque ei, de cujus agitur propinquitate, aequὰ est propinqua , cum eundem atque aeque propinquum ha-ε beat eommunem parentem. Ergo collaterales postremi defuncti sola linearum non graduum succedunt praerogativa, ac nudi successionem principaliter atque immediate capiunt a communi parente, non a proxime defuncto. sunt.
que in hane rem seu disti ei juris det isones satis
evidentes e primum quidem is φ. a. f. si vero, is stiri Nothia mi Comitat. irem is t. a s. his ue/ὸ
fratre sine liberis defuncto, fratrem ae statiis situm ex persona patris supressere atque ult
riores excludere, post statres patruum ac patruorum descendentes admitti ex persona avi, Deinde & reliquos ulteriores agnatos ,s bene
scium fuit illius patentis, qui illi suit agnati ni communis. Quod paulo latiils explicatur in
e. I. h. patera. de ninara. sae stia. ubi talis propinnitur silectes. Sempronius milas quatuor superis
stitibus filii, decessit, ejusque benescium soli
primo divisione haereditatis obvenit. Primus tres fisos reliquit, Titium , Maevium, Gaium. Maevius duos filios, Marcum ac Pomponium saperstites reliquit, item Tettius filium Oth nem. Quartus deinceps post agnatum pomponium ex filio defuncto nepotem Caesarem reliquit , quemadmodum in sequemi schemate d lineavimus.
Beneficium 1 primo ad Maevium, a Maevio frater, non item tanquam primi benes elati; I ad Pomponium devenit: hoe sne liberis de- pronepos, neque etiam tanquam primi nepos, functo, quaerebatur quibus beneficis successo sed tanquam filius Maevii, qui utriusque fue-xompeteret, an soli statri Marco, an vero pa- rat eommunis parens. Τι hoe est, ait Feud ista,',iter Titio ae Gaio defuncti patruis, atque ia- quia Athaν tine seium ad proximiores pertinere. Nam super feeundo Tertio ae Quarto defuncti pa- linea Marci lineae Pomponii prae reliquis lineis truis magnis. Si verum est quod Doctores est proximior. quod vero ine. i . An ilia qui inis aiunt, agnatos defuncti succedere tanquam re fetis strirem Domiam, proximitas reducitur primi beneficiis ii liberos, atque ad eum solum ad ordinem graflus , qui continetur in legibus: respectum haberi, nulla ratio est eur non om- id sue de legibus Longobardicis ae Pontificiis nes smul succedere debeant ,& quidem se- eum Hottomanno , sis de legibus Romaniscundus, Tertius, ae Quartus ex propriis per- eum Culacio atque aliis accipiamus, eum hoc sonis tanquam filii , singuli in quadrantem; loco minime conciliari potesti sed novum non item ex persona primi Titius ac Gaius nepotes est, ex varietate eonsuetudinum vel opini ae Marcus pronepo, snguli in reliqui quadran- num loea seudistieorum librorum in v ieem puis ais trientem ; vel f sola proximitatis non etiam gnare. Nee enim unius Gethardi atque Oberti, repraesentationis habetur ratio , secundus, sed aliorum quoque multorum posteriori aeui Tertius, ae Quartus, primi heneseiarii filii, Iur. Consultorum responsa in librum posteri excludent nepotes Titium at Gapum, itemque rem eongesta sunt. Ineptum aptens est quod pronepotem Marcum. Sed contra respondetur, Doctores opinantur, in L q. ρvieratim, succesis beneficium pervenire ad totos & ad omnes, sonem capi ex ultimi defuncti persona , atque qui ex illa linea uni ex qua suit defunctus. . ideiria illius decisionem tantdm procedere in Itaque primum exeluduntur primi beneficiarii se ussis haere itariis, ne contradicat textus ine. filii, cum non sol ex linea pii mi, non item i. ah. is vitris fetis. PorrA Marco sine lihe- succedunt Titius ae Galus, quia non sunt ex li- tis destincto, Titius ae Gaius succedent nonnea descendenti Metuit; solus succedet Marcus tanquam defuncti patrui, neque tanquam pri- defuncti stater, non tamen tanquam defuncti mi beneficiatii nepotes, sed tanquam primi
736쪽
filii. Item Titio sine liberis decedente, Gaius
succedit non tanquam Titii stater, sed tan. quam Primi eommunis parentis filius. Mortuo
Gaio sine liberis, s supersint Secundus illius
patruus, item Otho filius Tertii, ac Caesir n pos arti ae de suecessione quaeratur; respo detur , omnibus ex primi linea defieientibus Omnes alias lineas aequaliter vocari. Itaque in hac demum postrema specie verum est , quod Do res aiunt, Longobardi eorum seudorum Recessionem principaliter atque immediate de
Ierri ex persona primi benefictar i , quia hie lisneae deficientis ac reliquarum linearum coinmunis est parens; quod admodum ineptὸ D ctores ae sine ratione ad descendentium sueresesiones tradu re. Ergo cum hie tres lineae s perstites, 1 communi parente deductae, postr ino defuncto aequὶ sint propinquae, succedet post defunctum primo beneficiario, Secundus tamquam filius, Ottho tanquam nepos, Geis sar tanquam pronepos. Huie autem seudisticae deeisoni manifestam vim facit oldradus in tonis' p. a 3. in La. ubi, quod hie dicitur omnes v cari , intelligendum esse ait, data paritate graduum, alias enim proximiorem quemque primo loco videri invitatumi proximiorem auatem Oldradus intelligit in propinquiori gradu
constitutum, argumento L pra. 69, s.statre D. da legat. 2. Item quod hic dicitur aequaliter omnes vocari, Oldradus ait, non notam aequalitatem voeationis, sed aequalitatem distributionis inter vocatos, ut in capita veniant non in stirpes, adducens exemplum L filiinras 1 3. tu lis. D. de bonis Mers , ubi proximus qui Dque ad haereditatem liberti vocatur, ac patroni filius excludit eiusdem ex altero filio nepotem ι item si ex duobus patronis alter unum ilium , alter duos reliquisset, viriles inter eos partes fiunt: Atque ita etiam post Oldradum hune locum intelligunt Iacobus Bellovisus. Andraeas de Hernia , Martinus Laudensis, atque alij communiter Interpretes. Sed frustra ex iure Romano subsidia quaeruntur adversus expres sax seudistici iuris decisiones, ubi propinquiores V cantur, non qui in propinquiori gradu, sed qui in propinquiori linea liint constituti; atisque una linei deficiente, omnes aliae lineae aequε propinquae vocantur aequaliter. Itaque illi oldradi regula inverti debet, ae dicendum est, hiis verbis notari aequalitatem distributi
nis inter vocatos, ut in stirpes veniant non incipitat nam de stirpibus, sive de lineis vocat rum , non de perlanis dicitur, omnes aequaliis ter vocari. Ergo si ἡ tribus lineis voratis in una tres, in alia unus, in alia duo fuerint; non pro numero capitum, secundum opinionem oldra - .di, in sextantes, sed pro numero linearum iatrientes fiet divisio, inaequaliter enim lineae vocarentur . si in sextantes civisio fieret. Juvatur haec interpretatici ex eo, quia Doctores a Iunt , si testator, in desectum unius vel desceno
dentium ab aliquo, vocaverit descendentes pluribus aliis per stirpes; quia stirpes omnium
sunt vocatae, omnes concurrere, quamvis aliis
quis de una stirpe defuncto sit proximior, uti responderunt Socini, Senior & Iunior, Paulus Parisius, Portius, Immolensis atque alii quos allegat M. Antonius Peregrinus ἐν fiden
etiam in exemplum adduci potest deeso Baldi inem d. 138. inrip. factum ali est M. 3. ubi ait, neminis ad henenc ij suecessionem post maseuislos prima concessione vocatis, non eas tantum
suecedere, quae succederent ultimo masculo, sed omnes seminarum lineas. quia pariter
primo acquisitori successissent. Hanc seudistic io successionis proprietatem vidit Signorolus de
Homideis eoή d. ix. uum. 3. atque ex parte sub-
odoratus est subiisssimus Galliae Pragmatieus Petrus Iacobi in ptis rea pure tosissime ex αδ-ribus ; qui tamen in applicatione iuris ad si gulas species multum adhue fallitur, ac tandem Romani iuris praejudiciis occupatu/ ad eam munes dilabitur errores. Haec itaque, ut hoe i irandem cap t concludamus, secundum ius Longobardieum seudisticae suecessionis summa est: in sesdorum concessione temper rensiri vocatas, lineas omnes a primo beneficiatio descendentes r seudo toto vel pro parte ad unam lineam delato. dum supererit aliquis ex illa linea, nullum, qui ex alia linea veniat, admittendum esset linearum semper non graduum sucredi praerogativa r a latere venientes agnatos non ultimo posse ri, sed proximo communi parenti principaliter atque immediatδ ecedere, atque idcirco iure Longobardiecimilateralium in seudis successionem esse non
haereditariam: itaque a latere venientes agna tos haereditatem Pariter delatam repudiare riposse seudo retento, secundom tera. in . I. M Ag 1. vess. ω in ca . i. s. sivi. De Cap nee qui curiam vendidit, quod susceperamus taecapite demonstrandum.
Euo iure Conterales postremi δμ cti succedant, in Geldria, ZM-phaniae ae vicinarum ditionum
i. Duplam festi demam subinde ad alimam pin
ma acquirensa 46tendentibus riserumων.
q. In odimbus studis supra ictis futuώιαν postrem. defuncto
737쪽
SUperest ut, post reislutas seudistariim
scrupulositates atque inextricabiles errores , videamus, quo iure nostratia ac vicina
rem ditiorum seuda postremi possessoris collaretalibus deserantur. 1 p Zutphanica seuda deerrant subinde ad alienam prosapiam atque ignotum genus , solao duum praerogativa respectu postremi defuncti.
, , In stabanticis, Meinliniensibus , Vale-kenburgensibus, Flandricis, Gcldricis Mont- sortieis, Trajectensibus, Transsulanis, Hollandieis ac Mychanis seudis paternis, nullus quidem de materna linea ex concessionis tenore admittitur i de vicissim nullus de linea paterna in seudis maternis, ut plane extraneus &in concessione locum non habens. Propinquitamen paterni lateris ad seuda paterna, de propinqui materni lateris ad seuda materna U cantur , etiamsi non descendant ex animo beneficiario, habeturque lola ratio propinquita-- tis respectu postremi defuncti., Reliqua lauda, imperii videlicet, item Cli-' vita ae Juliarenta, sunt quidem affixa anguini a primo benefietatio, deducto inter eos tamen qui a primo beneficiario descendunt, sola
graduum non linearum , succeditiir praeroga tiva ἔ ut exempli gratia patruus, in propinquiori gradu constitutus , praefertur fratris ne poti, quamvis in propinquiori linea eonstituisto ι item fiatris filius praesertur fratris nepoti, quamvis in aeque propinqua linea constituto. Ergo in his quoque seudis collatera lex non communi parenti, sed postremo beneficiario, sanguinis iure principaliter atque immediate
Itaque in omnitas hisce seudis , linguinis qiure collateralibus postremi benefietari, delata successio, semper est haereditaria. Postremi beneficiarii, sine liberis maseulis Ideeedentis, lus in seudo reino masculino ponitas evanescit, eiusque collateralis agnatus, non tam ab illo, quam 1 communi parente, suum ius redemptionis dedatit. Itaque non absurdὸ quis dixerit, hune venire iure non haereditario, ac posse haereditate non agnita seudum 1 Domino redemptum Obtinelle. Atque haec de legitimarum successionum disserentiis, quas prolixiori demonstratione explicare habui laecesse, quia vulgo malὸ γ ceptae peritissimos quoque rerum Arenuum perturbare solent ἔ mixta intempestivὶ eonsiis deratione Romani iuris, ae specialium cuius que loci consuetudinum, cum moribus Lo
I x t M u s de seudis constituendis atque acquirendis., Proximum est, ut de varijs seudorum juribus, seud l iratum effectis ac consequentijs, differamus. Haec verbseud alia jura in cransiderationem veniunt, vel respectu
--Domini , vel respectu vaselli. Ergo binis titulis hic
738쪽
I Ura Dominica considerantur , primum quidem in proprietate aedominatione seudi ; deinde in per natibus Valalli praestationibus atque obsequijs seudalibus: item in Dominicis ac seudalibus curiae honorariis , sive laudemi js ; denique in Dominica manus injectione, atque in seudotum commissis ac aperturis. De quibus singulis videbmus , sitque
droi qua Pο est Iupινυαaa. FEudi respectu Domino eompetit directum dominium, Quod in libris teudorum nanistas vocatur ae distinguitur a iure valalli, quod in libris seudotum H Urifractas, de alibi in antiquis Othonum Caesarum diplomatibus ius timβῆ appellatur . illo namque seculo non dum erant in usu directi atque usim rimim' u cabula. Huius directi dominii nomine Dominus rem seudalem possidere dieitur: eamque
possessionem DD. . lem vocant , distinctam 1 possessione nasurali, quae est penes vasallum Hi ne si vasallus ab alio non vasallo possessione x suerit deiectus, Domino quoque adversus vim facientem interdictum competit ι nam per vasallum possidentem ae vim passim Dominus possedisse ae vim passus censetur, ut notat Ma tha us de Amict. ιη tonitu. inrisum Suilia lib. Dd violentia circa possest. num. I a. . Porro de hae dominici directo quaeritura An longa reeognitioni atquφ obsequiorum omissione praescribatur Est receptum, vasaIIum contra Dominum nullo unquam tempore 3 praescribere ε quia ut visat s nomine Domini tenet, Se rem alienam non suo nomine teneas. sibi non usucapit. . Quod si rem liere initio titulo fe ali Misceptam, poste suo nomine possederit 3e uepropriam habere coeperit, itaque eam tenuerit longo tempore, 'Anne hoe saltem casu prae scriptioni locus erit ψ Non esse videtur, quia suae possessionis eausam nemo sibi ipsi mutaro potest. Quod etiam procedit in hqrede, ut raecis μεscriptione Dominum excludere possit; eum vitia podessionum , maioribus contracta sperdurent. Ac successorem auctoris sui culpa comitetur.ς idque etiam receptum est in litigulari succetate . qui inconsulto Domino quamvis bona fide 3e instiens seudum emit . int ne que hie temporis praescriptione ius Domi dii-
eum excludati elim ius commune in ι. imperialem de trahi . sisI. aliis. ρον Deier. hujusmodi alienationi resistat. sed controversum est . Acine saltem triginta vel quadraginta aprioriam praescriptio obstet Domino 'Cujacius Ox Rimat, triginta annorum praescriptionem Domino obstare. Glotagraphus in c. i. F. παs. ω- m
739쪽
ted. γήιν 1. de Capἱt. cimavi, Omnes reliquas praeter quadraginta annorum priscriptionem exeludit. Matthgus de Amictis in L g. piare. Nanam. 24. O seM. & Iulius Clarus s. stud. ira 3. 43. solum tantum annorum ad mattunt praescriptionem. s Et quamvis ea priscriptio propter vetustatis authoritatem excepta semper intelligitur; a
Alii tamen hoe ius Dominicum ne seculari quidem Domini silentio perimi censent, idque aliquoties in supremis Galliae curiis iuἡicatum
refert Ludovieus Charondas lib. a. ν Immar. I. cap. 48. eaque nostratium peritorum, circa nuda quae ab hoe Dueatu ac Comitatu re cognoscuntur , receptior est opinio. Nee distinguunt, ipsus vasalli haeredes an extranei ponsideam, neque etiam si quis rem bona fide tanquam liberam aequisiverit; quo tamen casu a s Domino acquirenti Obsequia atque ossicia expressim negaverit, deinceps antiquitati starem, quamvis aliunde fides peti non possit.: Domino insuper eompetit iurisdictio nuda.
Iis, tam voluntaria , quam eontentiosa. Hues quoque spectat, quod non alitenqu m per m num mediam Domini, vel saltem ipso auctore ae eonsentiente , pr sdia seudalia alienentur, et ranscribant ut, Oppignerentur, in antichresincedantur, reditibus annuis obnoxia reddantur. - Proximus autem semper Dominus non superior requiri debet, nisi proximus necdumst in fide sui Domini, vel nisi sine legitima
causa assensum praebere recuset.
io Dominus item seudi venditi , inque suas
manus sub fiducia refutati, habet retentionem pro pretici convento. Itaque exponere D mino vasallus debet , quantum pretium ab alio revera accipere possit. Habetque Dominus alibi sex hebdo Rias , alibi tres menses ad deliberandum , an tantam praestare quantitatem, ac praelatione sive retentiona uti velit. . Est vero eontroversum , an ne Dominus in possit hoe iure retentionis uti in commodum alterius ' Non posse , opinantur Guido Papaeotis 4ii. N Carolus Molinaeus in trabiam nesi Parisi Mesiis. i. q. 2o. bos. in verb. Ie seignem'sindit B contr1 posse Dominum hoe iure uti pro tertio, in supremo Parisiens senatu fuisse iudicatum reserunt Ioan . Imbert. in rauis Aalisis GaIlla s. Cedens Ludovicus Charondas in ν θοή,1 seris Gallici lib. . e . Α . ae Bacquetus de iuribus Coronae Franciae lib. s. cap. 12. meque jure utimur. . , Ipsum vero Domini vicarium, absque ex2presso mandato , non posse hoe iure pro tertio uti , senatus noster judicavit, Anno is i 6. Nane veto alienati inque suas manus resuritati seudi retentionem Dominus tum demum habet, ubi nudum venditum est , non vera tibi per vasallum alteri ex causa donationis destinaturi alioquin Dominus semper vellet,sbi potius quam alteri seu dum sonari, atque ita semper impediret donationem. Non etiam
incauta permutationis, quIa non est In pol state Domini, eamdem rem offerre P pro qua vasallus jus suum eum altero commutat, at idem pretium offerre est in eius potestate. Quod vero Charondas lib. a. νεμο. 7. &
MV l Iardus fib. q. decisq6. num. a. quaerunt, audominicae retentioni praescribatur, ea quaestici Gallorum quidem moribus congruit, in no stris vero iudieiis usum habere non potest. Galli enim sua seuda ad instar altodiorum, per actus privatos, extra Domini Suriam ali nant . itaque ibi non incommode quaerituri. An post alienationem annis triginta elapsis, Dominus recte intendat, eam praedii nudatis venditionem pro pretio convento sibi esse transcribendam a nostratium vero seudorum alienationes non ' ter fiunt, quam Per m . num mediam Domini; neque retentio dominica exercetur, nisi post fiduciariam Dudi rea sutationem, atque antὸ ejusdem novam coacessionem.
CAP. II. Ne personaliIus Praestationibus atriquι Obsequi' seudactus.
i. Radisum iura apuι Gel os, ω vitinae sint miniis, non personalia. a. minas quomodo μαπυαν ad iam ne amemst vasallam. 3. Aquitem studum rem p astare timetiam, G rim successor hoc ren ara. Musori domim etiam tim iam est renovandiam . Curator minoris nomine bomagium praestat, fid minas disserre hoe nolit ad legumam eius πιε
s. Quanam aras o legitima maribus nostris.
9. Vasatis naestram timarium mestitura reumatu .io. Catalogum rerum se aliam tenetur visurus re pissitus exhibere. xi. Masallas an paser sine venia Dominum in isti et care, Dessamosam actionem adversus eum instituere., 2. Vas clus isses fidem Domino. is. Masalti obsiequia alia honoraria, alia iussiciaria, alia militaria.
740쪽
SFquitar , ut de personali jure Domini, s.
ue de iis qui vasa pus suo Domino debet, agamus, in quibus primum sunt, homagium,
novae concession s postulatio, rerum 1euda
lium Catalogus, reverentia, fides, Obsequia, item dominica ac nudatis Curiae honoraria. , Et haee omnia moribus nostris vasallus nonhrincipalitet exitia persona debet, sed praediiseudalis nomine; nostratia enim seudorum jura sunt mere realia, nee personas nis in cons quentiam rerum consideramus. Quod etiam de Gallorum seudis observarunt Carol. MO-κ inius is ten=er. parisiens ris. I i glos N Renatus Choppinus ri domani o nantia tis. 3.rit. 13. nam. a. Itaque aliena est a moribus nostis opinio Dutandi in lib. 4. 9tuli ιιι. δε seudis,
I. Bh. nam. q. & Oberti Giphanil deia'. setia cap. xli. nam. 9. qui actionem p judicialem dominis accommodant, in perlonas eorum in sesea vasallos negant. Quomodo ergo sic eurretur Domino' Capiat seudum suum, ait faber in s. praeiadiιiales nam. x q. In listit. de amoniam, ideli, manum iniiciat, vel petat tanquam commissum. Et homagium quidem praestare debet,
a qui primus studum aequis vit, idque illius
successor renovahit e nam iuramentum quod
primus beneficiarius praestitit personale est. insuper in successore Domini ho magium
esse renovandum moribus receptum est, quamvis iuramenti vis ad Omnes ejus, eui juratum est, successbres extendatur, si veritas i q. de ia- ramens. Verum lixe homagii ac iuramenti tepetitio utilis est, ad admonendum vasallum religionis, quam novo debet Domino, utroque vero easii Dominus eiusve successor intra annum ac diem requirendus est.
sed minori s nudi Meeesio fuerit delata,
Curatores dilationem a Domino petent, o nec minor ad legitimam aeutem pervenerit ut iuramentum praestare possit. Estque moribus nostris legitima aetas, cum masculus vigesis retim , at scemina decimum octavum annum impleverit. Neque agnoscimus distinctionem, Romano iure proditam, inter pupillarem ae minorem aetatem, item inter tutelam accuram. Si Dominus requisitus patientiam praestare nolit, eo casu Curatores vice minoris, ho-magium ae fidelitatem eum laudamentis praeis stabunt, ac promittent minorem homagium renovaturum, ubi ad iustam perveaerit aeta
di Homeli ratione vatilli distinguuntur in Iigios, & non ligios. Ligii dicuntur quas o
ligati . notante Κrant et io, lib. Nortaean. q. cap. T. quae vox Italorum propria est totalem signans sit biectionem , eodem Krantris auctored. ι.ε. q. cap. 9. occurrit ea vox subindὰ in antiquis nostratium seudorum registris, ut in- frumenta dato , Anno 33i . s mei saera in despradictam castram a s 'ed tu Domino mea Comitac/hiensi, medius saerellas, m stati letis seu δει
piamensi renesimas. Quod alio loco dicituro mei laudes in stati tuitidis inre gavi mensi lembiaeas. Ligii homagium Domino praestant: nullius alterius nisi specialiter excepti fide salva. Hi ne Domini respectu vasalli persecti, Npariter aliorum respectu, visenι absoluti, & nciis strate idiomate Tebige-manneri in antiquis instrumentis vocantur. Eia quidem persecti, quasi dieatissmi ae devotissimi auctoritati ae dominationi eius, cuius benescio verum, reis ctum ae proprium seudum sunt adepti. Tra.dunt Doctores, Ligium Feudum esse arctiss. m. fidelitatis atque Obsequii adverses omnes, nemine praeter Deum excepto; itaque nemi- gnem posse duorum Dominorum esse Ligium; item Ligium seudum dari non posse, nisi ab Impetat ore vel Rege qui summam habent potestatem. Aliud tamen super hac re moribus esse introductum , observarunt Petrus i cobita P,ant. Λ fh ad 1 Assiiv. io. & Guido Papae isti avi sio. In nostris item Archivis inveniamus , Geldriae Comites ae principes plurimos habuisse vasallos Ligios , non suae tantum ditionis , sed & extraneos, qui alios quoque Principes, adversus quos plena obsequii lem teneri nollent, exceperunt; quorum, haud ζ-eus quam Celariae Plincipum, i ij erant vel
Homagium offerens concessonis pariter srenovationem petere debet, quamvis primus beneficiarius pro se suisque posteris concessciis
nem obtinuerit. Est enim tine novae conces.sonis postulatio quas beneficii agnitio, ae reis verentiae erga dominum praestatio: est itemsgnum. suecessionem amplectentis. Unde Galati hunc actum , Relisiam voeant, quas videli cet seu dum illo actu levetur , quod prius quoin dammodo laeebat, quemadmodum haereditas iacens dicitur, quae necdum est adita vel agis
Insuper rasallus post homagium ae conces. io sonis renovationem, intra certum tempus Domino eiusvὸ vicatio praefigendum, exhibere tenetur rerum seudalium Catalogum, eum
professione quod res istas Domino sera aciceptas.
Reverentiam quoque vasallus Domino debet, atque ideirco aiunt Audistae ipsum neque famosam adversus Dominum actionem itistituere, neque testimonium dicere, neque sine venIa in ius vorare posse. Non item condicti nem furtivam, neque interdictum unde vi Auia famam sugillant quamvis timosa nociunt) adversus Dominum competere Tasus atque alii opinantur. Sed haee libertis licita sunt, quorum semper durior, quam vasallorum fuit eanditio. Itaque vetius est haec quoque vasallo licere, atque insuper non prohibe dum vasalli testimonium adversus Dominum ita eausa ei ulli. Cum in liberto quidem id probi bere non uideatur L. q. arsis. I. I istis. 1 Ec
De Domino In ius voeando vafὸ in Cam ta Imperiali iudicatum fuit; semel non possissae venia, teste Harimanno ita. a. observ. ria. de Dud.